pies rasy afgańskiej

Chart afgański (urodzony chart afgański) jest jedną z najstarszych ras psów, zgodnie z legendą, Noe zabrał ją do arki. Jego długa, cienka, jedwabista wełna została stworzona do ogrzania się w zimnych górach Afganistanu, gdzie przez stulecia służyła do polowań i ochrony.

Tezy

  1. Pielęgnacja jest bardzo ważna. Tylko ci, którzy naprawdę lubią dbać o psa lub są gotowi zapłacić profesjonalistom, powinni rozważyć zakup afgańskiego psa.

  • Jest to pies myśliwski, a jego instynkt sprawia, że ​​małe zwierzęta (koty, króliki, chomiki itp.) Są ścigane.

  • Szkolenie to bardzo trudne zadanie, nawet dla specjalisty, ze względu na jego niezależny charakter. Trening wymaga cierpliwości i czasu.

  • Afgański pies ma niski próg bólu, nawet małe rany, które cierpi znacznie gorzej niż psy innych ras iz tego powodu mogą wydawać się płaczliwe.

  • Mimo, że rasa ta jest dobrze postrzegana i kocha dzieci, to lepiej, że szczenięta rosną z dziećmi, ponieważ mogą utrzymać bardzo małe dzieci. Nie lubią szorstkiego leczenia i bólu, a jeśli twoje dziecko wciąż jest bardzo małe i nie rozumie różnicy, lepiej nie zaczynać chartów.

  • Jeśli zdecydujesz się na zakup szczeniaka rasy afgańskiej, wybierz sprawdzone budy. Kupując afganę od nieznanych sprzedawców, ryzykujesz pieniądze, czas i nerwy. Cena szczeniaka waha się od 40 000 do 60 000 rubli i lepiej przepłacić za psa zdrowego i wykształconego.
  • Historia rasy

    Charty są jedną z najbardziej rozpoznawalnych i starożytnych ras, a według niektórych wskaźników w testach genetycznych, chart afgański różni się bardzo niewiele od wilka i jest spokrewniony ze starożytnym psem, Saluki.

    Współcześni rasowi Afgańczycy mają swoje pochodzenie od psów przywiezionych do Wielkiej Brytanii z Afganistanu w latach 20. XX wieku, a zebrano je w całym kraju i pobliskich krajach, gdzie służyły jako pies myśliwski i stróżujący.

    Ale to, co się wydarzyło wcześniej, było tajemnicą, ponieważ nie ma dowodów, że pochodzą one właśnie z Afganistanu, choć w literaturze i Internecie jest wiele opinii na ten temat. To Brytyjczycy nadali jej imię, ale jest o wiele bardziej powszechne. Tylko pośrednio, analizując psy podobne do tych z tych samych krajów, można założyć miejsce urodzenia psa.

    Lokalna nazwa Tāžī Spay lub Sag-e Tāzī jest bardzo podobna do wymowy innego psa żyjącego na wybrzeżu Morza Kaspijskiego - Tasy. Inne rasy, które wyglądają jak Afghani to Taigan z Tien-Shan oraz chart barzay lub Kuuramsky.

    W samym Afganistanie istnieje co najmniej 13 rodzajów tych psów, a niektóre z nich stały się prototypem współczesnych Afgańczyków. Z uwagi na to, że życie narodów uległo zmianie, potrzeba tych psów zniknęła, a niektóre z nich już zniknęły. Możliwe, że w przeszłości było jeszcze więcej typów.

    W 1907 r. Kapitan Bariff przywiózł Zardin (Zardin) z Indii przez kliki, rozważano to przy pisaniu pierwszego standardu rasy w 1912 r., Ale hodowlę przerwała pierwsza wojna światowa. Zarówno pierwsza jak i druga wojna światowa silnie wpłynęły na rasę i spowolniły tempo jej rozwoju, ale nie dało się jej powstrzymać.

    W Europie istniały dwie budy afgańskich psów: Major Bell-Murray i Jean C. Manson wyhodowali je w Szkocji w 1920 roku. Psy te należały do ​​typu zwykłego i pochodziły z Pakistanu, były pokryte średniej wielkości wełną. Druga hodowla była własnością Miss Mary Empes (Mary Amps) i nazywała się Ghazni. Te psy pochodziły z Kabulu i przybyły do ​​Anglii w 1925 roku.

    Ona i jej mąż przyjechali do Kabulu po wojnie afgańskiej (1919), a przywiezione przez nie psy należały do ​​typu górskiego i odznaczały się gęstszymi i dłuższymi włosami i przypominały Zardina. Między psami było rywalizacja, a psy były zupełnie inne i trwała długa debata, który typ był odpowiedni dla standardu.

    Większość chartów afgańskich w Stanach Zjednoczonych pochodziła z hodowli Ghazni, a następnie przybyła do Australii w 1934 roku. Ale z biegiem czasu, zarówno typy górskie, jak i stepowe mieszały się i łączyły w nowoczesny chart afgański, którego standard został przepisany w 1948 roku i nie zmienił się do dnia dzisiejszego.

    Niesamowite piękno sprawiło, że stały się popularne na całym świecie i są rozpoznawane przez wszystkie czołowe kluby. Chociaż nie są już wykorzystywane w polowaniu, okresowo Afgańczycy uczestniczą w próbach terenowych z przynętą imitującą bestię.

    Opis

    Chart afgański osiąga wysokość 61-74 cm i waży 20-27 kg. Średnia długość życia wynosi 12-14 lat, co jest podobne do innych ras podobnej wielkości. Według badania przeprowadzonego w Wielkiej Brytanii przez Kennel Club w 2004 roku, najczęstsze przyczyny zgonu to rak (31%), starość (20%), problemy z sercem (10,5%) i urologia (5%).

    Kolor może być zróżnicowany, wiele z nich ma maskę na twarzy. Długa, cienka wełna wymaga znacznej pielęgnacji i pielęgnacji. Szczególną cechą jest końcówka ogona, która jest skręcona.

    Wyhodowana w celu polowania na lamparty i antylopy, Afgańczycy mogą osiągać prędkości do 60 km na godzinę i są bardzo odporni. Cała ich postać mówi o szybkości, szybkości i wrażliwości.

    W 2005 r. Koreański naukowiec Hwan Usok ogłosił, że udało mu się sklonować psa, psa rasy greyhound o imieniu Snoopy. Niezależni badacze potwierdzili, że Snoopy jest prawdziwym klonem. Jednak już w 2006 r. Hwang Osoka został wydalony z uniwersytetu w celu sfałszowania danych.

    Postać

    Zwykle związany z jedną osobą, a nie z całą rodziną. Nie patrz na to, że wita Twoich gości, natychmiast o nich zapominają. Aby nauczyć się nowej osoby, potrzebują czasu. Nie boją się ludzi i zazwyczaj nie są agresywni w stosunku do innych. Niektórzy mogą szczekać raz lub dwa razy, jeśli ktoś inny wejdzie do domu, ale to nie jest pies stróżujący.

    Ostrożnie reagują na małe dzieci, ponieważ są one nieśmiałe i nie lubią ostrych dźwięków. Ogólnie, te psy nie są zalecane dla rodzin z małymi dziećmi.

    Nie będąc szczególnie dominującymi, mają upartą i kochającą wolność naturę i nie jest łatwo ich wyszkolić. Samodzielne myślenie utrudnia im szkolenie. Zazwyczaj są mało zmotywowani do jedzenia i nie mają ochoty zadowalać swojego pana jak inne rasy. Ogólnie rzecz biorąc, są to typowi myśliwi, których zadaniem było nadrobienie zaległości i utrzymanie zdobyczy. Nie rozwijały komunikacji z ludźmi, nie uczestniczyły w piórze hodowlanym, działaniach wymagających inteligencji i spójności.

