Alabai (zdjęcie) lub zawartość Owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai, czyli turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego, jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji, i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Doggy blog

Wszystko o zwierzakach

Charakter Alabai

Owczarki środkowoazjatyckie mają zrównoważony charakter. Te rasy psów charakteryzują się: dużą aktywnością i jednolitą siłą. Jest to zauważalne dzięki reakcjom genetycznym - psy są spokojne i nie okazują zgryźliwości. Należy zauważyć, że suczki są znacznie bardziej dynamiczne w zachowaniu niż samce. Reakcja na różne bodźce jest dość długa, a Alabai można rozproszyć przez bezpośrednią eliminację istniejącego bodźca.

Dla ludzi, którzy potrzebują wiernego, a zarazem bezpretensjonalnego przyjaciela i pomocnika, owczarek środkowoazjatycki stanie się nieodzowny. Alabai są posłuszni, dumni i nie wykazują oznak zaufania do nieznajomych. Ponadto są bardzo uważni i odczuwają najmniejsze zmiany w nastroju gospodarza. Postać rasy Alabai jest świetna dla ludzi, którzy potrzebują rzetelnego i lojalnego przyjaciela. Nie wydają się bardzo niegrzeczne ani rustykalne, nawet w młodym wieku pies wygląda dość poważnie i uważnie na małe rzeczy. Charakter rasy Alabai spokojny i bezpretensjonalny.

Charakterystyka rasy Alabai

Rasa Alabai jest bardzo popularna, ponieważ jest nieodzownym strażnikiem prywatnych nieruchomości i dziedzińców. Samce środkowoazjatyckie wykonują doskonałą robotę w zakresie ochrony terytorium. Potrzebują stałej komunikacji z właścicielem, a nie jak Labradorzy, ale bez niezbędnej komunikacji stają się niezależni i mogą z czasem starać się zostać "przywódcą stada" i podporządkować właściciela, a zatem mogą wykazywać agresję. Zwłaszcza mężczyźni po roku - półtora roku. Dlatego, gdy pojawiają się jakiekolwiek oznaki przywództwa lub agresji (na przykład szczeniak ugryzł właściciela), wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie tych działań. Węzły w tym zakresie nie są tak aktywne i mogą atakować, tylko w bardzo rzadkich sytuacjach.

Główne cechy charakteru rasy Alabai:

  • Odważny
  • Łatwo się dostosowuje
  • Ciekawy
  • Niewzruszony
  • Silny
  • Stand alone
  • spokojny i umiarkowanie zrównoważony;
  • nie agresywny wobec osoby;
  • pokazuje cierpliwość;
  • elastyczny, łatwy do pociągu.

Alabai ma wysoce rozwinięty, tak zwany instynkt społeczny. Gdy psy są trzymane razem, szybko i łatwo tworzą stada. Ponadto tolerują inne zwierzęta domowe, które są w domu. Prawdziwi Azjaci są alabai i są umiarkowanie agresywni w stosunku do obcych i z reguły nie są w stanie zaatakować osoby bez specjalnego powodu lub czynników zewnętrznych. Są bardzo posłuszni i mają cierpliwość do nauki. Do edukacji i charakteru rasy Alabai należy traktować tak poważnie i odpowiedzialnie, jak to tylko możliwe.

Zachowanie i charakter owczarka środkowoazjatyckiego

Pasterz środkowoazjatycki na spacerze jest z reguły bardzo spokojny i przyjacielski, a do pewnego stopnia zachowuje się jak prawdziwy dżentelmen. Chroniąc ich spisek, samce wykazują całkowitą nieustraszoność, która przejawia się w szybkiej reakcji na sprawcę. Dlatego Alabai doskonale nadaje się do funkcji bezpieczeństwa. Suki są bardziej ostrożne i rozsądne w swoich działaniach. Mają nawyk odległego zderzenia terenu i blokowania drogi bez uchwytów. Suka może zaatakować gwałciciela terytorium tylko w rzadkich przypadkach.

Bardzo ważne jest, aby zwrócić uwagę na następujący fakt: Alabai jest dość podatny na zbieranie i włóczęgostwo. Kiedy zwierzę wyraźnie pokazuje te cechy, właściciel będzie musiał podjąć pilne działania edukacyjne, które wyeliminują takie zjawiska. Postać rasy psów Alabai to zastrzeżone cechy i agresywność. Może to być spowodowane roszczeniami terytorialnymi. Alabai jest w większości tolerancyjny wobec innych ludzi, ale w pewnych okolicznościach mogą pojawić się konflikty między zwierzętami w twoim domu.

Owczarek środkowoazjatycki - Alabai: charakterystyczny dla rasy, recenzje i szczegółowy opis

Alabai - owczarek środkowoazjatycki - jedna z najstarszych ras psów, które przyszły do ​​nas w swojej pierwotnej formie. Potężne, duże turkmeńskie wilczarze rodzą się z instynktem opiekuńczym.

Są majestatyczne i nieustraszone, są zaliczane do rankingu najsilniejszych na świecie, a priori budzą szacunek. Wszystkie lub prawie wszystkie Alabay w szczegółowej recenzji poniżej.

Historia pochodzenia

Owczarki środkowoazjatyckie należą do grupy molosów. Przodkowie są starożytnymi egipskimi psami asyryjskimi. Wśród prekursorów rasy były psy pasterskie, mastify tybetańskie.

Alabai ostatecznie utworzył się około czterech tysięcy lat temu. Selekcję przeprowadzono w naturalny sposób. Psy strzegły karawany nomadów, stada pasterzy. Chroniąc własność przed wilkami stepowymi, najsilniejsze przetrwały.

