Zapalenie jelit u psów

Zapalenie jelit u psów jest stosunkowo nową dolegliwością, ale już podbił "rozgłos". Pod koniec XX wieku, kiedy odnotowano pierwsze przypadki zapalenia jelit u psów, większość zwierząt domowych zmarła z powodu braku odporności. A dzisiaj choroba ta zabija więcej zwierząt niż z powietrza. Co to za choroba i czy można ochronić przed nią ukochanego zwierzaka?

Kto jest zagrożony zakażeniem zapaleniem jelit

Zapalenie jelit jest chorobą zakaźną, która powoduje zapalenie narządów przewodu pokarmowego i wpływa na środkową warstwę mięśnia sercowego, mięśnia sercowego.

Najczęściej choroba jest diagnozowana u osób w wieku od dwóch miesięcy do roku. Według statystyk, z tej choroby zabija 12% chorych zwierząt, wśród szczeniąt liczba ta wzrasta do 30%. Jeśli suka, która urodziła, nie jest szczepiona, tylko 20% szczeniąt ma szansę na przeżycie z zapaleniem jelit. W przypadku infekcji, płeć, przynależność do konkretnej rasy i inne wskaźniki nie mają znaczenia.

We współczesnej medycynie opracowano specjalne szczepionki przeciw zapaleniu jelit. Z czasem zaszczepione zwierzę staje się niezwykle rzadkie, ale infekcja jest nadal możliwa. Ponadto, zaszczepiony pies znacznie łatwiej toleruje chorobę i, w większości przypadków, oprócz wspomagania terapii, nie będzie wymagane żadne inne leczenie.

Zakażenie występuje u zarażonych zwierząt, a także ich ekskrementów, wydzielania śliny i moczu, w których chorobotwórcze bakterie mogą trwać nawet półtorej tygodnia. Wirus jest odporny na atak chemiczny, wysokie temperatury (do 60 ° C) i środowiska kwaśne. W temperaturze pokojowej nie może umrzeć przed upływem sześciu miesięcy.

Rodzaje zapalenia jelit u psów

Istnieją dwa rodzaje choroby - parwowirus i koronowirus.

Pierwszy typ wirusa, raz w organizmie, wpływa na odcinki jelitowe lub tkankę serca, ale oba z nich są często dotknięte. Wirus zaczyna się szybko namnażać w komórkach jelitowych, co prowadzi do ich zniszczenia. Po przejściu do układu krwionośnego wpływa negatywnie na ściany naczyń krwionośnych, zmieniając ich strukturę. Skład krwi ulega również znacznym zmianom i znacznie wcześniej niż manifestacja pierwotnych objawów choroby.

Błony śluzowe przewodu pokarmowego stają się czerwone, a następnie ulegają erozji. Wszystkie te efekty są nieodwracalne i powodują najsilniejsze zatrucie organizmu zwierzęcia i jego wyczerpanie.

Parwowirus rozwija się szybko w rosnącym organizmie, ponieważ podział komórek ma pozytywny wpływ na jego wzrost. Dlatego ryzyko śmierci w parwowirusie jest wysokie u szczeniąt.

Koronawirus, w przeciwieństwie do zapalenia jelit parwowirusa, nie infekuje komórek krypt, dlatego jego objawy są lżejsze, a kończy się śmiercią zwierzęcia znacznie rzadziej. Ale w tym przypadku wszystko zależy od szybkiej opieki medycznej.

Koronawirus jest przenoszony tylko przez kał, ale ryzyko infekcji jest nadal wysokie, ponieważ psy mogą dotykać stolca, a także miejsce, w którym się znajdują i przenosić wirusa do domu.

Objawowe objawy zapalenia jelit

Istnieje kilka postaci tej choroby - jelitowe, serca i mieszane zapalenie jelit. W każdym przypadku choroba postępuje szybko.

Istnieje wiele wspólnych znaków dla wszystkich form:

  • wymioty w postaci białej piany;
  • wymioty wielokrotne, z przerwą 30-40 minut;
  • apetyt zagubił się w psie;
  • zwierzak leży prawie cały czas, nie zwracając uwagi na innych;
  • niewielka poprawa stanu występuje tylko podczas chodzenia.

Innym ważnym objawem zapalenia jelit u psów jest biegunka. Pies nie może powstrzymać chęci do wypróżnienia, stolec staje się wodnisty, chęć jest częsta. Ze stołka emanuje zgniły zapach. W takim przypadku kał może mieć dowolny kolor - od żółtawego do czerwonego. Zaczerwienienie odchodów nie jest związane z wnikaniem krwi do nich, nabywają one podobny kolor z homogenizowanych erytrocytów, które przenikają do kału z uszkodzonych ścian naczyń. A to znak, że zwierzę nie może zostać uratowane.

Zapalenie jelit jelitowych może występować u psów w każdym wieku. W organizmie wirus zachowuje się agresywnie, niszczy błony śluzowe jelit, co prowadzi do martwicy tkanek i wtórnej infekcji.

Jelitowej postaci choroby towarzyszą osłabienie, letarg zwierzęcia domowego, podczas gdy temperatura ciała nie wzrasta lub występuje niewielki wzrost.

W niektórych przypadkach pies nie wydziela obecności choroby, dobrze się zjada i jest aktywny, ale jeśli zostanie pogłaskany po bokach, usunie ogon między tylnymi łapami i zgniecie grzbietu, co sygnalizuje ból.

Ponadto, w przypadku jelitowego zapalenia jelit zwierzę domowe może być zaniepokojone z powodu silnych bolesnych objawów, trudno mu leżeć w jednej pozycji.

Jeśli szczeniak urodzony z nieszczepionej suki jest zarażony, wówczas w większości przypadków choroba rozwija się natychmiast, a zwierzę umiera w ciągu jednego do trzech dni.

Gdy obserwuje się zapalenie jelit serca, letarg i senność zwierzęcia. Pies może nie odczuwać silnego bólu, ale często ryczy w żołądku. Wraz z rozwojem choroby pojawiają się objawy niewydolności serca:

  • niedostrzegalny oddech lub, przeciwnie, głośny, ciężki;
  • błony śluzowe nabrały bladego lub niebieskawego zabarwienia;
  • puls ledwo namacalny;
  • kończyny pet rosną zimne.

W przypadku tej dolegliwości większość przypadków jest śmiertelna z powodu ostrej niewydolności serca.

Leczenie zapalenia jelit u psów

Powstaje pytanie: "Jak leczyć zapalenie jelit u psa?". Zapalenie jelit jest niebezpieczną i podstępną chorobą, więc każde opóźnienie jest pewną śmiercią dla twojego ukochanego zwierzaka. Im szybciej właściciel zwróci się o pomoc medyczną i rozpocznie się kompleksowa terapia, tym większa szansa, że ​​pies wyleczy.

Jedną z ważnych zasad jest to, że jeśli zauważysz objawy zapalenia jelit u psa, nie powinieneś go karmić. Post w tym przypadku jest ogromną pomocą w walce z chorym organizmem z chorobą, ponieważ asymilacja żywności wymaga pewnych sił i znacznych kosztów energii. Ale musisz podlać psa i jak najwięcej. Do tej idealnej przegotowanej wody, schłodzonej do temperatury pokojowej.

Jeśli chodzi o terapię medyczną, składa się z całego szeregu środków:

  • sulfonamidy przeciwdrobnoustrojowe;
  • użycie środków do zapobiegania niewydolności serca;
  • terapia antybiotykowa;
  • Blokada Novocainic;
  • wprowadzenie kroplówki oznacza zapobieganie odwodnieniu.

Gdy stan zwierzęcia ustabilizuje się, możesz zacząć podawać niewielką ilość pokarmu, mogą to być następujące produkty:

  • kasza ryżowa gotowana wyłącznie na wodzie;
  • makaron;
  • gotowane chude ryby, bez kości;
  • ser;
  • buliony mięsne i rybne;
  • produkty mleczne - twarożek, kefir, śmietana 10%, varenety, ryazhenka.

Do jedzenia można dodać posiekane jajko na twardo.

Zabronione jest karmienie psa kwaśną śmietaną, surowym mięsem, rybą podczas choroby. Nie podawaj mleka jako napoju. Wszystkie te produkty mogą wywoływać nawracające procesy wirusowe w organizmie.

Kompleksowe leczenie zapalenia jelit u psów obejmuje także stosowanie lewatyw oczyszczających i płukanie żołądka. Właściciele zwierząt powinni wiedzieć, że na pierwszych, nawet najbardziej nieistotnych oznakach tej choroby konieczne jest wykonanie zwierzęcej lewatywy. Nawet jeśli strach będzie daremny, w przypadku zapalenia jelit lepiej jest być bezpiecznym. Nadmanganian potasu (nadmanganian potasu) jest odpowiedni jako roztwór lewatywy. Ilość płynu jest obliczana na podstawie masy psa.

