Mój pies stróżujący

Jednym z najstarszych arktycznych psów na świecie jest Alaskan Malamute. W żyłach tych zwierząt płynie krew tych północnych wilków, których podobieństwo można dostrzec gołym okiem.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Przodkowie Alaskan Malamute są psami starożytnego plemienia Inuitów, nomadycznego Malamute (myśliwych i rybaków mieszkających na Alasce).

Kiedy w 1896 roku odkryto złoto w Klondike, Malamutes zyskało dużą popularność i cieszyło się dużą popularnością. Jednak czas "gorączki złota" (1896-1899 g) okazał się krytyczny dla tej rasy. Górnicy, którzy szukali nowych ras psów, bezmyślnie przekroczyli Malamutów mniejszymi i szybszymi gatunkami, niemal niszcząc rasę.

W 1926 r. Amerykanie zaczęli aktywnie odnawiać Malamuty z Alaski na zawody w saniach.

Międzynarodowa Federacja Psów (ICF) w 1966 r. Oficjalnie przyjęła standard tej rasy, który obowiązuje dzisiaj.

Opis rasy Alaskan Malamute

Alaskan Malamute ma imponujące rozmiary i jest jednym z największych psów zaprzęgowych.

  1. Samce tej rasy są większe niż samice. Średnio wzrost i waga dorosłego psa (psa) - 63,5 cm, 38 kg; kobiety - odpowiednio 58,5 cm, 34 kg.
  2. Ciało jest mocne i zwarte, klatka piersiowa jest głęboka, muskularna.
  3. Szyja jest mocna, umiarkowanie długa.
  4. Kufa w stosunku do czaszki to duży, szeroki, czarny nos.
  5. Uszy mają trójkątny kształt, niewielki rozmiar, szeroko rozstawione.
  6. Wełna gruba, twarda. Długość płaszcza może być różna w każdej części ciała.
  7. Ogon w kształcie kontynuuje linię kręgosłupa, puszysty, zwinięty do góry w formie pierścienia.
  8. Przednie nogi są duże i mocne, tylne nogi są szerokie i muskularne.

WAŻNE! Zgodnie ze standardem rasy Alaskan Malamutes musi mieć bardzo silne i zdrowe kończyny. Wszelkie wskazania niezgodności z tym standardem stanowią poważne odstępstwo od normy!

Kolory

Najpopularniejsze kolory Alaskan Malamutes:

Kolory czerwony i biały są mniej powszechne.

Jedynym monochromatycznym kolorem dozwolonym w tej rasie jest biały.

Czarny kolor jest charakterystyczny dla Alaskan Malamute, chroni go przed silnym promieniowaniem ultrafioletowym związanym z arktycznym klimatem.

Postać

Są to energiczne i niezależne psy, które kochają uwagę.

  1. Równie przyjazny zarówno dla dorosłych, jak i dzieci.
  2. Naiwni wobec nieznajomych, co uniemożliwia im stanie się dobrymi strażnikami.
  3. Kochają aktywne gry i wolność.
  4. W stosunku do swoich bliskich często są agresywni. Trudno dogadać się z nowymi zwierzętami (zwłaszcza z psami).
  5. Bardzo inteligentny i kochający wolność, często uparty.
  6. Szczenięta tej rasy są bardziej mobilne i bardziej aktywne niż dorosłe psy.

Główną cechą tej rasy jest to, że Malamute rzadko szczekają, często emitując głuche dźwięki, które naśladują "narzekanie".

Szkolenie

Malamuty mają uparty i kapryśny charakter, więc nie zwlekaj z edukacją szczenięcia - zacznij uczyć się poleceń od pierwszych dni pojawienia się zwierzaka w rodzinie.

Rozpocznij szkolenie zwierzęcia, przeczytaj wskazówki ekspertów, dzięki którym dowiesz się, jak wychować posłusznego zwierzaka:

  • wraz z pojawieniem się szczeniaka w twoim domu, daj mi znać od razu, że jesteś tutaj mistrzem;
  • nadać psu przezwisko i wytrenować go, by na nie odpowiedział;
  • codziennie trenuj z psem;
  • wyjaśniaj polecenia jasno i zwięźle, bez użycia krzyków i brutalnej siły;
  • naprzemiennie zachętę swojego zwierzaka słowami i smakołykami;
  • ćwiczyć w formie gry podczas spaceru lub w domu;
  • dając polecenia, koncentrując się na literze "p", nada twemu głosowi pewien rodzaj imponującego wyrazu.

Jeśli nie masz możliwości przeszkolenia swojego zwierzaka, oddaj go do rąk wykwalifikowanych specjalistów od psów. Rozpocznij proces samokształcenia - ryzykujesz uzyskanie niekontrolowanego i dziwacznego zwierzęcia.

Opieka i konserwacja

Zanim dostaniesz zwierzaka, właściciel powinien zapytać, ile psów jego wybranej rasy żyje. Długość życia Alaskan Malamute wynosi 12-15 lat. Pomimo grubego futra i imponujących rozmiarów, opieka nad malamutami w domu to przyjemność! Przyjrzyjmy się, jak dbać o tę rasę, jak się myje i jak karmić szczeniaka i dorosłego psa.

Higiena i zdrowie psów

  1. Malamuty są bardzo czyste, muszą być myte co dwa miesiące.
  2. Trzeba szczotkować psa trzy razy w tygodniu za pomocą szczotki z metalowymi włosami. Molt tej rasy dwa razy w roku.
  3. Przycinaj pazury raz na dwa tygodnie specjalnymi nożycami.
  4. Uszy powinny być czyszczone raz w tygodniu za pomocą wacika lub suchej szmatki.
  5. Pamiętaj, aby szczotkować zęby Malamute kilka razy w tygodniu specjalną pastą do zębów. Nie zapomnij zbadać stanu jamy ustnej i stanu dziąseł.
  6. U kobiet dojrzewanie występuje wcześnie - w wieku 8-12 miesięcy. Eksperci twierdzą, że najlepszy wiek na krycie u suki zaczyna się od 20 miesięcy u mężczyzny w wieku 2 lat. Dla zdrowego i czystego miotu Alaskan Malamute musisz wybrać przyzwoitą parę dla swojego zwierzaka.

Alaskan Malamute jest bardzo czystą rasą psów, prawie nie ma zapachu.

Treść

Kupując Alaskan Malamute, należy wcześniej przygotować się na pojawienie się aktywnego i przyjaznego zwierzaka w rodzinie.

  1. Ta rasa wymaga częstego i długotrwałego chodzenia. Jeśli przebywasz ze zwierzęciem w zatłoczonym miejscu, pamiętaj, aby trzymać psa na smyczy, ponieważ nadmierna aktywność Malamute i towarzyskość mogą nie być przyjemne dla osób wokół ciebie.
  2. Wyposaż swoje miejsce dla swojego zwierzaka, gdzie może się zrelaksować.
  3. Jeśli jesteś właścicielem prywatnego domu, w żadnym wypadku nie trzymaj Malamute w wolierze lub w samym łańcuchu. Są bardzo towarzyscy i potrzebują uwagi.
  4. Dostarcz szczeniakowi wiele różnych zabawek, aby nie miał ochoty żuć wszystkiego.
  5. Przygotuj wszystkie niezbędne produkty do pielęgnacji Malamute z wyprzedzeniem (specjalny szampon, obcinacz do paznokci, szczotka z metalowymi włosami).
  6. Zadbaj o naczynia dla zwierzaka.
  7. Koniecznie kup kołnierzyk i smycz.
  8. Zapytaj swojego weterynarza lub hodowcę, jakie leki są niezbędne, aby ta rasa znalazła się w zestawie pierwszej pomocy i je kupiła.

Zdrowie

Każdy pies, niezależnie od rasy, potrzebuje paszportu weterynaryjnego, który rejestruje wszystkie informacje o zwierzęciu, jego zdrowiu i szczepieniach. Taki paszport wydaje weterynarz po pierwszym szczepieniu zwierzęcia.

Szczepienia dla szczeniąt Alaskan Malamute podaje się w trzech etapach: pierwszy w wieku 7-8 tygodni, drugi po 12-13 tygodni i trzeci po roku. Następnie - rocznie jeden po drugim. Weterynarz może dostosować harmonogram szczepień w zależności od zdrowia i odporności psa.

Choroby występujące u psów tej rasy są najczęściej związane z ubogim dziedziczeniem. Anomalie genetyczne można obliczyć jeszcze przed urodzeniem szczenięcia, dlatego bardzo ważne jest, aby wziąć psa tylko od profesjonalnego hodowcy.

Najczęstsze choroby rasowe:

  • naruszenie pigmentacji nosa (u zdrowego psa, musi być czarny);
  • naruszenie rozwoju tkanki chrzęstnej, a następnie osłabienie stawów;
  • choroby układu mięśniowo-szkieletowego;
  • skręt żołądka;
  • hemeralopia lub "ślepota dzienna";
  • zaniki siatkówki;
  • gruczolakorak odbytu.

