Łysienie u psów

Łysienie u psów (od łacińskiej Alpeci - łysienie, łysienie) jest patologiczną utratą lub brakiem wzrostu włosów na ciele, co prowadzi do ich częściowego lub całkowitego zniknięcia.

Przyczyny łysienia u psów

W zależności od przyczyn łysienia zwyczajowo dzieli się na dwie grupy: pierwotną i wtórną. Jeśli łysienie jest głównym objawem, to jest to pierwotne łysienie. Te rodzaje łysienia zazwyczaj nie są zaognione i często można je prześledzić do pewnych ras psów. Wtórne łysienie to te, dla których patologiczne wypadanie włosów wynika z innych objawów klinicznych. Najczęściej takie łysienie występuje z powodu urazu lub stanu zapalnego.

W dystrofii pęcherzyków obserwuje się występowanie nieprawidłowych mieszków włosowych lub włosów z powodu upośledzenia wzrostu włosów lub ich rozwoju. Dystrofie folikularne dzielą się na 2 grupy: nabytą i wrodzoną.

Dystrofie pęcherzykowe wrodzone:

1. Dystrofia pęcherzykowa, która nie jest powiązana z kolorem.
Ta patologia powoli rozwija się od szczenięcia. Chore psy różnych ras. Na przykład u pinczerów Dobermana wypadanie włosów odnotowuje się od wieku 1-4 lat. Najczęściej łysienie zaczyna się na bokach i stopniowo rozprzestrzenia się w dół do tyłu. U malamutów i siberian husky utrata włosów rozpoczyna się w młodym wieku. Z biegiem czasu płaszczyk zmienia kolor, staje się czerwonawy, a wełna cienka słabnie.
Większość zwierząt z hipotrychozą, odziedziczonych, rodzi się bez widocznych patologii sierści. Następnie przez 4-6 miesięcy zachodzą zmiany dystroficzne. Występuje u zwierząt następujących ras: Yorkshire Terrier, Rottweiler, Beagle, Pudel, Belgian Shepherd, Whippet, Labrador Retriever, American Cocker Spaniel.
Najlepsze przykłady zwierząt z dystrofią mieszków włosowych to Chinese Crested Dog, Mexican Hairless Dog.

2. Dystrofia pęcherzykowa, która jest związana z kolorem.

2.1. Bielenie się łysienia występuje u zwierząt o osłabionej czarnej (niebieskiej) lub osłabionej brązowej (żółtawo-brązowej) sierści. Podobna patologia występuje u jamników, Yorkshire Terrierów, psów niemieckich, chartów, dobermanów, whippetów. Uszkodzenie włosów w obszarach bielonych występuje, gdy zwierzę ma około 6 miesięcy.

2.2. Dystrofia mieszków włosowych czarnych (ciemnych) jest genetycznie dziedziczną patologią, która występuje u psów rasy beagle, psów z basetami, brodatych collie, jamników, wskaźników i ich hybryd. Strata ciemnych włosów zwiększa się z czasem ze względu na kruchość ich prętów u szczeniąt w dwukolorowym lub trójbarwnym kolorze sierści w wieku od 4 tygodni.

3. Nanacjonizm przysadkowy.
Rzadka wrodzona choroba hormonalna. Zwykle spotykany w owczarkach niemieckich, ale opisywał przypadki choroby u psich mięczaków i Weimarów. Początkowo szczeniaki rozwijają się normalnie przez pierwsze 2-3 miesiące, po czym przestają rosnąć.

Nabyte dystrofie pęcherzykowe z powodu nieprawidłowego rozwoju mieszków włosowych:

1. Łysienie związane z rasą i rodzajem wełny. Ta grupa obejmuje:

1.1. Alopecia X.
Często spotykane wśród arktycznych i miniaturowych psów długowłosych. Występowanie w rasie stwierdzono u psów rasy syberyjskiej, chowów, szpic pomorskiego, pudli, keeshond. Symetryczne łysienie ciała, tylne powierzchnie szyi i bioder stopniowo się rozwijają i dochodzi do przebarwienia skóry. Łysienie może rozprzestrzenić się na całe ciało, z wyjątkiem kończyn i głowy.

1.2. Łysienie u psów o falujących włosach.
Rasy cierpiące na tę łysienie obejmują irlandzkiego spaniela wodnego, kędzierzawego retriever, portugalskiego psa wodnego, lagotto romagnolo.

1.3. Łysienie deseniowe (miniaturyzacja mieszków włosowych) - idiopatyczna łysienie patologiczne. Występuje w rasach krótkowłosych: jamnik, bull terrier, chihuahua, whippet, boston terrier, charty, pinczer miniaturowy.

2. Łysienie związane z chorobami endokrynologicznymi.

2.1. Hiperadrenergii (zespół Cushinga u psów).
Zwierzęta w średnim i starszym wieku, dowolnej płci i rasy, są chore, zwłaszcza bokserzy, pudle i jamniki.

2.2. Hiperestrogenizm.
Rzadko spotykany. Najczęstsze przyczyny to nowotwory jajników i jąder.

2.3. Niedoczynność tarczycy u psów jest stanem patologicznym spowodowanym niedoczynnością tarczycy.

3. Łysienie po strzyżeniu.
Na obcinanych obszarach, włosy są skrócone, łysienie występuje z powodu opóźnienia w cyklu włosów. Po strzyżeniu wzrost włosów może wznowić się po 24 miesiącach. Siberian Huskies, Chow Chows są uważane za predysponowane rasy.

Przyczyny wtórnego łysienia u psów obejmują również:

  • obecność pasożytów zewnętrznych (infestacja pcheł, kleszcze rodzaju Demodex, Sarcoptes itp.);
  • grzybicze i bakteryjne choroby skóry;
  • choroby pokarmowe (z powodu niezrównoważonego odżywiania lub utraty składników odżywczych w zaburzeniach przewodu pokarmowego);
  • reakcje alergiczne.

Beagle z nieletnim demodezją

Owczarek niemiecki z atopowym zapaleniem skóry przed i podczas leczenia

Objawy łysienia u psów

Utrata włosów (łysienie) u psa może wystąpić przez długi czas lub wystąpić w krótkim okresie czasu. Istnieje kilka postaci łysienia na rozłożonym na skórze: ogniskowym, plamistym, regionalnym, rozproszonym. Również łysienie może być symetryczne. Dotknięty obszar i obecność lub brak swędzenia zależą od przyczyn łysienia.

Rozpoznanie łysienia u psów

Do stwierdzenia diagnozy wymagane jest staranne zbadanie wywiadu, badanie kliniczne zwierzęcia. Z dodatkowych badań diagnostycznych najczęściej wymagały: Lyum - diagnoza, przeprowadzanie głębokich i powierzchownych zeskrobin skóry, trichoskopia, cytologia. Jeśli to konieczne, należy pobrać próbki do wysiewu bakteriologicznego lub mikologicznego, biopsji skóry. Jeśli podejrzewasz choroby endokrynologiczne, konieczne jest przeprowadzenie badań w celu określenia poziomu hormonów we krwi, badań biochemicznych i klinicznych. Aby wykluczyć nowotwory narządów wewnętrznych, wykonuje się badanie ultrasonograficzne.

Leczenie łysienia u psów

Schemat leczenia psa z łysieniem bezpośrednio zależy od przyczyn tej patologii. W zależności od nasilenia procesu patologicznego, związanych z tym problemów zdrowotnych, indywidualnych cech ciała, weterynarz wybiera kompleks środków medycznych i zapobiegawczych.

Autor artykułu:
Weterynaryjny terapeuta
Mezerina Irina Sergeevna

Kliniczny przypadek łysienia u psa

Prawie pięcioletni Szpic, Sokrates zaczął łysnąć - włosy zaczęły wypadać z tyłu ciała. Nie przeszkadzało to psom, ale właściciele byli poruszeni i zwrócili się do endokrynologa-terapeuty M.А. W rezultacie zdiagnozowano X-Alopecia. Ta patologia nie ma wpływu na zdrowie, jest więcej problemów kosmetycznych, które nie są całkowicie wyleczone, ale można zaproponować metody korekty.

Łysienie u zwierząt

W przypadku łysienia (łysienia) rozumie się utratę włosów lub upośledzony wzrost włosów u zwierząt. Łysienie można zaobserwować z naruszeniem lub stłumieniem mieszków włosowych, utratą włosów telogenowych, zaburzeniami odżywczymi tkanki skórnej, martwicą, podrażnieniem i uszkodzeniem, chorobami pasożytniczymi, zaburzeniami układu odpornościowego.

Zaburzenia metaboliczne, hipowitaminozę, microelementoses, choroby zakaźne, zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, nadczynność kory nadnerczy, itd.), choroby pasożytnicze (trichophytosis, demodekoz), wrodzone wady wzrostu włosów (pęcherzyki dysplazja hypotrichosis) wtórny łysienie czynnie świąd z różnych powodów (alergie, zapalenie bakteryjne itp.).

- spontaniczne i samoindukowane

- ogniskowa i rozproszona

- wrodzone i nabyte

występuje w momencie urodzenia lub zaraz po nim, a także może być mutacją lub znakiem rasy.

Do ras psów z wrodzonym łysieniem zalicza się: meksykański bezwłosy, chiński grzywacz, bezwłosy pies inka (peruwiański bezwłosy), amerykański bezwłosy terier.

Nagie rasy kotów: Sfinks (Don, kanadyjski), Peterbald, ukraiński Lewkoj, itp.

Półprodukty: Devon Rex, Cornish Rex, Lekoy.

Mogą występować mutacje, na przykład u psów może występować dysplazja ektodermalna. W tej chorobie, oprócz całkowitej nieobecności dotkniętych obszarów mieszków włosowych, gruczołów i mięśni - włosów, występuje również dysplazja zębów. Czasami występuje dysplazja gruczołów łojowych u kotów i tak dalej.

