Łysienie (łysienie) u psów

Łysienie - przerzedzenie, przerzedzenie lub całkowita utrata włosów na ciele psa. Istnieje wiele rodzajów patologii i przyczyn, które ją powodują. Oprócz zmniejszenia percepcji estetycznej zwierzęcia z łysieniem, patologia może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych lub być objawem chorób ogólnoustrojowych. Kiedy powinienem natychmiast udać się do kliniki weterynaryjnej, a kiedy wypadanie włosów jest naturalnym procesem?

Klasyfikacja łysienia

Istnieje kilka rodzajów klasyfikacji łysienia u psów:

  • według pochodzenia (zapalne i niezapalne);
  • lokalizacja (wieloogniskowy, symetrycznie dwustronny, lokalny);
  • w momencie manifestacji (wrodzone i nabyte).

Trudność w ustaleniu rodzaju łysienia wynika z braku jednolitego systemu klasyfikacji, wielości przyczyn i objawów choroby.

Przyczyny patologii

Całą różnorodność przyczyn łysienia można zredukować do dwóch grup. Łysienie występuje z następujących powodów:

  • hormonalny;
  • niehormonalny.

Grupy te mają swoje własne charakterystyczne objawy - powstawanie symetrycznie położonych ognisk obserwuje się podczas dysfunkcji hormonalnej. W przypadku łysienia niehormonalnego zmiany lokalizują się chaotycznie. Reakcja alergiczna na wprowadzenie leków lub na miejsce wprowadzenia czynnika zakaźnego przejawia się jako jeden punkt skupienia. Do niehormonalnych przyczyn łysienia u psów należą:

  • reakcje alergiczne (pokarm, narkotyki, pyłkowica, kontakt, ukąszenia pasożytów ssących krew);
  • infekcje bakteryjne i grzybicze;
  • choroby pasożytnicze;
  • zapalenie gruczołów skórnych;
  • depigmentacja skóry (bielactwo);
  • niedobór cynku.

Alergie są powszechne u psów. Można to zrobić przy zmianie żywności, wprowadzeniu pewnych leków. Często reakcji alergicznej towarzyszy silna infekcja pchłami (pchłowym zapaleniem skóry). Istnieją również czynniki sezonowe w rozwoju alergicznego zapalenia skóry, aw konsekwencji łysienia. Na przykład utrata włosów może być reakcją na pyłki.

Infekcje grzybicze często występują u psów z głębokimi fałdami skórnymi. Tak więc w Shar-Pei, buldożkach angielskich, przyczyną wypadania włosów pod pachami, w fałdach skóry, po tylnej stronie ucha jest grzyb drożdżowy, który pojawia się w wysoce uwodnionych miejscach.

Zakażenia pasożytnicze, takie jak świerzb wywołane przez różne rodzaje podskórnych roztoczy (sarkoptoza i nużyca) również mogą powodować łysienie. Reprezentanci ras Shar Pei i Bull Terrier są dla nich szczególnie podatni. Wełna podczas infekcji pasożytniczych padają małe ogniska, które wraz z postępem choroby zajmują znaczące obszary skóry. Pioderma łączy łysienie. Sytuację komplikuje silne świąd, w którym pies liże i przeczesuje skórę, zwiększając wypadanie włosów.

Utrata włosów obserwuje się również w przypadku czarnej akantozy - dystrofia pigmentu-brodawki skóry. Innym rodzajem rogowacenia - stłumionej zrogowacenia, jest również przyczyną łysienia u psów. Ze względów hormonalnych należą:

  • nadmiar kortyzolu (zespół Cushinga);
  • hormon wzrostu niezbilansowany;
  • nadmiar lub brak estrogenu;
  • niedobór hormonu tarczycy (niedoczynność tarczycy).

Naturalne przyczyny wypadania włosów obejmują:

  • sezonowe pierzenie, aw niektórych rasach przechodzi tak obficie, że "łyse plamy" stają się zauważalne w całym ciele (szpic pomorski);
  • zaburzenie równowagi hormonalnej podczas ciąży i po porodzie lub podczas rui;
  • stres

W zależności od przyczyn wypadania włosów u psa, objawy są bardzo różne, co utrudnia diagnozę patologii. Istnieje tak zwana Alopecia X - idiopatyczna patologia, w której nie można zidentyfikować przyczyn łysienia. Osobno izolowane ogniskowe łysienie, któremu towarzyszy całkowite wypadanie włosów przy wyraźnie ograniczonej ostrości. Przyczyny łysienia ogniskowego nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Podejrzewa się jednak, że komórkowa i humoralna odpowiedź na antygen pęcherzykowy prowadzi do anomalii.

Objawy patologii

Nie ma typowych objawów łysienia, każdy rodzaj łysienia towarzyszy swojemu własnemu zestawowi objawów. Na przykład swędzenie i zaczerwienienie skóry w miejscu wypadania włosów są nieodłącznie związane z demodecozą, alergiami. W przypadku zapalenia mieszków włosowych, rumienia, pchlego zapalenia skóry lub alergii pokarmowych na skórze tworzą się grudki wypełnione płynem surowiczym. Otwierając się, tworzą owrzodzenia.

Gdy zapalenie mieszków włosowych w okolicy mieszków włosowych, powstaje ropień, który może przekształcić się w ropne zespolenie obszaru skóry. Tym typom łysienia towarzyszą:

  • zapalenie;
  • zaczerwienienie skóry;
  • gorączka;
  • utrata włosów;
  • naruszenie struktury i integralności skóry;
  • swędzenie.

Hormonalne przyczyny łysienia z reguły nie powodują objawów. Niekiedy obserwuje się przebarwienie skóry. Na przykład, łysienie podczas ciąży lub niedoczynność tarczycy zaczyna się nagle i objawia się tylko przez utratę włosów. Ten sam obraz obserwuje się u psów z obecnością wzoru łysienia - dziedzicznej anomalii, w której szczenię urodziło się z normalną linią włosów, a po pewnym czasie zaczyna łysy. Ponieważ istnieje wiele przyczyn, a charakterystyczne objawy są nieobecne, diagnoza może być ustalona tylko podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej.

Metody diagnostyczne dla łysienia

Główne metody diagnostyczne dla łysienia to:

  • biochemiczne analizy skrobania skóry;
  • badanie mikroskopowe skrobania skóry i utraconych włosów;
  • fototrichogram;
  • biopsja;
  • Drewniana lampa jarzeniowa;
  • bakteriologiczne i mykologiczne kultury skrobania skóry.

Jeśli podejrzewa się hormonalne przyczyny łysienia, pobiera się krew do analizy poziomu hormonów. Badanie krwi jest zalecane w celu ustalenia aktywności limfocytów T i B (z łysieniem gniazdowym), stężenia białka zaangażowanego w syntezę żelaza (ferrytyna), obecności antygenów.

Aby wykluczyć reakcję alergiczną na endogenne pasożyty, należy zbadać kał - program, analizę jaj robaków. Czasami może być wymagane badanie instrumentalne, na przykład w przypadku podejrzenia niedoczynności tarczycy wykonuje się badanie ultrasonograficzne tarczycy.

Diagnostyka różnicowa jest kosztownym badaniem, ponieważ obejmuje wiele kosztownych testów, ale bez nich trudno jest ustalić przyczynę łysienia u psa, a zatem niemożliwe jest opracowanie odpowiedniego schematu leczenia.

