Leczenie zapalenia odbytu u psa

Gruczoły paranalne są swoistymi woreczkami z sekretem, umieszczonymi po obu stronach odbytu. Zawarty w nich płyn ma ostry, nieprzyjemny zapach i jest niezbędny zwierzętom domowym do odstraszania innych zwierząt, przyciągania osób odmiennej płci i wyznaczania warunkowych granic ich terytorium. Normalnie, gruczoły odbytu powinny być uwolnione od sekretu podczas każdego aktu defekacji, ale w praktyce nie zawsze jest to możliwe. Nagromadzenie wydzieliny gruczołowej w workach kanałowych prowadzi do jej zagęszczenia, co dodatkowo komplikuje uwalnianie płynu na zewnątrz. Z biegiem czasu zatłoczone gruczoły ulegają zakażeniu i rozwija się stan zapalny gruczołów para-odbytu u psów.

Przyczyny zapalenia gruczołów paraanalnych u psów

Lokalizacja i struktura gruczołów para-odbytniczych pomaga w zapewnieniu ich łatwego opróżnienia podczas napięcia mięśni dna miednicy w wyniku defekacji, podczas etykietowania terytorium lub w przypadku wystraszenia. Niestety zdarza się, że sekret przestaje normalnie przechodzić przez przewód wydalniczy, pogrubia i ulega zakażeniu, powodując zapalenie gruczołów para-odbytu u psów. Weterynarze identyfikują następujące przyczyny rozwoju tego patologicznego procesu:

  • słabe mięśnie dna miednicy;
  • choroby jelit, którym towarzyszy biegunka;
  • predyspozycje genetyczne niektórych ras psów do stagnacji w gruczołach;
  • uraz odbytu;
  • niedobór odporności;
  • siedzący tryb życia zwierzęcia.

Co objawia się zapaleniem gruczołów w okolicy odbytu?

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów, których objawy zależą od stopnia patologicznego procesu i stopnia zaniedbania, przejawia się w praktyce dość typowym obrazem klinicznym procesu zakaźnego. Po przyłączeniu patogennych drobnoustrojów do gruczołu i otaczających go tkanek miękkich zaczyna się ropne zapalenie, które charakteryzuje się takimi objawami i zmianami w zachowaniu zwierzęcia, takimi jak:

  • zwiększenie uwagi psa na obszar pod ogonem (zwierzę gwałtownie gryzie skórę w pobliżu odbytu, ściera ten obszar ciała na podłodze, meble, asfalt);
  • zwierzę staje się ospałe, łatwo drażliwe, nie pozwala dotknąć grzbietu i podstawy ogona;
  • właściciel zauważa utratę zainteresowania swoim psem w grach i zmniejszenie apetytu;
  • obszar wokół tylnego otworu chorego zwierzęcia puchnie, staje się czerwony, a na skórze widoczne są zadrapania;
  • wełna w tej strefie przygasa, czasem całkowicie opada;
  • wzrasta ogólna temperatura ciała zwierzęcia.

Jeżeli sekret zapalnych woreczków nie zostanie usunięty w czasie, patologiczny proces przechodzi do następnego poziomu i powstanie ropień gruczołu para-analnego u psa. W większości przypadków problemy zdrowotne psa są diagnozowane już na etapie spontanicznego ropnia. Ma wygląd otworu rany w pobliżu odbytu, z którego wycieka krew i ropa. Pies ciągle liże to miejsce, skomlejąc z bólu podczas wypróżniania lub zmiany pozycji ciała.

Nowoczesne podejście w leczeniu zapalenia gruczołów paraanalowych

Zapalenie gruczołów paraanalowych u psa, którego leczenie z reguły jest procesem złożonym i wielopoziomowym, nie jest tak łatwe do leczenia, szczególnie jeśli patologia jest skomplikowana z powodu ropnia lub przetoki. Wybór taktyki leczenia choroby zależy od stadium rozwoju choroby, natury patogenu i stanu układu odpornościowego zwierzęcia. W większości przypadków lekarze weterynarii leczą zapalenie odbytu u psa, zgodnie z klasycznym schematem:

  1. Mechaniczne sanatyzacja gruczołów para-odbytowych z myciem ich jamy roztworem antyseptycznym.
  2. Blokada Novocainic z antybiotykoterapią.
  3. Ogólne leki przeciwbakteryjne trwają od 7 do 14 dni, w zależności od dowodów.
  4. Czopki doodbytnicze dla psów ze stanem zapalnym gruczołów para-odbytu.

Leczenie operacyjne zapalenia pod ogonem u psa odbywa się w przypadku częstych nawrotów choroby, powstawania ropni i przetok. Wraz z tworzeniem się ropnia zakażonego gruczołu, jego wgłębienie jest osuszane, a leczenie przeprowadza się na zasadzie leczenia ropnych ran. Weterynarze przetoki mają skłonność do akcyzowania wraz z samym gruczołem i obszarami bliznowacenia.

Jak uniknąć problemów: środki zapobiegające stanom zapalnym gruczołów para-odbytu

Jak wiecie, każda choroba jest zawsze łatwiejsza do uniknięcia niż późniejsza skuteczna terapia. Możliwe jest uniknięcie gromadzenia się wydzielin w gruczołach odbytu i rozwój ich procesu zapalnego, jeśli zastosuje się proste zasady utrzymania, higieny i opieki nad psem:

  • zapewnić zwierzęciu odpowiednie odżywianie, aby zminimalizować ryzyko biegunki lub zaparcia, jako kluczowe czynniki w powstawaniu reakcji zapalnej gruczołów;
  • stworzyć warunki do gier i aktywnego trybu życia psa (mobilność zwierzęcia jest szkodliwa dla ruchliwości jelit i przyczynia się do rozwoju zaparć);
  • często chodzenie ze zwierzęciem, aby pies nie tolerował tego i mógł defekować, jeśli to konieczne;
  • regularnie, mechanicznie oczyszczają gruczoły paraanalne z wydzielin.

Zapalenie odbytu u psa jest bardzo powszechnym problemem, szczególnie jeśli chodzi o zwierzęta, które żyły do ​​pewnego wieku. Dlatego zwierzęta wymagają okresowych badań profilaktycznych weterynarza, sprawdzania i czyszczenia gruczołów para-odbytu. W przypadkach, gdy ryzyko choroby jest zbyt wysokie, wskazane byłoby usunięcie gruczołów pod ogonem psa.

Ropień psa

Ropień u psa jest tworzeniem wnęki z ropą z powodu infekcji tkanek ciała. Może być zlokalizowany w każdym narządzie, ale najczęściej dotyczy skóry. Według statystyk, 50% psów miało ropień co najmniej raz w życiu. Poprzez lokalizację izoluje się głęboką formę (pod błoną śluzową lub narządami wewnętrznymi) i powierzchnię (w luźnym błonie komórkowej).