Co karmić

Pomimo dużego rozmiaru Alaskan Malamute, jego zapotrzebowanie na kalorie jest znacznie niższe niż u innych ras o podobnej wysokości i wadze. Dlatego ważne jest, aby nie przekarmić zwierzęcia, ponieważ te psy są podatne na otyłość. Ich dieta musi być zrównoważona.

Doświadczeni hodowcy zalecają karmienie Malamutów zarówno naturalnymi, jak i gotowymi produktami. W zależności od wieku i stanu zdrowia psa, dieta i liczba karmień będą się różnić. Szczeniak powinien być karmiony nie więcej niż trzy razy dziennie, dorosły zwierzak - tylko jeden raz. Pamiętaj, aby stworzyć harmonogram karmienia i ściśle go przestrzegać.

W diecie szczenięcia powinno na pewno być obecne:

  • twarożek;
  • drobno zmielone mięso (lepsza wołowina);
  • ryby morskie (gotowane, bez kości);
  • zboża mleczne;
  • kurze jaja (raz w tygodniu);
  • surowe i gotowane warzywa (z wyjątkiem ziemniaków).

W miarę starzenia się pies przenosi się do gotowej, profesjonalnej karmy najwyższej jakości, dzięki czemu łatwiej jest zapewnić kompletną karmę dla zwierząt domowych. W żadnym wypadku Malamut nie może być karmiony słodyczami, wędzonymi i pikantnymi potrawami! Może to prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych dla Twojego zwierzaka.

WAŻNE! Malamute jest kapryśnym psem. Po skosztowaniu bardzo smacznego, ale szkodliwego przysmaku, może po prostu odmówić przyjmowania innego jedzenia przez kilka dni, dopóki nie otrzyma pożądanej uczty!

Wideo

Zdjęcia Alaskana Malamute

Aby lepiej poznać rasę Alaskan Malamute, proponujemy zobaczyć zdjęcie.

Ile kosztuje szczeniak

Zdecydowałeś się mieć szczeniaka Alaskan Malamute? Następnie musisz mieć informacje o tym, gdzie kupić szczeniaka i ile to kosztuje. Zacznijmy od ceny. Jeśli chcesz mieć psa w kategorii "zwierzak", a rodowód dla ciebie nie ma znaczenia, to cena w hodowli zacznie się od 35 000 rubli. Psy przeznaczone do hodowli z dobrą dziedzicznością będą kosztować więcej - od 57,000 rubli. Najdroższe będą szczenięta z perspektywą show (show). Ich cena może osiągnąć nawet 130 000 rubli.

Szkółki

Zanim kupisz szczeniaka, zapoznaj się z wszystkimi informacjami na temat hodowli, obejrzyj opinie, zadaj pytania. Podaj szczegółowe informacje na temat rodziców zwierząt domowych: jakie choroby były chore, ile szczeniąt znajduje się w miocie, jakie rozmiary? Dowiedz się, co karmi dziecko, czy szczepienia były niezbędne dla jego wieku itp. Jeśli planujesz przyciągnąć psa do udziału w wystawach, koniecznie zapoznaj się z osiągnięciami i tytułami rodziców.

Alaskan Malamute - bardzo inteligentny, miły i aktywny pies. Decydując się na szczeniaka tej rasy, otrzymujesz nie tylko niezawodnego i wesołego psa, ale także przyjaciela dla całej rodziny.

Rasy psów: Alaskan Malamute

Alaskan Malamute jest dość dużym i masywnym psem, który jest odpowiedni tylko dla doświadczonych hodowców psów. Ale nie chodzi tylko o rozmiar, głównym problemem jest trudna natura tej rasy.

Muszą być wykształceni w sposób ścisły, aby zwierzę zrozumiało wyraźnie, że jesteś przywódcą stada, któremu będzie posłuszne bez pytania, inaczej stracisz wiarygodność, a twój zwierzak zamieni się w zepsute i nieopanowane zwierzę. zdolny dać swemu ukochanemu panu całą swoją czułość i miłość.

Pochodzenie rasy

Przodkowie rasy Malamute byli pierwotnymi mieszkańcami wybrzeża Alaski, a Malamuthowie, plemiona zamieszkujące tę dziką i surową ziemię, wyhodowali je. To były silne i odważne psy. Jednak z biegiem lat rasa zaczęła się degenerować, gdy Alaska została szybko skolonizowana przez licznych kolonistów, którzy przybyli na Alaskę podczas gorączki złota i przywieźli tam swoje psy. Początkowo istniały obawy, że niekontrolowane kojarzenie zniszczy skałę, ale później sytuacja została opanowana. W latach dwudziestych ubiegłego wieku rasa została przywrócona, a 10 lat później zyskała uznanie ze względu na doskonałą jakość usług.

To jest interesujące! Malamuty służyły jako psy zaprzęgowe, ciężarowe, strażnicy majątkowi, a także w walkach na psach, a ta barbarzyńska rozrywka była w tamtych latach powszechna. Z biegiem czasu Malamute stracili cechy psów walczących i stróżujących, a ostatecznie zmienili się w sanie.

Opis, pojawienie się Malamute

Jest to raczej duży pies, największy wśród ras jeździeckich. Waga dorosłego mężczyzny wynosi do 40 kilogramów, wysokość to 60-63 centymetry. Suki nieco mniejsze i ważą 35-38 funtów ze wzrostem 57-59 centymetrów. Łapy są potężne, bardzo dobrze rozwinięte, podobnie jak klatka piersiowa. Uszy mają szeroki, trójkątny kształt, lekko zaokrąglone na końcach.

Oczy lekko skośne, brązowe, w przeciwieństwie do stałego zdania, niebieski kolor oczu Malamute jest poważną wadą rasy. Wełna Alaskan Malamute jest bardzo twarda, z mocnym podszerstkiem, taka pokrywa jest spowodowana pochodzeniem rasy, która powstała w trudnych warunkach na północy.

Standardy rasy

Pojawienie się tego zwierzęcia sugeruje, że jest to doskonała rasa, stworzona do ciężkiej i długiej pracy w zimnych i trudnych warunkach na północy. Głowa Alaskan Malamute jest duża, proporcjonalna do ciała.

Kufa jest obszerna, zgodnie z normami, wydłużony kształt lub nadmierna ostrość nie są dozwolone. Nos musi być czarny, dozwolone tylko zwierzęta w kolorze czerwonym, brązowym. Ogon ma zwijanie i wznosi się ponad grzbiet. Ukąszenie Alaskan Malamutes ma typ nożyczek, zęby są ostre i mocne, szczęka jest mocna i dobrze ukształtowana. Łapy tej rasy są bardzo dobrze rozwinięte, silne i muskularne, jak niedźwiedź.

Natura Alaski Malamute

Mimo niesamowitego wyglądu jest bardzo przyjaznym i serdecznym psem. Jeśli wcześniej byli często wykorzystywani jako strażnicy, teraz ich zabezpieczenia zostały utracone. Jednak pojawienie się takiego psa może odstraszyć najbardziej odważnego złoczyńcę. Alaskan Malamute raczej spokojnie odnosi się do gości, nie wykazując silnej agresji i gniewu.

To jest interesujące! Warto zauważyć, że ta rasa jest odpowiednia tylko dla doświadczonych hodowców psów. Jej dobry temperament współistnieje ze złożoną postacią. Kiedy jest źle traktowany, właściciel może stracić całą wiarygodność jako przywódca stada, ponieważ jest to pies wyłącznie szkolny, który potrzebuje silnego lidera. Nauczanie zespołów i posłuszeństwo Malamute jest konieczne w bardzo młodym wieku.

Alaskan Malamut absolutnie nie nadaje się do mieszkania w mieście, ta rasa potrzebuje otwartej przestrzeni, świeżego powietrza i długich spacerów w przyrodzie. Najlepiej jest trzymać psa w wiejskim domu w przestronnej wolierze.

Dzięki wełnianym płaszczom malamuty można przechowywać przez cały rok w warunkach ulicznych, zwierzęta te nie boją się nawet silnych mrozów. Ale upał i duszność, które te psy wytrzymują z trudem, wolą pozostać w cieniu. Dlatego malamuty mogą być poddane udarowi cieplnemu w upalne letnie dni.

Długość życia

Średnia długość życia Alaskan Malamute wynosi 13-15 lat, co nie jest rekordową długością. Zależy od wielu czynników: warunków zatrzymania, żywności i obecności chorób genetycznych, które mogą skrócić życie. Jeśli podejrzenie należy skierować do specjalisty. Przy odpowiedniej opiece i karmieniu Malamuty pozostają aktywne w bardzo dobrym wieku.

Alaskan Malamute Content at Home

Ta rasa jest niezwykle potrzebna dużą aktywność fizyczną. Alaskan Malamutes powinien spędzać dużo czasu w lesie lub w parku, prosty spacer po domu dla tej rasy nie będzie działać. Jeśli trzymasz tego psa w mieszkaniu w mieście, przygotuj się na fakt, że musisz iść z nim przez co najmniej półtorej godziny.

