Objawy i leczenie niedokrwistości u psów

Wiele chorób pierwotnych często wiąże się ze zmniejszeniem funkcji żywieniowej krwi. Dziś omówimy ten obszar bardziej szczegółowo - porozmawiajmy na ten temat: anemia u psów - objawy i leczenie. Informacje będą przydatne dla wszystkich, bez wyjątku, właścicieli, którzy chcieliby dowiedzieć się trochę więcej o patologii, która czasami jest niesprawiedliwie ignorowana w procesie leczenia.

Niedokrwistość lub niedokrwistość - zmniejszenie normalnej liczby czerwonych krwinek krążących we wspólnym krwioobiegu - erytrocytów. Główną rolą tych komórek krwi jest dostarczanie tlenu z płuc i składników odżywczych z jelit do wszystkich komórek w ciele.

Niestety, dzisiaj nie ma sposobu leczenia, aby kategorycznie zapobiec anemii u psów. Przyczyny anemii są tak różnorodne i tak fundamentalnie różne od siebie, że zapobieganie anemii należy rozpatrywać indywidualnie dla każdego zwierzęcia.

Czy dużo czytasz? Wybierz podtytuł

Dog Anemia - Przyczyny

U psów, podobnie jak u wielu organizmów żywych ciepłokrwistych, wyróżnia się następujące typy niedokrwistości:

  • Niedokrwistość krwotoczna. Występuje z ciężką utratą krwi, zmniejszając całkowitą krążącej krwi w organizmie.
  • Niedokrwistość hemolityczna u psów. W obecności chorób dotykających krwinek czerwonych.
  • Niedokrwistość aplastyczna - w szczególności uszkodzenie narządów krwiotwórczych - czerwony szpik kostny.

Ponadto, każdy z tych typów patologii może mieć charakter regeneracyjny, kiedy organizm zwierzęcia jest w stanie niezależnie przywrócić brakujące czerwone krwinki po leczeniu choroby podstawowej i nieregeneracyjny - gdy nie ma takiej możliwości.

Niedokrwistość krwotoczna może być ostra lub przewlekła. Pierwszy występuje z powodu gwałtownego zmniejszenia objętości krążącej krwi, częściej z powodu ostrej utraty krwi, na przykład z powodu urazu lub zabiegu chirurgicznego. Typ przewlekły wynika z wolniejszego zmniejszania się całkowitej objętości krwinek czerwonych z powodu nieznacznej, lecz stałej (niskiej intensywności) utraty krwi. Przewlekła niedokrwistość krwotoczna jest często obserwowana przy silnej inwazji pasożytów jelitowych, nowotworach nowotworowych (szczególnie naczyniakomięsaka krwionośnego), jak również przy wysokiej inwazji na pchły lub kleszcze.

Niedokrwistość hemolityczna u psów charakteryzuje się zniszczeniem lub nieprawidłową krótką żywotnością czerwonych krwinek, co prowadzi do zmniejszenia liczby krwinek czerwonych, bez wpływu na objętość płynnej części krwi. Ten rodzaj niedokrwistości może być typu o pośredniczeniu immunologicznym lub nie-immunologicznym. Pierwszym z nich jest to, że autoimmunologiczna anemia hemolityczna u psów jest stanem, w którym z jakiegoś powodu zwierzęca własna odporność zwierzęcia postrzega własne komórki krwi jako obce i rozpoczyna kaskadę procesów immunologicznych, aby zniszczyć te komórki.

Podstawą niedokrwistości hemolitycznej za pośrednictwem immunoglobulin jest niszczenie czerwonych krwinek przez inne czynniki - pasożyty, choroby dziedziczne, toksyny, niskie stężenia fosforu w organizmie, wszelkie wady enzymatyczne.

Zdrowy szpik kostny jest niezbędny do produkcji czerwonych krwinek o pożądanej objętości i jakości. Gdy narządy nie są zdolne do wytwarzania komórek krwi z jakiegokolwiek powodu, występuje stan znany jako niedokrwistość aplastyczna (jeśli w ogóle nie są produkowane czerwone krwinki) lub niedokrwistość niedoboru (gdy czerwone krwinki są produkowane krócej niż jest to wymagane)

Niedokrwistość aplastyczna u psów może być spowodowana przez nowotwory, które zajmują miejsce w czerwonym szpiku kostnym, przewlekłą niewydolność nerek i inne zaburzenia, które niekorzystnie wpływają na tworzenie czerwonych krwinek. Na przykład choroby zakaźne, takie jak parwowirus lub erlichioza, niektóre leki (chemioterapia i leki zawierające siarkę, estrogeny, fenylobutazon itp.), A także przewlekłe narażenie na promieniowanie i toksyny.

Ogólne zasady diagnozy

Należy natychmiast podkreślić, że sama anemia jest łatwa do zdiagnozowania. Znacznie trudniej zrozumieć podstawową chorobę, która spowodowała anemię, ponieważ niedokrwistość jest często tylko objawem i, aby ją wykluczyć, sama choroba powinna być leczona.

Po otrzymaniu zwierzęcia przy pierwotnym przyjęciu, po pierwsze, ogólna analiza krwi i moczu, niezależnie od dowodów. Z reguły wystarcza to do zdiagnozowania anemii i rozpoczęcia poszukiwania przyczyn, które ją spowodowały. Często niedokrwistość jest wykrywana przypadkowo podczas ogólnego badania zwierzęcia.

Rozmaz świeżej krwi pod mikroskopem będzie niezwykle przydatny w ocenie struktury czerwonych krwinek. Technika ta jest zwykle wykonywana w przypadkach, gdy u psa występuje niedokrwistość, ale dokładne przyczyny zniszczenia krwinek czerwonych są nieznane. Badanie kału na krew utajoną przeprowadza się w przypadkach nieokreślonej utraty krwi.

Specjalne metody

Niektóre stany patologiczne wymagają bardziej szczegółowej diagnozy w celu znalezienia źródła niedokrwistości, jeśli diagnoza choroby podstawowej nie została jeszcze podjęta.

Rozszerzone badania diagnostyczne obejmują biopsję szpiku kostnego, jeśli podejrzewa się patologię wytwarzania erytrocytów. Ponadto, próbkę wolnego płynu z jamy brzusznej można wskazać za pomocą procesu zwanego laparoceptosis. Dzięki tej metodzie można wykryć wolną krew, co jest patologią wtórną w odniesieniu do urazu wewnętrznego, choroby śledziony lub przypadków rozbieżności wewnętrznych szwów chirurgicznych po wcześniejszej operacji.

Inne metody diagnostyczne:

  • RTG brzucha.
  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej.
  • Endoskopia.
  • Specjalne testy do wykrywania obecności mykoplazm i babeziy we krwi.
  • Testy DNA, które mogą identyfikować dziedziczne problemy, które powodują anemię u niektórych ras psów.
  • Radiogram klatki piersiowej może być odpowiedni, jeśli istnieje podejrzenie raka nowotworowego.
  • Należy zauważyć, że im bardziej skomplikowana jest procedura diagnostyczna, tym droższa, a nie zawsze jej implementacja może pokazać oczekiwany rezultat.

Rozwój i objawy

Objawy, a także późniejsze leczenie niedokrwistości u psów, zależą od pierwotnego stanu, który spowodował anemię i jej nasilenie. Czerwone krwinki zawierają białko - hemoglobinę, której głównym zadaniem jest przyczepianie się do siebie i transport tlenu cząsteczkowego, a także składników odżywczych pochodzących z jelita. Życie czerwonych krwinek jest ograniczone, więc ich objętości muszą być stale uzupełniane hematopoezą ogólnoustrojową.

Przestarzałe czerwone krwinki są absorbowane przez inne komórki zwane makrofagami. Część hemoglobiny w tym samym czasie powraca do szpiku kostnego, który ma zostać włączony do młodych komórek. Reszta, jako pozostałości starych lub uszkodzonych czerwonych krwinek, jest przetwarzana i wydalana przez wątrobę.

Kiedy u psa rozwija się nienormalnie niski poziom masy czerwonych krwinek, a zatem zbyt mała ilość hemoglobiny, ciało zwierzęcia zaczyna cierpieć z powodu różnych stopni niedoboru tlenu. Takie skutki niedokrwistości mogą być łatwe, jeśli proces ma charakter regeneracyjny, a choroba pierwotna została skutecznie leczona lub zagrażająca życiu, jeśli leżący u podłoża patologiczny proces spowodował, że narządy krwiotwórcze przestały odpowiednio przywracać stężenie czerwonych krwinek.

Objawy anemii u psów

W domu uważni właściciele mogą niezależnie odróżnić pierwsze objawy niedokrwistości od swojego zwierzaka, w zależności od tego, czy dzieje się to nagle, czy też z powodu przewlekłego przebiegu.

Te funkcje obejmują:

  • Ogólne osłabienie i letarg zwierzęcia.
  • Objawy kliniczne przypominające depresję.
  • Nietolerancja na wysiłek fizyczny, szybkie zmęczenie.
  • Brak apetytu.
  • Zwiększona temperatura ciała.
  • Być może żółknięcie lub bladość błon śluzowych.
  • Obecność krwi w kale i moczu.
  • Wzdęcia.
  • Punktowe krwawienia przez błony śluzowe, głównie z dziąseł i błony śluzowej nosa.
  • Skrócenie oddechu (tachypnea), szybkie płytkie oddychanie, niewydolność oddechowa.
  • Zwiększona częstość akcji serca (tachykardia).
  • Zmniejszona reakcja na bodźce otoczenia.
  • Nierówna praca serca (arytmia).
  • Utrata przytomności

Należy pamiętać, że większość z tych objawów nie jest specyficzna dla anemii u psów, które będą przede wszystkim wpływać na dalsze leczenie.