Wolfhounds były dystrybuowane w całej Azji Środkowej. Od Afganistanu po Ural Południowy. Od Morza Kaspijskiego do Chin.

To ważne! Turkmeńskie wilczarze czystej krwi - narodowy skarb Turkmenistanu, nie wolno im eksportować z kraju.

W XVIII wieku biolodzy zainteresowali się owczarkami turkmeńskimi. Naukowcy próbowali hodować, aby przynieść bardziej posłuszną wersję. Próby były na próżno.

Opis rasy

Standard FCI nr 335 z dnia 13 października 2010 r., Owczarek środkowoazjatycki.
Grupa 2 "Pinczery i sznaucery, molosy, górskie i szwajcarskie psy pasterskie".
Sekcja 2 "Molosy".

W standardzie FCI wymiary dorosłego to alabya:
Wysokość w kłębie: dla psa co najmniej 70 cm, dla suki co najmniej 65 cm.
Pożądany jest większy wzrost w odniesieniu do harmonii dodawania.
Waga: dla psa co najmniej 50 kg, dla suki co najmniej 40 kg.

Owczarek środkowoazjatycki: opis rasy zawiera potężne ciało, szeroką klatkę piersiową i grzbiet. Wyróżniają się szeroką, masywną głową z płaskim czołem, obszerną kufą z dużym czarnym lub brązowym nosem. Oczy szeroko otwarte, zaokrąglone. Małe kłosy o kształcie trójkąta, czasem są zatrzymywane - standard pozwala na obie opcje.

Żołądek jest lekko podniesiony. Wysokość w kłębie jest nieco wyższa niż wysokość przy kości krzyżowej. Łapy są zwarte i mocne.

Uwaga! Doczepianie ogonów jest dozwolone w standardzie, naturalny ogon ma taką samą wartość jak zadokowany.

Sierść szorstka, twarda, prosta, z grubym podszerstkiem. W zależności od długości włosków strażniczych, psy są rozróżniane krótkim (3-5 cm) płaszczem leżącym na całym ciele i dłuższym (7-10 cm) płaszczem pośrednim, tworzącym grzywę na szyi, pióra za uszami, na bokach kończyny i ogon.

Norma dopuszczała dowolny kolor, z wyjątkiem niebieskiego genetycznego, genetycznego brązu w dowolnej kombinacji i czerni.

Jak długo żyje alabai? Średnia długość życia przy odpowiedniej opiece wynosi średnio 12-15 lat.

Alabai: charakterystyka rasy, recenzje

Cechy charakteru

Podczas swojego istnienia, Alabai były używane głównie do ochrony zwierząt, przyczep kempingowych i mieszkania właściciela, poddawanych ścisłej selekcji naturalnej. Trudne warunki egzystencji i ciągła walka z drapieżnikami tworzyły wygląd i wzmacniały charakter tego psa, czyniły go silnym, nieustraszonym i nauczyły się ekonomicznie wykorzystywać energię.

W ich rodzinnych siedliskach owczarki środkowoazjatyckie są używane przede wszystkim do ochrony stad przed drapieżnikami, a także jako psy stróżujące. Charakteryzują się niezależną linią postępowania, nie będą służyć ze względu na jedzenie. Raczej z godnością przyjmują jedzenie, jako nagrodę za posługę.

Nie oderwie oczu od swojego wzroku, a on z dumą i spokojnie spojrzy w dół - to najlepsza cecha rasy Alabai. Wolą myśleć podczas podejmowania decyzji i mogą odmówić wykonania poleceń od gospodarza, który uważa to za niewłaściwe.

Alabai flegmatyczny, zrównoważony. Nie lubią pokazywać agresji, pędzą do bitwy. Zamiast tego będą ostrzegać, szczekając lub warcząc, że ich granice nie mogą zostać naruszone. Alabai: charakterystyka rasy, opinie wskazują, że tylko w rzadkich przypadkach zamieniają się w okrutnych bojowników.

To ważne! Alabai strasznie nie lubi pijaków i inwazji na swoją osobistą przestrzeń.

Azjaci są dobrymi dziećmi, ale nie dopuszczają do swobodnego obrotu. Komunikują się bardzo dobrze z innymi współplemieńcami, gromadzą się w stadach i rozpoznają tam swoje miejsce.

Szkolenie

Owczarek środkowoazjatycki: charakterystyczny dla rasy nie pozwala na wychowanie i przeszkolenie niedoświadczonych hodowców psów. Edukacja alabay w domu powinna rozpocząć się niemal od urodzenia pod kierunkiem tresera psa. W ciągu trzech miesięcy wilczarze przekształcają się w niezależną osobę, a skorygowanie ustalonego wzorca zachowań będzie znacznie trudniejsze.

Uwaga! Zabronione jest wywoływanie bólu alabaju. Konieczne jest wykluczyć krzyki, zbyt ostre ruchy. Pies może wymknąć się spod kontroli, kaleki.

Azjata powinien nauczyć się dawać jedzenie właścicielowi. Tak więc szczeniak uczy się, kto jest liderem paczki. Nie możesz pozwolić sobie na zwierzaki - szybko biorą wodze w swoje łapy.

Wystarczająco szybko pasterz zaczyna wykonywać standardowe polecenia. A przecież wykształcenie psa powinno zostać powierzone specjaliście w szkoleniu.

Opinie właścicieli

Właściciele owczarek środkowoazjatyckich są zgodni w swoich opiniach na temat rasy. Przydziel te same za i przeciw.