Pochodzenie dzieli się na:

- samoindukcja (samookaleczenie) pojawia się podczas swędzenia

* ogniskowa - infekcja pęcherzyka (bakteryjne zapalenie mieszków włosowych, nużyca, dermatofitoza)

- łysienie po ścinaniu, łysienie, łysienie po urazie, łysienie w miejscu wstrzyknięcia

- łysienie plackowate, zapalenie wsierdzia itp

* rozproszony - istnieją czynniki, które powodują niewystarczający lub wadliwy wzrost włosów.

Należą do nich:

- Łysienie wzoru, dysplazja pęcherzykowa, zatrzymanie telogenu / anagenu.

- Łysienie rozproszone symetryczne z endokrynopatią (zespół Cushinga, niedoczynność tarczycy, hiperestrogenizm, łysienie -X, itp.)

Typowe objawy zespołu Cushinga

Kliniczny obraz łysienia-X

Diagnozę przeprowadza się na podstawie wywiadu, objawów klinicznych, badań laboratoryjnych (skrobanie, cytologia, trichoskopia, hodowla wełny, diagnostyka fluorescencyjna, badania krwi na obecność hormonów, biopsja skóry) i badań klinicznych (OAK, BHAK).

Leczenie jest przepisywane przez lekarza, biorąc pod uwagę diagnozę.

Utrata włosów

Łysienie lub łysienie u zwierząt jest naruszeniem wzrostu włosów lub ich utraty. Najczęściej choroba ta występuje u psów i kotów.

W przypadku łysienia na ciele zwierzęcia istnieją zarówno oddzielne obszary pozbawione włosów, jak i ich jednolite przerzedzenie. U psów i kotów łysienie może być oznaką choroby skóry - w szczególności atopowego zapalenia skóry i innych poważnych chorób spowodowanych przez infekcje, pasożyty lub niezdrowy tryb życia.

Rodzaje i objawy

Istnieje kilka rodzajów łysienia, które mogą wystąpić zarówno w wyniku przyczyn naturalnych, jak i w wyniku zarażenia zwierzęcia różnymi dolegliwościami:

  • cętkowane - włosy tracą różne powierzchnie ciała - podobne zjawisko może wystąpić w przypadku chorób wywołanych przez pasożyty i zaburzenia hormonalne;
  • ogniskowa - wełna wydostaje się na każdym miejscu skóry, spotyka się w chorobach wywoływanych przez pasożyty, infekcje bakteryjne, reakcje na leki;
  • rozproszone - włosy wypadają z całego ciała, co ma miejsce w przypadku porostów i chorób pasożytniczych.

Przyczyny łysienia

Różne powody mogą prowadzić do łysienia u psów i kotów - wiele z nich jest podobnych u zwierząt domowych, ale niektóre różnią się:

  • linienie - łysienie z przyczyn naturalnych, charakterystyczne dla psów i kotów;
  • złe odżywianie i niedobór witamin - brak witamin w żywności i monotonna dieta może prowadzić do utraty włosów;
  • niewydolność hormonalna - wynika z naruszenia gruczołu tarczowego, a także z powodu nadmiaru hormonu kortyzolu, zaprzestania produkcji hormonu wzrostu, nadmiaru lub braku ekstraktu (u psów) i cukrzycy, sterylizacji, nieprawidłowego funkcjonowania kory nadnerczy (w koty);
  • choroby pasożytnicze wywołane przez roztocza mikroskopowe i ucha;
  • choroby zakaźne, które powodują wirusy, bakterie i grzyby;
  • alergie na leki, ugryzienia pcheł, chemikalia do użytku domowego;
  • dolegliwości skórne;
  • choroby żołądka, jelit i wątroby, a także systematyczne trawienie kotów może prowadzić do łysienia - często w okolicy ogona;
  • stres - w niektórych przypadkach koty uspokajają system nerwowy poprzez nadmierne lizanie, które powoduje wypadanie włosów;
  • dziedziczne predyspozycje - psy takie jak Dobermany, bokserzy, pudle, chow-chows, husky i niektóre inne rasy cierpią na tę wadę genetyczną.

Jeśli zauważysz pierwsze oznaki łysienia, zalecamy skontaktowanie się z przychodnią weterynaryjną, w której lekarz zbada Twojego zwierzaka i określi konkretną terapię.

Diagnoza i leczenie

Pomiary diagnostyczne są podobne dla obu kotów i psów. Podczas egzaminu lekarz weterynarii wykona kilka procedur, w tym:

Po ustaleniu przyczyny łysienia lekarz określi to lub to leczenie. W zależności od konkretnej choroby lekarz weterynarii zaleci jedną lub więcej z tych terapii:

  • rozszerzenie diety;
  • specjalne witaminy na wełnę;
  • leki hormonalne lub antyhormonalne;
  • leki przeciwhistaminowe i przeciwpasożytnicze;
  • antybiotyki;
  • leki przeciwzapalne;
  • mycie dotkniętych obszarów kompozycjami dezynfekującymi;
  • pchły i inne środki odstraszające owady.

Aby skutecznie leczyć łysienie u psów i kotów, konieczne będzie również zapobieganie kontaktu zwierzęcia z potencjalnymi alergenami.

Zapobieganie łysieniu u kotów i psów

Łysieniu u kotów i psów można zapobiec, przestrzegając prostych zasad opieki nad zwierzętami. W trakcie działań zapobiegawczych konieczne jest:

  • przestrzegać zasad dotyczących opieki i konserwacji zwierząt domowych;
  • zrównoważyć ich dietę;
  • brak czynników stresowych.
  • szczepić zwierzęta w zalecanym czasie;
  • zapobiegać kontaktowi zdrowych zwierząt z chorymi;
  • terminowe leczenie pasożytów.

Stosując się do tych prostych zaleceń, będziesz chronić swojego zwierzaka nie tylko przed łysieniem, ale także przed wieloma chorobami, których objawem jest łysina.

Dobry wieczór! Nasz kot został przepisany na konsultację przez okulistę, być może konieczne jest rozszerzenie kanału łzowego. Kiedy i ile mogę podjechać do ciebie?

Kot rzuca ciężko przez ponad 5 lat (przez cały rok). Czy można zadzwonić do specjalisty w domu, aby dowiedzieć się, dlaczego?

Naturalna i anomalna łysina u psów: kiedy się martwić i co robić

Gruby i lśniący płaszcz zwierzaka jest dumą jego troskliwego właściciela. Dlatego taki problem jak łysienie u psa nie powoduje przypadkowych poważnych obaw. Przyczyną łysienia u zwierzęcia mogą być przyczyny naturalne, takie jak linienie lub poważne infekcje grzybicze lub choroby układu hormonalnego. Ważne jest, aby właściciel mógł rozpoznać rodzaj łysienia i podjąć odpowiednie działania, aby wyeliminować nieprzyjemne zjawisko.

Przeczytaj w tym artykule.

Przyczyny łysienia u psów

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów dzielą przyczyny wypadania włosów u psów na naturalne i anomalne.

Naturalny

Przyczyny natury natury, powodujące uogólnione łysienie u zwierząt, są przede wszystkim molekułami. Z reguły zjawisko to jest typowe dla okresu poza sezonem - wiosna-jesień. Przy utrzymaniu pokoju zwierząt domowych w ogrzewanych pomieszczeniach niektórych osób, wylinka może być trwała, niezależnie od pory roku.

Właściciel rasy, Szpic Pomorski, musi wiedzieć, że moltingu tych psów towarzyszy bardzo obfita utrata sierści i nie panikuj, gdy widzą oznaki masywnej łysiny u zwierzaka. Husky i Huskies również zrzucili dużo.

Utrata szaty podczas naturalnego procesu jest jednorodna, nie obserwuje się ognisk. Podczas wylinki ogólny stan zwierzęcia nie zmienia się, czasami pies może silnie swędzieć z powodu podrażnienia skóry przez martwe włosy. Przy regularnym czesaniu sytuacja szybko się poprawia, sierść staje się lśniąca i jedwabista.

W niektórych przypadkach ogniskowe łysienie w jamie brzusznej obserwuje się u ciężarnej samicy przed porodem i nie powinno powodować poważnych obaw właściciela.

A tutaj więcej o tym, jak zdobyć pchły u psów.

Nieprawidłowy

Właściciele czworonożnych zwierząt domowych najbardziej martwią się łysieniem, związanym z konkretną patologią. Weterynarze rozróżniają następujące anomalne czynniki, które powodują łysienie u psów:

    • Błędy w żywieniu. Niedobór w diecie niezbędnych aminokwasów zwierzęcych (zwłaszcza tauryny), witamin z grupy B, biotyny, kwasu askorbinowego, miedzi, selenu i cynku powoduje poważne zmiany w stanie skóry i towarzyszy jej intensywna utrata włosów.

Początkowo organizm reaguje na brak użytecznych składników odżywczych z tępymi i rozwichrzonymi włosami, a następnie pojawia się łysina ogniskową. Powód jest typowy dla zwierząt, które otrzymują pokarm naturalny lub gotową paszę o niezadowalającej jakości. Mono-diety również powodują utratę sierści przez psa.

    • Reakcja alergiczna. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia u psów są alergie pokarmowe. W niektórych przypadkach utrata włosów pojawia się, gdy reakcja alergiczna na leki i chemię gospodarczą.
    • Zaburzenia endokrynologiczne. Przyczyną łysienia u zwierząt domowych jest często zaburzenie równowagi hormonalnej. Tak więc, wraz z rozwojem zespołu Cushinga, znanego jako hiperadrenergiczny, w ciele zwierzęcia występuje nadmierna produkcja kortyzolu, któremu towarzyszy całkowita łysina. Przyczyną łysych plam jest często naruszenie produkcji estrogenu.

Hiperestrogenizm może rozwinąć się u osób obu płci. Łysienie na tle zmniejszonej produkcji estrogenów jest charakterystyczne dla sterylizowanych samic. Hormonalne przyczyny utraty sierści u psów obejmują także niedobór hormonu wzrostu i niedoczynność tarczycy. Brak hormonów prowadzi do licznych dysfunkcji narządów wewnętrznych i towarzyszy mu całkowite linienie.

