Labrador: pełny opis rasy

Labradory są dziś jedną z najpopularniejszych ras psów.

Jeśli jako opis musisz odebrać jedno słowo, to słowo będzie przyjacielem.

O tym, jak było to rasa psa, jak dbać o nich, ile lat żyją, ile istnieją w różnych krajach, jak również można zjeść labrador dziennie, dowiesz się w tym artykule.

Historia rasy

Do tej pory ludzie nie są całkowicie świadomi tego, jak te psy pojawiły się w naszym życiu.

Ogromna liczba naukowców uważa, że ​​pochodzenie tej rasy pochodzi od psów domowych Indian północnoamerykańskich. W tym czasie pomagali swoim mistrzom łowić ryby.

Na początku XIX wieku europejscy marynarze wędrowali na jedną kanadyjską wyspę zwaną Nową Fundlandią i zauważyli wśród tubylców tak piękną rasę psów.

Stały się prawdziwymi, uniwersalnymi pomocnikami. Do ich obowiązków należało nurkowanie w sieciach rybackich i sprowadzanie dziczy z lasu.

W 1830 r. Rasa Labrador pojawiła się w Wielkiej Brytanii i odniosła wielki sukces wśród myśliwych.

Wytrwałość, cierpliwość i aktywność pomogły myśliwym wyjść z najtrudniejszych sytuacji.

Dopiero w 1903 r. Rasa ta została oficjalnie uznana i nazwana "Labradorem". Otrzymali swoje imię ze względu na pochodzenie.

Ich przodkowie zostali wyhodowani na Półwyspie Labradorskim. Teraz te psy są w życiu prawie każdej sławnej osoby.

Niezależnie od tego, czy jest politykiem czy gwiazdą filmową. Wielokrotnie Labradory są wykorzystywane jako psy przewodnik dla niewidomych.

Wygląd psa

Zewnętrzny opis rasy jest dość prosty. Ten pies można rozpoznać bardzo łatwo.

Istnieją międzynarodowe standardy, według których można ustalić, czy pies jest członkiem swojej rasy.

Przeprowadzone obliczenia i kryteria, które zostały zapisane w tabeli. Dzięki stworzonemu stolikowi ustalamy, czy twoje zwierzę może zostać przypisane rasie Labrador, czy nie.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że pies musi być silny, muskularny i zwarty.

Wysokość standardowego psa w kłębie wynosi 56-57 cm, a samica - 54-56 cm.

Zgodnie z amerykańskim standardem u samców wysokość w kłębie powinna być 57-62 cm, u kobiet 55-59 cm w kłębie. Wysokość w kłębie może być mierzona przez zwykłe taśmy pomiarowej lub władcy.

Głowa jest szeroka, uszy są małe, zawieszone nieco za sobą. Szyja jest potężna i duża, klatka piersiowa szeroka, kończyny mocne, a łapy zwarte.

Ogon jest również wskaźnikiem rasy psa. W Labradorze powinien przypominać ogon wydry.

Wzrost i kolor

Wzrost tych psów jest optymalny, ponieważ nie jest to bardzo duży pies, ale także mały.

W pierwszym miesiącu ich życia ich wysokość wynosi 23 cm, na trzy miesiące - 40 cm, 6 miesięcy. - 50 cm, gdy szczenię rok życia, jego wzrost wyniesie około 56 cm, zatrzymuje jej rozwój.

Obecnie istnieją trzy rodzaje kolorów:

Charakterystyka psa

Labradory to rasa, która ma doskonałą pozytywną cechę.

Są bardzo utalentowani, mają wysoką inteligencję. Nigdy nie są przestraszeni, smutni ani samotni. Bez względu na to, jaki styl życia prowadzisz, pies łatwo dostosowuje się do Ciebie.

Możesz być myśliwym, rybakiem, policjantem, ratownikiem. Według statystyk, prawie 80% psów przewodników to labradory.

Są ostrożni. Są niezawodnymi towarzyszami, szczególnie dla niewidomych. Zrównoważony charakter Labradora po prostu zwycięża.

Taki pies jest bardzo trudny do obrażenia lub doprowadzenia do punktu, w którym zaczyna pękać. Zawsze dobrze się z nią baw.

Twój dorosły przyjaciel może dopasować się do Twojego nastroju i nie dostanie się pod nogi, ale zawsze jest gotowy, aby Ci pomóc.

Bez obawy możesz zostawić psa z dzieckiem, nawet jeśli dziecko ma zaledwie kilka lat. Wiele osób uważa, że ​​psy tej rasy to prawdziwe niańki.

Zdarza się, że pies pojawia się w twoim domu wcześniej niż dziecko. Będą najlepszymi przyjaciółmi. Labrador nigdy nie urazi dziecka i zawsze będzie mógł zaopiekować się nim, jeśli zostaniesz na kilka minut.

Labradory żyją dobrze z innymi zwierzętami. Nie kłócą się, a pierwsze nigdy nie zaczepią obcego zwierzęcia.

Więc jeśli masz kota w domu, nie musisz się martwić, że będą się kłócić ze sobą.

Długość życia

Wiele osób obawia się, że duże psy nie żyją długo. Dlatego staram się ich nie kupować, wiedząc, że za 10 lat pies będzie musiał się pożegnać.

Dlatego często się o to pyta i ile lat żyje jedna lub druga rasa. Na przykład psy pasterskie - od 10 do 13 lat, małe i do 17 i 18 lat.

Na szczęście Labrador szczyci się także długowiecznością. Średnio taki pies żyje 15-18 lat.

I to jest bardzo dobry wskaźnik. Wraz z dziećmi będzie rosnąć i żyć swoim zwierzakiem, który nawet w starszym wieku nie pozwoli Ci się nudzić.

Żywot twojego pupila zależy przede wszystkim od Ciebie. Nawet drobne objawy, na które warto zwrócić uwagę.

Aktywność fizyczna

Labrador jest najbardziej energiczną i mobilną rasą, ale także spokojny. Prawdopodobnie myślisz, że tak być nie może, ale tak jest. Najważniejsze, aby nauczyć się kontrolować swoją aktywność.

Dla Labradora idealnym ćwiczeniem jest poranny spacer trwający około pół godziny.

A potem wieczorny spacer, ale tutaj czas trwania powinien wynosić co najmniej dwie godziny.

Wskazane jest, aby pies nie tylko podążał za tobą, ale grał w piłkę i uciekał. Świetną opcją byłaby jazda na rowerze lub gra w frisbee.

Pielęgnacja

Główną cechą Labradorów jest wełna. Jeśli spojrzysz na zdjęcie w Internecie, możesz zobaczyć, co ma luksusowa wełna.

Ale minus takiej piękności jest okresowym moltem. Aby tego uniknąć, musisz kupić grzebień i przeczesać go kilka razy w tygodniu.

Jeśli twój pies został kupiony w rzece, to po spacerze jej wełnę należy umyć pod bieżącą wodą, a następnie wytrzeć do sucha ręcznikiem.

Treść w mieszkaniu

Oczywiście, że możesz. Konieczne jest tylko poznanie pewnych funkcji trzymania psa w mieszkaniu.

Przede wszystkim trzeba pamiętać, że pies bardzo lubi komunikację i dlatego powinien wyposażyć się w miejsce, w którym miałby dobry kąt widzenia.