Jarosław, Czelabińsk.
"Jestem właścicielem odpowiedniego przedstawiciela tej rasy z doskonałym rodowodem. Mukhtar jest prawdziwym przyjacielem. Dobry stróż. Pozwala dzieciom trzymać się samodzielnie. Polecam tym, którzy mieszkają na obszarach wiejskich. Wadą jest to, że mają skłonność do podejmowania niezależnych decyzji. "

Eris, Korolev.
"Najlepszy pies w moim życiu! Duży obrońca. Razem z nią nie bałem się nigdzie jechać. Bardzo lojalny przyjaciel. Ron był zrównoważony, ale swoją opinią. Mieszkał z nami przez 17 lat. Od trzech lat nie jest z nami, ale nadal nie mogę dostać nowego psa. Zbyt dobry był alabajka. ".

Slavyana, Chmelnicki.
"Pies-przyjaciel, pies-stróż. Alabai jest naturalnie hodowaną rasą psów pasterskich. Mają wysoką inteligencję, wytrzymałość. Bezpretensjonalne. Praktycznie bez reklamacji. Jedyny minus jest kapryśny. "

Konserwacja i pielęgnacja

Owczarek środkowoazjatycki jest bezpretensjonalny pod względem treści. Jej płaszcz jest odporny na zabrudzenia. Nawet po spaniu na ziemi alabai wygląda schludnie.

Zaleca się kąpać psy dwa razy w roku. Podczas przesiewania konieczne jest czesanie wełny. Okresowo należy wycinać paznokcie, myć uszy.

Przedstawiciele tej rasy mają doskonałe zdrowie. Wizyta u weterynarza jest konieczna tylko w przypadku szczepień.

Wilczarz potrzebuje spacerów. Najlepiej różne ścieżki. Zawsze na smyczy, w pysku.

W diecie alabay należy naprzemiennie zupy i stałe jedzenie. Obecność włókna jest wymagana. W sezonie zimowym do menu dodaje się otręby, w sezonie letnim - zielenie, warzywa.

Podstawa żywienia - produkty mięsne: podroby i flaki, mocna wołowina. Muszą pracować szczęki dla zdrowia zębów, dziąseł.

Nie przekarmiaj azjatyckiego. Jest to obarczone problemami trawiennymi. Ideałem jest kształt psa, w którym żebra nie wystają, ale są łatwe do wyczucia.

Owczarki środkowoazjatyckie są idealnymi strażnikami dla prywatnych domów. Bezpretensjonalne, o doskonałym zdrowiu i stabilnej psychice, mają własne zdanie.

Dowiedz się więcej o filmie o psach z Alabamy: opis rasy, postać i wiele innych.

Pies Alabai, charakterystyczny dla rasy i recenzje

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, charakteryzuje rasę, recenzje, standardy i cechy tej najstarszej rasy psów, której historyczne rozmieszczenie jest bardzo popularne wśród narodów Azji Środkowej, zobaczymy w tym artykule.

Trochę o psach rasy Alabai: tło historyczne

Historyczna nazwa rasy Alabai nie jest całkowicie poprawna. Alabai ma pewien kolor psa, prawidłową nazwą rasy jest owczarek środkowoazjatycki. Jednak nazwa psa rasy Alabai (zdjęcie) utknęła, a obecni hodowcy używają tego terminu. Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów na świecie. Opis rasy można znaleźć w dokumentach z czasów prehistorycznych sprzed tysięcy lat.

Początkowo psy rasy Alabai pochodzą z centralnych regionów Azji. Inną popularną nazwą rasy jest wilczur, czyli dusiciel wilków. Celem psa była ochrona i ochrona żywego inwentarza, który ma znaczenie dla dnia dzisiejszego. Owczarki środkowoazjatyckie uważają, że rasa Alabai jest najbardziej niezawodna w ochronie zwierząt gospodarskich, ponieważ pies odważnie i bezwzględnie chroni swoje terytorium przed nieproszonymi gośćmi. Warto zauważyć, że w Turkmenistanie rasowy owczarek środkowoazjatycki lub Turkmen Alabai uważany jest za narodowy skarb i zakazano mu eksportu poza terytorium republiki. W innych krajach, takich jak Uzbekistan, rasowe Owczarki Środkowoazjatyckie mają inną nazwę - buribossar, aw Kazachstanie - tobet.

W literaturze jest informacja, że ​​rasa Alabai (zdjęcie) pochodzi od mastifa tybetańskiego, a przez selekcje i dobór naturalny przez cztery tysiące lat ma rozległy obszar dystrybucji od regionu kaspijskiego do Chin i od południowych szczytów Uralu po Afganistan. Rasa psów Alabai, charakterystyczna dla cech naturalnych:

  • wielka siła;
  • szorstka skóra;
  • potężne szczęki;
  • doskonały aparat oddechowy;
  • cechy walki zwycięzcy.

Alabai to pies, który jest nieodzowną pomocą w ochronie domu pasterzy i innych obiektów w różnych warunkach klimatycznych.

Ogólne wrażenia i standard rasy

Od lipca 1990 r. Państwowa Agencja Rolna Republiki Turkmenistanu została oficjalnie zarejestrowana na alabai.

Standard rasy został zatwierdzony przez Międzynarodową społeczność osób zajmujących się psami w 1993 roku jako Owczarek środkowoazjatycki. Ogólny standard hodowli osób:

  • wielkość samców do 70 cm, samic do 65 cm;
  • typ konstytucyjny - nierówny;
  • szkielet jest masywny, z dobrze rozwiniętym układem mięśniowym;
  • gruba skóra, elastyczna i sprężysta, z dobrze rozwiniętą tkanką podskórną;
  • zrównoważony stan nerwowy i psychiczny;
  • mężczyźni są znacznie potężniejszymi i masywniejszymi sukami;
  • aktywna reakcja obronna.

