Rodzaje i typy owczarek środkowoazjatyckich

Oczywiście obecny stan rzeczy ma swoje wytłumaczenie. Hodowcy mówią o popycie, hodując białe owczarki środkowoazjatyckie. Te psy wychodzą na ringi, wygrywają, młodzi eksperci są tam szkoleni, a tu jest - wizerunek Owczarka środkowoazjatyckiego, dużego białego psa o pudrowanych włosach, biegnącego z wybrzuszoną głową w BEST z drugiej grupy i wygrywającego. Nowe ramy regulacyjne pogarszają problem - rozmiar ustępuje miejsca funkcjonalności, a psy rasy aborygeńskiej są wycinane z planowanych hodowli.

Patrząc na fotografie rodowitych psów z Turkmenistanu, Afganistanu i Tadżykistanu, można zauważyć, że większość azjatyckich robotników w tym regionie nie jest biała. Wśród nich jest wiele psów nakrapianych lub nakrapianych, często czarno-podpalanych "cztery oczy", są czarne, a długość płaszcza zmienia się w dość szerokim zakresie. Ponieważ krycie owczarek środkowoazjatyckich już nie występuje, biorąc pod uwagę pochodzenie psów, a pochodzenie jest często krzyżowane (niemieckie psy, tybetańskie mastify, Bernardyny, psy rasy białej, a czasem nawet pit bully i inne) są dodawane do rasy, na tym etapie trudno jest dojść do wniosku o pochodzeniu psa pod względem jego rodzaju.

Istnieje pewna korelacja między kolorem, strukturą głowy i ciała owczarka środkowoazjatyckiego. Każdy kolor ma własne, wewnętrzne typy i linie. Obecnie wszystkie trzy typy głów - klinowatych, ceglastych i niedźwiedziowatych, a także różne wersje konstytucji (surowe, szorstkie i mocne, a także warianty przejściowe) można znaleźć u psów o różnych kolorach i pochodzeniu, a opisane wcześniej korelacje typu i koloru należą już do przeszłości. Należy zauważyć, że nadmierna wilgoć jest niepożądana dla tej rasy, choć uprawiana jest w niej przez miłośników dużych psów.

W zależności od miejsca naturalnego zamieszkania owczarek środkowoazjatyckich ich wygląd również się zmienia. Długowłose psy owczarka środkowoazjatyckiego psa są bardziej masywne, z bardziej rozwiniętą tkanką podskórną i włosami toalety. Mają środek ciężkości poniżej i pomaga to zachować równowagę podczas przechodzenia przez góry. Ich układ nerwowy jest zrównoważony, aparat przedsionkowy jest dobrze rozwinięty, a potrzeba stałego kontaktu z osobą jest niewielka. Taki środkowoazjatycki pasterz zimą nie potrzebuje ciepłej woliery i czuje się świetnie w każdych mrozach.

Psy regionów stepowych są lżejsze od kręgosłupa, bardziej mobilne i bardziej wysokonożne, a tutaj pies rasy środkowoazjatyckiej z owczarkami gładkimi jest bardziej powszechny. Psy mogą mieć różną wysokość, ale nie tak masywne, jak ich górscy bracia. Niektóre z nich są w pełni zdolne do polowania, co pozwala zasugerować ich pokrewieństwo ze wschodnimi psami-myśliwymi. Psychika tych psów jest bardziej mobilna, łatwiej nawiązują kontakt i łatwiej się uczą.

Niektórzy autorzy na ogół mają Owczarek środkowoazjatycki w dwóch skrajnych przejawach tego typu - ogromny mastif tybetański i elegancki i lekki chart wschodni.

W różnych krajach Azji Środkowej idealna Azja jest postrzegana inaczej. Sugeruje to, że ta grupa ras nie powinna być łączona w jedną rasę, która niszczy regionalne rasy, a następnie zaczyna iść w kierunku wielkości i masywności. W rezultacie wiele linii, które można było utrzymać w ramach norm krajowych dla owczarek środkowoazjatyckich po prostu zniknęło, od czasu do czasu dzieląc się w miotach z nekrożeń (krzyżowanie).

Regularne, choć rzadkie pojawianie się szczeniąt starego typu w miotach modnego remake'u, sugeruje niesamowitą witalność oryginalnego, dzikiego typu owczarek środkowoazjatyckich. Jeśli w pewnym momencie rasa straci wpływ hodowlany od hodowców, szybko przywróci jej pierwotny wygląd, ponieważ wszystkie nadwyżki i próbki mieszańców po prostu nie mogą żyć w trudnych warunkach Azji Środkowej do wieku reprodukcyjnego.

Rasy stopniowo dzieli się na psy wystawowe i psy robotnicze, które zachowały wytrzymałość i agresywność w ochronie swojego terytorium, nieufność wobec obcych i żywności, konieczność wyjaśnienia relacji z silnym rywalem, niechęć do pracy na poczęstunek na ringu. Istnieje ścisły związek między siłą układu nerwowego a ilością pigmentu w ciele psa. Usuwanie dobrze pigmentowanych psów z hodowli, hodowców pozbawia rasy zdrowia i jakości pracy, zamieniając ich od dumnych pasterzy w giętkich i kochających labradorów. Czy warto było zabrać najlepsze psy z habitatu, aby sprowadzić rasę tam, gdzie jest teraz? A może to dopiero sukces?

Standard rasy zakłada szeroką gamę kolorów. Ale czy zobaczymy, jak przychodzą na wystawę? Amerykańscy hodowcy, znajdując brązowy gen w populacji, podnieśli go i wyhodowali Azjatów tego rzadkiego koloru. Zwolennicy standardowego FCI twierdzą, że tego koloru nie ma w rasie, a badacze, którzy biorą udział w wyprawie na badania psów rdzennych, pokazują zdjęcia pracujących psów w kolorze brązowym. W tym samym czasie masa Azjatów walczących w kierunku jest zalegalizowana w mestizos z dokumentami FCI i niezweryfikowanym pochodzeniem. Wszystko to przypomina nowoczesny teatr absurdu.

Każdy nowy właściciel, który przyjeżdża do hodowli nie w masowym lub białym kolorze, ale dla psa o rodowodzie, jest prawdziwym prezentem dla hodowcy owczarek środkowoazjatyckich. Nawet jeśli właściciel odwiedził wystawę tylko raz, pokazując znawcy tygrysa w czarnym podpalanym, czerwono-zamaskowanym lub nakrapianym-szarym psie o doskonałej anatomii i poważnym charakterze, przypomni on ekspertowi, że nie każdy owczarek środkowoazjatycki jest biały. Pracując z takimi właścicielami, czuje się, że nie wszystko jest stracone w rasie i wciąż ma wspaniałą przyszłość.

Odmiany owczarka środkowoazjatyckiego (Alabai)

Pies jest najlepszym przyjacielem i strażnikiem człowieka. Wiodące pozycje zajmują zwierzęta wyhodowane w wyniku celowej selekcji, odznaczającej się przewidywalnym zachowaniem i rozwiniętą inteligencją. Istnieje około 400 ras psów, z których każda ma pewne zewnętrzne i specyficzne zachowanie.

Jedną z tych ras jest owczarek środkowoazjatycki lub Alabai, pies pochodzący od azjatyckich molosów. Jest to duże i silne zwierzę specjalistyczne. Obecnie rodowody rodzimej hodowli można znaleźć we wszystkich środkowoazjatyckich republikach byłego ZSRR. Turkmen Alabai został przyjęty jako podstawa do rozwoju nowoczesnej odmiany roślin. Rodzinne powiązania można prześledzić między przedstawicielami tej rasy a psami pasterskimi z Afganistanu, Mongolii, Hiszpanii i mastifów Tybetu.

Owczarek środkowoazjatycki - cechy wspólne rasy

Zgodnie z normą rasa ma następujące cechy:

  • Wysokość w kłębie u psa nie jest mniejsza niż 70 cm, u suki nie mniejszej niż 65 cm.
  • Waga - od 45 do 80 kg.
  • Szeroka i masywna głowa z płaskim czołem.
  • Łuk jest dobrze wyrażony.
  • Oczy zaokrąglone, ciemny kolor.
  • Trójkątne małe uszy, często zatrzymywane przez standard.
  • Nos jest duży, brązowy lub czarny.
  • Potężne ciało z krótką szyją.
  • Zad jest szeroki, prawie poziomy.
  • Prosta i twarda wełna, może być zarówno długa, jak i krótka.
  • Ma szeroką klatkę piersiową z zaokrąglonymi żebrami i zerwanym brzuchem.
  • Silne łapy i kończyny.
  • Ogon ma kształt szabli, często zatrzymywany przez standard.
  • Kolor może być czarny, biały, brązowy, czerwony, szary, nakrapiany i płowy.

Regionalne odmiany alabai

Każdy kraj Azji Środkowej widzi na swój sposób idealną "azjatycką". W zależności od ich naturalnego środowiska zmienia się również wygląd zwierzęcia.