Łysienie z powodu niedoczynności tarczycy

  • Choroby pasożytnicze. Przyczyną rozległych łysych miejsc u zwierząt jest często inwazja robaków. Wewnętrzne pasożyty, zatruwające organizm produktami jego życiowej aktywności, powodują poważne zatrucie, któremu towarzyszy łysina.
  • Oprócz wewnętrznych robaków, specjaliści weterynarii często spotykają się z zewnętrznymi pasożytami. Tak więc przyczyną całkowitej utraty włosów u psów są choroby takie jak nużyca, sarkoptoza, martwica, otodectosis. Patogeny patologii skóry są pasożytami roztoczy żyjącymi w naskórku zwierzęcia.
  • Bakteryjne infekcje skóry. Najczęstszą przyczyną łysienia jest ropne zapalenie skóry - pioderma.
  • Choroby grzybowe. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia ogniskowego jest grzybica. Choroba grzybicza stanowi poważne zagrożenie dla małych dzieci i dorosłych z osłabionym układem odpornościowym.
  • Różnorodne zapalenie skóry. Zapalenie naskórka, w szczególności słoneczne zapalenie skóry, towarzyszy wielu zwierzętom domowym przez całkowite lub ogniskowe wypadanie włosów. Łojotok, gruczolakowate gruczołów łojowych także prowokują łysiejące zwierzęta domowe z powodu infekcji mieszków włosowych.
  • Stres. Przyczyną nagłej utraty sierści u psów może być silne doświadczenie psycho-emocjonalne (przeniesienie się do nowego miejsca, śmierć właściciela, utrata domu itp.).

Eksperci weterynaryjni wśród czynników, które powodują rozwój łysienia u czworonożnego zwierzaka, obejmują również przyczyny dziedziczne. Najczęściej spotykane łyse spotyka się u Dobermanów (mutacja barwna), Malamutes, Chow Chow, Belgian Terrier i Rottweiler. Diagnoza łysienia ogona, pleców, brzucha

Po stwierdzeniu zmiany grubości futra u futrzastego zwierzaka właściciel nie powinien odkładać wizyty u specjalisty weterynaryjnego. Trzeba zwracać uwagę nie tylko na stan wełny, ale także na ogólne samopoczucie zwierzęcia.

W specjalistycznej placówce do diagnozowania chorego psa wykonuje się trichoskopię włosów. Badanie pozwala ocenić stan mieszków włosowych, rozpoznać pasożyta, wykryć zapalenie gruczołów łojowych gruczołów łojowych i podejrzenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych.

Pobieranie krwi dla hormonów

Badanie stanu hormonalnego organizmu pomoże wyeliminować hormonalną naturę łysienia u psów. Według badania krwi specjalista weterynarii ustali niedoczynność tarczycy u zwierząt domowych, hiperkortyzację, hyperestrogenizm, które są częstymi przyczynami łysienia.

W celu wykluczenia zmian grzybiczych skóry, w szczególności grzybicy, specjalista weterynarii przeprowadzi szybką diagnozę za pomocą fluorescencyjnej lampy Wood's. Żółto-zielony lub szmaragdowy blask wskazuje na obecność mikrosporii, a niebieskie światło oznacza brak choroby grzybiczej na skórze zwierzęcia.

Jeżeli podejrzewa się bakteryjne zakażenie skóry u zwierzęcia, materiał biologiczny jest zbierany wraz z dalszymi badaniami nad identyfikacją patogenu. Jeśli to konieczne, wykonuje się biopsję skóry.

Biochemiczna analiza krwi i dokładna historia pomogą wyeliminować przyczynę pokarmową łysienia psa związanego z beri-beri lub niedoborem w organizmie niezbędnych minerałów, takich jak cynk.

Choroby skóry u psów, zobacz ten film:

Leczenie psów

Środki terapeutyczne w leczeniu łysienia u psów są w dużej mierze zdeterminowane przyczynami ich wystąpienia. Z naturalnym pierzyną właściciel powinien zwracać szczególną uwagę na pielęgnację sierści zwierzęcia.

Psy powinny być czesane regularnie, używając zarówno zwykłych grzebieni, jak i profesjonalnego futrzaka. Procedury wodne są pokazane tylko na zalecenie lekarza weterynarii. Aby umyć zwierzę, należy używać wyłącznie specjalnych produktów do pielęgnacji zwierząt zgodnie z rodzajem płaszcza.

Jeśli głównym czynnikiem w łysieniu było niezrównoważone odżywianie, to głównym zadaniem właściciela jest dostosowanie diety. Specjaliści weterynarii w takiej sytuacji zalecają stopniowe przenoszenie psa na specjalistyczne karmy premium i super-premium. Gotowe mieszanki zawierają wszystkie składniki odżywcze, jakich potrzebuje zwierzę w odpowiednim stosunku.

Karmiąc psy naturalnymi produktami, właściciel musi urozmaicić dietę warzywami, owocami, owocami morza, które są źródłem witamin i minerałów. Główną częścią diety powinna być wołowina o niskiej zawartości tłuszczu. Psy powinny otrzymać produkty zawierające kwas mlekowy - twarożek, ryazenkę, kefir.

Na zalecenie lekarza weterynarii zaleca się stosowanie kompleksów multiwitaminowych i suplementów biologicznych. Dobre wyniki osiąga się przy stosowaniu leków zawierających biotynę i drożdże piwne.

W przypadku, gdy łysienie jest związane z reakcją alergiczną, specjalista weterynarii zwykle przepisuje leki przeciwhistaminowe - Suprastin, Tavegil, Loratadin i inne. Bez porażenia zwierzę przenosi się do hipoalergicznej karmy. Często dobry efekt terapeutyczny zapewnia karmienie psa holistyką premium i super-premium.

Łysienie zwierząt z powodu grzybicy wymaga od właściciela ścisłego wdrożenia zaleceń lekarza weterynarii. Pies ma przepisane lokalne leki przeciwgrzybicze (szampony, maści, kremy), w zaawansowanych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe środki przeciwgrzybicze. W przypadku krostkowych zmian skórnych z towarzyszącym łysieniem środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania są przepisywane chorym zwierzętom.

Jeśli przyczyną utraty sierści są roztocza pasożytnicze, specjalista weterynarii przepisuje określone leki o działaniu roztoczobójczym. W przypadku inwazji robaków pasożytniczych, odrobaczanie terapeutyczne przeprowadza się za pomocą leków ogólnego zastosowania - Twierdza, Adwokat, Trontsil itp.

Walka z łysiną u czworonożnego zwierzaka wymaga zwiększenia sił odpornościowych organizmu. W tym celu zwierzę przepisuje się kursom immunomodulatorów - Gamavita, Anandin, Roncoleukin, Fosprenil itp.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec łysieniu u czworonożnych przyjaciół, specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad dotyczących opieki nad zwierzętami:

  • Karm psa karmą wysokiej jakości. Z naturalnym rodzajem pokarmu do monitorowania równowagi w diecie.
  • Na zalecenie lekarza weterynarii, regularnie w celu profilaktycznym, aby dać zwierzętom suplementy multiwitaminowe.
  • Szczepić się przeciwko grzybicy w odpowiednim czasie.
  • Unikaj kontaktu z bezpańskimi zwierzętami.
  • Postępuj zgodnie z zasadami uwodzenia. Regularnie przeprowadzaj zabiegi wodne.

A tu więcej o opiece nad psem.

Łysienie u psów wynika z różnych przyczyn - od czynników naturalnych (molt) do poważnych chorób hormonalnych (zespół Cushinga). Kompleksowa diagnoza wskaże przyczynę patologii i zaleci skuteczne leczenie.

Przydatne wideo

W celu rozpoznania i leczenia łysienia endokrynologicznego u psów, zobacz ten film wideo:

W tym okresie nie obserwuje się ognisk łysienia.. Grzybica u psów jest zaraźliwą chorobą skóry o etiologii grzybowej.

Oznaki pchły u psa. Ze względu na mikroskopijny rozmiar pasożytów. w rejonie ogona, kłębu i zadu pojawiają się łysiny, rozległe łysiny.

. E, kwas askorbinowy może prowadzić do powstawania ognisk łysienia. U beri-beri u psa można zaobserwować następujące objawy: suchość skóry.

Łysienie u zwierzęcia

Łysienie u zwierzęcia - łysienie. Charakteryzuje się utratą włosów lub zaburzeniami wzrostu włosów u zwierząt. Łysienie można zaobserwować z naruszeniem lub stłumieniem mieszków włosowych, utratą włosów telogenowych, zaburzeniami odżywczymi tkanki skórnej, martwicą, podrażnieniem i uszkodzeniem, chorobami pasożytniczymi, zaburzeniami układu odpornościowego. Kiedy łysy mogą być obserwowane jako obszary z opadniętymi włosami i przerzedzenie sierści z rozproszonym łysieniem.

  • zaburzenia układu hormonalnego: tarczyca (niedoczynność tarczycy), hormony płciowe, choroby nadnerczy (hiperkortyzacja);
  • bakteryjne zmiany skórne, przyczyny pasożytnicze (pchły, nużyca itp.);
  • stosowanie narkotyków;
  • drugorzędny niedobór odporności;
  • wrodzone wady rozwoju włosów (dysplazja pęcherzyka, hipotrichoza);
  • wtórna utrata włosów z aktywnym świądem z różnych powodów, takich jak czynniki fizyczne itp.
  • regionalne łysienie, w tym symetryczne łysienie u psów, jest często spowodowane zaburzeniami hormonalnymi;
  • łysienie plamiste, które objawia się utratą włosów w różnych częściach powierzchni skóry;
  • ogniskowe łysienie (miejscowe wypadanie włosów);
  • rozproszona utrata włosów.

Diagnoza przyczyn wypadania włosów:

  • kliniczne i biochemiczne badania krwi;
  • sprawdź status hormonalny zwierzęcia.