Turkmen Alabai: cechy rasy charakteryzują się odwagą, instynktem ochronnym, umiejętnością przeciwstawiania się agresji, wytrwałością i odwagą, doskonałą wytrzymałością i odpornością na ból. Wszystkie wymienione cechy rasy pozwalają nam polecić Owczarek środkowoazjatycki jako psa stróżującego.

Wygląd alabaya: opis rasy

Głowa alabya ​​jest masywna, czaszka szeroka, proporcjonalna do ciała, co odpowiada płci, z dobrze zatłoczoną przestrzenią pod oczami. Przejście czaszki od czoła do nosa jest ledwo zauważalne. Łuk brwiowy jest wyraźny i symetryczny. Papugi są krótkie i stanowią około 1/3 długości głowy. Z profilu czaszka wygląda jak tępy klin o znacznym górnym przemieszczeniu. Dolne szczęki są lepkie.

Zęby białe, mocne, duże, szerokie u podstawy, blisko siebie. Siekacze są rozmieszczone w linii z blokadą typu gilotynowego.

Uszy Alaby są małe i niskie. Ulga w uszach jest regulowana prawami określonych stanów.

Oczy małe, okrągłe, szeroko oddalone od siebie, wprost proporcjonalne. Kolor oczu może mieć różne odcienie, współmierne do koloru płaszcza lub nieco ciemniejsze. Wygląd jest ponury, niedowierzający, ale pewny.

Szyja jest krótka, muskularna i mocna, o okrągłym przekroju.

Ciało psa jest potężne, długość jest większa niż wysokość w kłębie. Skrzynia jest szeroka, długa i okrągła, z przedłużeniem na ramionach. Kręgosłup piersiowy jest nieco wyższy niż w talii. Oś kręgosłupa jest stabilna, szeroka, z lekko zakrzywionym końcem. Pas jest szeroki, muskularny, prosty.

Ogon psa ma wygląd szabli, zwykle zadokowany.

Przednie i tylne kończyny psa są mocne, o mocnej strukturze kości. Kąty przegubowe są średnie. Łapy są zwarte, mają silny owalny kształt.

Waga dorosłego psa waha się od 40 do 85 kg i więcej.

Cechy charakteru Turkmen Alabai

Strach jest nieznany tym psom, a odwaga i odwaga są głównymi cechami owczarka środkowoazjatyckiego. Powodem tego są cechy charakteru rozwinięte od tysiącleci w rasie, które sprawiają, że alabaj bez wahania atakuje wroga, gdy narusza jego integralność terytorialną. Pomimo przerażającego wyglądu Turkmen Alabai, charakterystyka rasy jest taka, że ​​kieruje całą swoją agresją na inne psy, dlatego osoba nie powinna bać się wilczarza.

Nie oznacza to jednak, że nieproszony gość zostanie zignorowany przez psa stróżującego. Jest genetycznie inkorporowane, że Pasterz Środkowoazjatycki jest najbardziej aktywny wieczorem i w nocy, pokazując wszystkie jego cechy straży i straży. Pod osłoną nocy nie należy naruszać cudzej własności, którą "dusiciel wilków" niezawodnie chroni.

W kręgu członków rodziny ten pies zachowuje się uroczo i słynie z wesołości, radosnego charakteru. Nie ma bardziej interesującego towarzysza spaceru niż Turkmen Alabai. Pies (zdjęcie poniżej) jest bardzo posłuszny i uprzejmy. Jest jednak jeden problem: psy innych ludzi stanowią powód do niepokoju, z którymi Pasterzowi Azji Środkowej jeszcze się nie udało.

Dzięki śmiertelnemu uchwytowi alabai bez uprzedniego powiadomienia wroga (ukąszenia, szczekanie, itp.) Może pochwycić głowę zewnętrznego psa i przegryźć czaszkę. Dlatego powinieneś z wyprzedzeniem dbać o bezpieczeństwo, wybierając odpowiednie miejsce do chodzenia.

W domu, gdy Alabai jest w kręgu jego stada, ten pies stróżujący nie obraża nawet kurczaka, który niezawodnie chroni i blokuje wszelkie próby wymknięcia się z podwórka pana. Te cechy strażnicze sprawiają, że pies jest po prostu niezbędnym pomocnikiem w ochronie i ochronie zwierząt domowych.

Inną atrakcyjną cechą wilczura turkmeńskiego są jego zdolności intelektualne. Podczas wydawania komend serwisowych na alabay pies decyduje o sobie i decyduje, czy wykonać komendy właściciela. Przykładem są częste przypadki, gdy pasterz, po zobaczeniu inwazji nieproszonych gości (wilków), wydaje polecenie ochrony swojej trzody. Sprytny pies sam określa bezpieczną odległość, aw przypadku naruszenia granicy terytorialnej reaguje błyskawicznie na drapieżnika. Jednakże takiej woli nie należy zachęcać, a tym samym tworzyć w psie niezależność i samodzielność. Sprzeciw wobec właściciela rasy może negatywnie wpłynąć w przyszłości. Od czasu szczeniąt właściciel Owczarka środkowoazjatyckiego powinien mieć czas na ciężką pracę nad podniesieniem psa i konsekwentne trenowanie swojego zwierzaka.

Edukacja i cechy szkolenia Owczarka środkowoazjatyckiego

Głównym warunkiem wychowania wilczura turkmeńskiego jest wytrwałość i wytrwałość ze strony właściciela. Spokój i cierpliwość to główne cechy hodowcy Turkmen Alabai. Szczenięta psów rodowodowych są bardzo przyjazne i chętnie przyjmują wszystkie nowe polecenia, kontaktując się z właścicielem z oddaniem i miłością, co ułatwia psom treningowym.