Turkmen Alabai

Po raz pierwszy wspomniano w 11 wieku. Poprzednik Turkmen Alabai jest uważany za mastif tybetański, który po wizycie w Chinach i Mongolii i wkroczeniu do Azji Środkowej stopniowo zaczął nabywać cechy charakterystyczne dla współczesnych przedstawicieli rasy.

Pasterz Turkmenów charakteryzuje się ogromnym wzrostem i dużą wagą. Jest psem stróżującym, a nie psem bojowym, niemniej jednak może stanąć sama. Z innymi zwierzętami może dogadać się tylko w pozycji lidera. Turkmeńscy Pasterze mają nie tylko porywczość i autonomię, ale także lojalność, równowagę, pewność siebie i stabilną psychikę. Ze względu na naturalne pragnienie przywództwa, trzymanie takiej rasy psów może być niebezpieczne dla słabych ludzi i dzieci.

Turkmeński alabay chronił i pilnował. Te zwierzęta są doskonałymi strażnikami i mogą strzec zarówno małych, jak i dużych obiektów.

Owczarek kaukaski

Przedstawiciele tej rasy są znacznie bardziej agresywni i porywczy Turkmen Alabai. Są bardzo kochający wolność, cenią swą wolność i prawie zawsze nie słuchają nikogo poza swoim panem. Caucasians potrzebują dużo miejsca na aktywność fizyczną. Szczególna ostrożność nie jest wymagana, średnia długość życia wynosi około 14-15 lat.

Owczarek kaukaski mniej niż Turkmen. Jego wysokość wynosi około 65-75 cm, a jego waga waha się od 50-75 kg. Siła jest równa Turkmenowi alabai, ale jest o wiele mądrzejsza od niego i może przewidywać taktykę wroga, bez strachu go atakując.

Kaukaski służy do ochrony. Rasa ta jest bardzo agresywna, dlatego należy ją zachować z najwyższą ostrożnością.

Mastif tybetański

Rzadki i drogi pies. Wcześniej takie psy były używane do ochrony pasterzy, nomadów i mnichów. W trudnych warunkach gór himalajskich przetrwały tylko najsilniejsze i najtrwalsze zwierzęta.

Przedstawiciele rasy są wysokie, silne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami psów. Mają gęste, proste włosy, które na karku zamieniają się w prawdziwą grzywę, dzięki czemu wyglądają jak lew. Średnia wysokość - od 60 do 67 cm, waga około 60 kg. Ich cechą jest również obecność małych i lekko skośnych oczu z brązową lub jasnoróżową tęczówką.

Kolor może być zarówno czarny jak i czarny podpalany, jak również szary i szary i podpalany, kawa, złoto lub sable, ale zgodnie ze standardową farbą kolor powinien być czysty, małe plamy są dozwolone w klatce piersiowej i kończynach.

Z natury są miękkie i spokojne, ale tylko tak długo, jak nic nie zagraża ich panu. Posiadaj upór i pomysłowość, lubisz spędzać czas samotnie. Dla innych zwierząt są one neutralne.

Mastif tybetański służy jako ochrona. Ze względu na spokojną naturę, może stać się dobrym przyjacielem dla dzieci, ale nadal nie powinieneś zostawiać ich w spokoju.

Turecki Kangal

Ta rasa jest jedną z najstarszych. Od czasów starożytnych jego przedstawiciele mieszkali na terenie Azji Mniejszej. Używano ich zarówno do ochrony, jak i jako psów bojowych jako wojowników i do polowań.

Kangal jest posłusznym psem, posiadającym takie cechy jak szybkość, odwaga, wytrzymałość, umiejętność samodzielnego myślenia, czujność i nieufność. Postać jest uprzejma i plastyczna. Wraz z innymi zwierzętami dogaduje się.

Średnia wysokość tureckich kangali wynosi 70-80 cm, a waga to około 55-65 kg. Kolor jest szaro-żółty lub szaro-brązowy, biały nie jest obserwowany. Obecna jest także czarna maska ​​z czarnymi uszami. Treść wymaga wysiłku fizycznego i długich spacerów.

Przedstawiciele rasy są wykorzystywani jako strażnicy. Są źle przystosowane do życia w warunkach mieszkalnych, ponieważ potrzebują dużo miejsca i świeżego powietrza.

Wilczarz Kirgiski (debet)

Wcześniej były one dystrybuowane w całym Kirgistanie, ale teraz jego przedstawiciele są na skraju wyginięcia. Są jedną z odmian owczarka środkowoazjatyckiego. Używany głównie do wypasu.

Obciążenie to duży, potężny pies o grubej i prostej sierści, która może być zarówno krótka, jak i długa. Oczy są średnie, owalne z brązową tęczówką. Wzrost osiąga 70-76 cm, waga - 40-70 kg. Z charakteru przedstawiciele tej rasy są bardzo spokojni i posłuszni. Posiadaj dobrą wytrzymałość. Niechętnie kontaktują się z osobą, polegając na swoim umyśle. W Kirgistanie zwierzęta te są wykorzystywane przez pasterzy koczowniczych.

Uzbek buribasar

Innym rodzajem Alabai jest rasa, która mieszka w Uzbekistanie i ma lokalną nazwę "buribasar". Różnią się od innych przedstawicieli owczarka środkowoazjatyckiego bardziej miniaturowym wzrostem, wydłużonym ciałem i wydłużoną kufą. Kolor może być bardzo różny. Postać jest bardziej przyjemna. Te psy mają opanowanie i rozwiniętą inteligencję.

Kazachski Tobet

Wilczarze kazachskie rozprzestrzeniły się na terytorium od Dalekiego Wschodu po Europę Wschodnią. W tej chwili są najmniej znanymi przedstawicielami oddziału pasterskiego i są na skraju wyginięcia.

Rasa ta charakteryzuje się takimi cechami jak siła, bezpretensjonalność i wytrzymałość. Kazachski Tobet jest dużym zwierzęciem. Średnia wysokość sięga 77 cm, a waga waha się od 45-65 kg. Sierść jest gruba i gruba. Kolor może być zauważony lub nakrapiany, małe plamy mogą być również tolerowane.

Te wilczarze są dobrymi strażnikami, dobrze dogadują się z innymi zwierzętami. Podczas biegania może rozwinąć się duża prędkość.

Tadżykistan Alabai

Przedstawiciele tej rasy różnią się od Turkmenów Alabai swoimi dużymi rozmiarami i ważonymi kształtami, a nawet przypominają St. Bernards. Mają także dłuższy płaszcz. Miej naturę dobroduszną i trzymaj się ograniczeń. Są dobrymi pasterzami i wiernymi przyjaciółmi.

Niemiecki Alabai

Rasa ta ma żelazne nerwy i równowagę. Przodkiem owczarka niemieckiego jest brązowy pies.

Niemieckie alabai były używane w wojsku i na policji. Po II wojnie światowej ich liczba gwałtownie spadła. Zaczęli ożywiać rasę nie tylko w Niemczech, ale także w USA, Japonii, krajach Ameryki Południowej i ZSRR.

Ten owczarek ma silną i muskularną sylwetkę. Wysokość - od 55 do 65 cm Skośnie ustawione oczy mają kształt migdałów i ciemny kolor. Wełna twarda i krótka. Kolor może być całkowicie czarny lub mieć szare, żółte lub brązowe znaczenia. Znaleziono także szary kolor płaszcza z ciemnym płaszczem i maską.

Charakter owczarka niemieckiego nieagresywny. Czują się dobrze w niebezpieczeństwie i, posiadając niezwykły umysł, mogą niezależnie atakować wroga. Również odwaga i stabilność psychiki można przypisać zaletom tej rasy.

Niemieckie alabai bardzo pracowite zwierzę. Pozostawiony bezczynnie, pies może się nudzić.

Syberyjski Alabai

To zwierzę jest pół rasy niemieckiego pasterza i Syberian Husky. Ma duży rozmiar i grubą wełnę. Jest bardzo posłuszny, inteligentny, towarzyski, a także ma dobrze rozwinięte instynkty ochronne i ochronne.

Alaskan Alabai (Malamute)

Psy bardzo podobne do wilków - Alaskan Malamutes - należą do plemienia Eskimo Malameuta. Istnieją dwa różne rodzaje tych niesamowicie pięknych zwierząt: Kotzebue (tylko wilk ma kolor naturalny) i M` Lut (większy rozmiar, kolor sierści może być czarno-biały, sobolobiały, biały i niebieski). Ze względu na wytrzymałość Alaskan Alabai był używany do transportu towarów w surowych warunkach arktycznych.

Wysokość w kłębie dorosłych zwierząt sięga 77 cm, średnia waga to około 55 kg. Natura Alaskańskich Malamutów jest bardzo przyjazna, takie zwierzę zawsze stara się być w centrum uwagi. Są niezwykle inteligentni, ale czasami mogą być zbyt uparci.

