Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai, czyli turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego, jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji, i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Odmiany owczarka środkowoazjatyckiego (Alabai)

Pies jest najlepszym przyjacielem i strażnikiem człowieka. Wiodące pozycje zajmują zwierzęta wyhodowane w wyniku celowej selekcji, odznaczającej się przewidywalnym zachowaniem i rozwiniętą inteligencją. Istnieje około 400 ras psów, z których każda ma pewne zewnętrzne i specyficzne zachowanie.

Jedną z tych ras jest owczarek środkowoazjatycki lub Alabai, pies pochodzący od azjatyckich molosów. Jest to duże i silne zwierzę specjalistyczne. Obecnie rodowody rodzimej hodowli można znaleźć we wszystkich środkowoazjatyckich republikach byłego ZSRR. Turkmen Alabai został przyjęty jako podstawa do rozwoju nowoczesnej odmiany roślin. Rodzinne powiązania można prześledzić między przedstawicielami tej rasy a psami pasterskimi z Afganistanu, Mongolii, Hiszpanii i mastifów Tybetu.

Owczarek środkowoazjatycki - cechy wspólne rasy

Zgodnie z normą rasa ma następujące cechy:

  • Wysokość w kłębie u psa nie jest mniejsza niż 70 cm, u suki nie mniejszej niż 65 cm.
  • Waga - od 45 do 80 kg.
  • Szeroka i masywna głowa z płaskim czołem.
  • Łuk jest dobrze wyrażony.
  • Oczy zaokrąglone, ciemny kolor.
  • Trójkątne małe uszy, często zatrzymywane przez standard.
  • Nos jest duży, brązowy lub czarny.
  • Potężne ciało z krótką szyją.
  • Zad jest szeroki, prawie poziomy.
  • Prosta i twarda wełna, może być zarówno długa, jak i krótka.
  • Ma szeroką klatkę piersiową z zaokrąglonymi żebrami i zerwanym brzuchem.
  • Silne łapy i kończyny.
  • Ogon ma kształt szabli, często zatrzymywany przez standard.
  • Kolor może być czarny, biały, brązowy, czerwony, szary, nakrapiany i płowy.

Regionalne odmiany alabai

Każdy kraj Azji Środkowej widzi na swój sposób idealną "azjatycką". W zależności od ich naturalnego środowiska zmienia się również wygląd zwierzęcia.

Turkmen Alabai

Po raz pierwszy wspomniano w 11 wieku. Poprzednik Turkmen Alabai jest uważany za mastif tybetański, który po wizycie w Chinach i Mongolii i wkroczeniu do Azji Środkowej stopniowo zaczął nabywać cechy charakterystyczne dla współczesnych przedstawicieli rasy.

Pasterz Turkmenów charakteryzuje się ogromnym wzrostem i dużą wagą. Jest psem stróżującym, a nie psem bojowym, niemniej jednak może stanąć sama. Z innymi zwierzętami może dogadać się tylko w pozycji lidera. Turkmeńscy Pasterze mają nie tylko porywczość i autonomię, ale także lojalność, równowagę, pewność siebie i stabilną psychikę. Ze względu na naturalne pragnienie przywództwa, trzymanie takiej rasy psów może być niebezpieczne dla słabych ludzi i dzieci.

Turkmeński alabay chronił i pilnował. Te zwierzęta są doskonałymi strażnikami i mogą strzec zarówno małych, jak i dużych obiektów.

Owczarek kaukaski

Przedstawiciele tej rasy są znacznie bardziej agresywni i porywczy Turkmen Alabai. Są bardzo kochający wolność, cenią swą wolność i prawie zawsze nie słuchają nikogo poza swoim panem. Caucasians potrzebują dużo miejsca na aktywność fizyczną. Szczególna ostrożność nie jest wymagana, średnia długość życia wynosi około 14-15 lat.

Owczarek kaukaski mniej niż Turkmen. Jego wysokość wynosi około 65-75 cm, a jego waga waha się od 50-75 kg. Siła jest równa Turkmenowi alabai, ale jest o wiele mądrzejsza od niego i może przewidywać taktykę wroga, bez strachu go atakując.

Kaukaski służy do ochrony. Rasa ta jest bardzo agresywna, dlatego należy ją zachować z najwyższą ostrożnością.

Mastif tybetański

Rzadki i drogi pies. Wcześniej takie psy były używane do ochrony pasterzy, nomadów i mnichów. W trudnych warunkach gór himalajskich przetrwały tylko najsilniejsze i najtrwalsze zwierzęta.

Przedstawiciele rasy są wysokie, silne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami psów. Mają gęste, proste włosy, które na karku zamieniają się w prawdziwą grzywę, dzięki czemu wyglądają jak lew. Średnia wysokość - od 60 do 67 cm, waga około 60 kg. Ich cechą jest również obecność małych i lekko skośnych oczu z brązową lub jasnoróżową tęczówką.

Kolor może być zarówno czarny jak i czarny podpalany, jak również szary i szary i podpalany, kawa, złoto lub sable, ale zgodnie ze standardową farbą kolor powinien być czysty, małe plamy są dozwolone w klatce piersiowej i kończynach.

Z natury są miękkie i spokojne, ale tylko tak długo, jak nic nie zagraża ich panu. Posiadaj upór i pomysłowość, lubisz spędzać czas samotnie. Dla innych zwierząt są one neutralne.

Mastif tybetański służy jako ochrona. Ze względu na spokojną naturę, może stać się dobrym przyjacielem dla dzieci, ale nadal nie powinieneś zostawiać ich w spokoju.

Turecki Kangal

Ta rasa jest jedną z najstarszych. Od czasów starożytnych jego przedstawiciele mieszkali na terenie Azji Mniejszej. Używano ich zarówno do ochrony, jak i jako psów bojowych jako wojowników i do polowań.

Kangal jest posłusznym psem, posiadającym takie cechy jak szybkość, odwaga, wytrzymałość, umiejętność samodzielnego myślenia, czujność i nieufność. Postać jest uprzejma i plastyczna. Wraz z innymi zwierzętami dogaduje się.

Średnia wysokość tureckich kangali wynosi 70-80 cm, a waga to około 55-65 kg. Kolor jest szaro-żółty lub szaro-brązowy, biały nie jest obserwowany. Obecna jest także czarna maska ​​z czarnymi uszami. Treść wymaga wysiłku fizycznego i długich spacerów.

Przedstawiciele rasy są wykorzystywani jako strażnicy. Są źle przystosowane do życia w warunkach mieszkalnych, ponieważ potrzebują dużo miejsca i świeżego powietrza.

Wilczarz Kirgiski (debet)

Wcześniej były one dystrybuowane w całym Kirgistanie, ale teraz jego przedstawiciele są na skraju wyginięcia. Są jedną z odmian owczarka środkowoazjatyckiego. Używany głównie do wypasu.

Obciążenie to duży, potężny pies o grubej i prostej sierści, która może być zarówno krótka, jak i długa. Oczy są średnie, owalne z brązową tęczówką. Wzrost osiąga 70-76 cm, waga - 40-70 kg. Z charakteru przedstawiciele tej rasy są bardzo spokojni i posłuszni. Posiadaj dobrą wytrzymałość. Niechętnie kontaktują się z osobą, polegając na swoim umyśle. W Kirgistanie zwierzęta te są wykorzystywane przez pasterzy koczowniczych.

Uzbek buribasar

Innym rodzajem Alabai jest rasa, która mieszka w Uzbekistanie i ma lokalną nazwę "buribasar". Różnią się od innych przedstawicieli owczarka środkowoazjatyckiego bardziej miniaturowym wzrostem, wydłużonym ciałem i wydłużoną kufą. Kolor może być bardzo różny. Postać jest bardziej przyjemna. Te psy mają opanowanie i rozwiniętą inteligencję.

Kazachski Tobet

Wilczarze kazachskie rozprzestrzeniły się na terytorium od Dalekiego Wschodu po Europę Wschodnią. W tej chwili są najmniej znanymi przedstawicielami oddziału pasterskiego i są na skraju wyginięcia.

Rasa ta charakteryzuje się takimi cechami jak siła, bezpretensjonalność i wytrzymałość. Kazachski Tobet jest dużym zwierzęciem. Średnia wysokość sięga 77 cm, a waga waha się od 45-65 kg. Sierść jest gruba i gruba. Kolor może być zauważony lub nakrapiany, małe plamy mogą być również tolerowane.

Te wilczarze są dobrymi strażnikami, dobrze dogadują się z innymi zwierzętami. Podczas biegania może rozwinąć się duża prędkość.