Przyczyny ropnia u psów

Większość przypadków choroby jest reprezentowana przez powierzchowną formę, która rozwija się po traumie. Dalsze wtórne zakażenie powoduje reakcje zapalne z gromadzeniem się ropy. Szybki obrzęk ropnia do dużych rozmiarów. Wewnątrz niego zachodzi aktywna dekompozycja tkanki, która poprawia warunki rozwoju bakterii. Produkty rozpadu i patogenna mikroflora dostają się do krwi i są przenoszone do otaczających tkanek, ropień nadal rośnie, a po 3-4 dniach osiąga wielkość ludzkiej pięści.

Głęboka forma może rozwinąć się w wyniku niedostatecznie traktowanych ran lub w przypadkach, w których nie wykonano odpowiedniego wstępnego zabiegu chirurgicznego, a brud, drzazgi, kurz lub inne ciała obce pozostały w kanale rany. Po nadmiernym zewnętrznym uszkodzeniu skóry, makrofagi kontynuują proces rozszczepiania, w wyniku czego zamknięta kapsułka jest wypełniona ropą, która stopniowo wzrasta.

W narządach wewnętrznych proces tworzenia ropnia często występuje z powodu pasożytów. Podczas migracji larwy mogą przedostać się do innych narządów krwioobiegiem (wątroba, śledziona, nerki), gdzie giną z powodu niewłaściwych warunków. W rezultacie - reakcja makrofagów, powstawanie ropnia w zrębie lub miąższu narządu.

Ropień piersiowy psy paraanalne

Jedną z najczęstszych lokalizacji patologii są gruczoły para-analalne. Najczęściej rozwija się z powodu złej higieny. Zwierzęta w podeszłym wieku i otyłe, które nie są w stanie polizać, są szczególnie zagrożone.

Również ropień gruczołów u psa może wystąpić po nieutwardzonych procesach zapalnych. W tym przypadku dochodzi do zablokowania przewodów wydalniczych, co prowadzi do nagromadzenia tajemnicy. Dodatek zakażenia bakteryjnego powoduje proces zapalny i tworzenie się ropy. Dalszy ropień paraanalny rozwija się u psa, co jest niebezpieczne dla tworzenia przetoki z jamy gruczołu do środowiska. Leczenie tej postaci jest trudne i wymaga większej interwencji chirurgicznej niż wszystkie inne.

Objawy ropnia

Zewnętrzne objawy patologii są specyficzne, często łatwo jest postawić diagnozę różnicową z innymi chorobami.

Główne objawy to:

  • Zaczerwienienie, lokalny wzrost temperatury. Dotknięta skóra jest gorąca w dotyku, z wyraźnym przekrwieniem spowodowanym aktywnym procesem zapalnym.
  • Obrzęk. Charakterystyczny objaw ropnia. Opracowany z powodu nagromadzenia ropy w ograniczonej przestrzeni. Bryła, która z początku jest niepozorna, pęcznieje za kilka dni, zaczyna się zmieniać. 3-4 dni po wzroście możliwe jest spontaniczne zerwanie z uwolnieniem ropa.
  • Ból Pies staje się niespokojny, starając się nie zakłócić dotkniętego miejsca. Podczas dotykania ropnia możliwe jest ciągnięcie i marudzenie.
  • Utrata wełny. Z powodu zapadnięcia się tkanek w miejscu ropnia i wokół niego spada wełna.
  • W wyniku rozległego procesu dochodzi do depresji, wzrasta ogólna temperatura ciała.

Głęboką formę można zdiagnozować tylko za pomocą dodatkowych narzędzi. Zewnętrznie można podejrzewać obecność stanu zapalnego z powodu niepokoju zwierzęcia i bólu w określonym miejscu.

Ropień w leczeniu psa

Leczenie chirurgiczne przebiega w kilku etapach:

  • Otwieranie ropnia. Poprzez nacięcie w znieczuleniu wstępnym ropne treści są uwalniane na zewnątrz.
  • Mycie jamy Po wydychaniu wysięku płucze się roztworami antyseptycznymi.
  • Drenaż. W oczyszczonej wnęce układa się dren, zapobiegając szybkiemu gojeniu i zapewniając wypływ świeżo utworzonego wysięku.
  • Leczenie farmakologiczne. Aby powstrzymać tworzenie się ropy, przepisuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania. Eliminacja patogennej mikroflory zmniejsza liczbę powikłań i zapobiega nawrotom.
  • Na powierzchni rany nakłada się bandaż za pomocą wacika nasączonego maścią przeciwzapalną. Leczenie ropnia u psa zatrzymuje się, gdy objawy zapalenia znikają, a jamę powiększa.

Aktywne zwierzę nosi się z plastikowym kołnierzem (jeśli zmiana jest w zasięgu jamy ustnej), a bandaż jest dodatkowo mocowany za pomocą ciasnego koca.

W ten sposób przeczytaj:

Pomimo zdolności do bycia dobrze zgrupowanymi i lądowania na łapach, upadek kotów z dużej wysokości jest obarczony poważnymi uszkodzeniami, nawet śmiertelnymi.

Poduszki łapy są delikatnym i uszkodzonym narządem. Pomimo faktu, że jest to część robocza kończyny, która zawsze oddziałuje z powierzchnią, bardzo często na łapach występują pęknięcia, skaleczenia, zwiększona suchość i inne nieprzyjemne zjawiska.

Niestety, prawie każdy właściciel ma do czynienia z sytuacją, gdy zwierzę, chodzenie, wchodzi na drzazgę lub ostry przedmiot i rani łownicę. W tym samym czasie pies może otrzymać zarówno niewielkie niepozorne zadrapanie, jak i poważną ranę.

Utykanie to zmiana chodu spowodowana dysfunkcją kroku na jednej lub więcej kończynach. W tym samym czasie zwierzę przyciąga bolącą łapę, lub tylko częściowo polega na niej, redystrybuując wagę do zdrowych kończyn.

Guz piersi - częsta diagnoza u psów, zwłaszcza u osób starszych. Patologia ta znajduje się na drugim miejscu w rozpowszechnieniu po guzach skóry. Samice są predysponowane do rozwoju choroby, niezwykle rzadko nowotwory gruczołów sutkowych są diagnozowane u mężczyzn, głównie z patologią układu hormonalnego.

Pyometra - forma ropnego zapalenia błony śluzowej macicy, której towarzyszy nagromadzenie ropy w macicy. Wszystkie zwierzęta są podatne na tę chorobę, niezależnie od historii rodziny. Ryzyko rozwoju jest nieobecne u wysterylizowanych kotów, które razem z jajnikami usunięto. Pyometra jest stanem zagrażającym życiu.

Pyometra - zapalenie błony śluzowej macicy, któremu towarzyszy nagromadzenie ropy w macicy i ogólne zatrucie organizmu. Jedna z najczęstszych chorób układu rozrodczego u kobiet, bez leczenia często prowadzi do śmierci zwierzęcia. Przeważnie psy starsze niż 5 lat są chore.

Zapalenie kaletki maziowej u psów jest stanem zapalnym torebki stawowej, który zawiera płyn maziowy. Choroba ta charakteryzuje się zwiększonym bólem i ograniczoną ruchomością dotkniętych stawów.

