Łysienie u psów: tabela objawów i leczenia

Nasze zwierzęta przekupują nas nie tylko swoim zabawnym zachowaniem, ale także tym, że potrafią w każdej chwili gładzić miękką i puszystą wełnę. Ale ta możliwość nie zawsze ma miejsce. Łysienie u psów może temu zapobiec.

Co to jest, w jaki sposób manifestuje się patologia?

Termin "łysienie" odnosi się do łysienia. Patologia ta może być spowodowana wieloma czynnikami, wśród których najczęściej występują: alergie pokarmowe, działanie substancji drażniących i toksycznych, inwazja pcheł. Należy zauważyć, że w praktyce weterynaryjnej zdarzają się przypadki, gdy nie można zidentyfikować prawdziwej przyczyny źródłowej. To jest "łysienie X". U psów, jak sugerują eksperci, może to być spowodowane nadmiarem hormonów płciowych w ciele.

Można go wyleczyć... ale w większości przypadków konieczne jest uciekanie się do kastracji lub sterylizacji. Jednakże stosuje się również leczenie łysienia u psa za pomocą melaniny (a dokładniej melatoniny). Niestety, nawet operacja nie zawsze pomaga w tym "sekretnym łysieniu". Ale nie rozpaczaj: oprócz łysiny, która nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia psa, ta choroba nie ma żadnych innych skutków ubocznych.

W związku z tym łysienie objawia się po prostu: zwierzę nagle lub stopniowo zaczyna wypadać z włosów. Zdarza się masa i ognisko (łysienie plackowate u psów), jedno- i dwustronne. Należy pamiętać, że łysina nigdy nie jest niezależną "chorobą", ponieważ zjawisko to prawie we wszystkich przypadkach wskazuje na poważną patologię. Trzeba tylko wyleczyć chorobę, ponieważ wełna stopniowo się powiększa.

Zasadniczo w niektórych przypadkach oliwa z oliwek pomaga: z łysieniem u psów jest źródłem cennych witamin, mikro i makroelementów. Przy stosowaniu zewnętrznym do nawilżenia i zmiękczenia wysuszonej skóry można stosować sterylizowany olej.

Tabela diagnostyczna

Aby ułatwić Ci nawigację w najrozmaitszych możliwych przyczynach tego, co dzieje się z twoim psem, specjalnie przygotowaliśmy stół, w którym zebraliśmy najbardziej charakterystyczne choroby połączone z utratą włosów, ich obrazem klinicznym i leczeniem. W domu możesz poradzić sobie tylko z niektórymi z tych problemów, więc zalecamy natychmiast skontaktować się ze specjalistą weterynarii, jeśli zauważysz jakiekolwiek oznaki łysienia.

Inne przyczyny choroby

Jak widać, łysienie psa jest poważną patologią. Jego przyczyny są bardzo wszechstronne i obejmują zarówno względnie nieszkodliwe alergie pokarmowe, jak i poważne zaburzenia hormonalne, które w niektórych przypadkach prowadzą nawet do śmierci u zwierząt. W jakich innych przypadkach pies może łypać bez ograniczeń?

Z jakiegoś powodu, z takimi objawami, wielu nawet nie myśli o robakach, ale na próżno. Toksyny pasożytniczych robaków mogą powodować ogromną liczbę różnorodnych zaburzeń, a łysienie jest tylko jednym z nich. Jeśli podczas badań krwi odkryto wiele eozynofilów, a Twój pies zaczyna przypominać skórzaną rękawicę, nie zaszkodzi sprawdzić kał i przepisać leki przeciw robakom.

Czasami małe psy, a zwłaszcza psy nerwowe, mogą zacząć łysnąć z powodu stresu, którego doświadczyły. W związku z tym może dojść do nagłego spotkania z większym psem, przeniesieniem, innymi czynnikami. Przy okazji, łysienie w takich "psychosach" może rozpocząć się nawet po ścinaniu. Pomyśl tylko - spotkanie z wielkim i przerażającym fryzjerem!

W związku z tym nie jest wymagane leczenie, ale można przepisywać leki uspokajające. Jeśli zwierzę uspokoi się, to z czasem wełna odrośnie. W każdym razie nie zaszkodzi pokazać go doświadczonemu weterynarzowi...

Dlaczego zwierzak traci wełnę: najczęstsze przyczyny i leczenie łysienia u psów

Zdrowy pies można zobaczyć natychmiast: wesoły spacer, żywy wygląd, ale głównym znakiem jest piękny i lśniący płaszcz. Płaszcz jest ważny w życiu zwierzaka. Zgodnie z jego stanem, możliwe jest ustalenie, czy zwierzę ma problem zdrowotny. Dlatego każdy właściciel musi wiedzieć, czym jest łysienie u psów, aby móc je zidentyfikować na wczesnym etapie, aby szukać pomocy w czasie.

Opis choroby

Łysienie jest bolesnym stanem, w którym dochodzi do całkowitej lub częściowej utraty włosów. Najczęściej dotyczy to dystalnych kończyn, głowy i szyi. Skóra w obszarze łysienia wygląda normalnie, chociaż plamy pigmentowe są czasami widoczne. Psy i suki są chore. W strefie ryzyka zwierzęta w wieku powyżej 5 lat.

Wszystkie rasy są narażone na łysienie, ale psy z gęstym podszerkiem są podatne na to genetycznie: Akita Inu, Samoyed, Malamute, Husky, Szpic Pomorski, Chow Chow i Pudel.

Przyczyny i grupa ryzyka

Istnieją dwa rodzaje przyczyn łysienia u psów:

Możesz je odróżnić według lokalizacji. W przypadku zaburzeń endokrynologicznych łysiny zazwyczaj tworzą się symetrycznie. Przy niehormonalnej naturze patologii, łysienie znajduje się chaotycznie.

Hormonalne przyczyny łysienia obejmują:

  • Zespół Cushinga (zwiększone stężenie kortyzolu we krwi);
  • nadmiar lub brak produkcji estrogenu;
  • hormon wzrostu niezbilansowany;
  • niedoczynność tarczycy (niedobór hormonu tarczycy).

Łysienie endokrynne występuje najczęściej u starszych psów. Charakteryzuje się rozległymi, rozproszonymi, łysymi plamami, które powodują podrażnienie i swędzenie.

  • złe odżywianie;
  • infekcje grzybicze lub bakteryjne;
  • alergia (lek, kontakt, jedzenie, ukąszenia owadów wysysających krew);
  • choroby pasożytnicze;
  • wpływ ektopasożytów (kleszcze rodzaju Demodex, Sarcoptes);
  • zapalenie gruczołów skórnych.
Złe odżywianie jest częstą przyczyną łysienia, ponieważ sierść zależy od poziomu witaminy B, C i biotyny we krwi.

Najczęstszą przyczyną niedoboru tych składników jest to, że właściciele trzymają psa na naturalnej diecie, zapominając o wprowadzeniu warzyw do diety. Zwierzę je tylko zboża z dodatkami mięsnymi i kościami, nie pobierając niezbędnych minerałów, witamin i pierwiastków śladowych. Z reguły łysienie rozwija się stopniowo. Łatwo jest określić przez przerzedzenie podkładu, chronić włosy, ich matowy kolor.

Infekcje grzybicze są charakterystyczne dla ras pomarszczonej skóry (mopsy, Shar pei, Buldogi angielskie). Fałdy skóry są słabo wentylowane i zbierają wilgoć, co stwarza warunki do rozwoju bakterii. Przyczyną łysienia staje się grzyb drożdżakowy, który atakuje włosy w pachach, z tyłu uszu, w samych fałdach.