Jeśli jednak hodowca dostał psa dojrzewającego, przyzwyczajonego do niesubordynacji, możesz przekwalifikować go z wielkim wysiłkiem lub skorzystać z pomocy doświadczonego tresera psa. Po wykazaniu słabości właściciel traci kontrolę nad psem i nie może być mowy o niekwestionowanym posłuszeństwie.

Aby powstrzymać agresję Turkmen Alabai wobec innych psów, konieczne jest, nawet w wieku szczenięcym, nauczenie owczarka dobrego sąsiedztwa z innymi przedstawicielami rasy psów. Aby to zrobić, konieczne jest prowadzenie wspólnych spacerów, aw przypadku agresji natychmiast ją stłumić. Jest to bardzo ważne, jeśli twój czworonożny przyjaciel będzie w przyszłości reprezentował swoją rasę na różnych wystawach i psich festiwalach.

Zasady utrzymania i opieki nad rasą

Zauważono, że przedstawiciele rasy Turkmen Alabai są bardzo bezpretensjonalni i niewymagający warunków ich życia. Naturalnie, taki gigant powinien izolować miejsce zamieszkania. W tym przypadku jest to przestronna woliera na terenie twojego gospodarstwa domowego. Naturalny instynkt dla swobodnego życia w górach lub stepach na pewno odbije się na przyszłości, ponieważ pragnienie psa koczownika leży na poziomie genetycznym. Dlatego konieczne jest, aby pies miał możliwość korzystania z bezpłatnych spacerów po podwórku tak często, jak to możliwe. Trzymanie owczarka środkowoazjatyckiego w mieszkaniu w mieście to powolna śmierć dla psa.

Szczególną uwagę należy zwrócić na wyżywienie Owczarka środkowoazjatyckiego. W okresie formowania, który kończy się po 3-4 latach, konieczne jest monitorowanie wystarczającej ilości wapnia w żywności, co jest bardzo ważne dla tak masywnego psa jak Turkmen Alabai.

Oczywiście, karmienie swojego zwierzaka nie jest łatwym zadaniem. Aby pies był energiczny i spełniał wszystkie zadania, konieczne jest nasycenie go pokarmem białkowym i witaminowo-mineralnym. Odpowiednio dobrana żywność to nie tylko energia psa, ale także jego zewnętrzne cechy. Możesz uzyskać wykwalifikowaną pomoc w doborze składników odżywczych, kontaktując się z wyspecjalizowanymi hodowlami, które hodują rasy Owczarek środkowoazjatycki.

Częste choroby i ich leczenie

Najsłabszym i najbardziej bezbronnym miejscem Turkmen Alabai są stawy kończyn. Wszystkie rodzaje artretyzmu, artroza, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgna i inne choroby części stawowych - główne zagrożenie dla rasy. Wynika to z dużej wagi i zwiększonego obciążenia. Można jednak zmniejszyć ryzyko w przypadku, gdy pies jest stale na świeżym powietrzu i otrzymuje niezbędną ilość witamin i suplementów mineralnych w diecie.

Utrzymanie w dobrym stanie lub ograniczenie mobilności może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, jest to obarczone rozwojem takich chorób jak zawał mięśnia sercowego, arytmia serca i inne choroby. Anomalie genetyczne to wnętrostwo u mężczyzn i niepłodność u kobiet.

Jeśli pies ma problemy z pracą układu hormonalnego, jest to odzwierciedlone w wyglądzie. Wełna staje się nudne, bolesne oczy, a alabai staje się nieaktywny, aw niektórych przypadkach agresywny stwór. Obowiązkowa wizyta u weterynarza jest głównym warunkiem utrzymania tak dużego psa.

Wybór szczeniaka z Alabamy w Turkmencie

Wybór szczeniaka, który spełniałby wszystkie twoje wymagania i życzenia z wyglądu, nie jest łatwym zadaniem. Ta rasa ma dużą heterogeniczność, która może mieć wpływ na standardy w przyszłości. Konieczne jest dokładne zbadanie rodowodu zwierzęcia i zwrócenie uwagi na wygląd jego rodziców i dziadków.

Ten Turkmen Alabai można kupić od wiarygodnych i sprawdzonych hodowców, którzy cenią sobie reputację swojego rodowodu. Nabycie rasy elitarnej kosztuje oczywiście dużo pieniędzy. Dlatego przyszły właściciel Turkmen Alabai powinien omówić wszystkie za i przeciw, a dopiero potem nabyć psa, który przyniesie radość wszystkim członkom rodziny.

Interesujące fakty

  1. Tam, gdzie mieszka Turkmen Alabai, nie ma skorpionów, pająków i węży.
  2. Wśród największych psów Owczarek środkowoazjatyckich znajduje się 8 miejsce.
  3. Z języka tureckiego słowo Alabai jest tłumaczone jako wielobarwne.
  4. Największym psem w historii rasy był Buldożer o wadze 125 kg i wysokości 2 m. Dzienna porcja takiego "dziecka" wynosiła 5 kg wyselekcjonowanego mięsa i 10 kg płatków.

Jeśli nie zmieniłeś zdania, aby rozpocząć hodowlę dla siebie, poszukaj odpowiedzialnych hodowców.

Psy rasy Alabai (owczarek środkowoazjatycki): jak wybrać i podnieść "ogoniasty ochroniarz"

Owczarek środkowoazjatycki zajmuje trzecie miejsce na liście najsilniejszych psów na świecie. Tylko Nowa Fundlandia i św. Bernard mogli "wyprzedzić" imponującą wielkość puszystej bestii. Brązowy orientalny przystojny wygrał zasłużenie, ponieważ pierwszą i najważniejszą cechą rasy Alabai jest wrodzony instynkt strażniczy. Owczarki środkowoazjatyckie nie muszą być nauczane, aby być dobrą strażniczką, to umiejętność we krwi.