Nieprzyjemne zarówno dla psa jak i dla właściciela jest zapalenie gruczołów paraanalowych: świece, oczyszczenie, dieta i zapobieganie

Gruczoły paraanalne znajdują się po obu stronach zwieracza odbytu. Ich główną funkcją jest identyfikacja gatunkowa i osobnicza (pies przekazuje informacje o sobie swoim bliskim). Wytworzony wydzielina ma żółtawy odcień i charakteryzuje się specyficznym zapachem, jego uwalnianie następuje po ściśnięciu stołka.

Gdy sekret gromadzi się, pojawia się podrażnienie błony śluzowej, co prowadzi do przylegania patogennej mikroflory i zapalenia worków.

Przyczyny: urazy w odbycie; hipodynamia - siedzący tryb życia, ciąża, dziedziczna predyspozycja, upośledzona czynność wypróżniania - przewlekłe zaparcia, częste biegunki, niska odporność zwierzęcia. W niektórych przypadkach stresy i częste i nieregularne krycie prowadzą do problemów z gruczołami u psów.

Znaki: zwierzę wykazuje nadmierne zainteresowanie odbytem, ​​zaczyna się wiercić i "jeździć" w piątym punkcie, obszar odbytu pęcznieje, jest zaczerwienienie, wysypka, drapanie, wełna u podstawy ogona wygląda nieprzyjemnie - mokra i matowa, z łysymi plamami, jest obraźliwy zapach sekretu. W niektórych przypadkach występuje temperatura.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Metody diagnostyczne: specjalista weterynarii przeprowadza badanie z palpacją okolicy odbytu, podejmie badania w kierunku badania bakteriologicznego.

Leczenie zapalenia okołopanałowego u psa:

  • Świece - ichthyol, z nagietka, "Proktosedil." Po każdym defekacji lub po mikrobiolurach. Przebieg leczenia wynosi 8-20 dni. W ciężkim procesie zapalnym powikłanym infekcją, przebieg terapii przeciwbakteryjnej. Antybiotyki cefalosporynowe, takie jak cefaleksyna.
  • W przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-przewodowych, specjalista weterynarii wykonuje, po wstępnym znieczuleniu, otwarcie jamy, jej oczyszczenie i drenaż. Aby zapobiec lizaniu obszaru odbytu u psa w czasie leczenia, należy nosić ochronny kołnierz elżbietański.
  • Chirurgiczne usunięcie narządu. Sakcelektomia jest powszechną operacją weterynaryjną i jest dość łatwo tolerowana przez zwierzęta. Usunąć worki paraanalne z nawrotami, ropniami, wrodzonymi zaburzeniami po wcześniejszej terapii przeciwbakteryjnej.
  • Purge. Zabronione jest ropne zapalenie, ropień worków para-odbytu, z silnym bólem u zwierząt domowych. Po raz pierwszy powinien trzymać się lekarza weterynarii w klinice, następny może być w domu. Lepiej robić w łazience. Będziesz potrzebował: rękawiczek, sterylnych serwetek, medycznej wazeliny i doodbytniczych świec przeciwzapalnych. W rękawicach, palec wskazujący jest rozmazany wazeliną i wstrzyknięty 2 cm głęboko w odbyt.
  • Poszukując zgrubienia, przyciskają je kciukiem. Ruch powinien być skierowany do ciebie i do góry. Odbyt jest przykryty serwetką, aby uniknąć silnego zapachu i lepkiej wydzieliny otaczających obiektów. Pod koniec procedury wstaw świecę o działaniu przeciwzapalnym. Czopki doodbytnicze należy zużyć w ciągu 3-5 dni. Oczyszczanie worków odbywa się raz na 6-9 miesięcy.
  • Dieta Dieta powinna składać się z łatwo przyswajalnych składników, być bogata w błonnik. Karma powinna być świeża, o wysokiej jakości, powinna być przestrzegana przez reżim i nie karmić zwierzątka nadmiernie. Ostre, tłuste, słone, wędzone i konserwowane produkty spożywcze są całkowicie wyłączone z diety. W żadnym wypadku nie można nakarmić karmy dla psów od stołu. W niektórych przypadkach specjalista weterynarii może doradzić otręby, witaminy.

Przeczytaj więcej na temat zapalenia gruczołów paraanalnych, sposobów radzenia sobie z nimi, zasad czyszczenia i zapobiegania w naszym artykule.

Przeczytaj w tym artykule.

Przyczyny zapalenia psa

U wielu ssaków, w tym psów domowych, istnieją gruczoły para-odbytowe, które wyrzucają wydzieliny do jamy odbytnicy. Ten sparowany narząd znajduje się po obu stronach zwieracza odbytu.

Główną funkcją formacji gruczołowej jest swoista i indywidualna identyfikacja. Z ich pomocą pies informuje swoich krewnych o sobie. Struktura anatomiczna gruczołów jest podobna do struktury potu i łoju. Wytworzony wydzielina ma żółtawy odcień i charakteryzuje się specyficznym zapachem, jego uwalnianie następuje po ściśnięciu stolca, co wywołuje stan zapalny gruczołów para-odbytu u psów.

Podczas prawidłowego wypróżniania gromadząca się wydzielina zapachowa jest mieszana z kałem i usuwana. W ten sposób zwierzak informuje swoich bliskich o sobie samym, zaznacza terytorium, przyciąga osoby przeciwnej płci w okresie polowań seksualnych. W przypadku nagromadzenia się sekretu dochodzi do podrażnienia błony śluzowej, co prowadzi do przylegania patogennej mikroflory i zapalenia worków.

Według specjalistów weterynarii przyczyną zapalenia gruczołów para-odbytu, z którymi najczęściej boryka się właściciel, są:

  • Różnorodne obrażenia w odbycie.
  • Hipodynamia. Siedzący tryb życia czworonożnego zwierzaka wpływa niekorzystnie na napięcie mięśniowe ciała, w tym na stan przewodu jelitowego, zwieracza odbytu.
  • Psy ciążowe prowadzą do zastoju w jamie brzusznej, któremu towarzyszy stan zapalny.
  • Dziedziczna predyspozycja.
  • Naruszenie funkcji defekacji - przewlekłe zaparcia, częste biegunki.
  • Niska odporność na zwierzęta.

W niektórych przypadkach stres, częste i nieregularne krycie prowadzi do problemów z określonymi gruczołami u psów.

Zobacz w tym filmie o przyczynach i objawach zapalenia okołopaniczego:

Objawy nieprawidłowego funkcjonowania gruczołów paraanal

Właściciel może podejrzewać patologię zwierzęcia, odkrywając następujące objawy kliniczne:

  • Zwierzę wykazuje nadmierne zainteresowanie odbytem - próbując ugryźć podstawę ogona, ciągle liżąc odbyt.
  • Nagromadzony sekret powoduje podrażnienie błony śluzowej, któremu towarzyszy świąd. Pies zaczyna wiercić się i "jeździć" po podłodze w piątym punkcie, odczuwając dyskomfort.
  • Obszar odbytu puchnie, pojawia się zaczerwienienie, wysypka, drapanie.
  • Włosy u nasady ogona mają niechlujny wygląd - mokry i matowy, z łysymi plamami.