Algorytm tej procedury jest następujący:

  • W przypadku dużego zwierzęcia przyjmuje się zwykłą strzykawkę, a na małą można użyć dużej strzykawki bez igły.
  • Końcówka narzędzia jest pomazana wazeliną lub tłustym kremem dla dzieci.
  • Wprowadź początkowo 100 ml, a następnie powtórz podawanie.
  • Zwierzę opuści masy kałowe. Konieczne jest wprowadzenie roztworu do momentu zastąpienia kału wodą.

Ta procedura pomoże oczyścić organizm z toksyn i zapobiec ich wchłanianiu do krwi.

Często zapalenie jelit przebiega bez biegunki i często bardzo trudno jest ją zidentyfikować we wczesnych stadiach. Musisz bardziej uważnie monitorować stan zwierzaka. Jeśli szczeniak staje się ospały, wykazuje nadmierny lęk, nie dotyka jedzenia i trwa dłużej (młode osoby nie mają takiego zachowania), należy skonsultować się ze specjalistą. A jeśli wymioty z białą pianą łączą się ze wszystkim, to jest to pewna oznaka zapalenia jelit. A jeśli zwierzak jest drogi właścicielom, nie powinieneś oczekiwać najgorszego, ale musisz natychmiast dostarczyć go do kliniki weterynaryjnej na leczenie.

Leczenie zapalenia jelit u psów i szczeniąt

Zapalenie jelit występuje dość często, charakteryzuje się procesem zapalnym w jelicie. Jest to niebezpieczna choroba, która może dotyczyć zarówno młodych zwierząt, jak i dorosłych. Zapalenie jelit u szczeniąt jest znacznie częstsze niż u dorosłych psów. Problem może być wirusowy, a nie wirusowy.

Częściej pierwsza opcja. Patogen dostaje się do organizmu zwierzęcia przez ślinę lub kał. Nie można natychmiast rozpoznać problemu, dopiero po okresie inkubacji (od 2 do 5 dni) pierwsze objawy zapalenia jelit przejawiają się u szczeniąt i psów.

Zapalenie jelit u psów jest klasyfikowane zgodnie z uszkodzeniem lub patogenem. W pierwszym przypadku występują dwa rodzaje chorób:

  1. Podstawowy. Jeśli choroba dotyczy tylko przewodu pokarmowego, określa się ją mianem pierwotnego zapalenia jelit.
  2. Wtórny. Gdy zapalenie jelit nie jest główną chorobą, a jedynie objawem innej choroby, jest wtórne zapalenie jelit.

Ze strony patogena można wyróżnić kilka rodzajów wirusowego zapalenia jelit u psów.

Parvovirus

Choroba atakuje jelita i tylko w niektórych przypadkach cierpi mięsień sercowy. Istnieją dwie formy choroby:

  1. Jelita. Wpływa na zwierzęta każdej rasy i wieku. Postępuje szybko. Temperatura wzrasta najpierw (dość przy 0,5-1 stopnia, łatwo ją przeoczyć), a następnie maleje (po 1-2 dniach).
  2. Cordial. Objawia się u szczeniąt do trzech miesięcy. Patogen wchodzi do mięśnia sercowego, praca płuc i serca jest zaburzona. Może powodować nieodwracalne uszkodzenie serca. Ważne jest, aby natychmiast zauważyć problem, w przeciwnym razie szczeniak może umrzeć.

Bakteryjny

Kilka rodzajów bakterii może powodować bakteryjne zapalenie jelit.

Salmonella

Na świecie istnieje ponad 2000 rodzajów salmonelli, które można zbierać wraz z wodą lub surowym / zepsutym jedzeniem. Szczególnie niebezpieczne są mięso (surowe) świnie i kurczak. Objawy: bulgotanie dźwięków w żołądku, biegunka, wymioty, gorączka. Pierwsze objawy będą widoczne w pierwszych 1-2 dniach po zakażeniu.

Symptomatycznie salmonelloza jest podobna do innych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, więc tylko lekarz prawdopodobnie będzie w stanie określić chorobę po wykonaniu niezbędnych testów.

Campylobacter

Zrozum, że ciało zwierzęcia zaatakowanego przez te bakterie może być zauważalnym objawem - obfitą biegunką. Mogą dostać się do organizmu przez kał lub brudną wodę. Bakterie są destrukcyjne dla młodych ludzi (do 5 miesięcy). Po zauważeniu pierwszych objawów (biegunka, wymioty, gorączka), natychmiast wezwij lekarza weterynarii. Chore zwierzątko dostanie antybiotyki, leki na biegunkę, może założyć IV. Proces odzyskiwania i rehabilitacji jest długi.

Clostridia

Niewłaściwa dieta i długotrwały stres mogą być przyczyną Clostridiów. Objawy są podobne do innych chorób zakaźnych: letarg, biegunka, brak apetytu, nudności, wymioty. Antybiotyki mogą pomóc rozwiązać problem. Ale nie powinieneś przeprowadzać terapii w domu, aby nie mylić z dawką, lepiej natychmiast wezwać lekarza.

Aby uniknąć bakteryjnego zapalenia jelit i podobnych chorób, uważnie obserwuj, co je pies. Nie podawaj mu surowego mięsa i nie pozwól mu zjeść czegoś poza domem, ponieważ nie wiesz, jak niebezpieczny jest ten produkt.

Koronawirus

Gdy koronawirusowe zapalenie jelita u psów wpływa na szczyty kosmków jelita. Choroba występuje w dwóch postaciach:

  1. Łatwo Nie jest to niebezpieczna forma choroby. Rozwija się powoli, dorośli nie umierają z tego powodu, przypadki śmierci ze szczeniętami są rzadkie.
  2. Ostro Rozwija się szybko, jeśli nie ma koniecznego leczenia, zaczynają się powikłania w postaci wtórnego zakażenia jelit i związanych z nimi chorób. Szczenięta mogą umrzeć, psy często umierają nawet do 6 miesięcy.

Przeczytaj więcej o tym, jak leczyć zapalenie jelit u psów, przeczytaj ten artykuł.

Czasami psy mogą rozwinąć przewlekłą postać zapalenia jelit. Metabolizm jest zaburzony, ciało zaczyna się zmniejszać. Bez względu na formę choroby zwierzęcia, należy skonsultować się z lekarzem, w przeciwnym razie wirus będzie się rozwijać, konsekwencje mogą być śmiertelne.

Istnieje również niezakaźne (nie-wirusowe) zapalenie jelit. Wydaje się być podobny do zakaźnego typu (biegunka, wymioty itp.), Więc nie można tego przegapić.

Symptomatologia

Tylko weterynarz może przypisać leczenie zapalenia jelit u psów, niemożliwe jest to zrobić w domu. Ale aby zrozumieć, co się stało ze zwierzęciem i jak się zachować, lepiej znać objawy każdego rodzaju choroby.

Parvovirus

W przeciwieństwie do innych rodzajów zapalenia jelit, parwowirus nie "napędza" temperatury, ani gorączki. Dlatego wielu właścicieli zwierząt nie zdaje sobie sprawy, że problem jest bardzo poważny, odpisują objawy na proste zatrucie. Takie zachowanie może prowadzić do poważnych komplikacji i śmierci zwierzęcia. Główne objawy parvoviral enteritis:

  • ból brzucha (można to zauważyć, jeśli dotkniesz lub udusisz psa);
  • wymioty;
  • biegunka;
  • silny zapach wymiotów i kału.

We wczesnych dniach objawy nie są zbyt przerażające, ale stopniowo problem jest pogarszany. Zwierzę będzie miało biegunkę, ale początkowo jest wodniste i przezroczyste, zapach jest nieprzyjemny. Przez 2-3 dni biegunka może być krwią, pies będzie jęczał od jakiegokolwiek dotyku do żołądka, zaczną się silne wymioty (czasem z krwią).

Śmierć dorosłego może wystąpić w ciągu 5-7 dni, szczeniak umiera w ciągu 1-3 dni.

Bakteryjny

Bakteryjne zapalenie jelit występuje u dorosłych lub starszych psów. Przyczyny - złe odżywianie lub miłość do ulicznych "gadżetów". Główne objawy:

  • letarg;
  • wymioty;
  • biegunka (czasami z krwią);
  • ból brzucha;
  • szybka utrata masy ciała;
  • nudności;
  • słabość;
  • gorączka.

Ważne jest, aby natychmiast udać się do kliniki, nowoczesna medycyna weterynaryjna szybko określa, która bakteria spowodowała złe samopoczucie psa. Im szybciej przejdziesz testy, tym szybciej lekarz przepisze leczenie.

Koronawirus

Symptomatologia tego typu zapalenia jelit jest podobna do parwowirusa. Głównymi objawami są biegunka i wymioty, ale w przeciwieństwie do parwowirusów nie mają krwi. Dorosłe zwierzęta tolerują chorobę stosunkowo łatwo, a szczenięta mogą być długie i trudne do zranienia, trudno jest znieść okres powrotu do zdrowia.

