Anaplazmoza u psów: objawy i leczenie

Anaplazmoza u psów lub małopłytkowość zakaźna to choroba pochodzenia bakteryjnego. Jego patogeny są mikroorganizmami, które wpływają na płytki zwierzęce, które są odpowiedzialne za krzepnięcie krwi. Ta patologia jest przekazywana nie tylko psom, ale także innym zwierzętom, a owady są nosicielami infekcji.

Stadium choroby i objawy

Anaplazmoza jest przenoszona przez ukąszenia kleszcza - czarnoskóry kleszcz może zainfekować najcięższą postać choroby, podczas gdy choroba pochodząca od psiego brązowego kleszcza ma mniej złożone konsekwencje. Ze względu na sposób transmisji epidemie są sezonowe - wiosną i jesienią.

Istnieją trzy etapy anaplazmozy u psów, a każdy z nich różni się czasem trwania i objawami:

  1. Pierwszy etap. Jest ostra i przechodzi przez 21 dni po ukąszeniu kleszcza. Wnikające w ciało patogenne bakterie wybierają miejsce lokalizacji czerwonych krwinek, rzadko kolonizują leukocyty i płytki krwi. Kiedy dochodzi do intensywnej reprodukcji anaplazmu, mechanizmy odpornościowe psa wyzwalają i niszczą chore komórki. Głównym objawem tego działania jest ostra postać niedokrwistości. Wśród innych znaków można zauważyć:
  • pies ma wzrost węzłów chłonnych;
  • błony śluzowe stają się żółte;
  • Twój zwierzak ma trudności z oddychaniem;
  • procesy krążenia krwi są zaburzone;
  • Towarzyszy temu wzrost temperatury.

Badanie mikroskopowe krwi pokazuje, u kogo komórki krwi uległy zmianie, występuje polichromia i zaburzenie aktywności erytrocytów. Ten okres, mimo wielu nieprzyjemnych warunków, nadal nie zagraża życiu psa. Większość chorych zwierząt jest wyleczona właśnie na tym etapie, ale czasami choroba nadal przechodzi w poważniejszą - subkliniczną formę.

  1. Drugi etap. Na tym etapie zwierzę wygląda całkiem zdrowo. Bakterie chorobotwórcze znajdują się wewnątrz komórek śledziony, a badania diagnostyczne często ujawniają wzrost tego narządu - splenomegalię. Ten etap jest przedłużony i może trwać od kilku miesięcy do kilku lat. Trudno jest wykryć anaplazmozę w tej postaci, ponieważ po pierwsze, konieczne są badania krwi. W rezultacie wskazana zostanie obecność małopłytkowości (mała liczba płytek krwi), jak również zwiększona liczba globulin.
  2. Trzeci etap. Ten etap sygnalizuje, że choroba przeszła do postaci przewlekłej. Trombocytopenia rozwija się w takim stopniu, że większość dotkniętych nią psów doświadcza poważnego krwawienia. Wśród głównych objawów pojawiają się liczne krwiaki, krew pojawia się w moczu, a często krew przechodzi przez nos.

Naturalnie ważne jest, aby jak najszybciej zdiagnozować chorobę, a diagnostyka pomoże ją zidentyfikować.

Diagnozowanie anaplazmozy u psów

Ta choroba jest jedną z tych chorób, które są niezwykle trudne do zdiagnozowania jedynie poprzez ocenę obrazu klinicznego i objawów zewnętrznych. Jeśli lekarz weterynarii ma choćby najmniejsze wątpliwości co do dokładności diagnozy, wówczas zalecana jest pewna liczba procedur. Skuteczne wyniki w przypadku anaplazmozy można uzyskać, stosując oznaczenie immunoenzymatyczne (krótko mówiąc, test ELISA) i PCR-PCR.

W szczytowym momencie rozwoju choroby dla specjalisty nietrudno będzie zbadać patogeny za pomocą mikroskopu. Tylko kompleksowe środki diagnostyczne mogą pomóc w ustaleniu przyczyny choroby. Ale nawet tutaj błędy są możliwe, ponieważ inna infekcja, która ma podobieństwo do anaplazmozy u psów, jest przenoszona przez kleszcze - piroplazmozę. Nawet wymienione techniki nie zawsze rozróżniają rodzaj dolegliwości psa.

Diagnoza różnicowa w tym przypadku polega na ocenie reakcji zwierzęcia na przepisane leczenie. Jeśli pies nie polepszy się podczas terapii przeciwko piroplazmozie, należy zastosować leczenie przeciwko anaplazmom.

Często psy zakażają się w tym samym czasie dwoma rodzajami infekcji bakteryjnych, a następnie terapię stosuje się bezpośrednio z dwóch patogenów.

Leczenie anaplazmozy u psów

Terapia anaplazmozą, jak również w przypadku podobnych infekcji, które są przenoszone przez kleszcza (na przykład kleszczowa barrelioza, erlichioza) polega na przyjmowaniu antybiotyku Doksycyklina. Wiele zarażonych zwierząt jest poddawanych comiesięcznemu leczeniu tego typu.

Jeśli leczenie anaplazmozy u psa jest przepisywane w odpowiednim czasie, to zwierzę pozbywa się nieprzyjemnych objawów pierwszego dnia, rzadziej dwa dni po rozpoczęciu antybiotyku. W tym przypadku weterynarze dają bardzo pozytywne prognozy dotyczące przyszłego stanu zwierzęcia.

Jednak nawet przy znacznej poprawie obrazu klinicznego istnieją pewne trudności w ustaleniu, czy w organizmie występuje infekcja, czy nie, są obecne. Jeśli pies nie wytwarza przeciwciał przeciwko β-gronkowcom, nie ma w organizmie bakterii.

Aby dowiedzieć się o badaniu krwi nie będzie działać, ponieważ nawet w przypadku całkowitego wyzdrowienia, może dać pozytywne wyniki. Jest tak z powodu takiej niepewności, że lekarze często ubezpieczają się i przepisują drugi cykl leczenia, tak że analiza daje odpowiedź negatywną.

Profilaktyka przeciw anaplazmozie

Oczywiście, każdy właściciel psa chce, jeśli to możliwe, chronić swojego zwierzaka przed takimi nieprzyjemnymi chorobami. Jak to zrobić?

Natychmiast należy wyjaśnić, że szczepionka zapobiegająca anaplazmozie u psów nie istnieje. Dlatego konieczne jest uciekanie się do innych metod. Do tych celów stosuje się długo działające środki o właściwościach odpychających, które odstraszają owady, w tym kleszcze. By the way, są one dobrze tolerowane przez zwierzęta. Możesz kupić specjalne krople, kołnierz nasączony substancjami. Nowoczesne narzędzia mogą nie tylko odstraszyć, ale także niszczyć kleszcza.

Zalecenia specjalistów i cechy choroby

Doświadczeni hodowcy i weterynarze mogą udzielić użytecznych wskazówek, które powinni wysłuchać początkujący hodowcy:

  • Nie trzeba czekać na sezon kleszczy, lepiej przetworzyć zwierzę ze specjalnymi środkami na dwa lub trzy tygodnie przed nim. Ponadto, nie zapomnij powtórzyć tych manipulacji od czasu do czasu. W momencie ponownego przetworzenia informacji o samych preparatach i produktach.
  • Po przejściu konieczne jest zbadanie psa pod kątem obecności owadów na skórze i we włosach, szybkie wykrycie kleszcza znacznie zmniejsza ryzyko powikłań. Ogólnie rzecz biorąc, kleszcz nie przylega natychmiast do skóry i pojawia się infekcja, jest wystarczająco długa - 12-16 godzin może dotrzeć tylko do miejsca ukąszenia.
  • Aby usunąć zablokowany owad, z pewnym stopniem zręczności, jest on również możliwy w domu, przy użyciu specjalnego urządzenia w kształcie haka do tego celu. Ale jeśli nie ma doświadczenia, lepiej poszukać pomocy w klinice weterynaryjnej. Czasami pomoc może nie tylko uratować psa od kłopotów z chorobą, ale także uratować życie.