Leczenie łysienia u psów

Strategia leczenia zależy od przyczyny łysienia. Jeśli przyczyną jest brak równowagi hormonów, wówczas terapia hormonalna jest przeprowadzana:

  • Lewotyroksyna z niedoczynnością tarczycy;
  • Mitotan, Trilostan w chorobie Cushinga.

W przypadku hipoestrogenizmu zaleca się kastrację lub sterylizację. W przypadku pasożytniczej przyczyny łysienia przepisano iniekcje ivermictin, a także specjalne szampony przeciw podskórnym roztoczom, mikrofilariom, grzybom zawierającym siarczek selenu, chlorheksydynę lub mikonazol. Obszary łysienia traktowane roztworem Phosmet. Ponadto, w przypadku rozległych uszkodzeń, podaje się dichlorowodorek Melarzomina i prednizon w celu wyeliminowania alergii.

W celu przywrócenia włosów, po leczeniu, następujące patologie są przepisywane na przyczynę patologii:

W leczeniu idiopatycznego łysienia w medycynie weterynaryjnej często stosuje się złożoną terapię z użyciem leków: prednizolon, anpril, ketokonazol, leuprolid i cymetydyna. Są one łączone zgodnie z zaleceniami lekarza.

Jeśli przepisane leczenie po kilku miesiącach nie przyniesie rezultatów, strategia zostaje zmieniona i zastosowano nowy schemat terapii.

Dlaczego zwierzak traci wełnę: najczęstsze przyczyny i leczenie łysienia u psów

Zdrowy pies można zobaczyć natychmiast: wesoły spacer, żywy wygląd, ale głównym znakiem jest piękny i lśniący płaszcz. Płaszcz jest ważny w życiu zwierzaka. Zgodnie z jego stanem, możliwe jest ustalenie, czy zwierzę ma problem zdrowotny. Dlatego każdy właściciel musi wiedzieć, czym jest łysienie u psów, aby móc je zidentyfikować na wczesnym etapie, aby szukać pomocy w czasie.

Opis choroby

Łysienie jest bolesnym stanem, w którym dochodzi do całkowitej lub częściowej utraty włosów. Najczęściej dotyczy to dystalnych kończyn, głowy i szyi. Skóra w obszarze łysienia wygląda normalnie, chociaż plamy pigmentowe są czasami widoczne. Psy i suki są chore. W strefie ryzyka zwierzęta w wieku powyżej 5 lat.

Wszystkie rasy są narażone na łysienie, ale psy z gęstym podszerkiem są podatne na to genetycznie: Akita Inu, Samoyed, Malamute, Husky, Szpic Pomorski, Chow Chow i Pudel.

Przyczyny i grupa ryzyka

Istnieją dwa rodzaje przyczyn łysienia u psów:

Możesz je odróżnić według lokalizacji. W przypadku zaburzeń endokrynologicznych łysiny zazwyczaj tworzą się symetrycznie. Przy niehormonalnej naturze patologii, łysienie znajduje się chaotycznie.

Hormonalne przyczyny łysienia obejmują:

  • Zespół Cushinga (zwiększone stężenie kortyzolu we krwi);
  • nadmiar lub brak produkcji estrogenu;
  • hormon wzrostu niezbilansowany;
  • niedoczynność tarczycy (niedobór hormonu tarczycy).

Łysienie endokrynne występuje najczęściej u starszych psów. Charakteryzuje się rozległymi, rozproszonymi, łysymi plamami, które powodują podrażnienie i swędzenie.

  • złe odżywianie;
  • infekcje grzybicze lub bakteryjne;
  • alergia (lek, kontakt, jedzenie, ukąszenia owadów wysysających krew);
  • choroby pasożytnicze;
  • wpływ ektopasożytów (kleszcze rodzaju Demodex, Sarcoptes);
  • zapalenie gruczołów skórnych.
Złe odżywianie jest częstą przyczyną łysienia, ponieważ sierść zależy od poziomu witaminy B, C i biotyny we krwi.

Najczęstszą przyczyną niedoboru tych składników jest to, że właściciele trzymają psa na naturalnej diecie, zapominając o wprowadzeniu warzyw do diety. Zwierzę je tylko zboża z dodatkami mięsnymi i kościami, nie pobierając niezbędnych minerałów, witamin i pierwiastków śladowych. Z reguły łysienie rozwija się stopniowo. Łatwo jest określić przez przerzedzenie podkładu, chronić włosy, ich matowy kolor.

Infekcje grzybicze są charakterystyczne dla ras pomarszczonej skóry (mopsy, Shar pei, Buldogi angielskie). Fałdy skóry są słabo wentylowane i zbierają wilgoć, co stwarza warunki do rozwoju bakterii. Przyczyną łysienia staje się grzyb drożdżakowy, który atakuje włosy w pachach, z tyłu uszu, w samych fałdach.

Reakcje alergiczne są dziś częstsze u psów. Często jest to spowodowane zmianą karmy, niskiej jakości szamponem lub niezdrową dietą. Nawet kwitnący pyłek może powodować alergie i utratę włosów.

Infekcje pasożytnicze powodują łysienie psa u psów, tj. łyse plamy powstają przez małe ogniska, które następnie rosną zauważalnie. Najczęściej skóra jest dotknięta świerzbami, nużycą, sarkoptozą, grzybicą, zapaleniem mieszków włosowych, pchłowym zapaleniem skóry.

W tym przypadku łysieniu towarzyszy piodermia - tworzenie się grudek krostkowych, a także świąd. Pies mocno czesał miejsca łysych plam, tylko zwiększając utratę włosów.

Istnieje inna grupa przyczyn prowokujących czasowe łysienie:

  • suk w ciąży, zaburzenia równowagi hormonalnej podczas rui, a także w okresie poporodowym;
  • sezonowe linienie;
  • stres

Rodzaje łysienia

Dzisiaj w weterynarii nie ma jednego systemu klasyfikacji, który jasno opisałby rodzaje choroby. Trudność wynika z wielu objawów, często połączonych z inną chorobą. Ale istnieją dwie główne grupy łysienia:

  • według etymologii: zapalny i niezapalny;
  • według pochodzenia: wrodzony i nabytych;
  • lokalizacja: symetrycznie dwustronna (telogen lub lustro), wieloogniskowa i ogniskowa (zagnieżdżona).

Łysienie może być wrodzone, a może zależeć od koloru psa. Zjawisko to nazywa się "bieleniem bielącym". Występuje w rasach takich jak dog niemiecki, jamnik, whippet, chart, yorkshire terrier, doberman. Patologia dotyczy niebieskiego (osłabionej czerni), a także żółto-brązowych barw. Uszkodzenie mieszków włosowych w obszarach bielonych następuje zwykle od 6 miesiąca życia.

Odziedziczona anomalia dystrofii czarnych włosów jest zjawiskiem charakterystycznym dla ras takich jak collie, beagle, basset hound i wskaźnik. Ta postać wrodzonego łysienia wpływa na tricolor. Objawia się w kruchości i utracie ciemnych włosów, począwszy od 4 miesiąca życia szczeniaka.

Ale istnieje również forma wrodzonego łysienia, niezwiązanego z kolorem sierści. Wszyscy znani przedstawiciele - pies rasy chińskiej Crested i meksykański bezwłosy. Ale ta patologia podlega różnym rasom. Szczenięta rodzą się ze zwykłymi wskaźnikami, ale w wieku 1-4 lat zaczynają łysy.