Analiza skrobania skóry pozwoli określić choroby pasożytnicze, dermatofitozę (grzyb). Analiza stanu włosów obejmuje trichogram, na podstawie którego ustala się naruszenie formowania włosów. W niektórych przypadkach biopsja stanie się koniecznym środkiem w procesie diagnozowania przyczyn łysienia u psa lub kota. Czynniki takie jak brak witamin i pierwiastków śladowych są często przyczyną wypadania włosów.

W diagnostyce i leczeniu wypadania włosów u zwierząt bardzo ważne jest uwzględnienie w większości przypadków wtórnego uszkodzenia tkanki skórnej w przypadku zaburzeń wewnętrznych. Nieuwzględnienie tych wewnętrznych przyczyn spowoduje albo brak efektu leczenia, albo chwilową poprawę. Leczenie łysienia u psów, kotów i innych zwierząt zależy od przyczyny, powodując ją.

Alopecia X u psów

Termin "łysienie" oznacza utratę włosów.
Nazwa "łysienie X" odzwierciedla fakt, że dokładne przyczyny tego stanu nie są znane.
Zaobserwowano, że wiele metod terapeutycznych działa w niektórych przypadkach i w ogóle nie działa w innych, a metody terapii mogą być ze sobą sprzeczne.

Można zatem stwierdzić, że łysienie X nie jest samą chorobą, ale zespołem objawów.

Alopecia X ma wiele nazw:

  • "Czarna skóra"
  • Hormonozależne łysienie
  • Łysienie, nadające się do leczenia sterylizacyjnego
  • Dysplazja pęcherzykowa siberian husky
  • Łysienie po strzyżeniu
  • Łysienie z powodu nadmiaru hormonów płciowych nadnerczy

Postaramy się wyjaśnić sytuację i podsumować dostępne informacje.

Typowy pacjent

Typowymi pacjentami są rasy psów Spitz, Chow Chow, Malamute, norweski Elkhound, pudel i inne.
Wypadanie włosów rozpoczyna się w wieku dorosłym, zwykle w wieku około 3 lat. Po pierwsze, długie włosy wypadają, pozostaje jak szczeniak futrzany. Łysie obszary skóry są gładkie, nie podatne na owrzodzenie, bez śladów świądu.
Częściowo problem polega na tym, że łysienie zależne od hormonów nie różni się pod względem oznak łysienia o innym pochodzeniu.

Ustalenie przyczyny i leczenia
Aby wyjaśnić powody, konieczne jest przeprowadzenie serii badań.

Krok 1:

  • CBC
  • Analiza moczu
  • Badanie tarczycy
  • Oznaczanie poziomu hormonów nadnerczowych we krwi
  • Biopsja skóry

Celem badań jest wykluczenie warunków przypominających łysienie typu X.
Oznacza to, że należy wykluczyć takie choroby, jak zespół Cushinga i niedoczynność tarczycy.

Krok 2: sterylizacja

Prawdopodobną przyczyną łysienia X jest brak równowagi hormonów płciowych, przynajmniej w niektórych przypadkach, dla których jest on czasami nazywany łysieniem, odpowiedzialnym za kastrację.
Z tego powodu najpierw kastracja samic i samców. W sterylizacji istnieje wiele pozytywnych aspektów, bez względu na obecność łysienia, wiele zwierząt jest przywróconych do sierści (choć nie zawsze). Zaleca się rozpoczęcie leczenia od tego etapu, zamiast inwestować w skomplikowane i skomplikowane badania.

Krok 2 dla już sterylizowanych zwierząt:

Co zrobić, jeśli zwierzę zostało już wysterylizowane lub minęło kilka miesięcy od momentu sterylizacji, a sierść nie zostaje przywrócona? Kolejną prostą metodą terapeutyczną jest podawanie hormonu melatoniny. U około 50% psów efekt pojawia się po 6-8 tygodniach.
Zaleca się podawanie leku przez co najmniej 2-3 miesiące, dopóki nie pojawi się efekt początkowy, jeśli włosy zaczną rosnąć, leczenie będzie kontynuowane aż do ustania działania terapeutycznego (włosy przestają rosnąć). Po osiągnięciu maksymalnej długości włosów tygodniowa dawka stopniowo zmniejsza się w ciągu miesiąca. Jeśli leczenie zostanie nagle przerwane, utrata włosów może rozpocząć się ponownie, a po raz drugi stan może nie reagować na leczenie melatoniną.
Melatonina była używana do poprawy snu. Niektórzy właściciele nie przyjmują narkotyków do swoich zwierząt domowych z powodu sedacji. Ponieważ melatonina jest raczej suplementem diety niż lekiem, różnica w ilości tego hormonu może być znacząca w preparatach innego producenta.

Jeśli ani sterylizacja, ani zastosowanie melatoniny nie przyniosą pozytywnego skutku, a zwierzę nie ma zespołu Cushinga i niedoczynności tarczycy, możliwe są inne metody leczenia, ale wszystkie z nich mają negatywne skutki uboczne.
Należy pamiętać o następujących kwestiach: łysienie X jest defektem kosmetycznym. Pies może wyglądać absurdalnie, ale warunek nie szkodzi. Właściciel musi wybrać między potencjalnymi efektami ubocznymi a pojawieniem się psa.

Dodatkowe egzaminy

Dodatkową opcją uzyskania skutecznej terapii jest zbadanie poziomu hormonów nadnerczy.
Najpierw pobiera się pierwszą próbkę krwi, następnie wstrzykuje się hormon ACTH, drugą próbkę krwi pobiera się dla porównania z pierwszą. Próbki krwi są testowane na obecność hormonów płciowych nadnerczy.
Wyniki badań pokazują nie tylko, które hormony reagują nieprawidłowo na podawanie ACTH, ale także pozwalają wybrać odpowiednią terapię. Analizy nie są drogie, choć trwają kilka tygodni, ale są bardzo przydatne przy wyborze terapii.

Terapia metylotestosteronem

Przy nieskuteczności melatoniny metyltestosteron jest stosowany w następujący sposób.
Przed użyciem konieczne jest wykluczenie zespołu Cushinga i niedoczynności tarczycy, podczas stosowania konieczne jest okresowe przeprowadzenie badania biochemicznego krwi, ponieważ hormon ten może być toksyczny dla wątroby.
Lek podaje się raz na dobę, ponieważ efekt uboczny psa może zwiększać agresję.

Dodatkowa alternatywa: lizodren

Lizodren stosuje się w leczeniu zespołu Cushinga (zwiększone wydzielanie hormonów nadnerczy, takich jak kortyzon).
Lizodren uszkadza zewnętrzne warstwy nadnerczy, kontrolując wydzielanie kortyzonu przez komórki tych warstw. Poważne uszkodzenie nadnerczy może prowadzić do braku równowagi elektrolitowej, która może być potencjalnie długotrwała (jednak można ją leczyć).
Stosowanie lizodrenu może być skuteczne u pacjentów z łysieniem X, ponieważ uszkadza te gruczoły nadnerczy, które wydzielają hormony płciowe.
Ważne jest, aby zrozumieć, że psy nie cierpiące na zespół Cushinga nie mają nadmiernego poziomu kortyzonu we krwi. Stosowanie lizodrenu u takich psów może prowadzić do niedoboru kortyzonu lub do poważniejszego stanu - niedoboru steroidowych hormonów nadnerczy (choroba Addisona).
Objawy tego stanu to: obojętność, wymioty i biegunka. Konieczne jest kontrolowanie poziomu kortyzonu we krwi pacjentów przyjmujących lyzodren.

Hormon wzrostu

Wcześniej podejrzewano niedostateczne wydzielanie hormonu wzrostu w rozwoju łysienia.
Stosowanie hormonu wzrostu jest skuteczne tylko po wstrzyknięciu. Lek ten jest syntetyczny i nie jest swobodnie dostępny. Jego cel może prowadzić do cukrzycy, więc musisz monitorować poziom cukru we krwi.
Przebieg 6 tygodni może mieć pozytywny efekt terapeutyczny przez kilka lat.

W leczeniu przeciw łysieniu X stosuje się inne leki wpływające na wydzielanie hormonów nadnerczy. Wyniki ich zastosowania są bardzo różne.
Są to następujące leki: prednizolon, anipril, ketokonazol, leuprolid i cymetydyna. Alopecia X to nieprzyjemna choroba, która może trwać latami. Badania na ten temat trwają.

Medycyna weterynaryjna

W przypadku łysienia (łysienia) rozumie się utratę włosów lub upośledzony wzrost włosów u zwierząt. Łysienie można zaobserwować z naruszeniem lub stłumieniem mieszków włosowych, utratą włosów telogenowych, zaburzeniami odżywczymi tkanki skórnej, martwicą, podrażnieniem i uszkodzeniem, chorobami pasożytniczymi, zaburzeniami układu odpornościowego. W łysieniu można zaobserwować obydwa obszary z luźnymi włosami i przerzedzeniem sierści z rozproszonym łysieniem.

Częstymi przyczynami wypadania włosów są choroby różnych układów i narządów organizmu zwierzęcia, w szczególności zaburzenia układu hormonalnego: tarczyca (niedoczynność tarczycy), hormony płciowe, choroby nadnerczy (hiperkortyzacja); bakteryjne zmiany skórne, przyczyny pasożytnicze (pchły, nużyca itp.); stosowanie narkotyków; drugorzędny niedobór odporności; wrodzone wady rozwoju włosów (dysplazja pęcherzyka, hipotrichoza); wtórna utrata włosów z aktywnym świądem z różnych powodów, takich jak czynniki fizyczne itp.