Lekarze ostrzegają, że kleszcze są nosicielami wielu chorób, a jeden taki mały owad może zarazić zwierzę kilkoma infekcjami jednocześnie. Naturalnie, jeśli anaplazmoza wystąpi z Ehrlichiozą lub inną podobną chorobą, a nie tylko jedną, wtedy rokowanie może być rozczarowujące.

Ryzyko wzrostu infekcji podczas spacerów w obszarach o wysokiej roślinności, trawy i krzewów - ulubione miejsce kleszczy.

Czy dana osoba może uzyskać anaplazmozę ze swojego zwierzaka?

Oczywiście pytanie jest bardzo ważne, ponieważ psy najczęściej mieszkają w domu, w kontakcie z dziećmi. Badania wykazały, że Anaplasma może przenikać do ludzkiego ciała i tam się rozwijać. Jednak nie ma pojedynczego zarejestrowanego przypadku przeniesienia tej bakterii ze zwierzęcia na człowieka, a infekcja między zwierzętami nie została nigdzie odnotowana. Eksperci oczywiście nie wykluczają takiej możliwości, ale uważają taką opcję za mało prawdopodobną.

Warto zauważyć, że znalezienie kleszcza u psa jest sygnałem, że jest on niebezpieczny dla środowiska, w tym dla ludzi. W tym przypadku zwykle stosuje się środki w celu wyeliminowania zagrożenia poprzez traktowanie roślinności środkami roztoczobójczymi. Takie imprezy są obowiązkowe dla obiektów rekreacyjnych, parków rekreacyjnych, skansenów.

Anaplazmoza psa

Psia anaplazmoza jest chorobą zakaźną charakteryzującą się gorączką, niedokrwistością, atonią przewodu pokarmowego i postępującym wyniszczeniem spowodowanym prokariontami rodziny Anaplasmatacea.

Wprowadzenie

Psia anaplazmoza lub trombocytopenia zakaźna jest wywoływana przez jedną z dwóch bakterii, Anaplasma phagocytophilum lub Anaplasma platys, która infekuje płytki krwi psa (komórki odpowiedzialne za krzepnięcie krwi). Obie bakterie są szeroko rozpowszechnione na całym świecie. Co do zasady epidemie choroby są sezonowe i zbiegają się z pojawieniem się kleszczy wiosną i wczesnym latem, a następnie jesienią.

Istnieją trzy fazy choroby.

Ostra faza w okresie od 1 do 3 tygodni po ugryzieniu przez kleszcza. Patogen zlokalizowany jest w erytrocytach, czasami występuje w leukocytach i płytkach krwi. W badaniu rozmazów krwi barwionych według Ramanowskiego znaleziono inkluzje okrągłe o wartości 0,2 - 1,2 mikrona prawie czarnego koloru. Mikroorganizmy zlokalizowane są w erytrocytach głównie na obrzeżach, czasem bliżej centrum. W jednej czerwonej komórce krwi może znajdować się od jednego do czterech patogenów.

Głównym objawem anaplazmozy jest wyraźna niedokrwistość, błony śluzowe mogą być żółtaczkowe. Węzły chłonne są powiększone. Aktywność układu sercowo-naczyniowego i narządów oddechowych pogarsza się. Mikroskopia rozmazów krwi ustala anizocytozę, poikilocytozę i polichromazję.

Anaplazmy zaczynają się namnażać w płytkach krwi, układ odpornościowy niszczy zainfekowane płytki krwi i małopłytkowość. Psy mogą stać się powolne, ich apetyt zmniejszony, stają się mniej aktywne, istnieje niechęć do poruszania się i może rozwinąć się powiększenie węzłów chłonnych. Może wystąpić wzrost temperatury. Ten etap bardzo rzadko zagraża życiu. Większość psów może samodzielnie wyzdrowieć, ale niektóre mogą rozwinąć drugi etap.

Drugi etap jest uważany za "formę subkliniczną", podczas której pies wygląda zdrowo. Anaplazmy z reguły "chowają się" w tym czasie w śledzionie. W tej postaci lekarz weterynarii może zaobserwować powiększenie śledziony podczas badania klinicznego. Psy mogą znajdować się w tym stanie przez kilka miesięcy lub nawet lat. Jedynym faktem przypominającym obecność choroby jest nieznaczna trombocytopenia (liczba płytek zmniejsza się nieznacznie) i / lub zwiększone poziomy globulin (frakcja białkowa), które można łatwo określić na podstawie badania krwi.

Ostatnim etapem jest przejście choroby do postaci przewlekłej. Podczas tej fazy u 60% psów zakażonych anaplazmami wystąpi nieprawidłowe krwawienie z powodu znacznej trombocytopenii. Klinicznie objawia się to siniakami, krwią w moczu, krwawieniami z nosa i innymi podobnymi objawami.

Diagnoza

Objawy anaplazmozy są niespecyficzne. W związku z tym diagnoza laboratoryjna jest niezbędnym narzędziem w formułowaniu prawidłowej diagnozy.

Przede wszystkim konieczne jest oddanie krwi do ogólnej analizy w celu oszacowania liczby płytek krwi. W przypadku zauważenia nawet nieznacznej małopłytkowości wykonuje się analizę PCR w celu identyfikacji DNA anaplazmy. Jeśli całkowita liczba krwinek jest prawidłowa, a pies ma objawy typowe dla anaplazmozy, nadal zalecamy analizę PCR, aby wykluczyć tę niebezpieczną chorobę.

Związek z piroplazmozą i hepatozonem jest cięższy niż monoinwazja i wymaga dodatkowych protokołów leczenia.

Klinicznie choroba jest bardzo trudna do odróżnienia od piroplazmozy, dlatego też działania terapeutyczne mające na celu leczenie piroplazmozy nie dają widocznej poprawy.

Obecnie można stosunkowo szybko zdiagnozować anaplazmozę metodą PCR.

Weterynarz, który wysłał biomateriał (ustabilizowaną krew) do badania w naszym Ośrodku, otrzyma wynik w ciągu 24 godzin.

Leczenie

Doksyczny antybiotyk doksycykliny co 12 godzin przez 14 do 28 dni jest skutecznym schematem leczenia. W zależności od ciężkości choroby prowadzi się leczenie objawowe, aw skrajnych przypadkach wykonuje się transfuzję krwi. Stan chorych zwierząt poprawia się znacznie w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia leczenia. Jednak pomimo tego jest mało prawdopodobne, że anaplazmę można całkowicie wyeliminować z organizmu psa. W takim przypadku wszystkie testy mające na celu wykrycie patogenu będą pozytywne.

Transmisja i zapobieganie patogenom

Infekcja psów odbywa się transmisyjnie, to znaczy poprzez ukąszenia kleszczy, które są nosicielami Anaplasma. Ze względu na brak szczepionki anaplazmozowej profilaktyka ogranicza się do stosowania repelentów - leków odstraszających kleszcze.

Czym jest anaplazmoza u szczeniąt i psów dorosłych?

Anaplazmoza (małopłytkowość zakaźna) jest chorobą, w której chorobotwórcze bakterie infekują płytki krwi psa. Czynnik wywołujący chorobę - Anaplasma phagosytophilum żyje w ciele czarnoskórych i brązowych kleszczy. Po ukąszeniu mikroorganizm rozprzestrzenia się poprzez krwioobieg wraz ze śliną. Silny układ odpornościowy psa może go niezależnie zniszczyć podczas pierwszego dnia. Ale najczęściej pies potrzebuje pomocy medycznej.

Właściciel może zostać ugryziony przez niebezpieczne roztocza. Następnie w jego ciele rozwija się ludzka erlichioza lub ludzka anablazmoza granulocytowa.

Warto zauważyć, że choroba nie może być przenoszona przez chorego psa. Wykrycie małopłytkowości zakaźnej u zwierzęcia wskazuje na obecność zagrożenia w środowisku. W tym przypadku musisz zmienić miejsce spaceru lub potraktować roślinność w pobliżu domu środkami roztoczobójczymi.

Etapy i objawy

Anaplazmoza u psów nie ma wyraźnych objawów. We wczesnych stadiach choroby można identyfikować za pomocą znaków pośrednich:

  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • bez spacerów;
  • bolesność żółtaczki;
  • nieprawidłowości w trawieniu;
  • brak apetytu, letarg.