Kiedy proces patogennej mikroflory jest skomplikowany, objawom zapalenia gruczołów paraanalalnych u psów towarzyszy cuchnący zapach wydzielin. W niektórych przypadkach zwierzę ma hipertermię.

Metody diagnostyki stanu

Po znalezieniu niezwykłego zachowania czworonożnego przyjaciela, właściciel powinien zwrócić się o pomoc do specjalistycznej kliniki. Specjalista weterynarii przeprowadzi badanie z obowiązkową próbą analną. W celu ustalenia rodzaju mikroorganizmów, które komplikują proces zapalny, zwierzę zostanie przetestowane pod kątem badania bakteriologicznego.

Leczenie zapalenia gruczołów u psów

Środki terapeutyczne mające na celu wyeliminowanie nieprzyjemnego problemu u zwierząt są przeprowadzane w następujących obszarach - mechaniczne oczyszczanie gruczołów z nagromadzonego wydzielania, eliminacja procesu zapalnego za pomocą środków lokalnych i ogólnej terapii przeciwbakteryjnej, chirurgiczne usunięcie (saccularctomy) narządu.

Świece

W przypadku nieskomplikowanej mikroflory bakteryjnej świece dla psów ze stanem zapalnym gruczołów paraanalowych są stosowane w praktyce medycznej. Przeciwzapalne świece Ihtiol i czopki z nagietka, Proctosedil, mają dobry efekt.

Przebieg leczenia wynosi 8-20 dni. Czopki doodbytnicze są stosowane, jeśli wnęki torebek para-przewodowych nie są otwarte. Po każdej czynności wypróżniania lub po mikroukładach, właściciel wkłada uzdrawiającą świecę do odbytu czystymi rękami i naciska na ogon zwierzęcia przez kilka minut.

W przypadkach ciężkiego procesu zapalnego, powikłanego infekcją, specjaliści weterynarii przepisują przebieg antybiotykoterapii w leczeniu zwierząt. Antybiotyki cefalosporynowe, takie jak Cefaleksyna, mogą zatrzymać ropne zapalenie.

W przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-przewodowych, specjalista weterynarii wykonuje, po wstępnym znieczuleniu, otwarcie jamy, jej oczyszczenie i drenaż. Aby zapobiec lizaniu obszaru odbytu u psa w czasie leczenia, należy nosić ochronny kołnierz elżbietański.

Purge

Mechaniczne oczyszczanie gruczołów z nagromadzonego sekretu można przeprowadzić zarówno w warunkach specjalistycznej kliniki, jak iw domu, przy odpowiednim przygotowaniu właściciela. Procedura techniki wykonania nie stwarza żadnych trudności, jednak należy pamiętać, że sekret ma wyraźny nieprzyjemny zapach.

Należy również pamiętać, że manipulacja jest surowo zabroniona w przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-odbytu. Nie zaleca się samodzielnego sprzątania, jeśli zwierzę jest bardzo obolałe. Po raz pierwszy procedura powinna zostać przeprowadzona przez specjalistę weterynaryjnego w klinice. Następnie właściciel może przeprowadzić zapobiegawcze czyszczenie niezależnie.

Najlepszym miejscem do zabiegu jest łazienka. Właściciel będzie potrzebował rękawiczek, jałowych chusteczek, medycznej wazeliny i doodbytniczych przeciwzapalnych czopków, takich jak Ichthyol. Jeśli pies jest niespokojny, powinieneś skorzystać z pomocy asystenta.

W rękawicach, palec wskazujący jest rozmazany wazeliną i wstrzyknięty 2 cm głęboko w odbyt. Poszukując zgrubienia, przyciskają je kciukiem. Ruch powinien być skierowany do ciebie i do góry. Odbyt jest przykryty serwetką, aby uniknąć silnego zapachu i lepkiej wydzieliny otaczających obiektów. Dogodnie należy wyczyścić prawy dławik lewą ręką, a lewy woreczek parafinowy prawą ręką.

W miniaturowych rasach psów sprzątanie można łączyć z kąpielą. Owinięcie kciukiem i palcem wskazującym serwetką, wycisnąć obszar odbytu po obu stronach zwieracza. Sekret w tym przypadku pozostaje na serwetce.

Pod koniec zabiegu do odbytnicy wprowadza się czopek przeciwzapalny. Czopki doodbytnicze powinny być stosowane w ciągu 3-5 dni po manipulacji wydzielaniem gruczołów z sekretu, aby zapobiec stanom zapalnym. Oczyszczanie worków odbywa się raz na 6-9 miesięcy.

Zobacz w tym filmie, jak wyczyścić gruczoły odbytu dużych ras psów:

Dieta

Równie ważne w odzyskiwaniu zwierząt domowych jest dieta terapeutyczna. Dieta powinna składać się z łatwo przyswajalnych składników, być bogata w błonnik. Błonnik pokarmowy przyczynia się do naturalnego oczyszczenia worków paraanalnych z nagromadzonego sekretu, zapobiegając jego stagnacji.

Aby uniknąć zaparcia, biegunki, karmić zwierzę tylko świeżymi produktami o wysokiej jakości, przestrzegając schematu i nie karmiąc zwierzątko nadmiernie. Ostre, tłuste, słone, wędzone i konserwowane produkty spożywcze są całkowicie wyłączone z diety. W żadnym wypadku nie można nakarmić karmy dla psów od stołu.

W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może zalecić wzbogacenie diety o otręby, suplementy multiwitaminowe i kompleksy mineralne.

Zapobieganie zapaleniu paranalalu u psa

Aby zapobiec rozwojowi nieprzyjemnego problemu dla czworonożnego przyjaciela, specjaliści weterynarii zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad i porad:

  • Regularnie przeprowadzaj profilaktyczną rehabilitację worków kanałowych u zwierząt podatnych na patologię.
  • Monitoruj regularny ruch jelit psa. Nie dopuść do sytuacji, w której zwierzę toleruje i czeka przez długi czas.
  • Co najmniej dwa razy w miesiącu, aby przeprowadzić dokładną toaletę obszaru odbytu zwierzęcia z ciepłą wodą i wodą z mydłem. Zabieg można łączyć z lekkim masażem gruczołów para-odbytu.
  • Nie dopuszczaj do hipodynamii u zwierząt domowych. Chodzenie powinno być długie, z ćwiczeniami siłowymi i aktywnością fizyczną, odpowiadającą wiekowi i kondycji zwierzęcia.
  • Terminowe przetwarzanie zwierzęcia na robaki.
  • Zrównoważyć dietę składników odżywczych, wzbogacić ją o błonnik pokarmowy (błonnik).

A tutaj więcej o zapaleniach gruczołów ślinowych u psów.

Zapalenie sparaliżowanych torebek u psów jest powszechną patologią w hipodynamii, zaburzeniach odżywiania. W niektórych przypadkach patologia jest spowodowana przez urazy, częste krycie, ciążę i niską odporność zwierzęcia. Wybór jednej lub drugiej metody leczenia jest dokonywany przez specjalistę weterynaryjnego na podstawie badania klinicznego i badania palpacyjnego obszaru objętego stanem zapalnym.