    Afgańskie charty wolą wszystko we wszystkim, lubią kradnąc jedzenie, apodyktyczne i niegrzeczne. Jeśli chodzi o życie z innymi zwierzętami domowymi, ten pies myśliwski i jego instynkt nakazują mu nadrobić zaległości i złapać. I kto to będzie - kot sąsiada, chomik twojego syna lub gołębica, nie obchodzi ich to. Mogą dogadać się z kotami domowymi, pod warunkiem, że dorastały razem, ale cała ulica jest zagrożona poważnym niebezpieczeństwem. Jest to jeden z powodów, dla których właściciele nigdy nie wypuszczają ich ze smyczy.

    Niezależne myślenie oznacza, że ​​będą szczęśliwi, aby robić to, co chcesz, ale tylko wtedy, gdy chcą tego samego. W Internecie często pojawia się opinia, że ​​psy afgańskie są głupie, ponieważ są trudne w szkoleniu i wymagają cierpliwości i umiejętności. Wcale tak nie jest, są bardzo inteligentni i uczą się szybko, po prostu wykonują zlecenia, kiedy uznają to za stosowne. Będą słuchać... później. A może nie.

    W tym przypadku są często porównywane z kotami. To niezależność i upór sprawiają, że stają się mocnymi orzechami do szkolenia psów i niedoświadczonych hodowców. Cóż przejawia się w kursing, ale tylko pod warunkiem, że właściciel ma cierpliwość, nieskończone poczucie humoru i zdolność do motywowania swojego psa. Za jego cierpliwość właściciel otrzyma w próbach terenowych przynętę (kursing), olbrzymi wynik, w nich zostaną ujawnione w pełni, bo to do czego zostali stworzeni.

    Zacznij trenować szczeniaka tego samego dnia, który dostaniesz do domu. W końcu, nawet w wieku ośmiu tygodni, są w stanie wchłonąć wszystko, czego się nauczysz. Nie czekaj, aż szczeniak osiągnie sześć miesięcy, w przeciwnym razie dostaniesz o wiele bardziej upartego psa.

    Jeśli to możliwe, idź do trenera w wieku 10-12 tygodni, komunikuj się, komunikuj, komunikuj. Trudność polega na tym, że do pewnego wieku szczenięta są szczepione, a wielu weterynarzy nie zaleca kontaktu z dorosłymi psami do czasu, gdy szczenię nie rozwinie odporności. W takim przypadku staraj się trenować w domu, a żeby częściej się komunikować, zaproś znajomych i członków rodziny.

    Zanim kupisz szczeniaka rasy afgańskiej, porozmawiaj z hodowcą i jasno opisz, czego oczekujesz od psa, aby pomóc ci wybrać szczeniaka. Hodowcy oglądają je każdego dnia, mają bogate doświadczenie i pomagają wybrać szczenię odpowiednie dla Ciebie. Ale w każdym razie, szukaj szczeniąt urodzonych dla tych psów, które mają dobry charakter, są towarzyskie i dobroduszne.

    Zdrowie

    Wszystkie psy mogą cierpieć na choroby genetyczne, a także na ludzi. Uciekaj od hodowcy, który nie gwarantuje zdrowia szczeniąt, mówi, że rasa jest w 100% zdrowa i nie może być z nią żadnych problemów. Przyzwoity hodowca uczciwie i otwarcie porozmawia o problemach zdrowotnych rasy, a zwłaszcza jej linii. Jest to normalne, ponieważ wszystkie psy są okresowo chore i wszystko może się zdarzyć.

    W przypadku psów afgańskich najczęstszymi chorobami są: dysplazja, zaćma, zapalenie tarczycy (choroba autoimmunologiczna, która niszczy gruczoł tarczycy), paraliż krtani u psów i choroba von Willebranda (zaburzenie krwi).

    Jako minimum zapytaj sprzedawcę, czy producenci są chorzy na zaćmę i czy są jakieś problemy ze stawami. I lepiej popyt na dowód.

    W dobrej hodowli psy przechodzą testy genetyczne, w wyniku których eliminowane są choroby dziedziczne, a pozostają tylko najzdrowsze. Ale natura ma swoje sekrety i mimo to pojawiają się błędy i pojawiają się chore szczenięta.

    Pamiętaj, że jak tylko wprowadzisz szczeniaka do domu, najbardziej prawdopodobną chorobą, która mu zagraża, jest otyłość. Utrzymanie stałego, umiarkowanego ciężaru jest jednym z najłatwiejszych i najskuteczniejszych sposobów na przedłużenie życia psa. Biorąc pod uwagę, że jest to pies myśliwski, jest oczywiste, że podstawą zdrowia jest chodzenie i bieganie.

    Idealnie, aby zachować formę, potrzebuje do dwóch godzin dziennie, ale kto może sobie na to pozwolić? Zwłaszcza, że ​​istnieje niuans, te psy mogą dać się ponieść gonić kota lub po prostu biegać i całkowicie zapomnieć o właścicielu. A jeśli w przyrodzie nie jest tak strasznie, to jest to problem w mieście. Wskazane jest, aby nie puszczać smyczy, jeśli nie jesteś pewna jej posłuszeństwa i nie chcesz biegać po nią przez długi czas.

    Plus, spacery w lecie dla niej są trudne, jak długo wełna jest stworzona, aby zachować ciepło w klimacie gór, a nie gorącej pustyni w mikrodistrict. W rezultacie najlepsza aktywność fizyczna dla tego psa to chodzenie w naturze, w odległych zakątkach parków i lądowań oraz dyscypliny sportowe, takie jak korepetycje.

    Trzeba bardzo dużo chodzić z tym psem, w przeciwnym razie mięśnie ulegną atrofii. Gdzieś w naturze może dać upust! Jak się cieszy! Każdy zając zazdrościłby takiego skoku, zabawy, lecącego w powietrzu w skoku!

    Piękny, zadbany chart afgański, to imponujący widok, zwłaszcza gdy biegnie, a jej długie włosy rozwijają się. Oprócz długości, wełna wyróżnia się również jedwabistością, delikatnością i jest podobna do ludzkiej. Ma grzywkę na głowie, a długie włosy pokrywają całe ciało, w tym uszy i łapy.

    Łatwo zgadnąć, że pielęgnacja takiej wełny nie może być łatwa, a poprawne ułożenie jest odpowiednie dla twojego psa. Długie i cienkie, wełna ma tendencję do błądzenia się w matach i wymaga regularnego (najlepiej codziennego) czesania i częstego kąpieli. Wielu właścicieli woli korzystać z usług profesjonalistów, ponieważ opieka nad psem wymaga umiejętności i czasu, choć jeśli istnieje chęć do nauki, to jest to możliwe.

    Rasy o długim, opadającym m mają skłonność do infekcji. Sprawdzaj tygodniowo swoje greyhound ears i czyść je bawełnianym wacikiem. Jeśli Afgańczyk ma nieprzyjemny zapach z ucha, możesz zobaczyć zaczerwienienie lub potrząsasz głową z psami i zadrapania ucha, to jest oznaką infekcji i musisz udać się do weterynarza.

    Konieczne jest przecinanie pazurów raz lub dwa razy w miesiącu, chyba że się szlifują. Jeśli usłyszysz, jak stukają w podłogę, są zbyt długie. Krótkie, zadbane pazury nie przeszkadzają psu i ratują cię od drapania, jeśli twoje psy zaczną skakać z entuzjazmem.

    Należy dbać o regularną procedurę, najlepiej najlepiej jak to możliwe. Dodaj do niego łagodne słowa i gadżety, aw przyszłości, gdy szczeniak dorośnie, pójście do weterynarza będzie znacznie łatwiejsze.