Odczuwane anaplazmozą u szczeniąt i dorosłych psów rozwija się w trzech etapach. Na początkowym etapie (7-21 dni) patogen wchodzi do komórek krwi. Układ odpornościowy zwierzęcia próbuje poradzić sobie z patogenezą choroby, która objawia się wzrostem węzłów chłonnych, gorączką, zmianami w zachowaniu zwierząt domowych.

Jeśli odporność psa nie zniszczy bakterii, zostają przeniesione do śledziony. W tym czasie pies wygląda zdrowo i jest zadowalający. Choroba się nie objawia. Tylko pełna morfologia krwi wykazuje spadek poziomu płytek krwi, a badanie ultrasonograficzne wykazuje splenomegalię. Etap trwa od miesiąca do kilku lat.

W trzecim etapie bakterie są mocno osadzone w ciele psa. Zniszczenie płytek objawia się częstym powstawaniem krwiaków na skórze. Z ust, nosa, narządów płciowych wypływa krwawy płyn. Krew jest również widoczna w kale i moczu zwierząt. Bez leczenia stan ten może prowadzić do krwotoku wewnętrznego.

W przypadku samoleczenia lub niewłaściwie opracowanego leczenia choroba jest nieznacznie stłumiona i staje się przewlekła.

Charakteryzuje się stanem depresji zwierzęcia. Pies odmawia aktywnych gier, często leży z głową na łapach. Zwierzę może mieć problemy z układem pokarmowym, sporadyczną gorączką, kulawizną.

Metody diagnostyczne

Rozpoznanie anaplazmozy wyłącznie przez objawy zewnętrzne jest niemożliwe. Nawet test wymazu przez mikroskop nie zawsze pomaga określić patogen. Weterynarz diagnozuje chorobę na podstawie wyników takich badań krwi:

  • immunofermentalny;
  • reakcja łańcuchowa polimerazy.

Ixodyczne ugryzienia kleszczy mogą spowodować kolejną niebezpieczną chorobę - piroplazmozę. Bardzo trudno jest odróżnić anaplazmozę, ponieważ oba patogeny atakują komórki krwi. W takim przypadku specjalista obserwuje reakcję organizmu na terapię lub przepisuje leki wpływające na oba patogeny.

Metody leczenia

Leczenie anaplazmozy u szczeniąt i dorosłych psów odbywa się przez zastosowanie antybiotyku. Doksycyklina jest uważana za najbardziej skuteczny lek. Ma postać kapsułek i tabletek. Dawka jest obliczana przez lekarza weterynarii zgodnie z wagą, wiekiem i zdrowiem zwierzęcia.

Równolegle z leczeniem lekami psów przeniesionych na lekką dietę. Produkty w diecie powinny być lekkostrawne, nie zawierać barwników i konserwantów. Zwiększ zawartość w menu Ryazhenka, kefir. Jeśli zwierzę spożywa żywność przemysłową, znajdź kategorię "dla słabych psów".

Czas trwania spacerów powinien zostać skrócony. Aby wypróżnić się z jelita i pęcherza, przyprowadź psa do domu. Świeże powietrze i mała aktywność wzmacniają układ odpornościowy. Nie przeszkadzaj swojemu zwierzakowi w domu. Podczas snu jego ciało nabiera sił. Dlatego trzymaj psa cicho i regularnie dodawaj świeżą wodę do miski.

Środki zapobiegawcze

Środki zapobiegawcze obejmują przestrzeganie harmonogramu szczepionek. Nie ma szczepionki na anaplazmozę. Ale z czasem zaszczepione zwierzęta mają silną odporność, zdolną do niezależnego niszczenia patogennych bakterii.

Weterynarze zalecają właścicielom stosowanie środków odstraszających na długo przed rozpoczęciem okresu letniego. Teraz sklepy zoologiczne sprzedają obroże, dropsy, spraye, kombinezony, które nie powodują niedogodności dla psów. Po każdym spacerze musisz sprawdzić futro zwierzęcia i usunąć kleszcze na czas.

Recenzje

Vladimir, Lipetsk

"Anaplazmoza w mopsie, weterynarz znaleziony na badaniu przed lepką, zwrócił uwagę na letarg psa, wziął badania i ujawnił chorobę, w tym roku nie dostaliśmy się do Betsy, a wszystkie siły zostały wysłane w celu leczenia i przywracania zdrowia."

Anna, Rybinsk

"Zauważyłem kleszcza na szyi terrarium i zabrałem psa do weterynarza, specjalista wyciągnął pasożyta, zbadał owada i znalazł w nim bakterię wywołującą anaplazmozę, napisał mi jedną tabletkę doksycykliny, która okazała się wystarczająca do całkowitego wyleczenia".

Oleg, Yaroslavl

"Mój jamnik lubi biegać w krzakach i trawie, regularnie wyciągałam kleszcze z jej skóry, ale nie wiedziałam, że mogą przenosić niebezpieczne choroby Anaplazmoza została już wykryta w Jesse na trzecim etapie, kiedy krew zaczęła wypływać z jej nosa. Teraz zawsze kładę na nim specjalny kołnierz. "

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Anaplazmoza u psów: objawy, objawy, rozpoznanie i leczenie

Anaplazmoza u psów jest dość niebezpieczną chorobą, której czynnikiem sprawczym jest bakteria Anaplasma phagocytophilum. Transporter jest kleszczem kleszcza czarnego, przekazującego go psu podczas gryzienia wraz ze śliną. Choroba jest bardzo powszechna i występuje u wielu zwierząt stałocieplnych.

Niebezpieczeństwo choroby u psów

Bakteria Anaplasma phagocytophilum należy do pasożytów wewnątrzkomórkowych, a przy braku odpowiedniego leczenia we krwi zwierzęcia można wyznaczyć jej bardzo wysokie stężenie. Ponadto ma zdolność do inwazji płytek krwi i spowodować ich zniszczenie.

Zdjęcie pokazuje czynnik wywołujący anaplazmozę - bakterię Anaplasma phagocytophilum.

Jest ważny. W przypadku ciężkiej choroby pies może umrzeć z powodu rozwiniętego krwawienia wewnętrznego.

Objawy anaplazmozy u psów

Typowymi objawami anaplazmozy są:

  • Powstanie siniaków zwierzęcych na skórze zwierzęcia. Najczęściej pojawiają się rano na powierzchni brzucha.
  • Krew może być widoczna w moczu psa i wykrwawiona plwocina.

Objawy te wyraźnie wskazują na słabe krzepnięcie krwi typowe dla tej patologii.

Dodatkowe objawy anaplazmozy obejmują:

  • rozwój anemii i stanów gorączkowych;
  • atonia przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • wzrost wielkości węzłów chłonnych (zapalenie węzłów chłonnych);
  • żółknięcie błon śluzowych;
  • słabe serce i układ oddechowy;
  • nagła utrata masy ciała;
  • niewyjaśniony letarg zwierzęcia;
  • odmowa jedzenia.

Etapy choroby

Rozwój anaplazmozy przebiega w trzech etapach:

  • Pierwszy. Przenikanie bakterii do psa. Występuje uszkodzenie komórek. Jednak nie występują żadne charakterystyczne objawy.
  • Drugi. Bakteria wpływa na śledzionę, ale nadal nie ma objawów klinicznych. Na tym etapie zwierzę ma znaczny spadek poziomów płytek krwi.
  • Trzeci. Na tym etapie obraz kliniczny jest w pełni zamanifestowany. W tej chwili na skórze zwierzęcia powstają bezprzyczynowe krwiaki, można zaobserwować krwawienie z nosa i ust.
Anaplazmoza zaczyna objawiać się dopiero w trzecim etapie.

Jest ważny. Na samym początku rozwoju choroby pies może doświadczyć wzrostu / stanu zapalnego wielu węzłów chłonnych.

Dość często układ odpornościowy niezależnie niszczy patogenne bakterie, zapobiegając rozwojowi choroby. Ale specyficzne przeciwciała można wykryć w ciągu kilku miesięcy.