Tadżykistan Alabai

Przedstawiciele tej rasy różnią się od Turkmenów Alabai swoimi dużymi rozmiarami i ważonymi kształtami, a nawet przypominają St. Bernards. Mają także dłuższy płaszcz. Miej naturę dobroduszną i trzymaj się ograniczeń. Są dobrymi pasterzami i wiernymi przyjaciółmi.

Niemiecki Alabai

Rasa ta ma żelazne nerwy i równowagę. Przodkiem owczarka niemieckiego jest brązowy pies.

Niemieckie alabai były używane w wojsku i na policji. Po II wojnie światowej ich liczba gwałtownie spadła. Zaczęli ożywiać rasę nie tylko w Niemczech, ale także w USA, Japonii, krajach Ameryki Południowej i ZSRR.

Ten owczarek ma silną i muskularną sylwetkę. Wysokość - od 55 do 65 cm Skośnie ustawione oczy mają kształt migdałów i ciemny kolor. Wełna twarda i krótka. Kolor może być całkowicie czarny lub mieć szare, żółte lub brązowe znaczenia. Znaleziono także szary kolor płaszcza z ciemnym płaszczem i maską.

Charakter owczarka niemieckiego nieagresywny. Czują się dobrze w niebezpieczeństwie i, posiadając niezwykły umysł, mogą niezależnie atakować wroga. Również odwaga i stabilność psychiki można przypisać zaletom tej rasy.

Niemieckie alabai bardzo pracowite zwierzę. Pozostawiony bezczynnie, pies może się nudzić.

Syberyjski Alabai

To zwierzę jest pół rasy niemieckiego pasterza i Syberian Husky. Ma duży rozmiar i grubą wełnę. Jest bardzo posłuszny, inteligentny, towarzyski, a także ma dobrze rozwinięte instynkty ochronne i ochronne.

Alaskan Alabai (Malamute)

Psy bardzo podobne do wilków - Alaskan Malamutes - należą do plemienia Eskimo Malameuta. Istnieją dwa różne rodzaje tych niesamowicie pięknych zwierząt: Kotzebue (tylko wilk ma kolor naturalny) i M` Lut (większy rozmiar, kolor sierści może być czarno-biały, sobolobiały, biały i niebieski). Ze względu na wytrzymałość Alaskan Alabai był używany do transportu towarów w surowych warunkach arktycznych.

Wysokość w kłębie dorosłych zwierząt sięga 77 cm, średnia waga to około 55 kg. Natura Alaskańskich Malamutów jest bardzo przyjazna, takie zwierzę zawsze stara się być w centrum uwagi. Są niezwykle inteligentni, ale czasami mogą być zbyt uparci.

Ze względu na ich wyjątkową przyjazność i brak agresji, jako strażnicy, Malamute nie będą w stanie spełnić prośby danej osoby.

Armenian Alabai (gampr)

Rasa ta pochodzi z Wyżyny Armeńskiej. "Gampr" w języku armeńskim oznacza "duży, silny, potężny".

Przedstawiciele są wykonalni, niezależni, mają zdolność samodzielnego podejmowania decyzji. Charakterystyczną cechą zewnętrzną jest obecność potężnych szczęk. Są ludzie długowłosi i krótkowłosi. Kolor oczu jest nieco ciemniejszy niż kolor sierści. Wysokość waha się pomiędzy 65-78 cm, średnia waga sięga 60 kg.

Gampry są bardzo przywiązani do ludzi. Aby to się stało, a zwierzę rozpoznało lidera, konieczne jest stworzenie zaufania do psa. Armeński Alabai jest w stanie zapewnić niezawodną ochronę i okazywać życzliwość osobie.

Alabai z Afganistanu

Jest to jedna z najstarszych ras. Głównie używane do polowań.

Ciało zwierzęcia jest wyrafinowane. Wysokość w kłębie sięga 75 cm, waga waha się od 30 do 45 kg. Afganistan Alabai ma niesamowitą moc. Wełniany płaszcz to najpopularniejsze odcienie: czarny, biały, czerwony, niebieski itp.

Postać związana z tą rasą jest kapryśna i dominująca. Nie zaleca się trzymania z innymi zwierzętami. To zwierzę kocha wolność, więc trudno będzie trzymać go w mieszkaniu. Afghan alabay przywiązuje się do ludzi przez długi czas, wykazując początkowo lęk i ostrożność. Plus to obecność dobrego zdrowia.

Alabai jest oddanym przyjacielem i świetnym opiekunem. Dziś jest najpopularniejszym zwierzęciem. Nie wymaga specjalnej pielęgnacji, szybko dostosowuje się do zmian środowiskowych. Wybierając takiego zwierzaka należy mieć świadomość, że będzie potrzebowało dużo miejsca na aktywność fizyczną, świeże powietrze i uwagę. Dlatego musisz pomyśleć kilka razy przed zrobieniem takiego przyjaciela.

Psy rasy Alabai (owczarek środkowoazjatycki): jak wybrać i podnieść "ogoniasty ochroniarz"

Owczarek środkowoazjatycki zajmuje trzecie miejsce na liście najsilniejszych psów na świecie. Tylko Nowa Fundlandia i św. Bernard mogli "wyprzedzić" imponującą wielkość puszystej bestii. Brązowy orientalny przystojny wygrał zasłużenie, ponieważ pierwszą i najważniejszą cechą rasy Alabai jest wrodzony instynkt strażniczy. Owczarki środkowoazjatyckie nie muszą być nauczane, aby być dobrą strażniczką, to umiejętność we krwi.

Wizualnie alabai przypomina niedźwiedzie polarne: duże, w białym puszystym "futrze", z krótkimi małymi uszami i zwężonymi oczami. Pożądane jest obijanie przyjemnej w dotyku wełny, ale niesamowity wygląd i rozmiar wilczura sprawiają, że wyciągasz rękę w porę. Rasa ta należy do najstarszych: współczesne psy środkowoazjatyckie - wynik ewolucji gatunku, który trwał kilka tysiącleci. O jakiejkolwiek sztucznej selekcji w tym przypadku nie rozmawiamy. Rasa "oczyszczona" i rozprzestrzenia się niezależnie - w rzeczywistości bez pomocy człowieka.

Charakterystyczne rasy Alabai

Jeśli chcesz odtworzyć drzewo genealogiczne Alabaya, a następnie w drodze na samą górę, na której znajdują się nowocześni przedstawiciele gatunku, możesz znaleźć prawie wszystkie rasy psów pasterskich i walczących ze wschodnioazjatyckimi psami. W imponujący sposób nie tylko staje się: natura zwierzęcia jest w pełni zgodna z jego niesamowitymi rozmiarami. Jest nieustraszony, niezależny od okoliczności, a do końca wierny temu, kogo uważa za swego pana.

  • Waga Przy okazji wygląda Alabai, od razu staje się jasne: to nie jest pies, ale prawdziwe cielę. A może nawet byka. Przeciętnie chłopcy alabajscy ważą około 70 kg. Jest trochę lżejszy niż dziewczyna, której waga może osiągnąć 65 kg, ale z reguły waha się ona około 50 kg.
  • Wzrost W kłębie dojrzały samiec może osiągnąć 70 cm, pies w pełni dorasta tylko o trzy lata. Do tego czasu nadal trwa formowanie przedstawiciela gatunku, co oznacza, że ​​psa nie można uznać za dojrzałego. Samice owczarka środkowoazjatyckiego z reguły są niższe niż osobniki płci męskiej. Ich średnia wysokość to 67 cm, ale jest też imponująca. W Azji Centralnej można spotkać psy pasterskie, których wzrost w kłębie dochodzi do 90 cm.
  • Kolor Wiele odmian ras może mieć inny kolor. Niemal wszystkie kolory są dopuszczalne, z wyjątkiem jednego - mieszania kolorów niebiesko-szarego i brązowego.
  • Długość życia. Alabai żyje od 11 do 15 lat, co według standardów psów jest wystarczająco długie.
  • Postać. Wrażenie na innych wynika nie tylko z wielkości dorosłego alabaya, ale także z głównych cech jego charakteru: odwagi, dumy i odwagi. Te psy są w stanie stanąć samodzielnie. Drugą stroną medalu jest agresja wobec innych członków plemienia. Ta cecha tkwi w owczarni środkowoazjatyckiej na poziomie genetycznym, została ukształtowana, a także instynkt obronny, przez wiele tysiącleci. Często wilczarze turkmeńskie są wybierane jako psy towarzyszące. Szybko przywiązują się do ludzi, stają się pełnoprawnymi członkami ludzkiego "plemienia". Kochają dzieci swoich właścicieli, ale są nieufni wobec obcych.
  • Intelekt Azjaci są całkiem sprytni. W pięciostopniowej skali ich poziom rozwoju intelektualnego jest oceniany przez solidną czwórkę.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Grzechem jest szukanie najlepszej ochrony dla siebie i swojej własności. Pies doskonale czuje terytorium, które zostało mu przydzielone do ochrony. I pamiętajcie, nigdy nie pozwólcie niepożądanemu gościowi na ten kawałek ziemi.