Łysie plamy najpierw tworzą się po bokach, a następnie przesuwają się do tyłu. Najbardziej podatne na anomalie rasy: Cocker Spaniel amerykański, Rottweiler, Doberman, Pudel, Whippet, Belgian Shepherd, Labrador Retriever, Beagle.

Również lekarze używają terminu "łysienie X", co oznacza patologię o nieznanych przyczynach pierwotnych. Często nie jest możliwe ustalenie ostrości choroby.

Objawy

Nie ma jednego klinicznego obrazu łysienia, ponieważ każda z jego postaci ma swój własny kompleks manifestacji. Ale można je pogrupować:

  1. W przypadku łysienia spowodowanego przez alergie lub nużycę charakterystyczną cechą jest swędzenie, sverbezh, zaczerwienienie skóry.
  2. Kiedy zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry pcheł, grudki rumienia tworzą się z płynem surowiczym. Kiedy pies je otwiera, krosty zmieniają się w wrzody.
  3. Grzybicznemu, wirusowemu i bakteryjnemu charakterowi łysienia towarzyszą wymioty, luźne stolce i letarg.
  4. Kiedy grzybicy można znaleźć na skórze pet wysypka, złuszczanie, pęknięcia, tworzenie się skorupy w miejscach uszkodzenia.
  5. Zapaleniu mieszków włosowych oprócz łysienia towarzyszy wzrost temperatury ciała, świąd, powstawanie krost, zaczerwienienie obszarów dotkniętych chorobą.

Hormonalne przyczyny łysienia są bezobjawowe, czasami występuje przebarwienie w strefie łysienia. To wielość manifestacji, a także ich odmienny charakter utrudnia diagnozę. Dlatego, aby potwierdzić diagnozę, musisz przeprowadzić kompleksową ankietę dotyczącą zwierzaka.

Diagnostyka

Diagnostyka różnicowa to czasochłonne badanie z wieloma kosztownymi analizami. Bez tego niemożliwe jest ustalenie przyczyny łysienia i opracowanie odpowiedniego schematu leczenia.

Pierwszym etapem badania jest zewnętrzne badanie zwierzęcia. Lekarz weterynarii określa rodzaj łysych plam, ich częstotliwość, czy występują towarzyszące objawy. Jeśli podejrzewa się patologię endokrynną, pobiera się krew w celu określenia poziomu hormonów. Analiza pozwala również ustalić stężenie białka, obecność antygenów, aktywność limfocytów B i T (z ogniskowym łysieniem).

W celu zebrania wywiadu można również przeprowadzić diagnostykę lumdiagnostyczną za pomocą lampy Wood'a (definicja grzybicy), mikroskopii włosowej (trichoskopii), kultury mikologicznej i bakteriologicznej.

Badanie cytologiczne polega na pobieraniu próbek materiału do biopsji skóry. Aby wykluczyć nowotwór narządów wewnętrznych, wykonuje się USG. Badanie ultrasonograficzne tarczycy będzie również wymagane, jeśli podejrzewa się zespół Cushinga (niedoczynność tarczycy).

Aby wykluczyć alergie na endogenne pasożyty, przeprowadzono analizę jaj robaków i badano kał (coprogram).

Leczenie

Lekarz weterynarii zaleca kompleks środków terapeutycznych w oparciu o nasilenie choroby, powiązane problemy i ogólny stan zdrowia zwierzęcia. Metoda i przygotowania zawsze zależą od podstawowej przyczyny.

Jeśli wystąpi łysienie z powodu braku równowagi endokrynologicznej, zalecana jest terapia hormonalna: Trilostan, Mitotan, Melatonina, Lewotyroksyna, Lizodren. Leki te mają działania niepożądane, dlatego zaleca się stosowanie tej metody pod ścisłym nadzorem lekarza.

Jeżeli ustali się hipoestrogenizm (brak równowagi hormonów płciowych), zwykle przeprowadza się sterylizację lub kastrację zwierzęcia. Lekarze zalecają rozpoczęcie tego kroku, aby nie inwestować w złożone i skomplikowane badania.

Kiedy pasożytniczy charakter łysienia, strzały ivermictin są przepisywane w połączeniu z szamponami przeciwko podskórnym szkodnikom. Zawierają mikonazol, siarczek selenu lub chloroheksydynę). Strefy łysych plam traktowane roztworem Fosmet. Jeśli wykryte zostanie łysienie pęcherzykowe, lekarz usuwa nagromadzenie ropy w grudkach, a także przepisuje antybiotyki: cefaleksynę, zenera lub amoksyklaw.

W walce z grzybiczą naturą łysienia stosuje się maści Zoicol, Dermatol, Griseofulfin lub Yuglon. Obszar uprzednio łysiony powinien zostać przycięty i potraktowany 5% roztworem jodu.

Jeśli łysienie jest spowodowane złym odżywianiem, menu psa musi zostać dostosowane. Najlepszym rozwiązaniem jest przeniesienie zwierzęcia do karmy super premium. Dobrze skomentował znaki towarowe Optima Nova, Royal Canin, ACANA. Naturalna racja powinna zostać rozszerzona, pamiętaj o jej uwzględnieniu: warzywa (marchew, dynia, ogórki, cukinia), zboża, podroby, mięso, chude ryby i owoce (z wyjątkiem owoców cytrusowych).

Funkcje menu dla różnych ras są różne, więc to pytanie najlepiej jest zbadać indywidualnie. Ponadto zaleca się podawanie witamin, kompleksu z biotyną lub drożdży piwowarskich - te składniki przyspieszają porost włosów.

Łysienie w czasie ciąży jest leczone dietą wysokokaloryczną. Dobrze jest zapewnić suce suplementy premium i witaminy. Ona także musi mieć dostęp do wody. Zapewnij psu w spokojnym i cichym miejscu, gdzie może być bez natarczywej uwagi (szczególnie dziecinna).

Zapobieganie

Jako środek zapobiegawczy lekarze weterynarii zalecają ścisłe monitorowanie stanu zdrowia zwierząt domowych, odpowiedzialne traktowanie ich diety i unikanie stresu. Podczas sezonowego linienia spróbuj rozczesać podszerstek 1-2 razy dziennie. Nie zaniedbuj leczenia przeciw robakom, co 3 miesiące, daj swojemu psu tablet dla robaków. Przestrzeganie prostych zasad pozwoli Twojemu zwierzakowi być zdrowym i szczęśliwym.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Łysienie u psów

Łysienie u psów (od łacińskiej Alpeci - łysienie, łysienie) jest patologiczną utratą lub brakiem wzrostu włosów na ciele, co prowadzi do ich częściowego lub całkowitego zniknięcia.

Przyczyny łysienia u psów

W zależności od przyczyn łysienia zwyczajowo dzieli się na dwie grupy: pierwotną i wtórną. Jeśli łysienie jest głównym objawem, to jest to pierwotne łysienie. Te rodzaje łysienia zazwyczaj nie są zaognione i często można je prześledzić do pewnych ras psów. Wtórne łysienie to te, dla których patologiczne wypadanie włosów wynika z innych objawów klinicznych. Najczęściej takie łysienie występuje z powodu urazu lub stanu zapalnego.