Reakcje alergiczne są dziś częstsze u psów. Często jest to spowodowane zmianą karmy, niskiej jakości szamponem lub niezdrową dietą. Nawet kwitnący pyłek może powodować alergie i utratę włosów.

Infekcje pasożytnicze powodują łysienie psa u psów, tj. łyse plamy powstają przez małe ogniska, które następnie rosną zauważalnie. Najczęściej skóra jest dotknięta świerzbami, nużycą, sarkoptozą, grzybicą, zapaleniem mieszków włosowych, pchłowym zapaleniem skóry.

W tym przypadku łysieniu towarzyszy piodermia - tworzenie się grudek krostkowych, a także świąd. Pies mocno czesał miejsca łysych plam, tylko zwiększając utratę włosów.

Istnieje inna grupa przyczyn prowokujących czasowe łysienie:

  • suk w ciąży, zaburzenia równowagi hormonalnej podczas rui, a także w okresie poporodowym;
  • sezonowe linienie;
  • stres

Rodzaje łysienia

Dzisiaj w weterynarii nie ma jednego systemu klasyfikacji, który jasno opisałby rodzaje choroby. Trudność wynika z wielu objawów, często połączonych z inną chorobą. Ale istnieją dwie główne grupy łysienia:

  • według etymologii: zapalny i niezapalny;
  • według pochodzenia: wrodzony i nabytych;
  • lokalizacja: symetrycznie dwustronna (telogen lub lustro), wieloogniskowa i ogniskowa (zagnieżdżona).

Łysienie może być wrodzone, a może zależeć od koloru psa. Zjawisko to nazywa się "bieleniem bielącym". Występuje w rasach takich jak dog niemiecki, jamnik, whippet, chart, yorkshire terrier, doberman. Patologia dotyczy niebieskiego (osłabionej czerni), a także żółto-brązowych barw. Uszkodzenie mieszków włosowych w obszarach bielonych następuje zwykle od 6 miesiąca życia.

Odziedziczona anomalia dystrofii czarnych włosów jest zjawiskiem charakterystycznym dla ras takich jak collie, beagle, basset hound i wskaźnik. Ta postać wrodzonego łysienia wpływa na tricolor. Objawia się w kruchości i utracie ciemnych włosów, począwszy od 4 miesiąca życia szczeniaka.

Ale istnieje również forma wrodzonego łysienia, niezwiązanego z kolorem sierści. Wszyscy znani przedstawiciele - pies rasy chińskiej Crested i meksykański bezwłosy. Ale ta patologia podlega różnym rasom. Szczenięta rodzą się ze zwykłymi wskaźnikami, ale w wieku 1-4 lat zaczynają łysy.

Łysie plamy najpierw tworzą się po bokach, a następnie przesuwają się do tyłu. Najbardziej podatne na anomalie rasy: Cocker Spaniel amerykański, Rottweiler, Doberman, Pudel, Whippet, Belgian Shepherd, Labrador Retriever, Beagle.

Również lekarze używają terminu "łysienie X", co oznacza patologię o nieznanych przyczynach pierwotnych. Często nie jest możliwe ustalenie ostrości choroby.

Objawy

Nie ma jednego klinicznego obrazu łysienia, ponieważ każda z jego postaci ma swój własny kompleks manifestacji. Ale można je pogrupować:

  1. W przypadku łysienia spowodowanego przez alergie lub nużycę charakterystyczną cechą jest swędzenie, sverbezh, zaczerwienienie skóry.
  2. Kiedy zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry pcheł, grudki rumienia tworzą się z płynem surowiczym. Kiedy pies je otwiera, krosty zmieniają się w wrzody.
  3. Grzybicznemu, wirusowemu i bakteryjnemu charakterowi łysienia towarzyszą wymioty, luźne stolce i letarg.
  4. Kiedy grzybicy można znaleźć na skórze pet wysypka, złuszczanie, pęknięcia, tworzenie się skorupy w miejscach uszkodzenia.
  5. Zapaleniu mieszków włosowych oprócz łysienia towarzyszy wzrost temperatury ciała, świąd, powstawanie krost, zaczerwienienie obszarów dotkniętych chorobą.

Hormonalne przyczyny łysienia są bezobjawowe, czasami występuje przebarwienie w strefie łysienia. To wielość manifestacji, a także ich odmienny charakter utrudnia diagnozę. Dlatego, aby potwierdzić diagnozę, musisz przeprowadzić kompleksową ankietę dotyczącą zwierzaka.

Diagnostyka

Diagnostyka różnicowa to czasochłonne badanie z wieloma kosztownymi analizami. Bez tego niemożliwe jest ustalenie przyczyny łysienia i opracowanie odpowiedniego schematu leczenia.

Pierwszym etapem badania jest zewnętrzne badanie zwierzęcia. Lekarz weterynarii określa rodzaj łysych plam, ich częstotliwość, czy występują towarzyszące objawy. Jeśli podejrzewa się patologię endokrynną, pobiera się krew w celu określenia poziomu hormonów. Analiza pozwala również ustalić stężenie białka, obecność antygenów, aktywność limfocytów B i T (z ogniskowym łysieniem).

W celu zebrania wywiadu można również przeprowadzić diagnostykę lumdiagnostyczną za pomocą lampy Wood'a (definicja grzybicy), mikroskopii włosowej (trichoskopii), kultury mikologicznej i bakteriologicznej.

Badanie cytologiczne polega na pobieraniu próbek materiału do biopsji skóry. Aby wykluczyć nowotwór narządów wewnętrznych, wykonuje się USG. Badanie ultrasonograficzne tarczycy będzie również wymagane, jeśli podejrzewa się zespół Cushinga (niedoczynność tarczycy).

Aby wykluczyć alergie na endogenne pasożyty, przeprowadzono analizę jaj robaków i badano kał (coprogram).

Leczenie

Lekarz weterynarii zaleca kompleks środków terapeutycznych w oparciu o nasilenie choroby, powiązane problemy i ogólny stan zdrowia zwierzęcia. Metoda i przygotowania zawsze zależą od podstawowej przyczyny.

Jeśli wystąpi łysienie z powodu braku równowagi endokrynologicznej, zalecana jest terapia hormonalna: Trilostan, Mitotan, Melatonina, Lewotyroksyna, Lizodren. Leki te mają działania niepożądane, dlatego zaleca się stosowanie tej metody pod ścisłym nadzorem lekarza.

Jeżeli ustali się hipoestrogenizm (brak równowagi hormonów płciowych), zwykle przeprowadza się sterylizację lub kastrację zwierzęcia. Lekarze zalecają rozpoczęcie tego kroku, aby nie inwestować w złożone i skomplikowane badania.

Kiedy pasożytniczy charakter łysienia, strzały ivermictin są przepisywane w połączeniu z szamponami przeciwko podskórnym szkodnikom. Zawierają mikonazol, siarczek selenu lub chloroheksydynę). Strefy łysych plam traktowane roztworem Fosmet. Jeśli wykryte zostanie łysienie pęcherzykowe, lekarz usuwa nagromadzenie ropy w grudkach, a także przepisuje antybiotyki: cefaleksynę, zenera lub amoksyklaw.

W walce z grzybiczą naturą łysienia stosuje się maści Zoicol, Dermatol, Griseofulfin lub Yuglon. Obszar uprzednio łysiony powinien zostać przycięty i potraktowany 5% roztworem jodu.