Jednocześnie musi być koniecznie opuszczona ze smyczy, lepiej zrobić to na specjalnej platformie, gdzie różne slajdy, przeszkody i inne urządzenia są wyposażone, aby wytworzyć fizyczny wysiłek. Przy niedoborach takich ładunków pies usycha, leniwi, co pociągnęłoby za sobą szereg poważnych chorób.

Opieka, higiena

To jest interesujące! Alaskan Malamute jest dość kłopotliwy w opiece nad rasą psów, wymaga pewnego doświadczenia i dyscypliny właściciela. Cała główna trudność polega na pielęgnacji wełny. To musi być wyczesany raz w tygodniu. Raz na dwa tygodnie powinieneś używać ocieplanej kurtki, która pomoże utrzymać podszerstek w porządku. Jeśli zaniedbamy taką procedurę, może to spowodować powstawanie mat i bardzo trudno będzie się ich pozbyć.

Szczególnie ważne jest to, aby zdradzić podczas okresu linienia, w tym czasie konieczne jest czesanie Malamute częściej i ostrożniej. Oczy powinny być płukane raz w miesiącu specjalnym roztworem, uszy powinny być czyszczone w razie potrzeby. Często można kąpać takie psy, uwielbiają zabiegi wodne, ale warto wziąć pod uwagę, że nie każdy szampon nadaje się na takie puszyste piękno.

Kupując, wybierz produkt dla grubej wełny, możesz również kupić specjalną odżywkę. Należy zmyć szampon przez długi czas i dokładnie, w przeciwnym razie może powodować podrażnienie skóry i błon śluzowych zwierzęcia, to z pewnością nie jest katastrofa, ale może nadal powodować kłopoty.

Dieta - co karmić Malamute

Podczas karmienia tej rasy absolutnie niemożliwe jest zapobieganie przejadaniu się. Jest to obarczone wieloma problemami. Powinieneś także wziąć pod uwagę fakt, że mają skłonność do kradzieży jedzenia, więc nie zostawiaj czegoś bez opieki.

Alaskan Malamute jest potężnym i silnym psem, który prowadzi aktywny tryb życia, ale to nie znaczy, że potrzebują dużo jedzenia. Do wieku 4 miesięcy karmione są 4 razy dziennie po - zmniejszone do 2 razy, jedzenie powinno być podawane w małych porcjach, w przeciwnym razie Malamut może mieć odwrócenie jelit.

Jako żywność możesz używać naturalnej żywności lub gotowych, kupowanych w sklepach zoologicznych, lepiej, jeśli jest to klasa premium. Jako pokarm naturalny zaleca się podać kaszą gryczaną ugotowaną w bulionie mięsnym. Czasami możesz podać gotowane ryby bez dużych kości. Nie zapomnij o suplementach witaminowych. Prawidłowe odżywianie - gwarancja zdrowia i długowieczności psa.

Choroby, wady rasowe

Choroby Alaskan Malamutes mogą być genetyczne lub nabyte.

To ważne! Do najczęstszych dziedzicznych chorób tej rasy należą problemy ze wzrokiem, a mianowicie ślepota dzienna lub hemeralopia. Drugą chorobą jest postępująca atrofia siatkówki, która może prowadzić do ślepoty.

Ponadto ta rasa może mieć problemy z układem mięśniowo-szkieletowym. Pierwszą oznaką tego jest zmęczenie psa, utrata apetytu, ogólne letarg i apatia. W przyszłości może to prowadzić do utraty funkcji motorycznych. Najczęściej choroba jest spowodowana dużą wielkością zwierzęcia, a jeśli przekarmisz ją, prawdopodobieństwo takich problemów dramatycznie wzrasta.

Kup Alaskan Malamute - rekomendacje

Biorąc pod uwagę fakt, że te psy mogą mieć wiele chorób dziedzicznych, przed zakupem szczeniaka należy zapytać o dostępność zaświadczeń lekarskich i certyfikatów.

Jeśli rodowód jest dla ciebie ważny i masz zamiar uczestniczyć w wystawach, to warto zastanowić się, jakie nagrody mieli jego rodzice, od tego będzie zależała cena Malamuta. Należy również kupować szczenięta tylko od zaufanych hodowców, co uchroni cię przed zdobyciem chorego zwierzęcia.

Nie powinieneś brać pierwszego szczeniaka, który ci się podobał, obserwować jego zachowanie, uważnie badać nos i oczy, to uratuje cię od problemów w przyszłości.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Kupując szczenię Alaskan Malamute należy zwrócić uwagę na jego zachowanie i wygląd. Szczeniak musi być aktywny i mieć dobry apetyt. Jest to pewna oznaka zdrowia psa. Powinieneś również poprosić o informacje na temat szczepień i leczenia pasożytów. Uszy są często zaognione u szczeniąt, nie ma znaczenia, czy podejmujesz działania na czas, ale jeśli je uruchomisz, to w przyszłości może stać się poważnym problemem.

Cena psa rasy Alaskan Malamute

Średnia cena dla szczeniąt tej rasy wynosi od 25 000 do 40 000 rubli. Jeśli chcesz kupić szczeniaka klasy pokazowej, będziesz musiał ułożyć do 70 000. Z psami na tym poziomie będziesz mógł wziąć udział w najbardziej prestiżowych wystawach.

Opinie właścicieli

Jeśli chcesz być silnym i dobrym przyjacielem, to Alaskan Malamute jest dla ciebie rasą, szczególnie jeśli masz doświadczenie w opiece nad dużymi psami. Według opinii niedoświadczonych właścicieli, ten pies jest głupi i trudny do wyszkolenia. Tak jednak nie jest. Wręcz przeciwnie, Malamute jest bardzo inteligentnym zwierzęciem, zdolnym do prawidłowej oceny sytuacji.

Ale aby spełnić polecenie, przedstawiciele tej rasy potrzebują poważnej motywacji. Z tą cechą przypominają trochę koty. Ci, którzy znają tę rasę dobrze pamiętają upór Malamute i wiedzą, jak poradzić sobie z takim problemem.

Tutaj trzeba wykazać wytrwałość i wytrwałość, ale nie ma potrzeby przesadzać, może to obrazić dumnego i krnąbrnego psa.

Według wielu doświadczonych hodowców, ta bardzo miła i inteligentna rasa jest doskonałym przyjacielem i towarzyszem dla ludzi. Jednak obecnie istnieje wiele bardzo podobnych do psów Malamute, które nie spełniają standardów, ale wyglądają bardzo atrakcyjnie. Eksperci nie zalecają zakupu takich zwierząt, ponieważ niekontrolowane kojarzenia często prowadzą do złego stanu zdrowia i obniżonej odporności. Pamiętaj, że puszysty Malamut to nie tylko zabawna zabawka, ale oddany przyjaciel i pomocnik od wielu lat.

Alaskan Malamute: opis rasy i jak znaleźć podejście do jazdy "wilk"

Najsilniejszy wśród psów zaprzęgowych, najbardziej przyjazny i intelektualnie rozwinięty - Alaskan Malamute nie są w stanie przetrwać bez uwagi osoby, pilnie potrzebują komunikacji. Te psy są zdezorientowane z husky z powodu zewnętrznych podobieństw. Ale Husky są szybsze i bardziej przyjemne, a główną cechą "Alaski" jest wytrzymałość i chęć dowodzenia.

Te psy zdobyły tytuł najbardziej "pracującej" rasy. Siberian Husky jest w stanie wygrać wyścig krótkoterminowy, ale wrogi nie może ciągnąć tak długo, jak Malamut ciągnie w uprzęży, jak również na kilka kilometrów. Ale uśmiechnięty Malamut z małymi brwiami-kreskami radzi sobie z tym łatwo. Jest dość uparty, ale wydaje się, że właśnie to czyni go najlepszym w swojej kategorii. W końcu, co innego, jeśli nie upór, nie pozwala na poddanie się psu roboczego.

Charakterystyka rasy

Wizytówką "Alaski" jest jej duży kręgosłup, muskularne ciało i trwałe ciało. Na zewnątrz pies przypomina wilka. Istnieje opinia, że ​​najstarsza rasa psów pochodzi od dzikich zwierząt. A sam Alaskan Malamut, dzięki tej relacji, był w stanie grać w różnych filmach, grając rolę podobnego do wizualnego dzikiego faceta. Chociaż w rzeczywistości te psy są doskonałymi towarzyszami i rodziną, którzy nie wyobrażają sobie życia bez mistrza, jego dzieci.

