Forum Żłobków
Miłość Lap Top

Tekst artykułu i zdjęcie z książki MAŁA DERMATOLOGIA ZWIERZĄT KOLOROWY ATLAS I PRZEWODNIK TERAPEUTYCZNY 2011

Tłumaczenie z języka angielskiego: vet Vasiliev AV

Funkcje specjalne

Diagnostyka różnicowa

Diagnoza

Leczenie i rokowanie

Zdjęcie 1 Torbiel międzygałkowa. Duża, miękka torbiel w przestrzeni międzypalcowej jest typowa dla tej choroby.

Fot. 2 Międzyludzka furunculosis. Ciężki obrzęk tkanek w szczelinie międzypalcowej był spowodowany urazową furunculosis i późniejszą infekcją bakteryjną.

Zdjęcie 3 Torbiel międzygałkowa. Torbiel międzygwiezdna z wilgotnym wysiękiem i siniakami w otaczającej tkance

Fot. 4 Międzyludzka furunculosis. Palce rozpościerają się, ukazując przestrzeń międzypalcową, która wygląda jak siniak. Skóra wydaje się cienka, z ogniskowym obszarem wysięku w postaci ogniskowego ropnia.

Fot. 5 Międzyludzki szalunek. Klinicysta delikatnie ściska boczne części zmiany, aby zademonstrować obecność włosów w jamie ropnej. Ta technika nie jest zalecana, ponieważ wewnętrzne uszkodzenie zmiany może zwiększyć cellulit i blizny.

Fot. 6 Międzyludzka furunculosis. Wytłaczany materiał zawiera wysięk i liczne włosy. Włosy te działają jak ciało obce i stanowią źródło wtórnej infekcji wtórnej.

Zdjęcie 7 Torbiel międzygałkowa. Mała torbiel międzygwiezdna.

Fot. 8 Międzyludzka furunculosis. Tkanka międzypalcowa jest dotknięta z powodu ciężkiej nacieki pyogranulomatycznej, co prowadzi do zapalenia tkanki łącznej

Fot. 9 Futurcz międzygwiezdny. Wyraźny wzrost przestrzeni międzypalcowej z powodu przewlekłego stanu zapalnego

Zdjęcie 10 Torbiel międzygałkowa. Ogniskowa cystka międzypalcowa, która jest zerwana i wydzielany z niej ropny wysięk.

Fot. 11 Międzyludzka furunculosis. Wyraźny cellulit międzypalcowy z głębokim owrzodzeniem.

Zdjęcie 12 Torbiel międzygałkowa. Ta cystka międzygwiezdna (międzygwiezdna furunculosis) została odkryta dopiero później. jak rozkładano palce na badanie przestrzeni międzypalcowej

Nowy artykuł do tłumaczenia

Ocena wpływu gabapentyny na poziomy aktywności i zaburzenia ruchliwości oceniane przez właścicieli i jakość życia kotów w wieku z chorobą zwyrodnieniową stawów

Sterylna furkuloza międzypalcowa u psów

Pochodzenie choroby, takie jak sterylna furkulacja międzygwiazdowa u psów, nadal nie jest jasne. Według niektórych hipotez, wystąpienie tej choroby jest odpowiedzią zapalną na trójglicerydy i keratynę, które padają na skórę z uszkodzonych mieszków włosowych, tkanki podskórnej i gruczołów łojowych. Przyjmuje się również, że stan ten rozwija się po ustaniu początkowej przyczyny choroby. Należy zauważyć, że przedstawiciele ras o krótkich włosach są najbardziej zlokalizowani w tej chorobie.

Choroba może być zlokalizowana zarówno na pojedynczych, jak i wielu kończynach. Choroba ta przejawia się w postaci wielu lub pojedynczych grudek, gęstych guzków lub formacji. Często znajduje się w obszarze między palcami, któremu towarzyszy świąd i bolesność, a czasami - powstawanie wrzodów i przetok, z ropnym wydzieliną. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do zwłóknienia tkanek. Zmiany mogą zniknąć tak samo spontanicznie, jak się pojawiły, charakteryzują się amplifikacją i osłabieniem objawów choroby. Choroba może być skomplikowana przez rozwój wtórnych infekcji.

Czasami polowanie na futro krótkowłose u psów krótkowłosych może być spowodowane atopowym zapaleniem skóry. Przyczyną tej choroby może być również "wrastanie" włosków pomiędzy palcami.

Diagnoza

Sterylną międzyludzką furunculosis należy odróżnić od nużycy, infekcji skóry, zapalenia tkanki łącznej, nowotworów, grzybów skórnych, bakteryjnego zapalenia podrębu, autoimmunologicznych chorób skóry.

Rozpoznanie postawiono na podstawie historii choroby, danych z badań cytologicznych i histologicznych, wykluczenia dyfuzji. Kiedy badania mikrobiologiczne zwykle nie są wykrywane mikroorganizmy (z wyjątkiem przypadków wtórnego zakażenia).

Leczenie

Przede wszystkim należy upewnić się, że przyczyna, która spowodowała rozwój tej choroby, została zidentyfikowana i wyeliminowana.

W przypadku rozwoju wtórnej infekcji jest zalecana długotrwała (co najmniej półtora miesiąca) antybiotykoterapia.

Pojedyncze ogniska można usunąć chirurgicznie lub za pomocą lasera.

Oczyszczające chusteczki zawierające chlorheksydynę i inne leki przeciwbakteryjne pomagają radzić sobie z rozprzestrzenianiem się choroby. Ponadto, aby przyspieszyć powrót do zdrowia, usuwanie uszkodzonych mieszków włosowych i wrastających włosków odbywa się chirurgicznie lub za pomocą lasera.

Przy tworzeniu torbieli stosuje się miejscowo sulfotlenek dimetylu z enrofloksacyną i steroidami. Ważne jest, aby usunąć wrastające włosy.

U niektórych pacjentów stosowanie niacynamidu i tetracykliny pozwala na wyzdrowienie. Na skuteczność leczenia będzie pozytywna dynamika po półtora miesiąca. Zabieg jest długi.

W niektórych przypadkach przepisuje się doksycyklinę (lub tetracyklinę), a także cyklosporynę, czasami z dodatkiem ketokonazolu. Po uzyskaniu pozytywnego efektu dawkę zmniejsza się do minimum skutecznego.