Tabela wiekowa wzrostu i wagi

Dla każdego hodowcy psów czworonożne zwierzę jest jak dziecko. Trzeba go obserwować, dbać o niego, dbać o niego i szybko go podejmować w przypadku problemów zdrowotnych. Tabela z danymi orientacyjnymi (uśrednionymi) pomoże rozpoznać poprawność i terminowość rozwoju szczeniaka owczarka środkowoazjatyckiego.

Tabela - Stosunek wysokości i wagi alabai w pierwszym roku życia

Standard zewnętrzny

Pierwszy standard rasy "Wilczarz turecki" został zatwierdzony w 1990 roku w ojczyźnie dużych psów - w Turkmenistanie. Standard owczarka środkowoazjatyckiego został opracowany nieco później. Zrozumienie wyglądu idealnego przedstawiciela rasy pomoże przy stole.

Tabela - Zewnętrzny standard wilczura tureckiego

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Owczarek środkowoazjatycki Alabai jest narodowym skarbem Turkmenistanu. Oznacza to, że szczenięta rasowe są surowo zabronione do przewozu przez granicę państwa. Stąd logiczny wniosek: psy sprzedawane w naszym kraju to tylko przemyt. Jednak to Alabai nie przestaje być popytem i popularne wśród zapalonych hodowców psów, właścicieli domów wiejskich w przestrzeni poradzieckiej.

Uważa się, że historia rasy Alabai uformowała się około czterech tysięcy lat temu. Psy poruszały się z miejsca na miejsce wraz z koczowniczymi plemionami. Ich zadaniem była ochrona majątku plemiennego i zwierząt gospodarskich. Przeciwnikami były dzikie wilki, dlatego przetrwali tylko najsilniejsi przedstawiciele rasy. Zainteresowanie badaczy wilczurami turkmeńskimi wzbudziło zainteresowanie dopiero pod koniec XVIII wieku. Naukowcy podjęli kilka prób doprowadzenia bardziej posłusznego i posłusznego typu zwierząt. Ale nie zrobili tego: wszystkie próby były daremne.

Nawiasem mówiąc, gruba skóra i gęste, gęste włosy są cechami nabytymi dzięki koczowniczemu życiu. W procesie ewolucji ciało psa nabrało istotnych cech: owady nie mogły gryźć przez grubą skórę, a ciepły futro nie pozwalało mu zamarznąć w zimie, by umrzeć z powodu wysokich temperatur latem.

7 ciekawych chwil

Pies CAO (skrót od "Owczarek środkowoazjatycki", często znajdujący się w literaturze przedmiotu) lubi uciekać z podwórka. A opinie właścicieli potwierdzają ten fakt. Alabai szukają przygód, a zatem, jeśli chcą, wykopują dwa konta - i idą na spacer. Czasami jednak ich łapy nie docierają do kopania: wystarczy, aby zwinny pies przeskoczył przez płot, aby być wolnym. Bliższe spojrzenie na przedstawicieli rasy pomoże w pozostałych siedmiu interesujących faktach o Alabai.

  1. Idealne słyszenie. Uważa się, że wilczarze tureckie mają doskonały słuch. Nawet komar nie przelatuje obok nich niezauważony. Umiejętność słyszenia i rozpoznawania najmniejszego szelestu to kolejna cecha genetyczna tworzona przez przedstawicieli rasy ze względu na wiekowe koczownicze życie.
  2. Kolor "Olśniewający". "Ala" w tłumaczeniu na język rosyjski oznacza "motley", a "buy" oznacza "rich".
  3. Późna klasyfikacja. Co zaskakujące, rasa "Owczarek środkowoazjatycki" została oficjalnie wpisana do klasyfikacji dopiero w 1993 roku ubiegłego wieku. A standard rasy został uzgodniony jeszcze później - w 2010 roku.
  4. "Starożytny" wiek rasy. Niektórzy badacze, którzy badają występowanie wilczura turkmeńskiego, są przekonani, że rasa ma co najmniej 5000 lat.
  5. Mieszanie krwi. Alabai, które można dziś zaobserwować, było wynikiem naturalnego krzyżowania się mastifów i puszystych psów, które żyły w nomadycznych plemionach. Według drugiej wersji alabai pochodzi od mastifa i mongolskiego pasterza.
  6. Uznanie przywódców. Aby pies zaczął szanować swojego mistrza, drugi będzie musiał bardzo się postarać. Takie psy rozpoznają tylko ludzi o wyraźnych cechach przywódczych. Jeśli hodowca nie jest pewny, że potrafi zdominować swojego zwierzaka, lepiej nie zadzieraj z alabaem.
  7. "Plusz" jako wizytówka. Kupując szczeniaka z wilczura turkmeńskiego, pamiętaj o wyglądzie jego wełnianej przykrywki. Wełna powinna przypominać wysokiej jakości plusz. Jest to ważna cecha odróżniająca zwierzę czyste.

Gatunek

Wewnątrz rasy alabai są podzielone na tzw. Gatunki aborygeńskie i hybrydy. Pierwsze są wynikiem życia koczowniczego. Drugi - wynik nieudanej selekcji, która została przeprowadzona w czasach Związku Radzieckiego. Istnieją cztery rodzime gatunki i co najmniej dwa gatunki. Bardziej szczegółowo, każdy z nich jest opisany w poniższej tabeli. Punktem wyjścia jest gładkowłose Turkmen Alabai, który jest uważany za rasę pierwotną.

Tabela - Aborygenów i typowe rodzaje wilczura turkmeńskiego

Inny pogląd nieuwzględniony w tabeli to tak zwany turecki Alabai. Jest stosunkowo młody, niedawno zaczął pojawiać się na rynku. Historia pojawiania się gatunku pozostaje tajemnicą, nawet dla profesjonalistów. Ponadto w Turkmenistanie istnieje gatunek - długowłosy Alabai. To prawda, że ​​nie jest oficjalnie uznany. Dlatego psy pasterskie środkowoazjatyckie z długimi włosami w tym kraju, jeśli wierzysz w dokumenty, to kundle.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Kupowanie wilczura turkmeńskiego do trzymania w mieszkaniu jest absolutnie niewłaściwą opcją. Jeśli nie powiemy więcej: ograniczenia w mieszkaniach w budynkach mieszkalnych to kpina ze zwierząt. Pies musi mieszkać na terenie wiejskiego domu lub kamienicy. Mieszkanie go zniszczy. Upewnij się, że nawet życie w łańcuchu poza klatką jest lepsze dla przedstawiciela tego gatunku niż życie w małym mieszkaniu i ograniczone życie na zewnątrz.

  • Zwichnięcie hodowli. Jednym z najczęstszych pytań na forach dla psów jest coś takiego: "Dlaczego alabai ignoruje psią budę?". To naprawdę się dzieje. Powód - w złym miejscu psa do domu. W przypadku alabaju niezwykle ważne jest, aby mieć dobry wgląd w terytorium 24 godziny na dobę. Jeśli wilczur źle spojrzy na obszar, w którym został przydzielony do ochrony, po prostu nie wejdzie do kabiny.
  • Wymagane chodzenie Dotyczy to również zwierząt domowych mieszkających w mieszkaniach miejskich oraz przedstawicieli CAO, którzy mieszkają w klatkach na wolnym powietrzu. Co najmniej dwie godziny dziennie lub co drugi dzień z psem, którego musisz chodzić. On bardzo potrzebuje aktywnej rozrywki.
  • Łatwa pielęgnacja. Opieka nad Alabai jest bardzo prosta. Konieczne jest kąpanie zwierzęcia nie częściej niż raz w roku. Czesanie - tylko w okresie linienia. Od pilnych - rutynowe szczepienia, regularne badania wzroku w kierunku zapalenia spojówek. Te piękności uwielbiają kopać ziemię, która często dostaje się do oczu, wywołuje stan zapalny.

Funkcje opieki dla kobiet

Jeśli zdecydujesz się rozpocząć hodowlę alabai na sprzedaż lub jeśli chcesz przynajmniej spróbować swoich sił w tym trudnym zadaniu, z pewnością docenisz swoją siłę. Zasady kojarzenia są dość zrozumiałe. Ale czy możecie po przyjściu na świat szczeniaków znaleźć tych, którzy chcą zdobyć to małe szczęście, które za sześć miesięcy będzie miało taką samą wielkość jak dobrze odżywione cielę? Resztę odpowiedzi znajdziesz w tabeli.