Psy o wysokim ryzyku

U zwierząt wszystkich ras, niezależnie od wieku i płci, może rozwinąć się anemia dowolnego typu. Niedokrwistość hemolityczna u psów spowodowana różnymi dziedzicznymi wadami jest bardziej powszechna u niektórych ras, w tym u angielskich Springer Spanieli, a rzadziej Cocker Spanieli z powodu dziedzicznego niedoboru enzymu fosfogruktokinaz. A z powodu braku kinazy pirogronianowej, psów, West Highland White Terrier, Cairn Terrier, Miniature Poodles i jamników. Pit bull teriery są podatne na anemię wywołaną przez czynniki zakaźne.

Leczenie i rokowanie

Schematy terapeutyczne dla każdego rodzaju niedokrwistości powinny jednocześnie dążyć do następujących celów:

  • Zapewnić terapię wspomagającą podczas odzyskiwania fizjologicznej czynności narządów krwiotwórczych w przypadku niedokrwistości regeneracyjnej.
  • Kontroluj krwawienie, przywracaj objętość krwi i liczbę czerwonych krwinek, co jest szczególnie ważne w przypadku niedokrwistości krwotocznej u psów.
  • Zidentyfikuj i wyeliminuj główne przyczyny przewlekłej utraty krwi - niedobór żelaza, pasożyty, krwawienie wewnętrzne.

Opcje leczenia

Nie ma określonego algorytmu w leczeniu anemii, ponieważ przyczyny anemii są dość zróżnicowane. Istnieje jednak wiele manipulacji w zależności od stanu konkretnego psa:

  • Dożylna terapia infuzyjna w celu zwiększenia objętości krwi. Często do tych celów stosuje się roztwór soli z glukozą.
  • Transfuzja krwinek czerwonych, krew pełna lub przygotowane osocze.
  • Przepisywanie antybiotyków, jeśli niedokrwistość została spowodowana przez zakażenie. W tym celu nie zaleca się stosowania trimetoprimu, ponieważ leki na jego bazie stymulują rozwój niedokrwistości aplastycznej.
  • Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna u psów wymaga podawania leków immunosupresyjnych.
  • Witamina K - w celu zwiększenia krzepliwości krwi.
  • Leki przeciwpasożytnicze, jeśli wymagane.
  • Preparaty zawierające żelazo dekstran, siarczan żelazawy i fosforan potasu.

Interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadkach, w których nie można zatrzymać krwawienia za pomocą ogólnych metod i środków.

Dziś na rynku oferowane są różne leki, które obiecują zapobieganie anemii u psów. Należy podkreślić, że przyjmowanie takich funduszy, bez względu na upodobania nie stosowane przez ich dystrybutorów, może być nie tylko bezużyteczne, ale także szkodliwe dla organizmu zdrowego psa. W weterynarii, w przeciwieństwie do medycyny, nie ma czegoś takiego jak zapobieganie anemii u psów, ponieważ ten rodzaj zwierząt nie wymaga żadnego "wsparcia" organizmu w tym kierunku. Wszystkie leki i suplementy o takim zakresie powinny być podawane psu wyłącznie na zalecenie lekarza weterynarii i wyłącznie w leczeniu anemii lub wsparcia po, ale w żaden sposób prewencji.

Prognoza

Dokładne monitorowanie stanu psa i wsparcia zwierzęcia po leczeniu głównym ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Przypadki ostrej niedokrwistości aplastycznej są zwykle leczone w ciągu 3-4 tygodni po całkowitej eliminacji pierwotnej przyczyny choroby. Przewlekła niedokrwistość aplastyczna jest poważniejszym stanem i wymaga kilku miesięcy wyzdrowienia, a czasem nawet kilku lat.

Młodsze psy zawsze wykazują lepsze rokowanie, ponieważ ich czerwony szpik kostny nie został jeszcze zastąpiony żółtą - tłuszczową tkanką. Niedokrwistość krwotoczna z reguły ma korzystne rokowanie, gdy tylko krwawienie ustanie.

Niedokrwistość wywołana rakiem jest niestety wynikiem ostrożnej prognozy, która zależy przede wszystkim od reakcji zwierzęcia na chemioterapię lub zabieg chirurgiczny.

Mamy wielką nadzieję, że informacje zawarte w tym artykule na temat objawów i leczenia niedokrwistości u psów będą przydatne dla naszych czytelników. Ponadto możesz przeczytać o tej samej chorobie u kotów. Pytania można zadawać w komentarzach do tego artykułu lub do naszej grupy VKontakte. Zajmij się swoimi psami!

Dlaczego u psów rozwija się niedokrwistość i jak ją leczyć

Przyczyny i objawy niedokrwistości

Greckie słowo "anemia" składa się z dwóch części: "nie" i "krwi", która w życiu wygląda na pogwałcenie krwi, a dokładniej, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i hemoglobiny na jednostkę objętości, czyli anemię. Czerwone krwinki lub czerwone krwinki, nasycone tlenem w płucach, przenoszą go do wszystkich narządów. Hemoglobina, zawierające białko krwi zawierające żelazo, utrzymuje stabilny metabolizm i wymianę gazową w organizmie. Zmiany w składzie krwi psa prowadzą do komórkowego niedoboru tlenu.

Możesz zauważyć występowanie niedokrwistości u psów na następujących podłożach:

  • Blada błona śluzowa jamy ustnej (policzki, wargi, podniebienie). Czasem są jasno różowe lub przeplatane białymi plamami.
  • Letarg zwierząt. Pies niechętnie idzie na spacer, je bez apetytu (czasem zupełnie nie chce jeść), nie jest w stanie wytrzymać wysiłku fizycznego, najczęściej kłamstwa.
  • Zadyszka, szybki oddech.
  • Zwiększone pragnienie
  • Gorączka.
  • Wymioty i biegunka.
  • Zwiększenie ilości moczu lub barwienie go na brązowo.

Jeden pies w tym samym czasie wykazuje kilka objawów niedokrwistości z powyższego, ale nie wszystkie naraz. Połączenie tych lub innych objawów choroby krwi wskazuje specjalistom możliwe przyczyny ich wystąpienia:

  • Wewnętrzne krwawienie z przewodu żołądkowo-jelitowego. Występują z powodu chorób zakaźnych lub stanów zapalnych: wrzodów, zapalenia żołądka.
  • Urazy, które doprowadziły do ​​dużej utraty krwi.
  • Choroby zakaźne. Występują, na przykład, po ukąszeniu kleszcza, szczególnie u małych ras.
  • Zakażenie pchełami i robakami. Szczególnie niebezpieczne dla szczeniąt i ras karłowatych. Pasożyty nie tylko "jedzą" zwierzę, ale także zatruwają je swoimi toksynami.
  • Zatrucie trującymi lub ciężkimi metalami. Zatrucie organizmu prowadzi do anemii. Pies może zostać otruty zarówno podczas chodzenia, jak i w domu (trujące przynęty dla gryzoni lub owadów). Większości zgonów, gdy towarzyszy temu niedokrwistość psa, przypisuje się zatrucie truciznami. Czasami śmierć przychodzi natychmiast, czasami zwierzę cierpi, ponieważ antidotum nie można natychmiast odebrać.
  • Przewlekłe choroby, zwłaszcza u starszych psów, w których zwierzętom podaje się leki zmniejszające liczbę czerwonych krwinek.
  • Niedostateczna hematopoeza, nabyta lub wrodzona. Bezpośrednio uzależniony od minerałów i witamin, które pies otrzymuje od dzieciństwa: witamina B12, kwas foliowy, miedź, kobalt, żelazo.

Dokładną diagnozę przeprowadza się na podstawie laboratoryjnych wyników badań krwi. Ponadto, w zależności od objawów choroby i wstępnej diagnozy, wymagane są dodatkowe badania: biopsja szpiku kostnego w celu wykrycia białaczki; kał na obecność pasożytów; analiza moczu i inne.

Formy choroby

Istnieje kilka rodzajów anemii. Zalecane leczenie i jego skuteczność będą zależeć od prawidłowego określenia przez lekarza postaci choroby.

  • Niedokrwistość poporodowa spowodowana utratą krwi i zmniejszeniem liczby czerwonych krwinek. Występuje z krwawieniem zewnętrznym i wewnętrznym.
  • Hemolityczne w wyniku zatrucia organizmu pestycydami, toksynami pasożytniczymi, a także wrodzonymi wadami. Z powodu tych czynników czerwone krwinki są niszczone, co prowadzi do głodu tlenu u psa, niedotlenienia, a czasami śmierci. Rzadko spotykana postać choroby, najczęściej leczona konwencjonalnymi tabletkami.
  • Niedokrwistość hipoplastyczna i aplastyczna wywołana niedostateczną hematopoezą szpiku kostnego. Przyczyną może być brak aminokwasów, białka, witamin i mikroelementów, uzyskanych przez jedzenie i słaba strawność tych składników odżywczych, nawet przy zrównoważonym pełnym karmieniu. Może to również być spowodowane zatruciem, infekcjami, chorobą popromienną, zatruciem parami rtęci lub związkami ołowiu. Na tle aplazji rozwijają się infekcje wtórne, krwawienie i sepsa.
  • Formularz pierwotny i wtórny. W przypadku pierwotnej niedokrwistości przyczyną jej jest zatrucie i trauma. Wtórne występuje jako powikłanie stanu chorobowego psa, z innymi pierwotnymi objawami.
  • Postać ostra i przewlekła. Ostra postać niedokrwistości pojawia się natychmiast w sytuacjach niepożądanych: z zatruciem, urazami. W ciężkich przypadkach prowadzi do śmierci zwierzęcia domowego. W postaci przewlekłej niedokrwistość towarzyszy psu przez kilka lat życia, wyczerpuje jego siłę, wymaga ciągłego leczenia. Śmiertelny wynik w przewlekłej niedokrwistości występuje tylko w poważnie zaniedbanym przypadku, bez leczenia.