Zarówno dorosły, jak i mały pies potrzebują odpowiedniego leczenia, w tym antybiotyków i leków przeciwwirusowych. Na tle koronowirusów może rozwinąć się wtórna infekcja (bakterie chorobotwórcze) i potrzebny jest antybiotyk, aby z nią walczyć.

Choroba może być łagodna lub ciężka. W pierwszym przypadku objawy mogą nie występować lub będą nieznaczne (letarg, senność, słaby apetyt).

Odporność na zwierzęta może poradzić sobie z samym problemem, ale nie ma na to nadziei. Zauważając najmniejszą zmianę w zachowaniu zwierzaka, zdaj egzamin u lekarza.

Jeśli problem jest ostry, objawy będą widoczne:

  • biegunka;
  • wymioty;
  • odrzucenie żywności i wody;
  • gorączka.

Nie wirusowe

Najpierw pojawia się biegunka (śluz z pianką). Gdy choroba postępuje, krew pojawia się w kale, zapach jest silny i nieprzyjemny. Nie zauważyć objawów niewirusowego zapalenia jelit jest niemożliwe.

Zwierzę próbuje uwolnić przewód pokarmowy, więc pojawiają się wymioty. Może mieć żółć i krew. Zwierzę zaczyna gwałtownie tracić na wadze, nie chce jeść i pić, dlatego staje się bardzo słaby, praktycznie nie wstaje, ciągle śpi. Ma bóle brzucha, więc pies może skomleć z powodu jakiegokolwiek dotyku.

Zapalenie jelit u dzieci

Często wirusowe zapalenie jelit występuje u młodych zwierząt, a dorosłe psy cierpią na chorobę bakteryjną. W większości przypadków szczenięta "pobierają" koronowirusa lub zapalenia jelit wywołane parwowirusem.

Symptomatologia nie różni się od tej u dorosłych. Różnica polega na tym, że małe psy trudniej tolerują chorobę i mogą umrzeć, jeśli nie zostaną zauważone na czas.

Powody

Istnieje kilka głównych przyczyn pojawienia się choroby.

Brak szczepień

Ryzyko zakażenia u szczenięcia urodzonego przez niezaszczepioną samicę jest bardzo duże. Może "złapać" wirusa, nawet po prostu bawiąc się zarażonym zwierzęciem lub węsząc w kale. Zarażony pies zacznie infekować inne zwierzęta, więc podczas leczenia konieczne będzie wysłanie go do kwarantanny.

Dlatego też należy wymagać szczepienia przeciw zapaleniu jelit u małych szczeniąt. Są robione w klinice, przy użyciu specjalnej szczepionki, w korzystnym wieku - 8-16 tygodni od urodzenia.

Pasożyty

Helminthy przynoszą zwierzęciu wiele problemów (problemy z apetytem, ​​wyczerpaniem, wymiotami, zapaleniem jelit itp.), Więc nie powinieneś traktować ich jako zwykłych. Tak, psy mają ten problem - niezbyt często, ale trzeba z nim walczyć.

Choroby zakaźne

W tym przypadku zapalenie jelit jest objawem. Aby pozbyć się problemu, musisz wyleczyć chorobę.

Ostra zmiana diety

Niemożliwe jest ostre przełożenie psa z jedzenia na naturalną żywność i odwrotnie, może to spowodować wiele problemów zdrowotnych. To samo dzieje się, gdy nagle przestajesz karmić smażone lub tłuste potrawy dla psa. Dokonaj przejścia stopniowo.

Osłabiona odporność

Słaba odporność prowadzi do wielu chorób. Prawidłowe odżywianie i kompleks witamin wykonają swoją pracę, wkrótce nie będzie żadnych oznak problemów.

Złe odżywianie

Pies musi jeść w tym samym czasie. Żywność, czy to żywność, czy zwykła żywność, powinna być świeża i zdrowa. Jeśli zastosujesz się do tych zasad, nie pojawią się żadne problemy.

Zła temperatura żywności

Nie wszyscy właściciele psów wiedzą, że temperatura jedzenia ma znaczenie. Zbyt gorąca lub zimna żywność może powodować zapalenie jelit i inne choroby przewodu żołądkowo-jelitowego.

Niektórym przyczynom można zapobiec, jeśli zwierzę jest monitorowane prawidłowo i okresowo testowane w klinice weterynaryjnej.

Właściwa dieta

W pierwszych dniach choroby pies nie chce jeść - jest to normalne, nie trzeba pchać jedzenia siłą. Kiedy ma trochę w sobie, pojawia się apetyt, ale nie musisz podawać zwierzęciu wszystkiego, jedzenie powinno być lekkie i dietetyczne. Zaniedbanie tej porady spowoduje konsekwencje, pies może zacząć wymiotować, istnieje ryzyko powikłań. Pierwsze 2-3 dni, let's pet:

  • kasza ryżowa, gotowana w wodzie;
  • rosół z kurczaka;
  • dużo czystej zimnej wody.

W ciągu 4-5 dni dodaj do diety zwierzęcia:

  • chude mięso;
  • twarożek;
  • nisko tłuszczowy kefir.

Podzielić dzienną dawkę jedzenia na 5-6 przyjęć, ułamkowe posiłki przyniosą korzyść pacjentowi. Wszystkie produkty muszą być świeże i naturalne. Upewnij się, że jedzenie nie jest gorące lub bardzo zimne.

Jedna właściwa dieta nie wystarcza na biegunkę, więc musisz zażywać leki, które poprawiają mikroflorę jelit.

Leczenie

Pomimo faktu, że istnieje kilka rodzajów chorób, są do siebie podobne. Dlatego możemy zidentyfikować główne metody radzenia sobie z zapaleniem jelit:

  1. Enemy. Pomagają oczyścić jelita z toksycznych mas kałowych.
  2. Droppers. Skuteczne w przypadku odwodnienia, które z pewnością pojawi się, ponieważ choroba wywołuje wymioty i biegunkę.
  3. Antybiotyki. Pomaga zapobiegać rozwojowi bakterii, zmniejsza ryzyko powikłań.
  4. Roztwory soli fizjologicznej. Przywróć równowagę woda-sól. Jest to kolejna przydatna metoda walki z odwodnieniem.
  5. Enterosorbents. Stosuje się węgiel aktywowany, walczy z toksynami.
  6. Lek przeciwbólowy Pomaga w łagodzeniu bólu brzucha.
  7. Leki wspomagające serce. Szczenięta i starsze psy są szczególnie potrzebne w takich przygotowaniach.
  8. Witaminy. Utrzymaj ciało jako całość. Witaminy nie dają natychmiast, ale tylko wtedy, gdy zwierzę zaczyna się odzyskiwać.

Wiedząc, jakiego rodzaju choroba ma pies, możesz wybrać właściwą metodę leczenia:

  1. Bakteryjny Potrzebujesz diety, antybiotyków i specjalnych leków do walki z biegunką.
  2. Parvovirus. Leczenie polega na odpowiednim odżywianiu, przyjmowaniu leków wspomagających pracę serca i lekach poprawiających mikroflorę jelitową.
  3. Coronovirus. Będziesz potrzebował leków, aby wzmocnić odporność i walczyć z biegunką. Konieczne jest przestrzeganie właściwego systemu odżywiania i picia.
  4. Nie wirusowe. Potrzebujesz diety i środków do poprawy mikroflory. Ulgę w bólu może pomóc w łagodzeniu bólu.

Jeśli podejrzewasz zapalenie jelit, wykonaj następujące czynności:

  • oddzielić chorego psa od innych zwierząt domowych i członków rodziny;
  • okresowo mierzy temperaturę zwierzęcia;
  • upewnij się, że pies był czysty, natychmiast usuń cały wypływ;
  • zmieniaj wodę okresowo;
  • spójrz na odchody zwierzęcia (zwróć uwagę, jeśli pojawią się w nim zmiany);
  • nie można zmusić zwierzęcia do jedzenia, ale konieczne jest picie zwierzęcia (można podlewać młode za pomocą strzykawki).
Nie zalecamy leczenia zwierząt w domu, samoleczenie może prowadzić do powikłań lub śmierci, dlatego najlepiej jest natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Konsekwencje i prognozy

Nawet jeśli choroba była stosunkowo łatwa, nie ma gwarancji, że gdy pies zachoruje, nie będzie żadnych komplikacji. Częste powikłania po zapaleniu jelit:

  1. Utykanie. Problem znika w ciągu 2-3 miesięcy, czasami w ciągu roku. Ale jeśli u starszych psów pojawi się utykanie, może pozostać na zawsze.
  2. Niepłodność Niepłodność, jak utykanie, może być zarówno tymczasowa, jak i permanentna.
  3. Choroba serca. Od tego często cierpią psy, które miały zapalenie jelit, gdy były szczeniąt (w 1-3 miesięcy). Rzadziej problem dotyczy psów dorosłych.
  4. Polipy w jamie ustnej. Problem został rozwiązany chirurgicznie.
  5. Problemy z rozwojem. Powikłanie dotykające młodzież. Jeśli pies zachoruje w młodym wieku, może być bardzo wolny w rozwoju. Z biegiem czasu sytuacja się poprawia.