W przypadkach, których nie można wyleczyć chirurgicznie, można zastosować glikokortykosteroidy. Ulepszenie powinno nastąpić za dwa tygodnie, po czym dawka leku stopniowo zmniejsza się do minimum skutecznego. W rezultacie stan zdrowia może pozwolić ci na zaprzestanie używania leku. W przypadku wtórnych infekcji należy je traktować dość agresywnie.

W celu utrzymania stanu remisji może być konieczne zażywanie leków przez całe życie zwierzęcia.

Cysty międzytrzuszkowe u psów: przyczyny i leczenie (ze zdjęciem)

Jakby ktoś skrupulatnie nie odnosił się do swojego zwierzaka, ale takich nieszczęść, jak ciąża międzypalcowa na łapach psów często nie da się uniknąć. Jest to bardzo nieprzyjemne zjawisko, a ponadto jest bardzo boleśnie tolerowane przez psa. Wszystko zaczyna się od tego, że pies zaczyna zachowywać się inaczej, bardziej nerwowo, dużo czasu zajmuje lizanie łap, ich gryzienie. Takie zachowanie powinno zmusić gospodarza do sprawdzenia miejsca zwiększonej uwagi zwierzęcia.

Jeśli spojrzysz, wtedy między palcami psa zauważysz zaczerwienienie i obrzęk. To jest torbiel, która z każdym dniem będzie coraz bardziej. I do czego to może doprowadzić, nawet przerażające, aby to sobie wyobrazić. Przyjrzyjmy się dokładniej temu, co powoduje chorobę i co zrobić z właścicielem.

Powody

Przyczyny torbieli międzypalcowej mogą być całkiem inne, głównie infekcje, reakcje alergiczne i pasożyty, brudna ławka, wilgotność środowiska. Torbiel może występować jako pojedyncza formacja, jak również wielokrotność, wpływając na jedną łapę lub kilka naraz. Lokalizacja cyst jest dość bolesna, a proces gnicia nie jest przyjemny. Aby chronić psa przed takimi problemami, nie wahaj się z pójściem do kliniki weterynaryjnej do wysoko wykwalifikowanego specjalisty.

Objawy

Główne objawy powinny obejmować guz między palcami psa. Może być mobilny, ma miękką powierzchnię, intensywną teksturę. W tym samym czasie kształt kulisty nie jest wykluczony.

Pies przestanie jeść normalnie, będzie stale lizał miejsce dotknięte torbielą, traci zdolność do normalnego poruszania się, dużo kłamie, może skomle i pokazuje w każdy sposób, że potrzebuje uwagi właściciela.

Leczenie

Jeśli stwierdzisz, że te objawy w żadnym wypadku nie powinny opóźniać podróży do weterynarza. Faktem jest, że kłująca część trawy jest najeżona faktem, że ustyug może wejść do ciała i zacząć pasożytować. Będzie podróżował po ciele zwierzęcia i nie będzie możliwe ustalenie dokładnego punktu końcowego jego wyjścia. Dobrze, jeśli pozostaje w miejscu nakłucia i nie idzie dalej, ale często zdarza się, że ustug dostanie się do serca psa, co jest śmiertelne.

Weterynarz powinien przeprowadzić pełne badanie dotkniętego obszaru. Należy zauważyć, że leczenie w tym przypadku będzie towarzyszyć operacji. Torbiel pomiędzy palcami u psów należy leczyć znieczuleniem miejscowym. Weterynarz powinien traktować tkankę wzdłuż linii przyszłego nacięcia. Eliminując przyczynę choroby, możliwe będzie wyznaczenie kolejnego cyklu leczenia.

Możliwe nieprzyjemne wyniki w przypadku nawrotu torbieli. W takim przypadku leczeniu towarzyszyć będzie wyznaczenie antybiotyków, a także specjalne leki, które należy stosować przeciwko grzybom. Weterynarz może zalecić stosowanie specjalnych chusteczek oczyszczających, które należy nakładać co dwanaście godzin. To bardzo proste. Trzeba tylko wytrzeć stopy. Przydadzą się łapki za pomocą skrobaka, robiąc to w kierunku wzrostu włosów, aby usunąć wrastające włosy.

W przypadku, gdy cysta jest wielokrotna i nie można jej usunąć, lekarz może przepisać glikokortykosteroidy.

Co robić

Pamiętaj, aby podążać za zwierzakiem. Jeśli istnieje taka możliwość, warto kupić specjalne obuwie dla psa, dzięki czemu będzie można chronić jego łapy przed nakłuciem, co prowadzi do wzrostu i torbieli. Oczywiście, w tym przypadku nie jest to nawet kwestia ceny, ale czy pies może nauczyć się chodzić w butach, jeśli odejdzie bez nich od najmłodszych lat?

Po każdym spacerze zaleca się sprawdzenie łapy zwierzęcia. Jeśli możliwe procesy roślin suchych pałeczek, kolce stwierdzono, co może prowadzić do międzypalcowe torbieli, powinien natychmiast, aby ich usuwanie i przemyć roztworem nadmanganianu potasu lub furasemid rozpuszczonego w wodzie.

Miej oko na zachowanie swojego zwierzaka, jeśli płaci zbyt dużo uwagi polizyvaniya łapach, niesprawiedliwie na twarz zaczęła utykać, nie warto ciągnąć. Tylko Twoja szybka interwencja nie tylko uratuje go od bólu i dyskomfortu, ale także uratuje życie psa. Nie powinieneś lekceważyć zdrowia zwierzęcia, myśląc, że ropień dojrzeje i wyjdzie sam z siebie. Głupotą jest uwierzyć, że „pies uzdrawiając wszystkich”, oczywiście, proces odzysku obserwuje się u zwierząt znacznie szybciej niż ludzie, ale bez pomocy wykwalifikowanych specjalistów w tej sprawie nie może zrobić.

Torbiel międzygałkowa u psa: objawy, rozpoznanie, leczenie

Niech twój pies - nie wilk, ale zdrowe nogi są niezwykle ważne. Jeśli są jakieś problemy z kończynami zwierzaka, nie może on normalnie się poruszać, grać, a zatem szybko słabnie i może nawet umrzeć. Warianty tego typu zjawisk są niestety bardzo zróżnicowane, ale torbiel międzypalcowa u psów jest uważana za jedną z najniebezpieczniejszych.

Co to jest?

Na początek fakt, że "torbiel" jest błędnie nazywany chorobą, która w rzeczywistości jest stłumionym zapaleniem skóry. Termin ten jest ogólnym określeniem różnych patologii zapalnych, które mają wpływ na łapy psów. A ponieważ w każdym przypadku konieczne jest zrozumienie i poszukiwanie dokładnej przyczyny choroby.