Leczenie niedokrwistości

Wybór leczenia tak poważnej choroby zależy od przyczyn jej pojawienia się, wieku, stanu i cech psa.

Uwaga! Nie ma jednego leczenia anemii u psów. Każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia.

Tak więc, jeśli niedokrwistość jest spowodowana dużą utratą krwi w wyniku zewnętrznego lub wewnętrznego uszkodzenia, wymagane jest podwiązanie naczyń krwionośnych, często połączone z operacją i transfuzją krwi lub jej składników (erytrocytów, płytek krwi). W przypadku białaczki wskazana jest transfuzja szpiku kostnego. W przypadku chorób zakaźnych przepisywane są antybiotyki. Gdy inwazja robaków przepisała fundusze przeciwko pasożytom. Z braku jakichkolwiek substancji w organizmie psy są przepisywane kompleksy witamin i suplementów mineralnych, w pigułkach lub zastrzyków. Spośród produktów z niedokrwistością przydatna jest wątroba.

W trakcie leczenia weterynarz musi stale monitorować stan psa, aby w razie potrzeby dostosować jego wizyty. Młode zwierzęta są znacznie łatwiejsze dla starszych psów, aby tolerować jakąkolwiek procedurę i szybciej się regenerować. Po wyleczeniu należy podjąć wszelkie możliwe środki, aby zapobiec takim warunkom w przyszłości.

Zapobieganie anemii

Najłatwiejszym sposobem na utrzymanie zdrowia psa, w tym zmniejszenie ryzyka niedokrwistości, jest zapobieganie. Nie ma dla niej uniwersalnej rady. Każdy właściciel powinien monitorować dietę swojego zwierzaka, aby zaplanować szczepienia. Kompleksy witaminowe nie będą zbędne. W przypadku urazu, któremu towarzyszy utrata krwi, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Od dzieciństwa szczeniak musi się nauczyć, że nie można odbierać jedzenia na ulicy, jakkolwiek apetycznie by go nie wyglądało. Szczenięta i młode zwierzęta powinny mieć wystarczającą aktywność fizyczną podczas spacerów.

Obroże przeciw pchłom / kleszczom chronią przed pchłami i kleszczami. Wszystkie choroby zakaźne należy leczyć we wczesnym stadium.

Podczas przeprowadzania działań zapobiegawczych pies może być całkowicie chroniony przed anemią lub mieć szansę na szybkie wyleczenie w przypadku choroby.

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Niedokrwistość u psów

Zwykle krwinki czerwone (czerwone krwinki) powstają w szpiku kostnym, a pod koniec ich życia są wydalane z kałem i moczem. Procesy powstawania i rozpadu komórek zachodzą nieustannie, co zapewnia w przybliżeniu taką samą liczbę czerwonych krwinek we krwi.

Niedokrwistość jest zespołem towarzyszącym klęskom czerwonej krwi w ciele zwierzęcia. Zmniejsza się liczba erytrocytów, zmniejsza się hemoglobina i hematokryt.

Zgodnie z przebiegiem anemii, psy są ostre i przewlekłe.

W zależności od przyczyny:

  • hemolityczny,
  • po krwotoku,
  • niedorozwój,
  • pokarmowe,
  • aplastyczny.

Symptomatologia

Ogólnie objawy zależą od rodzaju niedokrwistości i nasilenia procesu. Charakteryzuje się bladością widocznych błon śluzowych, narastającą słabością, depresją, bladością lub zażółceniem skóry, pojawieniem się skóry, wyczuwalnym zaczerwienieniem, ciemnym moczem, dusznością. Najbardziej oczywistym objawem jest obfite krwawienie zewnętrzne.

Rodzaje anemii

Niedokrwistość hemolityczna

Jest to grupa chorób opartych na niszczeniu (hemolizie) czerwonych krwinek. U psa często manifestuje się żółty odcień skóry i błon śluzowych, mocz staje się ciemny, a nawet brązowy. Zasadniczo przyczyny tego typu anemii są związane z działaniem trucizn hemolitycznych, czynników zakaźnych i pasożytów krwi. Żywym przykładem znanym wielu właścicielom psów jest choroba - piroplazmoza (babeszjoza).

Niedokrwistość kryminalna

Związany z wewnętrzną lub zewnętrzną utratą krwi. Występuje po urazach, z poważnym uszkodzeniem naczyń krwionośnych i narządów wewnętrznych. Coraz trudniej zauważyć anemię, gdy krew wlewa się do organizmu, zwłaszcza jeśli jest to proces przewlekły. W takim przypadku błony śluzowe stają się blade, możliwe jest krwawienie pod skórą.

Niedokrwistość niedokrwienna

Są to anemie występujące z brakiem pierwiastków śladowych, witamin lub białek. Należą do nich: żelazo, miedź, kobalt, selen, cynk, witaminy B6, B9, B12 i kwas foliowy. Nawet przy wszystkich niezbędnych w diecie możliwe jest wadliwe hematopoeza spowodowana uszkodzeniem toksyn szpiku kostnego. Toksyny gromadzą się w organizmie po poważnych chorobach zakaźnych, zaburzeniach metabolicznych.

Niedokrwistość pokarmowa

Należy do niedokrwistości niedorozwojowej. Występuje u szczeniąt we wczesnym wieku z niewłaściwym, niezrównoważonym karmieniem. Jest to związane z brakiem żelaza w diecie. Rzadko - wrodzone naruszenie wchłaniania żelaza z jelita.

Niedokrwistość aplastyczna

Przyczyną prowadzącą do niedokrwistości aplastycznej jest poważne naruszenie formacji krwi. Jednocześnie zaburzone jest tworzenie się nie tylko erytrocytów, ale także innych komórek krwi - leukocytów i płytek krwi. Ciężka anemia hipoplastyczna może przekształcić się w aplastyczną.

Leczenie i profilaktyka

Aby zdiagnozować anemię, weź pełną liczbę krwinek, na podstawie objawów opisanych przez właściciela. Leczenie zależy od rodzaju anemii. Jeśli istnieje konkretna przyczyna prowadząca do anemii, to przede wszystkim ją wyeliminuj. Czasami przyczyna nie jest oczywista, a badanie szpiku kostnego może być wymagane.

Aby utrzymać ciało psa za pomocą witamin, zastrzyków zawierających żelazo, należy zakończyć karmienie.

Przy silnej utracie czerwonych krwinek stosuje się środki pobudzające krew i transfuzję krwi.

Zapobieganie polega na właściwym karmieniu, właściwej pielęgnacji i szybkim leczeniu psa.

Niedokrwistość u psów

Niedokrwistość jest poważną chorobą, która dotyka nie tylko ludzkie ciało, ale także wiele zwierząt. Występuje na tle znacznego zmniejszenia liczby czerwonych krwinek we krwi (komórek krwi, które są odpowiedzialne za transport tlenu przez organizm). Niedobór erytrocytów może mieć szkodliwy wpływ na ogólny stan zdrowia zwierzęcia i wpływać na funkcjonowanie wielu układów organizmu.

Rodzaje anemii u psów

Weterynarze wydzielają kilka różnych rodzajów tej choroby:

  1. Anemia po krwotoku - dochodzi do zmniejszenia BCC z powodu utraty krwi (krwawienie wewnętrzne lub zewnętrzne). Etiologia tego gatunku polega na urazach, które wpływają na naczynia krwionośne lub narządy wewnętrzne. Jeśli krwawienie jest wewnętrzne, będzie to trudne do zauważenia, szczególnie jeśli jest przewlekłe. Ale dzięki pewnym objawom można rozpoznać anemię (bladość błon śluzowych, częste pojawianie się krwawień podskórnych).
  2. Niedokrwistość niedokrwienna - ta postać choroby występuje z powodu braku lub niedoboru pewnych pierwiastków śladowych, białek lub witamin. Jeśli pies spożywa pełnowartościowy wzbogacony pokarm, wówczas przyczyna niedokrwistości niedorozwojowej może być ukryta za patologicznymi zmianami w komórkach szpiku kostnego spowodowanymi przez toksyny. Toksyny mogą kumulować się w organizmie z wieloma chorobami.
  3. Niedokrwistość przewodu pokarmowego jest jedną z odmian formy hipoplastycznej. Najczęściej wykrywane u szczeniąt, które jedzą niezrównoważoną paszę. Może to być związane z niedostatecznym spożyciem żelaza w organizmie z diety, znacznie rzadziej z powodu upośledzonej absorpcji żelaza przez jelita.
  4. Niedokrwistość aplastyczna - występuje z powodu poważnych patologii układu krwionośnego. Choroba dotyczy nie tylko tworzenia czerwonych krwinek, ale wszystkich innych komórek krwi.

Przyczyny anemii u psów

Na rozwój anemii u zwierząt może wpływać wiele czynników. Najważniejsze to:

  1. Urazy, któremu towarzyszy znaczna utrata krwi.
  2. Masywne krwawienie wewnętrzne spowodowane nieprawidłowościami w przewodzie pokarmowym (silne procesy zapalne lub zakaźne).
  3. Choroby zakaźne (często niedokrwistość rozwija się w wyniku zakażenia kleszczami), dlatego jest to charakterystyczne dla małych ras psów.
  4. Choroby autoimmunologiczne, które traktują własne erytrocyty jako komórki patogenne.
  5. Leczenie niektórymi grupami leków, na przykład, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, które często wywołują krwawienie w przewodzie pokarmowym.
  6. Klęska pcheł oraz inwazje kleszczowe powodują duże ryzyko patologii u małych ras.
  7. Zatruwanie organizmu psimi truciznami, metalami ciężkimi, które prowadzą do najsilniejszego ogólnego zatrucia organizmu.
  8. Patologie przewlekłego przebiegu - wiele psów, które przetrwały do ​​starości, cierpią z powodu onkologii. Choroby te są leczone lekami, które obniżają poziom wytwarzania czerwonych krwinek.