Oczywiście wiele zależy od tego, kiedy choroba została odkryta, jak została potraktowana iw jakiej formie (łagodna lub ostra) minęła. Większość powikłań ustępuje w ciągu roku po wyleczeniu, niektóre mogą trwać całe życie. Jeśli choroba jest "przywiązana" do szczenięcia, to, co najważniejsze, zidentyfikować ją i wyleczyć na czas. Jeśli przeżyje, wszystko będzie dobrze.

Starsze psy często mają powikłania, ale jeśli organizm jest utrzymywany z witaminami i lekami, pies będzie czuł się normalnie.

Zapobieganie

Proste środki zapobiegawcze pomogą zapobiec nawrotom zapalenia jelit:

  1. Nie pozwól, aby matka, która szła ulicą, natychmiast dostała szczeniaki. Najpierw posmaruj się środkiem dezynfekującym.
  2. Zaszczep się. Pierwsze szczepienie wykonuje się w ciągu 2-4 miesięcy, a następnie co roku.
  3. Nie pozwól szczeniakom na zewnątrz przed szczepieniem.
  4. Często czyść swoje zwierzęta.
  5. Nie pozwól zwierzęciu bawić się z innymi psami na ulicy.
  6. Zobacz, co je pies.
  7. Okresowo przeprowadź kontrolę u weterynarza.
  8. Przeprowadzić profilaktyczne leczenie robaków.
  9. Nie podawaj swojemu psu gorącego lub zimnego jedzenia.
  10. Upewnij się, że zwierzę nie je na ulicy.

Nawet przestrzegając tych zasad, nie możesz być w 100% pewien, że zwierzę nie "złapie" choroby, ale możesz znacznie zmniejszyć ryzyko infekcji.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Zapalenie jelit u psów: leczenie, objawy, przyczyny, szczepienia profilaktyczne

Zapalenie jelit o charakterze wirusowym należy do pięciu najczęstszych i najniebezpieczniejszych chorób zakaźnych psów. Nazywa się je często wirusami jelitowymi, ale w rzeczywistości, podobnie jak porażka układu pokarmowego, wpływają na nerki, wątrobę, serce i wiele innych narządów. Choroba musi zostać szybko zdiagnozowana, a leczenie musi być dostarczone w odpowiednim czasie, ponieważ ryzyko zgonu jest bardzo wysokie.

Mechanizmy rozwoju wirusowego zapalenia jelit u psów

Choroba atakuje psy w każdym wieku i każdej rasie - jedyną różnicą jest przebieg i prawdopodobieństwo wyzdrowienia. Uważa się, że śmiertelnie niebezpieczne zapalenie jelit uważa się za małe szczenięta w wieku 2-14 tygodni, niebezpieczne - w wieku od 20 tygodni do roku, względnie nieszkodliwe i uleczalne - w przypadku starszych psów. Wirus nie ma predyspozycji do rasy, jednak odnotowano, że psy Whippet, Dobermany i psy rasy East European Shepherd cierpią na więcej chorób niż inne rasy.

Grupa wirusowych chorób jelitowych łączy w sobie trzy typy zapalenia jelit (w zależności od patogenu):

  • rotawirus;
  • coronovirus;
  • parvovirus.

Wszystkie trzy gatunki mają wspólne drogi zakażenia, tę samą klinikę i taki sam schemat leczenia. Główną różnicą jest nasilenie choroby: w tej rasie parwowirusowe zapalenie jelit "wygrywa", co jest uważane za najbardziej niebezpieczne dla psów i podkreślane przez weterynarię.

Nasilenie choroby określają trzy główne czynniki:

  • ilość wirusa, który dostał się do organizmu i jego siłę;
  • stan zdrowia psa w okresie infekcji;
  • obecność lub brak współistniejących nieprawidłowości jelitowych.

Celem wirusów w ciele psa są komórki w okresie aktywnego wzrostu i przy aktywnym metabolizmie. Właśnie dlatego szczenięta cierpią najbardziej, ponieważ w pierwszych tygodniach po urodzeniu komórki mięśnia sercowego i błony śluzowej jelit dzielą się aktywnie. Wątroba zaczyna cierpieć z powodu niezdolności do neutralizacji toksyn, które w dużych ilościach dostają się do krwioobiegu z rozpadu komórek jelitowych.

Zapalenie jelit jest przenoszone w momencie kontaktu psa z materiałem, gdzie to przede wszystkim - odchodów i wymiocin od chorego zwierzęcia w czasie wąchania. Zdolność niszczenia enterowirusów jest taka, że ​​tylko 1 g wymiotów lub kału w środku choroby może zainfekować do miliona psów (zgodnie z danymi laboratoryjnymi).

Charakterystyczną cechą zapalenia parwowirusa u psów jest nagły początek, tj. pojawienie się choroby nie może być związane ani ze zmianą diety i chodzenia, ani ze zmianami miejsca na spacery, ani z obecnością lub brakiem stresu itp. Okres inkubacji może wynosić od 1 do 5 (7) dni.

Odporność znajduje się w obronie organizmu niemal natychmiast, ale wystarczająca ilość przeciwciał do walki z chorobą gromadzi się tylko przez 5-6 dni. Ale taka szybkość odpowiedzi immunologicznej nie jest wystarczająca w porównaniu z szybkością rozwoju objawów klinicznych. Tj Prawdopodobnie przeżyje u zwierząt, które przy aktywnej terapii medycznej przekroczyły linię od pięciu do siedmiu dni po wystąpieniu choroby.

Śmiertelność w przypadku rotawirusowego zapalenia jelit wynosi nie więcej niż 5%, koronawirus wynosi do 10%, parwowirus przekracza 80-85%.

Objawowy obraz choroby i szybkość jej rozwoju

Wszystkie typy zapalenia jelit u psów mają dokładnie te same objawy - jedyna różnica polega na nasileniu przebiegu i szybkości rozwoju choroby. Jeśli pies zachorował na zapalenie jelit, najbardziej uderzającym objawom klinicznym towarzyszy dokładnie infekcja parwowirusem.

Objawy:

  • ogólny stan ucisku;
  • całkowita utrata apetytu, odrzucenie nawet ulubionego przysmaku;
  • utrzymujące się wymioty z błonami śluzowymi lub pianką;
  • cuchnąca biegunka o nie naturalnym kolorze i często z zanieczyszczeniami śluzu i krwi (od czarno-żółtej do bordo-czerwonej), w badaniu kału znaleziono fragmenty złuszczonej błony śluzowej jelit;
  • gwałtowny skok temperatury ciała do 40-41 ° С;
  • objawy odwodnienia;
  • powiększenie wątroby i śledziony (określone przez lekarza po badaniu);
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • spadek poziomu leukocytów (widoczny z wyników badań krwi);
  • objawy niewydolności serca (nieprawidłowe bicie serca, duszność, kaszel).

Choroba ma dwie formy - serca i jelit. Zwykle występują jelitowe (u osób dorosłych) lub oba (u szczeniąt), objawy zapalenia mięśnia sercowego występują osobno bardzo rzadko (i ponownie tylko u młodych psów).

Pierwsze objawy pojawiają się po 1-5 dniach po spożyciu wirusów w ciele - odrzuceniu nawet ulubionego jedzenia, depresji, gorączki. 3-20 godzin po pierwszej kliniki pojawia się biegunka i wymioty, które dość szybko prowadzą do wyczerpania i odwodnienia. Oznaki ogólnego zatrucia są nasilone, z czego zwierzę umiera na tle odwodnienia. Pies umiera z powodu zapalenia jelit 3, czasem w 5 dniu z brakiem zapewnienia szybkiego leczenia. W szczególnych przypadkach zwierzę może wytrzymać do 7-9 dni - zasadniczo wszystko zależy od wieku: bardzo trudno jest uratować szczenięta. Jest to klasyczna forma zapalenia jelit (jelit).

W postaci serca do symptomów dochodzi skrócenie oddechu, puls przyspiesza, ale ze słabym wypełnieniem (w miarę nasilenia się pracy mięśnia sercowego) lub tachykardią. Możliwe nieznaczne sinice błony śluzowej (niebieski) na tle głodu tlenu tkanek.

Dynamika rozwoju wszystkich zakażeń jelitowych o charakterze wirusowym, niezależnie od postaci, jest zawsze szybka - lekka niedyspozycja i odmowa jedzenia w pierwszym dniu zostaje gwałtownie zastąpiona przez wymioty, biegunkę, widoczne wyniszczenie i niewydolność serca.

Leczenie zapalenia jelit

Nie ma jednego doskonałego leku na zapalenie jelit. Leczenie objawowe prowadzi się równolegle z podawaniem witamin, a także leków do utrzymania serca i wątroby. Całkowite wyleczenie psa po klinicznym wyleczeniu zajmuje przyzwoitą ilość czasu. Jeśli podejrzewasz zapalenie jelit u psów, leczenie w domu jest bezsensowne i ryzykowne!