    Mój pies stróżujący

    Dog Blog - My Watchdog

    Chart afgański

    Dzięki swojemu wdziękowi i urodowi, chart afgański łatwo przyćmi najbardziej dekoracyjne rasy. Pies należy do ras myśliwskich i ma nie tylko zewnętrzną atrakcyjność, ale także doskonały węch, szybkość i wytrzymałość. Arystokratyczna rasa przyciąga uwagę i wzbudza zainteresowanie.

    Charakterystyka rasy

    Przywiązanie rodzinne

    Postawa wobec dzieci

    Związek z nieznajomymi

    Skłonność do trenowania

    Historia afgańskiego psa

    Chart afgański należy do najstarszych ras. Według pism biblijnych na pokładzie Arki Noego znajdowała się para chartów. Naukowcy zgadzają się również, że rasa nie ma sto lat. Kynolog G. Harrap napisał o tym szczegółowo w swojej książce Dogs of the World Champions.

    Rasa uzyskała nowoczesny wygląd w Afganistanie, gdzie najpierw krzyżowano chart i salyuk. Długa i gęsta osłona jest niezbędna dla psa, aby chronić go przed gorącym słońcem i wiatrem. Rasa afgańska została zarejestrowana w 1926 r. Po utworzeniu oficjalnego klubu w Wielkiej Brytanii. W krajach byłego Związku Radzieckiego afghan został wprowadzony pod koniec lat siedemdziesiątych. Pies był używany do polowania na zagrody małej i dużej zwierzyny.

    Opis rasy

    Chart afgański jest jasnym przedstawicielem rasy myśliwskiej. Dla zwierzaka ważne jest, aby prowadzić i złapać grę. Słabo uczy się w zespołach serwisowych i nie poradzi sobie z nowicjuszem z rasą. Odpowiedni pies jako strażnik, szczekający i agresywny dla obcych. Jeśli to konieczne, chroń właściciela i chroni jego własność. W Anglii psy afgańskie były często używane jako ochrona dla arystokracji.

    Pomimo niedostatku, chart afgański ma wiele zalet. Pies jest przywiązany do właściciela, uwielbia grać w aktywne gry. Rasa odnosi się do jednego z najbardziej odpornych i szybkich. Afgańczycy podczas jazdy mogą osiągać prędkość do 50 km / h.

    Zwierzęta odpowiednie do treści w wolierze. Gdy utrzymanie mieszkania ma na celu przygotowanie długiej wełny na dywanach i meblach.

    Rasa standardowa (wygląd)

    Pies Afghan Hound nie jest ograniczony do surowego wyglądu zewnętrznego. Opis rasy spełnia następujące wymagania:

    • Zbuduj Pełne wdzięku i wydłużone ciało z chudym brzuchem i suchą, ale nie wąską klatką piersiową.
    • Łapy. Długi, prosty kształt. Po uruchomieniu zamiatania ruchu. Podkładki są gęste, pazury są dobrze rozwinięte. Pazury są kolorowe w zależności od koloru psa.
    • Skrzynia. Szeroki z rozwiniętymi mięśniami.
    • Głowa Wysoko osadzony, mały, wydłużony. Wysoka lokalizacja pozwala rozszerzyć widok przestrzeni podczas polowania.
    • Szyja Długi, z ciałem tworzy kąt 90 stopni. Przejście od szyi do głowy nie jest wyraźne.
    • Kufa. Trójkątny kształt, przedłużony do korony i mocno zwężony do czubka nosa.
    • Nos Tylna część nosa jest długa i prosta, ostra. Płat z cienkimi nozdrzami ma kolor czarny lub ciemnobrązowy.
    • Oczy Migdałowy, ciemny kolor: od ciemnego brązu do jasnego piasku.
    • Uszy. Niskie, trójkątne, wiszące. Końcówki ściśle przylegają do głowy psa. Pokryte długimi i gęstymi włosami.
    • Ogon Niski zestaw, szabla, pokryty długimi włosami. Może być owinięty w luźny pierścień.
    • Kolor Standard pozwala na dowolny kolor afgańskiego psa, ale szczenięta z białymi plamami są odrzucane. Najczęstszym kolorem jest piasek lub czerwień, rzadziej czerń i biało-czarna. Kolor nigdy nie jest ograniczony ostrymi przejściami.
    • Wełniana osłona. Płaszcz jest spiczasty, ale miękki, długi i prosty. Obejmuje całe ciało psa, z wyjątkiem pyska. Nos psa pokryty jest krótką, dopasowaną sierścią. Długie włosy proste, bez fal i loków.
    • Wzrost w kłębie. Kabel może osiągnąć długość 74 cm, suki do 69 cm, są to mini afgańskie psy, których wysokość nie przekracza 67 cm. Niewielkie przedstawicielki rasy nie są odrzucane i biorą udział w wystawach w pierścieniu ogólnym.
    • Waga Rasa należy do płuc, a przy znaczącym wzroście waży zaledwie 20-25 kg.

    Postać afgańskiego psa

    Chart afgański ma złożony charakter, a nie każdy amator może sobie poradzić ze zwierzakiem. Rasa wyróżnia się następującymi cechami charakteru.

    1. Pies jest przywiązany do właściciela i zazdrosny o niego wszystkich wokół niego. Będąc zazdrosnym, pies zaczyna być brudny i niegrzeczny.
    2. Afgańczyk nie lubi małych dzieci, ale nie wykazuje agresji wobec nich. Pies nie wykazuje zainteresowania dzieckiem i będzie starał się trzymać z dala od niego.
    3. Zwierzę domowe wymaga stałej uwagi i nie toleruje samotności.
    4. Lojalnie leczy inne zwierzęta. Nie będzie wykazywał agresji, ale nie będzie uważał się za innego.
    5. Podczas spacerów pies uwielbia ścigać koty i ptaki. Nie będzie pokazywał im agresji, raczej będzie jeździł po grę.
    6. Słabo wytrenowany, ponieważ pies nie ma wytrwałości i cierpliwości.
    7. Ma niestabilną psychikę i może popaść w depresję bez uwagi właściciela.
    8. Potrzebuje socjalizacji od najmłodszych lat. W przeciwnym razie pies staje się niekontrolowany.
    9. Zwierzę uwielbia aktywne gry i potrzebuje codziennych treningów i spacerów. W przeciwnym razie niewydana energia przejawi się w zwierzęciu w wyniku uszkodzenia własności.

    Pies nie jest odpowiedni dla osiadłych osób i rodzin z dziećmi. Lepiej jest używać charta do jego zamierzonego celu - do polowania na dużą, małą i średnią zwierzynę. Ale dzięki wczesnej socjalizacji i właściwej edukacji pies stanie się towarzyszem dla aktywnego młodego mężczyzny lub pary. Pies toleruje wszelkie zmiany klimatyczne i nie obawia się niskich i wysokich temperatur, wiatru, wysokiej wilgotności.

    Opieka i konserwacja

    Arystokratyczny charakter rasy przejawia się nie tylko w manierach, ale także w jej treści. Dla psa wymaga szczególnej troski, która wymaga materialnych inwestycji i czasu. Grube i długie włosy psa będą wyglądały jak na zdjęciach tylko wtedy, gdy codziennie monitorujesz jego stan.

    Raz dziennie pies afgański przeczesuje się pędzlem z naturalnej szczeciny. Rozplątuje miękkie i długie włosy, oddziela pasma i pomaga usunąć kurz i zanieczyszczenia. Podczas spieniania do usunięcia podkładu używa się szczotki z metalowymi zębami.

    Kilka razy w roku wełnę myje się specjalnym szamponem. Po umyciu włosy suszy się suszarką do włosów, inaczej na skórze zwierzęcia pojawi się podrażnienie lub płacz. Przed wystawą wełnę przeczesuje się talkiem, który zbiera nadmiar tłuszczu i nadaje wełnistości jednolitość i jedwabistość. Łapy i brzuch psa są myte po każdym spacerze. Cztery razy w roku włosy są przycinane. Pielęgnacja odbywa się w domu lub przy pomocy specjalistów.