Wizualnie alabai przypomina niedźwiedzie polarne: duże, w białym puszystym "futrze", z krótkimi małymi uszami i zwężonymi oczami. Pożądane jest obijanie przyjemnej w dotyku wełny, ale niesamowity wygląd i rozmiar wilczura sprawiają, że wyciągasz rękę w porę. Rasa ta należy do najstarszych: współczesne psy środkowoazjatyckie - wynik ewolucji gatunku, który trwał kilka tysiącleci. O jakiejkolwiek sztucznej selekcji w tym przypadku nie rozmawiamy. Rasa "oczyszczona" i rozprzestrzenia się niezależnie - w rzeczywistości bez pomocy człowieka.

Charakterystyczne rasy Alabai

Jeśli chcesz odtworzyć drzewo genealogiczne Alabaya, a następnie w drodze na samą górę, na której znajdują się nowocześni przedstawiciele gatunku, możesz znaleźć prawie wszystkie rasy psów pasterskich i walczących ze wschodnioazjatyckimi psami. W imponujący sposób nie tylko staje się: natura zwierzęcia jest w pełni zgodna z jego niesamowitymi rozmiarami. Jest nieustraszony, niezależny od okoliczności, a do końca wierny temu, kogo uważa za swego pana.

  • Waga Przy okazji wygląda Alabai, od razu staje się jasne: to nie jest pies, ale prawdziwe cielę. A może nawet byka. Przeciętnie chłopcy alabajscy ważą około 70 kg. Jest trochę lżejszy niż dziewczyna, której waga może osiągnąć 65 kg, ale z reguły waha się ona około 50 kg.
  • Wzrost W kłębie dojrzały samiec może osiągnąć 70 cm, pies w pełni dorasta tylko o trzy lata. Do tego czasu nadal trwa formowanie przedstawiciela gatunku, co oznacza, że ​​psa nie można uznać za dojrzałego. Samice owczarka środkowoazjatyckiego z reguły są niższe niż osobniki płci męskiej. Ich średnia wysokość to 67 cm, ale jest też imponująca. W Azji Centralnej można spotkać psy pasterskie, których wzrost w kłębie dochodzi do 90 cm.
  • Kolor Wiele odmian ras może mieć inny kolor. Niemal wszystkie kolory są dopuszczalne, z wyjątkiem jednego - mieszania kolorów niebiesko-szarego i brązowego.
  • Długość życia. Alabai żyje od 11 do 15 lat, co według standardów psów jest wystarczająco długie.
  • Postać. Wrażenie na innych wynika nie tylko z wielkości dorosłego alabaya, ale także z głównych cech jego charakteru: odwagi, dumy i odwagi. Te psy są w stanie stanąć samodzielnie. Drugą stroną medalu jest agresja wobec innych członków plemienia. Ta cecha tkwi w owczarni środkowoazjatyckiej na poziomie genetycznym, została ukształtowana, a także instynkt obronny, przez wiele tysiącleci. Często wilczarze turkmeńskie są wybierane jako psy towarzyszące. Szybko przywiązują się do ludzi, stają się pełnoprawnymi członkami ludzkiego "plemienia". Kochają dzieci swoich właścicieli, ale są nieufni wobec obcych.
  • Intelekt Azjaci są całkiem sprytni. W pięciostopniowej skali ich poziom rozwoju intelektualnego jest oceniany przez solidną czwórkę.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Grzechem jest szukanie najlepszej ochrony dla siebie i swojej własności. Pies doskonale czuje terytorium, które zostało mu przydzielone do ochrony. I pamiętajcie, nigdy nie pozwólcie niepożądanemu gościowi na ten kawałek ziemi.

Tabela wiekowa wzrostu i wagi

Dla każdego hodowcy psów czworonożne zwierzę jest jak dziecko. Trzeba go obserwować, dbać o niego, dbać o niego i szybko go podejmować w przypadku problemów zdrowotnych. Tabela z danymi orientacyjnymi (uśrednionymi) pomoże rozpoznać poprawność i terminowość rozwoju szczeniaka owczarka środkowoazjatyckiego.

Tabela - Stosunek wysokości i wagi alabai w pierwszym roku życia

Standard zewnętrzny

Pierwszy standard rasy "Wilczarz turecki" został zatwierdzony w 1990 roku w ojczyźnie dużych psów - w Turkmenistanie. Standard owczarka środkowoazjatyckiego został opracowany nieco później. Zrozumienie wyglądu idealnego przedstawiciela rasy pomoże przy stole.

Tabela - Zewnętrzny standard wilczura tureckiego

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Owczarek środkowoazjatycki Alabai jest narodowym skarbem Turkmenistanu. Oznacza to, że szczenięta rasowe są surowo zabronione do przewozu przez granicę państwa. Stąd logiczny wniosek: psy sprzedawane w naszym kraju to tylko przemyt. Jednak to Alabai nie przestaje być popytem i popularne wśród zapalonych hodowców psów, właścicieli domów wiejskich w przestrzeni poradzieckiej.

Uważa się, że historia rasy Alabai uformowała się około czterech tysięcy lat temu. Psy poruszały się z miejsca na miejsce wraz z koczowniczymi plemionami. Ich zadaniem była ochrona majątku plemiennego i zwierząt gospodarskich. Przeciwnikami były dzikie wilki, dlatego przetrwali tylko najsilniejsi przedstawiciele rasy. Zainteresowanie badaczy wilczurami turkmeńskimi wzbudziło zainteresowanie dopiero pod koniec XVIII wieku. Naukowcy podjęli kilka prób doprowadzenia bardziej posłusznego i posłusznego typu zwierząt. Ale nie zrobili tego: wszystkie próby były daremne.