Jeśli łysienie jest spowodowane złym odżywianiem, menu psa musi zostać dostosowane. Najlepszym rozwiązaniem jest przeniesienie zwierzęcia do karmy super premium. Dobrze skomentował znaki towarowe Optima Nova, Royal Canin, ACANA. Naturalna racja powinna zostać rozszerzona, pamiętaj o jej uwzględnieniu: warzywa (marchew, dynia, ogórki, cukinia), zboża, podroby, mięso, chude ryby i owoce (z wyjątkiem owoców cytrusowych).

Funkcje menu dla różnych ras są różne, więc to pytanie najlepiej jest zbadać indywidualnie. Ponadto zaleca się podawanie witamin, kompleksu z biotyną lub drożdży piwowarskich - te składniki przyspieszają porost włosów.

Łysienie w czasie ciąży jest leczone dietą wysokokaloryczną. Dobrze jest zapewnić suce suplementy premium i witaminy. Ona także musi mieć dostęp do wody. Zapewnij psu w spokojnym i cichym miejscu, gdzie może być bez natarczywej uwagi (szczególnie dziecinna).

Zapobieganie

Jako środek zapobiegawczy lekarze weterynarii zalecają ścisłe monitorowanie stanu zdrowia zwierząt domowych, odpowiedzialne traktowanie ich diety i unikanie stresu. Podczas sezonowego linienia spróbuj rozczesać podszerstek 1-2 razy dziennie. Nie zaniedbuj leczenia przeciw robakom, co 3 miesiące, daj swojemu psu tablet dla robaków. Przestrzeganie prostych zasad pozwoli Twojemu zwierzakowi być zdrowym i szczęśliwym.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Naturalna i anomalna łysina u psów: kiedy się martwić i co robić

Gruby i lśniący płaszcz zwierzaka jest dumą jego troskliwego właściciela. Dlatego taki problem jak łysienie u psa nie powoduje przypadkowych poważnych obaw. Przyczyną łysienia u zwierzęcia mogą być przyczyny naturalne, takie jak linienie lub poważne infekcje grzybicze lub choroby układu hormonalnego. Ważne jest, aby właściciel mógł rozpoznać rodzaj łysienia i podjąć odpowiednie działania, aby wyeliminować nieprzyjemne zjawisko.

Przeczytaj w tym artykule.

Przyczyny łysienia u psów

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów dzielą przyczyny wypadania włosów u psów na naturalne i anomalne.

Naturalny

Przyczyny natury natury, powodujące uogólnione łysienie u zwierząt, są przede wszystkim molekułami. Z reguły zjawisko to jest typowe dla okresu poza sezonem - wiosna-jesień. Przy utrzymaniu pokoju zwierząt domowych w ogrzewanych pomieszczeniach niektórych osób, wylinka może być trwała, niezależnie od pory roku.

Właściciel rasy, Szpic Pomorski, musi wiedzieć, że moltingu tych psów towarzyszy bardzo obfita utrata sierści i nie panikuj, gdy widzą oznaki masywnej łysiny u zwierzaka. Husky i Huskies również zrzucili dużo.

Utrata szaty podczas naturalnego procesu jest jednorodna, nie obserwuje się ognisk. Podczas wylinki ogólny stan zwierzęcia nie zmienia się, czasami pies może silnie swędzieć z powodu podrażnienia skóry przez martwe włosy. Przy regularnym czesaniu sytuacja szybko się poprawia, sierść staje się lśniąca i jedwabista.

W niektórych przypadkach ogniskowe łysienie w jamie brzusznej obserwuje się u ciężarnej samicy przed porodem i nie powinno powodować poważnych obaw właściciela.

A tutaj więcej o tym, jak zdobyć pchły u psów.

Nieprawidłowy

Właściciele czworonożnych zwierząt domowych najbardziej martwią się łysieniem, związanym z konkretną patologią. Weterynarze rozróżniają następujące anomalne czynniki, które powodują łysienie u psów:

    • Błędy w żywieniu. Niedobór w diecie niezbędnych aminokwasów zwierzęcych (zwłaszcza tauryny), witamin z grupy B, biotyny, kwasu askorbinowego, miedzi, selenu i cynku powoduje poważne zmiany w stanie skóry i towarzyszy jej intensywna utrata włosów.

Początkowo organizm reaguje na brak użytecznych składników odżywczych z tępymi i rozwichrzonymi włosami, a następnie pojawia się łysina ogniskową. Powód jest typowy dla zwierząt, które otrzymują pokarm naturalny lub gotową paszę o niezadowalającej jakości. Mono-diety również powodują utratę sierści przez psa.

    • Reakcja alergiczna. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia u psów są alergie pokarmowe. W niektórych przypadkach utrata włosów pojawia się, gdy reakcja alergiczna na leki i chemię gospodarczą.
    • Zaburzenia endokrynologiczne. Przyczyną łysienia u zwierząt domowych jest często zaburzenie równowagi hormonalnej. Tak więc, wraz z rozwojem zespołu Cushinga, znanego jako hiperadrenergiczny, w ciele zwierzęcia występuje nadmierna produkcja kortyzolu, któremu towarzyszy całkowita łysina. Przyczyną łysych plam jest często naruszenie produkcji estrogenu.

Hiperestrogenizm może rozwinąć się u osób obu płci. Łysienie na tle zmniejszonej produkcji estrogenów jest charakterystyczne dla sterylizowanych samic. Hormonalne przyczyny utraty sierści u psów obejmują także niedobór hormonu wzrostu i niedoczynność tarczycy. Brak hormonów prowadzi do licznych dysfunkcji narządów wewnętrznych i towarzyszy mu całkowite linienie.

Łysienie z powodu niedoczynności tarczycy

  • Choroby pasożytnicze. Przyczyną rozległych łysych miejsc u zwierząt jest często inwazja robaków. Wewnętrzne pasożyty, zatruwające organizm produktami jego życiowej aktywności, powodują poważne zatrucie, któremu towarzyszy łysina.
  • Oprócz wewnętrznych robaków, specjaliści weterynarii często spotykają się z zewnętrznymi pasożytami. Tak więc przyczyną całkowitej utraty włosów u psów są choroby takie jak nużyca, sarkoptoza, martwica, otodectosis. Patogeny patologii skóry są pasożytami roztoczy żyjącymi w naskórku zwierzęcia.
  • Bakteryjne infekcje skóry. Najczęstszą przyczyną łysienia jest ropne zapalenie skóry - pioderma.
  • Choroby grzybowe. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia ogniskowego jest grzybica. Choroba grzybicza stanowi poważne zagrożenie dla małych dzieci i dorosłych z osłabionym układem odpornościowym.
  • Różnorodne zapalenie skóry. Zapalenie naskórka, w szczególności słoneczne zapalenie skóry, towarzyszy wielu zwierzętom domowym przez całkowite lub ogniskowe wypadanie włosów. Łojotok, gruczolakowate gruczołów łojowych także prowokują łysiejące zwierzęta domowe z powodu infekcji mieszków włosowych.
  • Stres. Przyczyną nagłej utraty sierści u psów może być silne doświadczenie psycho-emocjonalne (przeniesienie się do nowego miejsca, śmierć właściciela, utrata domu itp.).

Eksperci weterynaryjni wśród czynników, które powodują rozwój łysienia u czworonożnego zwierzaka, obejmują również przyczyny dziedziczne. Najczęściej spotykane łyse spotyka się u Dobermanów (mutacja barwna), Malamutes, Chow Chow, Belgian Terrier i Rottweiler. Diagnoza łysienia ogona, pleców, brzucha

Po stwierdzeniu zmiany grubości futra u futrzastego zwierzaka właściciel nie powinien odkładać wizyty u specjalisty weterynaryjnego. Trzeba zwracać uwagę nie tylko na stan wełny, ale także na ogólne samopoczucie zwierzęcia.