    Raz w tygodniu rehabilitacja uszu. Czyszczenie odbywa się za pomocą wacików bawełnianych i alkoholu borowego. Oczy przetrzyj ekstraktem z rumianku. Wraz z gromadzeniem się wydzielin w oczach afgańskiego psa rozwija się proces zapalny.

    Ponieważ pies jest aktywny, po każdym spacerze sprawdza się łapy łap zwierzęcia. Jeśli występują pęknięcia lub pęknięcia, podkładki są smarowane pantenolem, ale są wstępnie traktowane nadtlenkiem wodoru.

    Dla psów wydzielono osobne miejsce w domu. Aby zwierzę mogło uciec od uwagi innych, potrzebny jest przytulny kącik. W większości przypadków pies afgański woli spać na krześle lub na kanapie właściciela. Odstawianie psa od złego nawyku jest trudne, a hodowcy zmuszeni są się poddać, zabezpieczając wybrane meble dla zwierząt.

    Choroba i profilaktyka

    Afgański pies ma niski próg bólu, a nawet niewielkie obrażenia przynoszą zwierzęciu bolesny ból. Szczenięta w wieku do jednego roku mogą zostać zarażone patologiami wirusowymi i bakteryjnymi. Jako środek zapobiegawczy dla szczenięcia przed zmianą zębów, wykonuje się kompleksowe szczepienie przeciwko zapaleniu jelit, zapaleniu wątroby i zapaleniu. Do roku szczepienia przeciwko wściekliźnie.

    Dorosły pies jest podatny na patologie:

    • Dysplazja stawu biodrowego. Manifestowany w postaci kulawizny w wieku 1-2 lat. U szczeniąt zmiany mogą się nie pojawić. Przekazane od rodziców, więc przed zakupem szczeniaka, należy zwrócić uwagę na cechy genetyczne rodziców.
    • Zaburzenia trawienia związane z zaburzeniami fermentacji pokarmowej. Jako środek zapobiegawczy zaleca się trzymanie zwierzęcia na specjalnej suchej karmie.
    • Procesy zapalne w narządach słuchu. Uszy psa są ukryte pod gęstymi włosami, a korzystne warunki rozwoju bakterii powstają w górnej części skorupy. Zapobieganie to regularna reorganizacja.
    • Zaćma Rozwija się u zwierząt po 6-7 latach.
    • Inwersja jelita.

    Długość życia dużego afgańskiego psa wynosi do 13 lat, ale z dobrym zdrowiem zwierząt.

    Szkolenie

    Szczeniakowi afgańskiemu należy zapewnić jak najwięcej czasu. Pies nie może być trenowany nawet przez doświadczonego psa. Winą za to nie jest kapryśna natura zwierzęcia i geny rasy łowieckiej. Najważniejszą rzeczą dla zwierzaka jest złapanie i złapanie gry. Wykonywanie poleceń i trików dla rasy jest opcjonalne.

    Chart afgański nie pamięta dużej liczby drużyn, dlatego ważne jest, aby wybrać kilka podstawowych. Przygotowanie drużyny gospodarza zajmie co najmniej kilka miesięcy. Borzoi wystarczy znać zespół: chodzić, do mnie, fu, usiąść, miejsce. Konieczne jest regularne ustalanie pozyskanego materiału z psem, w przeciwnym razie Afgańczyk przestanie być posłuszny.

    Pies jest zdolny do pełnienia służby wartowniczej, ale ZKS dla rasy łowieckiej nie jest odpowiedni.

    Karmienie psa afgańskiego

    Afgański pies traktuje jedzenie z kaprysami. Zwierzę nie będzie jadło jedzenia, które mu się nie podoba. Trudno jest nakarmić wybredną osobę zwykłym pokarmem i wielu z nich przechodzi na suszenie. Wśród suchych pasz dla chartów afgańskich są odpowiednie marki dla długowłosych psów i problemy trawienne: Royal Canin Maxi Digestive, Purina Pro Plan dla psów o wrażliwym trawieniu, Barking Heads.

    Zwierzęta na naturalnej paszy w diecie to następujące produkty:

    • chude mięso;
    • podroby;
    • zboża: kasza gryczana, ryż;
    • gotowane i świeże warzywa, z wyjątkiem ziemniaków i cebuli;
    • fermentowane produkty mleczne: twarożek, kefir, ryazhenka.

    Witaminy i minerały są dodawane do diety psa na naturalnej żywności. Afgańskie psy są odpowiednimi kompleksami dla psów z długimi włosami: Astrapharm Farmavit NEO, Canvit, Veda Fitomina.

    Pies afgański nie przejada się i nie ma potrzeby monitorowania wielkości części zwierzęcia. Dorosły pies jest karmiony dwa razy dziennie, szczeniak od 1 do 2 miesięcy 5-6 razy, od 2 do 4 miesięcy 4 razy, od 4 do 8 3 razy.

    Wideo

    Na zdjęciu standardowy kolor afgańskiego psa jest jasno czerwony, z przejściem do ciemności na pysku, łapach i łapach łap.

    Niezwykle wygląda czarno-biały przedstawiciel długowłose charta.

    Na zdjęciu srebrny afgan. Ze względu na długie i grube siwizny pies wygląda bardzo atrakcyjnie.

    Opinie właścicieli

    Irina: "Chart afgański jest jedną z najbardziej kapryśnych ras. Pies trudno jest zmusić do posłuszeństwa właścicielowi. Pies nie jest agresywny, ale nie lubi dzieci i innych zwierząt, kable mogą wykazywać agresję w stosunku do innych psów. "

    Anatolij: "Bez stałej opieki wełna afgańskiego psa traci swoją atrakcyjność i wygląda bardziej jak sople lodu. Aby opiekować się zwierzętami, trzeba będzie kupić różne pędzle, narzędzia. Jest to dodatkowy koszt, na który ludzie nie zawsze są gotowi. Kupując szczeniaka, warto sto razy pomyśleć, ile czasu i pieniędzy chcesz wydać na zwierzaka. "

    Sergey: "Rasa poluje i nie powinieneś próbować zmienić Afgańczyka w działającego psa. Pies nie będzie wykonywał poleceń i trudno jest nauczyć go najprostszych Nie każdy doświadczony hodowca radzi sobie z socjalizacją rasy. Nie polecam rozpoczynania długowłosego charta dla początkujących. "

    Cena szczeniaka

    Koszt szczeniąt afgańskich psów z rodowodem w Rosji zaczyna się od 20 000 r., Na Ukrainie można kupić rasowe zwierzę za zaledwie 10 000 UAH. Szczenięta z elitarnym rodowodem od utytułowanych rodziców są o 150-200% droższe.

    Można kupić szczeniaka taniej, ale bez dokumentów, na rynku lub reklamami online. Trudno powiedzieć, czy z takiego szczeniaka wyrośnie rasowy pies.

    Gdzie kupić szczeniaka

    Szkółki w Rosji:

    Oddziały "Shou Gerat" w Petersburgu i Moskwie - http://afghanna.narod.ru

    Chart afgański jest jedną z najbardziej złożonych i kapryśnych ras. Jeśli nie masz doświadczenia w treningu psów myśliwskich, to nie zaleca się zaczynać afgańskiego szczeniaka. Dla doświadczonej i aktywnej osoby pies stanie się niezawodnym przyjacielem i ochroniarzem. Ale tylko pod warunkiem wczesnej socjalizacji.