Nawiasem mówiąc, gruba skóra i gęste, gęste włosy są cechami nabytymi dzięki koczowniczemu życiu. W procesie ewolucji ciało psa nabrało istotnych cech: owady nie mogły gryźć przez grubą skórę, a ciepły futro nie pozwalało mu zamarznąć w zimie, by umrzeć z powodu wysokich temperatur latem.

7 ciekawych chwil

Pies CAO (skrót od "Owczarek środkowoazjatycki", często znajdujący się w literaturze przedmiotu) lubi uciekać z podwórka. A opinie właścicieli potwierdzają ten fakt. Alabai szukają przygód, a zatem, jeśli chcą, wykopują dwa konta - i idą na spacer. Czasami jednak ich łapy nie docierają do kopania: wystarczy, aby zwinny pies przeskoczył przez płot, aby być wolnym. Bliższe spojrzenie na przedstawicieli rasy pomoże w pozostałych siedmiu interesujących faktach o Alabai.

  1. Idealne słyszenie. Uważa się, że wilczarze tureckie mają doskonały słuch. Nawet komar nie przelatuje obok nich niezauważony. Umiejętność słyszenia i rozpoznawania najmniejszego szelestu to kolejna cecha genetyczna tworzona przez przedstawicieli rasy ze względu na wiekowe koczownicze życie.
  2. Kolor "Olśniewający". "Ala" w tłumaczeniu na język rosyjski oznacza "motley", a "buy" oznacza "rich".
  3. Późna klasyfikacja. Co zaskakujące, rasa "Owczarek środkowoazjatycki" została oficjalnie wpisana do klasyfikacji dopiero w 1993 roku ubiegłego wieku. A standard rasy został uzgodniony jeszcze później - w 2010 roku.
  4. "Starożytny" wiek rasy. Niektórzy badacze, którzy badają występowanie wilczura turkmeńskiego, są przekonani, że rasa ma co najmniej 5000 lat.
  5. Mieszanie krwi. Alabai, które można dziś zaobserwować, było wynikiem naturalnego krzyżowania się mastifów i puszystych psów, które żyły w nomadycznych plemionach. Według drugiej wersji alabai pochodzi od mastifa i mongolskiego pasterza.
  6. Uznanie przywódców. Aby pies zaczął szanować swojego mistrza, drugi będzie musiał bardzo się postarać. Takie psy rozpoznają tylko ludzi o wyraźnych cechach przywódczych. Jeśli hodowca nie jest pewny, że potrafi zdominować swojego zwierzaka, lepiej nie zadzieraj z alabaem.
  7. "Plusz" jako wizytówka. Kupując szczeniaka z wilczura turkmeńskiego, pamiętaj o wyglądzie jego wełnianej przykrywki. Wełna powinna przypominać wysokiej jakości plusz. Jest to ważna cecha odróżniająca zwierzę czyste.

Gatunek

Wewnątrz rasy alabai są podzielone na tzw. Gatunki aborygeńskie i hybrydy. Pierwsze są wynikiem życia koczowniczego. Drugi - wynik nieudanej selekcji, która została przeprowadzona w czasach Związku Radzieckiego. Istnieją cztery rodzime gatunki i co najmniej dwa gatunki. Bardziej szczegółowo, każdy z nich jest opisany w poniższej tabeli. Punktem wyjścia jest gładkowłose Turkmen Alabai, który jest uważany za rasę pierwotną.

Tabela - Aborygenów i typowe rodzaje wilczura turkmeńskiego

Inny pogląd nieuwzględniony w tabeli to tak zwany turecki Alabai. Jest stosunkowo młody, niedawno zaczął pojawiać się na rynku. Historia pojawiania się gatunku pozostaje tajemnicą, nawet dla profesjonalistów. Ponadto w Turkmenistanie istnieje gatunek - długowłosy Alabai. To prawda, że ​​nie jest oficjalnie uznany. Dlatego psy pasterskie środkowoazjatyckie z długimi włosami w tym kraju, jeśli wierzysz w dokumenty, to kundle.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Kupowanie wilczura turkmeńskiego do trzymania w mieszkaniu jest absolutnie niewłaściwą opcją. Jeśli nie powiemy więcej: ograniczenia w mieszkaniach w budynkach mieszkalnych to kpina ze zwierząt. Pies musi mieszkać na terenie wiejskiego domu lub kamienicy. Mieszkanie go zniszczy. Upewnij się, że nawet życie w łańcuchu poza klatką jest lepsze dla przedstawiciela tego gatunku niż życie w małym mieszkaniu i ograniczone życie na zewnątrz.

  • Zwichnięcie hodowli. Jednym z najczęstszych pytań na forach dla psów jest coś takiego: "Dlaczego alabai ignoruje psią budę?". To naprawdę się dzieje. Powód - w złym miejscu psa do domu. W przypadku alabaju niezwykle ważne jest, aby mieć dobry wgląd w terytorium 24 godziny na dobę. Jeśli wilczur źle spojrzy na obszar, w którym został przydzielony do ochrony, po prostu nie wejdzie do kabiny.
  • Wymagane chodzenie Dotyczy to również zwierząt domowych mieszkających w mieszkaniach miejskich oraz przedstawicieli CAO, którzy mieszkają w klatkach na wolnym powietrzu. Co najmniej dwie godziny dziennie lub co drugi dzień z psem, którego musisz chodzić. On bardzo potrzebuje aktywnej rozrywki.
  • Łatwa pielęgnacja. Opieka nad Alabai jest bardzo prosta. Konieczne jest kąpanie zwierzęcia nie częściej niż raz w roku. Czesanie - tylko w okresie linienia. Od pilnych - rutynowe szczepienia, regularne badania wzroku w kierunku zapalenia spojówek. Te piękności uwielbiają kopać ziemię, która często dostaje się do oczu, wywołuje stan zapalny.