Przewlekła postać anaplazmozy ma również swoje własne objawy:

  • Zwierzę cierpi na anemię. Pies szybko się męczy, odmawia aktywnych gier.
  • U psa obserwuje się okresową gorączkę.
  • Przewiduje się także przewód pokarmowy zwierzęcia: może rozwinąć się atonia jelit, zaparcia / biegunka. Pies nie je dobrze i może nawet zupełnie odmówić jedzenia.
  • Uszkodzenie stawów nie jest wykluczone - zwierzę utyka, gdy badając stawy, występuje lokalna gorączka i tkliwość.

Rozpoznanie anaplazmozy u psów

Rozpoznanie choroby jest dość skomplikowane. Weterynarz nie może wyciągnąć wniosku o istnieniu anaplazmozy jedynie na podstawie istniejących objawów klinicznych. Jest to możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy choroba jest zaniedbana.

Aby potwierdzić / odmówić diagnozy, stosuje się następujące testy:

  • ELISA - test immunologiczny enzymatyczny;
  • PCR jest reakcją łańcuchową polimeru.

W okresach szczytu, kiedy objawy choroby są najbardziej wyraźne, doświadczony specjalista jest w stanie zidentyfikować Anaplasma fagocytophilum podczas mikroskopowego badania krwi zwierzęcia.

Jeśli podejrzewa się anaplazmozę, weterynarz pobiera krew od psa i bada ją.

Jest ważny. Warto zauważyć, że anaplazmoza w jej objawach jest bardzo podobna do piroplazmozy. Obie choroby są przenoszone przez ukąszenia kleszcza, a czasami zdiagnozowanie prawdziwego patogenu jest dość problematyczne.

Leczenie anaplazmozy u psów

Chociaż choroba ma poważne objawy, jest dość łatwa w leczeniu. W leczeniu anaplazmozy stosuje się antybiotyk Doksycyklinę. Wynik terapii lekowej obserwowany jest dosłownie drugiego lub trzeciego dnia od rozpoczęcia leczenia.

Czas trwania leczenia doksycykliną zależy od kilku czynników:

  • wiek psa;
  • obecny stan;
  • Rasa psów.

W niektórych przypadkach leczenie antybiotykami prowadzi się przez pełny miesiąc kalendarzowy.

Warto zauważyć, że nawet po ukończeniu całego kursu można wykryć specyficzne przeciwciała we krwi zwierzęcia podczas testów. Ich obecność nie jest wskazaniem do powtórnego przebiegu antybiotykoterapii.

Weterynarze zalecają właścicielowi psa odczekać co najmniej trzy do czterech miesięcy, a następnie powtórzyć badanie krwi. A jeśli ponownie wykryje patogen, ponownie otrzyma doksycyklinę.

Po zakończeniu leczenia powtarzane badania krwi są przeprowadzane nie wcześniej niż za 3-4 miesiące.

Według statystyk medycznych, około 30% psów testujących krew na anaplazmozę wykazuje wynik pozytywny, zgodnie z reakcją ELISA, ale sama bakteria nie jest wykrywana we krwi.

Zapobieganie anaplazmozie

Ważne jest, aby wiedzieć, że nie ma szczepionki profilaktycznej działającej specyficznie na czynnik powodujący anaplazmozę. Weterynarze zalecają praktykowanie innych sposobów. W szczególności zastosowanie środków o długotrwałych właściwościach odstraszających, które odstraszają pasożyty wysysające krew, w tym kleszcze.

Mogą to być specjalne krople lub obroże (BlokhNet, Butox itp.). Mogą nie tylko odstraszać pasożyty, ale także natychmiast niszczyć.

Zalecenia lekarzy weterynarii

Weterynarze i profesjonalni hodowcy udzielają właścicielom psów pewnych zaleceń, aby uniknąć rozwoju anaplazmoz u zwierząt domowych:

  1. Nie trzeba czekać na "otwarcie" sezonu kleszczy. Leczenie specjalnymi preparatami najlepiej wykonywać z góry - za około 3 tygodnie. Ważne jest, aby wykonywać powtarzające się zabiegi, które całkowicie chronią psa przed atakiem pasożytów. Wszystkie niezbędne informacje znajdują się na opakowaniu stosowanego leku.
  2. Po przejściu musisz sprawdzić skórę zwierzęcia. Rozpoznanie i usunięcie kleszcza zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań po ukąszeniu. Tik, ze względu na gęste włosy zwierzęcia, nie może natychmiast przylgnąć do powierzchni skóry. Czasami owad trwa kilka godzin, aby dotrzeć do powierzchni skóry.
  3. Możliwe jest również samodzielne usunięcie owada, o ile właściciel psa ma już doświadczenie. Ale jeśli go nie ma, to rozsądniej jest szukać pomocy w klinice weterynaryjnej.
Sprawdź psa, czy nie ma kleszczy po każdym spacerze.

Jeden kleszcz może być nosicielem kilku chorób jednocześnie (na przykład, choroba z Lyme lub piroplazmoza). Ryzyko infekcji poprzez ugryzienie przez kleszcza znacznie wzrasta podczas chodzenia psa w miejscach o wysokiej trawie i krzewach.

Czy można zarazić psa anaplazmozą?

Pytanie dotyczące prawie wszystkich właścicieli psów, ponieważ zwierzęta aktywnie kontaktują się z członkami rodziny, w tym dziećmi. Naukowcy wykazali, że bakteria Anaplasma phagocytophilum jest w stanie przeniknąć do organizmu człowieka i rozpocząć cykl reprodukcji. Ale nie odnotowano przypadków zakażenia anaplazmozą w łańcuchu pies-człowiek.

Jest ważny. Eksperci nie wykluczają możliwości przenoszenia bakterii od psa do właściciela, ale ryzyko takich zdarzeń jest prawie zerowe.

Nosicielami choroby są kleszcze. Dlatego tak ważne jest, aby traktować obszar wysoką trawą różnymi środkami roztoczobójczymi.

Anaplazmoza u psów: oznaki, objawy i leczenie

Właściciele psów bardzo martwią się o zdrowie swoich zwierząt. Co roku, wraz z nadejściem sezonu wiosennego, lekarze ostrzegają psa przed szczepieniem przeciw zakaźnym chorobom zwierzęcym. Jednym z nich jest anaplazmoza. Kleszcze można znaleźć nie tylko w lasach lub na polanach. Coraz częściej psy "znajdują" je w parkach lub na placach. Kleszcze poruszają się swobodnie z wiatrem i przylegają do futra zwierzęcego i ludzkiej skóry. Najczęściej żyją w niskich krzakach, zaroślach traw.

Anaplazma jest zakaźną chorobą zakaźną wywołaną przez bakterie Anaplasma phagocytophilum lub Anaplasma platys, które atakują płytki zwierzęce. Anaplazmoza u psa lub małopłytkowość zakaźna jest chorobą sezonową. Najczęściej występuje wiosną i jesienią, kiedy pojawiają się kleszcze. Choroba jest wynikiem ukąszenia owada. Niosą one anaplazmozę, błonę barkową, erlichiozę. Choroba zakaźna jest przenoszona przez ukąszenie śliny owadów.

Objawy anaplazmozy

Przejawy choroby są bardzo charakterystyczne i wyraźne:

  1. Niedokrwistość i gorączka u psów.
  2. Atonia przewodu żołądkowo-jelitowego zwierzęcia.
  3. Obrzęk węzłów chłonnych.
  4. Błony żółtaczkowe psa.
  5. Słaba aktywność układu oddechowego i aktywność serca.
  6. Ostre psy odchudzające, letarg.
  7. Odmowa jedzenia.