Nie powinieneś kupować psiej budki czy pudełka, tyle śmieci z naturalnych materiałów. Rozmiar powinien być taki, aby pies mógł łatwo się rozciągnąć i zrelaksować.

Prawidłowe odżywianie

Prawidłowe odżywianie jest warunkiem zdrowia każdego psa, zwłaszcza gdy prowadzi aktywny tryb życia.

Ile razy dziennie trzeba karmić psa przewodnika i co karmić, jest to interesujące dla wszystkich, którzy lubią tę rasę.

W jej diecie powinny być wszystkie przydatne i odżywcze. A potem będzie wyglądać jak na zdjęciu.

Labradory są podatne na otyłość, więc jeśli zdecydujesz się karmić psie mięso, lepiej wybrać rodzaj diety.

Na przykład:

Najczęściej hodowcy odmawiają naturalnego karmienia i wolą profesjonalną paszę. Ale tutaj każdy decyduje o sobie.

Kupując psa w hodowli, możesz poprosić o pełny opis tego, co szczeniak przez cały czas jadł.

Pierwszy raz będzie musiał się do tego przyzwyczaić, aby nie rozerwać żołądka szczeniaka. To zajmie kilka lat i zapomnisz, jak nauczyć go tego lub innego jedzenia.

Choroby

Bez względu na to, ile lat ma twoje zwierzę, jego skłonność do choroby nigdzie nie pójdzie.

Przede wszystkim powinieneś zwrócić uwagę na taką chorobę jak otyłość. Tylko aktywność fizyczna pomoże ci chronić psa przed tym.

Ponadto wiele psów dużych ras ma chorobę, taką jak dysplazja. Choroba ta nie jest jeszcze w pełni poznana i nie wiadomo, z jakiego powodu może ona występować u twojego zwierzaka.

Spróbuj co najmniej raz w roku udać się do weterynarza na badanie. Z należytą starannością wszystkie choroby omijają twojego zwierzaka.

Ciekawe fakty z życia Labradorów

Jeśli nadal masz wątpliwości, czy założyć Labrador, oto lista interesujących faktów na temat Labradorów i ich życia:

  • Przez 3 sekundy osiągają prędkość 20 km / h.
  • Zanurz się na głębokość 14 m.
  • Zapach Labrador jest o 25% lepszy niż owczarek.

Już udowodniono, że Labrador może bezpiecznie wziąć jajko do ust i przynieść je w całości.

Innym faktem jest, że psy te prawie nie odczuwają bólu, więc odważnie pędzą do samego środka ognia lub katastrofy.

Często są też kręceni w różnych filmach zarówno z główną rolą, jak i niewielką rolą.

Minimalny koszt szczeniaka na Ukrainie wynosi od 6000 UAH, w Rosji od 35 000 rubli.

Galeria zdjęć

Jeśli nie możesz ustalić, czy twoje zwierzę jest Labradorem, możesz skontaktować się z klubem szkoleniowym psa i porozmawiać lub porównać psa ze zdjęciami, które wybraliśmy specjalnie dla ciebie.

Labrador Retriever: zdjęcia, charakterystyka rasy, pielęgnacja i opieka

Labrador Retriever jest inteligentnym i pracowitym psem, może zajmować się chorymi dziećmi, być przewodnikiem, asystentem w polowaniu oraz w poszukiwaniach i ratownictwie. Na temat zawartości, edukacji i selekcji szczeniąt tej rasy, przeczytaj artykuł.

Opis rasy

Ten ciasno zbudowany pies ma około pół metra wzrostu i lśniące krótkie włosy, inteligentne oczy i łagodny pysk. Za szczerą pochwałę właściciela jest gotowa rzucić się w lodowatą wodę i ogień.

Jej niezłomna energia czeka tylko na okazję do rozlania się w zabawnej grze lub ciężkim treningu.

Pochodzenie rasy

Labradory były hodowane w Wielkiej Brytanii niewiele ponad 100 lat temu. Ich przodkami byli psy z wyspy Nowa Fundlandia, aportery i setery. Początkowo wszystkie labradory były czarne, potem pojawiły się psy z płową, a nieco później w kolorze czekoladowego płaszcza.

Nazwa rasy ma kilka wariantów pochodzenia. Najciekawsza wersja związana jest z portugalskim tłumaczeniem, zgodnie z którym słowo labrador oznacza "robotnik". Ta cecha doskonale oddaje niestrudzony temperament i niesamowitą wydajność psa.

Standard rasy

Wzrost psów wynosi 56-62 cm, Labradory występują w trzech kolorach - płowym (od białego do ognistoczerwonego), czarnym i czekoladowym. Nieprawidłowy kolor spotted.

Charakterystyka rasy, wymagania normy:

  • muskularne, silne ciało;
  • skrzynia szeroka i głęboka;
  • szerokie czoło z wyraźnym przejściem do twarzy;
  • potężne szczęki o mocnych zębach;
  • regularne zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości oczy, leszczyna lub leszczyna;
  • małe uszy zwisają blisko głowy;
  • gruby ogon u podstawy średniej długości nie powinien pochylać się nad grzbietem;
  • pazury i proste nogi;
  • płaszcz krótki z grubym podszerstkiem;
  • ruchy niezapięte, temperament choleryk.

Na klatce piersiowej czarny i czekoladowy pies Labrador Retriever może mieć lekką białą plamkę. Kolejna cecha tej rasy - zamiłowanie do wody. Psy nie przegapią okazji do pływania, widząc zbiornik.

Jak wybrać szczeniaka

Wybierając szczeniaka, nie spiesz się. Konieczne jest przyjrzenie się warunkom, w jakich się rozwija, zobaczenie rodziców, aby obiektywnie ocenić wygląd dziecka, które lubisz. Musi być aktywny, o lśniących oczach i czystej wełnie. Lepiej kupić szczeniaka w hodowli. W tym przypadku istnieje mniejsze ryzyko, że będzie miał jakiekolwiek choroby dziedziczne, takie jak dysplazja.

Kupując, musisz poprosić hodowcę o dokumenty potwierdzające wyniki testów medycznych od rodziców szczenięcia. Wszystkie zwierzęta z chorobami genetycznymi nie powinny być hodowane. Dobre szczenięta labradora wychowane w żłobku kosztują 40-45 tysięcy rubli.

Cel i charakter psa

Labrador jest przyjacielem, który kiedyś był używany do polowań, szkolony do karmienia zwierząt. To aktywne, zabawne i przyjazne zwierzę nadaje się dla rodziny z nastoletnimi dziećmi. Dla dzieci ten pies jest zbyt aktywny, może pchać, dotykać, upuszczać bez złośliwych intencji. Ponadto, żywy i bezpośredni charakter Labrador Retriever wymaga dużo uwagi do siebie, częste spacery, ciężki trening i dużo ruchu.

Labrador musi zapewnić wystarczającą ilość ruchu i ćwiczeń. Najłatwiej to zrobić w wiejskim domu, gdy pies ma wolierę lub możliwość spaceru na ogrodzonym podwórku, w przyrodzie.

Dbanie o psa i opieka nad nim

Labrador mieszkający w mieszkaniu miejskim, musisz zapewnić 3-krotne spacery. Dwa razy na odejście naturalnych potrzeb i 1 raz na około godzinę, aby pies mógł skakać, biegać i wyrzucać całą nadwyżkę energii.