Różnicowanie według rodzajów zapalenia jelit nie odbywa się ze względu na czas trwania analizy laboratoryjnej i szybki rozwój choroby. W każdym przypadku leczenie jest prowadzone, podobnie jak w przypadku zapalenia parwowirusa, obserwując po drodze dynamikę stanu zwierzęcia, zmiany w klinice i dostosowanie leków terapeutycznych w trakcie terapii.

Ważne: w leczeniu zapalenia jelit pochodzenia wirusowego powinien być wyłącznie weterynarz pod naszą ścisłą kontrolą! Nie ma popularnych ani krajowych sposobów radzenia sobie z tymi chorobami, nawet biorąc pod uwagę łatwość niektórych łagodnych form!

Obróbkę przeprowadza się zgodnie z następującym algorytmem:

  • niszczenie wirusów enterytycznych;
  • usunięcie zwierzęcia z odwodnienia;
  • wyeliminowanie wymiotów i biegunki;
  • terapia detoksykacyjna;
  • stymulacja odporności;
  • przywrócenie normalnej pracy układu żołądkowo-jelitowego;
  • przywrócenie normalnego układu sercowo-naczyniowego.

Ważne: wszystkie leki na początku leczenia są podawane wyłącznie w zastrzykach dożylnych, podskórnych i domięśniowych. Częste odruchy wymiotne i nieprawidłowości w pracy jelit i żołądka wykluczają możliwość doustnego (przez usta) podawania leków.

Głównym celem leczenia jest jak najskuteczniejsze wspomaganie pracy wszystkich narządów i układów organizmu aż do momentu, w którym własne siły odpornościowe zwierzęcia wkroczą w walkę z chorobą (przez 5-6 dni, kiedy rozwój własnych przeciwciał zaczyna zwalczać wirusy). Biorąc pod uwagę szybką dynamikę rozwoju choroby, dosłownie w ciągu jednego dnia od początku leczenia, zwierzę będzie albo lepiej (co będzie początkiem do wyzdrowienia), albo zwierzę umrze (jeśli leczenie nie przyniosło skutecznych rezultatów). Ale walka o życie zwierzaka zawsze ma sens!

Leczenie etiotropowe (leki przeciwwirusowe)

Pierwsza pomoc medyczna, aby zablokować swobodny przepływ i reprodukcję wirusów enterytycznych w oragnizmie. W tym celu stosuje się surowice, immunoglobuliny, interferony i interferonogen.

  • Fosprenil (weterynaryjny lek przeciwwirusowy). Pojedyncza dawka zmienia się w zależności od wagi psa: 0,1 ml na wagę do 1 kg; 0,25 ml - do 5 kg; 0,5 ml - 5-10 kg; 1 ml - 10-20 kg; 1,5 ml - 20-30 kg; 2 ml - ponad 30 kg. Wstrzyknięto podskórnie, domięśniowo, przez jamę ustną, podwajając dawkę i dożylnie, dwukrotnie zmniejszając dawkę. Schemat: 1 dzień - 4 dawki co 6 godzin, 2-8 dni - 3 dawki co 8 godzin, 9-11 dni - 2 dawki co 12 godzin, 12-15 dni - 1 dawka na dobę.
  • Immunofan (weterynaryjny lek immunostymulujący stosowany w kompleksie do leczenia i zapobiegania różnym infekcjom drobnoustrojowym i wirusowym). Dawkowanie podtrzymujące - 1 ml raz w tygodniu przez 1-2 miesiące; dawka terapeutyczna - 1 ml raz dziennie (do 5 wstrzyknięć, co dzień). Podskórnie lub domięśniowo.
  • Cycloferon (łagodny lek immunostymulujący, zwiększa odzyskiwanie komórek dotkniętych błon śluzowych - opcja dla medycyny weterynaryjnej): dawka zmienia się w zależności od wagi psa: do 1 kg - 0,8 ml / kg; do 2 kg - 0,4 ml / kg; do 5 kg - 0,2 ml / kg; 6-12 kg - 0,15 ml / kg; do 25 kg - 0,12 ml / kg; 26-40 kg - 0,10 ml / kg; ponad 40 kg - 0,08 ml / kg. Wstrzyknięto dożylnie, podskórnie i domięśniowo przez 1, 2, 4, 6, 8 dni. W ostrym przebiegu można łączyć z globulinami, surowicami i interferonami.
  • Surowice przeciwko enterowirusowi (źródła przygotowanych przeciwciał przeciw enterowirusom Zawsze stosowane w połączeniu z witaminami, antybiotykami i innymi lekami wspomagającymi leczenie). Dawka dla psów do 5 kg - 2-3 ml, więcej niż 5 kg - 5-6 ml (zgodnie z instrukcjami dotyczącymi surowicy w zależności od stężenia w surowicy).

Leczenie patogenetyczne

To leczenie zwierzęcia obejmuje cały szereg dodatkowych terapii:

  • ponowne nawadnianie
  • detoksyfikacja,
  • objawowe.

Terapia nawadniająca

mające na celu usunięcie ciała z stanu odwodnienia. W tym stanie użycie jakichkolwiek leków uważa się za całkowicie nieskuteczne. Roztwory do rehydracji przywracają równowagę zasadową krwi i zawierają niezbędny zestaw składników w postaci soli. Są podawane dożylnie w strumieniu lub kroplówce. Czasami wstrzyknięcie podskórne jest dopuszczalne w małych dawkach. Wszystkie roztwory powinny być doprowadzone do temperatury ciała (38-40 ° C) i wstrzyknięte (kroplowane), aż pies zacznie samodzielnie pić bez odruchów wymiotnych. Po kilka razy dziennie zaleca się wlewać małe dawki do ust.

  • Rozwiązanie Ringer-Locke. Dawka 10-20 ml na kg masy ciała zwierzęcia.
  • Trisol. Dawka 7-10% masy ciała.
  • Wymieszać w celu ponownego uwodnienia: 200 ml roztworu soli + 20 ml 40% roztworu glukozy + 4 ml 5% roztworu askorbinki. Dawka: 30-100 ml / kg masy ciała raz dziennie, w zależności od ogólnej odporności zwierzęcia.

Detoksykacja

Jest to zestaw środków mających na celu wydalanie toksycznych produktów z organizmu z procesów aktywności wirusowej i rozpadu komórki jelitowych błon śluzowych. Często w połączeniu z lekami hepatoprotekcyjnymi.

  • Hemodez (wymawia się detoksykant, który wiąże toksyny i usuwa je przez nerki). Dawka: 5-10 ml / kg masy ciała 1-2 razy dziennie zanim minęły objawy ogólnego zatrucia.
  • Sirepar (lek weterynaryjny z wyraźnym działaniem hepatoprotekcyjnym i detoksykacyjnym). Dawkowanie: 2-4 ml raz dziennie, aż objawy odurzenia znikną. Powoli domięśniowo lub dożylnie.
  • Hydrolysin (uzupełnia białka w organizmie, usuwa toksyny). Podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie w mieszaninie z solą fizjologiczną. Dawka: 5-15 ml przez 3-5 dni.

Leczenie objawowe

ma na celu ogólne utrzymanie organizmu, a także eliminację powszechnych objawów klinicznych towarzyszących chorobie.

  • Leki przeciwwymiotne:
    • Zeercal. Dawka 0,5-0,7 ml do 3 razy dziennie. Nie stosować u małych szczeniąt i suk w ciąży. Ciągłe stosowanie nie powinno przekraczać trzech razy dziennie przez 7 dni.
    • Cerenia (Serenia - przeciwwymiotny lek weterynaryjny przeznaczony dla psów). Dawka: 1-2 mg / kg. Wprowadź tylko podskórnie.
  • Środki hemostatyczne (przy wykryciu krwi w kale lub wymioty).
    • Vikasol (lek hemostatyczny, który zwiększa krzepliwość krwi - syntetyczny analog witaminy K). Dawka: 1-2 mg / kg masy ciała raz dziennie przez 3-5 dni z ogólną terapią medyczną. Domięśniowo.
    • Etamzilat (weterynaryjny środek hemostatyczny o kierunku kapilarnym). Dawka: 10-12 mg / kg. Domięśniowo.
  • Wsparcie układu sercowo-naczyniowego:
    • Sulfocamphocain (lek na serce stymulujący serce). Dawka: 1-2 ml raz dziennie przez miesiąc. Szczenięta nie są przepisywane. Jest to niemożliwe, jeśli niewydolność serca objawia się częstoskurczem.
    • Cordiamin (kardiopatia, stosowana w przypadku słabej aktywności serca). Dawka: 0,1 ml / kg domięśniowo lub do 3 kropli do wewnątrz.
    • Riboksyna (układ sercowo-naczyniowy, który poprawia odżywianie i dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego). Dawka: 5-10 mg / kg co 12 godzin przez dwa tygodnie.
  • Leki przeciwbakteryjne przepisane w przypadku przedłużonej podwyższonej temperatury i podejrzenia przywarcia wtórnego zakażenia:
    • Cefazolina (antybiotyk cefalosporynowy o szerokim zakresie działania). Dawka: 5-10 mg / kg, rozpuszczona w wodzie do wstrzykiwań. Przerwa między wstrzyknięciami wynosi 6-8 godzin dziennie przez 5-7 dni.
  • Probiotyki do przywracania mikroflory jelitowej, przepisane, gdy apetyt wraca do zwierzęcia.
    • Bioprotektyna (hepatoprotektor + probiotyk). Dawka: 1 kaps. do wagi do 5 kg, 2 czapki. - 5-10 kg, 4 czapki. - więcej niż 10 kg. Kurs trwa 23 dni. Zawartość kapsułek zmieszana z jedzeniem lub piciem.
    • Baktoneotomia (probiotyk do normalizacji trawienia). Dawka: 1 zakładka / waga 10 kg dużego psa, ½ tab. szczenięta. Rozgniatamy, mieszamy z wodą i odstawiamy na pół godziny przed karmieniem dwa razy dziennie.