Obraz kliniczny

Główną funkcją czerwonych krwinek jest transport tlenu do wszystkich tkanek i narządów, co jest bardzo ważne dla sprawnego działania. Jeśli poziom czerwonych krwinek spadnie, pojawi się na całym ciele.

Chory pies wygląda leniwie i apatycznie, trudno znieść wysiłek fizyczny. Możesz także zauważyć zmiany w zachowaniu: pies cały czas leży w jednym miejscu. Nie pokazuje tej samej aktywności, wzrasta tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Apetyt zwierzęcia pogarsza się lub znika całkowicie. Charakterystyczną oznaką niedokrwistości jest bladość lub sinica błony śluzowej, jeśli czujesz dziąsła, wtedy u chorych zwierząt będą one zimne.

Jeśli przyczyną choroby nie jest krwawienie, ale jest spowodowane ciężkim zatruciem lub inwazją pasożytniczą, objawy będą się rozwijać przez długi czas i stopniowo. Najczęściej właściciele psa nie wiedzą nawet o chorobie swojego zwierzaka.

W przypadku autoimmunologicznej etiologii niedokrwistości można zauważyć wyraźniejszy zespół objawów:

  • Dyspnea, nawet w spoczynku.
  • Dysfunkcje przewodu pokarmowego - odruch wymiotny, biegunka.
  • Zwiększony wydatek moczu (rzadki objaw).
  • Wielkie pragnienie sprowokowało zwierzę do wypicia dużej ilości wody.
  • Gorączka.

Poprzez badanie lekarze weterynarii mogą zauważyć obecność szybkiego rytmu serca, skurczowego szmerów, tachypii i objawów żółtaczki. Mocz może zmienić kolor na ciemniejszy ze względu na wysokie stężenie hemoglobiny lub bilirubiny. Na ultradźwiękach i innych instrumentalnych metodach diagnostycznych można zaobserwować wzrost wielkości wątroby, śledziony i węzłów chłonnych.

Grupy ryzyka

Niedokrwistość może rozwinąć się u każdego psa, niezależnie od rasy, wieku i płci. Ale grupa zwiększonego ryzyka obejmuje te zwierzęta, które mają historię wrzodu żołądka lub dwunastnicy, a także niektóre choroby dziedziczne.

Obejmuje to pit bull terriera i charta, ponieważ te rasy psów są podatne na choroby zakaźne, które, jak napisano powyżej, mogą wywołać anemię.

Diagnostyka

Niedokrwistość można zdiagnozować po badaniu krwi. Najczęściej stosuje się metodę obliczania wartości hematokrytu, która jest składnikiem całkowitej liczby krwinek. Jeżeli odchylenia od normy w kierunku obniżania przekraczają 35%, to pies jest bezpiecznie diagnozowany - niedokrwistość.

Po stwierdzeniu anemii lekarze przepisują kompleks dodatkowych procedur diagnostycznych, których celem jest określenie obecności pasożytów, które wpływają na niszczenie krwinek czerwonych, a także komórek o niewłaściwej strukturze, wskazujących na obecność białaczki (raka krwi).

Spośród głównych metod diagnostycznych najczęściej przepisuje się biopsję szpiku kostnego - ta analiza daje maksymalną informację o jej stanie i może wskazywać na przyczynę niedokrwistości. Rzadziej stosowane procedury diagnostyczne:

  • Badanie krwi dla biochemii.
  • Analiza moczu
  • Próbki kału do oznaczania pasożytów w przewodzie pokarmowym (robaki).

Po przejściu pełnego zakresu procedur diagnostycznych lekarze mogą ustalić dokładną przyczynę niedokrwistości u psa. Na podstawie uzyskanych wyników zwierzęciu można przypisać terminową i odpowiednią terapię.

Leczenie

Środki terapeutyczne w dużym stopniu zależą od czynnika etiologicznego, dodatkowo, sporządzając plan leczenia, weterynarz bierze pod uwagę takie dane, jak: ogólny stan psa, jego wiek, płeć, indywidualne cechy, anamneza itp.

W celu zwalczania anemii często zaleca się następujące procedury terapeutyczne:

  1. Dożylne podawanie roztworów w celu zwiększenia wartości Bcc.
  2. Przetaczanie składników krwi - masa erytrocytów, krew dawców, płytki krwi, osocze.
  3. Przeszczep szpiku kostnego.
  4. Przebieg leczenia lekami przeciwbakteryjnymi - jest przeznaczony dla zwierząt, które ujawniły obecność chorób zakaźnych.
  5. Przebieg witaminy K1 (Fillokhinon lub Fitomenadion) - leku do normalizacji krzepnięcia krwi.
  6. Leczenie przeciwpasożytnicze (w przypadku kleszczy, pcheł lub robaków).
  7. Preparaty z zawartością żelaza.
  8. Terapia ogólna mająca na celu podtrzymanie normalnego stanu chorego psa.
  9. W przypadku dowodów odwołuję się do interwencji chirurgicznej.

Podczas całego przebiegu leczenia ważne jest, aby monitorować ogólny stan psa, a gdy tylko zostanie on zakończony, przeprowadzać regularne kontrole i zostać zarejestrowanym u weterynarza. Dzięki szybkiej pomocy, ostre objawy niedokrwistości można wyeliminować w zaledwie 3-4 tygodnie.

Przewlekła niedokrwistość jest bardziej złożonym i trudnym problemem, który wymaga poważnego podejścia. Nawet po leczeniu pies wróci do zdrowia i wróci do normy. Oczywiście, że ciało młodych osób szybko radzi sobie z chorobą, a choroba w nich przebiega w łagodniejszej postaci. U młodych psów okres rehabilitacji (nawet po leczeniu chirurgicznym) jest szybszy i skuteczniejszy niż u starszych psów.

Prognozy

Założenia, że ​​lekarze dają zwierzętom niedokrwistość, w dużej mierze zależą od zdiagnozowanego rodzaju i postaci choroby, a także ogólnego stanu zwierzęcia. W przypadku hemolitycznej postaci niedokrwistości okres rekonwalescencji jest dość szybki i udany, ale tylko wtedy, gdy zostanie zdiagnozowany w czasie i rozpocznie się leczenie.

Jeśli niedokrwistość była spowodowana zatruciem trucizną lub chorobą autoimmunologiczną, prognozy nie byłyby tak różowe. Niedokrwistość wywołana przez onkologię, w wielu przypadkach, jest śmiertelna, ponieważ organizm zwierzęcia reaguje negatywnie na chemioterapię lub zabieg chirurgiczny.

Jak leczyć anemię u psów?

Niedokrwistość (lub niedokrwistość) jest naruszeniem składu składnika krwi, w którym zmniejsza się stężenie hemoglobiny i spada bezwzględna liczba czerwonych krwinek.

Hemoglobina jest potrzebna do zaopatrywania komórek i tkanek w tlen, a niedobór wywołuje głód tlenu komórkowego. Istnieje kilka rodzajów anemii.

  1. Po krwotoku. Występują w wyniku ostrego lub przewlekłego ciężkiego krwawienia, na przykład zapalenia żołądka lub choroby wrzodowej. Może powodować szok.
  2. Hemolityczny. Występują w wyniku zatrucia toksynami: lekami lub związkami chemicznymi, infekcjami. Często towarzyszą mu choroby takie jak piroplazmoza, zapalenie wątroby, hepatoza.
  3. Hipoplastyczny. Wrodzona lub nabyta niewydolność krwiotwórcza. Występuje z powodu niedoboru pewnych witamin i minerałów: żelaza, miedzi, kobaltu, kwasu foliowego, witaminy B12.
  4. Pierwotne, powstające z naruszeniem erytropoezy w wyniku leczenia cytostatykami.
  5. Wtórny. Łączą się one z uszkodzeniem innych narządów, komplikacją urazów i dużą utratą krwi.

Objawy anemii u psów

Niedokrwistość może objawiać się na różne sposoby, w zależności od głównego czynnika patogenetycznego, który ją spowodował.

  • Najczęściej jej pierwszą oznaką jest bladość błony śluzowej jamy ustnej. Staje się jak "porcelana": od lekko różowego do białego perłowego.
  • Zwierzę słabnie w oczach, staje się senne, oddycha ciężko, jego puls przyspiesza. W niedokrwistości hemolitycznej występuje przede wszystkim żółtaczka.
  • Dokładna diagnoza jest oparta na wynikach laboratoryjnych testów krwi i szpiku kostnego.

Transfuzja krwi u psów z niedokrwistością

Niedokrwistość obniża poziom hemoglobiny, która jest potrzebna do zaopatrywania komórek i tkanek w tlen, a także liczby czerwonych krwinek w wyniku obfitej utraty krwi lub zniszczenia krwinek czerwonych w organizmie przez tę chorobę.

Niedokrwistość u psów

Wszystkie psy są podatne na anemię, niezależnie od wieku i płci, ale niektóre zwierzęta są narażone na zwiększone ryzyko, w szczególności na psy podatne na choroby zakaźne i żołądkowo-jelitowe.

Przyczyny anemii u psów

Istnieje wiele przyczyn anemii, ale jedną z najczęstszych jest utrata krwi spowodowana ciężkimi obrażeniami.

Niedokrwistość u psów występuje w chorobach zakaźnych i innych poważnych chorobach, takich jak piroplazmoza, hepatoza, rak, przewlekła choroba nerek, wątroba, nowotwory przewodu pokarmowego, pęcherz i śledziona oraz choroby, które zapobiegają prawidłowej krzepliwości krwi.

Niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna jest dziedziczna i rozwija się z brakiem enzymu kinazy pirogronianowej (najczęściej spotykanej w basenji, bigley) lub z niedoborem enzymu fosforu-rukokinazą. Niedokrwistość dziedziczna występuje rzadko. Drugą formą tego rodzaju anemii jest atak układu krwionośnego organizmu na własne krwinki czerwone, niszczenie ich.

Podczas zatrucia substancjami chemicznymi, lekami, niektóre psy rozwijają anemię. Zdarzają się przypadki, w których zwierzę obserwowano niedokrwistość w leczeniu leków, które zapobiegają wytwarzaniu czerwonych krwinek.

Przyczyną może być niedostateczność tworzenia się krwi, brak witaminy B12, miedzi, żelaza, kwasu foliowego. Zdarza się wrodzone lub nabyte. Niedobór żelaza występuje rzadko u psów, często wtórnym objawem niedokrwistości w wyniku obfitej utraty krwi.

Duża liczba robaków, pcheł lub kleszczy może powodować anemię u szczeniąt i małych psów.

Objawy

Przy łagodnej postaci niedokrwistości trudno zauważyć objawy choroby, a często wymagane jest badanie krwi w celu określenia odsetka czerwonych krwinek i potwierdzenia rozpoznania. Niedokrwistość rozwija się na tle innej choroby, dlatego nawet przy objawach trudno jest ustalić dla siebie prawdziwą przyczynę.

Z powodu niskiego poziomu hemoglobiny dochodzi do niedoboru tlenu w komórkach, w wyniku czego pojawiają się takie objawy anemii jak letarg i zmniejszona aktywność.

Podstawowym objawem niedokrwistości jest bladość błony śluzowej jamy ustnej, w szczególności dziąseł, które stają się bladoróżowe lub prawie białe. Blade dziąsła i letarg są istotną przyczyną badań krwi.

Inne objawy niedokrwistości to szybki puls, duszność, utrata apetytu i żółtaczka z niedokrwistością hemolityczną.

Leczenie niedokrwistości u psów

Diagnozę przeprowadza się na podstawie wyników analizy krwi i szpiku kostnego. Sposób leczenia zależy od przyczyny niedokrwistości.

Wprowadzenie czynników hemostatycznych i transfuzji krwi odbywa się z silnym krwawieniem zewnętrznym lub wewnętrznym.

Jeśli przyczyną anemii jest zatrucie, zwierzęciu podaje się glukokortykoidy i środki detoksykujące, multiwitaminy, kortykosteroidy, w zależności od przyczyny zatrucia.

Napełnianie brak witamin, przywracanie równowagi składników odżywczych odbywa się poprzez wprowadzenie witaminy B12, kwasu foliowego, substancji żelaza.

W diecie zwierząt nastrzykiwano produkty o wysokiej zawartości żelaza, witaminy B, takie jak wołowina, surowa wątroba, śledziona. Można mieszać w żywności do 2 łyżeczek drobno posiekanego zielonego jęczmienia lub pszenicy (lub pszenicy, soku jęczmiennego, proszku).

Chlorofil zawarty w tych roślinach pomaga wytwarzać krwinki.

Niedokrwistość autoimmunologiczną u psów leczono lekami, które hamują aktywność układu odpornościowego. Leczenie nie zawsze jest skuteczne z powodu częstych nawrotów, które prowadzą do śmierci zwierzęcia.

Hemoglobina może być zwiększona, ale nie zawsze jest możliwe wyleczenie anemii, wszystko zależy od przyczyny niedokrwistości. Na przykład, eliminując pchły i robaki i zapewniając prawidłowe odżywianie, możesz przywrócić zdrowie psa, ale jeśli przyczyną są ciężkie choroby zakaźne, szanse na powrót do zdrowia są zmniejszone.

Zapobieganie

Uniwersalne środki zapobiegawcze nie istnieją, ponieważ przyczyny anemii są różne i nie można chronić zwierząt domowych przed wszystkimi niebezpieczeństwami. Jednak możliwe jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia niedokrwistości, jeśli zwierzę jest odpowiednio pielęgnowane, w tym właściwego karmienia, regularnych wizyt kontrolnych, wizyt u weterynarza, szczepień, a tym samym chroni przed rozwojem chorób, które przyczyniają się do anemii.

W leczeniu chorób ważne jest częste wykonywanie badań krwi w celu wykrycia negatywnej reakcji organizmu na wstrzyknięte leki, aw przypadku utraty krwi ważny jest dobrze zaprojektowany plan leczenia.

Objawy choroby i jej leczenie

Niedokrwistość u psów manifestuje się inaczej. Choroba wymaga złożonego leczenia, występuje, gdy poziom hemoglobiny we krwi zmniejsza się. Hemoglobina jest częścią czerwonych krwinek - czerwonych krwinek.

Czerwone ciałka krwi są potrzebne, aby ciało mogło płynnie pracować. Komórki krwi dostarczają tlen do narządów i tkanek.

Wytwarzanie czerwonych krwinek odbywa się w strukturach szpiku kostnego, z tych sekcji wchodzą do krwi.

Czerwone krwinki żyją 50-60 dni, mogą być uszkodzone, odłączone od krwi. Zniszczenie czerwonych krwinek występuje w śledzionie. Jeśli organizm traci dużo czerwonych krwinek, pojawia się niedokrwistość.

Niedokrwistość jest chorobą rzadką, a przyczyny jej rozwoju wiążą się z wieloma czynnikami. Zwierzę cierpi na anemię, jeśli organizm ma niedobór witamin i pierwiastków śladowych, w szczególności żelaza.

Żelazo zawarte jest w krwinkach czerwonych, pierwiastek śladowy jest niezbędny dla każdego żywego organizmu.

Jak przebiega anemia u psów

Występują pierwotne i wtórne formy choroby, wtórna jest bardziej powszechna, ma czynniki predeterminujące. Objawy patologii zależą od przyczyny.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz stawia diagnozę, identyfikuje czynniki predysponujące do zespołu anemicznego, a także określa, która witamina (lub pierwiastek śladowy) organizm nie ma.

Niedokrwistość często wiąże się z niedoborem żelaza, przyczyną patologii może być brak witaminy B12. Choroba rozwija się po wystawieniu na działanie określonych czynników.

Jeśli zwierzę jest ranne i straciło dużo krwi, ciało słabnie, istnieją warunki do wystąpienia niedokrwistości.

  • Patologia rozwija się na tle chorób zapalnych przewodu pokarmowego.
  • Inne czynniki predysponujące: choroba zakaźna, zapalenie wątroby, patologia układu moczowego. Przy takich dolegliwościach dochodzi do zaburzeń krzepnięcia krwi, pojawia się anemia.
  • Niektóre psy mają dziedziczną skłonność do chorób.
  • Możliwa jest zatrucie. Jeśli zwierzę wdycha związki ołowiu lub cynku, pojawia się silne zatrucie. Powinieneś natychmiast zabrać zwierzaka do kliniki!
  • Przyczyną patologii mogą być niewłaściwe leki. Aby uniknąć anemii, nie należy samoleczenia.
  • Choroba jest diagnozowana u psów pozbawionych żelaza, witamin A, B, C, kwasu foliowego.
  • Dieta powinna być zrównoważona.
  • Niedokrwistość rozwija się u szczeniąt z inwazją robaków.

Niedokrwistość u psów - objawy, przyczyny i leczenie

Niedokrwistość to termin medyczny, który opisuje stan zmniejszenia liczby krążących krwinek czerwonych lub hemoglobiny we krwi.

Nie jest to choroba, ale raczej objaw jakiegoś innego procesu, choroby lub zaburzenia.

Hemoglobina dostarcza niezbędny tlen do tkanek i komórek ciała, a zwierzę cierpiące na anemię cierpi na objawy związane z brakiem tlenu.

Czerwone krwinki są produkowane w szpiku kostnym, a następnie wchodzą do krwi, gdzie żyją przez około dwa miesiące. W miarę jak się starzeją lub ulegają uszkodzeniu, są odfiltrowywane z krwi, a ich składniki ponownie tworzą nowe krwinki czerwone. Liczba czerwonych krwinek może się zmniejszyć ze względu na zmniejszenie ich produkcji lub zwiększoną stratę.

Objawy anemii

Głównym oczywistym objawem klinicznym anemii u psów, podobnie jak u kotów, są jasne lub bladozłote dziąsła. Psy z niedokrwistością mają również niską wytrzymałość i bardzo szybko się męczą. Bladość dziąseł i ogólne letarg wskazują na konieczność przeprowadzenia badań krwi.

Diagnostyka

Niedokrwistość rozpoznaje się na podstawie badań krwi. Najczęstszym jest określenie hematokrytu. Ten test jest wykonywany jako część rozszerzonej liczby krwinek. Jeśli hematokryt jest o 35% niższy niż normalnie, u psa zostanie zdiagnozowana niedokrwistość.

Jeśli u psa rozpoznano niedokrwistość, ważne jest, aby zdiagnozować pasożyty, które mogą spowodować zniszczenie czerwonych krwinek, a także obecność nieprawidłowych komórek, które mogą wskazywać na białaczkę. Biopsja szpiku i jej analiza pomogą uzyskać informacje o jej stanie i możliwych przyczynach niedokrwistości.

Biochemiczne badania krwi, analiza moczu i niektóre inne ważne testy diagnostyczne są często niezbędne do oceny ogólnego stanu zdrowia psa. Równie ważna jest analiza kału w celu zdiagnozowania obecności pasożytów w przewodzie pokarmowym, które mogą być przyczyną utraty krwi.

Przyczyny anemii

Istnieje wiele chorób, które mogą powodować anemię. Są one podzielone na trzy grupy: 1) choroby powodujące utratę krwi, 2) choroby powodujące hemolizę (rozpad i niszczenie krwinek czerwonych) oraz 3) choroby, które hamują wytwarzanie czerwonych krwinek w szpiku kostnym.