Labrador ma podwójną wełnę - wierzch to twardy i gęsty podszerstek, który zapobiega zamoczeniu psa i jest odpychany przez brud. Samce psują się sezonowo, dwa razy w roku. Podczas linienia wygodnie jest użyć szczotki do zgniotu. Przy jego pomocy raz w tygodniu czesał podszerstek. Gdy pies nie przelewa się, jego wełnę można przecierać specjalną rękawicą do polerowania i polerowania.

Trudno jest zmoczyć Labradora, ale ponieważ brud nie przykleja się do wełny, nie ma potrzeby częstego kąpieli. Pies nie boi się zimna i wody, ale trudno jest tolerować ciepło. Nie ma gruczołów potowych na swoim ciele, przepoca się przez język lub opuszki palców. Aby złagodzić jej stan podczas upału, możesz zmoczyć swoje łapy, język i pachwinę.

Karmienie Labrador Retriever

Labradory są tak niezrozumiałe w jedzeniu, że są gotowe do zjedzenia wszystkiego. Producenci karmy dla psów nigdy nie używają tej rasy jako degustatorów nowych produktów. Dlatego właściciel musi kontrolować jakość i ilość paszy.

Dorosły pies powinien spożywać około 400 gramów suchej karmy dziennie. Wskazane jest karmienie jej karmą najwyższej jakości. Labradory są podatne na otyłość, mają doskonały apetyt, więc ich przekarmienie jest niebezpieczne.

Szczenięta w wieku od 2 do 4 miesięcy karmione są 4 razy dziennie granulowanym pokarmem wysokiej jakości. Aby nieco zmiękczyć, dodaj ciepłą wodę. Zapewniony jest także twaróg i jogurt. Od 4 miesięcy do pół roku szczeniaki karmi się 3 razy dziennie, a następnie przenosi na 2 posiłki dziennie.

Oprócz wysokiej jakości żywności, pies musi zawsze mieć świeżą, czystą wodę. Jeśli podajesz go w niewystarczających ilościach, problemy zaczynają się od nerek. Wybierając suchą karmę, musisz dać pierwszeństwo temu, co jest przeznaczone dla dużych psów, będzie zawierał kompleks witamin i minerałów niezbędnych dla zwierzaka.

Żywność niebezpieczna dla psa to:

  • rodzynki i winogrona - powodują ostrą niewydolność nerek;
  • czekolada - problemy z sercem i inne nieprawidłowości;
  • cebula powoduje niedokrwistość hemolityczną;
  • gotowane kości - odłamki mogą uszkodzić żołądek.

Labradory zajmują jedno z pierwszych miejsc wśród psów pod względem otyłości. Jest to niebezpieczny stan, który prowadzi do rozwoju różnych chorób - niewydolności serca, artretyzmu, duszności. Labradory w naturalny sposób powoli metabolizują i dlatego szybko przybierają nadwagę. Konieczne jest sprawdzenie zwierzęcia, ważenie na wadze 1 lub 2 razy w miesiącu.

Nadwaga u psów musi być zrzucana przy pomocy diety. W tym celu dzienna stawka suchej karmy zmniejsza się o 20%. Podczas diety starają się podawać niskokaloryczne pokarmy zawierające więcej witamin, a także zwiększać codzienne ćwiczenia.

Jak trenować i kształcić

Labradory mają wysoki poziom inteligencji. Według badań kanadyjskich naukowców są oni jednym z dziesięciu najbardziej inteligentnych psów na świecie. Mogą zapamiętać nowe polecenia w 5 powtórzeniach.

Labradory są przyjazne dla innych zwierząt. Dobrze dogaduj się z kotami i psami innych ras, ułatwia to społeczną adaptację szczeniąt. Lepiej trenować psa od 3-4 miesięcy.

Jeśli przegapisz tę chwilę, źle wyhodowane zwierzę może zamienić się w domowego tyrana, który pozbawi właściciela pokoju. Ważne jest, aby nawiązać kontakt z psem tak wcześnie, jak to możliwe, musi wyraźnie znać podstawowe polecenia - "nie", "ja", "stoją", "czekaj".

Szczeniaka nie trzeba przeciążać treningami, każde nowe zadanie powinno być dla niego radością. Jako zachętę zrobi to nie tylko gratka, ale i dobra pochwała. Kiedy dziecko uczy się skupiać uwagę, aby odpowiedzieć na wezwanie, łatwiej będzie opanować podstawowe polecenia. Aby uzyskać pełne szkolenie, najlepiej jest znaleźć dobrego specjalistę w swoim mieście.

Plusy i minusy rasy

Po pierwsze o minusach rasy, nie ma ich zbyt wielu:

  1. Labradory nie są odpowiednie dla nieaktywnych ludzi. Do normalnego rozwoju szczeniak potrzebuje stałych gier, a dorosły pies codziennie długie spacery i treningi.
  2. Psy są nieodpowiednie jako strażnicy. Nie jest typowym dla nich przejaw agresji wobec obcych i zwierząt.

Pies ma znacznie więcej pozytywnych cech:

  1. Labradory są bardzo zabawne, są gotowe podzielić się swoją pozytywną opinią ze wszystkimi wokół.
  2. Są to doskonałe psy robocze, ze specjalnym treningiem, mogą stać się asystentami w polowaniu, ratownikami, psami przewodnikami.
  3. Oprócz ognistego wesołego temperamentu, Labradory mają dobrze rozwinięty intelekt, który pozwala im na łatwe zapamiętywanie poleceń i wykonywanie złożonych zadań.
  4. Psy mają doskonałe zdrowie, nie mają chorób dziedzicznych, żyją długo.
  5. Całkowicie bezkonfliktowy, dogadaj się z wszelkimi zwierzętami domowymi i innymi psami.
  6. Może być doskonałym towarzyszem dla każdego, kto ceni aktywny tryb życia. Będzie towarzyszył właścicielom na porannych wybiegach, w wędrówkach, na codziennych spacerach.

Retriever i Labrador, jaka jest różnica

Retrievery nazywane są specjalną grupą psów myśliwskich. Nazwa pochodzi od angielskiego słowa retrieve - "find", w odróżnieniu od psów gończych i chartów, retriever nie ściga, ale sprowadzają właściciela już zestrzelonego.

Psy te nadają się do spokojnego polowania na dzikie kaczki i słonki, w tym celu są szkolone od szczeniaka.

Kilka ras należy do grupy retrieverów:

  • labrador;
  • prostowłosy retriever;
  • Curly Coated Retriever;
  • golden retriever;
  • Chesapeake Bay Retriever;
  • Novo-Scottish Retriever.

W Rosji działa klub retrievera (RKF), który zajmuje się hodowlą psów rasy Labrador retriever. Właściciele psów omawiają na czacie na stronie internetowej klubu kwestie związane z utrzymaniem i edukacją zwierząt domowych, które ich dotyczą.

Zanim zaczniesz Labrador, musisz trzeźwo ocenić swoje możliwości. Pies pokaże swoje najlepsze cechy, jeśli sobie z tym poradzisz, dużo uwagi poświęcisz edukacji.