Ze względu na ich wyjątkową przyjazność i brak agresji, jako strażnicy, Malamute nie będą w stanie spełnić prośby danej osoby.

Armenian Alabai (gampr)

Rasa ta pochodzi z Wyżyny Armeńskiej. "Gampr" w języku armeńskim oznacza "duży, silny, potężny".

Przedstawiciele są wykonalni, niezależni, mają zdolność samodzielnego podejmowania decyzji. Charakterystyczną cechą zewnętrzną jest obecność potężnych szczęk. Są ludzie długowłosi i krótkowłosi. Kolor oczu jest nieco ciemniejszy niż kolor sierści. Wysokość waha się pomiędzy 65-78 cm, średnia waga sięga 60 kg.

Gampry są bardzo przywiązani do ludzi. Aby to się stało, a zwierzę rozpoznało lidera, konieczne jest stworzenie zaufania do psa. Armeński Alabai jest w stanie zapewnić niezawodną ochronę i okazywać życzliwość osobie.

Alabai z Afganistanu

Jest to jedna z najstarszych ras. Głównie używane do polowań.

Ciało zwierzęcia jest wyrafinowane. Wysokość w kłębie sięga 75 cm, waga waha się od 30 do 45 kg. Afganistan Alabai ma niesamowitą moc. Wełniany płaszcz to najpopularniejsze odcienie: czarny, biały, czerwony, niebieski itp.

Postać związana z tą rasą jest kapryśna i dominująca. Nie zaleca się trzymania z innymi zwierzętami. To zwierzę kocha wolność, więc trudno będzie trzymać go w mieszkaniu. Afghan alabay przywiązuje się do ludzi przez długi czas, wykazując początkowo lęk i ostrożność. Plus to obecność dobrego zdrowia.

Alabai jest oddanym przyjacielem i świetnym opiekunem. Dziś jest najpopularniejszym zwierzęciem. Nie wymaga specjalnej pielęgnacji, szybko dostosowuje się do zmian środowiskowych. Wybierając takiego zwierzaka należy mieć świadomość, że będzie potrzebowało dużo miejsca na aktywność fizyczną, świeże powietrze i uwagę. Dlatego musisz pomyśleć kilka razy przed zrobieniem takiego przyjaciela.

Pies Alabai, jaki to rodzaj rasy i jak wygląda taki pies

Pies Alabai jest uważany za niebezpiecznego. Często można usłyszeć historie o tym, jak ktoś ugryzł takiego psa. Tragedie z udziałem poważnych psów się zdarzają, nikt temu nie zaprzecza. Ale najczęściej dzieje się tak dlatego, że właściciel nie podszedł poważnie do wyboru rasy i po prostu nie radzi sobie z silnym psem.

Drugi powód, dla którego psy atakują ludzi, znów leży u właściciela. Właściciel wziął zwierzę dla zabawy i nie był zaangażowany w edukację. Szczeniaka każdej rasy należy nabyć świadomie, zdając sobie sprawę, że nie jest to pluszowa zabawka. Poza tym powinieneś kupić szczeniaka tylko od profesjonalnych hodowców, aby wykluczyć związek małżeński, taki jak agresja wobec ludzi. I, oczywiście, każdy pies musi być wykształcony, zwłaszcza jeśli jest to duży i poważny pies z charakterem. Właściciel musi być odpowiedzialny za działania swojego zwierzaka.

Trochę historii

Rasa psów Alabai pochodzi z Azji. Nawet w dokumentach sprzed tysiąca lat można znaleźć o tym wzmiankę. Nazwa Alabai nie jest całkiem poprawna. W rzeczywistości nazywa się ją - Owczarek środkowoazjatycki. A alabajczycy nazywali tylko jedną z odmian takiego psa o określonym kolorze. Ale słowo "Alabai" było kochane przez hodowców, a dziś wszystkie owczarki środkowoazjatyckie są nazywane w ten sposób. Inną nazwą tej rasy, która była wcześniej popularna, jest wilczarz.

Alabai hodowano w celu ochrony i ochrony zwierząt przed drapieżnikami i złodziejami. A dziś mieszkańcy Azji uważają, że ten pies jest idealny do takich celów. Jest odważna i bezinteresownie broni swojego terytorium, nawet za cenę własnego życia. Rasa Alabai była hodowana przez cztery wieki i według niektórych naukowców pochodzi od tybetańskich mastifów.

Galeria: Pies Alabai (25 zdjęć)

Opis rasy

Jeśli interesujesz się tą rasą, to przede wszystkim chciałbyś wiedzieć, jak wygląda pies alabai. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że owczarek azjatycki jest duży. Kolory w Alabayev są różne.

Jeśli chodzi o naturę i dane fizyczne, to jest to pies:

  • silny
  • hardy;
  • nieustraszony;
  • z charakterem zwycięzcy;
  • bezpretensjonalny.

Wygląd

Dorosłe psy i szczenięta rasy Alabai mają masywną głowę. Czaszka jest duża i szeroka. Z profilu twarz alaby przypomina tępy klin. Czoło jest szerokie. Szczęki Pasterza Azjatyckiego są potężne i silne. Zęby duże, szerokie, mocne. Uszy Alaby są małe, trójkątne i słabo osadzone. W niektórych krajach konieczne jest ich aresztowanie.

Jeśli chodzi o oczy, są one okrągłe, małe i szeroko rozstawione u azjatyckiego psa. Ich kolor może być inny, najczęściej kolor jest alabay lub nieco ciemniejszy niż wełna. Wygląd może sprawiać wrażenie, że pies jest ponury i nieufny, ale jednocześnie pewny siebie.

Nos jest duży i szeroki. Najczęściej jest ciemno. Lekki nos jest uważany za odchylenie i jest dozwolony tylko u psów o kolorze szarym i białym.

Ciało jest w porządku, nawet jeśli nadal jest szczeniakiem, silnym i muskularnym. Azjaci są dostojnymi psami o szlachetnym pochodzeniu. Szyja jest krótka. Klatka piersiowa i ramiona są szerokie. Żebra są okrągłe i bardzo mocne. Wzrost w kłębie mniejszy niż długość ciała. Tył jest szeroki i prosty. Skóra psa jest szorstka, płaszcz twardy.

Ogon Azjatów jest mały, jak to jest w zwyczaju aresztować w wieku szczeniąt.

Łapy Owczarka środkowoazjatyckiego są silne, mocne, proste i długie.

Dorosły pies waży średnio od 40 do 85 kilogramów. W zależności od płci, predyspozycji genetycznych, opieki, odżywiania itp. Kobiety ważą znacznie mniej niż mężczyźni. Mały Alabai musi ważyć około 10 kg w ciągu dwóch miesięcy. Nie tylko dla dorosłych psów, ale także dużych szczeniąt.

Mięśnie psa takiej rasy są ostatecznie tworzone tylko przez 4-5 lat. Do tego czasu pies się rozwija.

Rodzaje Alabayev

Psy te wyróżniają się kolorem sierści:

Wśród nich są uważane za najcenniejsze: czarny Alabai z białymi piersiami i kończynami, biały Alabai i tygrys. Również owczarki środkowoazjatyckie są krótkowłosymi i długowłosymi.

Charakter alaby

Te psy nie boją się nikogo ani niczego. Są odważni. Te cechy charakteru w nich były wychowywane przez kilka stuleci. Taki pies zaatakuje wroga bez wahania, gdy tylko wkroczy na jego terytorium i na tych, którzy go strzegą. W odniesieniu do rodziny, w której mieszka i do tych, którzy odwiedzają właścicieli, Azjaci są przyjaźni, życzliwi i nie wykazują agresji. Ale nieproszeni goście powinni uważać na takiego opiekuna.

Z członkami rodziny Alabai jest wesoły i wesoły, uwielbia długie spacery. Przy odpowiedniej edukacji pies będzie posłuszny i posłuszny. Ale chodzenie jest lepsze, gdy nie ma innych psów. Alabai są bardzo nietolerancyjni dla czworonożnych zwierząt domowych. Mogą rzucić się na pędzącego psa. Azjaci mają śmiertelny uścisk, są w stanie łatwo przegryźć czaszkę. Dlatego należy zadbać o bezpieczeństwo innych podczas spacerów z Alabai.

Azjaci mają również cechy duszpasterskie. Nie pozwolą nawet kurczakowi wymknąć się z podwórza.

Ponadto psy te są bardzo inteligentne i podejmują samodzielne decyzje, czasami okazując chęć do samozaparcia i niesubordynację właścicielowi. Aby temu zapobiec, a zwierzę nie dorasta jako osoba pewna siebie i niezależna, należy bardzo uważać na jego wychowanie i poważnie podchodzić do treningu od wczesnego wieku szczeniąt.

Kupowanie szczeniaka alabai

Jeśli zdecydujesz się na takiego psa, lepiej kupić szczeniaka od wiarygodnych hodowców, którzy się ugruntowali i cenią sobie reputację. Oczywiście, musisz zapłacić czystą sumę szczeniakowi, który ma dobry rodowód i rodzi się z utytułowanych rodziców.