Przyczyny utraty krwi

Głównymi przyczynami utraty krwi u psów są:

  • Urazy lub uszkodzenie naczyń krwionośnych lub narządów wewnętrznych, które powodują krwawienie
  • Ciężkie pasożytnicze inwazje spowodowane przez pchły, kleszcze lub nicienie
  • Guzy żołądkowo-jelitowe, nerkowe, pęcherza lub śledziony
  • Choroby, które zmniejszają krzepliwość krwi

Choroby psów, które hamują wytwarzanie czerwonych krwinek w szpiku kostnym

Głównymi przyczynami supresji szpiku kostnego, która prowadzi do zmniejszenia produkcji czerwonych krwinek, są:

  • Ciężka lub przewlekła choroba (np. Niewydolność nerek lub choroba wątroby)
  • Bardzo słabe odżywianie lub brak równowagi składników odżywczych
  • Choroby autoimmunologiczne
  • Niedoczynność tarczycy
  • Zatrucie substancjami chemicznymi lub toksynami
  • Neoplasia (guza)

Niedokrwistość z niedoboru żelaza u psów

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest dość powszechną chorobą u ludzi. Ale u psów niedobór żelaza występuje rzadko i zwykle rozwija się z powodu przewlekłej utraty krwi lub bardzo złej diety.

Leczenie niedokrwistości

Jeśli niedokrwistość u psa rozwinęła się w tak ciężkiej postaci, że stanowi zagrożenie dla jego życia, wówczas będzie potrzebna transfuzja krwi. Celem transfuzji jest ustabilizowanie stanu psa, ale podstawowa przyczyna niedokrwistości musi zostać zdiagnozowana i musi zostać ustalony odpowiedni program leczenia.

Leczenie niedokrwistości zależy od rozpoznania i ciężkości stanu zwierzęcia. W leczeniu można stosować kortykosteroidy, dietoterapię, inne leki i zabiegi chirurgiczne.

Rokowanie dla psów z niedokrwistością

Rokowanie dla psów cierpiących na anemię zależy od konkretnej diagnozy i ogólnego stanu zdrowia zwierzęcia w chwili rozpoznania. Dzięki szybkiemu rozpoznaniu niedokrwistości i dobrej kondycji psa prognozy są korzystne. Psy cierpiące na zatrucia chemiczne, nowotwory lub choroby autoimmunologiczne mają mniej korzystne rokowanie.

Anemia u zwierząt domowych - co robić?

Niedokrwistość u psów jest stanem ich organizmu, w którym nie ma wystarczającej ilości hemoglobiny lub czerwonych krwinek we krwi.

Czerwone krwinki mają specjalną funkcję - przenoszą tlen z płuc do pozostałych narządów.

W związku z tym rozwój niedokrwistości prowadzi do tego, że narządy i tkanki zaczynają cierpieć z powodu braku tlenu. W ciężkich przypadkach może to spowodować śmierć zwierzęcia.

Czym jest anemia?

Erytrocyty - czerwone krwinki zawierające hemoglobinę - powstają w szpiku kostnym. Oparte są na konkretnym pierwiastku chemicznym - żelazie. Dotyczy to nawet psa, nawet mężczyzny.

Żywotność tych komórek wynosi około 2 miesiące, po czym wątroba filtruje je z krwi, główne składniki są przetwarzane w śledzionie, a hemoglobina jest wysyłana z powrotem do szpiku kostnego, aby znaleźć się w nowych czerwonych ciałkach krwi. Taki jest cykl życia erytrocytów.

Na każdym etapie tego procesu możliwe są różne zaburzenia, które prowadzą do rozwoju anemii. Tak więc niedobór żelaza, a także witaminy z grupy B i kwas foliowy, prowadzi do niedoboru hemoglobiny w komórkach krwi. Istnieją również choroby, które blokują odzyskiwanie komórek krwi. Inni prowokują przedwczesny rozkład czerwonych krwinek - hemolizę.

Z reguły psy nie mają pierwotnej niedokrwistości związanej z niedoborem żelaza, chociaż na przykład ludzie często cierpią na nią. Jednak psy mają nieco inny metabolizm, a dla nich anemia nie jest niezależną chorobą, ale objawem innych chorób.

Jednak często ilość krwi w ciele psa się nie zmienia, tylko kompozycja jakościowa zostaje zakłócona. Co więcej, zwierzę intuicyjnie spróbuje poprawić jakość krwi poprzez zwiększenie spożycia wody. A to z kolei może nawet doprowadzić do zwiększenia ilości krwi w naczyniach.

Nie można wytypować żadnej rasy lub kategorii wiekowej, które są najbardziej podatne na rozwój niedokrwistości. Można powiedzieć, z wyjątkiem tego, że zwierzęta, które miały choroby przewodu pokarmowego lub skłonność do poważnych chorób zakaźnych, weszły w strefę ryzyka.

Przyczyny anemii u psów

Niedokrwistość może być wynikiem wielu chorób. Istnieją następujące przyczyny rozwoju niedokrwistości:

  • Niedokrwistość po krwotoku u zwierzęcia to wewnętrzne i zewnętrzne krwawienie związane z urazami lub chorobami, takimi jak wrzód lub zapalenie żołądka.
  • Hemolityczny. Hemoliza to przedwczesne rozpad czerwonych krwinek pod wpływem różnych przyczyn. Mogą to być toksyny wytwarzane przez różne mikroorganizmy oraz różne choroby i słabe dziedziczenie.
  • Dziedziczna niedokrwistość hemolityczna u psów nie jest najczęstszym zjawiskiem. Z reguły wiąże się z brakiem enzymów: kinazy pirogronianowej lub fruktokinazą fasfo. Brak pierwszego enzymu jest najczęstszy u ras, takich jak pies gończy lub basenjis. Problemy z drugim enzymem występują u niektórych gatunków spanieli.
  • Hipoplastyczny. Związany z chorobami, które naruszają proces tworzenia krwi. Dotyczy to również niedokrwistości z niedoboru żelaza u psów, a także niedoboru miedzi, kobaltu, kwasu foliowego i witaminy B12.
  • Choroby zakaźne mogą również często powodować anemię.
  • Niedokrwistość autoimmunologiczna u psów jest zaburzeniem mechanizmu immunologicznego, w wyniku którego białe krwinki atakują własne komórki krwi.
  • Zakażenie pasożytami: kleszcze, pchły, robaki. W ciężkich przypadkach wszystkie te zmiany mogą prowadzić do poważnej utraty krwi.
  • Nowotwory nowotworowe, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym.
  • Niedokrwistość aplastyczna u psów jest stanem, w którym funkcja krwiotwórcza szpiku kostnego jest tłumiona. Z reguły taka anemia rozwija się w wyniku ekspozycji chemicznej na komórki szpiku kostnego. Może to być agresywne leczenie, chemioterapia, toksyczne zatrucie. Wysoka wrażliwość na leki może być dziedziczna.
  • Przerzedzenie krwi - naruszenie krzepliwości krwi. Zwykle dzieje się tak z brakiem witaminy K lub podczas przyjmowania pewnych leków, które wpływają na skład krwi. W takim przypadku uraz, który spowodował utratę krwi, może nie być znaczący, ale ze względu na fakt, że krew nie krzepnie, występuje duża utrata krwi.
  • Przewlekłe choroby nerek i śledziony, zakłócające proces filtracji i rozkładu starych czerwonych krwinek.

Rodzaje anemii

Niedokrwistość u psów dzieli się według różnych charakterystyk. Na przykład izolowana jest niedokrwistość regeneracyjna i nieregenerująca u psów.

Anemia regeneracyjna u psów jest stanem, w którym organizm jest w stanie samodzielnie uzupełnić utratę krwi. Nieregeneracyjny - stan, w którym organizm samodzielnie radzi sobie z sytuacją.

Możliwe jest także podzielenie niedokrwistości na pierwotne i wtórne. Ale, jak już wspomniano, pierwotna anemia u psów jest niezwykle rzadka.

Objawy anemii u psów

Jeśli niedokrwistość wiąże się z ostrą utratą dużej ilości krwi, określenie jej nie będzie trudne, nawet jeśli mówimy o krwawieniu wewnętrznym. Stan zwierzęcia pogorszy się gwałtownie, aż do utraty przytomności. Sytuację komplikuje fakt, że w tym przypadku konieczne jest działanie bardzo szybko, w przeciwnym razie możesz nie mieć czasu na uratowanie zwierzęcia.

W innych przypadkach rozpoznanie niedokrwistości może być trudne. Najważniejszymi objawami mogą być bladość błon śluzowych. Ich kolor staje się bladoróżowy, a nawet prawie biały. Ponadto zwierzę staje się bardziej ospałe, szybko zmęczone, słabnie.

Niedokrwistość hemolityczna może objawiać się żółtaczką i towarzyszy jej wzrost stężenia bilirubiny we krwi i moczu.

Znacznie jaśniejsze i wyraźniejsze oznaki pojawiają się w przypadku niedokrwistości autoimmunologicznej:

  • duszność
  • wymioty, biegunka,
  • zwiększenie ilości moczu
  • zwiększone pragnienie
  • gorączka.

Diagnostyka

Jeśli właściciel podejrzewa niedokrwistość swojego zwierzaka, najpierw weterynarze wykonają badanie krwi, sprawdzając ilość hemoglobiny we krwi. Ten wskaźnik pozwala z całą pewnością stwierdzić, czy pies ma problemy z anemią.

Diagnoza ta jest jednak mało prawdopodobna, ponieważ bardzo ważne jest dla psów określenie przyczyny rozwoju niedokrwistości. Bez tego niemożliwe będzie znalezienie odpowiedniego leczenia. Preparaty żelaza w większości przypadków mogą być jedynie terapią wspomagającą. Trzeba dokładnie traktować przyczynę, a nie efekt.