Tabela - Upał, krycie, ciąża i poród w alabai

Zasady żywienia

Dieta odpowiednia dla owczarka środkowoazjatyckiego może być przygotowana niezależnie. Najważniejsze - zrozumieć, że jedzenie musi być zgodne z aktywnym stylem życia, który prowadzi zwierzę. Węglowodany w diecie powinny być niewielkie, zwłaszcza jeśli pies jest młody. Jeśli zauważysz, że pies zaczął gwałtownie przybrać na wadze, popraw jego menu. W przeciwnym razie sytuacja obfituje w otyłość.

  • Naturalne żywienie. Historycznie, Azjaci są typem zwierząt czworonożnych, którzy preferują naturalne pożywienie. Ich dieta powinna składać się z produktów mięsnych, płatków zbożowych i błonnika, obfitujących w owoce i warzywa. Pamiętaj, aby zaoferować mleko dla psów. Ale jeśli odmawia produktów mlecznych - nie przerażające, nie są one obowiązkowe. Podobnie jak ryby, których również nie można włączyć do diety.
  • Feed jako alternatywa. Jeśli zdecydujesz się porzucić naturalną żywność i nakarmić Owczarek środkowoazjatycki sztucznym pokarmem, jest to całkiem do przyjęcia. Ale w tym przypadku, proszę zauważyć: jeśli masz do czynienia z szczeniakiem lub starszym Alabai, kup mu żywność klasy "super premium". Jeśli zwierzę jest młode i pełne energii, doskonałe żywienie będzie pasować idealnie. Karmienie niższej klasy dla owczarek środkowoazjatyckich jest niedopuszczalne.

Pytania szkoleniowe

W wielu źródłach napisano, że postać azjatyckich "niedźwiedzi" nie jest najłatwiejsza i że te hulki można trenować z skrzypieniem. Trzeba przyznać, że podnoszenie alabaya nie jest łatwym zadaniem. Są więc trzy główne punkty, o których powinieneś pamiętać.

  1. Dojrzewanie i nawrót. W wieku ośmiu miesięcy do roku szczeniak jest w wieku dojrzewania. W tej chwili jest szczególnie nieposłuszny i uparty. Sytuacja może się powtórzyć w wieku dwóch do dwóch i pół roku, ale niech ci to nie przeszkadza. Nieposłuszeństwo i brak autorytetu gospodarza to zjawisko przejściowe.
  2. Lider z natury. Alabai jest liderem z natury i może zrezygnować z tego miejsca tylko dla tych, których cechy przywódcze będą jaśniejsze i bardziej zauważalne. Nie dziwcie się, bo te psy od stuleci prowadziły stada i stada. Nie opuszczaj rąk, ale wiedz: bardzo trudno jest zostać niewolnikiem tego, który prowadził.
  3. Agresja żywnościowa. Szczególnie charakterystyczne dla młodych przedstawicieli rasy. Dla wielu hodowców psów reakcja agresywna przed karmieniem staje się kamieniem węgielnym. Aby pomóc w rozwiązaniu problemu, wystarczy ciągła systematyczna praca, pokazując zwierzakowi fakt, że podajesz jedzenie, a nie lodówkę czy talerz.

Choroby i leczenie

"Czyste" psy rasowe zazwyczaj nie są podatne na choroby. Jedyną rzeczą, która może rozwinąć się w przedstawicielach czystej rasy, jest dysplazja stawowa. A potem w godnym wieku. Jeśli mówimy o "wyrafinowanych" gatunkach, szczególnie tych, które zostały sztucznie wyhodowane, to istnieje predyspozycja do konkretnych dolegliwości.

  • Choroby stawów. Najczęstszą przyczyną takich problemów zdrowotnych jest brak aktywności, siedzący tryb życia i niezrównoważone menu, na które właściciel nie zwrócił należytej uwagi na kompilację.
  • Ataki serca i arytmie. Choroby te pochodzą z braku aktywności fizycznej - braku aktywności. Ona z kolei jest generowana przez zwierzę żyjące w mieszkaniu.
  • Nadwaga. Otyłość jest kolejną konsekwencją nieaktywnego trybu życia. Teraz rozumiesz, dlaczego tak ważne jest, aby spacerować z udomowionym "niedźwiedziem" przez długi czas, dużo i regularnie? Chodzenie nie jest kaprysem, ale istotną koniecznością.

Oprócz tych chorób istnieje wiele dolegliwości genetycznych. Stół pomoże rozpoznać je na czas, aby w porę zapewnić przyjacielowi pomocnika niezbędną pomoc lekarską.

Tabela - Choroby genetyczne Alabayeva i ich objawy

Alabai (owczarek środkowoazjatycki, Turkmen Alabai) - opis rasy, charakterystyka, opieka, zdjęcie alabai i wiele innych

Alabai (owczarek środkowoazjatycki) to starożytna rasa psów, którym udało się zachować oryginalny wygląd i cechy, które zostały im przekazane przez ich przodków. Dziś, podobnie jak wiele lat temu, jest jedną z najbardziej poszukiwanych, odkąd ugruntowała swoją pozycję jako wspaniałego towarzysza, dobrego opiekuna, czuły i lojalnego członka rodziny.

Galeria ras psów - zdjęcie alabayev

Historia rasy Alabai

Owczarki środkowoazjatyckie są jedną z najstarszych ras psów i są typowymi molosozami. Molezy nazywają kilka ras pochodzących od starożytnych psów trawiących, które wyhodowano w Egipcie i Asyrii. Najpierw przeniknęli oni na terytorium Hellady, a następnie na terytorium współczesnych Włoch, a stamtąd rozprzestrzenili się po całej Europie.

Jako rasę, Alabai powstało w wyniku "selekcji popularnej" przez ponad cztery tysiące lat w rozległych przestrzeniach, wycierając z Afganistanu na południowy Ural i od Chin po Morze Kaspijskie.
To krew starożytnych tybetańskich psów, a także psy pasterskie, które towarzyszyły wszelkiego rodzaju koczowniczym plemionom. Są również związane z mastifami tybetańskimi i psami walczącymi w Mezopotamii.

W Turkmenistanie rasowe alabai (narodowa nazwa rasy to "wilczur turecki"), podobnie jak konie Akhal-Teke, są uznawane za narodowy skarb, a nawet zabrania się ich zabierać poza granice kraju. W Uzbekistanie nazywane są alaparami i są używane przez pasterzy pasterskich do ochrony owiec przed szakalami i wilkami. Zostało już bardzo mało Alaparos, ale nadal można je znaleźć na odległych pastwiskach.

W Związku Radzieckim praca w fabryce z Alabai rozpoczęła się w latach trzydziestych XX wieku. Założono, że Środkowi Azjaci będą masowo wykorzystywani do ochrony obiektów o znaczeniu państwowym, ale ze względu na złożoną psychologię tej rasy, trening masowy alabai został uznany za mało obiecujący.

Opis rasy Alabai, charakterystyka

Alabai zawsze okazuje szacunek i często nierozsądny strach. Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę wielkość i spojrzenie, które jest w stanie odstraszyć każdego, kto przyszedł do domu, do Azjatki w złych myślach. Wygląda na to, że alabai cię przejrzy.

Alabaev postaci

Alabai jest skomplikowany, wymagający odpowiedniego przeszkolenia.

Jeśli zdecydujesz się na psa, musisz natychmiast udowodnić mu, że jesteś panem domu, inaczej nie da się uniknąć incydentów. Ale przy odpowiednim przeszkoleniu i prawidłowym zachowaniu zawsze będziesz z oddanym i posłusznym asystentem, wiernym towarzyszem i ulubionym członkiem rodziny.

Suka Alabai, której postać jest bardziej posłuszna, wymaga uczucia i wyraźnej opieki. Jeśli właściciel po prostu użyje go zamiast alarmu, nie komunikować się z nią, pies uschnie z udręki. Ale w diecie przedstawiciele tej rasy są bezpretensjonalni, mają doskonały apetyt i trzeba to wziąć pod uwagę, jeśli chcesz utrzymać psa w dobrej kondycji fizycznej. Do ochrony terytorium nie powinno zaczynać się kilka samców rasy Alabai. Ich natura jest taka, że ​​wkrótce nieuniknione będą starcia o prawo do prowadzenia, którzy ryzykują nie kończąc na "pierwszej krwi". Dwie suki takie walki będą wygładzone. Najlepszy ze wszystkich jest ochrona zwierząt płciowych. Suka najpierw odczuwa niebezpieczeństwo i zachęca do działania bardziej flegmatycznego psa. Ponadto przedstawiciele tej rasy mają bardzo silny instynkt seksualny. Właściciel suki musi związać ją co najmniej trzy razy, a aby zatrzymać psa na podwórku, który wypełnił obecną sukę, będziesz potrzebował trzy metrowego ogrodzenia, a nawet lepszego łańcucha.