W dystrofii pęcherzyków obserwuje się występowanie nieprawidłowych mieszków włosowych lub włosów z powodu upośledzenia wzrostu włosów lub ich rozwoju. Dystrofie folikularne dzielą się na 2 grupy: nabytą i wrodzoną.

Dystrofie pęcherzykowe wrodzone:

1. Dystrofia pęcherzykowa, która nie jest powiązana z kolorem.
Ta patologia powoli rozwija się od szczenięcia. Chore psy różnych ras. Na przykład u pinczerów Dobermana wypadanie włosów odnotowuje się od wieku 1-4 lat. Najczęściej łysienie zaczyna się na bokach i stopniowo rozprzestrzenia się w dół do tyłu. U malamutów i siberian husky utrata włosów rozpoczyna się w młodym wieku. Z biegiem czasu płaszczyk zmienia kolor, staje się czerwonawy, a wełna cienka słabnie.
Większość zwierząt z hipotrychozą, odziedziczonych, rodzi się bez widocznych patologii sierści. Następnie przez 4-6 miesięcy zachodzą zmiany dystroficzne. Występuje u zwierząt następujących ras: Yorkshire Terrier, Rottweiler, Beagle, Pudel, Belgian Shepherd, Whippet, Labrador Retriever, American Cocker Spaniel.
Najlepsze przykłady zwierząt z dystrofią mieszków włosowych to Chinese Crested Dog, Mexican Hairless Dog.

2. Dystrofia pęcherzykowa, która jest związana z kolorem.

2.1. Bielenie się łysienia występuje u zwierząt o osłabionej czarnej (niebieskiej) lub osłabionej brązowej (żółtawo-brązowej) sierści. Podobna patologia występuje u jamników, Yorkshire Terrierów, psów niemieckich, chartów, dobermanów, whippetów. Uszkodzenie włosów w obszarach bielonych występuje, gdy zwierzę ma około 6 miesięcy.

2.2. Dystrofia mieszków włosowych czarnych (ciemnych) jest genetycznie dziedziczną patologią, która występuje u psów rasy beagle, psów z basetami, brodatych collie, jamników, wskaźników i ich hybryd. Strata ciemnych włosów zwiększa się z czasem ze względu na kruchość ich prętów u szczeniąt w dwukolorowym lub trójbarwnym kolorze sierści w wieku od 4 tygodni.

3. Nanacjonizm przysadkowy.
Rzadka wrodzona choroba hormonalna. Zwykle spotykany w owczarkach niemieckich, ale opisywał przypadki choroby u psich mięczaków i Weimarów. Początkowo szczeniaki rozwijają się normalnie przez pierwsze 2-3 miesiące, po czym przestają rosnąć.

Nabyte dystrofie pęcherzykowe z powodu nieprawidłowego rozwoju mieszków włosowych:

1. Łysienie związane z rasą i rodzajem wełny. Ta grupa obejmuje:

1.1. Alopecia X.
Często spotykane wśród arktycznych i miniaturowych psów długowłosych. Występowanie w rasie stwierdzono u psów rasy syberyjskiej, chowów, szpic pomorskiego, pudli, keeshond. Symetryczne łysienie ciała, tylne powierzchnie szyi i bioder stopniowo się rozwijają i dochodzi do przebarwienia skóry. Łysienie może rozprzestrzenić się na całe ciało, z wyjątkiem kończyn i głowy.

1.2. Łysienie u psów o falujących włosach.
Rasy cierpiące na tę łysienie obejmują irlandzkiego spaniela wodnego, kędzierzawego retriever, portugalskiego psa wodnego, lagotto romagnolo.

1.3. Łysienie deseniowe (miniaturyzacja mieszków włosowych) - idiopatyczna łysienie patologiczne. Występuje w rasach krótkowłosych: jamnik, bull terrier, chihuahua, whippet, boston terrier, charty, pinczer miniaturowy.

2. Łysienie związane z chorobami endokrynologicznymi.

2.1. Hiperadrenergii (zespół Cushinga u psów).
Zwierzęta w średnim i starszym wieku, dowolnej płci i rasy, są chore, zwłaszcza bokserzy, pudle i jamniki.

2.2. Hiperestrogenizm.
Rzadko spotykany. Najczęstsze przyczyny to nowotwory jajników i jąder.

2.3. Niedoczynność tarczycy u psów jest stanem patologicznym spowodowanym niedoczynnością tarczycy.

3. Łysienie po strzyżeniu.
Na obcinanych obszarach, włosy są skrócone, łysienie występuje z powodu opóźnienia w cyklu włosów. Po strzyżeniu wzrost włosów może wznowić się po 24 miesiącach. Siberian Huskies, Chow Chows są uważane za predysponowane rasy.

Przyczyny wtórnego łysienia u psów obejmują również:

  • obecność pasożytów zewnętrznych (infestacja pcheł, kleszcze rodzaju Demodex, Sarcoptes itp.);
  • grzybicze i bakteryjne choroby skóry;
  • choroby pokarmowe (z powodu niezrównoważonego odżywiania lub utraty składników odżywczych w zaburzeniach przewodu pokarmowego);
  • reakcje alergiczne.

Beagle z nieletnim demodezją

Owczarek niemiecki z atopowym zapaleniem skóry przed i podczas leczenia

Objawy łysienia u psów

Utrata włosów (łysienie) u psa może wystąpić przez długi czas lub wystąpić w krótkim okresie czasu. Istnieje kilka postaci łysienia na rozłożonym na skórze: ogniskowym, plamistym, regionalnym, rozproszonym. Również łysienie może być symetryczne. Dotknięty obszar i obecność lub brak swędzenia zależą od przyczyn łysienia.

Rozpoznanie łysienia u psów

Do stwierdzenia diagnozy wymagane jest staranne zbadanie wywiadu, badanie kliniczne zwierzęcia. Z dodatkowych badań diagnostycznych najczęściej wymagały: Lyum - diagnoza, przeprowadzanie głębokich i powierzchownych zeskrobin skóry, trichoskopia, cytologia. Jeśli to konieczne, należy pobrać próbki do wysiewu bakteriologicznego lub mikologicznego, biopsji skóry. Jeśli podejrzewasz choroby endokrynologiczne, konieczne jest przeprowadzenie badań w celu określenia poziomu hormonów we krwi, badań biochemicznych i klinicznych. Aby wykluczyć nowotwory narządów wewnętrznych, wykonuje się badanie ultrasonograficzne.

Leczenie łysienia u psów

Schemat leczenia psa z łysieniem bezpośrednio zależy od przyczyn tej patologii. W zależności od nasilenia procesu patologicznego, związanych z tym problemów zdrowotnych, indywidualnych cech ciała, weterynarz wybiera kompleks środków medycznych i zapobiegawczych.

Autor artykułu:
Weterynaryjny terapeuta
Mezerina Irina Sergeevna

Kliniczny przypadek łysienia u psa

Prawie pięcioletni Szpic, Sokrates zaczął łysnąć - włosy zaczęły wypadać z tyłu ciała. Nie przeszkadzało to psom, ale właściciele byli poruszeni i zwrócili się do endokrynologa-terapeuty M.А. W rezultacie zdiagnozowano X-Alopecia. Ta patologia nie ma wpływu na zdrowie, jest więcej problemów kosmetycznych, które nie są całkowicie wyleczone, ale można zaproponować metody korekty.