Problem polega właśnie na tym. Bardzo często właściciele, do końca, myślą, że ich pies jest kulawy z powodu kolca lub zarostu utkniętego w poduszce. Nie znaleźli niczego podobnego, nie wymyślili niczego lepszego niż namaszczenie łap zwierzątek z ichtiolem. A tacy hodowcy przychodzą do weterynarza po tym, jak ich zwierzak przestanie chodzić. Czasem kończy się to amputacją części łapy, więc zdecydowanie nie zalecamy tego! Lepiej być bezpiecznym i natychmiast skontaktować się z doświadczonym specjalistą.

Obraz kliniczny

Ogólnie rzecz biorąc, niektóre "problemy" łapy mogą być natychmiast zauważone: twój pies ciągle liże, a nawet przeżuwa łapy, a limp wkrótce się rozwija. Uważa się, że cysty międzygałkowe są najczęstsze u młodych zwierząt w wieku poniżej czterech lat. Praktyka dowodzi, że teriery Staffordshire i bull terriery, a także retrievery są najczęściej chore. Bez względu na płeć i rasę, wszystkie zwierzęta z wrodzonymi lub nabytymi patologiami układu mięśniowo-szkieletowego kończyn są zagrożone. Badanie lekarskie może natychmiast zidentyfikować: grzbietową (na górnej części stopy) rumień międzypalcowy (zaczerwienienie), obrzęk, guzki i grudki, obszary wilgotne i cuchnące.

Grzbietowo-międzypalcowe uszkodzenie charakteryzuje się występowaniem dużych obszarów łysienia, rumienia, obrzęku. Bezpośrednio "cysty" powstają zarówno między palcami, jak i po stronie podeszwy poduszek łap. Międzygałkowe torbiele pęcherzykowe najczęściej występują na przednich łapach między czwartą a piątą przestrzenią międzypalcową. Ale nadal porażki mogą wystąpić w dowolnym miejscu. Opisano w szczególności przypadki, w których wszystkie przestrzenie międzypalcowe były owrzodzone. Torbiele często są nawet symetryczne. Ale nie powinieneś zaglądać w to "mistyczne": jeśli w konkretnym przypadku choroba jest konsekwencją oddziaływania chorobotwórczej mikroflory, to pies, który ciągle polizał swoje łapy, prędzej czy później doprowadzi infekcję do sąsiedniej kończyny.

Czynniki predysponujące

Rozważ współczesną teorię cyst międzygwiezdnych i główne powody. Uważa się, że w przypadku patologii nie ostatnią rolę odgrywają urazy więzadła międzygwiezdnego brzusznego lub / i wrodzone i nabyte patologie anatomiczne. Należy zauważyć, że choroba ta występuje bardzo często u psów o złym nawyku, wyrażonych w ciągłym lizaniu łap (niektóre psy tak łagodzą stres). Niektórzy eksperci są bardziej skłonni do tego, że choroba jest konsekwencją genetycznej podatności niektórych osób na zwiększoną keratynizację. Są one powtarzane przez innych badaczy, którzy twierdzą, że nieprawidłowy rozwój mieszków włosowych często występuje u chorych psów, co również pośrednio wskazuje na problemy z dziedzicznością.

W rezultacie cysty pęcherzykowe (najgorszy scenariusz) mogą być wielokrotne, rozwijając się na kilku "piętrach" skóry na raz. Wszystko to prowadzi do tego, że włosy zaczynają rosnąć w grubość skóry, wnikają patogeniczne i warunkowo patogenne mikroflory i brud. Wszystko to, "aromatyzowane" śliną zwierzęcą, zamienia się we wspaniałe podłoże odżywcze dla drobnoustrojów.

Ta okoliczność prowadzi do tego, że nawet recepta na silne antybiotyki niczego nie rozwiązuje: tak, przez pewien czas symptomy ustąpią, ale wkrótce znowu się pojawią. W przypadku kortykosteroidów ten sam obraz - tydzień po zaprzestaniu ich przyjmowania, wszystko wraca do swoich "kręgów". Co gorsza, przebudowa torbieli często powoduje powstawanie przetok. Wszystko to, co dziwne, "pod ręką" dla weterynarzy - metoda leczenia torbieli jest niezwykle prosta, aczkolwiek radykalna. Ale o tym później.

Techniki diagnostyczne

Diagnoza jest dość prosta. W wielu przypadkach wystarczająca jest lokalna kontrola zaatakowanych powierzchni. Ale to wszystko nie jest takie ważne. Niezwykle ważne jest zidentyfikowanie określonego patogenu, dla którego weterynarz pobiera próbkę dotkniętych tkanek, a następnie jego wykorzystanie do mikroskopii, cytologii, wysiewu na pożywce w celu hodowania kultury patogenu. Najprostszą metodą wizualnego wykrywania torbieli może być nawet niespecjalista. Aby to zrobić, ściśnij elektrody w palce: jeśli pies naprawdę ma tę patologię, po naciśnięciu zobaczysz białawo-szare plamki pojawiające się na powierzchni skóry.

Należy zauważyć, że ta technika diagnostyczna może być przeprowadzona tylko po podaniu wstrząsowych dawek środków uspokajających, ponieważ w przeciwnym razie pies może doznać bolesnego wstrząsu. Ale wciąż ta metoda jest naprawdę dobra, ponieważ pozwala prawie ze 100% prawdopodobieństwem postawienia diagnozy w trudnych i wątpliwych przypadkach. Jeszcze raz podkreślamy znaczenie biopsji, ponieważ dopiero po zbadaniu tkanki możemy mówić z pewnością o torbieli.

Techniki terapeutyczne

Jak wspomniano powyżej, metoda leczenia jest raczej "prosta" - tylko operacja. Leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne (ponownie, już powiedzieliśmy, dlaczego). Najprostszą wersją operacji jest tak zwana "podoplastyka", czyli częściowe wycięcie poduszek łapy i ewentualnie palców. Niestety, prostota i oszczędność - klucz do częstych efektów ubocznych, które są w roli silnej kulawizny, a następnie częstych nawrotów. Dlatego obecnie wielu weterynarzy jest skłonnych uwierzyć, że jedyną skuteczną metodą jest całkowita chirurgiczna amputacja dotkniętych tkanek.