Funkcje opieki dla kobiet

Jeśli zdecydujesz się rozpocząć hodowlę alabai na sprzedaż lub jeśli chcesz przynajmniej spróbować swoich sił w tym trudnym zadaniu, z pewnością docenisz swoją siłę. Zasady kojarzenia są dość zrozumiałe. Ale czy możecie po przyjściu na świat szczeniaków znaleźć tych, którzy chcą zdobyć to małe szczęście, które za sześć miesięcy będzie miało taką samą wielkość jak dobrze odżywione cielę? Resztę odpowiedzi znajdziesz w tabeli.

Tabela - Upał, krycie, ciąża i poród w alabai

Zasady żywienia

Dieta odpowiednia dla owczarka środkowoazjatyckiego może być przygotowana niezależnie. Najważniejsze - zrozumieć, że jedzenie musi być zgodne z aktywnym stylem życia, który prowadzi zwierzę. Węglowodany w diecie powinny być niewielkie, zwłaszcza jeśli pies jest młody. Jeśli zauważysz, że pies zaczął gwałtownie przybrać na wadze, popraw jego menu. W przeciwnym razie sytuacja obfituje w otyłość.

  • Naturalne żywienie. Historycznie, Azjaci są typem zwierząt czworonożnych, którzy preferują naturalne pożywienie. Ich dieta powinna składać się z produktów mięsnych, płatków zbożowych i błonnika, obfitujących w owoce i warzywa. Pamiętaj, aby zaoferować mleko dla psów. Ale jeśli odmawia produktów mlecznych - nie przerażające, nie są one obowiązkowe. Podobnie jak ryby, których również nie można włączyć do diety.
  • Feed jako alternatywa. Jeśli zdecydujesz się porzucić naturalną żywność i nakarmić Owczarek środkowoazjatycki sztucznym pokarmem, jest to całkiem do przyjęcia. Ale w tym przypadku, proszę zauważyć: jeśli masz do czynienia z szczeniakiem lub starszym Alabai, kup mu żywność klasy "super premium". Jeśli zwierzę jest młode i pełne energii, doskonałe żywienie będzie pasować idealnie. Karmienie niższej klasy dla owczarek środkowoazjatyckich jest niedopuszczalne.

Pytania szkoleniowe

W wielu źródłach napisano, że postać azjatyckich "niedźwiedzi" nie jest najłatwiejsza i że te hulki można trenować z skrzypieniem. Trzeba przyznać, że podnoszenie alabaya nie jest łatwym zadaniem. Są więc trzy główne punkty, o których powinieneś pamiętać.

  1. Dojrzewanie i nawrót. W wieku ośmiu miesięcy do roku szczeniak jest w wieku dojrzewania. W tej chwili jest szczególnie nieposłuszny i uparty. Sytuacja może się powtórzyć w wieku dwóch do dwóch i pół roku, ale niech ci to nie przeszkadza. Nieposłuszeństwo i brak autorytetu gospodarza to zjawisko przejściowe.
  2. Lider z natury. Alabai jest liderem z natury i może zrezygnować z tego miejsca tylko dla tych, których cechy przywódcze będą jaśniejsze i bardziej zauważalne. Nie dziwcie się, bo te psy od stuleci prowadziły stada i stada. Nie opuszczaj rąk, ale wiedz: bardzo trudno jest zostać niewolnikiem tego, który prowadził.
  3. Agresja żywnościowa. Szczególnie charakterystyczne dla młodych przedstawicieli rasy. Dla wielu hodowców psów reakcja agresywna przed karmieniem staje się kamieniem węgielnym. Aby pomóc w rozwiązaniu problemu, wystarczy ciągła systematyczna praca, pokazując zwierzakowi fakt, że podajesz jedzenie, a nie lodówkę czy talerz.

Choroby i leczenie

"Czyste" psy rasowe zazwyczaj nie są podatne na choroby. Jedyną rzeczą, która może rozwinąć się w przedstawicielach czystej rasy, jest dysplazja stawowa. A potem w godnym wieku. Jeśli mówimy o "wyrafinowanych" gatunkach, szczególnie tych, które zostały sztucznie wyhodowane, to istnieje predyspozycja do konkretnych dolegliwości.

  • Choroby stawów. Najczęstszą przyczyną takich problemów zdrowotnych jest brak aktywności, siedzący tryb życia i niezrównoważone menu, na które właściciel nie zwrócił należytej uwagi na kompilację.
  • Ataki serca i arytmie. Choroby te pochodzą z braku aktywności fizycznej - braku aktywności. Ona z kolei jest generowana przez zwierzę żyjące w mieszkaniu.
  • Nadwaga. Otyłość jest kolejną konsekwencją nieaktywnego trybu życia. Teraz rozumiesz, dlaczego tak ważne jest, aby spacerować z udomowionym "niedźwiedziem" przez długi czas, dużo i regularnie? Chodzenie nie jest kaprysem, ale istotną koniecznością.

Oprócz tych chorób istnieje wiele dolegliwości genetycznych. Stół pomoże rozpoznać je na czas, aby w porę zapewnić przyjacielowi pomocnika niezbędną pomoc lekarską.

Tabela - Choroby genetyczne Alabayeva i ich objawy