    Chart afgański - opis rasy, dane techniczne i zdjęcia

    Chart afgański, Chart afgański: opis rasy, cechy, uwodzenie, zdjęcie afgańskiego psa. Są prawdziwymi arystokratami ze wszystkimi atrybutami dobrego stylu. Wyobraź sobie elegancką sylwetkę na tle niekończącego się stepu azjatyckiego. Długa sukienka z jedwabistych loków, poruszająca się na wietrze podczas biegu. Na wysokości głowy wyszła modna fryzura. Wygląd jest pełen godności i niezależności.

    Zdjęcie: Chart afgański

    Uzupełnij ten elegancki portret o szlachetnym charakterze, pewny wdzięku krok i doskonałe maniery. Jednak niezależnie od tego, jak dobrze urodzeni wyglądają afgańskie psy, czasami ich dumna, kochająca wolność natura powoduje wiele niedogodności. To nie jest zaskakujące! Wszakże energiczny i brutalny myśliwy, którego przodkowie widzieli wiele, ukrywa się pod postacią arystokraty.

    Chart afgański: charakterystyka

    Historia

    Od opowieści biblijnych
    Chart afgański jest jednym z najstarszych psów na świecie. Historia rasy liczona jest nie przez wieki, ale przez tysiąclecia. Co więcej, najstarszy dowód na to nie ma nic wspólnego z Afganistanem. Pierwsi krewni Afgańczyków znajdują się na terytorium starożytnej Persji, gdzie obecnie znajduje się Iran.

    W miejscowych jaskiniach znaleziono wizerunki chartów, które powstały około 11 tysięcy lat temu. Uważa się, że ludzie chcieli uwieczniać w ten sposób zwierzęta, które przeżyły jeden z najstraszniejszych kataklizmów. Według starożytnych legend, Afgańczycy byli wśród pasażerów Arki Noego, uratowanej przed potopem.

    Gospodarze nazwali swoich Afgańczyków miską, co w języku perskim oznacza "ten, który szybko ucieka". Rasa była tak kochana w Persji, że jeden z sułtanów nazwał starożytne miasto Taiz w Jemenie na jego cześć.

    Czysty pies
    Afgańczycy, będąc muzułmanami, mają raczej negatywną postawę wobec jakichkolwiek psów i nazywają je sagami, tj. podłe, brudne zwierzęta. Ale chart zajmuje zaszczytne miejsce w ich historii. Pokazała się, że jest wspaniałym myśliwym i wspaniałym pasterzem, dla którego została nazwana czystą.

    Mapa podróży
    Obrazy chartów znajdują się w jaskiniach w Afganistanie. Ale ich wiek jest znacznie mniejszy: tylko około 4 tysięcy lat! Ponadto Afgańczycy można zobaczyć na greckich tkaninach, które są tkane w VI wieku pne. Okazuje się, że chart afgański aktywnie podróżował z nomadycznymi plemionami, karawanami kupieckimi i zespołami marynarzy.

    Jej krótkowłosi przodkowie pojawili się w Azji Środkowej i przeniknęli do Iranu i Afganistanu, gdzie utworzyli siebie jako udanych łowców górskich lampartów i antylop, gazeli, zające, lisów i wilków. Wkrótce, dzięki krzyżowaniu z perskim Saluki, psy afgańskie zdobyły główną kartę atutową - wspaniałą długą wełnę, która uratowała ich od surowego klimatu wyżyn.

    Koniec izolacji
    Od tego czasu rasa nie została poddana żadnym selektywnym eksperymentom, ponieważ żyła raczej w izolacji od innych psów. Afgańska szlachta, która uprawiała charty, uważnie śledziła czystość zwierząt domowych. Ich wygląd nie zmienił się przez tysiąclecia, ale polowania i umiejętności pasterskie zostały aktywnie rozwinięte dzięki stałej praktyce.

    Afgańczycy dotarli do Europy dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Żołnierze, którzy brali udział w drugiej wojnie anglo-afgańskiej, sprowadzili kilku przedstawicieli tej rasy do Wielkiej Brytanii w 1886 roku. Sława ich czystego rodowodu, niezwykłego wyglądu i wspaniałych cech łowieckich zagrzechotała w całym kraju - a Afgańczycy stali się bardzo popularni.

    Podbój Europy
    Pierwszy egzemplarz, cenny dla psów, pojawił się dopiero w 1907 roku. Kapitan John Barff znalazł Zardina na południu Pakistanu i sprowadził go do indyjskiego miasta Quetta, gdzie szlachetny Afgańczyk rozbił się na wystawie. Był to typowy charta z krótkim futrem.

    Zainspirowany sukcesem wojska natychmiast sprowadził psa do Londynu. Angielska publiczność wzięła psa z hukiem. Wygrał około 55 zwycięstw i został wręczony królowej w Pałacu Buckingham! Niestety, uroczy arystokrata nie zostawił potomstwa, ale to on stał się prototypem pierwszego opisu rasy.

    Nowe odpowiednie do hodowli osobnika pojawiły się dopiero w 1926 roku. W tym czasie w Wielkiej Brytanii pracowały już dwa psie rasy afgańskie. W jednym z nich pojawił się średniej wielkości pies Sirdar z Ghazni - przedstawiciel charta górskiego. Jego płaszcz był bardzo gruby. Dla reszty był dokładnie taki jak Zardine. Większość współczesnych członków rasy to jego dalecy krewni.

    Chart afgański w Ameryce
    W Stanach Zjednoczonych Afgańczycy zostali dostarczeni nieco później niż Anglia. Stało się to w 1902 roku. Tutaj rasa została przyjęta z hukiem - i już w 1926 roku otworzył się pierwszy klub miłośników afgańskich psów. Nawiasem mówiąc, rasa przyjechała do Francji dopiero w 1936 r., A do ZSRR dopiero w drugiej połowie XX wieku.

    Zdjęcie: Chart afgański

    Myśliwy czy sissy?

    Przez długi czas pomiędzy hodowcami były zacięte spory, które z dwóch typów ras są lepsze. Doprowadziły one do tego, że właściciele szkółek zaczęli hodować afgańskie psy zgodnie z ich ideałami i gustami estetycznymi. Bez zmian przez wieki wygląd psów afgańskich przeszedł poważne przemiany. Wielu hodowców interesowało się jedynie dekoracyjnymi cechami tej rasy, którą starali się wzmocnić. Zwrócili szczególną uwagę na wełnę, kolor i budowę psów. Futro, które chroni przed ekstremalnym chłodem, stopniowo przekształciło się w luksusową sukienkę o orientalnym pięknie, a wygląd rasy stał się bardziej dostojny i szlachetny. Żadna inna rasa nie może pochwalić się tak dużą ilością akceptowalnych kolorów!

    Nie trzeba dodawać, że te zmiany znacznie osłabiły cechy myśliwskie Afgańczyków. Luksusowa wełna wymaga nie tylko starannej pielęgnacji, ale także znacznie utrudnia jej polowanie. Pampered physique zapobiega rozwojowi prędkości wystarczającej do ścigania ofiary podczas polowania.

    Godność, wytrzymałość, siła
    Jednak najbardziej postępowe budy nie zaczęły się kończyć, ale starały się zachować oryginalne umiejętności psa i poprawić jego naturalne piękno. Jednak nowa populacja bardzo różniła się od pierwotnych przodków.

    Dlatego przy tworzeniu oficjalnego standardu w 1968 roku hodowcy opisali rasę dość sucho i w przybliżeniu. Ale jego główne cechy pozwalające na skuteczny wybór osób zostały nazwane. Godność, siła, wytrzymałość - tymi trzema słowami hodowcy opisali ideał afgańskiego psa, którego zawsze poszukiwali.

    Podstępni złoczyńcy
    Podczas selekcji rasy metamorfozy obserwowano nie tylko w wyglądzie i umiejętnościach, ale także w jej charakterze. Pierwsi Afgańczycy byli dość rozgniewanymi i agresywnymi myśliwymi, prawie niemożliwe było ich wychowanie. Dlatego hodowcy zaczęli wybierać najbardziej przyjazne osoby.