Karmienie podczas odzyskiwania

Poruszenie chorego zwierzęcia może rozpocząć się nawet wtedy, gdy wymioty zostały zatrzymane i poddane kontroli. Karmienie powinno być ściśle dietetyczne i małe częściowe.

Ważne: nie wolno próbować karmić psa siłą - tylko po pojawieniu się naturalnego apetytu i ustaniu wymiotów!

Możesz użyć specjalnych gotowych kompleksów dietetycznych i możesz stworzyć własną dietę. Częste zgniatanie powinno być utrzymywane przez co najmniej miesiąc.

  • ograniczać żywność węglowodanową;
  • pierwszy tydzień wprowadzenia produktów mlecznych (jogurt, twaróg, kefir);
  • dozwolone niskiej zawartości tłuszczu i słabe bulionu z kurczaka;
  • tydzień lub dwa po apetycie, możesz wejść do gotowanego mięsa;
  • później wprowadzenie do diety owsianej śluzy na wodzie;
  • Gotowane warzywa można wprowadzać stopniowo.
  • wszelkie kiełbasy;
  • przyprawy;
  • mąka i słodka;
  • tłuste mięso lub produkty rybne;
  • kości.

Karma dla psów będzie musiała być stosowana przez długi czas, ponieważ Jedną z konsekwencji nawracającego wirusowego zapalenia jelit jest długotrwałe zakłócenie w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Zobacz także przywrócenie psa po zapaleniu jelit, co może i nie może.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie zapaleniu jelit u psów odbywa się tylko poprzez szczepienia - szczepionki jedno lub wielowartościowe. Nawet po ponownej chorobie możliwe są stany niedoboru odporności, w których powtarzająca się choroba jest możliwa nawet w krótkim czasie. Ryzyko zachorowania u zaszczepionego psa wynosi tylko 4-5%, przebieg choroby odnotowywany jest kilka razy słabiej, a wskaźnik zgonów ma tendencję do zera.

  • 1: w wieku 4-6 tygodni szczepionka dla szczeniąt;
  • 2: w 8 tygodniu z "dorosłą" szczepionką;
  • 3: ponowne szczepienie szczepionką "dorosłą" 3-4 tygodnie po drugim wstrzyknięciu (11-12 tygodni);
  • 4: planowane w ciągu 6-8 miesięcy (w przybliżeniu po zmianie zębów);
  • Piąty i wszystkie następujące: coroczny - zalecany 11 miesięcy po każdym poprzednim.

Tylko zwierzęta zdrowe klinicznie, które muszą zostać odrobaczone przez 2 tygodnie przed szczepieniem, powinny zostać zaszczepione.

Ważne: Szczepienie suki podczas upałów i podczas ciąży jest zabronione. Po porodzie dorosłe psy są szczepione razem z drugim szczepieniem szczeniąt (w wieku 12 tygodni).

Z uwagi na to, że parwowirusowe zapalenie jelita jest śmiertelnym zagrożeniem dla małych szczeniąt, należy zastosować inne środki zapobiegawcze w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia:

  1. Nie można umieszczać szczeniąt nieszczepionych na wolnym wybiegu.
  2. Dla niezaszczepionych szczeniąt nie można chodzić w butach i ubraniach, które były na ulicy.
  3. Zanim pogłaskasz szczeniaka, ręce po ulicy powinny zostać umyte.
  4. Przed przyjęciem suczki pielęgniarskiej do potomstwa, po chodzeniu trzeba umyć jej brzuch i łapy.
  5. Nie dawać małych szczeniąt odwiedzającym gościom i nieznajomym w domu - najczęściej zapalenie jelit rejestruje się przy takich wizytach.

Najczęściej stosowane szczepionki w zapobieganiu wirusowemu zapaleniu jelit

Wszystkie rodzaje poli-i monovaccines przeciwko wirusowemu zapaleniu jelit w ogromnej ilości. Bardziej wygodne jest stosowanie polyvaccines. Jednak złożony preparat szczepionki ma odpowiedni koszt, dlatego też uzasadnione jest stosowanie jednoszczepionek.

Najczęściej stosowane są następujące szczepionki.

Monovaccine

Biovac-P jest jednoskładnikową szczepionką zapobiegającą parwowirusowemu zapaleniu jelit u psów. Odporność udzielana jest do 12 miesięcy.

Cena: 150-180 rubli. za 1 dawkę.

Nobivac-P - Monovaccine Parvoenteritis.

Cena: 150-17 rubli. za 1 dawkę. Odporność do 12 miesięcy.

Poliakacina

Nobivak - lek polikwakowy, który obejmuje wirusowe zapalenie jelit. Odporność - 12-14 miesięcy.

Cena: 200-310 rubli.

Multikan - polikwaccyna z zapaleniem jelit. Odporność powstaje w ciągu 2-3 tygodni i trwa do 12 miesięcy.

Cena: 210-400 rubli.

Biovac - polikwaccyna z zapaleniem jelit. Tworzy napiętą odpowiedź immunologiczną do 1 roku.

Cena: 260-410 rubli.

Eurikan jest złożoną szczepionką, która obejmuje wirusowe zapalenie jelit. Utrzymuje odpowiedź immunologiczną do 12 miesięcy.

Cena: 350-490 rubli.

Asterion jest dwuskładnikową polewakwiną dla psów, która obejmuje kilka chorób, w tym wirusowe zapalenie jelit. Zapewnia odporność: u dorosłych psów 12-15 miesięcy, u młodych zwierząt - do 8 miesięcy.

Cena: 150-300 rubli.

Zapalenie jelit pochodzenia wirusowego jest dość niebezpieczną i trudną do leczenia chorobą u psów. Jeśli zgubisz apetyt i biegunkę Twojego zwierzaka, powinieneś natychmiast skonsultować się ze specjalistą weterynaryjnym. Terminowa diagnoza i poprawna terapia medyczna to gwarancja zachowania życia zwierzęcia.

3 komentarze

Wczoraj straciliśmy naszego syna. Kichanie, 2 kg. W ciągu 48 godzin nauczyłem się wszystkiego, wkładałem kroplomierze i wstrzykiwałem domięśniowo. Kilka leków, które po prostu nie działały. Wakacje są teraz, kliniki weterynaryjne nie działają. Dwóch lekarzy poszło do domu. Wszystko zaczęło się od jednego wymiotowania, dreszczy i bólu brzucha. Zobaczyłem, że to go boli, 31 grudnia został zabrany do kliniki, znieczulony i zasugerował zapalenie żołądka. Wieczorem zaczęła się krwawa biegunka. Rankiem 1 stycznia nie wstał, było tyle bólu, że serce nie mogło znieść, ale wytrzymał cicho, tylko oczy były takie, że nie mógł przekazać. Raz wyciągnął krew. Próbowałem go znieczulić przez cały czas, 2 stycznia rano stało się trochę łatwiej, biegunka i wymioty zniknęły. Cały czas co trzy do czterech godzin na dropperach. W porze lunchu zaczęły się konwulsje, lekarze wstrzyknęli mu silniejsze leki i spał cały czas. O wpół do szóstej wieczorem już go nie było. Po raz pierwszy w te dwa dni krzyczał pod narkozą. Nasz stan i tęsknota za nim nie przemija. Tęsknię za moim synem, nie mogę przegapić...

Sympatyzuję z tobą, Eleno
3 stycznia zaczęło się całe to piekło. I siódma dziewczynka zniknęła. To największa śmierć i cierpienie dla mistrza.

bardzo podobne do zatrucia toksycznymi chemikaliami. że powąchał

Zapalenie jelit u psów leczonych objawami

Cześć, drodzy czytelnicy!