Labrador Retriever Rasa Opis i charakterystyka

Podsumowanie artykułu:

Wielu hodowców psów na świecie preferuje rasę Labrador Retriever. Jest to uniwersalna rasa mająca wiele zalet - dobry charakter, atrakcyjny wygląd, doskonałe wykonanie, poświęcenie dla właściciela.

Każdy pies może stać się nie tylko wiernym przyjacielem, ale także pomocnikiem w gospodarstwie domowym. Włączają się, aby pomóc ratownikom, policji. Labradory pomagają szukać nie tylko narkotyków, ale także tych, którzy przeżyli pod gruzami ludzi, doskonale polują na zwierzynę, służą jako towarzysze niewidomych.

Pochodzenie unikalnej rasy

To bardzo starożytna rasa psów. Pierwsi przedstawiciele osiedlili się na wyspie Nowej Funlandii. Duże i inteligentne zwierzęta kochały wodę, były doskonałymi pływakami i często ratowały tonących ludzi i dzieci, które wpadły do ​​wody.

Psy szybko nauczyły się poleceń, więc zostały użyte do polowania, aby uzyskać grę z wody, gęstego chrustu lub innych trudno dostępnych miejsc.

Żeglarze z różnych krajów przybywających na wyspę z radością przyjęli nową rasę szczeniąt z wodoodporną wełną. Pomagali na statku - wyjęli olinowanie, które zostało zmyte w morzu, zmyło, przyniosło złapany haczyk.

Rasa pojawiła się w Wielkiej Brytanii w XIX wieku. Przyjazne i inteligentne psy były kupowane przez lokalnych mieszkańców (obywateli i rolników), ponieważ nie dotykały innych zwierząt domowych i drobiu. Po 100 latach w 1903 r. Rasa rozpoznała Kennel Club of England. Standardem rasy były tylko czarne zwierzęta, znacznie później rozpoznano inne kolory - płowe i czekoladowe.

W latach 70. angielscy hodowcy wyraźnie określili 2 rodzaje ras - wystawy i pracujące labradory. Te pierwsze były ciężkie, miały krótszy pysk i dużą głowę, pracujące zwierzęta miały suchy typ konstrukcji, miały długą kufę i lżejsze kości. Dziś na wystawach prezentowane są oba rodzaje psów.

Wygląd i standard rasy

Labrador Retriever to silna i żylasta rasa o szerokim grzbiecie, dużej głowie i średniej wysokości. Jej zwinny i przyjazny charakter jest znany wielu.

Z wyglądu istnieją pewne podobieństwa:

  1. Prosty ogon, nieco zagęszczony u podstawy, ale niezbyt długi. Płaszcze jego sztywne krótkie włosy.
  2. Głowa zwierzęcia ma proporcjonalne linie, czaszka jest szeroka. Oczy psa są wyraziste i duże, kufa krótka i mocna ze śnieżnobiałymi zębami. Ma małe wiszące uszy, daleko od siebie.
  3. Przednie nogi są proste, średniej długości i proste. Pies o tylnych łapach układa się równolegle. Okrągłe łapy różnią się siłą.
  4. Ciało ma grubą warstwę, potężny układ mięśniowy. Szyja tej rasy jest potężna, średniej długości. Płynnie przechodzi w silne plecy i krótką talię. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta, jest szeroka i głęboka.

Przedstawiciele tej rasy mają elastyczny krok, temperament i swobodny ruch. Pies ma dwuwarstwowy płaszcz z miękkim podszerstkiem, a góra jest twarda. Po kąpieli podkład pozostaje suchy.

Dopuszczalne kolory i rodzaj retriever wełny

Standardowe dozwolone kolory to płowy, czekoladowy, czarny. W obszarze klatki piersiowej może być biała plama. Wodoodporna powłoka jest twarda, stosunkowo krótka i gęsta. Rasa nie pozwala na zbyt miękką wełnę, pióra i fale.

Istnieją również niestandardowe kolory Labrador Retriever:

  • biały z czarnym - pojawia się jako płowy kolor;
  • srebrny - niestandardowy, otrzymany po przekroczeniu (mestizo);
  • Dudley - osłabiony płowy, jest uważany za pół rasy.
  • Fox lub Redfox to czerwony odcień, który jest uważany za cień płowy.

Psy z plamkami są uważane za małżeństwo i nie podlegają zawodowej hodowli na wystawy.

Cechy charakterystyczne szczeniąt

Labradory to świetny przyjaciel dla aktywnych właścicieli i rodzin z dziećmi. Uwielbiają chodzić i biegać z właścicielem.

Istnieje wiele ras psów aktywnych. Oto jeden z nich Alaskan Malamute

To nie wstyd zabrać ze sobą zwierzaka na wycieczkę, wycieczkę lub do dowolnego miejsca. Mądre i inteligentne psy różnią się od innych ras wykształceniem i chęcią zadowolenia innych. Mogą stać się niszczycielami, jeśli zawsze są sami. Zasady zachowania lepiej nauczyć się szczeniaka od dzieciństwa.

To jest rasa myśliwska, więc jej głos jest głośny i głośny. Labradory szczekają, jeśli potrzebują uwagi i wyrażają radość. Szczeniak nie nadaje się jako strażnik domowy lub mistrz, ponieważ może jedynie przestraszyć nieoczekiwanego gościa z głośnym szczeknięciem.

Dodatkową cechą tej rasy jest miłość do zabiegów wodnych. Psy rozpryskują się w każdym miejscu, gdzie widzą wodę, bez względu na to, czy morze jest przed nimi, czy zwykła kałuża. Labrador może rzucić się naprzód, widząc zwykły staw lub wiadro wody. Uwielbiają mokry brud i trawę z rosą.

Psy tej rasy kochają zabawne gry. Nie są agresywne dla małych dzieci i mogą cierpieć niedogodności przez długi czas. Mogą bawić się z sąsiadującymi zwierzętami lub z dorosłymi znajomymi.

Charakterystyka ras psów

Bezpretensjonalna rasa jest używana jako ratownicy, psy przewodniki lub myśliwi. Psy nie okazują agresji wobec ludzi, nawet jeśli żyją na ulicy. Jako ratownik, Labradory są cenione ze względu na ich zmysł węchu, siłę fizyczną i wytrzymałość, życzliwość i zdolność pływania. Służba Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych i pies ich używa, ale nie trzeba ich trenować przez długi czas.

Dla myśliwych aportery są niezbędne, ponieważ przynoszą upadłą zwierzynę z krzaków, stawów, uczestniczą w piórze dużego zwierzęcia. Ze względu na specjalną strukturę szczęki chwytają zdobycz nie niszcząc jej.

Labradory i towarzyszące funkcje niewidomych są dobrze zbadane. Nie kłócą się w miejscach publicznych, nie zwracają uwagi na otaczające psy, dobrze się dogadują z ludźmi, ponieważ mają spokojne usposobienie i silne psychologiczne uwarunkowania.

Subtelności treningu labradorskiego

Silni i dobroduszni Labradory muszą chodzić codziennie. Potrzebują szkolenia wstępnego i gier na świeżym powietrzu w powietrzu. Uczą się szybko i łatwo, ale lepiej rozpocząć proces treningu z małym szczeniakiem. Łatwiej uczyć nowych, posłusznych i spokojnych, przyciągając różne przysmaki.