Alopecia in a Dog: Przyczyny i leczenie domowe

Każdy właściciel jest szczęśliwy, jeśli jego pies jest wesoły, wesoły i wygląda świetnie. Zdrowa sierść jest jednym z głównych objawów dobrego samopoczucia psa. Zwierzę może być owłosione lub gładkie, śnieżnobiałe lub rzadkie, ale przede wszystkim wełna nie powinna wypadać zbyt często. Łysienie lub łysienie ma zarówno przyczyny naturalne, jak i różne choroby. Każdy właściciel powinien być w stanie zrozumieć rodzaje łysienia i wiedzieć, kiedy poprosić o pomoc.

Przyczyny łysienia

Łysienie może mieć różny stopień nasilenia, w zależności od jego źródeł. Może to być ogniskowa utrata włosów lub masywne łysienie, powodujące cierpienie zwierzęcia.

Przyczyny łysienia mogą być różne: od zwykłego sezonowego linienia do poważnych chorób.

Regularne sezonowe pierzenie

Najczęstsza przyczyna wypadania włosów. Średnio pies moluje dwa razy w roku. Jest więcej psów psujących: husky, husky, spitz. Istnieje mniej rzucających się psów - krótkowłosy chihuahua, pinczery. Jeśli pies żyje w gorącym klimacie, wówczas będzie się rzucał częściej.

Łatwo zrozumieć, że pies się psuje:

  • trochę swędzi;
  • pies czuje się dobrze;
  • wełna spada umiarkowanie, bez tworzenia szczerze łysych obszarów;
  • Jeśli czeszesz zwierzaka, znajdziesz piękniejsze i lśniące futro;
  • występuje w offseason - wiosna-jesień.

To ważne! Znacznie przyspiesza czesanie psów, dwa lub trzy razy dziennie.

Złe odżywianie

Płaszcz i skóra psa są bardzo zależne od wartości odżywczej witamin - biotyny, witamin B, C. Często właściciele decydują się na karmienie naturalną żywnością, uważając ją za przydatną. Ale zapominają, że pies potrzebuje zarówno warzyw, jak i owoców. W rezultacie pies traci część minerałów i rozwija się witamina i łysienie.

Pies, który je słabo, staje się nudny i upada z wełny.

Po pierwsze, płaszcz psa stanie się nudny, niezdrowy. Stopniowo, zwykle jako kontynuacja sezonowego linienia, wełna zacznie coraz bardziej aktywnie wypadać. Mogą pojawić się całkowicie łyse obszary. Takie łysienie jest powszechne u psów, które otrzymują pokarm naturalny i prawie nigdy nie występuje u zwierząt, które otrzymują paszę przemysłową, poczynając od klasy premium.

Problemy hormonalne

Patologie endokrynologiczne nie są tak powszechne u psów. Ale w niektórych przypadkach stają się przyczyną łysienia. Hormony kontrolują absolutnie wszystkie procesy metaboliczne u zwierząt domowych. W tym wzrost włosów.

Źródłem endokrynopatii hormonalnej może być:

  • niedoczynność tarczycy - brak hormonów tarczycy;
  • hiperandrenokortykalizm - nadmiar kortyzolu we krwi;
  • Alopecia X - Chow-chows, Pomeranians, Huskies, Malamutes podlegają temu.

Łysienie endokrynologiczne najczęściej dotyka dorosłych i starszych psów. Charakteryzuje się masywną utratą włosów w całym ciele. Pojawia się sucha skóra, może wystąpić drapanie i podrażnienie.

Łysienie po strzyżeniu

Łysienie po uwodzeniu psa można uznać za wczesny objaw choroby endokrynologicznej. Zwykle dzieje się tak, gdy pies potrzebuje zabiegu chirurgicznego, a wełna jest golona maszyną. Najbardziej podatne na takie łysiny są psy z grubym podszerstkiem - husky, malamute i chow-chow.

Niektóre psy wyrastają bardzo powoli po ścinaniu, co wskazuje na problemy zdrowotne.

Czasami wzrost włosów jest opóźniony o kilka tygodni, a czasem nawet o kilka lat.

Alergia

Często psy mają alergię. Najczęściej jest to alergia na pokarm - kurczak, kukurydza. Jest uczulony na składniki szamponu stosowane do mycia psa. W tym przypadku łysienie często jest ogniskowe. Pies aktywnie swędzi, płacze.

Wypadaniu włosów z powodu alergii towarzyszy pogorszenie ogólnego samopoczucia zwierzęcia - może on odmówić jedzenia lub chodzenia. Jeśli przyczyną alergii w karmie, to jest łzawienie oczu, luźne stolce. Miejsca łysienia znajdują się za uszami, szyją, pod łapami, na brzuchu. Skóra tych miejsc jest sucha, są zadrapania, rany, które są zainfekowane.

W rzeczywistości, podczas łysienia alergicznego, sam pies powoduje pogorszenie jego stanu ze względu na to, że jest stale drapany. Pomoc w diagnozie może obejmować dietę z wyjątkiem zamierzonego alergenu.

Pasożyty

Łysienie jest często źródłem chorób pasożytniczych. Mogą to być płaskie lub okrągłe robaki. Aby zapobiec rozwojowi robactwa, co trzy miesiące należy przygotować zwierzę dla robaków, takich jak Helminthal lub Azinox plus.

Pies może cierpieć na łysienie z powodu skóry lub wewnętrznych pasożytów.

Jako wariant choroby pasożytniczej może rozwinąć się nużyca, otodecja, sarkoptoza. To są zewnętrzne pasożyty - stawonogi. Gryząc psa, powodują silne swędzenie. Ciągłe szczotkowanie przyczynia się do utraty włosów.

Stres

Przeniesienie, utrata właściciela, utrata innego towarzysza może prowadzić do łysienia u psa. W takim przypadku wypadanie włosów jest zwykle rozproszone na całym ciele. Pies odmawia jedzenia i spacerów. Nie ma zmian w badaniach krwi i moczu.

W tym przypadku wspomóż witaminy, specjalne wysokokaloryczne pasze. W leczeniu takiego łysienia należy zwrócić szczególną uwagę na komunikację ze zwierzęciem domowym i zapewnić mu spokojne, ciche miejsce.

Ciąża

Ciało ciężarnego psa aktywnie potrzebuje składników odżywczych, w tym witamin. Pies, który czeka na szczenięta, często podlega łysieniu z powodu braku równowagi hormonalnej, zmartwień i braku witamin.

Pies musi zawsze mieć swobodny dostęp do wody, wysokokalorycznej diety. Powinno to zapewnić spokój - pies powinien mieć spokojne miejsce, w którym ciężarne zwierzę może odpocząć od nadmiernej uwagi, szczególnie od dzieci.

Łysienie może wystąpić u ciężarnych psów, jeśli nie otrzymują one odpowiedniego pożywienia.

Różne infekcje

Duża liczba chorób zakaźnych może powodować łysienie. Są to patologie wirusowe, bakteryjne lub grzybicze. Wszystkie z nich, oprócz utraty włosów, przejawiają inne objawy: luźne stolce, wymioty, osłabienie.

Diagnoza i objawy łysienia

Rozpoznanie łysienia wykonuje się na podstawie badania zewnętrznego - pies ma kieszenie łysienia lub masywną utratę włosów. Ostateczne określenie przyczyny łysienia należy powierzyć lekarzowi weterynarii. Tylko specjalista dzięki dokładnemu badaniu i dodatkowym metodom badań może określić źródło łysienia.