W specjalistycznej placówce do diagnozowania chorego psa wykonuje się trichoskopię włosów. Badanie pozwala ocenić stan mieszków włosowych, rozpoznać pasożyta, wykryć zapalenie gruczołów łojowych gruczołów łojowych i podejrzenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych.

Pobieranie krwi dla hormonów

Badanie stanu hormonalnego organizmu pomoże wyeliminować hormonalną naturę łysienia u psów. Według badania krwi specjalista weterynarii ustali niedoczynność tarczycy u zwierząt domowych, hiperkortyzację, hyperestrogenizm, które są częstymi przyczynami łysienia.

W celu wykluczenia zmian grzybiczych skóry, w szczególności grzybicy, specjalista weterynarii przeprowadzi szybką diagnozę za pomocą fluorescencyjnej lampy Wood's. Żółto-zielony lub szmaragdowy blask wskazuje na obecność mikrosporii, a niebieskie światło oznacza brak choroby grzybiczej na skórze zwierzęcia.

Jeżeli podejrzewa się bakteryjne zakażenie skóry u zwierzęcia, materiał biologiczny jest zbierany wraz z dalszymi badaniami nad identyfikacją patogenu. Jeśli to konieczne, wykonuje się biopsję skóry.

Biochemiczna analiza krwi i dokładna historia pomogą wyeliminować przyczynę pokarmową łysienia psa związanego z beri-beri lub niedoborem w organizmie niezbędnych minerałów, takich jak cynk.

Choroby skóry u psów, zobacz ten film:

Leczenie psów

Środki terapeutyczne w leczeniu łysienia u psów są w dużej mierze zdeterminowane przyczynami ich wystąpienia. Z naturalnym pierzyną właściciel powinien zwracać szczególną uwagę na pielęgnację sierści zwierzęcia.

Psy powinny być czesane regularnie, używając zarówno zwykłych grzebieni, jak i profesjonalnego futrzaka. Procedury wodne są pokazane tylko na zalecenie lekarza weterynarii. Aby umyć zwierzę, należy używać wyłącznie specjalnych produktów do pielęgnacji zwierząt zgodnie z rodzajem płaszcza.

Jeśli głównym czynnikiem w łysieniu było niezrównoważone odżywianie, to głównym zadaniem właściciela jest dostosowanie diety. Specjaliści weterynarii w takiej sytuacji zalecają stopniowe przenoszenie psa na specjalistyczne karmy premium i super-premium. Gotowe mieszanki zawierają wszystkie składniki odżywcze, jakich potrzebuje zwierzę w odpowiednim stosunku.

Karmiąc psy naturalnymi produktami, właściciel musi urozmaicić dietę warzywami, owocami, owocami morza, które są źródłem witamin i minerałów. Główną częścią diety powinna być wołowina o niskiej zawartości tłuszczu. Psy powinny otrzymać produkty zawierające kwas mlekowy - twarożek, ryazenkę, kefir.

Na zalecenie lekarza weterynarii zaleca się stosowanie kompleksów multiwitaminowych i suplementów biologicznych. Dobre wyniki osiąga się przy stosowaniu leków zawierających biotynę i drożdże piwne.

W przypadku, gdy łysienie jest związane z reakcją alergiczną, specjalista weterynarii zwykle przepisuje leki przeciwhistaminowe - Suprastin, Tavegil, Loratadin i inne. Bez porażenia zwierzę przenosi się do hipoalergicznej karmy. Często dobry efekt terapeutyczny zapewnia karmienie psa holistyką premium i super-premium.

Łysienie zwierząt z powodu grzybicy wymaga od właściciela ścisłego wdrożenia zaleceń lekarza weterynarii. Pies ma przepisane lokalne leki przeciwgrzybicze (szampony, maści, kremy), w zaawansowanych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe środki przeciwgrzybicze. W przypadku krostkowych zmian skórnych z towarzyszącym łysieniem środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania są przepisywane chorym zwierzętom.

Jeśli przyczyną utraty sierści są roztocza pasożytnicze, specjalista weterynarii przepisuje określone leki o działaniu roztoczobójczym. W przypadku inwazji robaków pasożytniczych, odrobaczanie terapeutyczne przeprowadza się za pomocą leków ogólnego zastosowania - Twierdza, Adwokat, Trontsil itp.

Walka z łysiną u czworonożnego zwierzaka wymaga zwiększenia sił odpornościowych organizmu. W tym celu zwierzę przepisuje się kursom immunomodulatorów - Gamavita, Anandin, Roncoleukin, Fosprenil itp.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec łysieniu u czworonożnych przyjaciół, specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad dotyczących opieki nad zwierzętami:

  • Karm psa karmą wysokiej jakości. Z naturalnym rodzajem pokarmu do monitorowania równowagi w diecie.
  • Na zalecenie lekarza weterynarii, regularnie w celu profilaktycznym, aby dać zwierzętom suplementy multiwitaminowe.
  • Szczepić się przeciwko grzybicy w odpowiednim czasie.
  • Unikaj kontaktu z bezpańskimi zwierzętami.
  • Postępuj zgodnie z zasadami uwodzenia. Regularnie przeprowadzaj zabiegi wodne.

A tu więcej o opiece nad psem.

Łysienie u psów wynika z różnych przyczyn - od czynników naturalnych (molt) do poważnych chorób hormonalnych (zespół Cushinga). Kompleksowa diagnoza wskaże przyczynę patologii i zaleci skuteczne leczenie.

Przydatne wideo

W celu rozpoznania i leczenia łysienia endokrynologicznego u psów, zobacz ten film wideo:

W tym okresie nie obserwuje się ognisk łysienia.. Grzybica u psów jest zaraźliwą chorobą skóry o etiologii grzybowej.

Oznaki pchły u psa. Ze względu na mikroskopijny rozmiar pasożytów. w rejonie ogona, kłębu i zadu pojawiają się łysiny, rozległe łysiny.

. E, kwas askorbinowy może prowadzić do powstawania ognisk łysienia. U beri-beri u psa można zaobserwować następujące objawy: suchość skóry.

Jak leczyć łysienie u psów?

Łysienie u psów jest utratą włosów lub naruszeniem jej wzrostu. Najczęstszą przyczyną całkowitej lub częściowej łysiny są choroby różnych narządów i układów organizmu psa.

  • pasożyty (pchły, nużycy itp.);
  • zaburzenia układu dokrewnego: hormony płciowe, tarczycy, choroby nadnerczy;
  • bakteryjne zmiany skórne;
  • niedobór odporności;
  • stosowanie narkotyków;
  • wrodzone wady rozwoju włosów;
  • brak witamin i wiele innych.

Objawy i rozpoznanie łysienia u psów

Łysienie może wystąpić stopniowo lub raczej gwałtownie i być zlokalizowane w różnych częściach ciała zwierzęcia. W tym przypadku może nie być więcej objawów choroby, pies wygląda całkowicie zdrowo. Jednak jeśli przyczyną łysienia jest choroba pierwotna, mogą wystąpić jej objawy.

Rozpoznanie rozpoczyna się poprzez określenie formy łysienia. Jeśli więc łysienie jest symetryczne, może to wskazywać na zaburzenia hormonalne. Utrata włosów na różnych częściach ciała jest często obserwowana w przypadku nużycy. Jeśli fokus jest jeden, może to wskazywać na reakcję na wstrzyknięcie leku lub zakażenie bakteryjne.