Lepiej stopniowo nauczyć szczeniaka świat zewnętrzny - samochody, inne osoby, zwierzęta. Proces socjalizacji powinien odbywać się stopniowo, tak aby zwierzę było wykonalne i posłuszne, nie zerwało się ze smyczy, a on sam spokojnie wszedł w pole widzenia właściciela.

Najtrudniejsze do wyszkolenia dorosłych mężczyzn i szczeniąt powyżej sześciu miesięcy. W trakcie tego procesu należy zwrócić uwagę na smaczną promocję, ponieważ psy uwielbiają jeść i zdobywają smaczne kawałki mięsa. W celu poprawnego wykonania polecenia należy je zachęcić.

Labrador retriever może czasami być uparty, ale w procesie uczenia się nie mogą stosować fizycznych metod ekspozycji i krzyków. Będą opierać się jeszcze bardziej, a nie wykonywać poleceń.

Wybór odpowiedniej diety

Labrador retriever kochają smaczne jedzenie, ale wiele z nich może mieć nadwagę i dobrze odżywioną sylwetkę. Dieta dla zwierząt powinna być odżywcza i zrównoważona, aby zwierzę było w doskonałej formie.

Pracujący hodowcy wybierają karmę suchą premium dla swoich psów. Istnieją pasze dla przedstawicieli tej rasy z dodatkami wzmacniającymi stawy. Dodatkowo można rozpieszczać zwierzaka suplementami witaminowymi i mineralnymi.

Gotowy pokarm jest trudny do zebrania, jeśli pies cierpi na ciężkie alergie. W tej sytuacji potrzebujesz naturalnej żywności, w tym:

  • świeże i gotowane marchewki;
  • serwatka i inne produkty mleczne;
  • warzywa z ogrodu i owoce w sezonie;
  • gryka, płatki owsiane, gotowany ryż;
  • drewno gotowane lub surowe;
  • gotowana lub surowa polędwica wołowa.

Kilka przyjęć na tydzień można dodać do diety świeżych jaj zwierzęcych. Nie mieszaj żywności naturalnej i suchej. Przerywa trawienie może powodować chorobę zwierząt domowych.

Zasady opieki nad zwierzętami

Nie jest trudno zadbać o Labrador Retriever. Jego wełna nie wymaga cięcia i często grzebie. Wystarczy kilka razy w tygodniu chodzić po ciele psa specjalną szczotką. W okresie pierzenia (dwa razy do roku) zwierzę jest wyczesywane przez furminator w celu szybkiego wyeliminowania padłego podszerstka i wełny. Najlepiej zrobić to codziennie.

Uszy dla zwierząt domowych są również okresowo czyszczone bawełnianym wacikiem i specjalnym balsamem. Możesz po prostu zwilżyć bawełnę wodą. Następnie uszy suszy się ręcznikiem. Gwoździe są przypinane na łapach w razie potrzeby, aby nie przeszkadzały w chodzeniu psa. Użyj zwykłych szczypiec lub nożyczek dla zwierząt.

Wady i godność rasy

Zabawne i radosne zwierzaki mają wiele zalet:

  • miłość do dzieci, dorosłych gospodarstw domowych i innych zwierząt;
  • inteligencja i doskonała inteligencja;
  • wysokiej jakości wyszukiwarka;
  • doskonały zapach;
  • poświęcenie dla mistrza;
  • szybko uczący się;
  • rozwinięte cechy myśliwskie;
  • bez strachu wysokości i wody.

Rasa ma swoje wady. Dwa razy w roku pies aktywnie psuje. Płaszcz jest tłusty i lepki w dotyku, ponieważ aktywnie wytwarza niezawierający wody smar.

Labrador Retriever może zepsuć meble, zjeść coś z kosza na śmieci, opróżnić stół z naczyniami. Młode szczenięta szczęśliwie pędzą do każdego kąta, więc powinny chodzić w miejscach publicznych na smyczy. Szczeniak lub dorosły pies może się zgubić, jeśli zostaniesz złapany przez kogoś lub pobawisz psa ulicznego.

Stan zdrowia Labradora

Wśród psów rasa ta wyróżnia się długowiecznością. Nie są podatne na owrzodzenia i mają wystarczająco dobre zdrowie. Średnio pies może żyć 10-15 lat.

W niektórych przypadkach scharakteryzowano niektóre choroby:

  1. Lizanie ziarniniaka - rany na łapach z powodu częstego podrażniania skóry zębami.
  2. Alergie pokarmowe, zwłaszcza czekolada lub produkty z kurczaka. Zwierzę może cierpieć na leki, czyszczenie lub proszek do prania, niektóre preparaty witaminowe. Może mieć obrzęk oczu, zapalenie ucha, dermatozy.
  3. Panosteitis to patologia układu kostnego, która często pojawia się u młodych psów.
  4. Nadwaga jest często związana z przejadaniem i niewłaściwą dietą, a także z zaburzeniami hormonalnymi.
  5. Dysplazja stawów jest dość powszechna nie tylko u starszych psów.

Często występują patologie genetyczne, a także choroby oczu - zaćma, odwarstwienie siatkówki. Głębokie pęknięcia i strupy mogą tworzyć się na nosie. Leczenie w tym drugim przypadku, tylko lokalne.

Warunki przyjazne dla zwierząt

Zwierzę może być trzymane na podwórku, jeśli znajduje się w nim woliera ciepła lub kabina. Zimą lepiej jest wpuścić psa do domu, chociaż ze względu na gęsty podszerstek może on tolerować ujemne temperatury.

Każdego dnia pies musi komunikować się z właścicielami, aktywnymi spacerami i grami. Z powodu samotności pies może wykazywać agresję i stać się niekontrolowanym.

Retrieverzy mieszkają w małych mieszkaniach, najważniejsze - aktywne spacery na świeżym powietrzu, możliwość niekiedy pływania w wodzie lub morzu.

Jak wybrać dobrego szczeniaka

Ta rasa jest bardzo popularna i przed wyborem psa musisz wiedzieć, jak wybrać odpowiednie zwierzę. Przede wszystkim sprawdzane są dokumenty i rodowód szczenięcia.

Zwierzę nie powinno być bierne lub nadmiernie nadpobudliwe. Znakiem dobrego psa jest chęć rozpoznania gościa, wyrazisty wygląd i gładki płaszcz z brokatem.

Kto kupić: retriever Labrador lub golden retriever?

Są to dwie spokrewnione rasy. Hałaśliwy i rustykalny labrador z domem jest przyjazny i czasami denerwujący. Pędza, by spotkać dziecko i może je upuścić.

Golden Retriever to elegancki i szczupły arystokrata, bardziej flegmatyczny i spokojny. Intuicyjnie odczuwa nastrój właściciela.

Recenzje od właścicieli tej rasy

W większości przypadków hodowcy Labrador Retriever pozostawiają pozytywne opinie na temat swoich zwierząt. Dobrze radzą sobie w dużych rodzinach, nie wybrednych w jedzeniu i opiece. Wystarczy jeden aktywny spacer dziennie.