Kolor Alabaev

W rasie Owczarek środkowoazjatyckich rozpoznawane są niemal wszystkie kolory. Tylko brąz (wątroba), czerń i błękit są zabronione.

Stosunek do dwóch ostatnich można wyjaśnić racjonalnie - wskazują one, że płynie krew niemieckiego psa pasterskiego lub dog niemiecki. Zakaz brązowania jest mniej oczywisty, ponieważ wyprawy do habitatów w Alabais regularnie informują, że psy brązowe są regularnie spotykane u swoich pierwotnych populacji. Amerykańscy hodowcy nawet stworzyli linię krwi tych psów. Ich kolor różni się jasnością, a ich cechy robocze nie różnią się od tych u psów o standardowym kolorze.

Standardowa rasa Alabai

Kraj pochodzenia: ZSRR (regiony Azji Środkowej), pod patronatem Rosji.

Data publikacji niniejszego standardu - 23.05.03g.

Zastosowanie - strażnik, pies stróżujący.

Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy, górskie i szwajcarskie psy pasterskie.

Sekcja 2.2. Molosy / psy górskie bez prób pracy.

  • Ogólne wrażenie.

Owczarek środkowoazjatycki (Asian moloss) to pies o harmonijnej budowie, dużym wzroście, umiarkowanie rozciągniętej formie. Rodzaj dodatku jest gruby z dobrze rozwiniętymi, obszernymi, ale nie wybitymi mięśniami. Skóra jest gruba, raczej elastyczna, bardzo ruchliwa w stosunku do mięśni, co przyczynia się do mniejszej podatności psa podczas walki z drapieżnikiem. Rodzaj seksualny jest wyraźny, mężczyźni są bardziej masywni i odważniejsi niż suki. Ostateczna formacja następuje przez 3 lata. Ważne proporcje to: wysokość w kłębie u samców co najmniej 70 cm, u samic co najmniej 65 cm Długość ciała przekracza wysokość w kłębie o 3-10%, podczas gdy samce są bardziej zwarte niż samice. Długość przedniej nogi do łokcia wynosi 50-52% wysokości psa w kłębie. Pożądany jest większy wzrost przy proporcjonalnym dodawaniu.

Zachowanie Pewni siebie, zrównoważeni, spokojni, dumni i niezależni. Charakterystyczne podejrzane, czasami nieprzyjazne podejście do obcych. Pies jest bardzo odważny, ma wysoką wydajność, wytrzymałość, wrodzony instynkt dla ochrony swojego terytorium i właściciela. Charakteryzuje się nieustraszonością w walce z dużymi drapieżnikami.

  • Głowa

    Masywny, proporcjonalny do całości kompozycji, głęboko w czaszce, w kształcie, patrząc z góry iz boku, zbliża się do prostokąta.
    Obszar czaszki. Czoło jest płaskie, część czaszkowa płaska, długa, patrząc od góry, ma kształt prostokąta. Guz potyliczny dobrze rozwinięty, ale mało widoczny ze względu na wysoko rozwinięte, obszerne mięśnie. Opracowano łuk brwiowy.

    Przejście. Przejście od czoła do kufy jest gładkie, umiarkowanie wyraźne, ale ze względu na rozwinięte łuki brwiowe wydaje się bardziej gwałtownym przejściem.

    • Kufa. Kufa nie jest długa (mniej niż połowa, ale więcej niż 1/3 długości głowy), matowa, masywna i obszerna, dobrze wypełniona pod oczami, prawie nie zwężająca się do nosa, patrząc z góry, z przodu iz profilu jest prawie prostokątna. Tylna część nosa jest szeroka, prosta, istnieje delikatny garb. Dolna szczęka z masywnym, dobrze zarysowanym podbródkiem. Nos jest duży, czarny, nie wystający z ogólnego kształtu kufy. Przy białym lub bladożółtym kolorze dozwolony jest bielony nos.
    • Usta. Wargi są grube, górna warga z zamkniętymi szczękami zamyka dolną szczękę.
    • Szczęki, zęby i ukąszenia. Szczęki szerokie. Zęby są białe, duże, obcisłe, kompletne (42 zęby). Dozwolony jest podwójny pierwszy przedtrzonowiec. Siekacze u podstawy znajdują się w jednej linii. Zgryz nożycowy, prosty lub tyłozgryz (z bardzo szeroką żuchwą). Kły są duże, szeroko rozstawione. Obecność złamanych lub złamanych siekaczy i kłów, które nie zakłócają definicji ukąszenia, nie wpływa na ocenę psa.
    • Kości policzkowe Łuki jarzmowe są długie, kości policzkowe z dobrymi mięśniami, ale nie naruszają prostokątnego kształtu głowy.
    • Oczy Małe, szeroko rozstawione, proste, umiarkowanie głębokie, zaokrąglone. Nacięcie jest owalne. Kolor oczu jest brązowy w różnych odcieniach - od ciemnobrązowego do orzechowego. Powieki grube, umiarkowanie suche, charakteryzujące się widocznością trzeciego wieku. Pożądany jest pełny skok powieki. Spójrz pewny siebie, surowy, pełen godności.
    • Uszy. Średniej wielkości, trójkątne, wiszące, nisko osadzone - dolna krawędź podstawy ucha na linii oczu lub nieco poniżej linii oka. W pierwszych dniach życia szczeniak zostaje wkrótce zatrzymany. Nieprzycięte uszy są dozwolone, co nie wpływa na ocenę psa.

  • Szyja Średniej długości, masywny, zaokrąglony w przekroju, muskularny niski wynik. Charakterystyczne zawieszenie.
  • Obudowa Zintegrowany, dobrze wyważony.
    • Topline. Linia grzbietu i talii płynnie zwiększa się od kłębu do zadu, tworząc mocną górną linię.
    • Kłąb. Kłąb jest bardzo dobrze zdefiniowany, krótki, muskularny i wysoki.
    • Powrót. Plecy są proste, szerokie, raczej długie, z dobrze rozwiniętymi mięśniami, charakteryzujące się regeneracją.
    • Lędźwie. Schab jest krótki, szeroki, muskularny, lekko wysklepiony.
    • Zad Zad jest średniej długości, szeroki, muskularny z lekkim nachyleniem do podstawy ogona. Odległość między mydłami jest nie mniejsza niż odległość między łopatkami. Wysokość w kłębie jest 1-2 cm wyższa niż wysokość przy kości krzyżowej, jednak dopuszczalna jest niewielka wysokość.
    • Skrzynia. Klatka piersiowa jest długa, szeroka, z wypukłymi, zaokrąglonymi żebrami, gładko rozszerzającymi się za łopatkami w kierunku fałszywych żeber, zmierzając w tej części do cylindrycznego kształtu. Fałszywe żebra są długie. Przednia część klatki piersiowej nieznacznie rozciąga się poza linię stawów barkowo-szklistych. Charakteryzuje go fenon.
    • Linia dołu i brzucha. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona do poziomu łokci lub nieco niżej. Brzuch jest lekko podciągnięty.

  • Ogon Gruby u podstawy, dość wysoko osadzony. W stanie naturalnym, w kształcie półksiężyca lub zwinięty w pierścień w ostatniej trzeciej. Zwykle zatrzymuje się w pierwszych dniach po urodzeniu. Istnieje wrodzony krótki ogon. Niedozwolony ogon nie jest dozwolony, co nie ma wpływu na ocenę psa.
  • Kończyny przednie. Widziane z przodu prosto równoległe. Łopatki są długie, zwarte do klatki piersiowej, odsunięte, odległość pomiędzy wierzchołkami łopatek jest znaczna.
    • Ramiona. Kości długie, ustawione z lekkim nachyleniem, dobrze rozwinięte muskulatura. Kąty stawów barku i łopatki są około 100 stopni.
    • Łokcie Łokcie ściśle skierowane do tyłu.
    • Przedramię Przedramiona są proste, masywne, długie, zaokrąglone w przekroju. Długość przedniej nogi do łokci wynosi 50-52% wysokości psa w kłębie.
    • Nadgarstek Stawy nadgarstkowe są bardzo szerokie, grube.
    • Metacarpus Śródręcza są masywne, o umiarkowanej długości, ustawione prawie pionowo.