Teraz operacja usunięcia torbieli międzytrzonowej nie jest tak "barbarzyńska", laseroterapia jest szeroko stosowana. Metoda wykonania tej procedury jest dobrze udokumentowana. Zgłoszono około 70% sukcesu. Ale tutaj ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że tylko dobry lekarz weterynarii może wykonać operację, aby twój pies w pełni odzyskał, a zatem lepiej nie oszczędzać w klinice.

Jeśli wszystko zostanie wykonane idealnie, rana goi się przy początkowym napięciu przez około dwa tygodnie. Opieka pooperacyjna to powołanie ogólnoustrojowych i lokalnych leków przeciwbakteryjnych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Uważają, że w ciągu pierwszych dwóch tygodni należy surowo ograniczyć ruch psa i ciągle zmieniać opatrunki (tak, aby lepiej było zostawić zwierzę w klinice na ten okres). W ciężkich i zaniedbanych przypadkach, niestety, nawroty nie występują rzadko, dlatego należy regularnie kontrolować operowanego psa i po jego wypisaniu z kliniki.

Czy możliwe jest leczenie?

Ogólnie rzecz biorąc, już mówiliśmy o jego marności, ale nie jest to prawdą we wszystkich przypadkach. Tak więc, jeśli pies ma dużo szczęścia, a jego właściciel zauważa coś złego na bardzo wczesnym etapie, istnieje około 20% szans na powodzenie terapii lekowej. W przypadkach międzygałkowych torbieli pęcherzykowych, środki (na przykład żele, lotiony, maści) zawierające nadtlenek benzoilu lub kwas salicylowy wykazują dobrą skuteczność ze względu na wyraźne właściwości keratolityczne. Konieczne jest codzienne i ciągłe ich stosowanie, aby zapobiec powstawaniu torbieli, tak jak w przypadku, gdy tak się już stało, wszystkie te "okłady" będą całkowicie bezużyteczne. Ponadto terapia przeciwdrobnoustrojowa i glikokortykosteroidowa pomogą w eliminacji wtórnej mikroflory i łagodzeniu procesów zapalnych. Ale nie mogą być używane przez długi czas. Jeśli w ciągu dwóch tygodni nie można osiągnąć poprawy, należy natychmiast rozważyć opcję z chirurgicznym rozwiązaniem problemu.

To ważne! Ogólnie rzecz biorąc, leczenie farmakologiczne w domu daje w większości przypadków bardzo "zahamowany" efekt i nie powinieneś na niego liczyć. Jeśli mówimy o opcjach biegania, kiedy na psich łapach są już widoczne blizny, nie powinieneś go rozpoczynać - stracisz tylko czas.

Jak i co leczyć zapalenie skóry między palcami u psów?

Zapalenie międzypaliczkowe u psów jest chorobą zapalną. Kiedy się pojawia, wpływa to na warstwy skóry między palcami zwierzęcia. Ponadto można zaobserwować zapalenie na poduszkach iw obszarze paznokci. Niektóre zwierzęta cierpią na chorobę skóry zlokalizowaną w górnej części łap.

Zapalenie międzypaliczkowe u psów: rodzaje i metody leczenia

Wielu właścicieli, porównując objawy ze zdjęciem, zaczyna samodzielnie leczyć tę chorobę. Należy to jednak zrobić dopiero po zbadaniu psa. Weterynarz może przepisać leczenie, które zależy od przyczyny choroby.

Zapalenie międzypaliczkowe skóry u psów wyraża się w zapaleniu skóry między palcami.

Dlaczego choroba występuje

Zapalenie międzypaliczkowe może występować pod wpływem różnych czynników.

  1. Jedną z najczęstszych przyczyn objawów, które można zobaczyć na poniższym zdjęciu, jest mechaniczne uszkodzenie skóry. Może to być spowodowane urazem, podrażnieniem, drapaniem, siniakami. W tym przypadku diagnozuje się traumatyczną formę zapalenia skóry.
  2. Choroba występuje, gdy fizyczny lub chemiczny wpływ na powierzchnię skóry. Może to być kontakt z substancją drażniącą. Charakteryzuje się swędzeniem, zaczerwienieniem, obrzękiem tkanek, wysypką pęcherzową. Gdy czynnik negatywny zostanie wyeliminowany, objawy znikają niezależnie. Ważne jest, aby odróżnić chorobę od egzemy, która charakteryzuje się przewlekłym procesem zapalnym.
  3. Częstą przyczyną jest reakcja alergiczna. Przejawia się w obszarze między palcami pod wpływem dużej ilości bodźców.
  4. Zapalenie międzypaliczkowe może wystąpić w przypadku zmiany bakteryjnej. Często jest to spowodowane ekspozycją na kije gronkowcowe lub grzyby typu Candida.
  5. Objawy widoczne na zdjęciu mogą pojawić się, gdy podskórny roztoczek dostanie się do ciała psa. W tym przypadku diagnozuje się pasożytniczą postać choroby.
  6. Niektóre psy cierpią na psychogenne zapalenie skóry. Powstaje w momencie, gdy zwierzę jest pod wpływem stresu, gdy jest oddzielone od właściciela lub poruszone.

Konieczne jest leczenie choroby, w oparciu o przyczyny wysypki.

Istnieje wiele powodów, dla których u psów występuje międzypaliczkowe zapalenie skóry.

Leczenie choroby rozpoczyna się od określenia rodzaju zapalenia skóry. Może to zrobić weterynarz podczas kontroli psa, procedury diagnostyczne.

Pourazowe zapalenie skóry

Traumatyczne międzypalcowe zapalenie skóry występuje u psów mieszkających na obszarach miejskich. Podczas spaceru na ulicy pies może wejść na szybę, gruz i inne ostre przedmioty.

Powierzchnia rany powinna być sucha i okresowo wentylowana. Ważne jest, aby w mokrą pogodę łapy były chronione przed wilgocią. Zwierzęta domowe mogą kupować specjalne buty. W domu należy go wyjąć w celu wentylacji kończyn.

Ważne jest, aby pies nie lizał uszkodzonej skóry. Możesz poradzić sobie z cięciami lub ranami z antyseptycznym środkiem.

Uraz zwierzęcia w łapę zwierzęcia może wywoływać między- rzęskowe zapalenie skóry u psów.

Formularz kontaktowy najczęściej pojawia się w zimie. Łapy psa mogą cierpieć z powodu substancji, które są dodawane do kompozycji przeciwoblodzeniowej.