Diagnozowanie przyczyn łysienia obejmuje różnicowanie postaci łysienia, w szczególności:

- regionalne łysienie, w tym symetryczne łysienie u kotów, często jest spowodowane zaburzeniami hormonalnymi: niedoczynnością tarczycy lub hiperkortyzą, dysplazją pęcherzyków i innymi zaburzeniami powstawania owłosienia;

- łysienie plamiste, które objawia się utratą włosów w różnych częściach powierzchni skóry, można zaobserwować przy nużycy, leiszmaniozie u psów, hiperkortyzacji u kotów;

- ogniskowe łysienie (miejscowe wypadanie włosów), które występuje w miejscowym przebiegu nużycy, zakażenie bakteryjne, reakcja na wstrzyknięcie leku;

- rozproszona utrata włosów występuje w przypadku grzybicy (opryszczki), nużycy, a także powszechnego łysienia.

Plan diagnostyczny do identyfikacji przyczyny utraty włosów obejmuje szereg badań: kliniczne i biochemiczne badania krwi, sprawdzanie stanu hormonalnego zwierzęcia (głównie hormony tarczycy, narządy płciowe, kortyzol). Analiza skrobania skóry pozwoli określić choroby pasożytnicze, dermatofitozę (grzyb). Analiza stanu włosów obejmuje trichogram, na podstawie którego ustala się naruszenie formowania włosów. W każdym przypadku biopsja stanie się koniecznym środkiem w procesie diagnozowania przyczyn łysienia u psa lub kota. Czynniki takie jak brak witamin i pierwiastków śladowych są często przyczyną utraty włosów, a ta kwestia wymaga wyjaśnienia.

W diagnostyce i leczeniu wypadania włosów u zwierząt bardzo ważne jest uwzględnienie w większości przypadków wtórnego uszkodzenia tkanki skórnej w przypadku zaburzeń wewnętrznych. Nieuwzględnienie tych wewnętrznych przyczyn spowoduje albo brak efektu leczenia, albo chwilową poprawę. Leczenie wypadania włosów u psów, kotów i innych zwierząt zależy od przyczyny ich powstania.

Alopecia areata u psów

Chociaż przyczyna łysienia ogniskowego u psów nie jest całkowicie jasna, większość naukowców zgadza się, że reakcja immunologiczna na antygen zachodzi w ścianie pęcherzykowej.
Utrata włosów w łysieniu ogniskowym występuje w wyniku reakcji komórkowych i humoralnych przeciwko antygenowi pęcherzykowemu. To rzadko występuje u psów, z większą częstością występowania u dorosłych zwierząt.
Ogniskowe łysienie pojawia się nagle, bez swędzenia, ogniskowej lub wieloogniskowej, zwykle dobrze ograniczone, może stopniowo wzrastać.
Uczucie z ogniskowym łysieniem u psów może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele. Najczęściej na głowie, szyi, nogach. Urazy twarzy są zwykle obustronne i symetryczne. U zwierząt z wielokolorowymi włosami łysienie występuje głównie w obszarach pigmentowanych. Łysa skóra stopniowo przechodzi w melanodermę (przebarwienia), ale na zewnątrz jest normalna. Może również występować leukotrichia.

Rozpoznanie ogniskowego łysienia u psów

  • Wykluczenie grzybicy skóry, nużycy, powierzchownej piodermii, reakcja na zastrzyki, miejscowe reakcje steroidowe, łysienie z napięcia.
  • Dermatohistopatologia.

Leczenie ogniskowej łysienia u psów i rokowanie

Bez specjalnego traktowania
W niektórych przypadkach następuje niezależne i całkowite odrastanie włosów, ale może to potrwać od miesiąca do roku.
Wymaga niespecyficznego leczenia. Jednak nie gwarantuje wzrostu włosów.
Prognoza od dobrej do ostrożnej. Rosnące włosy pozostają niepigmentowane. Wada tylko kosmetyczne.

Jak leczyć łysienie u psów?

Łysienie u psów jest utratą włosów lub naruszeniem jej wzrostu. Najczęstszą przyczyną całkowitej lub częściowej łysiny są choroby różnych narządów i układów organizmu psa.

  • pasożyty (pchły, nużycy itp.);
  • zaburzenia układu dokrewnego: hormony płciowe, tarczycy, choroby nadnerczy;
  • bakteryjne zmiany skórne;
  • niedobór odporności;
  • stosowanie narkotyków;
  • wrodzone wady rozwoju włosów;
  • brak witamin i wiele innych.

Objawy i rozpoznanie łysienia u psów

Łysienie może wystąpić stopniowo lub raczej gwałtownie i być zlokalizowane w różnych częściach ciała zwierzęcia. W tym przypadku może nie być więcej objawów choroby, pies wygląda całkowicie zdrowo. Jednak jeśli przyczyną łysienia jest choroba pierwotna, mogą wystąpić jej objawy.

Rozpoznanie rozpoczyna się poprzez określenie formy łysienia. Jeśli więc łysienie jest symetryczne, może to wskazywać na zaburzenia hormonalne. Utrata włosów na różnych częściach ciała jest często obserwowana w przypadku nużycy. Jeśli fokus jest jeden, może to wskazywać na reakcję na wstrzyknięcie leku lub zakażenie bakteryjne.

Diagnoza jest wyjaśniona poprzez sprawdzenie stanu hormonalnego, badania krwi, zdrapki skóry z trichogramów włosów. Łysienie zwane łysieniem X (nieznanego pochodzenia) występuje najczęściej u psów w wieku 2-5 lat. Częściej jest chora z przedstawicielami:

W tej chorobie, futro stopniowo spada do całkowitego łysienia ogona, szyi, pachwiny, talii, tylnej części ud. Tylko przednie łapy i głowa pozostają w futrze.

Leczenie łysienia u psów

Jeśli zwierzę wygląda całkowicie zdrowo, to na początku najodpowiedniej jest po prostu monitorować jego stan. Jeśli oprócz łysienia pies ma również inne objawy: swędzenie, odmowę jedzenia, gorączkę, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii. Leki leczą takie przyczyny łysienia, jak zaburzenia hormonalne, pasożyty lub nadwrażliwość.

Takie preparaty jak Melatonina, Mitotan, Trilostan są używane do przywrócenia sierści. Skuteczne, ale z poważnymi skutkami ubocznymi są również leki, takie jak:

  • Prednison
  • Methyltestosterone,
  • Hormon wzrostu wieprzowiny
  • Cymetydyna
  • Octan lepruty (Lupron).

Przydatne jest dodanie octu jabłkowego do wody pitnej psa w ilości 1 łyżeczki na 600 ml. Możesz podać do picia nalewkę z mniszka lekarskiego. Z suchą skórą i łupieżem dobre są masaże łysych obszarów z korzeniami łopianu, odrastanie włosów następuje w ciągu 4-8 tygodni. Jeśli wełna nie urosła w ciągu trzech miesięcy, konieczne jest ponowne rozważenie diagnozy lub leczenia.

Dlaczego pies wypada z włosów - wzór łysienia?

Model łysienia jest zespołem lub zespołem objawów charakteryzujących się opóźnionym stwardnieniem tętnic w pewnych obszarach ciała, podczas gdy psy rodzą się z pełną sierścią z późniejszym rozwojem łysienia w miarę dojrzewania. Charakterystyczną cechą tej choroby jest miejscowa wolno postępująca miniaturyzacja włosów bez zapalenia i swędzenia.

Przyczyny choroby nie zostały ustalone, ale ze względu na predyspozycje rasy, stan ten uznawany jest za genetyczny. Dokładne przyczyny zmian w mieszków włosowych również nie zostały zidentyfikowane.

Synonimy: łysienie typu, łysienie nabyte, łysienie jamników, wzór łysienia jamnika.

Kliniczne objawy wzorca łysienia u psów

Psy rasowe z krótkimi włosami są predysponowane, w tym jamnik, bokser, chihuahua, włoski chart, Boston terrier, Manchester terrier, pinczer miniaturowy i Vipet.

Jak wspomniano powyżej - zwierzęta rodzą się z normalną sierścią, łysienie zaczyna pojawiać się w wieku od 6 miesięcy do jednego roku. Dokładny moment rozpoczęcia rozwoju jest trudny do określenia i zależą one w dużej mierze od opieki właściciela zwierzęcia - niektóre z kolei już z lekkim przerzedzeniem sierści, inne tylko z rozwojem całkowitej łysiny.

Choroba charakteryzuje się symetrią zmian ograniczonych do określonych obszarów ciała. W przypadku łysienia występują trzy główne zespoły: łysienie małżowiny usznej, łysienie brzuszne i łysienie powierzchni ogonowej ud.

Łysienie małżowin usznych jest częściej obserwowane u jamników o charakterystycznej lokalizacji na zewnętrznej stronie małżowiny usznej i wokół uszu. W łysieniu brzusznym utrata włosów zaczyna się na brzusznej powierzchni szyi i stopniowo opada do jamy brzusznej.

W łysieniu ogonowym utrata włosów występuje na przyśrodkowych i ogonowych udach stawu skokowego.

Początkowo zmiany chorobowe charakteryzują się przerzedzaniem włosów, które są słabo zatrzymywane w mieszkach włosowych. Następnie włosy w dotkniętym obszarze praktycznie przestają rosnąć, aw ciężkich przypadkach powstaje całkowite łysienie. Skóra w obszarze dotkniętym w większości przypadków wygląda normalnie, ale prawdopodobnie obieranie i przerzedzenie.

Wzór łysienia nie wpływa na ogólny stan zwierzęcia.

Diagnoza

Przypuszczalna diagnoza wysokiego stopnia prawdopodobieństwa - charakterystyczne objawy kliniczne przy braku innych objawów. W celu postawienia ostatecznej diagnozy jest prawdopodobne, że zostanie przeprowadzone badanie histopatologiczne, które ujawni przerzedzenie i skrócenie mieszków włosowych przy braku innych nieprawidłowości.

Leczenie

Wzór łysienia nie wymaga leczenia ze względu na dobrą jakość choroby. W razie potrzeby właściciel prawdopodobnie przeprowadzi terapię melatoniną, ale to leczenie jest dość drogie.