W praktyce antybiotyki o szerokim spektrum działania, czopki doodbytnicze o działaniu przeciwzapalnym są stosowane w leczeniu chorób. Właściciel jest w stanie samodzielnie czyścić parafinę paraanal. W przypadku nawrotów, wrodzonych nieprawidłowości, ropni, specjalista weterynarii wykonuje wycięcie kości.

Przydatne wideo

Informacje na temat mycia gruczołów para-odbytu u psa można znaleźć w tym filmie:

Ten smród pochodzi od zwierząt domowych i ma taką patologię, jak zapalenie gruczołów para-odbytu.. Nawet najdroższa i wysokiej jakości żywność nie gwarantuje, że pies nie jest uczulony na składniki mieszaniny.

Patologia gruczołów paraanalowych. Zapalenie, ropnie w okolicy odbytu prowadzą do bolesnej defekacji i. Objawy u psów. U zdrowego dorosłego psa ruch jelit powinien następować 1-2 razy dziennie.

Przyczyny zapalenia w jądrach i leczeniu psów. Autor artykułu: Ljubow Ilyina (weterynarz). Zapalenie statyn (zapalenie najądrza) to proces zapalny, który atakuje gruczoły płciowe mężczyzn - jądra.

Jak i co leczyć zapalenie gruczołów odbytu u psów

Anatomia psów jest ułożona inaczej niż u ludzi. Jeśli masz zamiar założyć czterokierunkowego przyjaciela, potencjalni właściciele powinni zapoznać się ze wszystkimi zawiłościami dotyczącymi opieki nad nimi. Jedną z możliwych dolegliwości jest zapalenie gruczołów odbytu u psów.

Te gruczoły są woreczkami umieszczonymi symetrycznie po obu stronach odbytu. Podkreślają specjalny sekret, który upraszcza proces defekacji - działają jak smar. Ponadto pozwalają one również czworonogom oznaczyć terytorium, pozostawiając wszędzie swój indywidualny zapach. W niektórych sytuacjach worki puchną, powodując dyskomfort i ból zwierzęcia. W końcowych etapach może być nawet śmiertelne. Przyjrzyjmy się bliżej przyczynom tej choroby, a także metodom jej leczenia i zapobiegania.

Przyczyny zapalenia

Głównymi przyczynami zapalenia gruczołów odbytu są:

  1. Upośledzone trawienie z powodu niedożywienia. Zabrania się karmienia szczeniąt żywnością właścicieli. Pikantne, tłuste i smażone, a także nadmiar białka - tabu.
  2. Siedzący tryb życia zwierząt i krótkie spacery. Ze względu na rzadkość spacerów i ich krótki czas trwania, zwierzak często musi trzymać masę kałową. To często powoduje stan zapalny woreczków znajdujących się w pobliżu odbytu. Siedzący tryb życia powoduje otyłość.
  3. Dziedziczność. W tym przypadku mówimy o tym, że małe psy są bardziej podatne na tę chorobę.
  4. Urazy odbytu. Urazy i inne urazy spowodowane biegunką lub zaparciem również przyczyniają się do pogorszenia choroby.
  5. Częsta biegunka. Ta pozycja jest w dużej mierze powiązana z poprzednią, ponieważ biegunki powodują uszkodzenie odbytu.
  6. Słaba odporność. W niektórych przypadkach przyczyną choroby jest infekcja. Osłabiony układ odpornościowy sprawia, że ​​pies jest bardziej podatny na zranienie.

Grupy ryzyka

Choroba ta dotyka najczęściej czworonożnych karłów i gatunków ozdobnych. Buldog francuski i angielski, pekińczyk, jamnik i mops, a także inne małe psy są najbardziej narażone na tę chorobę. Chociaż niektórzy badacze uważają, że związki ze skałami nie zostały w ogóle zidentyfikowane. Większość weterynarzy zgadza się, że młode osoby są maksymalnie zagrożone.

Jeśli możesz oznaczyć mecz co najmniej jednym elementem z tej listy, warto wziąć pod uwagę - twój przyjaciel jest zagrożony.

Odmiany choroby i przebieg choroby, a także możliwe powikłania

Istnieją trzy rodzaje chorób:

  1. Proces blokowania gruczołów odbytu. Dzięki temu wszystko się zaczyna. Tajemnica nie jest uwalniana w sposób naturalny podczas defekacji i kumuluje się. Na tym etapie pojawia się świąd i zaczerwienienie w odbycie. Żółtawy lub przezroczysty sekret zaczyna się wyróżniać. Pies intensywnie drapie dotknięte miejsce. Następnie sekret staje się bardziej gęsty, w okolicy odbytu występuje łysienie, a na wewnętrznej stronie uda występują krosty, dochodzi do paraliżu miednicy. W przyszłości swędzenie zaczyna obejmować dużą powierzchnię ciała zwierzęcia, sekret zmienia kolor i teksturę, stając się ciemniejszy i grubszy.
  2. Proces zapalny. Występuje ropienie i stany zapalne rozprzestrzeniają się z gruczołu na otaczające tkanki. Jeśli na tym etapie przewody nie zostaną oczyszczone, pojawi się ropień.
  3. Wytwarzanie przetok. Dojrzewanie, ropień wybucha, powodując przetokę w okolicy gruczołu para-odbytu. W tym okresie pies zaczyna odmawiać jedzenia, wzrasta temperatura ciała, letarg i depresja. Wymagane jest leczenie chirurgiczne, w przeciwnym razie wszystko może skończyć się śmiercią.

Symptomatologia

Gospodarze powinni zawsze obserwować zachowanie ich futrzastych przyjaciół. Niektóre "dzwonki alarmowe" pomogą właścicielowi zwierzęcia zauważyć chorobę na wczesnym etapie, co znacznie ułatwi proces leczenia i zapobiegnie cierpieniu psa.

Zmiana behawioralna

Przede wszystkim można zaobserwować następujące zmiany w zachowaniu zwierzaka:

  • on / ona zaczyna lizać uszkodzony obszar;
  • niepokój, wiercenie w piątym punkcie, co można pomylić z robakami;
  • ból podczas defekacji, którego obecność można ocenić na podstawie zachowania psa;
  • letarg i odmowa jedzenia.

Wizualne objawy choroby

Nawet oglądane w domu, widzisz naruszenia, takie jak:

  • zaczerwienienie odbytu i obrzęk w tym obszarze;
  • łysienie wokół odbytu;
  • gorączka.

Objawy te wskazują na potrzebę pilnego leczenia w klinice weterynaryjnej. Chociaż w niektórych przypadkach można całkiem oczyścić zablokowane kanały (autor wideo jest kanałem Dzieci Fauny).

Diagnostyka

Możesz zdiagnozować chorobę poprzez objawy zewnętrzne, a także poprzez odczuwanie gruczołów odbytu. Aby to zrobić, musisz nosić sterylną rękawicę, umieścić zwierzę w łazience i wbić palec w odbyt. Zadbane ruchy muszą wyczuć obszar po bokach odbytu. Z reguły w dotyku można wyczuć wzrost toreb w tajemnicy.

Najbardziej odpowiednią opcją byłoby skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną. Wykwalifikowany specjalista sprawi, że ta procedura będzie bezbolesna dla zwierzęcia.