Objawy choroby pojawiają się w momencie kontaktu z bodźcem. Pies może naciskać na kończyny, piszczeć z bólu. W takim przypadku należy podjąć środki zapobiegawcze. Leczenie nie jest wymagane, ponieważ choroba ustępuje po wyeliminowaniu kontaktu z drażniącym. Dlatego pies może nosić specjalne buty.

Alergiczne zapalenie skóry

Postać alergiczna jest najtrudniejsza do leczenia. W przypadku jego wystąpienia występują nie tylko łapy, ale także inne części ciała.

Uszkodzenie może zostać uogólnione, gdy dotknie całej powierzchni skóry.

Jeśli podejrzewa się alergię pokarmową, pies otrzymuje dietę hipoalergiczną. Pokarm dodaje się do diety, która zawiera zhydrolizowane białko. Dieta powinna być przestrzegana przez 9-10 tygodni. W takim przypadku objawy znikają.

Jeśli występuje postać atopowa, należy zidentyfikować alergen. Ponadto, leczenie przeprowadza się za pomocą antybiotyków, leków przeciwbakteryjnych i środków korygujących odporność.

Przyczyną międzypalcowego zapalenia skóry u psów może być alergia.

Staphylococcus dermatitis

Częstą chorobą jest gronkowcowa postać zapalenia skóry. Zmiana występuje pod wpływem infekcji. aureus, St. albicans, ul. Półprodukt. Jeśli pies ma silną odporność, nie wykryje naruszeń. Kiedy nierównowaga hormonalna i zaburzenia metaboliczne wymagają specyficznej terapii.

Dotknięty obszar skóry jest leczony:

  • leki przeciwdrobnoustrojowe o działaniu wysuszającym;
  • maści antyhistaminowe;
  • leki przeciwbólowe z silnym świądem.

Podczas leczenia piodermią międzypaliczkową za pomocą aplikacji z 50% roztworem dimetylosulfotlenku. Również przepisane leczenie antybiotykami.

Uszkodzenie gronkowcowe leczy się za pomocą środków przeciwgrzybiczych. Infekcja grzybicza często towarzyszy chorobie podstawowej.

Leczenie pasożytniczego zapalenia skóry wybiera się na podstawie drobnoustroju, który spowodował chorobę.

  1. Jeśli obserwuje się sarkoptozę, dotknięte powierzchnie skóry są leczone środkami owadowo-roztoczobójczymi.
  2. Przy porażce spowodowanej kleszczem Demodex canis, terapia ma długi charakter i jest wybierana z uwzględnieniem specyfiki kondycji psa.
  3. Leki przeciw robakom stosuje się do ankilostomatidu, wywoływanego przez pasożyty Ancylostoma caninum i Uncinaria stenocephala.

Robaki, roztocza i inne pasożyty mogą powodować międzypalcowe zapalenie skóry.

Psychogenne zapalenie skóry

Psy z wrażliwym układem nerwowym rozwijają psychogenną postać choroby. Obserwuje się, gdy pies doświadcza oddzielenia od właściciela, sytuacji stresowych, zmiany miejsca zamieszkania.

Lekarz przepisuje w tym przypadku leki uspokajające, które normalizują stan układu nerwowego psa.

Choroba jest łatwiejsza do wyeliminowania przy rozpoznawaniu przyczyn. Jeśli nie zostaną wykryte, pojawi się wysypka między palcami.

Pododermatitis u zwierząt

Zapalenie międzypaliczkowe u psów jest jednym z objawów grupy chorób pod ogólną nazwą "Poddermatitis". Dotyczy to również skóry palców, poduszek łap i wałka bliskiego paznokcia.

Objawy kliniczne to zaczerwienienie skóry, ścieńczenie sierści, obrzęk, swędzenie, ślady zgnilizny, płacz, czasami utykanie, ból podczas chodzenia. Często pojawiają się fałdy międzyodźwiękowe i przetoki.

Możliwe przyczyny:

  • problemy z utrzymaniem (w przypadku dużych ras krótkowłosych, z powodu bólu lub nadwagi, podparcie nie występuje na opuszkach warstwy rogowej, ale na skórze może być częstą przyczyną dysplazji stawu łokciowego)
  • anatomiczne cechy kończyn (trening z sąsiednich falang lub pazurów, zbyt ciasne palce);
  • uraz (w tym ciało obce, oparzenie);
  • infekcje (bakterie, grzyby);
  • pasożyty (demodicosis);
  • alergie (w tym kontaktowe zapalenie skóry);
  • choroby onkologiczne (rak płaskokomórkowy, chłoniak, mastocytoma);
  • choroby autoimmunologiczne (np. pęcherzyca);
  • zapalenie naczyń (problemy naczyniowe);
  • patologie endokrynologiczne (np. niedoczynność tarczycy);
  • stres (akralne zapalenie skóry po lizaniu);

Podstawowa diagnoza:

  • pobranie odcisków lub nakłuć z dotkniętego obszaru;
  • zeskrobywanie w celu wyeliminowania ewentualnych pasożytów;
  • jeśli to konieczne, zaszczepienie chorobotwórczych grzybów (dermatofitoza).

W niektórych przypadkach dodatkowe wymagane:

  • RTG, czasami tomografia komputerowa;
  • badania krwi;
  • biopsja;
  • konsultacje z innymi specjalistami (ortopedą, onkologiem).

Aby zwalczyć infekcję bakteryjną, konieczne jest przyjęcie długotrwałego antybiotyku w dawce dermatologicznej oraz miejscowe stosowanie szamponu terapeutycznego. Ważne jest, aby samemu nie przerwać leczenia, ale aby ukończyć pełny cykl przedawnienia.

W przypadku alergii ważne jest zidentyfikowanie przyczyny źródłowej, jest to dość długi proces.

Niestety, problemy z opieką nie zawsze są radykalnie leczone, ale możliwa jest korekta (zabiegi chirurgiczne, środki przeciwbólowe, noszenie obuwia ochronnego, utrata zbędnej wagi)

Drodzy właściciele! Nie próbuj namaszczać "czegoś" samemu! Skład leku może być składnikiem, który powoduje szybki wzrost patogenu. Zamiast pomagać, tylko pogarszasz sytuację.

Choroby skóry u psów: rodzaje i objawy

Zapalenie skóry psa

Zapalenie skóry jest ostrą chorobą zapalną skóry, której nie towarzyszy powstawanie wysypki. Zapalenie skóry według rodzaju przepływu u zwierząt dzieli się na: ostry i przewlekły oraz ze względu na pojawienie się: kontaktu, uczulenia, urazu, oparzeń i pasożytów.