  • Kończyny tylne, widziane z tyłu, ustawione szeroko i równolegle.
    • Uda. Biodra szerokie, z silnymi mięśniami. Kość udową ustawia się z lekkim nachyleniem.
    • Staw kolanowy (kolano). Kolana w statywie ledwo zauważalne. Stawy kolanowe umiarkowanie zaznaczone.
    • Shins. Nogi nie są długie i mają dobrą muskulaturę.
    • Stawy skokowe Stawy skokowe masywne, umiarkowanie wyraziste, z dobrą stabilnością. Kości pięty są dobrze rozwinięte, długie.
    • Plus. Stawy skokowe są masywne, o umiarkowanej długości, ustawione pionowo. Istnieją wilcze pazury, które nie wpływają na ocenę psa.
    • Łapy. Masywny, okrągły kształt, łukowaty, w bryle. Klocki są grube, mięsiste, ze sztywną, grubą skórą.

  • Ruch. Dobrze wyważony, miękki (koci). Ryś z swobodnym rozciąganiem przodu i silnym pchnięciem kończyn tylnych. Górna linia musi pozostać twarda. Stawy luźne. Podczas ruchu rogi kończyn tylnych są wyraźniejsze niż w zębatce.
  • Skóra. Skóra jest gruba, raczej elastyczna, bardzo ruchliwa w stosunku do mięśni. Charakterystyczne zawieszenie na szyi i podgardlu.
  • Płaszcz: gruby, prosty, gruby z dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Na głowie i przedniej stronie kończyn płaszcz jest krótki i napięty. W zależności od długości osłony i zewnętrznych włosów, psy są rozróżniane za pomocą krótkich (3-5 cm), ciasno układanych włosów i dłuższych (7-10 cm) włosów pośrednich, tworzących grzywę na szyi, wtapianie za uszami, z tyłu boki kończyn i ogon. Kolor Dowolne, z wyjątkiem niebieskiego i brązowego w dowolnej kombinacji. Rośliny nasienne. Samce powinny mieć dwa pełnowartościowe, dobrze rozwinięte jądra, które są całkowicie w mosznie.
  • Wady. Drobne odchylenia od wymagań normy nie naruszają ogólnego wrażenia i nie mają wpływu na cechy robocze psa.
  • Imadła (poważne wady - wynik nie wyższy niż "dobry").
    • znaczące odchylenia w rodzaju kompozycji i anatomii, które zmniejszają cechy użytkowe psa (lekkość lub kruchość kompozycji, wysoki stopień, słabość, silna wysoka tylność, wąski, krótki, ostro wypaczony zad, szablasty);
    • lekka, wąska głowa, długa kufa; zaokrąglona czaszka, ostre przejście od czoła do pyska, wypukła kufa, wyrazista policzek, wysoko osadzone uszy;
    • nie pełność (brak nie więcej niż dwóch zębów trzonowych lub przedtrzonowców w dowolnej kombinacji);
    • bardzo jasne lub niebieskie oczy; wybrzuszone, duże, ściśle osadzone oczy;
    • wzrost poniżej normy o więcej niż 2 cm;
    • ogon, leżąc na plecach lub zwinięty w ciasny pierścień.

  • Usterki dyskwalifikujące.
    • tchórzostwo, choleryk, niekontrolowana zło;
    • wnętrostwo jednostronne i kompletne;
    • nedokus;
    • przekąski z przekąskami;
    • niepełny ząb (brak więcej niż dwóch zębów w dowolnej kombinacji);
    • nieporozumienie;
    • brązowe (z brązowym nosem, brzegami powiek i warg) lub niebieskie (z szarym nosem, brzegami powiek i warg) w dowolnej kombinacji kolorów;
      kręcona miękka wełna;
    • słabe mocowanie stawów, niezrównoważone ruchy;
    • mężczyźni w typie suki.

    Wideo: o rasie Alabai

    Jedzenie Alabai

    Psy tej rasy są predysponowane do chorób stawów, więc dieta powinna zawierać wystarczającą ilość pokarmu o wysokiej zawartości wapnia. Szczeniak alabay powinien być karmiony ściśle według reżimu, 2-3 razy dziennie.

    • Mięso - tylko wołowina lub cielęcina.
    • Produkty uboczne - 2 razy w tygodniu, ale nie częściej.
    • Zupa, gotowana w mięsie, z dodatkiem warzyw i zbóż.
    • Ryby o niskiej zawartości tłuszczu.
    • Płatki zbożowe - preferowana kasza gryczana, ryż i płatki owsiane.
    • Świeże warzywa i owoce.
    • Nabiał i nabiał, jaja, twaróg.

    Dieta dla dorosłych Alaby powinna zawierać:

    • Cielęcina i wołowina.
    • Ryby morskie o niskiej zawartości tłuszczu.
    • Ryż i kasza gryczana.
    • Surowe i gotowane warzywa.

    Karm psa powinien być 2 razy dziennie, ściśle o tej samej godzinie.

    Troska o alabajami i trzymanie psów

    • Duże przedstawicielki rasy wymagają od właścicieli pewnych warunków owczarka środkowoazjatyckiego, diety, a czasem użycia specjalnych dodatków paszowych, które mogą spowolnić wczesne starzenie się stawów. Jeśli to wszystko nie jest dla ciebie problemem, nie jesteś zdezorientowany przez krótką średnią długość życia i jesteś gotów wydać pieniądze na specjalne jedzenie, wtedy możesz bezpiecznie zabrać psa od hodowcy, który hoduje krupnyachok.
    • Jeśli ważne jest dla ciebie, aby alabai żyło długo, bezproblemowo i nie było chore, to lepiej wybrać szczeniaka od swoich rodziców, którego rozmiar jest bliższy standardowym wskaźnikom w rasie. Ci, którzy chcą, aby pies z powodzeniem działał na rzecz ochrony i kierował stadem, powinni wybrać szczeniaka od rodowitych rodziców i wiedzieć, że rozmiar nie jest istotny dla pracy. Zachowanie alabaya w dużej mierze zależy od tego, jaka to jest krew.

    Najlepsze jest bezpłatne zakwaterowanie na dziedzińcu z dostępem do wszystkich chronionych obiektów i stoisko zainstalowane w punkcie, który pozwala kontrolować całe terytorium. Wybierz miejsce na stoisko, zaufaj psu. Powinien mieć widok na wejście i znajdować się na elewacji. Płaski dach niskiej budki z pewnością będzie wykorzystywany przez Azjatów do lepszego widoku terenu, dlatego należy umieścić kabinę tak, aby pies nie mógł skoczyć z niej do ogrodzenia.

    Jeśli masz dwa psy różnej płci, na pewno zauważysz różnicę w ich pracy. Pies Alabai zwykle siedzi na podwyższeniu, ostrożnie rozglądając się po okolicy, podczas gdy suka biegnie wzdłuż ogrodzenia, kontrolując sytuację co minutę. Lepiej jest, jeśli planujesz witrynę z wyprzedzeniem, aby takie zachowanie psów nie powodowało żadnych niedogodności.

    Przygotowując się do pojawienia się na podwórzu nowego psa, rozważ inną cechę rasy Owczarek środkowoazjatycki. Lubią kopać dziury. Dotyczy to zwłaszcza suk, dla których takie zachowanie jest nieodłącznie związane z naturą - w Azji Centralnej szczenięta rodzą się właśnie w jamie, dokładnie wykopane przez matkę. Wykopując dziury, prowokujesz psa, by szukał innego miejsca. O wiele bardziej praktyczne jest wybranie jednego z nich i umożliwienie psom przeszukiwania, podejmując wszelkie kroki, aby drugie wyjście z budynku nie zakończyło się za ogrodzeniem.

    Wełna alabaya moltuje raz w roku na wiosnę. W tym czasie pies musi dodawać do diety specjalne witaminy, jaja i elementarną siarkę, i codziennie go czesać, aż proces się zakończy. Zdrowa wełna alabya ​​ma zdolność do samoczyszczenia. Dlatego często organizują sobie kąpiele błotne, uciekające przed upałem, starą wełną i pasożytami. Po godzinie psy potoczyły się w suchym słońcu, a ich sierść staje się lśniąca i czysta.

    Owczarki środkowoazjatyckie tolerują wszelkie upały w lecie. Ich piętą achillesową jest wysoka wilgotność. W wilgotnych regionach i podczas pory deszczowej, Azjaci mogą cierpieć na choroby skóry i zwykle rozwijają zapalenie spojówek. Zimą dorosłe Alabai czują się świetnie na ulicy, ale wymagają one lepszego odżywiania.

    Edukacja i szkolenie alabayev

    Alabay wychowawczy rozpoczyna się w pierwszym dniu jego pojawienia się w nowym domu. Jego pewność siebie wymaga wsparcia ze strony właściciela, ponieważ w rzeczywistości dziecko jest bardzo wrażliwe i dopiero w wieku szczeniąt położono fundamenty jego przyszłego zachowania.