    Standardowy pies rasy afgańskiej: główne cechy

    Współczesne psy afgańskie mają solidne ciało. Poruszają się bardzo płynnie, z wdziękiem. Pomimo szlachetnej postawy, zawsze czują się czujni i gotowi na błyskawiczny skok. Ulepiając się z innymi chartami, Afgańczycy znacznie wyprzedzają ich wytrzymałość.

    Są to duże psy z wydłużonym pyskiem i silnymi szczękami myśliwego. Ważną cechą tej rasy jest wysoko osadzona główka w kształcie klina, dzięki której łatwo jest zobaczyć ofiarę nawet podczas szybkiego biegania. Występowanie potylicy wyraża się bardzo dobrze, ale przejście od czoła do nosa jest z kolei gładkie. Długie, wiszące uszy ozdobione jedwabistymi włosami. Na koronie jest też huk. Ciemne oczy o niemal trójkątnym kształcie ustawione ukośnie. Nos jest czarny lub brązowy.

    Klatka piersiowa Afgańczyków jest szeroka i głęboka, co jest dobre do oddychania i efektywnej pracy serca. Pod grubą warstwą wełny ukrywają się duże, muskularne kończyny. Plecy są mocne i płaskie, ale opadają. Ogon pokryty jest rzadką wełną, jego końcówka jest skręcona. Podczas ruchu pies zawsze trzyma go wysoko.

    Zostały wyhodowane, aby polować na jelenie, gazele i lamparty. Więc możesz sobie wyobrazić, jak szybko są.

    Pies afgański może osiągać prędkość do 60 kilometrów na godzinę. Jest to prędkość rasowego konia wyścigowego. Ten pies tworzy specjalną strukturę bioder szybko i pewnie w swoich nogach. Znajdują się wysoko i znajdują się w pewnej odległości od siebie, co pozwala chartowi szybko zmienić kierunek i być gotowym na niespodziewane zmiany wysokości w górach Afganistanu.

    Rozmiar
    Wysokość w kłębie, zarówno dla samców jak i suk 68-73 centymetrów.

    Waga, zarówno dla mężczyzn jak i suk - 26 - 34 kg.

    Długość życia
    Afgańskie psy są długowieczne wśród dużych ras psów. Średnio żyją od 14 do 16 lat.

    Zdrowie rasy

    Nie mają szczególnych problemów zdrowotnych. W tym samym czasie są bardzo wrażliwi na ból. Nawet niewielka rana może spowodować wielkie cierpienie. Mogą mieć pewne problemy z oczami, takie jak zaćma, ale co ważniejsze, mają bardzo niski próg bólu, więc nawet nie duża rana czy ból powoduje wielkie cierpienie. Dlatego częściej powinny być kierowane do weterynarza. I mogą pojawić się problemy z ich pięknym ogonem, który utknął wszędzie, często go ranią. To może być problem.

    Szkolenie

    Doświadczony i czuły trener najlepiej poradzi sobie z tą rasą. Chart afgański to poważne wyzwanie dla trenera. Te psy mają solidny charakter. Chcą być niezależni i mogą być dość uparci. Mogą po prostu nie przyjść, gdy do nich zadzwonisz.

    Ostrzeżenie - niebezpieczeństwo
    Przez wiele stuleci gęsta wełna chroniła psy afgańskie przed mrozem na wyżynach. Dlatego ta rasa nie jest przystosowana do ciepła i wilgotności. Wysoka aktywność w gorącej i wilgotnej pogodzie może negatywnie wpłynąć na zdrowie psa.

    Złożona natura Chart afgański

    Niedawno naukowcy z jednej kolumbijskiej uczelni postanowili dowiedzieć się, które rasy psów są najgłupsze. Badania dowiodły, że niektórzy z naszych czworonożnych przyjaciół są mniej zdolni do uczenia się i szkolenia. Afgańskie psy należały do ​​najdalszych psów.

    Jednak naukowcy są trochę podekscytowani, tylko Afgańczycy są raczej upartymi i aroganckimi psami, które potrafią wykazać swój dumny temperament. Dlatego są trudniejsze do wychowania niż inne rasy. Polowanie na fok manifestuje się w najbardziej nieodpowiednim momencie z powodu jakichś nonsensów: głośnego dźwięku lub czyjegoś nagłego ruchu.

    Będziemy musieli spędzić dużo czasu, poprawiając ich zachowanie. Ważne jest, aby nie obrażać zwierząt domowych. Są bardzo wrażliwi na chamstwa i wszelkie emocje właściciela. Dlatego podczas treningu musisz wykazać się cierpliwością i konsekwencją.

    Jak każdy pies, Afgańczycy potrzebują uwagi i uczucia, ale są związani z jednym członkiem rodziny, z którym częściej się komunikują. Reszta jest szanowana, ale osoby z zewnątrz nie są tolerowane. Również z małymi dziećmi nie zawsze się dogaduje. Nie oznacza to jednak, że psy afgańskie szukają dominacji. Przeciwnie, wolą ciszę i spokój. W normalnych warunkach są to ciche i powściągliwe zwierzęta domowe.

    Opieka dla psa afgańskiego

    Dziś, dzięki arystokratycznej urodzie w Ameryce i Europie, przedstawiciele tej rasy stali się luksusowymi zwierzętami domowymi. Afgańskie kobiety są modelami wybiegów w psim świecie. Te psy na okładce pojawiają się regularnie w prasie, w filmach i telewizji. Zainspirowali nawet Pabla Picassa do stworzenia rzeźby bez imienia na cześć własnego afgańskiego psa.

    Na świecie nie ma tylu przyjemnych rzeczy, jak oglądanie afgańskiego psa z rozwijającym się futrem. Jest bardzo elegancka, trzyma wysoko głowę, jest oszałamiająco piękna. Przeznaczony do ochrony przed trudnymi warunkami pogodowymi i wysokościami, jest to długotrwała, jedwabista sierść, która wyróżnia tego psa. Ich płynąca wełna jest rodzajem znaku. Drugą cechą jest wydłużona czaszka. Długa wąska czaszka jest 3 razy dłuższa niż szeroka. U psa z krótszym nosem, na przykład u bokserów, kąt widzenia jest gorszy - tylko 180 stopni, podczas gdy u chartów, w tym u Afgańczyków, wynosi on już 270 stopni.

    Podobnie jak każdy myśliwy, Afgańczyk potrzebuje długich spacerów i aktywnych zabaw na świeżym powietrzu. Zaleca się korzystanie z niego przez co najmniej godzinę dziennie. Po takich przejazdach często trzeba wysyłać kudłatego psa pod prysznic.

    Wspaniała wełna jest zaletą i zarazem wadą. Nakłada dodatkową odpowiedzialność na właścicieli. Ważne jest utrzymanie naturalnego piękna zwierzęcia, codzienne czesanie splątanych loków. Czasami, aby uzyskać lepszy efekt, lepiej prać

    Procedury te będą musiały spędzać dużo czasu. I pamiętaj, że nie każdy pędzel czy grzebień poradzi sobie z tak wspaniałą sierścią! Jednak są plusy. Po pierwsze, zadbana wełna nie ma nieprzyjemnego zapachu. Po drugie, charty nie są poddawane sezonowemu linowaniu - stopniowo aktualizują osłonę wełny przez cały rok.

    Pamiętaj także, że żołądek tych psów jest pusty, co oznacza, że ​​ich żołądek jest mały. Ważne jest przestrzeganie diety wysokobiałkowej i uwzględnianie w diecie tłuszczów. Tak aktywni i wybredni Afgańczycy będą w stanie zdobyć niezbędne składniki odżywcze.