Etapy anaplazmozy

Pierwszy etap. Najmniej niebezpieczny etap to samoleczenie zwierząt. Przez jeden do trzech tygodni po ukąszeniu kleszcza we krwi (erytrocyty, leukocyty, płytki krwi) zwierzęcia, znaleziono drobnoustroje wywołujące anaplazmozę. Głównym objawem wystąpienia choroby będzie wyraźna anemia u zwierzęcia. W pierwszym etapie powiększone są węzły chłonne i można zaobserwować zażółcenie błony śluzowej zwierzęcia. Tylko u niektórych psów pierwszy etap przechodzi do drugiego etapu;

Drugi etap. Anaplazmoza "podróżuje" do śledziony. Na pierwszy rzut oka pies wydaje się być aktywny i zdrowy. Pobyt zwierzęcia w drugim, "subklinicznym" stadium może trwać od kilku miesięcy do kilku lat. Możliwe jest określenie przebiegu choroby poprzez zmniejszenie liczby płytek we krwi. Podczas badania lekarz weterynarii może wykazać wzrost wielkości śledziony - śledziony. ;

Trzeci etap. Przejście anaplazmozy do postaci przewlekłej. Objawy występują u 60% psów: krwawienie, siniaczenie pod oczami, krew w moczu zwierzęcia.

Aby określić stadium i rozwój choroby u psa, konieczne jest oddanie krwi zwierzęcia do ogólnej analizy.

Przebieg choroby może być ostry lub przewlekły. W przypadku ostrej anaplazmozy zwierzę ma gwałtowny wzrost temperatury ciała.

Zapobieganie anaplazmozie

Zakażenie anaplazmozą jest przenoszone przez ukąszenia kleszczy i owadów. Są nosicielami Anaplasma. W celu zapobiegania zakażeniu, przed rozpoczęciem sezonu należy zaszczepić zwierzę. Ale nie ma szczepionki przeciwko kleszczom, więc szczepienia są przeprowadzane jako środek zapobiegawczy. Najbardziej odpowiedni sposób to zrobić w okresie od lutego do marca, przed aktywnym działaniem owadów. Szczepienie odbywa się za pomocą długotrwałych środków - leków, które odstraszają kleszcze.

W celu odstraszania i destrukcyjnego efektu stosuje się owadobójczo-akaryczne obroże.

Leczenie anaplazmozą

Podobnie jak w przypadku podobnych zakaźnych chorób odkleszczowych, anaplazmozę leczy się podając antybiotyk. Przebieg leczenia może potrwać do 30 dni. Prognoza na odzyskanie zwierzęcia jest bardzo wysoka. Wyniki są już widoczne w drugim lub trzecim dniu. Objawy anaplazmoz są zredukowane do dalszego ich zanikania.

Leczenie antybiotykami odbywa się pod nadzorem weterynarza, na poziomie domu. Pies nie potrzebuje hospitalizacji. Co 12 godzin zwierzę otrzymuje antybiotyk w tabletkach.

W wyjątkowo ciężkich, zaniedbanych przypadkach pies otrzymuje transfuzję krwi.

Zakłada się, że zwierzęta z anaplazmozą mają odporność na infekcje. Nie zaobserwowano przypadków ponownej infekcji i przebiegu choroby u psów.

Zalecenia i cechy anaplazmozy

Kilka przydatnych wskazówek:

  1. Nie czekaj na aktywność kleszcza. Używaj specjalnych kremów, obroży, aby odstraszyć owady od zwierzęcia;
  2. Po chodzeniu sprawdź skórę i płaszcz psa. Dzięki obecności i terminowemu usuwaniu kleszczy zmniejsza się ryzyko choroby i powikłań;
  3. Jeśli na ciele psa znajduje się kleszcz, należy go usunąć samodzielnie lub zwrócić się o pomoc do kliniki weterynaryjnej.

W celach profilaktycznych można wykluczyć kontakt zainfekowanego zwierzęcia ze zdrowym. Nie ma dowodów na przenoszenie anaplazmozy między zwierzętami, ale nie należy zapominać o aktywności patogenu.

Czy dana osoba może zachorować na anaplazmozę?

Psy bardzo często mieszkają w mieszkaniach, bawią się z dziećmi i kontaktują się z ludźmi. Według niektórych badań anaplazmoza może przenikać do ludzkiego ciała i rozwijać się w przyszłości. Ale prawie nie ma przypadków transmisji infekcji. Wariant przebiegu choroby u ludzi jest zredukowany do zera, ale nie wyklucza to jednak prawdopodobieństwa. Jeśli zwierzę zostało zdiagnozowane z anaplazmozą, należy chronić się przed kleszczami i przeprowadzić ogólną kontrolę obecności owadów w środowisku.

Jako środek zapobiegawczy, na spacerach ze zwierzęciem infekcji, użyj kremu, kołnierzyków. Nie chodź w gęstych lasach, zaroślach. Za każdym razem, po ulicy, sprawdź futro i skórę swojego zwierzęcia. Zdrowy i aktywny pies jest radością dla każdego hodowcy psów i kochającego właściciela!

Anaplazmoza psów i kotów

Anaplazmoza jest chorobą wywołaną przez Gram-ujemne, obligatoryjne bakterie wewnątrzkomórkowe (riketsje) z rodziny Anaplasmataceae, przenoszone przez ukąszenie przez kleszcza.

Istnieją dwa rodzaje bakterii:

  • Anaplasmaphagocytophilum - powoduje anaplazmozę granulocytarną (granulocytotropową). Najpierw opisany w USA w 1982 roku. Jest uważany za patogen zoonotyczny (ma potencjał do infekowania ludzi). Jednak bezpośrednie przekazywanie danych ze zwierząt na ludzi lub ze zwierząt na zwierzęta nie jest udokumentowane.
  • Anaplasma platys - powoduje anaplazmozę płytkową.

U kotów opisano jedynie anaplazmozę granulocytową, nie zidentyfikowano anaplazmy. W anaplazmozie psów często występuje mieszana infekcja (koinfekcja) uzyskana przez ukąszenie jednego kleszcza.

Anaplazmoza granulocytów.

Phagocytophilum infekuje neutrofile i eozynofile. Przekazywane przez ukąszenia kleszcza. Hamuje wytwarzanie ponadtlenku, zmniejsza ich ruchliwość, zmniejsza adhezję neutrofili do śródbłonka i hamuje migrację do tkanek, opóźnia apoptozę neutrofili, co pozwala im przetrwać znacznie dłużej i zwiększa prawdopodobieństwo późniejszej transmisji.

Gospodarzami rezerwuaru są gryzonie i domowe przeżuwacze (owce, jelenie). Głównym wektorem przekazywania są roztocza ixodic, które przenoszą patogen poprzez etapy (od larwy, do nimfy i stadium dorosłego), ale nie transovarially (od dorosłego do jaj). Przeniesienie zakażenia, gdy ugryzienie kleszczy następuje w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia karmienia. Patogen ma wiele szczepów, które mogą różnić się patogennością i tropizmem u konkretnego gospodarza.

Anaplazmoza płytkowa.

A. platys infekuje płytki krwi i tworzy w nich wtrącenia, co prowadzi do rozwoju cyklicznej trombocytopenii lub trombocytotropowej anaplazmozy.

Patogen jest dystrybuowany na całym świecie, jest zarejestrowany w Ameryce, Europie, Azji, Australii, na Bliskim Wschodzie iw Afryce. Przypuszczalnie patogen jest przenoszony, gdy ugryzienie kleszcza. Znaleziono wiele szczepów, które mogą wpływać na patogenność.

Istnieją trzy fazy choroby:

  • Ostra faza (1 do 3 tygodni po ugryzieniu kleszcza).

Patogen zlokalizowany jest w erytrocytach, czasami w leukocytach i płytkach krwi. W badaniu rozmazów krwi barwionych według Ramanowskiego znaleziono inkluzje okrągłe o wartości 0,2 - 1,2 mikrona prawie czarnego koloru. Mikroorganizmy zlokalizowane są w erytrocytach głównie na obrzeżach, czasem bliżej centrum. W jednej czerwonej komórce krwi może znajdować się od jednego do czterech patogenów.

Etapy rozwoju kleszczy

Anaplazmy zaczynają się namnażać w płytkach krwi, układ odpornościowy niszczy zainfekowane płytki krwi i małopłytkowość. Psy mogą stać się powolne, zmniejszyć apetyt, stają się nieaktywne, niechęć do poruszania się i może rozwinąć się powiększenie węzłów chłonnych. Może wystąpić wzrost temperatury. Ten etap bardzo rzadko zagraża życiu. Większość psów może samodzielnie wyzdrowieć, ale niektóre mogą rozwinąć drugi etap.