Labrador Retriever

Lojalny i towarzyski towarzysz

Kluczowe cechy

  • niezależny
  • sprytny
  • towarzyski
  • z niedowierzaniem
  • lojalny
  • otwarty
  • przywiązany do właściciela
  • wesoły
  • nachalny
  • czujny
  • przyjazny
  • zrównoważony
  • aktywne
  • trwałe

Opis

Solidna budowa ciała i otwarta, wesoła dyspozycja Labrador Retriever sprawiają, że jest całkowicie niestrudzony. Płyń, biegnij, baw się i chodź ze swoim właścicielem, on jest gotowy zawsze i wszędzie! Jeśli potrzebujesz łatwego do wyszkolenia, inteligentnego, zrównoważonego, a zarazem zabawnego psa, przerwij wybór rasy Labrador. Większość tych psów bardzo kocha dzieci. Trzeba jednak pamiętać o jednej z ich słabości - apetytu! Utrzymanie optymalnej masy ciała u przedstawicieli tej rasy jest dość trudne.

Postać

Labrador jest jedną z niewielu ras psów, które są popularne na całym świecie. I zasłużyli sobie na taką popularność. Prawie główna cecha Labradora nazywana jest rzadką przyjaznością psów tej rasy. Z reguły odnoszą się one dobrze do dzieci, różnią się ich łatwym usposobieniem i łatwo dogadują się z innymi zwierzętami domowymi. Są to zdolni uczniowie, którzy chętnie i aktywnie uczestniczą w procesie uczenia się. Jeśli jednak się nudzą, możesz spodziewać się od nich psot! Jeśli chcesz mieć Labrador Retriever, przestudiuj opis rasy i zastanów się, czy poradzisz sobie z jej pogodnym i aktywnym charakterem.

Labrador Retriever

Labrador retriever to psy, które zwracają uwagę na siebie, gdziekolwiek się pojawią. Piękny, spektakularny, posiadający dobry temperament, dokładnie tak jest, gdy wygląd i temperament są absolutnie połączone. Retrievery mają wysoką wydajność w połączeniu z doskonałymi właściwościami towarzyszącymi. Skąd pochodzą te niesamowite psy?

Pochodzenie rasy

Naukowcy nie byli jeszcze w stanie w pełni wyjaśnić pochodzenia tej rasy. Ale jest informacja, że ​​pierwsze psy przybyły na terytorium Anglii od brzegów Kanady, a dokładniej do wyspy Nowej Fundlandii. Dlatego pierwotnie nazwano je imieniem wyspy i miasta o tej samej nazwie.

Istnieje kilka teorii pochodzenia tych psów. Według jednego z nich pochodzą one od psów Newfound. Ale dr Woods oferuje inną wersję, zgodnie z którą formacja rasy miała miejsce na wyspie i Baskowie i Wikingowie brali aktywny udział w jej tworzeniu. Życie na wyspie odcisnęło piętno na zwyczajach psów. Kochają wodę i zgadzają się pracować nawet na lądzie, nawet w wodzie.

Rybacy z Newfoundrendy potrzebowali czworonożnego pomocnika - małego, aby mógł samodzielnie wsiąść do łodzi i wydostać się z niej, wyposażony w wodoodporną wełnę, z rozwiniętym instynktem poszukiwawczym i wysoką wydajnością.

W tym czasie na wyspie rozwinęły się dwa rodzaje zwierząt - małe nowofundlandzkie i duże. Duże psy zostały użyte jako siła dla kapłanów. Ale na początku XIX wieku zaczęto ich wyprowadzać z wyspy dla angielskich arystokratów, ponieważ modne były duże psy z długimi włosami. Zachowali oryginalną nazwę wyspy.

Małe psy były raczej małe, miały krótki, nieprzemakalny płaszcz, zwinność i wigor. Kochali wodę i mieli niepowtarzalny zapach. Nazwano je inaczej: mniejszą św. Janami, mniejszą Nową Fundlandią i to zaskakuje badaczy - labradorów.

Duże psy - nowofundlandy są nadal przedstawicielami dość powszechnej rasy, a małe psy stały się założycielami współczesnych ras retrieverów, w tym labradorów.

Wyjątkowe cechy Labradorów - umiejętność pozostania na wodzie i uległej naturze, zauważyli sportowcy z Anglii. Gdy pojawiła się moda na ptaki myśliwskie z rodziny bażantów, przedstawicieli rasy ustawiającej i punkt były często zastępowane przez retrieverów. Ale wtedy nikt nie podążał za czystością gatunku, a właściciele otrzymywali potomstwo od osób o krótkich i długich włosach.

Od 1830 r. Małe psy (St. John's, one Labradors) zaczęto pobierać z wyspy do Anglii w celu hodowli jako osobnej rasy. W tym czasie niektórzy hodowcy zaczęli przestrzegać pewnych zasad, starając się zachować naturalne dane. Ale wielu zaangażowało się w eksperymenty, redukując Labradorów wraz z innymi przedstawicielami ras retrievera.

Na początku wieku Labradory można było zobaczyć na wystawach angielskich. W tamtym czasie nazwa retrievera zawierała kilka gatunków psów - długie i krótkie włosy, retrowertony z ciemnego kasztanu i Norfolk, które już zniknęły. Później poszczególne gatunki zostały zarejestrowane dla każdego gatunku, aw 1903 r. Oddzielna rasa Labrador Retrievers została zarejestrowana w English Kennel Club.

Przez dwie dekady kilka dużych szkółek poprawiało rasę, a ich praca to pojawienie się współczesnych retrieverów Labrador.

Opis rasy Labrador Retriever

Rasa psów Labrador Retriever - zdjęcie

Retrievery mają rozwinięte mięśnie, które są proporcjonalne do ich budowy ciała. Charakterystyka rasy:

  • Głowa psów jest szeroka. Szczenięta 3-4 miesiące wygląda bardziej niż reszta ciała.
  • Ciało psów jest długie, potężne, z szeroką klatką piersiową i masywną szyją. Lędźwie krótkie, muskularne.
  • Wiszące uszy, umieszczone nieco za plecami. Oczy mają kształt migdałów, są szeroko rozstawione. Kufa wydłużyła się.
  • Łapy są zgrabne, zaokrąglone, ze skórzanymi membranami między palcami.
  • Ogon ma pewne podobieństwo do ogona wydry, jest gruby u podstawy i zwężony do końca. Zorientowany poziomo.
  • Płaszcz twardy, gęsty, krótki, z obfitym dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Taki futrzany płaszcz trafił do psów od swoich przodków żyjących w zimnym klimacie. Odpycha wodę.

To będzie interesujące: jaki rodzaj psa mieć.

Kolory Labrador Retriever

Standard identyfikuje trzy rodzaje kolorów Labrador Retriever:

  • z czarną wełną;
  • płowy;
  • brązowy (czekolada, wątroba).

Ale dopuszczalna paleta obejmuje:

Dopuszcza się małą białą plamkę w obszarze klatki piersiowej.

Cechy charakteru labrador retrieverów

Labradory to inteligentne i bardzo utalentowane psy. Ich wyczucie węchu i zamiłowanie do apliakcji pozwala przedstawicielom tej rasy na wykorzystanie do oficjalnej pracy. Psy są w stanie wykonywać pracę podczas polowania, szukać zakazanych i niebezpiecznych substancji w punktach celnych. Labrador retriever to świetni ratownicy w górach, na wodzie iw zwykłym terenie.

Są tak zrównoważone i spokojne, że mogą służyć jako przewodnik dla niewidomych. Według statystyk ta rasa stanowi około 80% wszystkich czworonożnych psów przewodników.