    Kolejną cechą jest charakterystyczny zaokrąglony ogon. Afgański pies ma oszałamiający ogon - kręci się na końcu. Mają tendencję do utknięcia w różnych miejscach z tym pięknym ogonem i łamią go.

    Psy tej rasy potrzebują co najmniej 1 godziny ćwiczeń dziennie, aby mogły biegać z dużą prędkością. Ale pamiętaj, że to pies myśliwski. Jeśli widzi, że coś gdzieś ucieka, to na pewno pośpieszy za nim. Dlatego powinni znajdować się za ogrodzeniem i trzeba na nie uważać.

    Są psami myśliwskimi i są przyzwyczajeni do aktywnego życia. Tego nie można zapomnieć. Chart afgański lepiej nadaje się dla rodzin ze starszymi dziećmi.

    Powolny wzrost

    Bez względu na to, jak dekoracyjna jest ta rasa, absolutnie nie nadaje się dla osób preferujących spokojny styl życia. Podobnie jak wiele dużych psów, psy afgańskie dojrzewają bardzo powoli - pozostają niezdarnymi i psotnymi nastolatkami w ciągu roku. Aby przywołać lojalnych towarzyszy z tych powstańców, trzeba będzie wiele wysiłku.

    Ale jeśli jesteś gotowy na trudności, będziesz mógł zobaczyć Afgańczyków z drugiej strony. Gdy pies rozpozna Twój niewzruszony autorytet, pokaże jego najlepsze cechy: delikatność, równowagę, czułość i poświęcenie.

    Cena szczeniaka

    Koszt szczeniąt Chart afgański wynosi od 20 000 do 50 000 rubli.

    Chart afgański

    Opis rasy

    Chart afgański jest jednym z najpiękniejszych psów na świecie. Przy całej swojej elegancji i wdzięku nie jest to zwierzę ozdobne. Pies słusznie należy do kategorii polowań, o doskonałym zapachu, wytrzymałości i szybkości.

    Krótki opis

    • Pochodzenie: Afganistan
    • Klasyfikacja ICF: 10 grup, 1 sekcja.
    • Wzrost: mężczyźni 68,5-74 cm, kobiety 63-69 cm.
    • Waga: 20-25 kg.
    • Długość życia: 12-14 lat.
    • Koszt: 40-60 tysięcy rubli.

    Charakterystyczne cechy

    • Egzotyczna ekspresja oczu.
    • Głowa jest pokryta długimi, jedwabistymi włosami.
    • Mocno wystające kości miednicy.
    • Duże łapy i nadmierne kąty stawów kolanowych.
    • Przędzenie końcówki ogona.

    Korzyści

    • Wyjątkowa intuicja.
    • Pomysłowość.
    • Lojalność i oddanie dla właściciela.

    Wady

    • Źle wyszkolone zespoły serwisowe.
    • Długie uspołecznienie.
    • Wymaga codziennego czesania.
    • Ma niezależny charakter.

    Wygląd

    • Z całym swoim wyglądem pies demonstruje siłę, dumę i godność.
    • Z powściągliwością manifestuje emocje, ale w niej jest skompresowana energia, gotowa wybuchnąć w pośpiechu.
    • Głowa jest dumnie podniesiona, co zapewnia maksymalną widoczność obszaru.
    • Kufa jest długa, z silnymi szczękami.
    • Pies patrzy na ciebie jednocześnie i wygląda tak, jak gdyby był to typowy dla tej rasy.
    • Ruchy są gładkie i sprężyste, szlachetna postawa.

    Kolor może być zróżnicowany: można spotkać afgańskie płowe, srebrne, niebieskie, czarne podpalane. Wielu przedstawicieli rasy na twarzy ma maskę.

    Archetypem współczesnego charta afgańskiego jest Bakhmul, greyhound. Jest to muskularny, wysoko postawiony pies o dumnej postawie i elastycznym, gładkim chodzie. Charakteryzuje się zwinnością, wytrzymałością, zdolnością do skakania. Ma dobry wzrok i spryt. Samce mogą osiągnąć: 68-73 cm, samice: 65-70 cm Kolor jest częściej płowy wszystkich odcieni, biały i niewymiarowy. Charakterystyczną cechą jest długa, cienka i prosta wełna, tworząca "spodnie".

    Charakter, temperament, zachowanie

    Afgańczycy są inteligentni i szybko się uczą, ale po prostu nie chcą wykonywać poleceń, których nie lubią, a naturalna chytrość, niezależność i upór umożliwiają uciekanie się do różnych sztuczek.

    Natura tych psów powstaje równolegle z procesem socjalizacji i trwa trzy lata życia.

    Pies jest bardzo przywiązany do właściciela, zazdrosny i nie toleruje rozłąki.

    Afgańskie psy nie bardzo lubią dzieci i reagują na nie ostrożnie, ale nie okazują agresji wobec nich, trzymają się z boku. Wynika to z faktu, że psy są nieśmiałe i nie lubią ostrych dźwięków.

    Instynkt strażniczy nie rozwijał się gorzej niż polowanie, może rzucić się na przyjaciół rodziny lub sąsiadów. Aby "poznać" nowych ludzi, pies potrzebuje czasu.

    Ze względu na wysoce rozwinięty instynkt myśliwego, nawoływanie do łapania i łapania, koty, gryzonie i małe zwierzęta są postrzegane jako ofiary. Wyjątkiem mogą być zwierzęta domowe, z którymi dorastały: chart będzie im obojętny.

    Standardy rasy

    • Głowa osadzona wysoko, klinowata, z wyraźnym guzkiem potylicznym. Czoło jest płaskie, niezbyt wąskie, ukryte za intensywną wełnianą osłoną.
    • Kufa jest długa, trójkątna.
    • Nos jest długi, z prostym i wąskim grzbietem. Nos czarny, z jasnymi psami dozwolony ciemnobrązowy.
    • Kolor nie jest ograniczony do standardu, ale szczenięta z białymi plamami są odrzucane.
    • Szczęki są silne i mocne. Zgryz nożycowy.
    • Oczy w kształcie migdałów, ciemny kolor. Dozwolony złoty kolor rogówki. Szeroko rozstawione pod niewielkim kątem.
    • Uszy osadzone są nisko, długie, trójkątne, zwisające, pokryte długimi i gęstymi włosami.
    • Szyja jest długa, muskularna z wyraźnym przejściem do głowy.
    • Ciało jest eleganckie, wydłużone, mocne. Brzuch jest chudy, klatka piersiowa sucha, szeroka, owalna.
    • Przednie nogi są długie i szerokie, tylne nogi długie, już z przodu.
    • Ogon o kształcie bicza, osadzony nisko, niewystarczająco niski. Koniec ogona jest zgięty w pierścień. Podczas jazdy trzymanej wysoko.

    Konserwacja i pielęgnacja

    Wybór szczeniaka

    Wybierając szczeniaka, przyszły właściciel nie powinien polegać wyłącznie na zewnętrznych wrażeniach. 3-miesięczne szczenię nie ma kropli łaski, jaką mają dorosłe psy. Wełna w końcu rozkwitnie i nie będzie można dokładnie określić, jaki kolor będzie miał szczenię, gdy dorośnie.

    Kupujący może jednak ocenić niektóre podstawowe kryteria:

    • Oczy psa już w dzieciństwie mają właściwy kolor i charakterystyczną rasę o nieokreślonym wyglądzie.
    • Uszy są ustawione szeroko.
    • Łapy silne i duże.
    • Jeśli na twarzy pojawiają się białe plamy, jest to wskaźnik niewystarczającej czystości rasy.

    Przed zakupem szczeniaka zapytaj o cechy genetyczne rodziców, aby wykluczyć możliwość wystąpienia choroby, takiej jak dysplazja stawu biodrowego.