Sposoby leczenia choroby

Leczenie ciężkich postaci łysienia musi koniecznie wystąpić przy udziale weterynarza. Niektóre patologiczne choroby zakaźne lub endokrynologiczne mogą szybko doprowadzić do pogorszenia stanu zwierzęcia, więc nie powinieneś dać się ponieść samoleczeniu.

Ale jest to całkiem możliwe leczenie przy łysieniu w domu, związane ze stresem lub złym odżywianiem. Na początek zwierzę powinno zostać przeniesione do pełnowartościowej żywności przemysłowej klasy superpremium, na przykład Husse lub Optima Nova.

Jeśli łysienie jest wynikiem niewłaściwego karmienia, pies powinien zostać przeniesiony do pełnej paszy.

Jeśli nadal preferowana jest naturalna żywność, powinna ona zawierać szeroką gamę produktów:

Dodatkowo należy podać kompleks witamin z biotyną lub drożdżami piwnymi. Narzędzia te zostały specjalnie zaprojektowane, aby poprawić stan wełny i przyspieszyć wzrost włosów.

Oliwa z oliwek o dobrej jakości może być wcierana w skórę psa raz dziennie. Pomaga zmiękczyć i nawilżyć skórę.

Jeśli podejrzewa się pasożytnicze łysienie, pies potrzebuje leków przeciwpasożytniczych. Konieczne jest pozbycie się zarówno wewnętrznych pasożytów - robaka, jak i zewnętrznych - pcheł i kleszczy.

To ważne! W przypadku pogorszenia się stanu psa, wzrost łysienia, pojawienie się grzebieni, pokazuje zwierzaka jak najszybciej lekarzowi weterynarii.

Zapobieganie łysieniu

Jako profilaktyczne leczenie łysienia można zalecić odpowiedzialne leczenie diety psa. Musi być zrównoważony, zawierać wszystkie składniki odżywcze i witaminy.

Podczas wylinki pies musi być czesany codziennie.

W trakcie pierzenia pies powinien zostać zaczesany. Co 3 miesiące pies musi być leczony z powodu robaków. Dwa razy w roku - wiosną i jesienią - zwierzę musi niszczyć pchły.

Jeśli pies należy do rasy o grubym podszerstku - husky, husky i szpice - wówczas jej uwagę należy poświęcić wełnie. I w każdym razie podejrzany o łysienie, jest bardziej prawdopodobne, aby pokazać zwierzęciu weterynarzowi.

Przestrzeganie prostych zasad pozwoli utrzymać gęstą i piękną wełnę ukochanego zwierzaka przez wiele lat.

Łysienie u psów: tabela objawów i leczenia

Nasze zwierzęta przekupują nas nie tylko swoim zabawnym zachowaniem, ale także tym, że potrafią w każdej chwili gładzić miękką i puszystą wełnę. Ale ta możliwość nie zawsze ma miejsce. Łysienie u psów może temu zapobiec.

Co to jest, w jaki sposób manifestuje się patologia?

Termin "łysienie" odnosi się do łysienia. Patologia ta może być spowodowana wieloma czynnikami, wśród których najczęściej występują: alergie pokarmowe, działanie substancji drażniących i toksycznych, inwazja pcheł. Należy zauważyć, że w praktyce weterynaryjnej zdarzają się przypadki, gdy nie można zidentyfikować prawdziwej przyczyny źródłowej. To jest "łysienie X". U psów, jak sugerują eksperci, może to być spowodowane nadmiarem hormonów płciowych w ciele.

Można go wyleczyć... ale w większości przypadków konieczne jest uciekanie się do kastracji lub sterylizacji. Jednakże stosuje się również leczenie łysienia u psa za pomocą melaniny (a dokładniej melatoniny). Niestety, nawet operacja nie zawsze pomaga w tym "sekretnym łysieniu". Ale nie rozpaczaj: oprócz łysiny, która nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia psa, ta choroba nie ma żadnych innych skutków ubocznych.

W związku z tym łysienie objawia się po prostu: zwierzę nagle lub stopniowo zaczyna wypadać z włosów. Zdarza się masa i ognisko (łysienie plackowate u psów), jedno- i dwustronne. Należy pamiętać, że łysina nigdy nie jest niezależną "chorobą", ponieważ zjawisko to prawie we wszystkich przypadkach wskazuje na poważną patologię. Trzeba tylko wyleczyć chorobę, ponieważ wełna stopniowo się powiększa.

Zasadniczo w niektórych przypadkach oliwa z oliwek pomaga: z łysieniem u psów jest źródłem cennych witamin, mikro i makroelementów. Przy stosowaniu zewnętrznym do nawilżenia i zmiękczenia wysuszonej skóry można stosować sterylizowany olej.

Tabela diagnostyczna

Aby ułatwić Ci nawigację w najrozmaitszych możliwych przyczynach tego, co dzieje się z twoim psem, specjalnie przygotowaliśmy stół, w którym zebraliśmy najbardziej charakterystyczne choroby połączone z utratą włosów, ich obrazem klinicznym i leczeniem. W domu możesz poradzić sobie tylko z niektórymi z tych problemów, więc zalecamy natychmiast skontaktować się ze specjalistą weterynarii, jeśli zauważysz jakiekolwiek oznaki łysienia.

Inne przyczyny choroby

Jak widać, łysienie psa jest poważną patologią. Jego przyczyny są bardzo wszechstronne i obejmują zarówno względnie nieszkodliwe alergie pokarmowe, jak i poważne zaburzenia hormonalne, które w niektórych przypadkach prowadzą nawet do śmierci u zwierząt. W jakich innych przypadkach pies może łypać bez ograniczeń?

Z jakiegoś powodu, z takimi objawami, wielu nawet nie myśli o robakach, ale na próżno. Toksyny pasożytniczych robaków mogą powodować ogromną liczbę różnorodnych zaburzeń, a łysienie jest tylko jednym z nich. Jeśli podczas badań krwi odkryto wiele eozynofilów, a Twój pies zaczyna przypominać skórzaną rękawicę, nie zaszkodzi sprawdzić kał i przepisać leki przeciw robakom.

Czasami małe psy, a zwłaszcza psy nerwowe, mogą zacząć łysnąć z powodu stresu, którego doświadczyły. W związku z tym może dojść do nagłego spotkania z większym psem, przeniesieniem, innymi czynnikami. Przy okazji, łysienie w takich "psychosach" może rozpocząć się nawet po ścinaniu. Pomyśl tylko - spotkanie z wielkim i przerażającym fryzjerem!

W związku z tym nie jest wymagane leczenie, ale można przepisywać leki uspokajające. Jeśli zwierzę uspokoi się, to z czasem wełna odrośnie. W każdym razie nie zaszkodzi pokazać go doświadczonemu weterynarzowi...

Jak leczyć łysienie u psów?

Łysienie u psów jest utratą włosów lub naruszeniem jej wzrostu. Najczęstszą przyczyną całkowitej lub częściowej łysiny są choroby różnych narządów i układów organizmu psa.

  • pasożyty (pchły, nużycy itp.);
  • zaburzenia układu dokrewnego: hormony płciowe, tarczycy, choroby nadnerczy;
  • bakteryjne zmiany skórne;
  • niedobór odporności;
  • stosowanie narkotyków;
  • wrodzone wady rozwoju włosów;
  • brak witamin i wiele innych.