  • Waga Standardowa masa ciała zależy od płci zwierzęcia. Mężczyźni ważą około 38 kg, natomiast samice są mniejsze: ich waga według normy wynosi tylko 34 kg.
  • Wzrost Wysokość suczek wynosi 58,5 cm, wysokość w kłębie mężczyzn to 63,5 cm.
  • Kolor Kolor powłoki zależy od linii intrabreed. W linii Kotzebue jest wyjątkowo szary kolor, popularnie zwany wilkiem. Ale w linii M'Lut są takie kolory jak niebieski, czarny z białym, brązowy z białym, sable, a nawet biało-czerwony. Zgodnie ze standardem jednobarwne Malamuty mogą być tylko białe.
  • Długość życia. Alaskan Malamute żyje od 12 do 15 lat, jest uważany za jedną z długowieczności wśród czworonożnych przyjaciół.
  • Postać. Są zwierzęta, o których mówią: "To pies jednej osoby". Malamuty są doskonałym przeciwieństwem. Najwygodniej czują się tylko w rodzinie - zarówno psiej, jak i ludzkiej. Nie można ich zostawić w spokoju, trzeba grać z nimi bez końca lub przynajmniej dać im bierną uwagę: uścisk, pieszczota, rozmowa.
  • Intelekt Alaskanie są bardzo inteligentni, ale także niezwykle uparci. Jeśli pies przestał spełniać twoje polecenia, powinieneś wiedzieć: po prostu zmęczył się robieniem tego, o co prosisz. Wystarczy dać zwierzaka odpocząć - i zacznie cię rozumieć od nowa.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Rasa nie jest absolutnie stworzona do ochrony. Są to napędzające, "pracujące" psy, więc ich geny mają inny potencjał, inny od strażnika.

Pierwsza ruja dziewczyny z Alaskan Malamute zaczyna się od ośmiu miesięcy do roku, powtarzana co sześć miesięcy. Maksymalny czas trwania procesu wynosi 20 dni. Początkowy wiek krycia wynosi dwa lata - okres, w którym pies staje się w pełni dojrzały. Psy dzierżą przez 12-15 dni w upale od suki. Ciąża trwa od 56 do 72 dni, w zależności od liczby przyszłych potomków: im więcej szczeniąt, tym krótszy jest okres ciąży. Ruchy potomne stają się zauważalne przez około 50 dni. W przeddzień narodzin dzieci w łonie matki zamarzają.

Standard zewnętrzny

Pies tej rasy jest zawsze oceniany według jednego z głównych kryteriów: czy przedstawiciel rasy może być uważany za arktycznego psa napędowego, czy nie. Istniejące wady ocenia się na podobnej płaszczyźnie: im bardziej wpływają na podstawową funkcję zwierzęcia, tym gorzej. W oparciu o tabelę będziesz w stanie samodzielnie ocenić dorosłą osobę pod kątem zgodności ze standardem rasy.

Tabela - cechy wizualnej standaryzacji

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy rozpoczęła się dzięki plemieniu Malemute, które mieszkało na Alasce. Ludzie byli robotnikami miłującymi pokój, a ich psy były takie same. Warto zauważyć, że rasa prawie się nie zmieniła od jej powstania, zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

  • Schwytany przez Jacka Londyn. Słynna powieść "Biały Kieł", która jest zawarta w szkolnym programie dla zagranicznej literatury, opowiada o czasach "gorączki złota", która miała pozytywny wpływ na popularyzację rasy Malamut. Poszukiwacze złota z różnych stron świata przybyli na Alaskę, a zwycięstwo wygrywali zwykle ci, którzy wzięli drużynę Alaski jako czworonożni towarzysze.
  • Odwrotna strona medalu. W beczce z miodem (mianowicie w popularyzacji rasy w okresie "gorączki złota") znalazła się także mucha w maści. Niestety, potrzeba dużej liczby czworonożnych pomocników doprowadziła do tego, że Alaskan Malamute został skrzyżowany z kimkolwiek. W rezultacie liczba psów rasowych znacznie się zmniejszyła.
  • Szybciej, wyżej, silniej. Zastąpiony "gorączką złota" przyszedł sportów zimowych. W szczególności wyścigi sań. To właśnie sport skłonił Amerykanów do poważnego zaangażowania się w przywracanie populacji najstarszej rasy psów. W drugiej połowie lat 20. ubiegłego wieku było to nadal możliwe do zrealizowania, ponieważ w przeciwnym wypadku po prostu nie można było wygrać w sportach sań.
  • Standaryzacja i uznawanie. Oficjalnie rasa została uznana za niezależną w 1935 roku. W tym samym roku stworzono i zatwierdzono standard rasy.
  • Lata drugiej wojny światowej. Ten "czarny" okres w historii świata znajduje odzwierciedlenie w co trzeciej rodzinie żyjącej na Ziemi. Wojna pozostawiła swój negatywny ślad w populacji Malamute, redukując ich liczbę do 30 czystej krwi.
  • Odzyskiwanie i promocja. Przywrócenie rasy rozpoczęło się dopiero pod koniec lat 40. XX wieku. Sukces osiągnięto dopiero w latach 60-tych. Sukces w tym przypadku oznacza przywrócenie liczby przedstawicieli rasy, co pozwala na usunięcie z porządku obrad kwestii wyginięcia gatunku. Na początku lat 70. ubiegłego wieku Alaskan Malamute rozprzestrzenił się w całej Europie, a dziś te twarde i dobroduszne psy zajmują 18 miejsce w 30 najpopularniejszych rasach psów.

4 funkcje rdzennych "Alaskan"

Od 2010 roku Alaskan Malamute jest oficjalnym symbolem małej ojczyzny - amerykańskiego stanu Alaska. Cztery dalsze fakty są interesujące w biografii rasy.

  1. Przyzwyczajenia wilka. Wilk, będąc przodkiem rasy, przekazał "alaski" sposób wyć na księżyc. Dlatego, zostawiając zwierzaka, aby spędzić noc w klatce na świeżym powietrzu w księżycową noc, nie zdziw się długim, wyć.
  2. Kot pazury. Kolejną interesującą cechą przedstawicieli rasy jest urządzenie do łap. Kiedy naciskasz pad, szpony Malamute wyskakują do przodu, jak u kotów. Które, nawiasem mówiąc, nie tolerują.
  3. Niedźwiedź bieżnika. Kończyny psa przypominają rakiety śnieżne. Struktura łap jest nieco podobna do tych niedźwiedzi: szeroka i masywna - nie pozwalają one psu wpaść w śnieg, równomiernie rozprowadzają ciężar zwierzęcia na skorupie.
  4. Zadatki na gwiazdę filmową. Psy rasy Alaskan Malamut stały się prawdziwymi gwiazdami Hollywood. Stało się to po premierze na szerokich ekranach filmu "Biała niewola" z Paulem Walkerem w roli tytułowej. Film opowiada o przeżyciu czworonożnych zwierząt domowych na Antarktydzie, po tym jak, z woli losu, zostali opuszczeni przez ludzi w pokrytej śniegiem bazie badawczej.

Gatunek

W tej chwili istnieją dwie linie Alaskańskich Malamutów, które choć nieznacznie różnią się od siebie. Po pierwsze, w rozmiarze. Ale są też inne różnice, które powiedzą do stołu.

Tabela - Charakterystyczne różnice między Malamutami linii M'Lut i Kotzebue.

Alaskan Malamute: opis i zdjęcie rasy

Kto by pomyślał, że ten wspaniały pies arktyczny, zaprojektowany do jazdy na sankach, stałby się ulubionym zwierzakiem wielu hodowców i miłośników zwierząt. Alascy Malamutowie nazywani są nawet "pociągiem północnym lub śniegiem". Ten pies jest w stanie przystosować się do najtrudniejszych warunków na północy, gdzie jest wieczna zima, mróz i śnieg. W tym samym czasie malamuty są bardzo wytrzymałe i silne. Mogą wozić sanie z człowiekiem lub wózkiem z rzeczami kilku kilometrów. Alaskan Malamute jest uważany za jedną z najstarszych ras psów zaprzęgowych. Nazwa rasy pochodzi od nazwy jednego plemienia, które żyło na zachodzie Alaski.

Zdjęcie: Alaskan Malamute

Alaskan Malamute: charakterystyka

Malamute jest bardzo przyjaznym, silnym, odpornym, towarzyskim psem, który desperacko potrzebuje ludzkiej uwagi. Ta rasa charakteryzuje się niesamowitą inteligencją i niesamowitym uporem. Wrodzony upór i silny charakter tłumaczą nieustanną chęć Malamute'a do "rządzenia" innymi zwierzętami, a nawet ich właścicielami.

Alaskan Malamute można nazwać "pracującym" psem. Praca i wysiłek fizyczny są dla niej istotnymi rzeczami, bez których może zmienić się w leniwego, o słabej woli, głupiego zwierzęcia. Jeśli zdecydujesz się zostać szczęśliwym posiadaczem i właścicielem Malamute, masz szczęście: w tym psie znajdziesz dobrą naturę, optymizm, hojność, oddanie i miłość. Ale warto zauważyć, że ten, kto szuka prawdziwej przyjaźni, odnajdzie ją, zaprzyjaźniając się z Malamute, ale ten, kto pragnie poddania się i posłuszeństwa, musi przejść obok tego psa.