Metody leczenia zwierząt

Ważne jest, aby pamiętać, że samodzielne leczenie psa jest możliwe tylko wtedy, gdy nie jest możliwe skonsultowanie się z lekarzem. Aby złagodzić cierpienie zwierzęcia, można zastosować doodbytnicze czopki z ichtiolem. Możliwe jest również stosowanie maści, antybiotyków o szerokim spektrum działania, w tym amoksycyliny. Ponadto można podać zastrzyki domięśniowe podobnymi antybiotykami. Jeśli występują regularne nawroty stanu zapalnego, weterynarze zalecają czyszczenie gruczołów w domu lub ich całkowite usunięcie.

Mechaniczne oczyszczanie i leczenie przeciwbakteryjne

Remediację można przeprowadzić na dwa sposoby: zewnętrzny i wewnętrzny.

Czyszczenie zewnętrzne

Możesz łatwo i bezboleśnie oczyścić gruczoły odbytu psa za pomocą zwykłej serwetki i wazeliny. Zwierzę należy umieścić w łazience i podnieść ogon do tyłu. Ta pozycja ogona prowadzi do zwiotczenia mięśni, kanały otwierają się, co sprawia, że ​​czyszczenie jest tak wygodne, jak to tylko możliwe. Po ułożeniu serwetki na obszarze zwieracza, delikatnie naciśnij obie strony i wytrzyj sekret ukryty serwetką. Po zabiegu odbyt powinien być nasmarowany wazeliną. Następnie przez trzy dni umieszczaj ichtiolowe świece.

Czyszczenie wewnętrzne

Jeśli zdecydujesz się oczyścić kanały swojego psa w bardziej inwazyjny sposób, musisz założyć gumową rękawicę na dłoń, a palce gospodarza i obszar odbytu zwierzęcia powinny być pomazane olejem wazelinowym. Palec wskazujący jest wkładany do odbytu, a duży przytrzymuje skórę umiejscowioną w pobliżu zwieracza. Konieczne jest wywieranie nacisku na obie strony za pomocą lekkich ruchów masujących. Po zakończeniu zabiegu wytrzyj otwór chlorheksydyną, a następnie, jak przy pierwszym czyszczeniu, umieszczamy odbytowe świece ichtiolowe na trzy do czterech dni. Chlorheksydyna doskonale pomaga radzić sobie ze stanem zapalnym, a świece ichtiolowe są najczęściej stosowane w hemoroidach u ludzi, co w pełni tłumaczy ich stosowanie w tym przypadku.

Interwencja chirurgiczna

Przy regularnym zapaleniu gruczołów lub wystąpieniu przetoki, problem musi zostać rozwiązany chirurgicznie. W takim przypadku torby są po prostu usuwane, aby zapobiec dalszym problemom. Operacja jest prosta, a następnego dnia zwierzę poczuje się całkowicie zdrowe. Okres rehabilitacji polega na przyjmowaniu witamin, dodatkowo zaleca się karmienie zwierząt lekkim pokarmem i często chodzimy tak, aby nie musiał znieść, gdy chce opróżnić jelita.

Dieta

Jak wspomniano powyżej, tłuszcze, słone, smażone i ostre powinny być wyłączone z diety swojego zwierzaka. Posiłki powinny być wzbogacone w błonnik, owsiankę, chude mięso lub zbilansowaną suchą żywność. Nie zapominaj, że obowiązkowe uzupełnienie każdej suchej karmy zawsze jest wypełnione miską wody.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze zapobiegające rozwojowi choroby są niezwykle proste:

  • odpowiednia, zbilansowana i zdrowa karma dla zwierząt domowych;
  • regularne i długie spacery z aktywnymi grami i skokami;
  • terminowe leczenie jelit;
  • regularne wizyty u weterynarza na badanie odbytu;
  • pozbycie się robaków.

Oczywiście zawsze łatwiej jest zapobiec wystąpieniu i rozwojowi choroby niż później. Śledź zdrowie swojego zwierzaka, chodź dobrze i karm go prawidłowo, a także starannie dbać o swojego zwierzaka i niech choroba nigdy nie wyprzedzi cię.

Leczenie i oczyszczanie gruczołów paraanalowych u psów

W artykule omówię lokalizację i funkcje gruczołu paraanal u psa. Opiszę problemy wynikające z zapalenia tych gruczołów. Opowiem o antybiotykoterapii, usuwaniu, leczeniu i zapobieganiu chorobom narządów, jak sprzątać w domu.

Główne funkcje gruczołów paraanal

Gruczoły para-analne są organem, który znajduje się po obu stronach odbytu, co odpowiada położeniu rąk w godzinach 4 i 8 pod ogonem. Gruczoły są wydzieliną zewnętrzną, ale jeśli nie są powiększone z powodu stanu zapalnego, wtedy nie będą działać.

Torby spełniają kilka funkcji:

  • Emitują one płyn o specyficznym zapachu, który przyciąga płeć przeciwną lub służy do oznaczania terytorium.
  • Służy jako środek poślizgowy podczas ruchu jelit.

Przyczyny zapalenia psa

Wydalanie wydzieliny następuje podczas defekacji, ucisk kału na worki i płyn działa w małych ilościach.

Zablokowanie gruczołów i niemożność uwolnienia sekretu może wystąpić z kilku powodów:

  • Zwierzęta otyłość.
  • Predyspozycje genetyczne.
  • Obfitość miękkich pokarmów w diecie.
  • Częsta biegunka.
  • Urazy odbytu.
  • Ciąża
  • Siedzący tryb życia.
  • Mechaniczne uszkodzenie odbytu podczas defekacji (obfitość kości w diecie).
  • Osłabiona odporność.
  • Infekcje.
Paraanalne gruczoły u psów

Objawy choroby

Płyn z worków nie może wydostać się z powodu zablokowania przejścia, zagęszcza się, a mikroby rozmnażają się w obszarze zapalenia i występuje ropień.

Pies z chorobą w odbycie zachowuje się niespokojnie. Pies, w przypadku choroby, próbuje samodzielnie oczyścić gruczoły para-analne. Zwierzę jeździ na dywanie lub trawie, nieustannie kąsa miejsce podrażnienia. W zaawansowanych przypadkach temperatura wzrasta, a gruczoły para-analalne stają się ogromne i powodują nieznośny ból zwierzęcia.

Leczenie stanu zapalnego

Jeśli nie jest wymagane mechaniczne czyszczenie woreczków, można użyć wstrzyknięć przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych. Leki blokują chorobę i pozwalają gruczołom oczyścić się bez żadnej zewnętrznej interwencji.

Jeśli proces zostanie rozpoczęty, a pies odczuwa ból i dolegliwości, nie można wykonać czyszczenia mechanicznego.

W przypadku kontaktu z zapalnymi gruczołami z zewnątrz, pies ma ogromne znaczenie, ponieważ wybór metody czyszczenia zależy bezpośrednio od wielkości psa.

Przy silnym bólu można stosować miejscowe leki znieczulające.