Szczeniaki Labrador Retriever - zdjęcie

I najważniejsze cechy - psy są godne uwagi ze względu na ich niezawodność, oddanie i rozwinięty intelekt, co sprawia, że ​​są bezkonkurencyjnymi towarzyszami. Psy różnią się pogodą i dobrą wolą. Są zawsze gotowi na kontakt, ale nie narzucają swojego społeczeństwa. Zaskakująco subtelnie uchwycić nastrój właściciela i zachowywać się bardzo delikatnie.

Labradory - doskonałe niańki, pod ich nadzorem, możesz bezpiecznie zostawić dzieci. Te psy są spokojne i nie porusza ich próżność, obecność obcych, płacz dzieci, krzyki i inne nieprzewidziane sytuacje. Kiedy wydostają się z "nieuprawianych" rąk do troskliwej rodziny, zwierzęta szybko się regenerują i wykazują wyjątkowo pozytywne cechy charakteru.

Ale w naturze Labradorów jest jedno zastrzeżenie. Zostały one wyhodowane do ciągłej pracy ramię w ramię z osobą, więc doświadczają samotności dość ostro. Bez odpowiedniej uwagi iz długotrwałą samotnością mogą zacząć zachowywać się w niewłaściwy sposób lub nabywać złe nawyki, na przykład mogą od dawna szczekać monotonnie. Właściciele powinni wziąć pod uwagę, że nie jest to "szkoda", ale prośba, modlitwa sprytnego zwierzaka o pomoc.

Jeśli pies otrzymuje właściwą opiekę i uwagę od właściciela, jego zachowanie jest niemal wzorcowe. Naturalnie mówimy o dorosłych, szczenięta to niegrzeczne i żywe stworzenia. Tak, należy ostrzec przyszłych właścicieli - okres dojrzewania w Labradorach jest dość długi.

W przeszłości socjalizacji i szkoleń, Labradors może pokojowo współistnieć z innymi zwierzętami. Z natury są bardzo pokojowymi stworzeniami, a komunikacja z ich rodzajem daje im wielką przyjemność.

Pies labrador retriever zdjęcia

Przedstawiciele czystej krwi są wszystkożerni. Ponadto mają tendencję do kradzieży żywności. Tak, i inne metody ekstrakcji jedzenia (pytając o oczy, stopy na kolanie i inne. Sztuczki), których używają z powodzeniem. Dlatego ważne jest, aby właściciele nie dopuścili, by pies dostał się do resztek jedzenia. Zwłaszcza, że ​​Labradorzy mają skłonność do otyłości.

Zwierzę domowe powinno odczuwać znaczny wysiłek fizyczny, aby nie nudzić się i nie zaczęło samodzielnie szukać "zawodu". Labradory nie są strażnikami. Tak, mogą rzucić się w stronę ludzi, którzy przyszli i szczekają głośno w tym samym czasie, ale robią to z dobrych intencji, by powitać gości.

Umysł i inteligencja tych psów znacznie ułatwia procesy treningu. Reagują na wszelkie zachęty, czy to przysmak, zabawka czy dobre słowo. Powinny być szkolone tak wcześnie, jak to możliwe, ponieważ mogą szybko stracić kontrolę.

Eksperci ostrzegają, że psy o takiej budowie powinny być nauczane w młodym wieku, aby chodzić na smyczy, ponieważ później bardzo trudno będzie utrzymać prowadzenie labradora. Te psy wyraźnie pokazują chęć zadowolenia właściciela, więc właściciel jest zobowiązany tylko do stosowania metod ciągłego treningu.

Funkcje opieki i konserwacji

Pod opieką labradorów nie wymagają żadnych specjalnych manipulacji, jednak niektóre niuanse wciąż tam są. Na przykład, te psy rzucają się przez cały rok, więc konieczne jest regularne czesanie włosów grzebieniem. Należy to robić 2-3 razy w tygodniu.

Miłość elementu wodnego, przy zwykłym chodzeniu, może prowadzić do naturalnego kąpieli w kałużach. Po takich spacerach zwierzę musi zostać umyte pod prysznicem i osuszone ściereczką z drzemką. Wilgoć w uszach może powodować rozwój chorób zakaźnych, więc po zabiegach wodnych, uszy należy wytrzeć do sucha, aw razie potrzeby zastosować specjalne środki higieniczne. Labradory wymagają również codziennego czyszczenia zębów. Paznokcie psa powinny być najlepiej przycięte 3 razy w miesiącu.

Wybierając miejsce dla dużego zwierzaka, warto wziąć pod uwagę, że ciemny kącik, gdzieś na podwórku, nie będzie działał dla zwierzaka. Laboratoria lubią być w centrum wydarzeń i potrzebują przeglądu wszystkiego, co dzieje się w mieszkaniu. Wszelkie przeszkody i domy, których nie potrzebują, psy to nie bojaźliwe psy. Są odpowiednie dla dużego miotu, na którym pies może rozciągnąć się do pełnej wysokości.

Karmić psa powinien być mięso, a jedną czwartą diety powinny być zboża. Konieczne jest również uwzględnienie w dodatkach menu, które są przydatne dla stawów. Wybierając gotowe racje, powinieneś preferować karmy premium, super-premium, holistyczne dla dużych psów.

Wideo o Labrador Retriever

Ile kosztuje szczeniak Labrador Retriever

Odpowiedni wiek do sprzedaży szczeniąt to 1,5 miesiąca. Żaden szanujący się hodowca nie zaoferuje potomstwa, które nie osiągnęło tego wieku. Koszt szczenięcia rasowego z pieczątką hodowlaną, rodowodem i wszystkimi niezbędnymi dokumentami wynosi od 30 000 do 65 000 rubli. Oczywiście cena zależy od klasy psa.

Możesz kupić szczenię rasową, ale nie mając kartek z życzeniami, za 10.000-12.000 rubli. Szczenięta oferowane znacznie tańsze w prywatnych ogłoszeniach są prawdziwymi "kotami w torbie" i nie można uzyskać gwarancji co do ich przynależności do rasy.

Labrador Retriever to idealny pies dla dużej, przyjaznej rodziny. Będzie wspaniale traktować wszystkich bez wyjątku członków rodziny. Jednak takie zwierzę potrzebuje uwagi, troski i miłości.

Variety of Labradors - opis i standard rasy

Przodkami Labradorów były psy z Północnego Kanady, które Indianie pomagali w połowach.

Od pierwszych rodziców dzisiejsze labradory mają zdolność pływania, nurkowania i szybkiego biegania.

Początek narodzin i rozpowszechnienia rasy takiej jak obecnie można uznać za początek XIX wieku, kiedy to po raz pierwszy sprowadzono labradory z Kanady do Anglii.

Rodzaje ras

Istnieją 3 rodzaje labradorów, które różnią się kolorem:

Przedstawiciele rasy, niezależnie od odmiany, rozwinęli umiejętności myśliwego, asystenta i obrońcy. Jest to bardzo oddany i pomocny pies, który zyskał popularność na całym świecie ze względu na swój charakter i arystokratyczny wygląd.

Opis gatunków

Tradycyjny kolor Labrador Retriever jest czarny. W wyniku selekcji wyhodowano inne kolory, które z kolei mogą zawierać różne odcienie.