Malamuty często mylone są z husky syberyjskie. To prawda, że ​​mają pewne wspólne cechy wyglądu, ale tutaj kończą się ich podobieństwa. Przede wszystkim Malamut różni się od husky swoim upartym temperamentem i niesamowitą wytrzymałością. Husky syberyjskie można również wykorzystać, a nawet wygrać wyścigi, ale nie może znieść ogromnego obciążenia przez długi czas na przestrzeni kilku kilometrów.

Pomimo tego, że Malamut jest nieco większy i wolniejszy niż Husky, ten pies jest "na ramieniu" każdą ciężką pracą. Malamuty są naprawdę największymi psami spośród wszystkich sań. Powodem tego rozmiaru jest potężny kręgosłup i muskulatura.

Warto zauważyć, że pomimo wytrzymałości Malamute w trudnych warunkach "lodowcowych", w ciepłym sezonie czują się nieswojo. Następnie potrzebują ostrożnej i specjalnej troski. Wynika to z ich gęstych włosów i tego samego grubego podszerstka. Ale jeśli Malamute dostanie się do jego otoczenia, może spokojnie biegać przez wiele dni. W tym samym czasie na jego twarzy nie będzie cienia zmęczenia.

Historia pochodzenia

Historia Malamute jest bardzo interesująca. Jak wspomniano wcześniej, rasa otrzymała swoją nazwę dzięki plemieniu Malamutów, którzy mieszkali na wybrzeżu Alaski. Malemuty byli bardzo pracowici i kochający pokój. Pierwszymi przodkami współczesnego Alaski Malamute były zadbane, potężne psy o doskonałej i gęstej sierści. Wiernie służyli swoim mistrzom, biegali w drużynach, a nawet pomagali im dźwigać ciężkie łodzie.

Na początku ubiegłego wieku Alaska dogoniła gorączkę złota. Wpłynęło to korzystnie na rozwój rasy. Popyt na Malamutes zwiększył się. Wielu górników zalało ziemie Alaski w poszukiwaniu złota, ale wielu z nich zmarło zanim dotarli na miejsce. Tylko ci, którzy używali sankach z Alaskan Malamutes jako środka transportu, osiągnęli sukces. Te wydarzenia i fakty zostały nawet uchwycone w powieściach przygodowych słynnego pisarza Jacka Londona.

Ale pomimo faktu, że liczba Malamutów wzrosła, pojawiły się również negatywne aspekty takiego zainteresowania i popytu. Górnicy złota gorączkowo próbowali przejść przez psa z wszystkimi możliwymi rasami, aby poprowadzić jednostkę z maksymalną szybkością i wytrzymałością. Ale z powodu tych "eksperymentów", chciwości i pościgu za złotem, czystej krwi Malamutów pozostało tylko kilka miotów.

Na szczęście "gorączka złota" została zastąpiona sportem. Teraz Amerykanie są zainteresowani wyścigami saneczkowymi i spędzali czas i pieniądze z podekscytowaniem, aby przywrócić rasę i uczynić ją jak najbardziej "czystą". W końcu tylko z rasowym Malamute można wygrać wyścigi na sankach. Dopiero w 1926 roku udało się osiągnąć pozytywne wyniki i znacznie zwiększyć populację rasowych malamutów. Od tego momentu rozpoczyna się hodowla rasowych malamutów alaskańskich.

W 1935 r. Rasa została uznana na całym świecie, utworzono nawet specjalny klub i opublikowano standard. Niestety, tragiczne wydarzenia, które miały miejsce podczas drugiej wojny światowej, doprowadziły do ​​tego, że na całym świecie pozostało tylko 30 czystych malamutów. Było to spowodowane ludźmi, którzy po prostu zostawili psy, by umrzeć z głodu. Ale zdarzały się nawet takie przypadki, kiedy spedytorzy, którzy prowadzili badania w Arktyce, po użyciu psów, rozwalali je jako niepotrzebne.

Kolejna odnowa rasy rozpoczęła się po zakończeniu wojny w 1947 roku. Ogromny wysiłek i zasoby materialne zostały wydane, tak że tylko w 1960 roku populacja Alaskańskich Malamutów wzrosła, a zniknięcie skały z powierzchni Ziemi nie wchodziło w rachubę. Na początku lat 70. Malamuty "zalały" kraje Europy. Do tej pory Alaskan Malamute zajmuje 18. miejsce w pierwszej trzydziestce najpopularniejszych ras na świecie. W 2010 r. Malamute został uznany za honorowy symbol Stanów Zjednoczonych.

Natura Alaski Malamute

Malamute to bardzo przyjazny i przyjazny pies. Po prostu uwielbia być w centrum uwagi. Dlatego jest idealny dla dużej rodziny z małymi dziećmi. Zawsze będzie mógł grać rolę niani i uczestniczyć z dziećmi w aktywnych grach.

Pomimo faktu, że Malamutowie bardzo lubią bliskich im ludzi i są w stanie mocno i trwale przywiązać się do swoich panów, wciąż będą domagać się wzajemności od osoby. To pies szkolny, który po prostu musi należeć do rodziny, czy to rodziny psiej, czy ludzkiej. Malamute w żaden sposób nie akceptuje treści w zamkniętej wolierze lub przedłużającej się samotności. W takim przypadku pies może się wycofać, traci zaufanie, a nawet miłość i szacunek dla ciebie.

Tak, warto zauważyć, że Alaskan Malamute, w przeciwieństwie do wielu jego czworonożnych braci, nie jest zwierzęciem jednego pana na całe życie. Trzeba tylko podkopać zaufanie, urazić Malamuta, lub stracić jego szacunek, ponieważ natychmiast przestawia swoje interesy na inną osobę. Nie znaczy to, że jest to zdrada z jego strony, chodzi o to, że ta rasa jest bardzo uparta, inteligentna i szybko może znudzić się wieloma regularnie powtarzanymi i powtarzalnymi czynnościami. Innymi słowy, jeśli codziennie, kilka razy, zamawiasz zwierzaka, aby przyniósł kapcie lub gazetę, może potraktować to jako brak szacunku i pamiętać o tym przez długi czas.

Ze względu na ten niuans Alaskan Malamute jest zdecydowanie zniechęcany do nabywania początkujących w hodowli psów. W przypadku braku niezbędnego doświadczenia w treningu i komunikacji z psami nowicjusz popełni błędy, co w przypadku tej rasy będzie niewybaczalne.

Upór Malamute'a znacząco zakłóca jego szkolenie i trening. Ale najciekawsze jest to, że dzięki swojej ciekawości i niezrównanej inteligencji są w stanie zapamiętać wszystkie polecenia od pierwszego razu. Będą nawet spełniać twoje prośby i polecenia, ale nie więcej niż 1-2 razy. Potem po prostu męczy ich powtarzanie znudzonych czynności i tracą zainteresowanie całym procesem szkolenia i szkolenia psów.

Należy zauważyć, że jeśli uderzył Cię imponujący rozmiar tego psa, a zdecydowałeś się kupić go jako niezawodny strażnik swojej posiadłości, nie możesz próbować na próżno. Pomimo swojej wielkości, mocnych łap i mocnych kości, Alaskan Malamute nigdy nie użyje tego "arsenału" do przejawiania agresji wobec jakiejkolwiek osoby. Wynika to z jego naturalnej życzliwości i życzliwości. Malamut nigdy nie spieszy się z obcym, tylko jeśli stanowi prawdziwe zagrożenie dla niego lub jego pana. Dla wszystkich gości i dla tych, którzy wejdą do domu, Malamute będzie ciepły i przyjazny, bez cienia agresji. Jedyną rzeczą, która może wystraszyć nieznajomego w przypadku Malamuta, są jego imponujące wymiary.

Ale zdarza się również, że z powodu niewłaściwego wychowania lub z powodu traumy psychologicznej cierpiącej na szczenię, Malamute może stać się niekontrolowanym agresywnym zwierzęciem. Doświadczeni hodowcy i weterynarze nie polecają nabywania szczeniaka z takimi skłonnościami, a jeśli taki szczeniak wciąż przychodził do twojego domu, to w żadnym wypadku nie możesz rozwinąć w nim agresji i spróbować skierować ją przeciwko ludziom. W rezultacie cała agresja i gniew mogą zwrócić się przeciwko samym właścicielom. Dlatego przy pierwszych agresywnych atakach Malamute konieczne jest gwałtowne zatrzymanie się, ale jeśli sam nie poradzisz sobie z problemem, to pies powinien zostać przekazany specjalistom.

Wygląd i standard

Do tej pory istnieją 2 główne typy Alaskan Malamute:

  • M'Lut - ten gatunek charakteryzuje się najbardziej zróżnicowanym kolorem: od czarnego i szarego do białego i niebieskiego;
  • Kotzebue - przedstawiciele tego gatunku powinni być pomalowani wyłącznie w kolorze "wilczym".