Pies wygląda zdrowo, obserwuje się splenomegalię. Psy mogą znajdować się w tym stanie przez kilka miesięcy lub nawet lat. Jedynym faktem przypominającym obecność choroby jest niewielka trombocytopenia (liczba płytek nieznacznie się zmniejsza) i / lub wzrost poziomu globulin, które można łatwo określić na podstawie wyników badania krwi.

Podczas tej fazy u 60% psów zakażonych anaplazmami wystąpi nieprawidłowe krwawienie z powodu znacznej trombocytopenii. Klinicznie objawia się to siniakami, krwią w moczu, krwawieniami z nosa i innymi podobnymi objawami.

Anaplazmoza jest powszechna na całym świecie, jednak częściej występuje u małych i bydła i jeleni niż u psów i prawie nigdy u kotów. Przypadki anaplazmozy u kotów są rzadkie, ale odnotowano je w Europie, Stanach Zjednoczonych i Rosji oraz, co do zasady, u zwierząt, które miały kontakt z żywym inwentarzem, a nawet dzikimi zwierzętami.

Symptomatologia

Objawy kliniczne, które rozwijają się podczas anaplazmozy, różnią się w zależności od szczepu drobnoustroju, odpowiedzi immunologicznej zwierzęcia i wspólnej infekcji innymi patogenami przenoszonymi przez ugryzienie przez kleszcza.

Psy i koty najprawdopodobniej opracują znaki takie jak:

  • Letarg
  • Gorączka
  • Gorączka
  • Szybki oddech
  • Powiększona wątroba i śledziona
  • Utrata masy ciała
  • Nosebleeds
  • Krwiaki
  • Krew w moczu lub ciemny mocz
  • Anemia

Niektóre psy mogą mieć kulawizny, wymioty, biegunkę i łagodny kaszel. W wyniku reaktywnej hiperplazji limfoidalnej i hematopoezy rdzeniowej stwierdza się uogólnioną limfadenopatię i powiększenie śledziony.

Przewlekła postać charakteryzuje się niedokrwistością. Zwierzę staje się bardzo zmęczone, stara się unikać aktywnych gier, stara się odpoczywać tak często, jak to tylko możliwe. Z przewodu żołądkowo-jelitowego występuje wyraźna odpowiedź, objawiająca się atonią, zaparciem, przypadkami nawracającej biegunki. Pies staje się ospały, jej apetyt prawie ustaje. Żółtaczka często się pojawia.

Diagnostyka

Objawy anaplazmozy są niespecyficzne. W związku z tym diagnoza laboratoryjna jest niezbędnym narzędziem w formułowaniu prawidłowej diagnozy. Anaplazmozę granulocytarną podejrzewa się u wszystkich psów i kotów z obszarów endemicznych z gorączką i małopłytkowością, niezależnie od historii ukąszenia przez kleszcza. Ostateczną diagnozę przeprowadza się na podstawie identyfikacji morula w granulocytach, testów serologicznych lub diagnostyki PCR.

W ogólnej analizie krwi stwierdza się małopłytkowość i limfopenię, ale prawdopodobna jest także limfocytoza. Charakteryzuje się umiarkowaną anemią nieregeneracyjną. Mogą rozwijać się neutrofile i neutropenia. Małopłytkowość występuje rzadko u kotów, najczęstszą jest limfopenia, a morle są rzadsze niż u psów.

W analizie płynu stawowego wykryto neutrofilowe zapalenie wielostawowe, a cytologia maziówki ujawnia wzrost liczby nieodnawialnych neutrofili.

Jedyną wiarygodną metodą diagnostyczną jest PCR, ale ze względu na charakter samej choroby, jest ona stosowana niezwykle rzadko. Badanie serologiczne u psów nie rozróżnia przeciwciał przeciwko A. platys i A. phagocytophilum.

Diagnostyka różnicowa

Klinicznie choroba jest bardzo trudna do odróżnienia od piroplazmozy, dlatego też działania terapeutyczne mające na celu leczenie piroplazmozy nie dają widocznej poprawy. W tym przypadku różnica między chorobami jest zależna od reakcji psa na terapię.

Anaplazmoza jest bardzo podobna do teileriozy, ponieważ w tych chorobach nie ma krwawego moczu. Jednak gdy nie obserwuje się anaplazmozy, obserwuje się ostry jednostronny wzrost powierzchniowych węzłów chłonnych i brak im ciał granatowych. W przypadku taylériosis przebieg choroby jest krótszy, a gorączka częściej. Badanie mikroskopowe krwi pozwala w końcu wyjaśnić diagnozę.

Leczenie

Leczeniem z wyboru w anaplaźmie jest doksycyklina. Doustny antybiotyk co 12 godzin przez 14 do 28 dni jest skutecznym schematem leczenia.

W zależności od ciężkości choroby prowadzi się leczenie objawowe, w skrajnych przypadkach wykonuje się transfuzję krwi. Stan chorych zwierząt poprawia się znacznie w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia leczenia. Jednak pomimo tego nie będzie możliwe całkowite wyeliminowanie anaplazmu z ciała. W takim przypadku wszystkie testy mające na celu wykrycie patogenu będą pozytywne.

Prognozy są korzystne. Liczba płytek krwi uległa normalizacji w ciągu 2-14 dni od rozpoczęcia leczenia. Śmierć spowodowana anaplazmozą granulocytową u psów i kotów nie została opisana. Nasilenie choroby można określić przez wspólne zakażenie innymi patogenami przenoszonymi przez ukąszenia kleszczy.

Zasugerowano, że zwierzęta, które wyzdrowiały są zdolne do uzyskania długotrwałej odporności, nie opisano ponownej infekcji u psów.

Zapobieganie

Zapobieganie rozwojowi anaplazmoz u psów i kotów jest podobne do tego w innych chorobach przenoszonych przez ukąszenia kleszczy. Infekcjom można zapobiec w przypadku braku ataków kleszczy i ich szybkiego usunięcia po wykryciu.

Ważną częścią zapobiegania anaplazmozie jest terminowe leczenie zwierząt za pomocą nowoczesnych leków przeciw kleszczom. Podczas obchodzenia się z kleszczem do napojów należy również zachować środki ostrożności.

Personel kliniki weterynaryjnej powinien także przestrzegać zasad obchodzenia się z krwią i tajemnic chorych zwierząt oraz uwzględniać możliwość zakażenia anaplazmozą.

Jak leczyć anaplazmozę u psów?

Anaplazmoza psów (małopłytkowość zakaźna) - dotyczy chorób zakaźnych. Jest to spowodowane przez bakterie, które zakażają płytki krwi psa, odpowiedzialne za krzepnięcie krwi.

Wybuchy choroby, z reguły sezonowe - na wiosnę, a następnie na jesieni, to znaczy zbiegają się z pojawieniem się kleszczy i są wynikiem ukąszenia tego owada.

Objawy anaplazmozy u psów

Trudno tęsknić za tą chorobą.

  1. Charakteryzuje się wyraźną niedokrwistością, gorączką, atonią przewodu żołądkowo-jelitowego.
  2. Błony śluzowe mogą stać się żółtaczkowe, powiększone węzły chłonne.
  3. Aktywność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego pogarsza się. W rezultacie pies gwałtownie traci wagę, staje się ospały, nie chce się ruszać i jeść.

Choroba przechodzi trzy etapy. Na początku, po ugryzieniu kleszcza od jednego do trzech tygodni, mikroorganizmy znajdują się w czerwonych krwinkach, płytkach krwi lub leukocytach. Jest to stadium najmniej zagrażające życiu, a większość psów wraca do zdrowia na własną rękę.

W drugim etapie pies wygląda zdrowo, a anaplazmy "chowają się" w śledzionie. W tym stanie zwierzę może pozostać przez kilka miesięcy lub lat. Tylko niewielka małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) może wskazywać na obecność choroby.