Alopecia X u zwierzaka

Łysienie lub łysienie to termin stosowany do opisywania utraty włosów u dowolnego zwierzęcia pokrytego futrem lub włosami, w tym ludzi. Termin "łysienie" odnosi się do dowolnego stanu braku zdrowych włosów lub włosów, niezależnie od przyczyny, i może wskazywać zarówno na wewnętrzne problemy ciała, jak i na zewnątrz.

Przyczyny łysienia u psów

Istnieje niewielka tendencja do zwiększania częstotliwości wypadania włosów u psów z wiekiem. Jednak ten stan nie ma bezpośredniego związku z łysieniem - z biegiem lat zwierzę rozwija dodatkowe choroby, które same już stają się przyczyną zakłóceń w fizjologii sierści.

Ponadto nie odróżniają one w sposób obiektywny podatności na patologię w zależności od płci psa, ale niektóre rasy są narażone na zwiększone ryzyko.

Alopecia X jest często diagnozowana w Szpicu Pomorskim, Chow-chow, Wolfspitz i Miniature Poodles, a także wśród ras arktycznych - Samoyed Husky, Siberian Husky, Alaskan Malamute.

Bardziej szczegółowo opiszemy główne przyczyny wypadania włosów u psów:

Niektóre pasożyty mogą fizycznie uszkadzać mieszki włosowe i powodować reakcje alergiczne. Klasycznym przykładem takiego stanu jest demodecoza psów i niektóre inwazje świerzbu.

Infekcje grzybicze skóry, często określane jako grzybica (trichofitoza lub mikrosporia), mogą prowadzić do częściowego lub całkowitego łysienia u psów. Warto zauważyć, że większość z tych infekcji grzybiczych to antropozoonoses, co oznacza, że ​​mogą powodować podobne zmiany skórne u ludzi.

Główną cechą wyróżniającą takiego uszkodzenia jest obecność okrągłych łysinek. Bakteryjne zapalenie mieszków włosowych jest najczęstszą przyczyną wieloogniskowego łysienia u psów.

Hiperadrenokortykalizm (choroba Cushinga lub nadmierne leczenie kortykosteroidami), niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona), niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, hiperestrogenizm u kobiet i hipoandrogenizm u mężczyzn często powodują, że pies wypada i łuszczy się ze skóry.

Jest wiele powodów, dla których pies zaczyna łysy. Niektóre z nich są powszechne i łatwo można je naprawić, a inne mogą być objawami dość poważnych chorób.

Ta sekcja obejmuje utratę włosów i łysienie, które występują bez zewnętrznego podrażnienia.

Przyczyny łysienia u psów mogą się różnić:

  • Zwierzęta, podobnie jak ludzie, reagują na stres i zmiany w życiu, odczuwają dyskomfort i napięcie nerwowe, co prowadzi do łysienia.
  • W czasie ciąży, a dokładniej pod koniec tego okresu, płaszcz na brzuchu jest często tracony.
  • Czynniki genetyczne również odgrywają dużą rolę, bardzo często podatność na łysienie u psów jest dziedziczna.
  • Różne pasożyty na ciele psa (pchły, kleszcze i wszy) powodują swędzenie i łysienie w miejscu przywiązania pasożyta.
  • Reakcje alergiczne na jakiekolwiek zewnętrzne składniki są charakterystyczne dla psów - może to być alergia na pyłki, rośliny, szampon lub inne zwierzęta.
  • Przyczyną może być dieta. We współczesnym świecie sucha żywność i różne suplementy diety stały się bardzo powszechne, spożywanie ich u psów może również wywołać reakcję alergiczną, która prowadzi do podrażnienia skóry i utraty włosów.
  • Niewłaściwa pielęgnacja może być również przyczyną łysienia psa, na przykład jeśli kupujesz go zbyt często, użyj niewłaściwego produktu higienicznego.
  • Zaczerwienienie i łysienie wokół ogona psa jest często związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem gruczołów łojowych. Jeśli zaczną wydalać za dużo tłuszczu, to prowadzi to do łysiny ogona i zaczerwienienia. Najczęściej to naruszenie samo znika, ale jeśli tak się nie stanie, a choroba jest opóźniona przez dłuższy czas, należy skonsultować się z lekarzem. W przeciwnym razie na skórze tłustej gromadzi się duża ilość bakterii.
  • Również łysienie ogona może być związane z robakami, które są rozprzestrzeniane przez pasożyty. Dlatego skórę zwierzęcia wypełnionego pasożytami należy potraktować specjalnym toksycznym roztworem.

Pasożyty, reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne i zaburzenia hormonalne wywołują łysienie nawet w okolicach oczu u psów, zwierzę musi być pokazane weterynarzowi w celu ustalenia dokładnych przyczyn.

Wzór łysienia

Ze względu na fakt, że choroba ta nie jest złośliwa, nie wymaga leczenia, na wniosek właściciela możliwe jest leczenie melatoniną, ale wymaga to dużych nakładów. Melatonina jest jedynym lekiem zwalczającym łysienie.

Przyczyny łysienia u psów mogą być liczne, ale zazwyczaj nie obejmują sezonowego linienia, linienia związanego z porodem, dziedzicznej i wrodzonej bezwłosy. Główne przyczyny łysienia u psów:

  • nierównowaga hormonalna;
  • ringworm;
  • infekcje grzybicze i bakteryjne;
  • alergiczne i atopowe zapalenie skóry;
  • toksyczne zapalenie skóry;
  • skórne zapalenie skóry;
  • wyprysk;
  • ropne zapalenie skóry;
  • pchły i pasożyty;
  • choroby genetyczne;
  • zaburzenia wrodzone;
  • podkreśla.

Objawy łysienia u psów

Nie ma wyraźnych objawów tej choroby. Faktem jest, że łysienie pojawia się stopniowo lub nagle.

Jeśli zauważysz, że twoje zwierzę ma za dużo wełny, musisz skontaktować się z weterynarzem, który musi dowiedzieć się, co powoduje łysienie i jaką chorobę przyczynia się do niego.

Rozpoznanie można wyjaśnić za pomocą testu krwi, biopsji. Zaleca się wykonanie testu na reakcje alergiczne i nadwrażliwość skóry.

Diagnostyka i leczenie łysienia u psów

Wstępna diagnoza przeprowadzana jest według właściciela. Jeśli nie ma widocznych czynników łysienia (pasożyty, choroba zakaźna, ogólny zły stan psa itp.), Wówczas pobiera się krew w celu sprawdzenia hormonów.

Gdy hormonalna przyczyna choroby przepisuje odpowiednie leki. Niestety, ich działanie jest niestabilne i łysina może zacząć się od nowa.

Test stymulacji ACTH: poziom podstawowy i poziomy poststymulacji kortyzolu, progesteronu, 17-hydroksyprogesteronu, androstendionu, estradiolu lub siarczanu dehydroepiandrosteronu.

Do stwierdzenia diagnozy wymagane jest staranne zbadanie wywiadu, badanie kliniczne zwierzęcia. Z dodatkowych badań diagnostycznych najczęściej wymagały: Lyum - diagnoza, przeprowadzanie głębokich i powierzchownych zeskrobin skóry, trichoskopia, cytologia.

Aby wykluczyć nowotwory narządów wewnętrznych, wykonuje się badanie ultrasonograficzne.

Leczenie choroby

Jak już zauważono powyżej, utrata włosów jest oznaką choroby podstawowej, którą należy dokładnie zdiagnozować, aby rozpocząć skuteczne leczenie.

Dlatego leczenie łysienia u psów w domu jest nie tylko nieskuteczne, ale może pogłębić proces patologiczny. Jeśli jednak nie można skontaktować się z wykwalifikowanymi specjalistami, można przejść eliminując główne przyczyny utraty sierści.

  1. W niektórych przypadkach obserwacja jest bardziej uzasadniona, ponieważ problem jest czysto kosmetyczny, ponieważ w przeciwnym razie psy są całkowicie zdrowe.
  2. Kastracja nienaruszonych psów jednak wzrost włosów może być zarówno trwały, jak i tymczasowy.
  3. Następujące leki mogą być stosowane do stymulowania wzrostu włosów, ale wyniki są niespójne: Melatonina, Trilostan, Mitotan
  4. Inne, ale mniej skuteczne środki o dużych skutkach ubocznych to: Zimetidin, Methyltestosterone, Prednison, Hormon wzrostu wieprzowiny, octan Lepride (Lupron), Goserelin (Zoladex)
  5. Mimo zabiegu wzrost włosów może być kompletny i tylko tymczasowy. Pierwotne odrastanie włosów powinno nastąpić w ciągu 4-8 tygodni. W przypadku braku wzrostu włosów w ciągu 3 miesięcy. należy rozważyć zmianę dawek lub leków. Właściciele muszą zrozumieć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych podczas stosowania leków.
  6. Prognoza wzrostu wełny jest nieprzewidywalna. Jest to problem kosmetyczny, który nie wpływa na jakość życia zwierzęcia.

Zwróć uwagę! Ta informacja ma wyłącznie charakter informacyjny i nie jest oferowana jako wyczerpująca w każdym przypadku.

Administracja nie ponosi odpowiedzialności za błędy w praktycznym stosowaniu leków i dawek.

Stosując podane informacje, szczególnie bez nadzoru kompetentnego lekarza weterynarii, użytkownik działa na własne ryzyko. Przypominamy ci - samoleczenie i autodiagnoza przynosi tylko szkody.

Dysplazja pęcherzykowa, niezwiązana z kolorem

Przez dysplazję pęcherzykową (PD) rozumie się nieprawidłowy rozwój mieszków włosowych. Dysplazję pęcherzykową dzieli się na pokrewną (o której mowa w numerze z sierpnia 2013 r.) I niezwiązaną z kolorem.

Model łysienie (PA, zdjęcia 1-9) jest najczęstszą dysplazją pęcherzykową u psów, charakteryzującą się pojawieniem się symetrycznych obszarów łysienia niezapalnego określonego wzorca (wzór z języka angielskiego - rysunek, wzór) specyficznych dla danej rasy.