Różnica na płaszczyźnie fizycznej polega na tym, że Malamuty M'Lut są silniejszymi, większymi, zwinnymi i agresywnymi psami niż przedstawiciele Kotzebue. Wielu hodowców i hodowców psów aktywnie debatuje, która z tych odmian powinna być uważana za prawdziwą Malamute. Należy jednak zauważyć, że standard rasy został napisany nie przez ludzi, ale przez naturę i samą historię.

Ogólny Standard: Główne cechy

Alaskan Malamute to bardzo silny, silny, zwinny, jeździecki pies. Jest mocno spięta, jej klatka piersiowa jest głęboka, ale jej ciało jest wystarczająco zwarte. Ciało pokryte jest gęstą, sztywną sierścią i grubym, ale miękkim podszerstkiem.

Wysokość samców - od 60 do 63 cm, u samic - od 57 do 59 cm, średnia waga - od 35 do 38 kg.

Głowa powinna być szeroka, mocna, odzwierciedlać obecność inteligencji. Pomimo dużych rozmiarów jest proporcjonalny do ciała. Kufa jest również obszerna, ale w żadnym wypadku nie jest wydłużona ani spiczasta. Uszy Malamuta są trójkątne, stojące i pełne wdzięku. Są ustawione szeroko i lekko zaokrąglone na końcach.

Szczęki powinny być mocne, zęby - duże, ostre, przerażające. Usta ciasno. Zgryz nożycowy. Oczy Malamuta powinny być w kształcie migdałów, są małe i brązowe, ustawione nieco krzywo.

Nos powinien być pomalowany na czarno, za wyjątkiem czerwonych Malamutów: nos może być brązowy.

Szyja jest mocna i lekko zakrzywiona, co daje Malamute dodatkową łaskę i staje się. Skrzynia jest bardzo głęboka i szeroka. Daje im wzrost i stat. Grzbiet powinien być prosty, a lędźwie muskularne i mocne. Jeśli chodzi o ogon psa, musi wyzywająco zwinąć się i w spokojnym stanie dumnie wznieść się ponad grzbiet.

Malamute wełna jest jego główną cechą wyróżniającą. Przecież to jest północna rasa, dlatego natura ma sztywną podstawę szkieletową, pod którą ukryty jest gruby i miękki podszerstek. Wełna Malamute jest zawsze lekko tłusta, co zapewnia lepsze ogrzewanie i "wodoodporność".

Kolor dozwolony od jasnoszarego wilka, do czarno-białego, a nawet niebieskiego.

Kończyny Alaskan Malamute są równe i równoległe do siebie. Łapy są potężne i przypominają niedźwiedzie. Różnią się mocnymi kośćmi i rozwiniętymi mięśniami. Najważniejszą wadą i wadą są niebieskie oczy.

Długość życia

Psy rasy Alaskan Malamute żyją średnio od 12 do 15 lat

Liczba szczeniąt w miocie

W Alaskan Malamute z reguły rodzi się w miocie 5-6 szczeniąt

Utrzymanie i opieka nad Alaskan Malamute

Pomimo tego, że Alaskan Malamute jest bardzo pięknym i szlachetnym psem, nadal wymaga specjalnej i starannej pielęgnacji.

Jeśli chodzi o procedury wodne, ten pies nie może być wyciągnięty z wody, jak bardzo lubi pływać. Odkąd Malamute ma luksusowy gruby płaszcz, w sezonie letnim niezbędne są zabiegi wodne. Ale są pewne cechy, które należy wziąć pod uwagę. Chociaż jeśli nie zależy Ci na "pokazowym" wyglądzie swojego zwierzaka, poniższe wskazówki mogą zostać pominięte.

Mówimy o kolorze Malamute i pewnych niuansach kąpieli: białe i ciemne plamy muszą być umyte różnymi detergentami. Wynika to z faktu, że biała wełna jest bardziej brudna, a ciemne plamy mogą utracić głębię koloru i połysk z niewłaściwego szamponu.

Najważniejsze - dokładnie wypłucz wełnę z resztek detergentu. Po zabiegach Malamute musi zostać dokładnie wysuszony. W przeciwnym razie wełna może się toczyć, a pies może zachorować. A suszenie może zająć około godziny twojego czasu. Ponieważ konieczne jest nie tylko wyschnięcie, ale również przeczesanie grubej wełny, która często jest "niegrzeczna".

Podczas wylinki pies będzie potrzebował twojej pomocy. Podobnie jak inne czworonogi, proces ten odbywa się wiosną i jesienią. W tym okresie należy codziennie i ostrożnie czesać podszerstek i główny płaszcz. W przeciwnym razie twoje zwierzątko utworzy ogromne sploty, a puch psa będzie latał w twoim mieszkaniu.

Malamuty mają bardzo długie i ostre pazury, dlatego muszą być okresowo przycinane lub mielone. Oczy powinny być czyszczone co najmniej 1 raz w tygodniu, uszy powinny być czyszczone co najmniej 1 raz w miesiącu, postępować zgodnie z wyładowaniem z nosa.

W odniesieniu do cech treści, tutaj należy zauważyć, że Malamutes uwielbiają kopać dziury. Nawet jeśli znajdzie się w mieszkaniu, nie porzuci nadziei i nie wykopie podłogi. To nie jest zabawne, ale raczej naturalny instynkt. Nie zapominajcie, że Malamut pochodzi z zaśnieżonej Alaski, gdzie znajduje swoje jedzenie pod warstwą śniegu, którą należy wykopać. Odstawianie malamutów od tego zwyczaju jest prawie niemożliwe, dlatego najlepszym miejscem na ich utrzymanie będzie wiejska działka lub letni domek.

Zdjęcie: Alaskan Malamute

Mieszkanie nie odpowiada Malamute również dlatego, że jest bardzo kochającym wolność, aktywnym i zwinnym psem. Ograniczona przestrzeń i Alaskan Malamutes to dwie niezgodne rzeczy. Ale głównym powodem, dla którego przedstawiciele tej pięknej rasy nie mogą być trzymane w mieszkaniu, jest ich wielkość. Nie zniszczy wszystkiego wokół siebie i zajmie cenne metry kwadratowe.

Szkolenia i szkolenia

Jeśli mówimy o szkoleniu i edukacji, konieczne jest natychmiastowe przypomnienie uporu tej rasy i jej niezłomnego pragnienia dominacji nad wszystkimi. Rozpoczęcie wychowania jest konieczne od pierwszych dni pojawienia się szczeniaka w domu, a jednocześnie cierpliwości i zapasów na siłę woli, aby zakończyć to, co się rozpoczęło i przezwyciężyć liczne kłopoty.

Malamute to ogromny pakiet energii i entuzjazmu. Jest ciekawy, wszystko szybko chwyta. I będzie szczęśliwy robiąc wszystko, aż się znudzisz. A kiedy się zmęczysz - wróć. Tutaj musisz włączyć lidera, lidera stada, ale nie przesadzaj. Malamuta nie można nacisnąć, pamiętaj o jego specyficznym temperamencie.

Nigdy nie zapomnij o imponującym rozmiarze Malamute. Na przykład, gdy szczeniak był jeszcze bardzo mały, nie można było oprzeć się jego życzliwości i ciepłu, i pozwolić mu spać z tobą na łóżku / kanapie, a kiedy dorósł jako ogromny pies, zdecydowałeś się go odzwyczaić. Prawdopodobnie nie odniesiesz sukcesu, najprawdopodobniej sam zjesz ze swojej ulubionej kanapy, zamiast być w stanie popchnąć wielkiego Malamuta.

Malamute jest psem-psem i potrzebuje lidera. Właściciel musi stać się nie tylko jej przyjacielem, ale także przywódcą, w przeciwnym razie szybko "weźmie wodze steru w jej łapy". Aby stać się jej przywódcą i liderem, trzeba okazać szacunek psu, zdobyć jego zaufanie.

Malamuty są intelektualnie rozwiniętymi i ciągle "myślącymi" psami. Oni sami ocenią sytuację i zdecydują, czy ich przestrzegać, czy nie. Dlatego kontrola jej zachowania powinna być prowadzona w sposób ciągły. Nawet najmniejszych usterek nie można przeoczyć.

Jest jeden klucz do sukcesu, który pomoże właścicielowi "ograniczyć" temperament i upór Malamute - jest to praca i wysiłek fizyczny. Potrzebują pracy, a także żywności lub wody. Aby wszyscy byli szczęśliwi, zwierzak musi być pełen pracy, ale w którym właściciel zdecydowanie uczestniczy. Taką pracą i wysiłkiem mogą być częste spacery na świeżym powietrzu, aktywne gry w piłkę, długi spacer na rowerze lub konno, a nawet piknik, w którym Malamute może pomóc w zabraniu jedzenia lub wody.

Jak wybrać szczeniaka Alaskan Malamute: gdzie kupić

Kiedy już zdecydujesz się na żłobek i spotkasz się z potencjalnym zwierzakiem, przejdź do wizualnego badania. Zwróć uwagę na zachowanie malucha: musi być aktywny, mobilny, z dobrym apetytem. Zewnętrznie szczeniak powinien wyglądać zdrowo, z lśniącą, grubą sierścią, czystymi uszami i oczami. Uszy nie powinny się palić. Sprawdź wszystkie szczepienia, a także stan żołądka. W końcu najczęstszym problemem zdrowotnym Malamutów jest skręcenie żołądka. Sprawdź również pomoc na uruchomienie pasożyta.