W trzecim etapie choroba staje się przewlekła. Większość psów ma nieprawidłowe krwawienie: z nosa, z moczem mogą pojawić się siniaki na skórze. Aby wyjaśnić diagnozę, konieczne jest oddanie krwi do ogólnej analizy i po analizie PCR, która pozwala wykryć DNA anaplazmu. Choroba jest bardzo trudna do odróżnienia od piroplazmozy, ale leczenie pokazuje, że jeśli piroplazmoza nie przejdzie, to pies jest bardziej anaplazmozą.

Leczenie anaplazmozy u psów

Pierwszemu zwierzęciu podaje się tabletki antybiotyku doksycykliny co 12 godzin. Taka terapia jest konieczna przez 14 do 28 dni. W ciężkich przypadkach transfuzji krwi, a także w zależności od leczenia objawowego.

Już w ciągu pierwszych dwóch dni stan chorych zwierząt znacznie się poprawił. Ponieważ choroba jest złożona, konieczne jest jej zapobieganie. Jednak szczepionka przeciw anaplazmozie nie istnieje. Dlatego jedyną metodą zapobiegania jest aktywne stosowanie repelentów - leków, które odstraszają kleszcze od psa.

Najważniejsze w sprawie przyczyn rozwoju i leczenia anaplazmozy

Przyczyny choroby

Kleszcze są nosicielami wielu rodzajów patogenów. Kiedy zwierzę gryzie, stawonóg wprowadza bakterię z rodzaju Anaplasmataceae, rzędu Ricketsiales, która powoduje anaplazmozę u psów. Anaplasms żyją wewnątrz komórek krwi, są okrągłe, aby znaleźć te cocci, które używają barwników zgodnie z metodami Romanovsky-Giemsa lub przyspieszone zgodnie z Shchurenkovaya. Okres inkubacji wynosi 1-3 tygodnie. Zdarzają się przypadki, gdy kleszcz zaraża kilkoma chorobami naraz i po wyleczeniu pierwszej choroby pojawiają się oznaki anaplazmozy, która zakończyła okres inkubacji.

Mikroorganizmy są dwojakiego rodzaju - Anaplasma phagcytophilum, pasożytujące w leukocytach i platanach Anaplasma, preferujące płytki krwi. Obraz z klęską różnych typów różni się objawami. Anaplasma phagcytophilum powoduje postać granulocytową choroby, przebiega stosunkowo łatwo, często kończy się bez leczenia, bez wchodzenia w przewlekły przebieg. Anaplasma platys powoduje małopłytkowość, która często (bez leczenia) staje się chorobą przewlekłą lub śmiertelną.

W codziennej komunikacji z psem właściciel nie może zostać przez niego zainfekowany. Zakażenie jest możliwe dzięki niewłaściwym procedurom weterynaryjnym obejmującym bezpośredni kontakt z zakażoną krwią i kleszczami. Choroba występuje częściej wśród bezpańskich, pracujących psów, które nie są rutynowo leczone. Wzrost częstości występowania obserwuje się wiosną, wczesnym latem i jesienią.

Objawy

Anaplazmoza granulocytarna (Anaplasma phagocitophilum) na skutek zewnętrznych objawów może zostać pomylona z piroplazmozą, która jest również przenoszona przez kleszcze. Pies ma depresję, odmawia karmienia, widoczną słabość kończyn tylnych, wymioty lub biegunkę, lekką gorączkę, wzrost śledziony i węzłów chłonnych. Możliwe wejście powikłań (w tym neurologicznych) i wtórnych. Najczęściej wynik jest korzystny, pies odzyskuje bez opieki weterynaryjnej.

Anaplazmoza płytkowa (Anaplasma platys) w pierwszej fazie jest ostra. Podczas okresu inkubacji bakterie aktywnie rozmnażają się i gromadzą w komórkach krwi, uruchamia się system immunologiczny zwierzęcia, krwinki czerwone i płytki krwi ulegają zniszczeniu i dochodzi do małopłytkowości.

Ostry etap

Po jednej lub dwóch po zakażeniu choroba objawia się wzrostem temperatury ciała do 40,5 ° C, zwierzę częściej kłamie, jest powolne, apatyczne, zmniejsza apetyt lub jest nieobecne, widoczne blady lub żółtawy, anemiczny, szybki oddech, słaby. Ten etap choroby kończy się sam albo przechodzi do drugiego.

Postać subkliniczna

W tej fazie choroba się nie objawia, zwierzę jest aktywne, zwinne, apetyt jest dobry. Takie bezobjawowe zachowanie może trwać latami. Podczas badania wykrywa się powiększoną śledzionę, a badania krwi pokażą zmniejszenie liczby płytek krwi i zwiększenie ilości białka.

Chroniczna forma

W fazie przewlekłej pasożyty gromadzą się i infekują wszystkie układy organizmu. Czy psy są obserwowane

  • wzloty i upadki temperatury do normalnej;
  • osłabione szybkie oddychanie;
  • powolna praca przewodu pokarmowego, częste biegunki;
  • powiększona śledziona;
  • krwotoki na błonach śluzowych, siniaki, niedokrwistość;
  • zwierzę jest wyczerpane, apatyczne.

Dokonywanie diagnozy

Aby wyjaśnić diagnozę, zbadaj krew. Rozmaz krwi jest zabarwiony, patogen widzi się w obfitości na obrzeżach komórek krwi. Serologicznie krew jest badana za pomocą PCR, wykonuj pełną morfologię krwi.

Różnie anaplazmozę porównuje się z piroplazmozą i teofiliozą (przez obecność patogenów we krwi).

Leczenie

W leczeniu anaplazmozy zalecana jest niedroga, ale skuteczna doksycyklina leku. Jest podawany 2 razy dziennie, a jego poprawa następuje przez pierwsze trzy dni. Tabletki można podawać niezależnie, nie jest wymagana kontrola weterynaryjna. Po zakończeniu leczenia bakterie we krwi nie są obserwowane w badaniach, objawy znikają, pojawia się tymczasowa odporność (istnieją przeciwciała przeciwko anaplazmodii). Ponieważ można tylko założyć, że w ciele są wyizolowane ziarno i prawdopodobny jest nawrót choroby, weterynarz przepisuje powtarzany cykl doksycykliny.

Zapobieganie

Specyficzna szczepionka z tego patogenu nie istnieje, dlatego należy podjąć środki, aby zapobiec kontaktowi kleszczy ze zwierzętami. Kleszcze tylko tymczasowo przyklejają się do skóry psów w poszukiwaniu jedzenia. Rozmnażanie i wzrost występują poza hostem. Kleszcze szybko się poruszają, koncentrując się na żarze przemijającego zwierzęcia.

Na zewnątrz, w pomieszczeniach, podczas chodzenia w niektórych miejscach, trawa jest regularnie topiona lub spalana, a liście i gruz są usuwane z terytorium.

Należy go regularnie traktować ostrożnie akarycydami.

Konieczne jest wytwarzanie i deratyzacja. Szczury są wiecznymi sąsiadami ludzi i niosą ze sobą wiele kleszczy. Nie dopuść do kontaktu z dzikimi zwierzętami, w tym jeżami.

W sezonie, kiedy pojawiają się kleszcze (od wczesnej wiosny do późnej jesieni), konieczne jest zastosowanie środków z tych owadów, działają one również na innych krwiopijców. Nowoczesne metody przetwarzania to Front Line. Lek jest dostępny w postaci tabletek, roztworu i sprayu. Nie można go używać na szczeniąt do dwóch miesięcy i chorych, osłabionych zwierząt. Najpierw musisz użyć małej dawki, by sprawdzić alergie na te leki.

Po przejściu, zwierzęta powinny zostać zbadane pod kątem kleszczy. Roztocza dążą do uszu, miejsc bezwłosych. Kleszcze należy zgiąć ze skóry i odkręcić. Zebrane owady są spalane lub umieszczane w alkoholu.

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Anaplazmoza u psów: podstawowe informacje, diagnoza i metody leczenia

Dzięki corocznym wiosennym ostrzeżeniom lekarzy o niebezpieczeństwie odwiedzin w lesie na tle zwiększonej aktywności kleszczy, wszyscy wiedzą o prawdopodobieństwie "nadrobienia" kleszczowego zapalenia mózgu. Miłośnicy psów są często bardziej zaniepokojeni zdrowiem swoich zwierząt, ponieważ kleszcze niosą ogromną liczbę infekcji, które są niebezpieczne dla psów. Obejmuje to anaplazmozę u psów.