Zapalenie jelit nazywa się zapaleniem u psów jelita cienkiego - części jelita między żołądkiem a jelitem grubym. Jego funkcją jest wchłanianie składników odżywczych z pożywienia. Zapalenie jelit powoduje atrofię błony śluzowej jelita cienkiego i ostatecznie prowadzi do zaburzenia całego układu trawiennego i chorób serca. Choroba należy do kategorii etiologii - rozwija się z wielu powodów. Jest w stanie nabyć postać przewlekłą. Zapalenie jelit dotyczy psów wszystkich ras i wszystkich grup wiekowych. Ta choroba jest szczególnie trudna dla psów w wieku od 2 do 9 miesięcy, w tym częstość zgonów.

Zapalenie jelit u psów

Objawy zapalenia jelit pojawiają się u dorosłych psów 10-go dnia, u szczeniąt okres inkubacji trwa 3 dni. Charakterystyczne objawy to letarg, senność, biegunka, wymioty, niewielki wzrost temperatury. Pies zaczyna tracić na wadze, jego pysk jest zaostrzony, a jego boki toczą się. Często, energicznie wyglądający pies o dobrym apetycie, po przyciśnięciu na boki i plecy, zaczyna wygiąć plecy i pociągnąć za ogon. Jeśli dotkniesz zwierzęcia do żołądka, wtedy zobaczysz, że to boli. Zdarza się, że puls psa słabnie, oddech staje się ciężki, kończyny stają się zimne, błony śluzowe stają się blade, a czasami niebieskawe.

Dudnienie w żołądku z zapaleniem jelit u psa

Dudnienie w jamie brzusznej jest objawem niewydolności jelit. Może to być - podrażnienie błony śluzowej, nadmierna aktywność mięśni, nagromadzenie gazów (wzdęcia). Często wszystkie te przyczyny występują jednocześnie.

Gazy mogą kumulować się:

  • Z powodu dużej ilości zjedzonego jedzenia na raz.
  • Przeniesiony stres w czasie jedzenia żywności, w wyniku którego powietrze dostało się do gardła.
  • Z powodu nadmiernej ilości węglowodanów, tłuszczów, białek w pożywieniu zwierzęcia, które prowadzą do jego fermentacji w organizmie.
  • Ze względu na choroby jelita cienkiego - zapalenie jelit, prowadzące do złego trawienia i gromadzenia się grudki pokarmowej w jelicie grubym. Jeśli pies ma dudnienie w żołądku i jest senny i słaby w tym samym czasie, to oznacza zapalenie jelit z powikłaniem układu sercowo-naczyniowego.
  • Z chorobą wątroby.
  • Patologia trzustki i innych gruczołów układu trawiennego.
  • Dysbakterioza.
  • W przypadku zatrucia.

Przyczyny zapalenia jelit u psów

  1. Nie podano szczepień. Dotyczy to zarówno dorosłego psa, jak i szczeniaka. Na przykład niezaszczepiona suka może rodzić rozmyślnie zainfekowane potomstwo. Jeśli szczenię nie zostanie zaszczepione w czasie, a następnie, jeśli na przykład zacznie wąchać kał zakażonego zwierzęcia, natychmiast podejmie zapalenie jelit.
  2. Niewłaściwe odżywianie. Szkodliwe jedzenie (wędzone, tłuste, smażone), zbyt gorące lub zimne jedzenie, spontaniczne, niezrównoważone, złe odżywianie. To wywołuje podrażnienie błony śluzowej żołądka, dalsze zapalenie żołądka, a następnie zapalenie żołądka i jelit.
  3. Ostra zmiana jedzenia. Nagłe przejście od naturalnej żywności do suchej żywności, wprowadzenie nowych produktów do diety jest szkodliwe dla przewodu żołądkowo-jelitowego.
  4. Słaby układ odpornościowy. Ciało nie jest w stanie wytrzymać ataku wirusa.
  5. Infekcja. Możliwe jest ustalenie, które zakażenie wywołało zapalenie jelit za pomocą testów laboratoryjnych.
  6. Pasożyty. Przyczyna nieżytu żołądka. Leki przeciwhistaminowe niszczą objawy zapalenia jelit.

Szczepionka enteritis dla psów

Odporność chroni psy przed wirusami. Szczepionki pomagają rozwinąć odporność. Mają szeroki zakres działań, w tym walkę z zapaleniem jelit. W Rosji dostępne są szczepionki krajowe i importowane dla hodowców i właścicieli psów.

Najbardziej znane zagraniczne leki:

  • NOBIVAK - Holandia. Przeciw parwowirusowemu zapaleniu jelit. Odporność rozwija się przez 2 tygodnie i trwa do jednego roku. Szczenię DR Nobivak stosuje się u szczeniąt w wieku 4 tygodni, szczepionka nie hamuje działania przeciwciał matczynych. Nobivac DHPPI - dla szczeniąt w wieku 10 tygodni.
  • EURICAN LR - Francja. Odporność rozwija się przez 2 tygodnie i trwa do jednego roku. Przeciw parwowirusowemu zapaleniu jelit. Eurikan DHPPI + 2L dla szczeniąt w wieku 8 tygodni.

Szczepionki produkcji rosyjskiej:

  • Asterion DHPPIL. Przeciw parwowirusowemu zapaleniu jelit. Odporność rozwija się przez 2 tygodnie i utrzymuje się u szczeniąt do 8 miesięcy u dorosłych psów do 1,3 roku;
  • HEXAKANIVAC, VLADIVAK. Przeciw parwowirusowemu zapaleniu jelit. Odporność rozwija się przez 3 tygodnie i trwa do roku;
  • BIOVAK, MULTIKAN-2. Przeciw parwowirusowemu zapaleniu jelit. Odporność rozwija się przez 2 tygodnie i trwa do jednego roku;
  • MULTICAN-4, MULTICAN-6, MULTICAN-7, MULTICAN-8 - przeciwko parwowirusom i zapaleniu jelit koronawirusa;

Szczepienie przeciwko jelitom u psów

Szczepionki są: jednowartościowe (z jednej choroby) lub wielowartościowe (z wielu chorób). Podczas szczepienia osobnik jest poddawany sztucznej infekcji. Jednocześnie celem jest rozwinięcie odporności na określoną chorobę. Naukowo potwierdzone i potwierdzone przez praktykę - po przeniesieniu zapalenia jelit lub innej choroby spowodowanej wirusem, pies staje się oporny na tę chorobę przez pewien czas. Przeciwciała wytwarzane przez odporność zwierzęcia zabijają wirusy piorunujące, które dostają się do organizmu i wywołują chorobę. Jeśli po upływie gwarantowanego okresu zwierzę nadal będzie zarażone wirusem, choroba będzie miała łagodną postać, często bezobjawową.

Przed użyciem szczepionki zwierzę musi być przygotowane:

  1. Nie mniej niż 10 dni pies musi przyjmować leki przeciw robakom.
  2. Na tydzień przed zabiegiem pies nie jest wcale zabierany na spacer, lub chodzą z nim przez krótki czas, aby uniknąć infekcji wirusami lub bakteriami.
  3. Na tydzień przed zabiegiem należy mierzyć jego temperaturę każdego dnia. Normalny dla zwierząt uważa się za temperaturę ciała 37,5-39 ° C. W momencie szczepienia pies musi być zdrowy.

Za pierwszym razem, gdy pies jest zaszczepiony w ciągu 1-1,5 miesiąca, ponowne szczepienie przeprowadza się zgodnie z pewnym schematem. Czas ponownego szczepienia wpływa na stopień ryzyka zakażenia zwierzęcia. Weterynarz jest zaszczepiony w klinice weterynaryjnej. leki na szczepionki mogą powodować alergie. Reakcja alergiczna może powodować zarówno niewielki dyskomfort, jak i wstrząs anafilaktyczny. Dlatego na początku zaleca się przeprowadzenie testu alergicznego na psa. Z reguły szczenięta normalnie tolerują szczepienia, w przypadku komplikacji specjalista szybko pomoże.

  1. aktywność fizyczna psa powinna być łagodna;
  2. stresujące sytuacje nie powinny być dozwolone;
  3. w celu uniknięcia przeziębienia należy unikać hipotermii zwierzęcia.

Jak leczyć zapalenie jelit u psów

  1. Choroby tej nie można wyleczyć bez surowicy immunoglobulin. Surowicę wybiera się w zależności od rodzaju czynnika wywołującego zapalenie jelit.
  2. Antybiotyki są przepisywane w celu zapobiegania rozwojowi infekcji bakteryjnej i zapobiegania występowaniu powikłań.
  3. Roztwory soli fizjologicznej służą do przywracania równowagi wodno-solnej, która jest zakłócana przez nieustającą biegunkę i wymioty. Wyznaczony małymi porcjami w odstępie 10 minut.
  4. Stosowane są kropelki, które są bardzo skuteczne w odwodnieniu.
  5. Do wchłaniania substancji toksycznych uwalnianych podczas rozkładu niestrawionej żywności stosuje się enterosorbenty (aktywowany węgiel drzewny, biała glinka itp.).
  6. Terapia witaminowa.
  7. Enemy.