Jeśli jest taka możliwość, koniecznie spotkaj się z rodzicami szczeniaka. Sprawdź ich nagrody i rodowód. Obserwuj ich zachowanie: młode są odbiciem rodziców. Nie chwytaj pierwszego proponowanego karapuz-Malamutika. Spędź co najmniej godzinę oglądając wszystkie szczenięta. Bardzo ważne jest, aby w porę zauważyć ukrytą lub jawną agresję. W żadnym wypadku nie powinieneś kupować takiego szczeniaka. Może zwrócić się przeciwko tobie.

Najważniejszą rzeczą jest, abyś pobudził między wami iskierkę wzajemnego zrozumienia i miłości. Tylko w tym przypadku możesz zdobyć prawdziwego i lojalnego przyjaciela i towarzysza.

Alaskan Malamute Puppy Price

Koszt szczeniąt Alaskan Malamute zaczyna się od 10 000 - 12 000 rubli dla psów bez rodowodu. Od 15 000 do 30 000 rubli to osoby z rodowodem. Cena dla szczeniąt Alaskan Malamute wynosi od 30 000 rubli i więcej w elitarnych psach, których utytułowani rodzice są zwycięzcami prestiżowych wystaw.

Interesujące fakty

Jest to interesujące i przydatne, aby o tym wiedzieć

  • Malamuty uwielbiają kopać wszystko i wszędzie i nie mogą sobie z tym poradzić;
  • te psy uczestniczyły w najbardziej znanych i ważnych ekspedycjach naukowych;
  • Alaskan Malamute to symbol gorączki złota i maskotka odkrywców na Alasce;
  • Malamute jest integralną "cechą" i uczestnikiem pewnych sportów;
  • Alaskan Malamute został nakręcony w legendarnym filmie fabularnym "Biała niewola".

Alaskan Malamute - północny gigant

Alaskan Malamute (ur. Alaskan Malamute) jest dużym psem, zaprojektowanym do pracy w zespole na Alasce. Uważa się, że jest to jedna z najstarszych ras psów, wyhodowanych przez plemię Eskimosów z malamyut, najpierw jako pies regularny, a następnie jako pies zaprzęgowy. Często są mylone z syberyjskimi pisklętami, ponieważ mają podobne kolory, ale Malamuty są znacznie większe i mają bardziej dominujący charakter.

Tezy

  1. Nie polecany dla niedoświadczonych miłośników, ponieważ naturalna inteligencja i niezależność utrudniają szkolenie i naukę.

  • Malamutowie będą starali się zdominować rodzinę, a każdy członek musi być gotowy (i zdolny) do postawienia się wyżej niż oni.

  • Świetnie się kopią, jest z natury nieodłączna. Należy wziąć to pod uwagę, jeśli pies mieszka na podwórku, ponieważ rośliny mogą cierpieć i może wykopać rów pod płotem.

  • Jest to duży, energiczny pies stworzony do przewozu towarów. Jeśli nie jest odpowiednio przeszkolona i nudzi się, może stać się destrukcyjna dla domu.

  • Przy odpowiedniej socjalizacji i wychowaniu malamuty mogą dobrze dogadać się w domu z psami i kotami. Ale na ulicy zasady te nie mają zastosowania i będą polować na małe zwierzęta, w tym na sąsiednie koty.

  • Nie wiedzą, jak szczekać (z rzadkimi wyjątkami), a ich gęsta wełna nie jest przeznaczona do gorących klimatów.
  • Historia rasy

    Alaskan Malamutes są uważane za jedną z najstarszych ras psów, jednoznacznie najstarszą w Ameryce Północnej i prawdopodobnie najdłużej żyjącą obok ludzi. Teoria jest poparta odkryciami archeologicznymi, potwierdzającymi, że niewiele się zmieniły od czasów starożytnych. Analiza DNA tej rasy, przeprowadzona w 2004 roku, potwierdziła, że ​​jest najbliżej wilka.

    Jest prawdopodobne, że przodkowie współczesnego Malamute byli udomowionymi wilkami z Azji Środkowej i Wschodniej. Przybyli do Ameryki Północnej z koczownikami przez Cieśninę Beringa ze wschodniej Syberii podczas plejstocenu, około 14 000 lat temu.

    Analiza DNA syberyjskiego Huskiego, Alaskana Kli-kai i Alaski Malamutes wykazała ich związek z wilkiem i ze sobą. Główna różnica między nimi, Malamuty są większe, mocniejsze i złożone z ciężkiej kości, ich waga waha się od 34 do 39 kg.

    Natomiast Siberian Husky jest mniejszy, średniej wielkości i waży 20-27 kg. Według danych uzyskanych przez paleontologów, pies czasów paleolitu przypominał wyglądem husky, ale był nawet większy niż rozmiar Malamute. I choć nie ma na to dowodów naukowych, Malamutowie są podobni do pierwszego wilka, udomowionego przez człowieka. Innymi słowy, jest to pierwszy pies na ziemi.

    Jako członkowie plemienia psy tego okresu po prostu nie mogły mieć specjalizacji. Życie plemion Eskimosów składało się z wędrówki koczowniczej przez ostre ziemie i poszukiwania pożywienia. Używano ich w polowaniu, jako strażnik i do wszelkich innych celów. Eskimosi nie od razu zaczęli używać psów jako sań, nie mieli takiego wyboru.

    Surowy klimat Alaski, ograniczenia żywieniowe odegrały kluczową rolę w rozwoju rasy. Psy, które nie mogły przetrwać w tym klimacie, po prostu zniknęły z łańcucha genetycznego, pozostawiając miejsce tylko najsilniejszym i najsilniejszym.

    Wideo: różnica między Malamute i Husky

    A standardy były proste i nie miały żadnego związku z pięknem, pies musiał być silny, zdolny zarówno polować, jak i ciągnąć sanie i dobrze tolerować mrozy. W wyniku tej naturalnej pracy hodowlanej pojawił się Alaskan Malamute. Tradycyjnie używano ich do polowań, do pilnowania nomadów i psów zaprzęgowych.

    Znajomość Europejczyków z tymi psami rozpoczęła się z chwilą podboju Syberii, ale prawdziwa popularność przyszła w 1896 roku, wraz z początkiem gorączki złota na Klondike. Tłum ludzi, którzy chcieli zarobić pieniądze, rzucił się i wszyscy chcieli się ruszyć tak szybko, jak to możliwe, co nie jest łatwym zadaniem na północy.

    Ceny dla psów wystartowały, na przykład, zapłaciły 1500 $ za drużynę i 500 $ za dobrego psa, lub 40 000 $ i 13 000 $ w nowoczesnym odpowiedniku. Malamuty stały się najdroższym i najbardziej pożądanym psem w regionie.

    Inne rasy psów, takie jak Nowa Fundlandia i św. Bernardy, przybyły wraz z poszukiwaczami złota. Zaczęli krzyżować się z miejscowym, w nadziei na uzyskanie silniejszych psów. Jednak tacy zawodnicy nie byli odpowiedni i walczyli ze sobą więcej, niż ciągnęli saniami.

    W tym samym czasie wyścigi psich zaprzęgów stają się popularnym sportem. W 1908 r. Odbyły się wszystkie loterie Alaska, wyścig o długości 408 mil. Zdobycie tego pośpiechu oznaczało prestiż, sławę i pieniądze, a ludzie z całej Alaski zebrali psy do tego wyścigu.

    Jednak pomimo wytrzymałości, zdolności do pracy w zespole i zdolności adaptacyjnych do klimatu, pod względem szybkości, Alaskan Malamutes przegrał z innymi rasami. Właściciele mieli nadzieję poprawić swoją szybkość, krzyżując się z małymi rasami, aw tym okresie psy rasowe były na skraju wyginięcia.

    W 1920 r. Stan rasy był krytyczny i znajdował się na skraju wyginięcia. Nadal były silne i trwałe, ale liczba psów czystorasowych krytycznie spadła. Następnie niewielka grupa hodowców połączyła siły, aby przywrócić rasę.

    W ciągu następnych 20 lat podzielą się na trzy linie, aby ostatecznie stać się współczesnymi typami psów. Te linie to Kotzebue, M'Lut i Hinman-Irwin. Wszystkie współczesne psy wywodzą się z tych linii i mają cechy jednego lub drugiego z nich.

    Gdy tylko rasa odzyskała zdrowie, jak rozpoczęła się II wojna światowa, w której wzięli udział. Straty były ogromne, a do 1947 r. Pozostało tylko 30 zarejestrowanych psów, ale wysiłki kochanków pozwoliły uratować rasę, choć do tego trzeba było przełamać czystość linii.