Diagnoza jest wyjaśniona poprzez sprawdzenie stanu hormonalnego, badania krwi, zdrapki skóry z trichogramów włosów. Łysienie zwane łysieniem X (nieznanego pochodzenia) występuje najczęściej u psów w wieku 2-5 lat. Częściej jest chora z przedstawicielami:

W tej chorobie, futro stopniowo spada do całkowitego łysienia ogona, szyi, pachwiny, talii, tylnej części ud. Tylko przednie łapy i głowa pozostają w futrze.

Leczenie łysienia u psów

Jeśli zwierzę wygląda całkowicie zdrowo, to na początku najodpowiedniej jest po prostu monitorować jego stan. Jeśli oprócz łysienia pies ma również inne objawy: swędzenie, odmowę jedzenia, gorączkę, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii. Leki leczą takie przyczyny łysienia, jak zaburzenia hormonalne, pasożyty lub nadwrażliwość.

Takie preparaty jak Melatonina, Mitotan, Trilostan są używane do przywrócenia sierści. Skuteczne, ale z poważnymi skutkami ubocznymi są również leki, takie jak:

  • Prednison
  • Methyltestosterone,
  • Hormon wzrostu wieprzowiny
  • Cymetydyna
  • Octan lepruty (Lupron).

Przydatne jest dodanie octu jabłkowego do wody pitnej psa w ilości 1 łyżeczki na 600 ml. Możesz podać do picia nalewkę z mniszka lekarskiego. Z suchą skórą i łupieżem dobre są masaże łysych obszarów z korzeniami łopianu, odrastanie włosów następuje w ciągu 4-8 tygodni. Jeśli wełna nie urosła w ciągu trzech miesięcy, konieczne jest ponowne rozważenie diagnozy lub leczenia.

Łysienie u psów (łysienie)

Łysienie (łysienie) jest całkowitą lub częściową utratą włosów u psów w całym ciele. Najczęściej jest to objaw wtórny.

Przyczyny

Jest wiele powodów, dla których pies zaczyna łysy. Niektóre z nich są powszechne i łatwo można je naprawić, a inne mogą być objawami dość poważnych chorób. W związku z tym, w zależności od przyczyn, łysienie dzieli się na kilka rodzajów. Wszystkie psy w każdym wieku, rasy i wielkości są podatne na niehormonalną łysienie.

Hormonalny występuje w większości przypadków z powodu zakłóceń tarczycy. Ponadto zdarzają się przypadki, w których występuje nadmiar lub brak hormonów - kortyzolu, somatropiny (hormonu wzrostu), estrogenu i innych. Chow-chows, pudle, szpice pomorskie, teriery Airedale, pinczery, husky, chihuahua są predysponowane do łysienia hormonalnego.

Fizjologiczne łysienie najczęściej występuje u starych zwierząt, szczenięta podczas zmiany wełny, z rocznym wylinka. Może objawiać się w wyniku stresu lub złej opieki.

Pasożytniczy jest jednym z objawów obecności pcheł, infestacji robaków, kleszczy.

Alergicy rozwijają się w wyniku niewłaściwego karmienia, konserwacji lub z powodu reakcji na leki (gospodarstwa domowe, leki).

Zakaźna - reakcja na niektóre infekcje grzybowe, bakteryjne i wirusowe.

W jaki sposób objawia się łysienie u psów

Łysienie może być ogniskowe (wokół oczu, nosa, ogona, poszczególnych miejsc na ciele) lub masywne (całe ciało lub twarz), dwu- lub jednostronne. Zwykle występuje łupież, ale łupież nie jest warunkiem wstępnym. Swędzenie jest możliwe, ale nie we wszystkich przypadkach, zwykle z hormonalną formą łysienia.

Diagnostyka i leczenie łysienia u psów

Wstępna diagnoza przeprowadzana jest według właściciela. Jeśli nie ma widocznych czynników łysienia (pasożyty, choroba zakaźna, ogólny zły stan psa itp.), Wówczas pobiera się krew w celu sprawdzenia hormonów.

W przypadku niehormonalnego łysienia skuteczność leczenia zależy od prawidłowego określenia przyczyny łysienia i jego eliminacji. Zaleca się dodanie do diety pokarmów zawierających kwasy tłuszczowe omega-3, które przyczyniają się do szybkiego wzrostu wełny.

Gdy hormonalna przyczyna choroby przepisuje odpowiednie leki. Niestety, ich działanie jest niestabilne i łysina może zacząć się od nowa.

Zapobieganie łysieniu u psów

Jako takie, środki zapobiegawcze nie istnieją. Zaleca się właściwe karmienie i opiekę nad psem, regularne kontrolowanie go. Jeśli zwierzę należy do ras podatnych na łysienie, to w przypadku nawet małej manifestacji - udaj się do weterynarza w celu sprawdzenia. Istnieją statystyki, że dzięki szybkiemu leczeniu szanse neutralizacji łysienia hormonalnego są znacznie wyższe.

Łysienie X - Łysienie u psów, przyczyny i leczenie

Jak już zauważyliśmy w jednym z poprzednich artykułów, powody, dla których pies wypada z wełny, mogą być całkiem spore. Dzisiaj porozmawiamy o jednym z nich - łysieniu X (X).

"Czarna skóra", łysienie hormonozależne, dysplazja pęcherzykowa siberian husky, łysienie po przecięciu lub z powodu nadmiaru hormonów płciowych nadnerczy to różne nazwy tej samej choroby, która jest zasadniczo idiopatyczna. Innymi słowy - dokładny powód rozwoju łysienia u psów jest nieznany, nieprzewidywalny, a także nie nadaje się do określonych schematów leczenia. Za co, w rzeczywistości, ta choroba i otrzymał przedrostek "X", który symbolizuje zestaw niewiadomych.

Dlaczego pies wypadł z włosów, a zwierzę staje się łysiejące w oczach, niewiele wiadomo, ale większość badań powiązała tę chorobę z zaburzeniami hormonalnymi, głównie hormonami płciowymi. Uważa się, że podstawą takiego stanu - czynnik dziedziczny.

Należy zauważyć, że choroba jest nieprzyjemna wyłącznie z defektami kosmetycznymi, z wyjątkiem sytuacji, gdy zwierzę trzymane jest w zimnym klimacie lub, odwrotnie, narażone na nadmierne nasłonecznienie. Ponadto wszelkie możliwe próby leczenia patologii opierają się głównie na stosowaniu terapii hormonalnej, która z kolei może być obarczona poważnymi działaniami niepożądanymi. W związku z tym właściciel musi stanąć przed dylematem - mieć bezwzględnego łysego psa lub spróbować go leczyć, ale można go skazać na ciężki posiłek.

Czy dużo czytasz? Wybierz podtytuł

Powody

Jak zauważono powyżej, dokładna przyczyna choroby jest nieznana. Istnieją jednak dwie główne teorie, które próbują znaleźć właściwe podejście do rozwoju patologii:

  • Pierwsza teoria obwinia predyspozycje genetyczne niektórych psów, co wywołuje nierównowagę hormonalną, która w jakiś sposób wpływa na funkcję komórek mieszków włosowych.
  • Druga teoria zakłada istnienie odziedziczonej wady w normalnym cyklu wzrostu włosów.

Większość badaczy zgadza się, że łysienie X u psów X nie jest pojedynczą chorobą, ale raczej połączeniem kilku patologii, co sprawia, że ​​rozpoznanie i leczenie choroby jest znacznie trudniejsze.