Przeprowadzona zostanie analiza moczu, pełna morfologia krwi, test kału do oznaczania pasożytów i biopsja szpiku kostnego w celu zidentyfikowania dokładnej przyczyny. Wszystkie te działania i zidentyfikują źródło choroby.

Leczenie

W przypadku ostrej niedokrwistości spowodowanej utratą krwi wykonuje się transfuzję krwi - transfuzje krwi na anemię u psów. To pozwala szybko wypełnić brak krwi. W niektórych chorobach dziedzicznych stosuje się również transfuzję, ale nie czystą krew, ale jej produkty: osocze, erytrocyty i tak dalej. Możliwe jest również przeszczepienie szpiku kostnego.

W przypadku zatrucia leczenie niedokrwistości u psów jest zredukowane przede wszystkim do odtleniania. Choroby zakaźne są leczone antybiotykami i lekami przeciwwirusowymi. W przypadku infestacji robaków lub inwazji kleszczy, musisz najpierw pozbyć się pasożytów.

Równolegle z eliminacją przyczyny choroby konieczne jest również stymulowanie produkcji nowych czerwonych krwinek i hemoglobiny. Aby to zrobić, psy otrzymują żelazo, potas, fosfor i inne minerały, witaminę K1, kwas foliowy i tak dalej.

Prognozy dla chorych psów

Oprócz leczenia przewidywania zależą całkowicie od przyczyny choroby i ogólnego stanu psa. Tak więc, jeśli przyczyną anemii jest rak, najczęściej prowadzi ona do śmierci zwierzęcia. Dzieje się tak ze względu na osłabienie organizmu poważną chorobą i agresywną chemioterapię.

Ciężkie zatrucie chemiczne również pozostawia psom małe szanse na ujawnienie. Nie oznacza to jednak, że walka o życie i zdrowie zwierzęcia nie ma sensu.

Ale jeśli przyczyną anemii jest zewnętrzne uszkodzenie, a jednocześnie pomoc dla zwierzęcia została dostarczona na czas, to najprawdopodobniej prognozy będą korzystne.

Musimy zrozumieć, że wiele warunków prowadzących do anemii jest prawie niemożliwe do całkowitego wyleczenia. Zwłaszcza jeśli chodzi o choroby dziedziczne. Podczas gdy inne, na przykład, infestacja robakami, chociaż wymagają długotrwałego leczenia, zapewniają możliwość całkowitego wyeliminowania anemii.

Zapobieganie

Niestety, jako takie, zapobieganie anemii nie jest możliwe. Ale jeśli przestrzegasz wszystkich zasad opieki nad zwierzętami, dokonaj wszystkich szczepień w odpowiednim czasie i zatruć pasożyty, ryzyko anemii znacznie się zmniejszy.

Co może powodować dolegliwość?

Niedokrwistość to schorzenie spowodowane utratą lub zniszczeniem dużej liczby czerwonych krwinek. Może wystąpić w przypadku krwawienia wewnętrznego lub zewnętrznego spowodowanego urazem, reakcji na lek lub chorobę: zaburzenia immunologiczne lub rak.

Do objawów niedokrwistości należą: zmęczenie, nietolerancja wysiłku (z trudnościami w poruszaniu się), utrata apetytu, bladość dziąseł, chociaż czasami psy mogą nie mieć żadnych oznak anmei. W ciężkiej niedokrwistości mogą być wymagane transfuzje krwi.

Jeśli Twój pies ma objawy niedokrwistości, nie panikuj. Chociaż ciężka niedokrwistość stanowi zagrożenie dla życia psa i wymaga natychmiastowej opieki weterynaryjnej - w łagodnych przypadkach może być zlokalizowana.

Niedokrwistość rozwija się w czasie, gdy liczba czerwonych krwinek we krwi spada. Ponieważ są odpowiedzialne za transport i dostarczanie tlenu w całym organizmie, niedobór krwinek czerwonych może mieć potencjalnie katastrofalne konsekwencje dla całego systemu podtrzymywania życia zwierzęcia.

Istnieje wiele przyczyn i rodzajów anemii, począwszy od prostej utraty krwi lub zniszczenia krwinek czerwonych w organizmie w trakcie choroby, aż do niezdolności organizmu do samodzielnego wytwarzania wystarczającej liczby czerwonych krwinek.

Leczenie anemii u psów zależy od przyczyny ich występowania.

Objawy anemii u psów

Ponieważ czerwone krwinki przenoszą tlen, który jest ważny dla wszystkich podstawowych funkcji organizmu, najczęstszymi objawami niedokrwistości są letarg i nietolerancja wysiłku fizycznego. Zmniejszony apetyt i bladość błon śluzowych. Łagodna forma anemii nie może być wykryta przez "oko". Konieczne będzie badanie krwi.

Ostateczne wykrycie niedokrwistości występuje w laboratorium. Większość lekarzy weterynarii może wykonać szybki test krwi zwany hematokrytem (PCV). PCV wskazuje procent czerwonych krwinek we krwi. Niedokrwistość rozpoznaje się, gdy PCV psa jest poniżej normalnego zakresu.

U psów najczęstszymi przyczynami anemii są:

  • Utrata krwi spowodowana ciężkim urazem, który powoduje krwawienie (zewnętrzne lub wewnętrzne)
  • Choroba wywołana przez chorobę immunologiczną (stan, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje jej czerwone krwinki)
  • Krwawienie w przewodzie pokarmowym w wyniku choroby lub ciężkiego stanu zapalnego
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego, jako reakcja na niektóre leki, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
  • Choroby zakaźne, w tym niektóre choroby przenoszone przez kleszcze
  • Utrata krwi spowodowana ciężką infestacją pcheł (szczególnie u bardzo małych psów i szczeniąt)
  • Narażenie na toksyny, takie jak trucizna ołowiu lub szczura
  • Rak (może prowadzić do krwawienia w przewodzie pokarmowym lub krwawienia z guza)

Czasami niedokrwistość jest spowodowana brakiem wytwarzania krwinek czerwonych z powodu chorób przewlekłych (na przykład niektórych rodzajów raka lub choroby nerek) lub narażenia na niektóre leki, które mogą zakłócać wytwarzanie czerwonych krwinek.

Wszystkie rasy psów mogą być podatne na anemię.

Leczenie

W przypadku niedokrwistości z powodu ostrego lub przewlekłego uszkodzenia lub utraty dużej liczby czerwonych krwinek, zaleca się transfuzję krwi.

Jak wspomniano wcześniej, ciężka niedokrwistość znacznie zmniejsza zdolność krwi do dostarczania tlenu w całym ciele i, co najważniejsze, do ważnych narządów, takich jak mózg. Dlatego potrzebna jest transfuzja krwi, aby pomóc dostarczyć tlen i składniki odżywcze do głównych narządów i innych części ciała. Czasami wymagane są wielokrotne transfuzje.

Inne metody leczenia niedokrwistości powinny ostatecznie wynikać z podstawowej przyczyny jej wystąpienia.

Wskazania do transfuzji składników krwi u psów

W 1926 r. W Moskwie zorganizowano pierwszy na świecie Instytut Krwiolotransfuzji (obecnie Centrum Badań Hematologicznych Akademii Nauk Medycznych Federacji Rosyjskiej).

Ideologiem jego powstania i pierwszym reżyserem był Aleksander Aleksandrowicz Bogdanow (Malinowski, 1873-1928), lekarz, filozof, polityk, pisarz i wielu innych.

Instytut badał zalety i wady transfuzji krwi, promował wymianę krwi jako metodę nie tylko leczenia wielu chorób.

Do 1875 r. Leonard Landua (L.Landois) odkrył w literaturze kilkaset przypadków transfuzji krwi między zwierzętami, między ludźmi a zwierzętami.

Psy i owce (jagnięta, owce) były głównie używane jako dawcy krwi.

Krew zwierząt przetaczanych do zdrowych i chorych osób spowodowała liczne, w tym śmiertelne, komplikacje, i wtedy właśnie powstał żart, który dotarł do naszych czasów:

Do transfuzji krwi potrzebne są przynajmniej 3 owce: jedna, z której pobierana jest krew, druga - do której jest przetaczana, a trzecia - kto to wszystko robi.

Fizjologiczne zadania krwi to:

  • oddechowy
  • ochronny
  • wymiana
  • funkcja hemostatyczna.

Przetaczanie składników krwi jest metodą leczenia.

Transfuzje krwi powinny być traktowane jako operacja transplantacji tkanki ciała, z wszystkimi wynikającymi stąd konsekwencjami - możliwym odrzuceniem składników komórkowych i osocza krwi dawcy, ryzykiem infekcji wirusowej, bakteryjnej i pasożytniczej, rozwojem allosensebilizacji i innymi reakcjami immunologicznymi. U pacjentów z immunosupresją transfuzja krwi pełnej obarczona jest niebezpieczną reakcją przeszczepu przeciwko gospodarzowi. Ponadto, odbiorca otrzymuje, wraz z komponentem, którego potrzebuje (na przykład, czerwone krwinki), funkcjonalnie uszkodzone płytki krwi, leukocyty, immunoagresywne limfocyty, przeciwciała i antygeny, które mogą powodować powikłania po transfuzji. Dlatego terapia komponentowa jest obecnie szeroko stosowana w praktyce. Zasada transfuzji krwi polega na zastąpieniu brakujących składników krwi u pacjenta odpowiednimi składnikami lub produktami krwi dawcy.

Należy pamiętać, że całkowite zastąpienie istniejącego deficytu składnika komórkowego lub białkowego nie jest konieczne, aw praktyce nie jest to możliwe.