    Dziś Alaskan Malamute jest jedną z najpopularniejszych ras psów północnych. Zaczynając jako pies zaprzęgowy dla plemion Eskimosów, jest teraz oficjalnym symbolem stanu Alaska, ale wciąż jest często używany w swojej tradycyjnej roli.

    Opis

    Chociaż często są myleni z bliskimi krewnymi - Siberian Husky, Alaskan Malamutes są największym i najstarszym psem na północy. Mocne, sportowe, wytrzymałe, zaprojektowane do przenoszenia ciężkich ładunków na duże odległości.

    Wysokość samców w kłębie sięga 64 cm, a waga 39 kg, natomiast samice osiągają 58 cm i 34 kg. Jednak często można znaleźć osoby o rozmiarach większych i mniejszych. Oceniając psa, zwraca się większą uwagę na typ, proporcjonalność, zręczność i inne cechy funkcjonalne, a nie na wielkość.

    Malamute (po lewej) i Husky. Różnice są oczywiste.

    Głowa jest duża, szeroka, proporcjonalna do ciała. Patrząc od przodu, kształt głowy i kufy powinien przypominać wilka. Oczy są średniej wielkości, w kształcie migdałów, zewnętrzne kąciki oczu znajdują się wyżej niż wnętrze. Kolor oczu powinien być brązowy, niebieskie oczy dyskwalifikującym imadłem. Uszy średniej wielkości, o trójkątnym kształcie, z lekko zaokrąglonymi końcami, szeroko rozstawione na głowie.

    Alaskan Malamute ma gruby podwójny płaszcz, z twardymi włosami i gęstym podszerstkiem. Podszerstek jest gęsty, tłusty i gęsty, zapewniając doskonałą ochronę. W miesiącach letnich płaszcz staje się mniej gęsty i krótki.

    Kolor wełny waha się od szarości, wilka po czerń, sable i różne odcienie. Dozwolony biały, jednolity kolor. Połączenie kolorów jest dozwolone w podszerstku, znakach i na spodniach.

    Postać

    Psy te znane są z przyjaznego stosunku do ludzi. Nigdy nie unikną nieznajomych, witając wszystkich jak dawno zapomnianego przyjaciela. Natura Alaski Malamute nie nadaje się do pracy strażniczej, chociaż jej rozmiar i wygląd przypomina wilka, straszy przechodniów. Życzliwość i towarzyskość oznaczają, że nie mogą kochać tylko jednej osoby.

    Innym powodem, dla którego nie nadają się do ochrony, jest brak szczekania w tradycyjnym sensie. Mogą jednak być dość głośni w wyrażaniu szczęścia, strachu, samotności lub podniecenia. Emocje wyrażają za pomocą różnych dźwięków - chrząknięć, pisk, wycie. Chociaż niewielka ich liczba wciąż może szczekać.

    Malamuty, takie jak Akita Inu, uwielbiają nosić rzeczy w ustach, może to nawet być twój nadgarstek. Ale to nie akt agresji, niechęć do krzywdy, ale słodka cecha. Mogą wziąć twój nadgarstek, aby sprowadzić cię na smycz, kiedy chcą chodzić. Jest to instynktowne zachowanie, którego nie można wyeliminować.

    Bardzo ważne jest, aby właściciel był konsekwentny i stanowczy oraz odgrywał rolę lidera lub alfa w psim życiu. Jeśli właściciel nie jest asertywny i nie będzie pełnić roli właściciela, pies przejmie tę rolę i będzie dominował w domu. Doprowadzi to do agresji, aby wskazać członkom paczki (ludziom) ich miejsce.

    Psy, które przyjmują tę rolę, są trudne do przekwalifikowania, mogą wymagać profesjonalnego trenera, rehabilitacji lub nawet nowej rodziny, w której właściciel postawi się jako osoba dominująca. Niezdecydowane próby wprowadzenia się przez właściciela do roli alfa doprowadzą do agresji.

    Malamutowie szybko wszystko rozumieją i szybko się nudzą, więc trening powinien być krótki, urozmaicony i pełen bodźców. W przeciwieństwie do innych ras, które powtarzają to samo w kółko, Malamute rzuci i podejmie racjonalne działania. Najczęściej są one opisane jako inteligentne, ale uparte. Pozytywna konsolidacja, nagrody i gadżety działają znacznie lepiej niż grubiaństwo i siła.

    Począwszy od szczenięcia, zasady, granice i ograniczenia powinny być wyraźnie oznaczone i szanowane z upartym, ale łagodnym zakazem. Przodkowie tych psów sami zdecydowali, co i jak zrobić, przebijanie się przez mróz, śnieg, burze śnieżne i tego zachowania nie można wyłączyć na żądanie właściciela. Ważne jest, aby zrozumieć, że Alaskan Malamute może zostać wysłany tam, gdzie potrzebujesz, ale nie możesz tam dotrzeć siłą.

    Chociaż rozumieją i uczą się bardzo szybko, często potrzebują trochę czasu, zanim wykonają polecenie. Niezależne, jeśli rozumieją, że twój zespół nie ma sensu lub nie widzą go w nim, ale są powolne w jego realizacji, a nawet nie wypełniają go w ogóle. Pamiętajcie, że zostali wybrani na setki lat jako psy zaprzęgowe niezdolne do monotonnej pracy. Znakomicie przejawiają się w dyscyplinach sportowych i tych, w których potrzebna jest inteligencja, wytrzymałość i ostrość.

    W przypadku Alaskan Malamutes "roboty ziemne" są naturalne, kopają dla zabawy i schładzają się w dziurze. Jeśli masz szczęście, a twój Malamut lubi kopać, to lepiej dać mu do tego róg lub zaakceptować i zapomnieć o pięknym trawniku, ponieważ nie można tego poprawić.

    Ważniejsze jest, aby ich życie było interesujące, dawało dużo komunikacji, treningu, chodzenia i zmniejszania zachowań destrukcyjnych. Są przeznaczone do codziennej, ciężkiej pracy, a ci ludzie są winni temu, że nie mają gdzie włożyć energii. Właściciele, którzy nie mają możliwości chodzenia, zabawy, wychowywania Malamute, lepiej zwrócić ich uwagę na inne rasy.

    Podobnie jak wszystkie psy pracujące w uprzęży, malamuty dobrze radzą sobie z innymi psami. Ich socjalizacja powinna rozpocząć się wcześnie i zaznajomić z nowymi zapachami, gatunkami, zwierzętami i ludźmi. Psy, które nie zostały prawidłowo zsocjalizowane, mogą dominować nad innymi psami tej samej płci. Jeśli nie wycofają się, mogą być walki. Chociaż takie walki nie prowadzą do poważnych obrażeń lub śmierci, zatrzymują się, gdy tylko przeciwnik rozpozna zwycięstwo.

    Alascy Malamuty bardzo ostrożnie podchodzą do swoich dzieci i dobrze znają wspólny język, ponieważ uwielbiają bawić się i działać. Ale to są duże psy i nie powinieneś zostawiać ich w spokoju, bez nadzoru.

    Po odpowiednim uspołecznieniu w wieku 6-12 tygodni Malamutes może przyjmować inne zwierzęta jako członków grupy. Nie dotyczy to jednak innych zwierząt spoza domu. Na przykład w domu żyją dobrze z twoim kotem, ale zabijają sąsiada kota na ulicy. Te psy nie są zalecane w domach, w których znajdują się inne małe zwierzęta, instynkt myśliwego jest w nich silniejszy niż rozum. A kiedy polują, wyglądają jak koty: ciche i zamarznięte, przyciskają się do ziemi, zanim rzucają się do ofiary. Właściciele, którzy nie radzą sobie z takim zachowaniem i mają tendencję do chodzenia z psem bez smyczy, nie powinni rozpoczynać takiej rasy dla siebie.

    Są to czyste psy, bez charakterystycznego zapachu psa. Opiekują się sobą jak koty, usuwając brud z każdego miejsca, do którego mogą dotrzeć. Jednak ich sierść jest gruba, twarda, z gęstym podszerstkiem i jeśli masz zamiar trzymać je w mieszkaniu, potrzebujesz trochę ostrożności. Zwykle wylewają dwa razy w roku, na lato wełna staje się krótsza i nie tak gruba, w tym czasie ta wełna jest obficie obsypana meblami i dywanami, leci w powietrzu. Możesz zmniejszyć jej ilość, po prostu czesając ją raz dziennie.

    Zdrowie

    Jest tylko jedno badanie zdrowia psów tej rasy, przeprowadzone w UK Kennel Club w 2004 roku na małej grupie 14 psów. Średnia długość życia Alaskan Malamute wynosi 10,7 lat, co jest porównywalne z innymi rasami tej samej wielkości. Jednak próbka jest zbyt mała, aby można ją było uznać za wiarygodną, ​​a inne źródła podają, że Malamute ma jeden z najdłuższych okresów życia dla dużych psów - do 15 lat.

    Najczęstsze choroby to: dysplazja i zaćma.