Koszt takich szczeniąt to co najmniej 20 tysięcy rubli. Ale dostaniesz gwarantowane psy rasowe, bez małżeństwa rasy i odchyleń od normy, które będą mogły wziąć udział w wystawach lub po prostu będą niezawodnymi towarzyszami.

Jeśli nie jesteś gotowy na takie wydatki, możesz kupić szczeniaka bez rodowodu, który nie urodził się w żłobku, a nie od hodowców zawodowych. Z reguły właściciele nabywają dla potrzeb bezpieczeństwa pary alabayev - pies i suka. Żyjąc razem, naturalnie produkują potomstwo. Najczęściej zdarza się to nieplanowane. Właściciele nie zarabiają dużych pieniędzy na takie szczenięta, ponieważ ważne jest, aby po prostu sprzedawały dzieci. Z reguły takie szczenięta kosztują 3-5 tysięcy rubli. Ale w tym przypadku istnieje ryzyko, że kupimy szczeniaka z małżeństwem rasowym, ze złym nastrojem, niespełniającym standardów, agresywnym, jeśli nie rasowym alabay, ale półproducentem.

Content alaby

Jeśli nadal decydujesz się na zakup owczarka środkowoazjatyckiego, nie zapominaj, że jest to przede wszystkim poważny pies, który ma chronić i chronić. Jeśli potrzebujesz tylko delikatnego faworyta, z którym możesz chodzić i grać, to ta rasa nie jest dla ciebie.

Alabai - jest kapryśna i samowystarczalna. On potrzebuje właściciela z postacią zdolną zachowywać się jak przywódca stada, który jest szanowany i przestrzegany. Jeśli pies nie widzi przywódcy gospodarza, właściciel nie cieszy się autorytetem ze zwierzęciem. W konsekwencji Alabai nie będzie posłuszny i wykona wszystkie działania w oparciu o jego opinię i własne pragnienia.

Trzeba szukać odpowiedniego podejścia do takiego psa, szkolić go i kształcić. Z Azjatami musisz być w stanie negocjować i dać mu odpowiednią motywację. Zdolność do podejmowania własnych decyzji, które ma alabai, musisz być w stanie skierować we właściwym kierunku i nie dopuścić do tego, aby ten talent wymknął się spod kontroli i niesforności.

Szczenięta ras podobnych są podatne na agresję. Jeśli twój pies to manifestuje, to jest to normalne, a nie odchylenie w psychice. Niemniej jednak agresja żywnościowa musi zostać wyeliminowana na czas, aby właściciel i członkowie jej rodziny nie cierpieli z tego powodu.

Alabai to bardzo sprytne psy, które odróżniają ludzi od dzieci i dorosłych. Są cierpliwi z dziećmi, pozwalają im na wybryki, wybaczają i traktują ze zrozumieniem. Jeśli dziecko potrzebuje ochrony, wówczas alabai położy swoje życie na swoim zbawieniu. W takim przypadku Pasterz w Azji nigdy nie będzie posłuszny dziecku. Pies podlega tylko dorosłej, silnej fizycznie i moralnie osobie, która ma cechy przywódcy.

Owczarek środkowoazjatycki nie toleruje braku wolności. Taki pies nie może być stale trzymany na łańcuchu lub w wolierze. Jeśli ograniczysz wolność alaby, to on, w niecały rok, stanie się agresywny i zły. I pokaże takie cechy nie tylko nieproszonym gościom. Niebezpieczeństwo, jakie będzie dla właściciela. Jeśli zły Azjata przypadkowo wybiegnie z woliery lub złamie łańcuch, nie mów nikomu cześć.

Alabai można zamknąć w klatce na wolnym powietrzu i na chwilę zawiesić na łańcuchu. Aby przyzwyczaić się do tego zwierzęcia, należy stopniowo. Jednocześnie trzeba go zrozumieć, że wiążą i zamykają go nie w karach.

Alabai musi być w kontakcie ze światem zewnętrznym. Im mniej jest uspołeczniony, tym wściekły staje się. Im bardziej jest agresywny, tym większa szansa, że ​​raz kogoś zaatakuje. Konsekwencje mogą być najgorsze.

Niedoświadczeni właściciele cieszą się, że ich zwierzak jest zły, niezależny i pod każdym względem zachęca psa do pokazania tych cech. Dzięki takiej edukacji, nawet od najlepszego szczeniaka, możesz wyhodować pewny siebie żonkil, którego nie można kontrolować, będzie on całkowicie poza kontrolą. A potem ci właściciele skarżą się, że sami boją się swojego zwierzaka i nie wypuszczają go z ogrodzenia. Zaczynają obwiniać hodowców za sprzedaż im złego szczeniaka lub stwierdzenie, że jest to zła rasa. Ale doświadczeni hodowcy mówią, że nie ma głupich i złych psów, są głupi właściciele.

Interesujące fakty o Alabay

Owczarek środkowoazjatycki nie jest największym psem. Jest to tylko jedna z największych ras. Ale w tym samym czasie zajmuje tylko 8 miejsce w swoim rozmiarze.

Pająki, węże i skorpiony boją się alabaya, więc tam, gdzie taki pies żyje, powyższe stworzenia, które wyrządzają szkodę ludziom, nigdy się nie wydarzą.

Słowo "Alabai" pochodzi z Turcji. Przetłumaczone na język rosyjski, oznacza "kolorowy". W związku z tym nazwa rasy została podana na podstawie jej koloru.

Wśród pasterzy środkowoazjatyckich są mistrzowie. Na przykład pies o imieniu Bulldozer. Uważany jest za największego przedstawiciela swojej rasy w swojej historii. Jego wzrost wynosił 2 metry. Zważył taki pies 125 funtów. Codziennie buldożer zjadał 10 kilogramów zbóż i 5 kilogramów mięsa.

Wniosek

Przed podjęciem decyzji o zakupie takiego psa należy dokładnie rozważyć wszystkie za i przeciw.

Należy wziąć pod uwagę:

  • cechy tej rasy;
  • charakter przyszłego zwierzaka;
  • twoja własna siła - możesz poradzić sobie z takim czworonożnym przyjacielem;
  • czy będzie wystarczająco dużo czasu i energii;
  • czy są jakieś odpowiednie warunki w twoim domu?

Robiąc alabay, należy zrozumieć, że on będzie z tobą przez długi czas mieszkał i będziesz musiał go starannie uczyć.

Aby twój zwierzak sprawił ci radość, a potem nie żałowałeś swojego wyboru, nie zmienił rasowego szczeniaka w niekontrolowane stworzenie, którego będziesz się bał i marzyłeś o pozbyciu się, musisz dokładnie przemyśleć, czy sprowadzić takiego psa. A może lepiej dokonać wyboru na rzecz mniejszego i dekoracyjnego pieska?

Alabai: wygląd, cechy rasy, cechy opieki

Alabai są uważane za jeden z najliczniejszych molosów w Europie i na świecie. Te ciężko pracujące psy mają doskonałą reputację. Eksport i hodowla w Rosji rozpoczęła się od projektu na poziomie państwa. Często alabaev nazywał Owczarki Środkowoazjatyckie (CAO), wolfhounds z orientu.

Wygląd

Owczarek środkowoazjatycki to duży, muskularny i wysoki pies o idealnych proporcjach umiarkowanie wydłużonego formatu. Suka od samca jest dość łatwa do rozróżnienia. Pierwszy to znacznie mniejszy wzrost, kompilacja. W mężczyźni bardziej masywne ciało, wyraźny klucz pasa i lędźwi.

  • Minimalna wysokość psa to 70 cm, waga 50 kg.
  • Minimalna wysokość suki wynosi 65 cm, waga 40 kg.

Należy wziąć pod uwagę fakt, że idealna waga dorosłego alaby oznacza brak nadmiaru tkanki tłuszczowej, a także pełną zgodność ze wszystkimi wymaganiami standardu tej rasy.

Całkiem interesujący jest fakt, że CAO znalazło się w rankingu największych ras psów na świecie. Alabai na tej liście zajmuje ósme miejsce.

Wszyscy członkowie tej rasy mają podobny temperament, który jest następujący:

  • Silnie rozwinięty instynkt ochrony właściciela i terytorium;
  • Brak obaw przed innymi dużymi zwierzętami;
  • Dumne i niezależne zachowanie;
  • Brak równowagi

Wyraźna agresja, nerwowość i choleryczna natura w Alabajewie potrącona surowo.