Czarny

Charakterystyczne cechy gatunku: monochromatyczny czarny kolor wełny i piwne oczy. Jeśli widoczne są wyraźne plamy na ciele, oznacza to nieczystość osoby. Wyjątkiem jest biała plama na piersi.

Czarny pies jest uważany za jeden z najstarszych gatunków tej rasy. Szczególną popularność zyskał wśród hodowców psów nie tylko ze względu na umysł i umiejętności asystenta, ale także ze względu na niesamowicie piękną czarną wełnę mieniącą się w słońcu.

Czekolada

Kolor płaszcza tej rasy może być ciemny lub jasny. Dozwolona biała plama na klatce piersiowej. Kolor oczu jest żółty lub ciemny orzechowy.

Uważa się, że im ciemniejszy jest cień oczu Labradora, tym lepsza jest jego rasa. Warto jednak zauważyć, że kolor oczu Labradorów ustala się dopiero po dwóch latach życia. Znakiem nietypowym u tego gatunku rasy są białe lub czarne plamy koloru wełny.

Fawn

Ten rodzaj Labradora został włączony do standardu rasy na początku XX wieku. Kolor występuje w kilku odmianach: złotym, kremowym, rudym, jak również czystym płowym i z pigmentacją.

Labrador tej odmiany ma czarną obwódkę i czarny nos. Czasami nos płowego psa może zmienić kolor na różowy. Zwykle występuje w zimie w niskich temperaturach. Latem pigmentacja nosa staje się znowu taka sama. Do wad tej odmiany należą czarne lub brązowe plamki.

Standard rasy

Czystość i zgodność z normą można określić na podstawie średniej wagi, wzrostu, koloru i sześciu psów:

  • waga u mężczyzn - 30-35 kg, u kobiet - 25-32 kg;
  • wysokość w kłębie - od 54 do 56 cm;
  • kolor płaszcza: czekoladowy, płowy i czarny. Warto zauważyć, że odcienie tych standardowych kolorów można znaleźć w różnych odmianach: od lekkiej czekolady do kremu. Wszystko zależy od rodzaju rasy;
  • sierść krótka, twarda, gęsta;
  • ciało jest atletyczne, mięśnie dobrze rozwinięte;
  • uszy wiszące, klatka piersiowa szeroka, między palcami na łapach błony;
  • ogon jest krótki, gruby u podstawy i węższy na końcu.

Funkcje opieki i konserwacji

Labradory świetnie się czują w mieszkaniach i domach prywatnych. Najważniejszą rzeczą do rozważenia przy trzymaniu psa jest potrzeba regularnych spacerów i wysiłku fizycznego.

Opieka Labrador obejmuje: kąpiel, czyszczenie wełny i zabawy na świeżym powietrzu. Warto zauważyć, że Labrador potrzebuje regularnego badania lekarza weterynarii, ponieważ rasa ta była sztucznie hodowana i dlatego podlega wielu chorobom.

Labrador musi być stale uczesany, w przeciwnym razie jego wełna rozprzestrzeni się w całym mieszkaniu. W razie potrzeby konieczne jest kąpanie psa za pomocą specjalnych szamponów i odżywek.

Labradory są aktywnymi psami, więc musisz chodzić z nimi codziennie przez co najmniej dwie godziny. W przeciwnym razie zwierzę zacznie być rozrywkę w domu, który jest pełen porozrywanych mebli i obgryzionych butów.

Kluczem do zdrowia psa jest odpowiednia dieta. Labradory są podatne na otyłość. Nie można ich przekarmić i podać produktów, które są przeciwwskazane w tej rasie. Aby zapewnić dorosłemu zwierzęciu wszystkie niezbędne substancje i pierwiastki śladowe, należy przestrzegać następujących standardów żywienia:

  • 15 g mięsa na 1 kg wagi;
  • 5 g węglowodanów na 1 kg masy;
  • 2 g węglowodanów na 2 kg masy.

Laboratoria mogą być karmione zrównoważoną suchą karmą, najlepiej premią. Jeśli zdecydujesz się dać swojemu psu naturalną żywność, powinna ona składać się z następujących produktów: kurczak, wołowina, jagnięcina, indyk, ryba morska, kasza gryczana, proso, płatki owsiane, produkty mleczne, jaja, warzywa i owoce.

Ile żyć w domu?

Żywotność labradora wynosi 10-14 lat. Ile lat zwierzę będzie żyło, zależy w dużej mierze od odżywiania, konserwacji i pielęgnacji.

Zrównoważone jedzenie, regularne ćwiczenia i wysiłek fizyczny, badania u weterynarza, przyjazne nastawienie - wszystko to może zagwarantować zdrowe i długie, w normalnych granicach, życie swojego czworonożnego przyjaciela.

Większość hodowców psów uważa, że ​​im bardziej labrador ma tłuszcz, tym mniej będzie żył. W wielu przypadkach psy o szczupłej sylwetce żyją dłużej. Jeśli więc chcesz, aby twoje zwierzę żyło długo, powinieneś przestrzegać jego diety, stosować specjalną dietę i podawać tylko żywność o wysokiej jakości.

Predyspozycje do chorób

Jednym z głównych problemów wszystkich ras sztucznie wyhodowanych jest podatność na choroby. Labradorzy często mają następujące dolegliwości:

  • zaniki siatkówki. Objawy są bezbolesne dla psa, ale postępująca choroba bez leczenia może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku;
  • dysplazja stawu biodrowego. Prowadzi to do utykania tylnych nóg, w zaawansowanym stadium powoduje silny ból i pozbawia psa możliwości chodzenia;
  • otyłość. Występuje z powodu niewłaściwej diety, dużych porcji i siedzącego trybu życia. Otyłość może powodować szereg innych, poważniejszych problemów zdrowotnych;
  • choroby dziedziczne: rak, epilepsja, chłoniak, atopia. Ryzyko wystąpienia tych chorób jest ogromne w przypadku niekontrolowanego rozmnażania.

Labrador powinien być okresowo pokazywany lekarzowi weterynarii, aby uniknąć możliwych problemów zdrowotnych. Aby zapobiegać zdrowiu, musisz stale chodzić ze swoim zwierzakiem i karmić go prawidłowo.

Jak wybrać szczeniaka?

Wybierając Labrador należy wziąć pod uwagę pewne różnice w charakterze psów i suk. Uważa się, że suki są bardziej uparte, ale spokojne. Natomiast kable są bardziej aktywne, podczas gdy bhaktowie lepiej dogadują się z resztą swoich zwierząt.

Kupowanie labradora jest lepsze od doświadczonego hodowcy. Lepiej niż w jakiejkolwiek encyklopedii można powiedzieć o cechach psa, a także wybrać szczenię, które ci pasuje. Zaleca się zabieranie psa w wieku 6-8 tygodni.

Wybierając psa, należy zwrócić uwagę na jego cechy zewnętrzne i zachowanie. Szczeniak nie powinien być agresywny ani nieśmiały. Jego ciało powinno być ciasne, ale nie grube.

Głównymi zaletami tej rasy są jej wierność, miłość i inteligencja. Labrador może być doskonałym towarzyszem dla całej rodziny, a także niezawodnymi asystentami i lojalnym towarzyszem.