Objawy i rozpoznanie łysienia u psów

Łysienie może wystąpić stopniowo lub raczej gwałtownie i być zlokalizowane w różnych częściach ciała zwierzęcia. W tym przypadku może nie być więcej objawów choroby, pies wygląda całkowicie zdrowo. Jednak jeśli przyczyną łysienia jest choroba pierwotna, mogą wystąpić jej objawy.

Rozpoznanie rozpoczyna się poprzez określenie formy łysienia. Jeśli więc łysienie jest symetryczne, może to wskazywać na zaburzenia hormonalne. Utrata włosów na różnych częściach ciała jest często obserwowana w przypadku nużycy. Jeśli fokus jest jeden, może to wskazywać na reakcję na wstrzyknięcie leku lub zakażenie bakteryjne.

Diagnoza jest wyjaśniona poprzez sprawdzenie stanu hormonalnego, badania krwi, zdrapki skóry z trichogramów włosów. Łysienie zwane łysieniem X (nieznanego pochodzenia) występuje najczęściej u psów w wieku 2-5 lat. Częściej jest chora z przedstawicielami:

W tej chorobie, futro stopniowo spada do całkowitego łysienia ogona, szyi, pachwiny, talii, tylnej części ud. Tylko przednie łapy i głowa pozostają w futrze.

Leczenie łysienia u psów

Jeśli zwierzę wygląda całkowicie zdrowo, to na początku najodpowiedniej jest po prostu monitorować jego stan. Jeśli oprócz łysienia pies ma również inne objawy: swędzenie, odmowę jedzenia, gorączkę, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii. Leki leczą takie przyczyny łysienia, jak zaburzenia hormonalne, pasożyty lub nadwrażliwość.

Takie preparaty jak Melatonina, Mitotan, Trilostan są używane do przywrócenia sierści. Skuteczne, ale z poważnymi skutkami ubocznymi są również leki, takie jak:

  • Prednison
  • Methyltestosterone,
  • Hormon wzrostu wieprzowiny
  • Cymetydyna
  • Octan lepruty (Lupron).

Przydatne jest dodanie octu jabłkowego do wody pitnej psa w ilości 1 łyżeczki na 600 ml. Możesz podać do picia nalewkę z mniszka lekarskiego. Z suchą skórą i łupieżem dobre są masaże łysych obszarów z korzeniami łopianu, odrastanie włosów następuje w ciągu 4-8 tygodni. Jeśli wełna nie urosła w ciągu trzech miesięcy, konieczne jest ponowne rozważenie diagnozy lub leczenia.

Naturalna i anomalna łysina u psów: kiedy się martwić i co robić

Gruby i lśniący płaszcz zwierzaka jest dumą jego troskliwego właściciela. Dlatego taki problem jak łysienie u psa nie powoduje przypadkowych poważnych obaw. Przyczyną łysienia u zwierzęcia mogą być przyczyny naturalne, takie jak linienie lub poważne infekcje grzybicze lub choroby układu hormonalnego. Ważne jest, aby właściciel mógł rozpoznać rodzaj łysienia i podjąć odpowiednie działania, aby wyeliminować nieprzyjemne zjawisko.

Przeczytaj w tym artykule.

Przyczyny łysienia u psów

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów dzielą przyczyny wypadania włosów u psów na naturalne i anomalne.

Naturalny

Przyczyny natury natury, powodujące uogólnione łysienie u zwierząt, są przede wszystkim molekułami. Z reguły zjawisko to jest typowe dla okresu poza sezonem - wiosna-jesień. Przy utrzymaniu pokoju zwierząt domowych w ogrzewanych pomieszczeniach niektórych osób, wylinka może być trwała, niezależnie od pory roku.

Właściciel rasy, Szpic Pomorski, musi wiedzieć, że moltingu tych psów towarzyszy bardzo obfita utrata sierści i nie panikuj, gdy widzą oznaki masywnej łysiny u zwierzaka. Husky i Huskies również zrzucili dużo.

Utrata szaty podczas naturalnego procesu jest jednorodna, nie obserwuje się ognisk. Podczas wylinki ogólny stan zwierzęcia nie zmienia się, czasami pies może silnie swędzieć z powodu podrażnienia skóry przez martwe włosy. Przy regularnym czesaniu sytuacja szybko się poprawia, sierść staje się lśniąca i jedwabista.

W niektórych przypadkach ogniskowe łysienie w jamie brzusznej obserwuje się u ciężarnej samicy przed porodem i nie powinno powodować poważnych obaw właściciela.

A tutaj więcej o tym, jak zdobyć pchły u psów.

Nieprawidłowy

Właściciele czworonożnych zwierząt domowych najbardziej martwią się łysieniem, związanym z konkretną patologią. Weterynarze rozróżniają następujące anomalne czynniki, które powodują łysienie u psów:

    • Błędy w żywieniu. Niedobór w diecie niezbędnych aminokwasów zwierzęcych (zwłaszcza tauryny), witamin z grupy B, biotyny, kwasu askorbinowego, miedzi, selenu i cynku powoduje poważne zmiany w stanie skóry i towarzyszy jej intensywna utrata włosów.

Początkowo organizm reaguje na brak użytecznych składników odżywczych z tępymi i rozwichrzonymi włosami, a następnie pojawia się łysina ogniskową. Powód jest typowy dla zwierząt, które otrzymują pokarm naturalny lub gotową paszę o niezadowalającej jakości. Mono-diety również powodują utratę sierści przez psa.

    • Reakcja alergiczna. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia u psów są alergie pokarmowe. W niektórych przypadkach utrata włosów pojawia się, gdy reakcja alergiczna na leki i chemię gospodarczą.
    • Zaburzenia endokrynologiczne. Przyczyną łysienia u zwierząt domowych jest często zaburzenie równowagi hormonalnej. Tak więc, wraz z rozwojem zespołu Cushinga, znanego jako hiperadrenergiczny, w ciele zwierzęcia występuje nadmierna produkcja kortyzolu, któremu towarzyszy całkowita łysina. Przyczyną łysych plam jest często naruszenie produkcji estrogenu.

Hiperestrogenizm może rozwinąć się u osób obu płci. Łysienie na tle zmniejszonej produkcji estrogenów jest charakterystyczne dla sterylizowanych samic. Hormonalne przyczyny utraty sierści u psów obejmują także niedobór hormonu wzrostu i niedoczynność tarczycy. Brak hormonów prowadzi do licznych dysfunkcji narządów wewnętrznych i towarzyszy mu całkowite linienie.

Łysienie z powodu niedoczynności tarczycy

  • Choroby pasożytnicze. Przyczyną rozległych łysych miejsc u zwierząt jest często inwazja robaków. Wewnętrzne pasożyty, zatruwające organizm produktami jego życiowej aktywności, powodują poważne zatrucie, któremu towarzyszy łysina.
  • Oprócz wewnętrznych robaków, specjaliści weterynarii często spotykają się z zewnętrznymi pasożytami. Tak więc przyczyną całkowitej utraty włosów u psów są choroby takie jak nużyca, sarkoptoza, martwica, otodectosis. Patogeny patologii skóry są pasożytami roztoczy żyjącymi w naskórku zwierzęcia.
  • Bakteryjne infekcje skóry. Najczęstszą przyczyną łysienia jest ropne zapalenie skóry - pioderma.
  • Choroby grzybowe. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia ogniskowego jest grzybica. Choroba grzybicza stanowi poważne zagrożenie dla małych dzieci i dorosłych z osłabionym układem odpornościowym.
  • Różnorodne zapalenie skóry. Zapalenie naskórka, w szczególności słoneczne zapalenie skóry, towarzyszy wielu zwierzętom domowym przez całkowite lub ogniskowe wypadanie włosów. Łojotok, gruczolakowate gruczołów łojowych także prowokują łysiejące zwierzęta domowe z powodu infekcji mieszków włosowych.
  • Stres. Przyczyną nagłej utraty sierści u psów może być silne doświadczenie psycho-emocjonalne (przeniesienie się do nowego miejsca, śmierć właściciela, utrata domu itp.).