Galeria: Alabai (25 zdjęć)

Standardy rasy

Standardy rasy Alabai są następujące:

  • Głowa jest prawie prostokątna, kufa nie jest zwężona przez trójkąt. Kark głowy jest dość duży, wystaje, ale jest ukryty pod obszernymi mięśniami szyi. Czoło jest głębokie i szerokie, płaskie, podzielone przez rowek średniej głębokości. Rozwinięte orbity są ciężkie, kości policzkowe są wygięte i płaskie, obszar pod oczami nie tonie. Przejście od czoła do przodu jest gładkie i wyraźne. Tylny nos jest dość płaski lub umiarkowanie nachylony. Kufa zwęża się lekko w kierunku nosa, koniec twarzy jest pionowy. Idealna długość kufy alabayev wynosi około 50% długości głowy lub nieco krótsza. Wargi są dość gęste, idealnie czarne, nie luźne, dobrze rozwinięte. Górna warga zamyka dolną, a podbródek jest wyraźnie widoczny.
  • Alabai są rasą rdzenną, dlatego ugryzienie nie ma luki. Ugryzienie jest proste i prawidłowe. Warunkiem wstępnym jest pełne uzębienie. Ekstrakcja zęba jest dozwolona tylko z powodów medycznych. Górne i dolne siekacze są równe, duże, ułożone w tym samym rzędzie. Kły dość potężne, szeroko osadzone.
  • Nos jest bardzo duży, mięsisty. Idealnie pasuje do ogólnego obrazu pyska, wygląda schludnie. Kolor nosa będzie zależeć od podstawowego koloru, najczęściej czarnego. Standardy rasy pozwalają również nosowi na ciemnobrązowy lub prawie biały kolor.
  • Oczy harmonijnie osadzone na twarzy, mały rozmiar, owalny kształt. Oczy nie są wypukłe. Mają naturalny blask i wyraz pełnej godności. Powieki blisko oczu. Powieki w kolorze czarnym, grube i całkowicie pigmentowane. Najczęściej oczy mają ciemną, brązową paletę. Zwierzęta mają jasno zabarwiony kolor oczu.
  • W naturalnej formie uszy mają trójkątny kształt, obniżony po bokach głowy, rozmiar jest średni. Chrząstka na uszach jest dość gruba, ruchliwa u podstawy, sprężysta. Zewnętrzna linia uszu znajduje się na równi z zewnętrznymi rogami oczu. Może być nieco niższy, ale nie wyższy. W domu CAO często poddawane są tradycyjnym bańkom.
  • Ciało ma kształt prostokąta, ale nie jest rozciągnięte. Szyja jest proporcjonalna do długości, ma dobrze zaznaczony łuk i rozwinięte zawieszenie. Kłąb szerokie i wysokie, szczególnie u mężczyzn. Ona gładko idzie do tyłu. Plecy są bardzo muskularne, proste, nie garbione, nie zwisają. Długość pleców z reguły jest równa połowie długości całego ciała. Lędźwie jest wyraźnie wyrażone, harmonijnie wypukłe, koło jest mocne i nachylone. Klatka piersiowa charakteryzuje się wolumetrycznymi proporcjami, mocnymi i sprężystymi nad żebrami. Pocin umiarkowanie podciągnięty, nie ma ostrej erozji.
  • Standardowa długość przednich kończyn od nadgarstków do łokci wynosi idealnie około 50% wysokości w kłębie dorosłego zwierzęcia. Przednie nóżki ustawione blisko, gładkie. Łopatki charakteryzują się silną muskulaturą, nachyloną pod kątem 100 stopni w stosunku do ramion. Ramiona są lekko nachylone, łokcie są duże i mocne, przyciśnięte do klatki piersiowej, przedramiona są płaskie, kości są pionowe, bardzo silne. Tylne kończyny są ustawione znacznie szersze niż przednie, uda nie są szczególnie długie, ale szerokie. Kolana znajdują się pod lekkim i gładkim kątem. Stawy skokowe dużych, krótkich goleni. Szczotki są zaokrąglone dużymi, sandwiczowymi rajami. Klocki na łapach są silnie rozwinięte, pazury są zgięte, raczej mocne.
  • Ogon alabayeva jest wysoki, gruby, można go podciągnąć do poziomu grzbietu lub swobodnie prowadzić. Ogon w kształcie półksiężyca jest dopuszczalny w standardach do skręcenia w pierścień lub półręk. W niektórych krajach wykonuje się dokowanie ogonów.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że owczarki środkowoazjatyckie z obciętymi uszami i ogonami podczas oceny nie mają przewagi nad psami o naturalnym wyglądzie.

Kolor i rodzaj wełny

Alabayev ma elastyczną, grubą i stosunkowo luźną skórę. Ta cecha skóry jest rodzajem naturalnego mechanizmu obronnego do walki z drapieżnikami. Jeśli skóra zostanie zraniona podczas walki, mięśnie pozostaną nietknięte.

Wełniana warstwa ma trzy warstwy: gęsty podszerstek, wierzchnią warstwę, włosy ochronne. Włosy odznaczają się sztywną strukturą, gęstą i ułożoną pionowo. Średnia długość płaszcza wynosi około 4 cm, warstwa jest jednolita na całym ciele. Płaszcz jest skracany tylko na przednich stronach łapy i lekko wydłużony w kłębie. U długowłosych ras długość włosów wynosi około 9 cm, u takich gatunków psów grzywa jest dość dobrze rozwinięta.

Pomimo faktu, że wśród rasy dominują lekkie, czerwone, a nawet białe osobniki, standardy pozwalają na dowolny kolor. Bardzo popularne są jasne i tygrysie kolory. Opis rasy alabai oznacza wyłączenie trzech opcji kolorów:

  • Brown;
  • Niebieski;
  • Płaszcz przeciwdeszczowy w kolorze jelenia.

Praca plemienna i nieplanowane krycia prowokowały degenerację grup gatunków.

Rodzaje owczarek środkowoazjatyckich

Próby ulepszenia rasy w czasach sowieckich doprowadziły do ​​powstania kilku wewnątrzgatunkowych gatunków Alabai. Wcześniejsi członkowie tej rasy zmieniali się w zależności od potrzeb danego terytorium. Nieco później odmiany stały się hybrydami, które zostały stworzone przez wolę człowieka.

Obecnie istnieją co najmniej 4 typy terytorialne i 2 typowe Alabai:

Azja Środkowa lub Turkmenowie Alabai, owczarek środkowoazjatycki, azjatycki. Początkowo ten pierwotny typ psów był podzielony na dwa podtypy: klon-lampart (spychacz) - tubylcy raczej ciężkiego typu alabai, proste alabai - najczęściej spotykane dla mieszkańców miast.

Tybetański Alabai Ta metyska jest wynikiem krzyżowania krzyżów z mastifem tybetańskim.

  • Kaukaski Alabai Gatunek ten pojawił się także w wyniku krzyżowania krzyżowego z kaukaskim pasterzem.
  • Tureckie alabai. Te osoby są nowo opublikowanym gatunkiem rasy. Nadal nie wiadomo, dlaczego ten typ był nazywany "tureckim".

Należy zauważyć, że długowłose typy Azjatów są powszechne na terytorium Turkmenistanu, ale nie zostały jeszcze uznane za rasę. Oficjalnie ten typ jest uważany za kundla.

Trening i charakter

Po zdobyciu słodkiego szczeniaka ponosisz ogromną odpowiedzialność. Alabay edukacji będzie musiał zrobić pierwsze trzy lata, po którym następuje kontrola temperamentu zwierzęcia. Większość ekspertów twierdzi, że ta rasa jest bardzo trudna do wyszkolenia. Przygotuj się na następujące rzeczy:

  • Nieposłuszeństwo i zamieszki. Najczęściej występuje to między 8 a 12 miesiącem życia. Takie zachowanie wynika z hormonalnych skoków w okresie dojrzewania.
  • Próby zajęcia pozycji przywódczych. Z tego powodu, alabay nie jest zalecane dla tych hodowców psów, którzy nie mają doświadczenia w hodowli ras psów.
  • Agresja żywnościowa. Zachowanie to obserwuje się w młodym wieku, najczęściej w odniesieniu do innych zwierząt.
  • Niepewność wykonania polecenia. Owczarki środkowoazjatyckie lubią oszczędzać energię, więc nie popełniają niepotrzebnych działań.

Z powyższego można wywnioskować, że szkolenie CAO powinno być zorganizowane z różnych ćwiczeń, które nie są powtarzane i są interesujące dla psa. Pies nie musi być przeszkolony w zakresie obowiązków ochronnych i wartowniczych, ponieważ cecha ta jest położona w jej genach.

Opieka i konserwacja

Zanim zaczniesz alabya, musisz upewnić się, że do tego są wszystkie niezbędne warunki życia. Trzymanie w mieszkaniu to najgorsza opcja. Nawet jeśli mieszkanie zostanie zastąpione przez całoroczne życie na ulicy bez klatki na świeżym powietrzu, nie jest tak źle dla zdrowia psa.

Alabai może z łatwością tolerować mrozy i ukrywać się w zaspach, ale lepiej nie doprowadzać do takiej sytuacji. Często właściciele mają do czynienia z faktem, że psy zaczynają ignorować przygotowaną dla nich hodowlę.