    Najszybszym sposobem nawiązania kontaktu jest pójść na spacer ze swoim szczeniakiem. Charakterystyczny dla Alabajewa upadek na bok, odwracanie głowy i głośne piszczenie nie jest tchórzostwem. To świetny sposób na uniknięcie agresji ze strony dorosłych psów. Częściej występuje u szczeniąt wychowanych na wolnym wybiegu wraz z kilkoma dorosłymi psami. Pakiet zawsze utrzymuje pod kontrolą szczenięta i młodego alabayeva.

    Do 6 miesięcy dozwolone są prawie wszystkie szczenięta w stadzie. Dorosłe psy odwracają się i cicho mruczą, wyglądając jak młody gangster próbujący wyciągnąć kość z łap. Mężczyzna pies pozwala szczeniętom przeciągać się po policzkach i łapach i może tylko opuścić obszar gry i ukryć się przed szczeniętami. Po 6 miesiącach treningu owczarek środkowoazjatycki staje się bardziej sztywny. Najbardziej hałaśliwe i zgryźliwe szczenięta już zarabiają biczowanie i rozpaczliwie krzyczą, starając się uniknąć kary. Do roku młodzieńcy idą w randze straży granicznej, zdesperowani, ale czasem bezużyteczni szczekanie ostrzegających dorosłych psów o zdarzeniach mających miejsce w odległych obszarach paczki.

    Wiedząc o tych cechach wychowywania szczeniąt alabaa, łatwo jest wyobrazić sobie prawidłowe zachowanie właściciela w tym ważnym okresie w życiu psa.

    Wspólne spacery rodzą wrażenie, że właściciel, jak przystało na lidera, wybiera kierunek ruchu i zna trasę. Poza tym zawsze przychodzi na ratunek szczeniakowi, jeśli zgubi się lub wejdzie na terytorium kufy, która zaatakowała go jako nieznajomego. W razie niebezpieczeństwa wygodnie usiąść i wziąć szczeniaka do ringu z rąk, zapewniając poczucie bezpieczeństwa.

    Długie spacery bez smyczy na trudnym terenie mogą nauczyć psa tropić właściciela. Główne umiejętności psa miejskiego to ruch na smyczy, kurczenie się, układanie, stoisko wystawowe i kłusowanie na dzwonku są wchłaniane o wiele szybciej, jeśli jest kontakt z właścicielem.

    Te proste chwile pozwalają uniknąć sytuacji, gdy szczeniak warczy do właściciela. W przypadku pracy z sukami wcale nie występują, a samce zdarzają się znacznie rzadziej. Korektę zachowania psa najlepiej przeprowadzać pod nadzorem specjalistycznego trenera, a także uczyć psa gryźć.

    Alabai bardzo rzadko jedzenie. Ponadto są bardzo ostrożni, jedząc nieznane jedzenie. Dlatego ich trening jest połączeniem kontaktu głosowego i mechaniki. Najprostsze dla nich umiejętności to wytrwałość i skurcz. Trudniejsze - ruch na smyczy i stylizacji. Większość psów tej rasy szybko uczy się pozostać w miejscu, strzegąc rzeczy.

    Wideo: szczeniak Alabai - właściwe karmienie, szkolenie i edukacja

    Spacery

    Tematem specjalnym jest chodzenie alabayev w środowisku miejskim. Chodzenie ze zwierzętami w uprzęży wzdłuż alei to za mało. Fizyczna budowa rasy wymaga stresu.

    Jedynie otrzymując ogromną liczbę ruchów, alabai rośnie w potężne i pełne wdzięku zwierzę. Odpowiedzialny właściciel jest zobowiązany do ciągłego ładowania swojego przyjaciela. Bieg, wspinaczka i zjazdy wzmacniają kości zwierzęcia.

    Jednak pies jest zbyt duży, by zręcznie się poruszać. Jeśli pies jest trzymany w mieszkaniu, konieczne są codzienne spacery. Częstotliwość i czas trwania spacerów określa właściciel psa, ale warto wziąć pod uwagę, że Alabayam wymaga długich spacerów. Ma to kluczowe znaczenie, jeśli w ciągu dnia pies nie ma możliwości aktywnego poruszania się.

    Szczepienia alabayam

    Najlepszym sposobem na uniknięcie większości dolegliwości typowych dla wszystkich ras psów jest uzyskanie szczepionki na czas.

    • Aby wykonać hodowlę, konieczne jest pierwsze kompleksowe szczepienie.
    • Powtarza się zrobić 10-12 dni po pierwszym.

    Następnie odpowiedzialność za szczepienie przenosi się na gospodarza alabaya. Roczne jednorazowe wejście do organizmu leków, takich jak Nobivak Trikat, Kvadrikat, Heksadog, uratuje zwierzę przed zapaleniem stawów, zapaleniem jelit, leptospirozą, zapaleniem wątroby i wścieklizną.

    Jeśli występują inne problemy zdrowotne, odłóż szczepienie, aż zwierzę zostanie całkowicie wyleczone.

    Choroby Alabai, objawy i leczenie

    To jest to, co może pochwalić się alabai, więc jest to doskonałe zdrowie.

    Jednak nie można powiedzieć, że choroby go obchodzą.

    • Pierwszą rzeczą, którą należy się zająć, jest układ mięśniowo-szkieletowy zwierzęcia. Dla dużego i ciężkiego psa ważne są długie spacery. W przypadku ich braku istnieją poważne problemy ze stawami.
    • Niewłaściwa dieta i brak ruchu mogą prowadzić do różnych rodzajów artrozy.
    • Rasa ma problemy z układem trawiennym.
    • Częste skargi od właścicieli, którzy kupili szczeniaka w krajach Azji Środkowej, pojawiają się w obecności robaków. Rozważ problem ostrożnie i odrobacz swojego zwierzaka na czas. Nie podawaj swojego zwierzaka słodko i słono, upewnij się, że nie pobiera pokarmu z ziemi.
    • Ze względu na bardzo gruby płaszcz, owczarek środkowoazjatycki, właściciele mają do czynienia z takimi zjawiskami jak alergie i trudności w identyfikacji pasożytów skóry. Zapobieganie pomoże ci tutaj. Wmasuj wełnę w kleszcze roztoczy i monitoruj równowagę diety.

    Techka u Alabai

    Dojrzałość fizjologiczna u owczarków środkowoazjatyckich występuje około dwóch lat. Jest to minimalny wiek owczarka środkowoazjatyckiego.
    Najczęściej suczki tej rasy płyną raz w roku od sierpnia do lutego. Tym razem jest sezon azjatyckich szczeniąt, gdy podaż znacznie przewyższa popyt. Dlatego jeśli twoja suka wciąż płynie dwa razy w roku, lepiej jest robić na drutach wiosną.

    Jeśli chcesz sprzedać szczenięta, nie wahaj się, wystaw swój pies na wystawach w pobliskich miastach. Oceny wystawowe podnoszą jej ocenę jako producenta, sprawiają, że jest rozpoznawalna w całkowitej masie bez twarzy Azjatów, którzy siedzą za płotami i nigdy nie uczestniczą w takich wydarzeniach.

    Lepki alabayev

    Najczęściej psy owczarki środkowoazjatyckie płyną raz w roku. Jeśli twój pies biegnie dwa razy w roku, spróbuj przywiązać go wiosną lub latem, gdy jest niewiele szczeniąt. Suka przeznaczona do hodowli powinna być zdrowa zarówno fizycznie, jak i genetycznie. Brak instynktu macierzyńskiego, jedzenie szczeniąt, rzucawka po pierwszej ciąży jest przekonującym powodem do wykluczenia tego producenta z hodowli.

    Knitting of alabayev to standardowy system opracowany dla większości ras. Na pierwszym kryciu bierze suczkę w wieku półtora do dwóch lat, czyli po trzecim upale. Mężczyzna powinien być starszy i bardziej doświadczony. Gody przeprowadza się na terytorium samca, gdzie łatwiej jest mu nie rozpraszać czynników drażniących. Oba zwierzęta muszą być całkowicie zdrowe w czasie krycia. Zajmij się tym wcześniej, usuń robaki, jeśli istnieją, nie pozwól na przeziębienia i alergie.

    Zaleca się powtórzyć proces w ciągu 2-3 dni, aby uzyskać pozytywny wynik. Starożytna skała, która powstała w górzystych regionach i stepach Azji Środkowej, wyróżnia się wspaniałym wyglądem i silnym charakterem. Dobrze zbudowane, hardy, owczarki środkowoazjatyckie zasługują na miano najlepszych stróżów i wiernych przyjaciół. Ważne jest, aby właściciel psa był tak zrównoważony i silny, jak jego potężny wilczarz azjatycki, a wtedy dostaniesz wspaniały tandem.