Leczenie zapalenia jelit u psów w domu

Polega ona na konsekwentnym wypełnianiu zaleceń weterynarza, a także zapewnieniu zwierzęciu spokojnego środowiska, odpowiedniego odżywiania i zapobiegania chorobom.

Zapalenie jelit u psów jest zaraźliwe dla ludzi

Choroba nie jest przenoszona na ludzi. Wirus zarażający psy jest przenoszony tylko na członków rodziny psów - wilki, lisy, lisy polarne, szakale. Pies nie może zarazić kota, ponieważ nie jest spokrewniony z psem.

Ale osoba może wprowadzić wirusa zapalenia jelit na buty lub ubrania do domu i nieświadomie stać się nosicielem choroby. Właściciele psów powinni przestrzegać standardów sanitarnych - kiedy wracają do domu, myją ręce, czyszczą ubrania i nie kontaktują się z chorymi lub podejrzanymi zwierzętami.

Zakaźne zapalenie jelit u psów

Zakażenie następuje natychmiast - podczas wąchania lub lizania zakażonego zwierzęcia, jedzenia i picia z miski pacjenta, a także grzebieni i szczotek. Infekcję można wprowadzić na odzież lub buty danej osoby. Pies, który został wyleczony z zapalenia jelit, może przez długi czas infekować innych.

Zakaźne zapalenie jelit dzieli się na parwowirusy i koronowirusy.

Parvovirus

Występuje częściej. Czynnikiem sprawczym jest parwowirus. Istnieją 3 rodzaje:

  1. Obszar jelitowy. Charakterystyczne objawy to letarg, lekka gorączka, pies zaczyna tracić na wadze, wyostrza się kufa, a jej boki wirują. Często, energicznie wyglądający pies o dobrym apetycie po naciśnięciu na boki i plecy zaczyna wygiąć plecy i przytrzymać ogon. Jeśli dotkniesz zwierzęcia do żołądka, zauważalne jest, że boli.
  2. Układ sercowo-naczyniowy. Występuje częściej u psów w wieku 2-9 tygodni. Charakteryzuje się sennością, letargiem. Ciężki ból w żołądku jest nieobecny, ale jest dudnienie. Zwierzę odmawia jedzenia i picia. Biegunka z reguły nie występuje. Wtedy serce czuje się - puls psa słabnie, oddech staje się ciężki, a kończyny stają się zimne. Błony śluzowe stają się blade i czasami niebieskawe. Z tego powikłania zapalenia jelit wiele psów umiera, zwłaszcza szczenięta.
  3. Połączone. Obserwowane u słabych zwierząt. Najczęściej to szczenięta rodzą niezaszczepione suki.

Coronovirus

Czynnikiem sprawczym jest wirus RNA pochodzący z wypływu koronawirusów. Okres ukryty trwa do 7 dni.

Ostre Natychmiast przepływa. Pies dramatycznie słabnie. Obecność wtórnej infekcji jest charakterystyczna. Szczególnie niebezpieczne dla szczeniąt i słabych psów - wiele ofiar śmiertelnych. Dorosłe silne psy mają tendencję do powrotu do zdrowia.

Łagodna choroba u dorosłych psów ustępuje sama. Zwierzę je słabo, ospale. Temperatura się nie dzieje. Kilka dni później pies wraca do normy.

Chroniczny. Manifestowane u zwierząt-nosicieli wirusa lub o niskiej odporności.

Zapalenie zapalenia jelit u psów leczonych

  • Głównym lekiem w terapii jest surowica immunoglobulin.
  • Stymulacja odporności;
  • Terapia witaminowa;
  • Przyjmowanie antybiotyków, aby zapobiec rozwojowi infekcji bakteryjnej i zapobiec występowaniu powikłań;
  • Kroplówka, która skutecznie nadrabia odwodnienie.
  • Jako leczenie objawowe stosuje się leki przeciwskurczowe, leki hemostatyczne i przeciwwymiotne;
  • Zastosowanie enterosorbentów do absorpcji toksycznych substancji uwalnianych podczas rozkładu niestrawionej żywności (aktywowany węgiel drzewny, biała glina itp.);
  • Żywienie dietetyczne.

Krwotoczne zapalenie jelit u psów

Zaczyna się nagle. Charakteryzuje się nudnościami, wymiotami i biegunką z krwią. Biegunka obfita, jasny krwawy kolor. Psy mają bóle brzucha, wyglądają na wyczerpanych, mają gorączkę, zwierzęta odmawiają jedzenia. Choroba może występować u psów każdej rasy i wieku, ale częściej zdarza się to w rasach o rozmiarze miniaturowym. Na przykład francuski pudel, Jokshire Terrier, pekińczyk, sznaucer miniaturowy, spaniel i inne.

Dokładna przyczyna choroby nie została jeszcze ustalona. Wśród możliwych przyczyn może być stres, nerwowe podniecenie, robaki, bakterie. Możliwe, że problem leży w niewłaściwej diecie - używaniu szkodliwych produktów lub ostrej zmianie żywności. Choroba ma tendencję do stania się przewlekłym.

Zwierzęta z zapaleniem jelita rotawirusowego

Czynnikiem sprawczym jest rotawirus. Okres ukryty do 2-7 dni. Należy do kategorii wysoce zakaźnych chorób z zakaźną etiologią wirusową. Z reguły jest to rodzaj infekcji jelitowej. Inne nazwy tej choroby to "grypa jelitowa", "grypa żołądkowa". Choroba może wystąpić u psów dowolnej rasy. Częściej zdarza się to u szczeniąt, u ras miniaturowych, osobników wysoko wyhodowanych, psów o niskiej odporności i bezpańskich zwierząt.

Limfoplazmatyczne zapalenie jelit u psów

Choroba zapalna przewodu pokarmowego, charakteryzująca się penetracją i akumulacją limfocytów i komórek plazmatycznych w błonie śluzowej żołądka (infiltracja). Penetracja może również wpływać na podśluzówkowe i mięśniowe warstwy żołądka. Procesy powodujące tę chorobę i jej przyczyny są nadal słabo poznane. Przypuszczalnie przyczyną choroby jest zaburzona odpowiedź immunologiczna na niektóre składniki żywności.

Bakteryjne zapalenie jelit u psów

Zapalenie jelit wywołane przez bakterie. Bakteryjne zapalenie jelit obejmuje:

Salmonelloza

Zaczyna się nagle. Bakteryjna Gram-ujemna Bacillus jest przenoszona w całym ciele. W celu ustalenia rozpoznania bada się hodowlę kału chorego zwierzęcia. Objawy choroby są aktywnie manifestowane podczas stresu lub choroby tła. Objawy obejmują biegunkę, odmowę jedzenia, nudności, wymioty, letargiczny wygląd.

Clostridiosis

Zapalenie jelit wywołane przez beztlenową Gram-dodatnią Escherichię coli Escherichia coli zdolną do tworzenia zarodników. Badano pięć szczepów CI. W celu ustalenia rozpoznania bada się hodowlę kału chorego zwierzęcia. Choroba charakteryzuje się biegunką krwotoczną z wtrętami krwi. Podczas biegunki duża ilość płynu pozakomórkowego jest uwalniana do światła przewodu żołądkowo-jelitowego, powodując wstrząs hipowolemiczny.

Surowica z zapaleniem jelit dla psów

Głównym panaceum na tę chorobę jest surowica immunoglobulinowa zawierająca przeciwciała przeciwko wirusom zapalenia jelit. Jest to wyraźnie żółtawa ciecz. Surowicę wstrzykuje się pod skórę lub domięśniowo. Działanie lecznicze ma na celu wywołanie u psów odporności odpornościowej na zapalenie jelit. Serum jest przepisywane indywidualnie w zależności od rodzaju czynnika wywołującego zapalenie jelit. Jest stosowany zarówno do celów terapeutycznych, jak i profilaktycznych.

Zapobieganie zapaleniu jelit u psów

Profilaktyka ma ogromne znaczenie w walce z zapaleniem jelit. Pozwalają one na uniknięcie choroby lub ułatwienie jej przebiegu i zapobiegają powikłaniom. Zapobieganie tej groźnej chorobie sprowadza się do przestrzegania kilku prostych zasad:

  1. Właściwie karmić;
  2. Podczas zaszczepiania;
  3. Podawaj leki przeciwrobacze;
  4. Odizolować się od kontaktu z zakażonymi zwierzętami;
  5. Gdy zwierzę ma nawet łagodne objawy choroby, natychmiast pokaż specjalistę.

Dieta z zapaleniem jelit u psów

W przypadku tej choroby ważne jest, aby pies nie jadł ciężkiego jedzenia. Odpowiednia owsianka, otaczająca ściany żołądka, na przykład owsianka. Jeśli pies nie ma apetytu, nie karm go siłą. Wręcz przeciwnie, pierwszego dnia przyda się zwierzęciu głodować. Gdy pies odzyska przytomność, apetyt nadejdzie. Muszę spróbować, żeby wypiła więcej wody. Napary ziołowe o właściwościach ściągających i otaczających są również przydatne w tym czasie.