Dzieje się tak ze względu na fakt, że schronisko znajduje się nieprawidłowo. Hodowla powinna być ustawiona tak, aby zwierzę miało dobry widok na miejsce.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że nawet podczas trzymania psa w domu o dużej powierzchni, należy go chodzić co najmniej codziennie, co drugi dzień.

Rasa została wyhodowana do trzymania na wolnym powietrzu, więc opieka nad owczarka środkowoazjatyckiego oznacza szczotkowanie wełny tylko w razie potrzeby, kąpanie raz na sześć miesięcy i czesanie podszerstka podczas sezonowego wylinki. Ponadto konieczne jest regularne badanie oczu pod kątem obecności zapalenia trzeciego wieku lub innych dolegliwości.

Niektórzy członkowie tej rasy mają pewną pasję do kopania ziemi, szczególnie dla uwolnionych i niesterylnych suk. Podczas tego działania zwierzę może łatwo zapadać na zapalenie spojówek.

Zadokowane uszy psa są zawsze widoczne dla właściciela, więc ich zdrowie jest dość łatwe do kontrolowania. Jeśli uszy są ciasne w stosunku do głowy, ryzyko zapalenia ucha środkowego wzrasta.

Oczyszczanie uszu należy wykonywać kilka razy w tygodniu, używając gąbek nasączonych olejkiem dla dzieci. Od dzieciństwa zwierzęta muszą uczyć się wycinania paznokci, zwłaszcza gdy psy mają intratne palce.

Szczególną uwagę należy zwrócić na środki zapobiegania pchłom, robakom i kleszczom. Psy z przyległymi uszami są bardziej narażone na atakowanie kleszczy.

Podczas erupcji siekaczy korzeniowych zaleca się wykluczenie kości z diety zwierzaka, ponieważ może to prowadzić do skrzywienia zębów. Kiedy wynurzają się trzonowce, będziesz musiał kontrolować stan zdrowia jamy ustnej, myjąc zęby podczas pojawiania się płytki nazębnej. Jeśli psy mają zgryz, zwiększa się prawdopodobieństwo tworzenia się kamienia nazębnego. Problem ten rozwiązują wyłącznie weterynarze.

Na terytorium Rosji psy owczarek środkowoazjatycki zdecydowanie i dawno temu zajęły należne im miejsce. Mają wielu fanów i fanów. Dlatego w całym kraju jest wielu hodowców, od których można kupić szczeniaka.

Alabai: charakterystyczny dla rasy

Alabai to duży, potężny i energiczny pies, który nie jest odpowiedni dla wszystkich, ale dzięki odpowiedniemu podejściu stanie się doskonałym strażnikiem. Rasa ta wyróżnia się imponującymi rozmiarami i posiada doskonałe cechy ochronne, a także wrodzoną dobrą naturę w stosunku do właściciela.

Alabai: Charakterystyka rasy

Nazwa rasy i jej pochodzenie

Alabai to nazwa powszechna wśród ludzi, ale hodowcy i trenerzy psów zazwyczaj używają innego - Owczarek środkowoazjatycki. Jest wybrany na podstawie terytorialnej. Początkowo te duże psy były rozprowadzane w krajach azjatyckich - od granic Chin po brzegi Morza Kaspijskiego.

Początkowo Alabai były powszechne w Azji Środkowej

Nazwa Alabai ma również interesujące pochodzenie. Słowo ma tureckie korzenie i jest tłumaczone jako motley (ala) i rich (buy). Ta nazwa jest używana na terytorium Turkmenistanu. To tak, jakby nic innego nie odzwierciedlało barwy owczarka środkowoazjatyckiego.

Ciekawe, że w sąsiednim Uzbekistanie psy te nazywa się inaczej - buribasar, co dosłownie z miejscowego języka tłumaczy się jako wilczarz. Mieszkańcy Kazachstanu nazywają ich tobetami, co oznacza psa na wzgórzu.

Historia rasy

Alabai to najbliżsi krewni mastifów Tibe, którzy wyróżniają się jeszcze większym rozmiarem. Pochodzą one od pasterza i psów walczących ze Starożytną Mezopotamię - terytorium Bliskiego Wschodu.

Początkowo istniał rasa wilczura turkmeńskiego. Psy stale przemieszczały się z miejsca na miejsce przez step, podążając za ludem koczowniczym i stadem bydła. Głównym problemem było regularne atakowanie wilków, więc tylko najsilniejszym przedstawicielom psów udało się przeżyć i kontynuować populację. To właśnie te wartości cenią ludzie.

Alabai był wiernym towarzyszem koczowniczych plemion w najtrudniejszych warunkach

Próby hodowlane podejmowano dopiero pod koniec XVIII wieku, ale nie zakończyły się sukcesem. Genetyka chciała zachować wszystkie cechy straży, ale jednocześnie zmiękczyć postać i dodać taką cechę, jak atrakcyjność. Jednak rasa zachowała swoje naturalne cechy i dziś jest uważana za jedną z najstarszych.

Cel owczarka środkowoazjatyckiego

Od czasów starożytnych Alabai służyli jako obrońcy zwierząt gospodarskich i domów ludów koczowniczych przed wilkami, szakalami i innymi drapieżnikami. Dziś nie ma takiej potrzeby, ale rasa nie traci znaczenia i znaczenia.

Ciągła walka o przetrwanie przez wieki poprawiała charakter Alabai.

Psy rasy środkowoazjatyckiej należą do grupy ras stróżujących. Ich głównym celem jest ochrona hosta, ale możliwe są również inne zastosowania, w tym:

  • ochrona stref przemysłowych i innych terytoriów;
  • kontrola zwierząt gospodarskich podczas wypasu;
  • trakcja napędowa;
  • polowanie.

Alabai to wielofunkcyjna rasa psów o doskonałych właściwościach obronnych. Jednak nie wymaga długiego szkolenia i działa na poziomie instynktów.

Alabai otoczony przez potomstwo

Opis rasy

Alabai wchodzi do pierwszej trójki najsilniejszych i najtrwalszych ras, ustępując miejsca przywództwu wyłącznie Świętym Bernardynom i Nowej Funlandii, które są aktywnie przyciągane do akcji ratowniczych. Owczarek środkowoazjatycki ma swoje własne cechy - standardy rasy. Bardziej szczegółowo omówiono je w tabeli.

Tabela 1. Zewnętrzne alabai

Główny znak rasy w alabaya - specyficzna budowa głowy

Niektórzy hodowcy i właściciele Alabayev korzystają z klasyfikacji, która obejmuje podział na trzy grupy - w zależności od regionu zamieszkania i specyficznych warunków klimatycznych:

  1. Typ pustyni Oasis. Zawarte głównie w gorących obszarach, dzięki czemu mają krótki, ale gruby płaszcz, który jest doskonały przed przegrzaniem.
  2. Typ stepowy. Są to psy szybkie i szczupłe ze średniej wielkości wełną. Są uważane za uniwersalną opcję i najlepiej odzwierciedlają wygląd współczesnego alabaya.
  3. Typ górski Są to duże, masywne psy, bardziej niż wszystkie inne przypominające mastify. Mają długi płaszcz z grubym podszerstkiem, dzięki czemu nie zamrażają nawet w ekstremalnych warunkach.

Wideo - Ciekawe fakty o Alabay

Możesz zapoznać się z rasą bardziej szczegółowo, oglądając film na jej temat

Odchylenia od standardów rasy

Wszystkie szczenięta w hodowli są dokładnie sprawdzane pod kątem możliwych wad i usterek. Wśród nich znajdują się nieistotne, które tylko obniżają klasę zwierzęcia. Należą do nich:

  • zmiana wysokości psa o więcej niż 2 cm w dół;
  • ogon ciasny pierścień;
  • ogon leżący na plecach;
  • blisko ustawione oczy;
  • niebieskie oczy;
  • zbyt wąska lub wydłużona kufa;
  • luźna budowa.

Niebieskie oczy, mimo niesamowitego piękna, uważane są za odchylenie w Alabai

Istnieją również dyskwalifikujące wady, które implikują przymusową kastrację zwierzęcia i zakaz uczestnictwa w wystawach. Lista obejmuje:

  • kręcona wełna;
  • oczy różnych kolorów;
  • nietypowy kolor nosa;
  • brak więcej niż dwóch zębów.

Nietypowe przejawy natury zwierzęcia są również uważane za poważne defekty. Alabai nie powinien być zbyt agresywny i emocjonalny, a także tchórzliwy i niekontrolowany.

Agresywność alaby nie jest kontrolą, jest wielkim niebezpieczeństwem

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki jest odzwierciedleniem wielkości i spokoju. Dzięki takiej straży każdy czuje się bezpiecznie. Warto zauważyć, że alabai są zawsze przywiązani do swoich panów, ale obawiają się obcych.

Pomimo swojej siły i siły Alabai może się ograniczyć.