    Ciąża Alabaev i poród

    Ciąża

    Okres ciąży dla owczarka środkowoazjatyckiego wynosi 60-65 dni. Jego ofensywa zależy od całkowitej masy szczeniąt, wód płodów i sukcesji - im są one cięższe (w stosunku do masy ciała matki), tym szybciej rodzi się ich suka. Młode suki czasami nie noszą licznych miotów przez 1-2 dni.

    Pierwszy miesiąc ciąży pojawia się jak zwykle u Azjatów. Zyskują na wadze i stają się bardziej agresywne w stosunku do innych suk. Ponieważ niepożądane jest skrócenie czasu ćwiczeń w tym czasie, właściciel sam idzie z suczą, nie pozwalając jej na towarzystwo innych psów. Nawiązano więc kontakt z przyszłą kobietą w ciąży, która jest bardzo ważna podczas narodzin szczeniąt.

    Pierwszymi oznakami ciąży są charakterystyczne lepkie i przezroczyste wydzieliny śluzowe z pętli w trzecim tygodniu po kryciu. Ich pojawienie się jest sygnałem, że ciąża nadeszła. W piątym tygodniu po kryciu pojawiają się inne znaki. Brzuch suki rośnie w okolicy żeber, stają się bardziej wypukłe, łóżka puchną, a wełna opada wokół sutków. Szczególnie zauważalna ciąża po pięciu tygodniach, gdy patrzysz na sukę w tyle.

    Tydzień przed porodem suka zaczyna szukać odosobnionego miejsca na gniazdo. Lepiej zaoferować jej te, które są dla Ciebie wygodne i pozwolić na darmową opiekę nad szczeniętami i oczyścić je po porodzie. Upewnij się, że suka na początku złamie otwarte klatki lub inne budynki, tworząc gniazdo. Dostanie go stamtąd podczas porodu będzie bardzo trudne.
    Mioty azjatyckie są dość duże - zwykle mają 6-10 szczeniąt, są przypadki urodzenia do 17, a nawet 20 szczeniąt pod jedną suką. Śmiertelność poporodowa jest wyższa w licznych miotach - tak natura reguluje liczbę zwierząt gospodarskich, wybierając najbardziej aktywne szczenięta o doskonałej odporności. Optymalna liczba szczeniąt pozostawionych pod suką to 6-8.

    Powiązane rasy

    Owczarek niemiecki

    Owczarek niemiecki ma charakter wyłącznie indywidualny, jest pewny siebie, pełen temperamentu, odważny i uparty, ale jest skłonny do bezwzględnego posłuszeństwa swojemu właścicielowi. Ten pies uwielbia pracować, a ty nie powinieneś go pozbawiać zdolności do demonstracji. Potrzebuje ruchu, codziennych ćwiczeń i nowych zadań, które trzeba wykonać. Nie wystarczy trzymać go jako psa domowego, ponieważ może to prowadzić do problemów behawioralnych.

    W stosunku do swoich bliskich, owczarek niemiecki jest posłuszny, słodki, nieskończenie lojalny i wierny. Spokojnie zachowuje się z przyjaciółmi. Jest doskonałym towarzyszem zabaw dla dzieci i traktuje dzieci z troską i tolerancją. W stosunku do nieznajomych jest zwykle powściągliwa i nieufna, ale nie podstępna ani agresywna.

    Ubrania dla alabai

    Alabai nie potrzebuje dodatkowego ocieplenia, więc kupowanie ubrań dla tego psa jest bardziej kaprysem właściciela niż koniecznością.
    Kup ubrania dla alaby teraz nie jest trudne. Wiele sklepów sprzedających ubrania dla zwierząt ma w swoim asortymencie stylowe i piękne rzeczy dla psów każdej rasy.

    Pseudonimy: imiona dla Alabai

    Większość ludzi woli wybrać krótkie dźwięczne imię dla swojego psa.

    Będziesz musiał wymawiać imię psa wiele razy dziennie, a jeśli będzie zbyt długi, będzie to nudne.

    Wybierając to, co możesz nazwać alabay, możesz użyć dwóch metod.

    • Pierwszy i najprostszy: otwórz listę najbardziej odpowiednich nazw dla tej rasy i wybierz tę, którą najbardziej lubisz.
    • Drugim jest pozyskanie niezwykłej nazwy z innych źródeł, na przykład z mitologii lub literatury, zadzwoń do psa po ulubionej celebry lub wymyśl swoje własne, ekskluzywne imię.

    Filmy z alabayev

    • "Makar-pathfinder",
    • "Boatswain",
    • Okhlamon

    Opinie użytkowników o Alabai


    Nie wiem, dlaczego ten pies jest tak trudny do nauczenia. Mój Alabai chwytał wszystko dosłownie w locie, już 3 miesiące zrozumiałem wszystkie polecenia. Mamy dwa koty w naszym domu. On ich nie lubi, ale zachowuje się spokojnie i już są przyzwyczajeni do niego. Ale od razu mówię - tym, którzy nie są gotowi codziennie chodzić z psem przez wiele godzin, lepiej nie brać alabaya. Jeśli nie będzie biegał codziennie, jego postać zacznie się pogarszać. "

    Wybór szczeniaka Alabai

    Jeśli jest ich więcej niż pięć, nie zaleca się ich przyjmowania, ponieważ ryzyko rozwoju poważnych chorób w przyszłości jest wysokie.

    Niepożądane jest, aby matka szczenięcia miała ponad 8 lat.

    Sam szczeniak musi być:

    • Ruchome.
    • Miej zdrowy wygląd.
    • Dobry apetyt.
    • Bądź zabawny i aktywny.
    • Futro powinno świecić, a w dotyku być grube, gładkie i bez łysych miejsc.
    • Konieczne jest również sprawdzenie szczenięcia pod kątem zgodności ze standardami rasy: zgryz nożycowy;
    • szeroka i potężna głowa
    • czoło - płaskie;
    • usta są grube i mięsiste;
    • łapy są owalne, ściśnięte w kulkę;
    • ogon wysoki, szeroki u podstawy.
    • Szczenięta rasowe to uszy i ogon uszyty przez 3-4 dni po urodzeniu.
    • Nie powinieneś przyjmować zbyt szczupłych lub pełnych szczeniąt - istnieje możliwość, że coś złego czują.
    • Kichanie, łzawienie oczu i kaszel również są niedopuszczalne.
    • Nie byłoby zbyteczne badanie uszu - jeśli są czyste wewnątrz, wszystko jest w porządku.
    • Mokry nos jest oznaką zdrowego psa.


    Lepiej jest wziąć szczeniaka od profesjonalnych hodowców lub szkółek. Tylko tam możesz być pewien, że nie sprzedasz chorego psa lub jakiejś mieszanki.

    Szczeniak Alabay zaleca się przyjmować w wieku 40-60 dni. Przy zakupie należy sprawdzić wszystkie dokumenty na psie, a także upewnić się o szczepieniach.

    Koszt alabayev - cena szczeniąt

    • Jeśli kupisz strażnika na podwórku bez dokumentów, możesz wziąć szczeniaka od 3 do 5 tysięcy rubli
    • Jeśli potrzebujesz rodowodu, to od 10 do 15 tysięcy rubli
    • Chcesz obiecującej wystawy od rodziców z doskonałymi rodowodami, zwycięzcami targów? Gotuj ponad 20 tysięcy rubli

    Wniosek

    Po podjęciu decyzji o wyhodowaniu psa Alabai, przyszły właściciel powinien wiedzieć, że kochające wolność, krnąbrne, dumne zwierzę nigdy nie stanie się sługą, nie będzie słuchać (jeśli uzna, że ​​jest poniżej jego godności) nawet dla najbardziej atrakcyjnej nagrody. Jednak z przyjemnością postaram się to uczciwie zarobić własnymi siłami.

    Gospodarze powinni traktować Azjatę jako równorzędnego partnera, okazywać rygor i szacunek, eliminując arogancję i agresję.

    Plusy i minusy alabay

    Zalety:

    • Niezawodny ochroniarz
    • Niezbyt agresywny poza swoim terytorium.
    • Ma wyraźny instynkt pasterskiej straży
    • Lojalny wobec szczeniąt i dzieci
    • Bardzo sprytny
    • Bezpretensjonalne treści i hardy
    • Rzadko chory
    • Toleruje zawartość na zewnątrz i ekstremalne temperatury.


    Wady:

    • Duży rozmiar wymagający szczególnych umiejętności od właściciela
    • Wymaga wystarczającego ruchu
    • Obowiązkowa wczesna socjalizacja
    • Może być zadziorna i nietolerancyjna wobec innych psów.
    • Uczenie się i posłuszeństwo są zawsze powolne.
    • Nie przeznaczone do konserwacji w mieszkaniu
    • Obficie zrzuca co wiosnę