Przyczyną łysienia jest zmniejszenie całkowitej liczby i miniaturyzacji mieszków włosowych w dotkniętych obszarach. Pierwsze objawy PA pojawiają się z reguły w wieku kilku miesięcy i mogą rozwijać się przez całe życie. Znacznie rzadziej hipotrichoza i łysienie stają się zauważalne nieco później, w młodym wieku dorosłym, 2-4 lata.

Skóra w regionie łysienia może wyglądać sucho i łuszcząco, ale wtórna infekcja występuje bardzo rzadko.

PA można zaobserwować u psów o dowolnym kolorze i długości sierści, choć częściej występuje u ras krótkowłosego - jamników, chihuahua, chartów, terierów bostońskich, terierów, staffordshire terierów, bokserów, retrieverów z kręconymi włosami, irlandzkich i amerykańskich spanieli wodnych. Brzuszna szyja, klatka piersiowa, brzuch, pachwina i ogonowe powierzchnie ud najczęściej stają się łyse.

Rzadziej, małżowiny uszne (na przykład w jamnikach), ogon (na przykład w jamnikach, irlandzkie i amerykańskie spaniele wodne, retrieverki z kręconymi włosami), czoło (na przykład u chihuahua, terierki), boczne uda (w chartach) i dystalne kończyny (w Toev, levretok), powieki (w Staffordshire Terrier). Możliwe jest lekkie spontaniczne ustępowanie.

Pojawienie się we wczesnym wieku symetrycznego niezapalnego łysienia o charakterystycznej lokalizacji u psów niektórych ras redukuje prawie do zera podejrzenia innych patologii. W przypadku nietypowego obrazu klinicznego w pierwszej kolejności należy wykluczyć nużeńca psiego i dermatofitoz.Pohozhaya ale mało studiował patologia, jest często wymieniany razem z wzorca łysienia - Łysienie melasma i Yorkshire teriery (zdjęcia 10-11), w którym niezapalne łysienie z przebarwieniami widoczne na grzbiecie nosa, uszy, rzadziej na ogonie i kończynach.

Jeśli wiek występowania nie jest znany, to u psa w średnim wieku na liście diagnostyki różnicowej znajdują się choroby endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, hiperadrenalokortyzm, hiperestrogenizm). Diagnozę przeprowadza się na podstawie wywiadu, obrazu klinicznego i wyników histopatologii.

PA jest problemem kosmetycznym i nie wymaga leczenia, chociaż możliwe jest wypróbowanie hormonu epifizo- wania melatoniny i / lub suplementów diety z niezbędnymi kwasami tłuszczowymi w celu poprawy wzrostu włosów.

Co do zasady łysienie występuje późną jesienią i zanika latem (wpływ fotoperiodu), ale sezonowość, podobnie jak nawracający charakter łysienia, nie zawsze jest przewidywalna. W niektórych przypadkach łysienie może być zlokalizowane nie tylko po bokach, ale również w dolnej części pleców i plecach, a nawracające sezonowe łysienie boczne (RSBA, zdjęcia 12-17) charakteryzuje się nawracającymi epizodami obustronnego, symetrycznego łysienia na bokach, których zarysy przypominają położenie geograficzne. karta.

Bokserzy, Airedalerowie, Sznaucery Gigant, Buldogi Angielskie, Czarne Teriery i Bullmastiffy są predysponowane. Główną diagnozą różnicową są zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, hiperadrenergii, hiperestrogenizm), ale spontaniczna remisja i całkowity brak innych objawów ogólnoustrojowych nie są charakterystyczne dla tak zwanego "łysienia hormonalnego".

Diagnoza opiera się na danych historycznych, obrazie klinicznym i, jeśli to konieczne, wykluczeniu patologii endokrynologicznych i wynikach histopatologii. Skuteczne leczenie nie jest opisane, ale można wypróbować melatoninę.

Uważa się, że mężczyźni są predysponowani do spiculozy. W kolcami są często w łokciach i pięty, ale mogą wystąpić w każdym lokalizatsii.Spikuloz - wrodzonej patologii Kerry Niebieski terier, w których nadmierne rogowacenie pojedynczych mieszków włosowych, co prowadzi do tworzenia się grubej (2,5 mm), szorstkie i twarde włosy (spicule z języka angielskiego - cierń, cierń).

Zwykle spiculoza przebiega bezobjawowo, ale w niektórych przypadkach obszar rosnącego spicule jest bolesny i / lub swędzący, a mieszek, który go wytwarza, jest zakażony bakteryjnie. W takim przypadku zaleca się usunięcie szpikulców i miejscowe leczenie przeciwbakteryjne.

Jako bardziej radykalne leczenie, długotrwałe układowe podawanie retinoidów zostało uznane za skuteczne (na przykład, izotretynoina w dawce 1 mg / kg / dobę przez 3-4 miesiące).

Lipidoza folikularna jest rzadką szlaką rottweilerów charakteryzującą się pojawieniem się symetrycznego, niezapalnego hipotrychozy i łysienia u szczeniąt w obszarze brązowych śladów. Nie ma predyspozycji seksualnych.

Ogólny stan jest normalny. Rozpoznanie opiera się na anamnezie, badaniu i wynikach badania histopatologicznego (degeneracja tłuszczów z pęcherzyków w mieszance włosowej w anagenach). Test DNA na diagnozę, a także skuteczne leczenie, nie.

Opisano spontaniczną remisję.

Nawarstwianie pęcherzykowe jest bardzo rzadką wrodzoną postępującą wadą keratynizacji, opisaną u rottweilerów, syberyjskich psów husky i labradorów i charakteryzującą się uogólnionym (kaganiec, uszy, tułów) peelingiem i grubymi, podobnymi do brodawek skorupami. Możliwe wtórne infekcje i swędzenie.

Oprócz zmian skórnych u szczeniąt mogą występować inne wrodzone anomalie (miopatia, głuchota, patologia okulistyczna itp.). Ponieważ dotyczy to tylko suk, podejrzewa się dziedziczenie dominujące związane z X. Ostateczna diagnoza opiera się na badaniu histopatologicznym skóry. Skuteczne leczenie nie jest opisane.

Rokowanie jest ostrożne iw dużej mierze zależy od obecności patologii innych narządów.

Objawy i leczenie łysienia u psów

Piękne, grube i jedwabiste włosy u psów są jednym z głównych oznak zdrowia zwierząt. Jeśli zauważysz, że twój pies zaczyna tracić wełnę w dużych ilościach, włosy pojawiają się na jego ciele, warstwa staje się bardziej cienka i mniej jedwabista, wtedy powinieneś włączyć alarm.

Łysienie może mieć wiele problemów związanych ze zdrowiem zwierzęcia. Termin "łysienie" odnosi się do procesu wypadania włosów lub włosów, zarówno u zwierząt, jak iu ludzi.

Istnieją statystyki, że około 10% psów przechodzi co najmniej raz w życiu, okres, w którym zaczyna spadać wełny.

Zanim nauczysz się jak leczyć łysienie u psów, musisz dowiedzieć się o przyczynach ich wystąpienia.

Przyczyny łysienia

Przyczyny łysienia u psów mogą się różnić:

  • Zwierzęta, podobnie jak ludzie, reagują na stres i zmiany w życiu, odczuwają dyskomfort i napięcie nerwowe, co prowadzi do łysienia.
  • W czasie ciąży, a dokładniej pod koniec tego okresu, płaszcz na brzuchu jest często tracony.
  • Czynniki genetyczne również odgrywają dużą rolę, bardzo często podatność na łysienie u psów jest dziedziczna.
  • Różne pasożyty na ciele (pchły, kleszcze i wszy) powodują świąd i łysienie w obszarze przywiązania pasożyta.
  • Reakcje alergiczne na jakiekolwiek zewnętrzne składniki są charakterystyczne dla psów - może to być alergia na pyłki, rośliny, szampon lub inne zwierzęta.
  • Przyczyną może być dieta. We współczesnym świecie sucha żywność i różne suplementy diety stały się bardzo powszechne, spożywanie ich u psów może również wywołać reakcję alergiczną, która prowadzi do podrażnienia skóry i utraty włosów.
  • Niewłaściwa pielęgnacja może być również przyczyną łysienia psa, na przykład jeśli kupujesz go zbyt często, użyj niewłaściwego produktu higienicznego.
  • Zaczerwienienie i łysienie wokół ogona często wiąże się z nieprawidłowym funkcjonowaniem gruczołów łojowych. Jeśli zaczną wydalać za dużo tłuszczu, to prowadzi to do łysiny ogona i zaczerwienienia. Najczęściej to naruszenie samo znika, ale jeśli tak się nie stanie, a choroba jest opóźniona przez dłuższy czas, należy skonsultować się z lekarzem. W przeciwnym razie na skórze tłustej gromadzi się duża ilość bakterii.
  • Również łysienie ogona może być związane z robakami, które są rozprzestrzeniane przez pasożyty. Dlatego skórę zwierzęcia wypełnionego pasożytami należy potraktować specjalnym toksycznym roztworem.

Pasożyty, reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne i zaburzenia hormonalne wywołują łysienie nawet w okolicach oczu u psów, zwierzę musi być pokazane weterynarzowi w celu ustalenia dokładnych przyczyn.

Wzór łysienia

Wzór łysienia u psów jest chorobą patologiczną, dziedziczną, ale łagodną. Szczenięta rodzą się z normalną warstwą wełny, ale z biegiem czasu zaczynają się łysić, najczęściej zaczyna się łysina na grzbiecie psa i możliwa jest dalsza całkowita utrata wełny.

Ze względu na fakt, że choroba ta nie jest złośliwa, nie wymaga leczenia, na wniosek właściciela możliwe jest leczenie melatoniną, ale wymaga to dużych nakładów. Melatonina jest jedynym lekiem zwalczającym łysienie.

Objawy łysienia

Nie ma wyraźnych objawów tej choroby. Faktem jest, że łysienie pojawia się stopniowo lub nagle.