Przy okazji! Jako szczenięta alabai wykazują największą życzliwość. Wraz z dorastaniem naiwna życzliwość zmniejsza się z powodu pragnienia Alabai, aby zająć dominującą pozycję w stadzie i nie pozwolić na outsiderom.

Alabai, zawarty w domach, stał się pełnoprawnym członkiem rodziny. Kochają dzieci i są w stanie dogadać się z innymi zwierzętami, ale w odniesieniu do innych zwierząt mogą wykazywać agresję, ponieważ instynktownie chronią swoje terytorium.

Spokojna i zrównoważona alabaya pozwala mu znaleźć wspólny język nawet z dziećmi

Są to spokojne i cierpliwe psy, które nie wytwarzają nadmiernego hałasu. Oni, jak wszystkie zwierzęta, kochają uczucie i komfort. Jednocześnie alabays są dumni i niezależni, dlatego mogą pojawić się trudności w ich wychowaniu.

Kto pasuje do owczarka środkowoazjatyckiego

Alabai nie jest rasą dla wszystkich. Wymaga silnej ręki i specjalnego podejścia do treningu. Pies nie będzie szanował właściciela, który pozwala jej płynąć. Należy pamiętać, że wiele jego cech jest wrodzonych, dlatego niezwykle trudno jest na nie wpływać. Jednak przy odpowiednim podejściu można z powodzeniem zarządzać energią wewnętrzną i agresją wobec innych. Wtedy alabai stanie się najbardziej niezawodnym obrońcą domu i wszystkich jego mieszkańców.

Firmowy, ale sprawiedliwy właściciel podniesie od obrońcy alabaya i lojalnego przyjaciela

Idealnym gospodarzem dla owczarka środkowoazjatyckiego jest człowiek, który prowadzi aktywny tryb życia, być może uprawiając sport. Kobiety są znacznie trudniejsze w radzeniu sobie z tak dużym i krnąbrnym psem. Nie rozpoczynaj alabaju i tych, którzy nie mają doświadczenia w hodowli psów.

Mimo wszystkich pozytywnych cech, młody Alabai nie będzie odpowiedni dla początkujących.

Mocne i słabe strony

Decydując się na zakup alabaju, powinieneś uważnie zapoznać się ze wszystkimi cechami tej rasy, zwracając szczególną uwagę na jej temperament. Warto przeanalizować zalety rasy. Należą do nich:

  • wysoka inteligencja;
  • poświęcenie dla mistrza;
  • dobra natura w stosunku do rodziny;
  • cechy strażnicze;
  • zaufanie i odwaga;
  • spokój i tolerancja;
  • czysty wygląd z minimalną starannością;
  • bezpretensjonalność w jedzeniu;
  • umiarkowany apetyt.

Istnieją rasy i wady, których nie można zignorować. Należą do nich:

  • agresja na obcym terytorium;
  • słaba adaptacja społeczna;
  • trudności w utrzymaniu małego mieszkania;
  • potrzeba regularnej aktywności fizycznej;
  • trudne przewidywalne zachowanie w nieznanych warunkach;
  • roczne pierzenie.

Terminowa socjalizacja alabaya pozwala uniknąć wybuchów agresji

Alabay pod nieobecność solidnej ręki staje się niezdolna do kierowania. Taki pies nie będzie wykazywał agresji w stosunku do domowych, ale nie będzie przestrzegał. Owczarki środkowoazjatyckie bez treningu nie zachowują się źle na spacerach - uciekają, ciągną za smycz, podnoszą kamienie i wszystko, co przychodzi im na drodze, kopie dziury. Bardzo trudno jest skorygować zachowanie, dlatego lepiej bezwzględnie zatrzymać wszystkie próby zachowania się w ten sposób od czasu szczenięcia.

Utrzymanie i opieka dla Alabai

Alabai jest duży, więc pies potrzebuje przestrzeni. W mieszkaniu będzie ciężko. Idealną opcją byłby prywatny dom z ogrodzonym terenem, na którym pies może się swobodnie poruszać. Umieszczenie Owczarka środkowoazjatyckiego w łańcuchu, jeśli zostało nabyte jako członek rodziny, nie jest tego warte, aby nie prowokować agresji.

Przykuty Alabai nie potrafi pokazać się najlepiej

Gruba wełna pozwala utrzymać zwierzę w kabinie, ale jego rozmiar powinien być dość obszerny - około metra długości i szerokości oraz co najmniej 80 cm wysokości. Należy zapewnić szeroki i wygodny właz.

Alabayam musi stale utrzymywać mięśnie w formie, więc właściciel będzie miał dużo i aktywnie angażuje się w psa. Możesz zabrać go ze sobą na jogging i długie spacery. Pies musi przejść kilka kilometrów dziennie. Alabajew jest prowadzony co najmniej dwa razy dziennie, a każdy spacer powinien trwać co najmniej godzinę.

W przypadku braku ciągłego wysiłku fizycznego, zwierzę szybko uschnie.

Każdej wiosny zaczyna się molt w pobliżu Owczarek środkowoazjatyckich. W tym czasie włosy zastępuje się nowym, a gruby i gęsty podszerstek jest coraz cieńszy, tak że pies nie czuje się zbyt gorąco w lecie. Przyspieszenie tego procesu pomoże rozczesywanie, które powinno być przeprowadzane na świeżym powietrzu.

Okresowe czesanie psa ułatwi zmianę wiosennego płaszcza.

Często nie wymaga się prania, ponieważ jego wełna może samooczyszczać się, ale inne procedury higieniczne nie mogą być zignorowane. Procedury te obejmują:

  1. Zęby psa czyści się dwa razy w miesiącu, aby zapobiec tworzeniu się kamienia. Konieczne jest regularne sprawdzanie szczęk, aby zakleszczyły się ciała obce. Są ostrożnie usuwane natychmiast po wykryciu.
  2. Uszy są traktowane co tydzień, ponieważ tam najszybciej gromadzą się kurz i brud. Wewnętrzna powierzchnia zlewu jest wycierana wilgotną szmatką lub czystą szmatką. Przy bardzo silnym zabrudzeniu obróbkę przeprowadza się bandażem zanurzonym w roztworze nadtlenku wodoru.
  3. Oczy czyszczone codziennie. Aby to zrobić, użyj słabego wywaru z kwiatów rumianku.
  4. Pazury są przycinane w miarę wzrostu, ale często mielą się na asfalcie. Jeśli pies chodzi głównie po trawie, musisz regularnie używać noża do pazurów. Ważne jest, aby ciąć tylko twardą, martwą część bez nerwów i naczyń krwionośnych. Ostre krawędzie po przycięciu zgrzytają plik.
  5. Kąpiel alabya ​​to rzadka procedura (wystarczająca dwa lub trzy razy w roku), ale ważna po sezonowym moltowaniu.

Kąpiele alabay w domu

Wychowanie i szkolenie

Szkolenie Owczarka środkowoazjatyckiego wyróżnia się. Jest to trudna rasa, dlatego przy braku umiejętności lepiej powierzyć ten proces profesjonalnemu ekspertowi od psów. Szczeniak musi przejść kurs posłuszeństwa, po którym pies uczy się chodzić w pysku, kołnierzu i na smyczy. Środki te są konieczne, ponieważ czasami nierealne jest nawet przewidywanie reakcji alaba na zewnętrzne bodźce nawet doświadczonemu hodowcy psów.

Wayward alabai musi przejść szkolenie na czas.

Podczas samokształcenia się z psem ważne jest nawiązanie kontaktu. Alabai musi szanować i być posłusznym swojemu panu. Z reguły zespoły są szybko wchłaniane dzięki doskonałym zdolnościom psychicznym psa. Problemy mogą powstać tylko z powodu jego krnąbrności.

Przy okazji! W przeciwieństwie do panującej opinii o alabai jako niewzruszonej, psy tej rasy mają dobry intelekt. Często alabai musi pomyśleć dwa razy przed wykonaniem polecenia, dlatego powstaje zwodnicze wrażenie.

Umysł i chłodny temperament sprawiają, że nie jest to najprostszy przedmiot do treningu

W domu szczeniak alabay zaczyna być nauczany od dwóch miesięcy, czyli bezpośrednio po przeniesieniu do nowych właścicieli. Wymagane jest opanowanie wszystkich podstawowych poleceń, w tym:

Polecenia są zawsze przekazywane głosem i towarzyszą im gesty. Pies musi odpowiedzieć na oba.

Jedzenie owczarka środkowoazjatyckiego

Dzięki dużym rozmiarom owczarek środkowoazjatycki ma umiarkowany apetyt, więc rzadko występują problemy z karmieniem. Ponadto pies spożywa stosunkowo niewiele w porównaniu do innych ras tej samej wielkości.

W przeciwieństwie do swoich rozmiarów, Alabai ma skromny apetyt.