Kontakt z zapaleniem skóry

Zbyt ciasny metalowy kołnierz, agresywne światło słoneczne, sztywna ściółka, niewłaściwie dobrana maść lecznicza itp. Mogą wywołać tę chorobę. W takim przypadku zmiany skórne występują wyłącznie w miejscu kontaktu fizycznego lub chemicznego z substancją drażniącą.

Objawy:

  • Małe pęcherzyki.
  • Opuchlizna skóry.

Alergiczne zapalenie skóry

Jest to choroba dziedziczna. Może być spowodowane przez roztocza, grzyby, cząsteczki ludzkiego naskórka, pyłki kwiatów i roślin.

Objawy:

  • Sucha skóra.
  • Guzy na powierzchniach zginanych.

Pasożytnicze zapalenie skóry

Nosicielami choroby są pchły, glisty (nicienie), śródskórne roztocza.

Objawy:

  • Duża utrata włosów.
  • Ciężkie swędzenie w okolicy lokalizacji zmian.

Pourazowe zapalenie skóry

Pourazowe zapalenie skóry występuje zwykle w miejscach siniaków, zadrapań lub skaleczeń.

Objawy:

  • Zaczerwienienie, obrzęk skóry.
  • Swędzenie

Przewlekłe aseptyczne zapalenie skóry

W tego typu schorzeniach naskórek jest ograniczony w produkcji tłuszczowego smaru, a na skórze pojawiają się pęknięcia, które wywołują ropne zapalenie skóry.

Leczenie zapalenia skóry u psów

Oczywiście zapalenie skóry u psów musi być leczone pod nadzorem lekarza. Jednak nadal istnieją pewne metody udzielania pierwszej pomocy.

W traumatycznym zapaleniu skóry zaatakowaną skórę należy traktować pięcioprocentowym roztworem jodu. Pierwszego dnia po urazie należy zastosować zimne bandaże. W przyszłości należy wyeliminować przeziębienie, a do leczenia stosować płyny ałunowe lub ołówowe. Dobrze usuwa roztwór podrażniający furatsilina lub Zelenka.

Gdy zapalenie skóry stosuje opatrunki z maściami i emulsjami. Najczęściej lekarze zalecają stosowanie streptocydowej emulsji syntomycyny, maści prednizonu lub maści Vishnevsky. Dobrze pomaga emulsja Cortican.

Aby poradzić sobie z przewlekłą postacią choroby najczęściej stosowano Exekan, zawierający w swoim składzie substancje lecznicze o działaniu przeciwzapalnym.

Zapalenie skóry z świądem doskonale tłumi glikokortykosteroidy.

Weterynarze i treserzy psów zdecydowanie zalecają, aby w zimie leczyć zwierzęta łapami specjalnymi kremami. Ta prosta procedura pomoże zapobiec twojemu zwierzakowi z powodu takiej nieprzyjemnej choroby jak międzypalcowe zapalenie skóry.

Nie jest tajemnicą, że w okresie zimowym nasze bieżnie są aktywnie posypane szerokim asortymentem chemikaliów, które często wywołują zapalenie skóry u psów.

Idealnym narzędziem do zapobiegania międzypaliczkowego zapalenia skóry może być "Vedinol for paws".

Leczenie ropnego zapalenia skóry polega na stosowaniu różnych antyseptycznych proszków i opatrunków. W leczeniu ropnego zapalenia skóry szeroko stosuje się antybiotyki, streptocyd, kwas borowy z jodoformem, norsulfazol.

Dobry efekt uzyskuje się za pomocą opatrunków alkoholowych i kompresów alkoholowo-alkoholowych.

W chronicznej postaci choroby stosuje się ozoceryt i opatrunki parafinowe.

Doskonałe działanie przeciwzapalne mają balsam z 3% kwasem borowym. Do dezynfekcji stosuje się aktywnie 3% nadtlenek wodoru i 5% nalewki jodowej.

W leczeniu wszystkich rodzajów zapalenia skóry, takie środki fitoterapeutyczne są szeroko i dość skutecznie stosowane: olej z dzikiej róży i rokitnik zwyczajny, nasiona owsa i krwisty lek.

Uszkodzenia skóry psa - jak leczyć?

Zapalenie międzypaliczkowe skóry u psów jest chorobą zapalną, w której występują wszystkie warstwy skóry w fałdach między palcami zwierzęcia, na łapach i wokół pazura.

Ponadto, czasami proces rozciąga się na obszary górnej powierzchni łapy pokryte wełną. Pomimo oczywistego braku powagi, taka choroba jest w stanie wywołać u psa znaczny dyskomfort, do tego stopnia, że ​​zwierzę zaczyna utykać.

Dlatego międzypalcowe zapalenie skóry wymaga terminowego i całkowitego leczenia.

Powody

Rozwój procesu zapalnego na łapach zwierzęcia może być oznaką ogromnej liczby chorób ogólnoustrojowych.

W związku z tym wszelkie próby właścicieli psów w celu złagodzenia cierpienia ich zwierząt domowych za pomocą różnych środków do użytku lokalnego, wybranych głównie niezależnie lub za radą innych hodowców zwierząt, nie przynoszą rezultatów.

Nie jest to zaskakujące, ponieważ dzięki takiemu samoleczeniu nie zostanie wyeliminowany czynnik, który spowodował rozwój patologii. W jego roli może działać:

  • Urazy lub jakiekolwiek uszkodzenie skóry, w szczególności pęknięcia, siniaki, zadrapania itp. W takich przypadkach dochodzi do traumatycznego zapalenia skóry.
  • Interakcje z drażniącymi czynnikami fizycznymi lub chemicznymi, które prowadzą do obrzęków, swędzenia, zaczerwienienia skóry, powstawania pęcherzy itp., Czyli występują oznaki kontaktowego zapalenia skóry. Ale ten typ choroby łatwo można pomylić z egzemą (przewlekłym stanem zapalnym skóry), nawet dla profesjonalistów.
  • Kontakt z alergenami, powodujący alergiczne zapalenie skóry.
  • Infekcja jest zwykle bakteryjna, w ranach, drapaniu lub nawet mikropęknięć na łapach. W takich sytuacjach zapalenie skóry jest przejawem bakteryjnego zapalenia skóry, które zwykle działa jako powikłanie innych postaci choroby.
  • Inwazja pasożytnicza, w szczególności infekcja podskórnymi kleszczami itp. W takich przypadkach diagnozuje się pasożytnicze zapalenie skóry.
  • Trudności psychologiczne, takie jak zmiana miejsca zamieszkania, oddzielenie od właściciela itp., Mogą być przyczyną rozwoju psychogennego zapalenia skóry.