Jeśli zauważysz, że twoje zwierzę ma za dużo wełny, musisz skontaktować się z weterynarzem, który musi dowiedzieć się, co powoduje łysienie i jaką chorobę przyczynia się do niego. Rozpoznanie można wyjaśnić za pomocą testu krwi, biopsji. Zaleca się wykonanie testu na reakcje alergiczne i nadwrażliwość skóry.

Jak leczyć łysienie?

Leczenie łysienia u psów zależy od pierwotnych przyczyn:

  • Po wykryciu pierwotnej choroby, która wiązała się z utratą pokrywy wełnianej, przepisano odpowiednie leczenie, mające na celu całkowite wyleczenie pierwotnej choroby.
  • Jeśli łysienie wystąpiło z powodu pasożytów na ciele zwierzęcia, należy natychmiast się ich pozbyć: usunąć kleszcza, użyć środka na pchły lub wszy.
  • Łysienie, ze względu na brak lub nadmiar witamin i składników odżywczych, rozwiązuje się, zmieniając dietę zwierzęcia.

Nieszkodliwe łysienie

  • Jeśli nie zauważysz żadnych innych zmian w życiu zwierzaka, w jego stanie, oprócz utraty wełny, powinieneś przyjrzeć się bliżej, a nie panice. Jeśli towarzyszą im dodatkowe objawy, takie jak świąd, gorączka, zmęczenie, apatia, osłabienie, pogorszenie ogólnego stanu zwierzęcia, zaleca się natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  • Jeśli łysina jest chorobą wtórną, musisz zacząć radzić sobie z jej przyczyną źródłową, ponieważ w zasadzie jest to zalecane w leczeniu pierwotnej choroby. Lek stosowany w leczeniu łysienia powinien być stosowany ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ wie lepiej niż inni niż leczyć łysiny u psów.
  • W przypadku braku innych niebezpiecznych objawów można spróbować samodzielnie poradzić sobie z łysiną. Na przykład dodaj napar z mniszka lekarskiego i zielony proszek z wodorostów do karmy dla zwierząt. Przywrócenie głowy będzie obserwowane w ciągu 4-8 tygodni.
  • Trzeba umieć odróżnić łysinę od zwykłego linienia. W przypadku pierzenia sezonowego zaleca się częstsze czesanie włosów opadających u psów, regularne szczotkowanie za pomocą pędzelka, a jeśli to możliwe, odwiedzanie specjalnego psiego fryzjera.
  • Dla psów charakterystyczna jest również łysina wieku, z wełną mytą w okolicy łopatek, łokci i pach. W okresie starzenia proces metaboliczny ulega spowolnieniu, a jeśli zwierzę prowadzi aktywny tryb życia, tak jak poprzednio, wełna jest usuwana, a nowy zamiennik nie ma czasu na regenerację.
  • Łysienie wokół oczu u psów i za uszami jest również uważane za naturalne zjawisko dla starzejących się zwierząt domowych. Bardzo często, aby rozwiązać ten problem, wystarczy po prostu zmienić dietę psa i zacząć ostrożniej dbać o sierść.
  • Łysienie po stresujących reakcjach, np. Po walce, zmianie miejsca zamieszkania jest również normalnym zjawiskiem. W takim przypadku wystarczy poświęcić czas na adaptację.

Środki zapobiegawcze

Nie istnieją specjalne środki zapobiegawcze dotyczące możliwego łysienia u psów. Zaleca się, aby spacerować z Twoim zwierzakiem tak często, jak to możliwe, dbać o jej zbilansowaną dietę, aby otrzymywała wszystkie niezbędne witaminy i składniki odżywcze oraz dbała o włosy.

Każdy dobry właściciel powinien monitorować stan swojego zwierzaka i zauważać nawet najmniejsze zmiany w jego stanie zdrowia. Wszakże nawet takie, jak nam się wydaje, drobiazg, jak łysienie, mogą ukryć poważne choroby, które należy natychmiast leczyć.

Aby rozpoznać przyczyny i prawidłowe leczenie, należy skontaktować się z lekarzem, który wybierze terapię odpowiednią dla twojego psa, przepisać niezbędne leki. Nie zapominaj, że odpowiedzialność za zdrowie twojego zwierzaka spoczywa na tobie. Właściciel zwierzęcia jest zobowiązany do podjęcia niezbędnych środków w celu jego wyleczenia.

Utrata włosów u psa lub naruszenie jej wzrostu

Diagnoza - łysienie - weterynarze ustala się w przypadku utraty włosów u psa lub zaburzenia wzrostu. Choroba łysienia powoduje, że leży ona w problemach ze zdrowiem narządów wewnętrznych.

  • Różne pasożyty, takie jak pchły lub kleszcze (nużycy);
  • Nie jest to zdrowy układ hormonalny - brak równowagi hormonów płciowych, problemy z tarczycą i gruczołami nadnerczy;
  • Niska odporność;
  • Niedobór witaminy;
  • Efekt uboczny używania narkotyków;
  • Dziedziczność - szczenięta mogą rodzić się z normalną skórą głowy, ale po pewnym czasie zaczyna się łysina, taki rodzaj łysienia nazywany jest wzorem łysienia;
  • Bakteryjny atak skóry;
  • Stres. Szczególnie podatny na stres suki w czasie ciąży.

Łysienie występuje stopniowo lub nagle na dowolnej części skóry zwierzęcia. W takim przypadku pies może czuć się wspaniale, być aktywny i wesoły. Ale nie wolno nam zapomnieć - jeśli pojawi się łysina, należy szukać objawów pierwotnej choroby. Często po wyleczeniu chorego narządu łysienie znika samoistnie.

Diagnostyka

Wstępna diagnoza to zbadanie konfiguracji łysienia:

  • Zaburzenia hormonalne powodują kilka zmian o symetrycznym kształcie;
  • Wiele spontanicznie zlokalizowanych miejsc łysienia mówi o nużycy spowodowanej kleszczami. Jest szczególnie podatny na psy o niskiej odporności. Charakterystyczne są szorstkość, zaczerwienienie i swędzenie na łysinie. Gdy pchłe zapalenie skóry, ze względu na działanie toksyczne na pchłę psa, na skórę psa występuje zaczerwienienie, swędzenie, skórka na skórze;
  • Pojedynczy fokus wskazuje na możliwe bakteryjne zakażenie skóry lub efekt uboczny po zastosowaniu leków (antybiotyków, sulfonamidów). Zaczerwienienie skóry, grudek, wrzodów, świądu;
  • Reakcja alergiczna powoduje ogniska łysiny z nieprawidłowym zaczerwienieniem skóry (rumień). Pies może być dotknięty przez oczy. Wokół uszu tworzą się grudki i wrzody, pachwiny i usta;
  • Wraz z łysieniem może wystąpić zapalenie mieszków włosowych - zapalenie mieszków włosowych. W tym samym czasie krosty i strupy tworzą się blisko podstawy włosów. Włosy wypadają.

Kolejnym etapem diagnozy jest udoskonalenie diagnozy poprzez wykonanie różnych testów - krwi, poziomu hormonów, zeskrobania skóry, badania włosów (trichogram).

Łysienie u psów ma typ "X", w którym włosy z ciała psa wypadają stopniowo i całkowicie (z wyjątkiem przednich łap i głowy). Skóra w obszarach łysienia złuszcza się. Przyczyny tego rodzaju łysienia nie zostały w pełni wyjaśnione. Najbardziej narażone są zwierzęta w wieku 2-5 lat, zwłaszcza psy ras północnych o grubym podszerstku:

  • Samoyeds
  • chow chow;
  • keeshondas;
  • Szpic pomorski;
  • Husky syberyjskie;
  • Alaskan Malamutes;
  • miniaturowe pudle.

Leczenie

Gdy zachowanie psa nie budzi niepokoju, to na wstępnym etapie wystarczy go obserwować. Jeśli zwierzę nie chce jeść, ma swędzącą skórę, pojawia się gorączka - potrzebna jest pilna pomoc weterynarza. Łysienie u psów jest leczone lekami, gdy zaburzona jest równowaga hormonalna, pasożyty są wydalane, nadwrażliwość.

Rehabilitacja wełny prowadzona jest przy pomocy preparatów medycznych "Melatonina", "Tripostan", "Mitotan", "Prednison", "Metylotestosteron", "Cymetydyna", "Hormon wzrostu wieprzowiny". Cztery ostatnie leki należy stosować ostrożnie, ponieważ są to niebezpieczne działania niepożądane. W ciężkich postaciach choroby zwierzę kastruje się lub sterylizuje.

Ocet, najlepiej jabłkowy (1 łyżeczka na 0,5 litra wody) lub wywar z mniszka lekarskiego, zaleca się podawać zwierzęciu w wodzie do picia. Łopatki wcierały olej łopianu. Z reguły wełna i podszerstek zostają przywrócone w ciągu półtora miesiąca.

Jeśli pokrywa włosów nie odzyskała zdrowia po trzech miesiącach leczenia, istnieje ryzyko błędnej diagnozy. Być może to robaki. Objawy, gdy pies jest zainfekowany toksynami z tych niebezpiecznych pasożytów to łysienie.

Obecność robaków spowoduje analizę kału i krwi pod względem zawartości eozynofili. Leczenie polega na przyjmowaniu leków przeciw robakom.

Efektywne wykorzystanie oliwy z oliwek zawierającej dużą ilość witamin A, E, B, K, minerałów, pierwiastków śladowych niezbędnych do skutecznej rehabilitacji zdrowia zwierząt. Oliwa z oliwek jest dodawana do pokarmu psa lub wcierana w skórę, wstępnie zagotowana w kąpieli wodnej.

Podsumowując, chciałbym jeszcze raz przypomnieć o znaczeniu szybkiego dostępu do opieki weterynaryjnej. Każda choroba jest łatwiejsza do leczenia na wczesnym etapie. Nie zostawiaj swojego zwierzaka w kłopotach, a on będzie ci dziękować miłością i oddaniem.