Według hodowców, najlepsza opcja - gotowa pasza przemysłowa. Trzeba je ostrożnie wybierać, ponieważ nie każdy z nich jest w stanie zaspokoić potrzeby i korzyści. Najlepiej jest kupować żywność premium i super-premium w wyspecjalizowanych sklepach, w tym:

Jakościowe jedzenie nie może być tanie. Należy o tym pamiętać przy zakupie. Jeśli wybór zostanie dokonany prawidłowo, ciało psa otrzyma niezbędną ilość wszystkich składników odżywczych.

Właściwa dieta - gwarancja zdrowia i długowieczności zwierzęcia

Przy okazji! Profesjonalna żywność nie zawiera sztucznych aromatów i substancji poprawiających smak, więc psy często niechętnie je wypróbowują. Daj zwierzęmu czas na dostosowanie się.

Możesz wyżywić alabay i naturalne jedzenie, ale w tym przypadku ważne jest, aby prawidłowo wybrać dietę. Menu psów powinno zawierać takie produkty jak:

  • surowa cielęcina lub wołowina (szczenięta otrzymują parzone mięso);
  • podroby;
  • mięso drobiowe;
  • zboża (gryka, ryż, płatki owsiane);
  • warzywa (kapusta, ogórki, zielenie, cukinia);
  • owoce (jabłka);
  • jajka;
  • sfermentowane produkty mleczne.

Istnieje również lista zakazanych pokarmów, których nie należy podawać ani alabajamowi, ani innym psom. Należą do nich:

  • czekolada;
  • biały chleb;
  • rurowe kości;
  • wieprzowina;
  • ziemniaki;
  • rośliny strączkowe;
  • żywność w puszkach;
  • jęczmień;
  • semolina;
  • żywność w puszkach;
  • pikantne jedzenie.

Karmienie psa naturalnym pokarmem nie oznacza, że ​​możesz podawać jedzenie ze swojego stołu. Jest to surowo zabronione. Jedzenie dla psa jest zawsze przygotowywane osobno. Powinien być świeży, a wszystkie resztki z miski są natychmiast usuwane.

Przybliżona dieta na tydzień dla średniej wielkości psa środkowoazjatyckiego podana jest w tabeli.

Tabela 2. Cotygodniowa dieta dla owczarka środkowoazjatyckiego.

Przy okazji! Jedną z kluczowych cech rasy jest umiejętność szybkiego trawienia i wydajnego wykorzystywania pokarmów bogatych w węglowodany. Jedzenie mięsne nie jest priorytetem wśród alabajewów.

Szczególną uwagę należy poświęcić opracowaniu porcji szczeniąt. Ustalenie prawidłowych nawyków żywieniowych pomoże utrzymać zdrowie psa w przyszłości. Poniżej znajdują się podstawowe wskazówki dotyczące karmienia szczeniąt.

Dieta i zasady dotyczące jedzenia szczeniaka alabai

Średni szczeniak dietetyczny od miesięcy

Choroby charakterystyczne dla Alabai

Owczarek środkowoazjatycki jest silnym psem, ale może również mieć problemy zdrowotne. Z reguły u osób starszych rasa ta zwiększa ryzyko rozwoju dysplazji stawowej, patologii, w której zniszczona jest tkanka kostna. Głowa stawu jest przesunięta i zbyt mocno ociera się o krawędzie wgłębienia, co prowadzi do jego ścierania i rozwarstwiania.

Zużyte stawy - wieczny problem dużych ras

Zewnętrznie choroba pojawia się chwiejny i niepewny chód, obrzęk kończyn, utykanie i bolesność przy naciskaniu na łapy. Przyczyny często leżą w siedzącym trybie życia i dużej wadze, więc musisz upewnić się, że pies był w stanie aktywnie się poruszać.

Alabayam ma również inne patologie, w tym:

  • otyłość (pojawia się podczas przekarmiania i niskiego poziomu aktywności);
  • zawał serca (ich przyczyna leży w utrzymaniu mieszkania);
  • patologie stawów (pojawiają się z powodu nadwagi i braku długich spacerów);
  • niedoczynność tarczycy (na tarczycę wpływają zaburzenia odżywiania).

Opieka nad zwierzętami i planowane wyjazdy do weterynarza zapobiegają większości chorób

Przy okazji! Alabai, podobnie jak inne duże rasy, mają zwiększone ryzyko odwrócenia żołądka lub jelit.

Weterynarze i hodowcy potwierdzają, że wszystkie możliwe choroby owczarka środkowoazjatyckiego wywołały niewłaściwą treść. Dlatego właściciele muszą odpowiedzialnie leczyć swoje zwierzęta i organizować dla nich odpowiedni harmonogram spacerów i optymalną dietę.

Wybór szczeniaka

Decydując się na zakup straży w domu, musisz skontaktować się z hodowcami w Twojej okolicy. Istnieją żłobki specjalizujące się w owczarzu środkowoazjatyckim. Tam możesz ocenić cały miot i spojrzeć na rodziców szczeniąt, zwracając szczególną uwagę na ich upodobania.

Znajomość całej rodziny szczeniąt pozwala lepiej zrozumieć przyszłość czworonożnego przyjaciela.

Szczenięta są pobierane z żłobków w wieku dwóch miesięcy. W tym czasie są już dość silne i zdolne do rozwoju na nowym terytorium bez matki. Mogą poruszać się samodzielnie, jeść i skutecznie trenować.

Zakup alaby szczeniaka bez dokumentów jest obarczony nieprzewidywalnymi konsekwencjami

Właściciele profesjonalnego przedszkola zapewniają szczepienie szczenięcia w zależności od wieku. Kolejna odpowiedzialność za szczepienie spada na nowego właściciela psa. Wszystkie dane dotyczące szczepień są wprowadzane do weterynaryjnego paszportu zwierzęcia, który jest podawany wraz z metryką szczenięcia w celu wymiany na rodowód. Kupno psa bez wymienionych dokumentów nie jest tego warte.

Wybierając szczeniaka w przedszkolu, zwracaj uwagę na jego wygląd i aktywność. To nie powinno wyglądać na letargiczne ani bolesne. Każdy zdrowy szczeniak jest umiarkowanie zabawny i czuły. Oczy są czyste, a płaszcz gładki.

Od najmłodszych lat szczenięta alabay wykazują żywe zainteresowanie badawcze w świecie

Doświadczeni hodowcy psów zalecają przeprowadzenie małego testu. Wystarczy rzucić przed grupą szczeniąt nieznany mały przedmiot, aby zwrócić ich uwagę. Najlepszym strażnikiem będzie ten, który się nie boi i zacznie odkrywać innowacje.

Przed przyszłymi właścicielami często pojawia się pytanie - jaką płcią wybrać psa. Suki są zauważalnie mniejsze od psów i łatwiej się nimi opiekować, ale regularna ruja może stanowić problem. Jeśli hodowla nie jest planowana, najlepiej sterylizować psa.

Koszt rasy Alabay

Żaden hodowca nie może wskazać konkretnej liczby. Koszt szczeniaka zależy od jego klasy. Są trzy z nich:

  1. Klasa zwierząt. Te zwierzęta nie nadają się do dalszej hodowli, ale mogą stać się doskonałymi strażnikami przy odpowiednim szkoleniu. Koszt takiego psa zaczyna się od znaku 10.000 rubli.
  2. Klasa rasowa Są to psy rodowodowe posiadające wszystkie typowe cechy rasy. Taki zakup będzie kosztował średnio 15 000 - 18 000 rubli.
  3. Pokaż klasę. Są to zwierzęta o unikalnych lub rzadkich cechach, które są idealne do hodowli i hodowli. Koszt szczeniąt sięga 25 000 rubli.

Wybierając szczeniaka, warto zaufać tylko profesjonalnym hodowcom.

Cena alaby bez dokumentów i potwierdzenie przynależności do rasy jest niższa, ale w tym przypadku nikt nie może zagwarantować, jak będzie wyglądać dorosły pies i jaki charakter będzie miał. Z tego powodu ryzyko nie jest tego warte. Dobrzy strażnicy są kupowani tylko od profesjonalnych hodowców.

Opinie właścicieli

Właściciele owczarek środkowoazjatyckich twierdzą, że jest to faktycznie najlepszy pies stróżujący. Alabai może żyć w spokoju w kabinie i wolierze. Nie jest wybredny w kwestii jedzenia, bezpretensjonalnej opieki. Taki pies, zdaniem właścicieli, nie pozwoli na to, by ktoś z zewnątrz przebywał na terytorium i nie będzie karał rodziny.

Przed zakupem alabay musisz wziąć pod uwagę wszystkie plusy i minusy tej rasy

Istnieją również negatywne aspekty rasy. Alabai jest kapryśna, dlatego wymagają stałej edukacji i silnej ręki. Ponadto, bez długich spacerów i biegania, pies szybko traci kształt, co w przyszłości grozi otyłością lub patologią stawów. Powinni to wziąć pod uwagę ci, którzy tylko przygotowują się do nabycia dla siebie niezawodnego strażnika w postaci Owczarka środkowoazjatyckiego.