Czyszczenie gruczołu para-analnego w domu

W domu można oczyścić gruczoły paraanalne z wydzieliny. Nosząc gumowe rękawiczki i smarując palcem wazelinę, musisz włożyć ją do tylnego przejścia. Lekkie ruchy muszą naprzemiennie przesuwać uszczelki przy samym wyjściu z obu stron. Procedura ma zastosowanie, jeśli pies jest spokojny i nie odczuwa bólu.

Możliwe jest usunięcie gruczołów płynu i uderzeń na zewnętrzną powierzchnię podrażnionego obszaru. Łatwo ściskając zewnętrzną ściankę odbytnicy, możesz wydostać się z sekretu.

Psy, które są genetycznie predysponowane do rozwoju choroby, muszą być częściej czyszczone, nie czekając na zapalenie i pęknięcie ropnia.

W przypadku ciężkiego stanu zapalnego najlepiej jest skontaktować się z lekarzem weterynarii, który wykona zabieg tak bezboleśnie jak to możliwe dla zwierzęcia bez uszkadzania jakichkolwiek narządów. Po oczyszczeniu w klinice weterynaryjnej lekarz może zalecić usunięcie gruczołów operacyjnych. Cięcie najlepiej wykonywać, jeśli choroba zostanie zaniedbana i wkrótce grozi jej nawrotem. Weterynarz może podać lokalne znieczulenie i środki uspokajające psu w przypadku silnego podniecenia.

Jak oczyścić gruczoły paraanalne u psów

Zapobieganie stanom zapalnym

Ważne jest, aby dostosować dietę psa i unikać karmienia tłustymi, smażonymi i słonymi produktami, które mogą powodować biegunkę. Zaburzenia jelit występują z powodu nadmiaru produktów mlecznych w codziennej diecie, na przykład, kwaśna śmietana lub słodki jogurt mogą zaburzać mikroflorę jelit i sprawić, że stołek psa będzie bardziej płynny niż jest to wymagane do naturalnego oczyszczenia gruczołów.

Niektóre psy będą wymagały regularnego czyszczenia gruczołów (co najmniej 1 raz na pół roku). Organizacja zrównoważonej diety i długich spacerów pomoże uniknąć problemów z rozwojem choroby. Jeśli pojawią się objawy zapalenia gruczołów para-odbytu, należy skonsultować się z lekarzem. Późniejsze czyszczenie można przeprowadzić w domu, zgodnie z radą weterynarza.

Jak zapobiegać i łagodzić stan zapalny paraanal u psów

Gruczoły paraanalne u psów są narządami wydzielania wewnętrznego, w strukturze są podobne do potu i łoju. Alternatywna nazwa - para-zatoki. Wyglądają jak małe worki wypełnione płynem wydzielniczym, które znajdują się po bokach odbytu psa. Sekret, który podkreślają, ma płynną konsystencję, żółtą lub jasnobrązową barwę i specyficzny zapach nieprzyjemny dla ludzkiego zmysłu węchu. Opróżnianie gruczołów następuje podczas wypróżnień, pod naciskiem wydalonego stolca. Czasami sekret uwalnia się podczas stresu lub intensywnego wysiłku fizycznego.

Co to jest

Na wolności ciało to służy jako zwierzę do oznaczania terytorium, wymiany informacji z sąsiadami lub odstraszania wrogów. U psów domowych mieszkających w warunkach mieszkalnych, zapotrzebowanie na gruczoły para-analalne z czasem zanika i stają się szczątkowymi narządami.

Zdrowe zatoki paraanalne nie są widoczne dla właściciela. Są podskórne i dopiero po dokładnym zbadaniu można zidentyfikować dwa ledwo widoczne wzgórki na bokach odbytu, tuż poniżej środka. Wielu właścicieli nie wie nawet o istnieniu takiego narządu u psów i związanych z nimi problemów, które mogą pojawić się pewnego dnia.

Pierwszymi wizualnymi objawami zapalenia (zapalenie parorealal lub paraproctitis) będą: nawilżenie włosów w okolicy odbytu (ze względu na ciągłe lizanie), miejscowe łysienie, wysypka, zadrapania. Z biegiem czasu, zapalenia przewodów gruczołów stają się zauważalne, zwiększają się, czerwienią, obszar wokół nich staje się obrzękliwy. Może wydawać się, że coś odstaje od środka po bokach zwieracza psa.

Przyczyny zapalenia

Zapalenie gruczołów para-odbytu u psów występuje z różnych przyczyn. Typowe tendencje rasy do tej choroby nie zostały zidentyfikowane, ale styl życia nieodłączny w niektórych rasach może stać się zwiększonym czynnikiem ryzyka.

Najczęstsze przyczyny zapalenia to:

  • miękkie stolce (z powodu niewłaściwej diety);
  • nadmiar białka w diecie;
  • żywienie kości;
  • otyłość;
  • siedzący tryb życia;
  • predyspozycje genetyczne;
  • osłabiona odporność;
  • urazy w odbycie;
  • zła higiena;
  • ciąża;
  • niektóre rodzaje infekcji.

Mechanizm choroby

Zapalenie gruczołów para-odbytu następuje stopniowo, na początku objawy są ledwo zauważalne, szczególnie dla właścicieli, którzy wcześniej nie wiedzieli o takiej chorobie.

Zapalenie zatok przynosowych u psów zaczyna się od naruszenia naturalnego wydzielania płynu wydzielniczego. W rezultacie zawartość gruczołów gromadzi się w nadmiarze, pogrubia i zagęszcza, co dodatkowo przyczynia się do zablokowania kanałów.

Na tym etapie pies zaczyna odczuwać dyskomfort i niepokój. Ponadto bakterie zaczynają się aktywnie namnażać w gruczołach, powodując w ten sposób rozwój procesu zapalnego.

Jeśli na tym etapie nie zostanie podjęte żadne działanie, stan zapalny przechodzi do stadium ropnia. Bez odpowiedniego leczenia ropień ostatecznie przerywa, uwalniając ropne masy. W większości przypadków, po przebytym ropniu, przetoki pozostają, które następnie nie leczą się przez bardzo długi czas. Pies stale odczuwa dyskomfort, ból i silny świąd.

Objawy

W pierwszych etapach niewielka kumulacja wydzielania w gruczołach nie powoduje dużego zaniepokojenia psa i nie pojawia się na zewnątrz. Ale z biegiem czasu płyn staje się coraz bardziej, zaczyna rozciągać ściany torby, w której się znajduje, powodując niepokój i dyskomfort u psa.

Przejawia się to w postaci zwiększonej uwagi zwierzęcia do strefy odbytu. Pies zaczyna ciągle polizać ten obszar, gryźć, drapać podłogę i inne powierzchnie. Nadmierny niepokój przejawia się w zachowaniu, zwierzę nie może siedzieć spokojnie przez dłuższy czas, odczuwa nieprzyjemne doznania z każdego dotknięcia obszaru ogona. Jeśli zauważysz oznaki takiego zachowania u swojego zwierzaka, powinieneś odwiedzić weterynarza, aby sprawdzić stan gruczołów para-odbytu.