Tak więc, w zależności od przyczyny rozwoju, istnieją różne rodzaje chorób, z których każda musi być zwalczana inaczej.

Objawy i cechy terapii

Leczenie międzypaliczkowego zapalenia skóry u psów odbywa się w zależności od ich postaci, ponieważ kluczem do odzyskania zwierzęcia jest eliminacja czynnika, który spowodował rozwój choroby. W najlepszy sposób profesjonaliści poradzą sobie z wyborem rodzaju i charakteru terapii. Tylko kompetentny lekarz weterynarii będzie w stanie ocenić dotkliwość sytuacji i zalecić najlepsze leczenie dla konkretnego zwierzęcia.

Zapalenie międzypaliczkowe

Najczęstsze wystąpienie stanu zapalnego z powodu urazu, ponieważ dosłownie każde chodzenie psa jest obarczone ryzykiem zranienia jego łapą odłamkami rozbitego szkła, gruzu i innymi "korzyściami" cywilizacji.

Dlatego po każdym spacerze należy dokładnie zbadać zwierzę i, jeśli to konieczne, natychmiast leczyć rany środkami antyseptycznymi. Najlepiej skontaktować się z weterynarzem i postępować zgodnie z jego zaleceniami.

Konieczne jest kontynuowanie leczenia aż do całkowitego wyleczenia, aby zapobiec procesowi zapalnemu, który stanie się chroniczny.

Właściciele psów zazwyczaj mają do czynienia z kontaktowym zapaleniem skóry w zimnych porach roku, kiedy drogi są traktowane specjalnymi środkami przeciwoblodzeniowymi.

Są one w stanie podrażnić skórę łapy zwierzęcia i spowodować rozwój stanu zapalnego.

Dlatego w takich przypadkach podstawowym zadaniem jest wyeliminowanie interakcji między skórą psa a chemikaliami - co najlepsze, specjalne buty poradzą sobie z takim zadaniem.

Jednym z najtrudniejszych w diagnostyce i leczeniu typów zapalenia skóry jest alergia. Jego cechą charakterystyczną jest rozprzestrzenianie się procesu zapalnego na dość duże obszary ciała psa, a często zmiany pierwotne powstają za uszami, w pobliżu ust lub oczu. W takich przypadkach może być konieczna zmiana karmy i diety.

Jeśli, w ciągu tygodnia po zmianie diety zwierzęcia w jego stanie, nie zauważy się poprawy, wówczas należy podejrzewać zwiększoną wrażliwość na czynniki środowiskowe, takie jak kurz, pyłki roślinne itp.

W takich sytuacjach prowadzi się terapię mającą na celu poprawę układu odpornościowego, a także zapobieganie powikłaniom bakteryjnym i grzybiczym.

Leczenie bakteryjnego zapalenia skóry rozpoczyna się po dokładnym potwierdzeniu obecności infekcji. Z reguły polega on na:

  • terapia przeciwbakteryjna;
  • normalizacja metabolizmu witamin i składników mineralnych;
  • eliminacja nierównowagi hormonalnej;
  • stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych;
  • użycie bakteriofaga gronkowcowego.

Podczas diagnozowania pasożytniczej postaci choroby, leczenie przeprowadza się przez leczenie dotkniętych obszarów insektycydami-akarycydami, przyjmując leki przeciwrobacze i inne, których wybór zależy od rodzaju wykrytych pasożytów.

Jeśli chodzi o psychogenne zapalenie skóry, najtrudniej jest sobie z tym poradzić. Oczywiście w takich przypadkach weterynarz wybiera środki uspokajające dla zwierzęcia, ale kluczem do odzyskania jest akceptacja sytuacji i adaptacja do nowych warunków życia, co niestety nie zawsze jest możliwe. http://allergolife.ru/

Skuteczne leczenie chorób

Zapalenie skóry u psów jest zmianą zapalną wszystkich warstw skóry, która nie występuje jako wysypka.

W międzypalcowym zapaleniu skóry u psów, zapalenie pojawia się na fałdach międzypalcowych, na poduszkach łapy, w pobliżu szponiastego łóżka, a bardzo rzadko na owłosionej powierzchni łap. Przy tych zmianach zwierzę może wizualnie utykać, chronić zranioną łapę i polizać dotknięte obszary.

Powinieneś wiedzieć, że zapalne miejsca na łapach zwierzęcia mogą wystąpić z chorobą ogólnoustrojową. Dlatego przed rozpoczęciem samodzielnego leczenia należy wykluczyć wszystkie pojawiające się czynniki i wyeliminować przyczyny rozwoju międzypaliczkowego zapalenia skóry.

Ważne jest, że istnieje wiele przyczyn powstawania tej zmiany (choroby), dlatego istnieje kilka metod leczenia:

  • Pourazowe zapalenie skóry u psów może wystąpić z powodu uszkodzeń mechanicznych, to znaczy z powodu pęknięć szkła, gruzu budowlanego. Dlatego najważniejszą rzeczą w leczeniu nie jest rozpoczęcie procesu, monitorowanie procesu gojenia i jego właściwe przetwarzanie, a także nie dopuszczanie, by proces zapalny stał się przewlekły. Zaatakowane miejsca powinny być czyste i suche, dlatego na spacery warto założyć psie łapki lub specjalne obuwie lub skarpetki. Zaatakuj lokalnie dotknięte obszary maścią suszącą.
  • Kontaktowe zapalenie skóry u psów może rozwinąć się w chłodną i mokrą pogodę (to znaczy w zimie), gdy ulice są traktowane chemikaliami ze śniegu i lodu. Dlatego, aby uniknąć rozwoju tego czynnika, konieczne jest albo umieszczenie specjalnych butów na łapach (zainfekowanych miejscach) zwierzęcia, albo skarpetkach, stosuje się miejscową maść.
  • Bakteryjne zapalenie skóry u psów jest przyczyną traumatyzacji poduszek łapy lub zmian hormonalnych lub zaburzeń metabolizmu witaminowo - mineralnego. W leczeniu przy użyciu ogólnoustrojowych antybiotyków, immunostymulantów, wykluczyć rozwój staphylococcus. Potwierdź, że jego rozwój jest możliwy tylko dzięki badaniom laboratoryjnym. Lokalnie, podczas obróbki zewnętrznej stosuje się suszące maści przeciwdrobnoustrojowe, a do intensywnego swędzenia stosuje się również preparaty przeciwbólowe i przeciwalergiczne.
  • Pasożytnicze zapalenie skóry u psów. Jego rozwojowi towarzyszą podskórne pasożyty: Sarcoptes canis - swędzący śródskórny roztocz i Demodex canis - podskórne roztocza pasożytujące na mieszki włosowe. Do leczenia stosuje się immunostymulatory preparatów roztoczobójczych, leczenie jest długie i długie.
  • Psychogenne zapalenie skóry - występuje u zwierząt o różnych stresach (poruszanie się, zmiana karmienia, oddzielenie od właścicieli) w celu leczenia zwierząt stale dają środki uspokajające.
  • Alergiczne zapalenie skóry u psów - wynika z reakcji organizmu na alergeny, dodatki do żywności itp. Najbardziej ogólnoustrojowy rodzaj zapalenia skóry, ponieważ alergiczne zapalenie skóry ma tendencję do rozwoju w całym ciele. W leczeniu stosuje się dietę (metodą wykluczenia) przez 10-14 dni, stosuje się leki przeciwgrzybicze, antybiotyki, środki przeciwbakteryjne (chlorheksydyna 2%) lub kąpiele ze szlamowym szamponem do zewnętrznego leczenia.