Wskazania do transfuzji krwi:

  • ostra, przewlekła utrata krwi
  • choroby hematologiczne
  • nietrwała anemia
  • koagulopatia

Kliniczne objawy utraty krwi / niedokrwistości:

  • zmniejszenie bcc 2 sek.
  • blady śluz
  • tachykardia

Określa się bezwzględne wskazania i względne wskazania do transfuzji krwi. Przy bezwzględnych wskazaniach bez transfuzji krwi pacjent może umrzeć, na przykład, z masywną utratą krwi, wstrząsem, stanem końcowym. Przeciwwskazania do transfuzji w tym przypadku są praktycznie nieobecne.

W zależności od indywidualnych wskazań stosowane są różne składniki krwi.

Wprowadzenie zamkniętych systemów pobierania krwi w 1960 r. Umożliwiło rozdzielenie krwi pełnej na składniki bez ryzyka uszkodzenia. To z kolei umożliwiło transfuzję składników krwi w izolacji, w zależności od konkretnej sytuacji.

Pełna krew.

Z pilną potrzebą w krytycznych sytuacjach. Jest uważany za płyn zastępczy w przypadku ciężkiego krwawienia. Przedłużone przechowywanie pełnej krwi prowadzi do zmniejszenia aktywności wielu czynników krzepnięcia, płytek krwi i granulocytów (żywotność 24-48 godzin).

Masa erytrocytów.

Masa erytrocytów jest wykorzystywana jako źródło hemoglobiny, a nie jako sposób uzupełniania objętości krwi krążącej. Aby przywrócić BCC w połączeniu z krystaloidami lub koloidami w tej sytuacji.

Podaje się następujące wskazania do przetoczenia nośników gazów krwi:

  1. ostra niedokrwistość z powodu masywnej utraty krwi o 25 - 30% powierzchni podskórnej, której towarzyszy obniżenie poziomu hemoglobiny poniżej 80 g / l, hematokryt poniżej 25% i występowanie zaburzeń krążenia;
  2. przewlekła niedokrwistość; W takim przypadku transfuzję krwi należy traktować jako "ostatnią granicę" terapii i należy ją przeprowadzać zgodnie z najostrzejszymi wskazaniami (np. Białaczka).

Wskazania do transfuzji świeżo mrożonego osocza są następujące:

  1. zespół ostrej rozsianej wewnątrznaczyniowej koagulacji (DIC);
  2. ostra, masywna utrata krwi ponad 30% BCC z rozwojem wstrząsu krwotocznego i DIC;
  3. koagulopatię (zaburzenia krzepnięcia) wywołane niedoborem antykoagulantów fizjologicznych w osoczu;
  4. przedawkowanie pośrednich antykoagulantów;
  5. brak czynników krzepnięcia w wyniku zmniejszenia ich produkcji (choroba wątroby, ostre zapalenie wątroby);
  6. Krwawienie z przewodu pokarmowego

Przeciwwskazania do transfuzji krwi. Przy bezwzględnych wskazaniach przeciwwskazaniem są ciężkie zmiany w układzie sercowo-naczyniowym z niewydolnością krążenia w stopniu II i III, znacznym miażdżycą tętnic, chorobą zakrzepowo-zatorową, wylewem krwi do mózgu, obrzękiem płuc, astmą oskrzelową.

Przeciwwskazania do wskazań względnych obejmują takie stany, w których prawdopodobieństwo niekorzystnych zmian w ciele biorcy z wprowadzeniem krwi dawcy to duże przeciążenie, reakcje alergiczne, zwiększona krzepliwość krwi, powikłania zakrzepowo-zatorowe, itp.

Kiedy wymagana jest transfuzja krwi?

Transfuzja krwi (hemotransfuzja) jest transfuzją chorego zwierzęcia pełnej krwi lub jej składników lub preparatów białkowych osocza.

W weterynarii transfuzja krwi staje się coraz szerzej stosowana.

Wskazaniami do transfuzji krwi są stany związane z ciężką niedokrwistością - zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie liczby białych krwinek, liczba płytek krwi, czynniki krzepnięcia i ostra utrata krwi.

Psy wydzielają więcej niż 13 grup krwi.

Klasyfikacja grup krwi opiera się na identyfikacji dziedzicznych antygenów na powierzchni erytrocytów (czerwonych krwinek). Nazwy grup krwi obejmują również klasyfikację psiego systemu antygenów erytrocytów (DEA), psiego antygenu rytrocytowego.

DEA 1 lub grupa A są reprezentowane przez ścieżki: ujemne, DAE 1.1, 1.2 i 1.3.

Najczęściej spotykane wśród populacji psów (90%), a jeśli pies ma tylko ten antygen, uważa się go za uniwersalnego dawcę.

Mniej powszechne u psów (25% w populacji chartów).

Istnieje około 8-20% psów. Przeciwciała przeciwko tej grupie krwi wykryto u psów, ale nie wywoływały one rozwoju ostrej reakcji hemolitycznej. Widoczne jest tylko przedwczesne starzenie się erytrocytów.

Źle studiowane u psów.

U kotów istnieją 3 grupy krwi - A, B i AB. Najczęściej stosowaną grupą krwi jest A, rzadziej B (zazwyczaj w kotach brytyjskich krótkowłosych, Devon Rex, himalajskich i perskich), grupa AB jest niezwykle rzadka.

W przeciwieństwie do psów, krew kotów zawiera przeciwciała w stosunku do antygenów erytrocytów w wystarczająco dużej liczbie, więc niekompatybilna transfuzja krwi powoduje reakcje niekompatybilności - niszczenie czerwonych krwinek, hemolizę lub zszywanie krwinek czerwonych, hemoaglutynację.

Do transfuzji:

• Krew pełna ze środkiem konserwującym zapobiegającym koagulacji pozanaczyniowej (glugicir, cytrynian sodu). Krew pobierana jest od dawcy do sterylnego naczynia, gdzie jest mieszana z glugicirem i dodatkowo izotonicznym roztworem chlorku sodu.

• Oddzielne frakcje elementów formy (płytka, masa erytrocytów, plazma). W tym przypadku pożądaną frakcję oddziela się przez rozdzielenie, miesza się z izotonicznym roztworem chlorku sodu i wstrzykuje do organizmu.

Pierwsza transfuzja krwi u psów z reguły nie powoduje poważnych powikłań ze względu na słabo wyrażone właściwości antygenowe. Jednak w niektórych przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, swędzenie itp. (zwykle przed transfuzją krwi), które mogą rozwinąć się natychmiast (wczesna reakcja) i kilka dni później (późna reakcja).

Aby uniknąć tych komplikacji, konieczne jest przeprowadzenie testów na zgodność grupową i indywidualną. W tym celu konieczne jest dodanie 0,1 ml czerwonych krwinek dawcy do 1 ml surowicy biorcy. Reakcję przeprowadza się na szkle w temperaturze 22-250 ° C. rozliczanie odbywa się za 5 minut.

W przypadku braku aglutynacji można przejść do testu biologicznego dla indywidualnej zgodności.

Test biologiczny dla indywidualnej zgodności przeprowadza się przez transfuzję strumieniową 10-15 ml krwi w ciągu 3 minut dla dużych ras psów i 3-5 ml dla małych. Test przeprowadza się trzy razy.

W tym samym czasie zwierzę mierzy, jeśli to możliwe, ciśnienie krwi, tętno, liczbę ruchów oddechowych przed transfuzją i 10-15 minut po wstrzyknięciu krwi.

Lęk zwierzęcia, duszność, tachykardia lub arytmia, spadek ciśnienia, wymioty, pojawienie się bólu wskazują na niekompatybilność przetoczonej krwi.

Krew pobierana jest od zwierzęcia przez nakłucie żyły przy pomocy grubej igły i wlewanie jej do fiolki z przygotowanym środkiem konserwującym. Aby zapobiec krzepnięciu krwi w układzie, należy go wcześniej przepłukać roztworem heparyny lub glugitsiru lub wprowadzić heparynę do dawcy.

Jeśli to konieczne, środki uspokajające są wcześniej podawane zwierzęciu-dawcy. System pobierania krwi nie powinien być dłuższy niż 25-30 cm, ponieważ Krew psów jest podatna na nadmierną koagulację i, z dłuższą rurką, koaguluje w układzie. Naczynie do pobierania krwi musi być stale wstrząsane w celu wymieszania krwi i środka konserwującego.

Transfuse kroplówka krwi z szybkością 40-60 kropli / min.

Bez uszczerbku dla zdrowia zwierzęcia krew może być pobierana w ilości 15-20 ml / kg. Powtórne pobieranie krwi można wykonać w ciągu 1,5-2 miesięcy.

Często transfuzja krwi jest procedurą powtarzalną. Średnio potrzeba 3 do 5 transfuzji, aby odzyskać zwierzę po ciężkiej niedokrwistości. Częstotliwość transfuzji krwi, ich objętość jest obliczana indywidualnie w każdym indywidualnym przypadku. Całkowita objętość krwi przetoczonej średnio 20 ml / kg.

Wskazania do transfuzji krwi:

  • Ciężkie obrażenia z miażdżącą tkanką
  • Niedokrwistość przeciwko chorobom pasożytniczym i chorobom zakaźnym
  • Intensywna operacja
  • Choroby związane z zaburzeniami krzepnięcia krwi (zespół DIC)
  • Ostra, masywna utrata krwi

Jakie zwierzęta mogą być dawcami?

Dawcy psów

  • Masa ciała nie mniejsza niż 15 kg
  • Wiek od 2 do 8 lat
  • Spokojna postać
  • Hematokryt powyżej 40
  • Regularne szczepienia
  • Brak chronicznych i pasożytniczych chorób (potwierdzone laboratorium)
  • Klinicznie zdrowy

Koty - dawcy

  • Masa ciała nie mniejsza niż 3 kg
  • Wiek od 2 do 8 lat
  • Spokojna postać
  • Hematokryt powyżej 35
  • Regularne szczepienia
  • Klinicznie zdrowy
  • Brak chorób wirusowych (wirus białaczki, wirus niedoboru odporności i koronawirus)