    Nie możesz pozwolić mu na przegrzanie lub hipotermię, nie musisz przeszkadzać w jego śnie, więc musi spać więcej niż grać. Aby przyzwyczaić szczeniaka do domu, musisz zostawić mu przyćmione światło w każdym z pokoi. Odbywa się to w celu lepszej adaptacji.

    Szczenięta poniżej 1 roku życia są narażone na ryzyko patologii wirusowej i bakteryjnej. W celu profilaktyki przed zmianą zębów szczenię otrzymuje kompleksowe szczepienie przeciwko zapaleniu jelit, zapaleniu wątroby i zapaleniu. Do roku szczepienia przeciwko wściekliźnie.

    Koszt szczeniaka waha się od 40 do 60 tysięcy rubli i lepiej przepłacić za psa zdrowego i wykształconego.

    Wychowanie

    Afgańskie psy są wrodzonymi łowcami o złożonym charakterze i trudnym charakterze. Trzeba to zrozumieć, zanim powiedzą, że są głupi, uparci i mściwi.

    Rozpocznij trening natychmiast po wejściu szczeniaka do domu. Chwal go za właściwe zachowanie. Nie czekaj, aż osiągną sześć miesięcy, w przeciwnym razie pies będzie bardziej uparty. Pamiętaj, że nawet ośmiotygodniowy szczeniak jest w stanie wchłonąć wszystko, czego się uczy.

    Aby przeszkolić psa afgańskiego, trudne zespoły będą potrzebować pomocy tresera psa. Proste polecenia i inne podstawowe zachowania, które możesz zaszczepić swojemu zwierzakowi. Ale będą wymagały długich powtórzeń. Regularnie naprawiaj wyuczony materiał, ponieważ trening jest procesem ciągłym i cyklicznym.

    Ze względu na trudności w opiece i trudności pojawiające się w procesie wychowania, jest mało prawdopodobne, aby rasa była odpowiednia dla początkujących lub osób, które nie mają wystarczająco dużo czasu.

    Warunki przetrzymywania

    W całej swojej historii afgańskie psy żyły obok siebie jako ludzie. To wyjaśnia ich potrzebę stałej komunikacji z właścicielem. Idealna treść - domek wiejski z możliwością wyposażenia w wolierach krytych podwórzem do wykorzystania w ciągu dnia.

    W domu powinno być specjalne miejsce, w którym zwierzę może spać i odpoczywać od uwagi innych. Wygodne, chronione przed przeciągami i urządzeniami grzewczymi, z łóżkiem o odpowiedniej wielkości i podstawą ortopedyczną.

    Rasa ma wielką energię i potrzebuje biegania, skakania i innych aktywnych ruchów. Dla osób prowadzących siedzący tryb życia lepiej zatrzymać wybór innej rasy psów, ponieważ psy afgańskie potrzebują aktywnych gier i codziennych długich treningów i spacerów.

    W czasie upałów uważaj, aby pies się nie przegrzał. Staraj się trzymać w cieniu i skróć czas chodzenia do 20 minut.

    Karmienie

    Każdy właściciel samodzielnie decyduje, w jakim systemie je pies: naturalna lub sucha. Musisz jednak przestrzegać głównej zasady: dieta powinna zawierać maksymalnie wysokoenergetyczne pokarmy białkowe z niewielką ilością węglowodanów.

    Dla psów afgańskich gotowa sucha karma jest odpowiednia dla psów długowłosych i psów z problemami trawiennymi.

    W przypadku naturalnego żywienia, dieta powinna obejmować:

    • Chude mięso i podroby.
    • Kasze: kasza gryczana, ryż.
    • Gotowane i świeże warzywa.
    • Produkty mleczne: twarożek, kefir, ryazhenka.

    W menu psów w każdym wieku muszą być surowe marchewki. Jest źródłem błonnika, który stymuluje jelito, może być substytutem kości i ma niezwykły wpływ na gęstość i strukturę wełny.

    Konieczne jest całkowite wykluczenie smażonych, tłustych, pikantnych potraw, ziemniaków, cebuli, słodyczy, wędzonych mięs, żywności zawierającej sztuczne suplementy diety z diety psa i dodawanie witamin i minerałów.

    Szczenięta w wieku od 1 do 2 miesięcy powinny być karmione 5-6 razy dziennie, od 2 do 4 miesięcy - 4 razy, w 4-8 miesiącu karmienie odbywa się trzy razy dziennie, a już dorosłe psy potrzebują dwóch posiłków dziennie.

    Opieka i higiena

    Kupując szczenię z afgańskiego psa, właściciel spodziewa się zobaczyć w przyszłości pięknego psa, jakby właśnie wywędrował ze stron błyszczących czasopism. Jednak zwierzę będzie wyglądać tak, tylko jeśli otrzyma dużo czasu i dużo pieniędzy na opiekę nad nim.

    Opieka nad psem obejmuje szereg działań:

    • Regularne oczyszczanie uszu i oczu.
    • Codzienne długie spacery.
    • Kąpiel co tydzień, a łapy i brzuch psa muszą być myte po każdym spacerze.
    • Cięcie pazurami 1-2 razy w miesiącu, jeśli nie mielimy samodzielnie.

    Długie i cienkie włosy tych psów wymagają pielęgnacji i regularnego pielęgnacji, ponieważ mają tendencję do błądzenia się w matach. Musisz codziennie myć swojego psa.

    Struktura wełny może być różna dla różnych kolorów, więc podczas pielęgnacji łatwiej jest z nią pracować, a z drugą trudniej. Spray wodny z niewielką ilością odżywki ułatwi rozczesywanie i zapobiegnie łamaniu włosów.

    Zdrowie i choroby

    Charty mają wyjątkowo niski próg bólu, więc każde nawet niewielkie uszkodzenie może spowodować ich cierpienie.

    Charty afgańskie mają doskonałe zdrowie, ale istnieje szereg chorób, na które są najbardziej podatne ze względu na wiek, specyfikę rasy i jej umiejętności pracy:

    • Inwersja jelit. Powodem jest to, że więzadła wspomagające narządy wewnętrzne słabną. Rozwój choroby jest niemożliwy do przewidzenia.
    • Kardiomiopatia przerostowa jest patologiczną zmianą w ścianach serca, która prowadzi do niewydolności serca i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej.
    • Choroby dermatologiczne są wynikiem niedostatecznej pielęgnacji płaszcza psa.
    • Mielopatia. Patologia może być wrodzona lub nabyta.
    • Dysfunkcja tarczycy.
    • Zaćma Może rozwijać się u psów po 6-7 latach.
    • Dysplazja stawu biodrowego. Ta choroba jest dziedziczna.
    • Zapalenie uszu.

    Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia takich chorób, należy zadbać o psa na odpowiednim poziomie (długie spacery, właściwa i terminowa pielęgnacja włosów i uszu, zbilansowana dieta) i zapytać o zdrowie rodziców szczeniaka przed jego zakupem.

    Przy odpowiednim poziomie utrzymania i opieki, a także dobrego zdrowia psy rasy Afghan Hound żyją 12-14 lat.

    Historia i pochodzenie

    Chart afgański - jedna z najstarszych ras. Pisma biblijne twierdzą, że Noe wziął parę chartów na swoją arkę. Naukowcy zgadzają się, że rasa nie ma sto lat.

    Współczesne charty afgańskie prowadzą swoją historię z chartów, które zostały przywiezione do Wielkiej Brytanii przez wojsko na początku XIX wieku i natychmiast podbiły Anglię łaską i arystokracją.
    Już w 1920 r. Prawie wszystkie gatunki rodzimych borzów z Afganistanu i okolic zostały przywiezione do Wielkiej Brytanii, aw 1926 r. Zarejestrowano rasę afgańską.