Jak zapobiegać chorobom?

Ponieważ prawie nic nie wiadomo o tej chorobie, nie można jej dzisiaj zapobiec. Kupując szczeniaka od hodowcy, musisz zapytać o to, czy u jego przodków wystąpiły objawy łysienia X, ale brak patologii od rodziców nie daje żadnych gwarancji.

Według nieoficjalnych statystyk prawdopodobieństwo pojawienia się choroby jest niższe w przypadku sterylizowanych samic i kastrowanych samców, ale tego podejścia do profilaktyki nie można uznać za prawdę ostatniej instancji. Należy również zauważyć, że właściwe karmienie i odpowiednia opieka nad zwierzętami może zmniejszyć ryzyko patologii.

Procedury diagnostyczne

Gdy pies ma zły włos, powodem może być wiele chorób o podobnych objawach. Obecnie nie ma technik diagnostycznych pozwalających odróżnić łysienie X od tego zestawu chorób, dlatego lekarze muszą je najpierw wykluczyć. Taka diagnoza metodą wykluczenia jest raczej droga, a nie wielu właścicieli stać na takie koszty.

W niektórych miejscach pies ma wełnę - zdjęcie zaawansowanej fazy łysienia X.

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana w odniesieniu do następujących patologii, zwykle związanych z zaburzeniami równowagi hormonalnej:

  • Niedoczynność tarczycy.
  • Hyperadrenocorticism (choroba Cushinga).
  • Funkcjonalne guzy gruczołów płciowych.
  • Funkcjonalny rak nadnerczy.
  • Choroby zakaźne gruczołów łojowych (łojowe zapalenie węzłów chłonnych).
  • Dysplazja pęcherzyków.

W przypadku każdej z tych chorób istnieje własny schemat diagnostyczny, ale z reguły pobieranie krwi i moczu zawsze będzie konieczne w celu wykrycia nieprawidłowości.

W niektórych przypadkach biopsję skóry można uzyskać ze środka łysienia, a następnie przeprowadzić diagnostykę laboratoryjną próbki. Wyniki tego badania nie są swoiste, ale zapewniają niewielką pomoc w opracowaniu protokołu leczenia.

Charakterystyczne cechy i objawy łysienia X u psów

W przypadku wyłysienia psa X występują pewne oznaki wspólne dla wszystkich chorych psów:

  • Najczęściej młode dorosłe psy chorują w wieku trzech lat.
  • Pies ma symetryczny płaszcz - równomiernie po obu stronach ciała.
  • Brak swędzenia, bolesności i innego dyskomfortu dla psa.
  • Przede wszystkim zwierzę traci twarde włosy zewnętrzne, odsłaniając podszerstek.
  • W następnych stadiach choroby, podskórnie wypadnie, całkowicie odsłaniając skórę.
  • Skóra zwierzęcia czernieje i rośnie.
  • W skrajnych przypadkach włosy pozostają tylko na głowie i łapach psa.

Objawy

W miarę starzenia się szczenięta mają normalny płaszcz. W chwili wystąpienia choroby, pies staje się łysy, a jego skóra ciemnieje bliżej wczesnego okresu dorosłości, zwykle około trzech lat, chociaż płaszcz w niektórych przypadkach wypada wcześniej lub później niż ten wiek.

Proces łysienia często zaczyna się od stopniowego przerzedzania się głównych włosów po tylnej stronie tylnych nóg i wzdłuż górnej części pleców, czemu towarzyszy utrata połysku na całym obszarze sierści zwierzęcia. Natychmiastowa utrata włosów pojawia się zwykle pod ogonem, na brzuchu i wokół narządów płciowych, co powoduje odsłonięcie podszerstka.

Później, łysienie X rozprzestrzenia się po bokach ciała psa, a w miejscu podszycia wczesnych ognisk, skóra, która szybko staje się czarna ze względu na zwiększoną pigmentację, staje się zupełnie pusta. Przebarwienia skóry zaczynają się w postaci małych plamek, zaczynając od grzbietu i tylnych nóg, ale w niektórych przypadkach skóra ciemnieje niemal w całej przestrzeni łysienia. Często utrata włosów u psa może postępować, aż rzadkie nietknięte obszary głowy i nóg pozostaną. W miejscu łysienia nie zaznaczono swędzenie, ból, nie ma oderwania zewnętrznej skóry. Wygląda na to, że pies nie zauważa problemu.

Co więcej, u niektórych psów płaszcz może ponownie zacząć rosnąć, ale z reguły częściowo i tymczasowo.

Psy o wysokim ryzyku

Alopecia X jest diagnozowana u psów wszystkich ras, niezależnie od ich zawartości i koloru sierści. Niemniej jednak istnieje kilka wyników badań, w których stwierdza się, że choroba rozwija się częściej u mężczyzn, a także u psów niektórych ras. Dlaczego pies pomorskiego szpica, Chow Chow, Alaskan Malamute, Siberian Husky i Eelhound hoduje wełnę jest częściej nieznany?

Leczenie chorób

Jak wspomniano powyżej, specjaliści weterynarii muszą najpierw wykluczyć choroby, których jednym z głównych objawów jest łysienie. Jeśli diagnoza różnicowa nie wskazuje na prawdziwą przyczynę łysienia, umieszcza się łysienie X i podejmuje się próby leczenia. Z reguły schemat leczenia jest spójny i obejmuje techniki od prostych do złożonych, ponieważ aktywna terapia hormonalna może mieć poważne skutki uboczne.

Sterylizacja i kastracja

Pierwszą rzeczą, którą lekarze zwykle oferują właścicielowi, jest sterylizacja lub kastracja zwierzęcia. W większości przypadków takie podejście pomaga zapobiegać dalszemu łysieniu psa, a w ogniskach pozbawionych owłosienia włosy zaczynają ponownie rosnąć. Warto zauważyć, że proces odzyskiwania jest dość długi i może trwać nawet kilka miesięcy.

Melatonina

Hormon melatonina jest lekiem drugiej linii, próbującym wyleczyć łysienie X u psów. Przepisuje się zwierzętom, które nie wykazują działania terapeutycznego po kastracji lub sterylizacji przez następne 4-5 miesięcy lub do tych, które zostały już wykastrowane lub wysterylizowane przed wystąpieniem choroby.

Melatonina zaczyna pojawiać się przez co najmniej 2-3 miesiące, aż do pojawienia się wzrostu nowej wełny i trwać do całkowitego przywrócenia sierści. Należy zauważyć, że wyjątkowo nie zaleca się gwałtownego przerwania leczenia melatoniną, co z reguły powoduje nawrót łysienia, który jest już odporny na ten hormon.

Melatonina ma wyraźny efekt uspokajający, więc nie wszyscy właściciele psów są zadowoleni z faktu, że ich pies będzie przez całą dobę przez cały czas trwania leczenia, co może zająć więcej niż sześć miesięcy.

Metylotestosteron

Następnym krokiem jest leczenie metylotestosteronem. Przepisując ten syntetyczny hormon, lekarz musi być pewien, że pies nie cierpi na chorobę Cushinga i niedoczynność tarczycy, ponieważ objawy tych chorób mogą być zaostrzone przez lek. Leczenie jest również kontynuowane aż do całkowitego wyleczenia psa, ponieważ efektem ubocznym może być zwiększona pobudliwość psa i agresywne reakcje.