Eksperci weterynaryjni wśród czynników, które powodują rozwój łysienia u czworonożnego zwierzaka, obejmują również przyczyny dziedziczne. Najczęściej spotykane łyse spotyka się u Dobermanów (mutacja barwna), Malamutes, Chow Chow, Belgian Terrier i Rottweiler. Diagnoza łysienia ogona, pleców, brzucha

Po stwierdzeniu zmiany grubości futra u futrzastego zwierzaka właściciel nie powinien odkładać wizyty u specjalisty weterynaryjnego. Trzeba zwracać uwagę nie tylko na stan wełny, ale także na ogólne samopoczucie zwierzęcia.

W specjalistycznej placówce do diagnozowania chorego psa wykonuje się trichoskopię włosów. Badanie pozwala ocenić stan mieszków włosowych, rozpoznać pasożyta, wykryć zapalenie gruczołów łojowych gruczołów łojowych i podejrzenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych.

Pobieranie krwi dla hormonów

Badanie stanu hormonalnego organizmu pomoże wyeliminować hormonalną naturę łysienia u psów. Według badania krwi specjalista weterynarii ustali niedoczynność tarczycy u zwierząt domowych, hiperkortyzację, hyperestrogenizm, które są częstymi przyczynami łysienia.

W celu wykluczenia zmian grzybiczych skóry, w szczególności grzybicy, specjalista weterynarii przeprowadzi szybką diagnozę za pomocą fluorescencyjnej lampy Wood's. Żółto-zielony lub szmaragdowy blask wskazuje na obecność mikrosporii, a niebieskie światło oznacza brak choroby grzybiczej na skórze zwierzęcia.

Jeżeli podejrzewa się bakteryjne zakażenie skóry u zwierzęcia, materiał biologiczny jest zbierany wraz z dalszymi badaniami nad identyfikacją patogenu. Jeśli to konieczne, wykonuje się biopsję skóry.

Biochemiczna analiza krwi i dokładna historia pomogą wyeliminować przyczynę pokarmową łysienia psa związanego z beri-beri lub niedoborem w organizmie niezbędnych minerałów, takich jak cynk.

Choroby skóry u psów, zobacz ten film:

Leczenie psów

Środki terapeutyczne w leczeniu łysienia u psów są w dużej mierze zdeterminowane przyczynami ich wystąpienia. Z naturalnym pierzyną właściciel powinien zwracać szczególną uwagę na pielęgnację sierści zwierzęcia.

Psy powinny być czesane regularnie, używając zarówno zwykłych grzebieni, jak i profesjonalnego futrzaka. Procedury wodne są pokazane tylko na zalecenie lekarza weterynarii. Aby umyć zwierzę, należy używać wyłącznie specjalnych produktów do pielęgnacji zwierząt zgodnie z rodzajem płaszcza.

Jeśli głównym czynnikiem w łysieniu było niezrównoważone odżywianie, to głównym zadaniem właściciela jest dostosowanie diety. Specjaliści weterynarii w takiej sytuacji zalecają stopniowe przenoszenie psa na specjalistyczne karmy premium i super-premium. Gotowe mieszanki zawierają wszystkie składniki odżywcze, jakich potrzebuje zwierzę w odpowiednim stosunku.

Karmiąc psy naturalnymi produktami, właściciel musi urozmaicić dietę warzywami, owocami, owocami morza, które są źródłem witamin i minerałów. Główną częścią diety powinna być wołowina o niskiej zawartości tłuszczu. Psy powinny otrzymać produkty zawierające kwas mlekowy - twarożek, ryazenkę, kefir.

Na zalecenie lekarza weterynarii zaleca się stosowanie kompleksów multiwitaminowych i suplementów biologicznych. Dobre wyniki osiąga się przy stosowaniu leków zawierających biotynę i drożdże piwne.

W przypadku, gdy łysienie jest związane z reakcją alergiczną, specjalista weterynarii zwykle przepisuje leki przeciwhistaminowe - Suprastin, Tavegil, Loratadin i inne. Bez porażenia zwierzę przenosi się do hipoalergicznej karmy. Często dobry efekt terapeutyczny zapewnia karmienie psa holistyką premium i super-premium.

Łysienie zwierząt z powodu grzybicy wymaga od właściciela ścisłego wdrożenia zaleceń lekarza weterynarii. Pies ma przepisane lokalne leki przeciwgrzybicze (szampony, maści, kremy), w zaawansowanych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe środki przeciwgrzybicze. W przypadku krostkowych zmian skórnych z towarzyszącym łysieniem środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania są przepisywane chorym zwierzętom.

Jeśli przyczyną utraty sierści są roztocza pasożytnicze, specjalista weterynarii przepisuje określone leki o działaniu roztoczobójczym. W przypadku inwazji robaków pasożytniczych, odrobaczanie terapeutyczne przeprowadza się za pomocą leków ogólnego zastosowania - Twierdza, Adwokat, Trontsil itp.

Walka z łysiną u czworonożnego zwierzaka wymaga zwiększenia sił odpornościowych organizmu. W tym celu zwierzę przepisuje się kursom immunomodulatorów - Gamavita, Anandin, Roncoleukin, Fosprenil itp.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec łysieniu u czworonożnych przyjaciół, specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad dotyczących opieki nad zwierzętami:

  • Karm psa karmą wysokiej jakości. Z naturalnym rodzajem pokarmu do monitorowania równowagi w diecie.
  • Na zalecenie lekarza weterynarii, regularnie w celu profilaktycznym, aby dać zwierzętom suplementy multiwitaminowe.
  • Szczepić się przeciwko grzybicy w odpowiednim czasie.
  • Unikaj kontaktu z bezpańskimi zwierzętami.
  • Postępuj zgodnie z zasadami uwodzenia. Regularnie przeprowadzaj zabiegi wodne.

A tu więcej o opiece nad psem.

Łysienie u psów wynika z różnych przyczyn - od czynników naturalnych (molt) do poważnych chorób hormonalnych (zespół Cushinga). Kompleksowa diagnoza wskaże przyczynę patologii i zaleci skuteczne leczenie.

Przydatne wideo

W celu rozpoznania i leczenia łysienia endokrynologicznego u psów, zobacz ten film wideo:

W tym okresie nie obserwuje się ognisk łysienia.. Grzybica u psów jest zaraźliwą chorobą skóry o etiologii grzybowej.

Oznaki pchły u psa. Ze względu na mikroskopijny rozmiar pasożytów. w rejonie ogona, kłębu i zadu pojawiają się łysiny, rozległe łysiny.

. E, kwas askorbinowy może prowadzić do powstawania ognisk łysienia. U beri-beri u psa można zaobserwować następujące objawy: suchość skóry.