Kolejnym etapem rozwoju objawów będzie ból podczas defekacji. W okolicy odbytu występuje stan zapalny i obrzęk, nieprzyjemny zapach w gruczołach i jamie ustnej, wzrost temperatury ciała. Objawy te wskazują na powstanie ropnia i wymagają natychmiastowej interwencji lekarza.

Czyszczenie gruczołów w domu

W początkowej fazie problem rozwiązuje się przez proste czyszczenie. Możesz przeprowadzić tę procedurę w klinice i możesz to zrobić sam w domu. Wcześniej, aby upewnić się, że procedura jest konieczna, warto poczuć miejsca rzekomych stanów zapalnych. Jeśli znajdziesz uszczelnienie na bokach zwieracza psa, to gruczoły są dokładnie zatkane, możesz kontynuować.

Oczyść gruczoły psa na dwa sposoby. W obu przypadkach na pierwszym etapie trzeba założyć rękawiczki i przygotować "miejsce pracy". Będziesz potrzebował: czystego prania (lub kąpieli), serwetek, obecności ciepłej bieżącej wody i roztworu chlorheksydyny (aby nie przypadkowo przynieść bakterii).

Pierwszy sposób:

  • umieścić psa w miednicy (jeśli pies jest duży, to w kąpieli);
  • w rękawiczkach, czuj na worki gruczołów (lepiej, jeśli ktoś będzie trzymał psa);
  • podnieś ogon zwierzęcia jak najwięcej w górę, to rozluźni zwieracz;
  • delikatnie naciskaj na gruczoły, wyciskając nagromadzony sekret (użyj serwetki);
  • jeśli zrobiłeś wszystko dobrze, wtedy gęsty płyn z bardzo nieprzyjemnym ostrym zapachem zostanie uwolniony z przewodów;
  • przemyć obszar odbytu wodą i wytrzeć chlorheksydynę;
  • jeśli nie można wycisnąć zawartości gruczołów, nie trzeba zwiększać wysiłków, lepiej szukać pomocy u lekarza.

Zazwyczaj takie czyszczenie wystarczy, aby pozbyć się zapalenia. Jeśli pies ma skłonność do trwałej blokady gruczołów, może być konieczne powtórzenie zabiegu co 5-7 miesięcy.

Drugi sposób:

Ta opcja nie jest odpowiednia dla małych psów.

  • włożyć psa do wanny lub basenu;
  • nie możesz tu bez pomocy, zadzwoń do kogoś, kto zatrzyma psa;
  • nosić rękawiczki i smarować palcem wskazującym wazelinę;
  • włóż palec do odbytu i poczuj pieczęć od środka;
  • ściśnij pieczęć palcem wskazującym od wewnątrz i na zewnątrz, i delikatnie wyciśnij nagromadzenie płynu;
  • następnie spłucz wodą i zdezynfekuj.

Jest to dość nieprzyjemny proces, powodujący niepokój u zwierzęcia. Ale jeśli pies ma tendencję do ciągłego zapalenia gruczołów, regularne czyszczenie nie może. Jeśli ta procedura powoduje dyskomfort dla Ciebie i Twojego zwierzaka, możesz potrzebować skontaktować się z kliniką weterynaryjną.

Leczenie kliniki weterynaryjnej

Leczenie zablokowania gruczołów paraanalalnych w szpitalu rozpoczyna się od oczyszczenia przewodów. Po uwolnieniu gruczołów z nagromadzonego sekretu należy wyeliminować przyczyny zapalenia i jego konsekwencje. W przypadku ciężkiego ropnego stanu zapalnego lub ropnia po płukaniu jama gruczołów jest dodatkowo leczona roztworem antybiotyku (zwykle cefotaksymem).

Otwarcie ropni odbywa się w znieczuleniu miejscowym (wstrzyknięcie Novocain), a następnie antybiotyki i czopki z ichthyolem lub metylouracylem doodbytniczym.

Dexafort (lek hormonalny) stosuje się w celu łagodzenia silnego świądu. Stosuje się go raz jako wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe. Nie jest pożądane stosowanie w czasie ciąży.

Jeśli leczenie nie powoduje powikłań, zwykle trwa 1-2 tygodnie, nie więcej. W przypadku utrzymujących się nawrotów stanu zapalnego, wymagających cotygodniowego czyszczenia lub regularnego tworzenia przetoki para-odbytowej u psa, może być wymagana operacja.

Chirurgiczne usunięcie gruczołów

W niektórych przypadkach jedynym sposobem na uniknięcie trwałych nawrotów choroby będzie chirurgiczne usunięcie gruczołów para-odbytu (saclectomy). Pomimo faktu, że procedura czyszczenia jest bezbolesna, jej ciągłe powtarzanie przez całe życie jest silnym stresem dla psyche psa. A niektóre psy muszą czyścić gruczoły co 5-7 dni.

Przy takim tempie nagromadzenia wydzieliny w para-zatokach operacja będzie bardziej humanitarna niż zabiegi trwałe wyniszczające.

Usunięcie gruczołów para-odbytu u psów jest również przeprowadzane w przypadkach poważnego zaniedbanego ropnia. Tkanki "torebek" mogą zostać tak uszkodzone przez ropienie, że konwencjonalna terapia już nie pomoże.

Przygotowanie do operacji składa się z diety "głodowej" i konsultacji z anestezjologiem. Sama operacja jest dość prosta: po dwóch płytkich nacięciach nad gruczołami są one usuwane i odcinane. Szwy są umieszczane na miejscach nacięcia. Zwieracz i odbyt pozostają całkowicie niewrażliwe, więc już następnego dnia pies może się opróżnić.

Aby nie rozciągać szwów, zwiększając w ten sposób czas gojenia, zaleca się podawanie pokarmu miękkiego przez kilka pierwszych dni. Pożądane jest również zwiększenie ilości chodzenia do psa, który nie tolerował chęci wypróżnienia.

Według właścicieli psów z przewlekłym paraproctitis, po długotrwałym leczeniu, niekończącym się oczyszczaniu, kursach antybiotykowych i ciągłym stresie, operacja staje się prawdziwym zbawieniem dla zwierzęcia.

Dieting

Prawidłowe odżywianie jest jednym z głównych warunków skutecznego leczenia zapalenia gruczołów paraanalnych i zapobiegania temu problemowi w przyszłości. Pamiętaj, aby całkowicie wyeliminować wszelką żywność "ze swojego stołu": nic tłustego, palonego, słonego, ostrego, ostrego.

W diecie psa powinna być wystarczająca ilość błonnika, który reguluje stolec i przyczynia się do wydzielania wydzieliny w sposób naturalny. Jeśli przyczyną blokady w otyłości, należy całkowicie zmienić dietę, zmniejszyć spożycie kalorii i zwiększyć aktywność fizyczną zwierzęcia.

Konsekwencje choroby i rokowanie

Konsekwencją zapalenia gruczołów może być przetok tego kształtu na powierzchni skóry po przebytym ropniu. Dziury te są trudne do wyleczenia i dają psu silny dyskomfort. W niektórych przypadkach mogą pojawić się torbiele podskórne.

Z reguły w przypadku tej choroby rokowanie jest korzystne. W większości przypadków jest pełny

Subskrybuj nasz kanał w Zen!