Podstawy choroby

Czynnikiem sprawczym jest Anaplasma phagocytophilum, bakteria. Żyje w przewodzie pokarmowym roztoczy ciemnego brwi i jest przekazywany ostatecznemu gospodarzowi w procesie karmienia pasożyta, dostając się do krwioobiegu wraz ze śliną. Choroba ta jest szeroko rozpowszechniona, a jej ogniska odnotowuje się na całym świecie. Wpływa na zakażenie nie tylko psów, ale także wielu innych zwierząt stałocieplnych.

Wiedząc o tym, prawdopodobnie możesz zadać logiczne pytanie: "Jakie jest prawdopodobieństwo przeniesienia tej choroby na człowieka?" Odpowiedź jest dość trudna. Faktem jest, że teoretycznie nie można wykluczyć możliwości takiego wyniku, ale do dnia dzisiejszego nie udokumentowano ani jednego przypadku u ludzi, ilekroć pies był źródłem infekcji. Jednak naukowcy nadal nie udzielili definitywnej odpowiedzi, więc podczas opieki nad chorym zwierzęciem należy dokładnie przestrzegać higieny osobistej.

Jakie jest niebezpieczeństwo choroby, objawów klinicznych

Niebezpieczeństwo tej patologii polega na tym, że jej czynnik sprawczy, po pierwsze, jest wewnątrzkomórkowym pasożytem i czasami osiąga bardzo wysokie stężenia we krwi zwierzęcia. Zdrowie nie dodaje się do psa. Po drugie, pasożyt atakuje płytki krwi i niszczy je. Ale te komórki są bezpośrednio odpowiedzialne za proces krzepnięcia krwi!

Krótko mówiąc, chore zwierzę z ciężkim przebiegiem choroby może umrzeć z powodu ciężkiego wewnętrznego krwawienia. Zgadzam się, bardzo nieprzyjemna perspektywa. Na szczęście rzadko się to zdarza, ale objawy tej patologii wyraźnie wskazują na słabą krzepliwość krwi:

  • Pojawienie się krwiaków na skórze, a dzieje się to nagle. Pies może spokojnie spać całą noc, a rano na brzuszku widać efektowne siniaki.
  • Ponadto w moczu i plwocinie często można zobaczyć krew.

Cały przebieg choroby dzieli się na trzy główne etapy:

  • Pierwszy etap. Pasożyty, które są spożywane, są względnie "ciche" i się nie manifestują. Wnikają do płytek krwi, czerwonych krwinek i niektórych rodzajów białych krwinek. Na tym etapie zwierzę nie przejmuje się, objawy kliniczne są całkowicie nieobecne.
  • Drugi etap. Tutaj wszystko nie jest dużo gorsze. Większość pasożytów "zakorzeniona" w śledzionie, obecność choroby również nie wskazuje. Zasadniczo, jeśli taki cel zostanie ustalony, wówczas obecność anaplazmy można określić pośrednio, ponieważ na tym etapie obserwuje się znaczny spadek poziomu płytek we krwi u wielu zwierząt. Ale ten znak nie jest bardzo specyficzny, a całkowita liczba krwinek u psów jest niezwykle rzadka.
  • Trzeci etap. Tutaj choroba objawia się w pełnej chwale. Nie oznacza to, że patologia staje się ostra. W anaplazmozie nie ma takiej zasady. To na tym etapie pojawiają się nieuzasadnione krwiaki na skórze psa, krwawe ciecz czasami wycieka z nosa, zewnętrznych narządów płciowych lub ust i krwawienie stosunkowo szybko, nawet bez żadnych środków terapeutycznych.

To ważne! W niektórych przypadkach (i nie tak rzadko) układ odpornościowy zwierzęcia jest wystarczająco silny i dlatego pasożyty uwięzione w ciele psa są po prostu zniszczone w ciągu kilku dni. W tym samym czasie testy diagnostyczne od dwóch do trzech miesięcy wciąż mogą znaleźć swoiste przeciwciała!

Przewlekła postać charakteryzuje się innymi objawami. Po pierwsze, aktywność pasożytów bardzo często prowadzi do anemii. Zwierzę staje się bardzo zmęczone, stara się unikać aktywnych gier, stara się odpoczywać tak często, jak to tylko możliwe.

Może występować okresowa gorączka, która mija stosunkowo szybko. Z przewodu żołądkowo-jelitowego występuje wyraźna odpowiedź, objawiająca się atonią, zaparciem, przypadkami nawracającej biegunki. Pies staje się ospały, jej apetyt prawie ustaje. Czasami pojawiają się oznaki uszkodzenia stawów: pies kuleje, podczas sondowania, występuje lokalny wzrost temperatury i wyraźna reakcja na ból ze strony zwierzęcia.

Na samym początku choroby, kiedy pasożyt właśnie wszedł do organizmu, wiele podskórnych węzłów chłonnych znacznie rozpala się i pęcznieje (jest zdjęcie). Na trzecim etapie, oprócz opisanych przez nas objawów, często pojawia się żółtaczka.

Diagnozowanie

Na podstawie samych objawów klinicznych w bardzo rzadkich przypadkach możliwa jest prawidłowa diagnoza. Aby poprawić dokładność diagnozy, stosuje się enzymatyczny test immunoenzymatyczny (ELISA) i reakcję łańcuchową polimerazy (PCR). W momentach najbardziej widocznych objawów choroby doświadczony weterynarz może zauważyć Anaplasma w dobrym mikroskopie. Tylko taka diagnoza pomaga mniej lub bardziej dokładnie zidentyfikować patogen. Dlaczego jest mniej więcej?

Jeśli jesteś trochę obeznany z "typowymi" chorobami przenoszonymi przez ukąszenie kleszcza, nie można nie zauważyć podobieństwa tej patologii z piroplazmozą. I tak naprawdę jest! Czasami niemożliwe jest zrozumienie, z czym pies jest chory, a nawet metody ELISA i PCR nie zawsze pomagają.

W tym przypadku różnica między chorobami jest zależna od reakcji psa na terapię. Jeśli działania podjęte w odniesieniu do piroplazmozy nie dają wyraźnego efektu, ale leczenie anaplazmozy u psa okazuje się skuteczne... Ogólnie rzecz biorąc, czas porozmawiać o terapii. Należy jednak zauważyć, że daleko nie zawsze jest konieczne rozróżnienie tych patologii. Piroplazma i anaplazma są przenoszone przez ukąszenia tych samych kleszczy, a ich leczenie wymaga tych samych leków. Tak więc, w około 47% przypadków, wymagane jest leczenie psa z dwóch zakażeń jednocześnie.

Jak leczyć tę chorobę?

O dziwo, ale tak nieprzyjemną patologię można pokonać stosunkowo łatwo i szybko. Do leczenia stosuje się konwencjonalną doksycyklinę. Z reguły większość chorych zwierząt daje pozytywną odpowiedź na terapię już w pierwszym dniu! Czas trwania leczenia zależy od wieku, stanu fizjologicznego, rasy i zaniedbania choroby. Czasami trzeba użyć przepisanego leku przez około miesiąc.

I tu jest jeden problem. Faktem jest, że nawet po pełnym cyklu leczenia, ELISA i PCR mogą wykrywać specyficzne przeciwciała we krwi zwierzęcia.

Czy należy to rozumieć jako wezwanie do powołania powtórnego kursu antybiotykoterapii? Nie Doświadczeni weterynarze twierdzą, że doksycyklina jest niezwykle trudna dla organizmu zwierzęcia, lek uderza w wątrobę dość mocno. Musimy poczekać co najmniej trzy lub cztery miesiące, a dopiero potem powtórzyć testy. Tylko jeśli sytuacja naprawdę tego wymaga, zalecany jest powtarzany cykl leczenia.

Obecnie wiadomo, że co najmniej 30% psów w obszarach, w których anaplazmoza jest powszechna, daje pozytywną reakcję za pomocą testu ELISA, ale w ich ciałach nie ma pasożyta!