Lizodren

Główną zasadą działania lizodrenu jest zniszczenie komórek wydzielniczych nadnerczy, co czyni go bardzo skutecznym narzędziem w leczeniu choroby Cushinga u psów. Ponieważ lek może uszkadzać głębsze warstwy gruczołów nadnerczy produkujących hormony płciowe, można go przepisać w leczeniu łysienia X, często z dobrym rezultatem.

Należy pamiętać, że lizyren w niektórych przypadkach, na przykład z chorobą Addisona lub z niekontrolowanym użyciem, może prowadzić do ostrego niedoboru hormonu kortyzonu, wytwarzanego przez nadnercza, co z kolei może prowadzić do poważnych konsekwencji. Pierwszym niekorzystnym posłańcem w tym przypadku będzie słabość, apatia psa, a także rozwój niezłomnych wymiotów i biegunki. Zwierzęta, którym przypisano lizodren, zaleca się regularne badania przesiewowe pod kątem ilości kortyzonu we krwi.

Inne środki

W weterynarii schematy leczenia skojarzonego prednizolonu, aniprilu, ketokonazolu, leuprolidu i cymetydyny są często stosowane w leczeniu łysienia typu X. Wydajność w tym przypadku jest z reguły indywidualna - jeden pies może wykazywać oznaki ożywienia, a drugi - nie. W każdym razie takie leczenie powinno być przeprowadzane wyłącznie przez weterynarza.

Tak więc, dlaczego pies ma płaszcz, zwierzę staje się bardzo łysy, a patologiczny proces nie reaguje na standardowe leczenie, odpowiedź może leżeć w Alopecia X. Mamy nadzieję, że choroba nie spotka twojego zwierzaka. Zostaw komentarz na temat tego artykułu, zapisz się do naszej grupy VKontakte. Życzymy Tobie i Twoim psom dobrego zdrowia!

Pies dostaje wełnę, pojawia się łysina i łysiny

Większość właścicieli psów wie, że jeśli zwierzę zacznie wypadać z płaszcza kilka razy w roku, nie ma powodów do obaw - jest to proces sezonowego linienia. Jednakże, jeśli nadal jest daleko od tego okresu, a wełna zaczęła się chudnąć i aktywnie wypaść, właściciele zwierzęcia powinni być aktywnie zainteresowani jego zdrowiem. Warto również pamiętać, że sezonowe wydalanie nie wpływa na ogólne samopoczucie psa, natomiast utrata włosów lub łysienie, zwane również łysieniem, spowodowane przez choroby lub poważne zaburzenia robotów organizmu, mogą powodować inne objawy kliniczne, między innymi na przykład letarg. brak apetytu.

Możliwe przyczyny utraty włosów u psów

Istnieje wiele czynników, które mogą powodować aktywne wypadanie włosów u zwierząt. Wszystkie z nich można podzielić na dwa duże bloki: hormonalny i niehormonalny.

Aby ustalić pierwsze przyczyny, właściciele psów powinni przyjrzeć się bliżej łysej okolicy: jeśli włosy wypadną na symetrycznych obszarach ciała, przyczyną utraty włosów jest najprawdopodobniej zaburzenie hormonalne. Ale jeśli dotknięte obszary z nieobecnymi włosami są zlokalizowane chaotycznie, przyczyna patologii nie jest absolutnie związana z hormonami.

Choroby hormonalne, które mogą powodować łysienie obejmują:

  • Zespół Cushinga, znany również jako hiperadrenalokortyzm. Choroba ta powoduje poważną utratę sierści na całym ciele zwierzęcia. Podobna reakcja organizmu na tę chorobę wynika z nadmiaru jednego z hormonów - kortyzolu. Oprócz ciężkiego wypadania włosów, zespół Cushinga charakteryzuje się obecnością pewnych objawów klinicznych, w tym gwałtownego przyrostu masy ciała, ciągłego pragnienia, aw rezultacie nienormalnie częstego oddawania moczu, obrzęku i zwiotczenia brzucha psa. Ponadto niektóre infekcje mogą się powtarzać. W niektórych przypadkach zespół Cushinga może powodować stosowanie niektórych leków steroidowych.
  • Nadmiar estrogenu lub hiperestrogenizmu. W przeciwieństwie do powszechnego stereotypu, choroba ta może występować zarówno u kobiet jak iu psów różnych ras. Hiperestrogenizm charakteryzuje się silną utratą włosów w okolicy narządów płciowych, gwałtownym wzrostem sromu u kobiet i obrzękiem napletka u mężczyzn. Wszystkie te zmiany zachodzą z powodu braku równowagi hormonów płciowych.
  • Niedobór estrogenu lub hipoestrogenizm. Choroba ta najczęściej występuje u sterylizowanych suk, które osiągnęły już wiek średni. Przy hipoestrogenizmie pies ma zazwyczaj bardzo cienką sierść, najpierw w okolicach genitaliów, a następnie całego ciała, a tempo wzrostu włosów znacznie się zwalnia. Na tym tle zauważalne jest, że skóra samicy staje się bardzo delikatna i miękka.
  • Naruszenie wydzielania hormonu wzrostu do organizmu. Stanowi temu zwykle towarzyszy absolutnie symetryczna utrata włosów na różnych częściach ciała. W okresie dojrzewania występuje niedobór hormonu wzrostu, zwykle u mężczyzn. Istnieje wyraźna predyspozycja rasowa wobec tego naruszenia: najczęściej cierpią na to psy rasy Chow-Chow, pudle, boksery, teriery Airedale, pomorskie i holenderski szpic Wilczy.
  • Niedoczynność tarczycy jest chorobą charakteryzującą się ostrym niedoborem hormonów tarczycy. Oprócz utraty włosów i ich kruchości, obecność niedoczynności tarczycy może być określona przez następujące cechy: letarg, apatia zwierzęcia, jego odmowa aktywności fizycznej; ostry i "bezprzyczynowy" przyrost wagi; niski stopień ochrony przed różnymi infekcjami.

Czynniki niehormonalne (różne choroby i stany organizmu), które powodują utratę włosów u psa, obejmują:

  • Molekuły sezonowe i wieku. Podobna dynamika utraty wełny u zwierząt jest znana każdemu właścicielowi psa. Zwykle skala linienia u szczeniąt zależy od rodzaju włosów, a także od rasy zwierząt. Niektóre rasy charakteryzują się bardzo silnym moltem. Jednym z najjaśniejszych przedstawicieli tego gatunku jest pomarańcza - w odpowiednim czasie traci ogromną ilość wełny i jest pokryta jasnymi, bezwłosego miejsca. Będąc w wieku dorosłym, psy zrzucają kilka razy w roku. Jest to zjawisko absolutnie normalne, które nie powinno wywoływać żadnych obaw u właścicieli zwierząt domowych. Jednak w celu uniknięcia problemów dermatologicznych w tym okresie konieczne jest częste czyszczenie i pielęgnacja skóry zwierzęcia. U samic, molting można zaobserwować nie tylko w określonym sezonie, ale także podczas cyklu seksualnego i zaraz po porodzie. Jednak występowanie linienia nie zawsze jest spowodowane przyczynami naturalnymi. W niektórych przypadkach obfite wypadanie włosów można zaobserwować przy bardzo silnym stresie, na przykład podczas przeprowadzki, zmiany właściciela lub nawet wizyty u weterynarza. Niezaplanowane linienie u psów może być również wywołane przez pewien kosmetyk, którego współczujący właściciele psów używają do kąpieli zbyt często.
  • Alergie pokarmowe i nieżywnościowe. Właściciele psów uważają, że różne typy alergii występują dość rzadko. Jednak tak nie jest. Reakcja alergiczna może przejawiać się podczas eksperymentów z nowymi pokarmami - nawet niewielka ilość składnika, który wcześniej nie był zawarty w menu zwierząt, może wywołać swędzenie, wysypkę i łysiny. Co więcej, ciało zwierzęcia może nieodpowiednio reagować nawet na jedzenie, które je stale. Jednym z efektów alergii może być pojawienie się alergicznego (atopowego) zapalenia skóry. Oprócz alergii pokarmowych pies może doświadczyć reakcji alergicznej na pewne składniki i substancje ze środowiska, a także na kosmetyki. Takie alergie mogą również występować sezonowo.
  • Czarna akantoza. Choroba ta charakteryzuje się aktywną utratą włosów w pachach i uszach zwierzęcia. Te części ciała zwierzęcia stają się tłuste i wydzielają wyraźny nieprzyjemny zapach. Istnieje predyspozycja rasowa do tej choroby - głównie jamniki cierpią na czarną akantozę.
  • Pchły, kleszcze, zjadacze, a nawet robaki mogą również powodować wypadanie włosów. Często występuje swędzenie (nużycy i sarkoptoza). Ta choroba jest pasożytnicza. Patogeny świerzbu są roztoczami. Od nużycy najczęściej cierpią zwierzęta w średnim wieku i młode osobniki. Dlatego szczenięta cierpiące na niekontrolowane wypadanie włosów są zwykle sprawdzane pod kątem obecności tej choroby. Głównym towarzyszącym objawem demodycji jest silne swędzenie. Pomimo faktu, że Demodex może żyć na psie dowolnej rasy, najczęściej Shar Pei lub Bull Terriery cierpią na tego pasożyta, a także zwierzęta o znacznie osłabionej odporności. Jeśli chodzi o lokalizację dotkniętych obszarów skóry właściwej, najsilniejszą łysinę z nużycą zwykle obserwuje się w wargach i powiekach psa, na kończynach tylnych lub na brzuchu. Łysie plamy mogą osiągnąć kilka centymetrów średnicy. Jeśli swędzenie i utrata włosów są ignorowane przez dłuższy czas, liczba dotkniętych obszarów może znacznie wzrosnąć, a nawet łyse plamy mogą znacznie wzrosnąć.
  • Infekcje drożdżakowe często powodują łysienie u psów, zwłaszcza w młodym wieku. Najbardziej niebezpieczny jest grzybica, która oprócz powodowania wielu problemów dla psów, może rozprzestrzenić się na ich właścicieli. Ogólnie rzecz biorąc, obszary o wysokiej wilgotności, takie jak pachy lub fałdy skórne, cierpią na takie infekcje. Na tę chorobę narażone jest pewne usposobienie rodowodu - Shar Pei, Bulldogs, a także inne psy z wieloma fałdami skóry na ciele. Dodatkowymi klinicznymi objawami drożdży są zwiększona oleistość skóry i odpychający zapach wydobywający się z dotkniętych obszarów.
  • Bakteryjne infekcje skóry. Najczęstszym z nich jest pioderma, której przyczyną jest obniżenie odporności psa.
  • Słoneczne zapalenie skóry charakteryzuje się tym, że łysienie występuje głównie na twarzy zwierzęcia. Szczególnie podatny na tę chorobę, osoby o małej pigmentowanej skórze na nosie. Słoneczne zapalenie skóry jest niebezpieczne, ponieważ oprócz aktywnego wypadania włosów może wywoływać owrzodzenie skóry, a także prowadzić do wielu problemów autoimmunologicznych.
  • Blue Doberman's Syndrome, znany również jako kolor mutacji łysienie. Choroba ta powoduje poważne wypadanie włosów w całym ciele zwierzęcia. W tym samym czasie wydaje się, że pies został "zjedzony" przez kret. Podczas tego łysienia na skórze powstają liczne krosty i grudki. Najczęściej dobermani cierpią na tę chorobę.
  • Wyraźny niedobór cynku. To naruszenie powoduje wzrost twardości skóry. W niektórych przypadkach na skórze właściwej mogą tworzyć się łuseczki, możliwe jest również pękanie miękkich poduszek zwierzęcia. Najczęściej psy północne i arktyczne cierpią na niedobór cynku.
  • Bielactwo powoduje utratę włosów z powodu utraty pigmentu skóry właściwej. Najbardziej aktywną utratę włosów można zaobserwować na głowie zwierzęcia. Belgijskie teriery i rottweilery są najbardziej umiejscowione dla ras bielactwa.
  • Adenitis gruczołów łojowych jest chorobą, której główną cechą kliniczną jest symetryczna łysina twarzy, głowy, pleców i szyi zwierzęcia. Najczęściej z powodu adenitis cierpią pudle. Ta choroba może wywołać infekcję mieszków włosowych.
  • Łojotok, znany również jako łupież, może jednocześnie powodować wypadanie włosów i może być wtórną chorobą.
  • Ringworm to infekcja grzybicza. Podczas pozbawiania ciała zwierzęcia pojawiają się małe łyse obszary pokryte skórą.

Leczenie wypadania włosów (łysienie) u psów

Pojedyncza, uniwersalna metoda leczenia łysienia u psów po prostu nie istnieje. Utrata włosów może powodować wiele chorób (najbardziej popularne z nich są opisane powyżej), a kolejna terapia będzie zależała wyłącznie od przyczyny źródłowej. Właściciele psów powinni pamiętać, że tylko specjalista może prawidłowo zidentyfikować chorobę-katalizator, więc próba zdiagnozowania przyczyny łysienia w domu jest nie tylko bezużyteczna, ale także niebezpieczna.

Aby określić chorobę, należy pobrać próbki. Tak więc, w celu ustalenia chorób grzybiczych i zakaźnych, zdrapana jest specjalna szkocka.

Jeśli przyczyną objawu jest niewydolność hormonalna, wówczas pies zostanie zwolniony z leków hormonalnych, które szybko przywrócą hormony i sierść zwierząt domowych.

Jeśli przyczyną zguby są pasożyty, wówczas przepisuje się psom krople, niszcząc kleszcze, pchły, wszy i rzęsy. Krótki kurs zażywania narkotyków pomoże pozbyć się robaków. W klinice weterynaryjnej można zaproponować stosowanie złożonych leków, które pozwolą ci natychmiast pozbyć się wszystkich szkodników (prawnik, twierdza). Podczas prowadzenia przypadków lekarz może być przepisywany antybiotykom.

Jeśli przyczyną jest obniżona odporność, przepisuje się leki immunostymulujące. W przyszłości lepiej dla psa przez jakiś czas podawać pokarm zawierający specjalne kompleksy witaminowe do wzrostu wełny (Kino3).

Jednak właściciele psów mogą próbować zapobiegać wypadaniu włosów, uważnie monitorując dietę i odporność zwierzęcia. Aby zwierzę mogło się oprzeć różnym infekcjom, jego dieta powinna zawierać witaminę B, a także niezbędne minerały i korzystne pierwiastki śladowe. Ponadto stosowanie "ludzkich" szamponów i odżywek jest niedopuszczalne w pielęgnacji zwierząt. Takie kosmetyki, a także niewłaściwie dobrane szampony dla psów, mogą powodować poważne alergie. Dlatego nawet ten pozornie zupełnie nieistotny wybór powinien zostać dokonany dopiero po konsultacji ze specjalistą.

Zapobieganie wypadaniu włosów

Aby zapobiec łysieniu u psów, należy stale kontrolować, czesać włosy, sprawdzać uszy i usuwać wyładowania, które się w nich pojawia.