Dlatego, aby pomóc swojemu zwierzakowi, należy skonsultować się z weterynarzem na czas, aby wyeliminować wszystkie możliwe przyczyny zapalenia skóry i zastosować odpowiednie leczenie.

Wszystko o najczęstszym problemie skórnym u psów - zapalenie skóry

Jak wiadomo, pchły są jednym z najczęstszych pasożytów w naturze, zakłócającym spokojne życie czworonożnych przyjaciół. Owady te dają zwierzęciu wiele niedogodności i kłopotów.

Co więcej, u niektórych psów ukąszenia tych owadów mogą powodować alergie, reakcja alergiczna wywołuje pchłe zapalenie skóry.

W przypadku pchlego zapalenia skóry alergen jest śliną owadzią, która dostaje się do skóry zwierzęcia przy każdym kęsie.

Należy zauważyć, że pchłe zapalenie skóry nie występuje u każdego zwierzęcia ukąszonego przez owada. Taka reakcja jest charakterystyczna tylko dla tych predysponowanych do niej psów. Dotyczy to również osób, u których występują problemy zdrowotne.

Czasami trudno jest osobie pomóc swojemu zwierzakowi, ponieważ może być trudno wyjąć owady. Pasożyty te żyją nie tylko na ulicy, ale także uderzają w ciało zwierzęcia, mogą szybko rozprzestrzeniać się po mieszkaniu (wideo Ludmiły Podgaevskiej).

Doskonałe pchły siedliskowe to ściółka dla psów, luka w podłodze, meble. Tutaj pasożyci składają jaja, które w każdej chwili mogą zarazić psa. Około 80% wszystkich przypadków zapalenia skóry występuje u pcheł.

Objawy

Z reguły pchłe zapalenie skóry diagnozuje się u zwierząt w ciepłym sezonie - wtedy owady są najbardziej aktywne. Należy zauważyć, że raz na ciele psa, pchła będzie szukać miejsca o najwyższej wilgotności, może to być pachwina, żołądek, ucho.

Główne objawy tej choroby są następujące:

  • pierwszy objaw - w niektórych obszarach ciała pies ma silny świąd;
  • zarysowania i łysiny, jak również zaczerwienienie i wysypka mogą tworzyć się w miejscu swędzenia;
  • zwierzę staje się bardziej nerwowe i rozdrażnione, ponieważ jest stale zakłócane przez owady;
  • Innym symptomem, który może się nie pojawić, jest to, że w niektórych przypadkach pchłe zapalenie skóry powoduje utratę apetytu (film to dog-channel.tv).

Leczenie

Jeśli zdecydujesz się zapisać swojego zwierzaka z tego problemu w domu, istnieje wiele sposobów. Do leczenia można stosować szampony, specjalne spraye, dropsy lub obroże. Obecnie wielu hodowców psów coraz częściej stosuje tabletki do żucia.

Oczywiście każdemu zabiegowi musi towarzyszyć dezynfekcja przestrzeni życiowej, a także ściółki dla psów, ponieważ trzeba wyeliminować larwy. W przypadku, gdy choroba spowodowała poważne rany, można użyć specjalnych maści do ich leczenia. W każdym razie, lepiej sprawdzić zwierzę z lekarzem, aby specjalista mógł dokonać dokładniejszej diagnozy.

Atopowe zapalenie skóry

Mniej powszechne jest jednak atopowe zapalenie skóry. Atopowe zapalenie skóry jest reakcją psa na elementy środowiska.

Alergenami mogą być kurz, pióra lub przedmioty gospodarstwa domowego. Co do zasady atopowe zapalenie skóry występuje u młodych zwierząt, a zwierzęta w wieku powyżej 6 lat bardzo rzadko.

Typ atopowy jest trudny do zdiagnozowania.

Aby zidentyfikować ten typ zapalenia skóry u zwierząt, należy najpierw całkowicie leczyć psa i mieszkanie z pasożytów. Obowiązuje surowa dieta dla zwierząt domowych, ponieważ alergeny można również znaleźć w żywności. Tylko wtedy, gdy wykonywane działania nie przyniosą żadnych rezultatów, można zdiagnozować atopowe zapalenie skóry u psa. Ta metoda testowania w celu określenia leczenia jest wymuszona.

Jeśli chcesz znaleźć konkretny alergen wywołujący atopowe zapalenie skóry, wówczas pies musi być dokładnie sprawdzony w laboratorium. Właściwy sprzęt do diagnozy nie znajduje się we wszystkich klinikach weterynaryjnych Federacji Rosyjskiej. W związku z tym nie ma innych opcji diagnostycznych (wideo autorstwa Lake Charles Pit Bull Rescue).

Objawy

Jeśli chodzi o objawy, zarówno w pchlewie, jak i atopowym zapaleniu skóry jest podobnie. Jednym z typowych objawów tej reakcji jest silne swędzenie, a także obszar zapalenia w okolicy kufy i pachwiny.

Również ogniska mogą znajdować się na pod pachach, w obszarach międzypalcowych, w uszach. Ze względu na to, że atopowe zapalenie skóry pomaga zmniejszyć mechanizmy ochronne skóry, może powodować zaczerwienienie.

Pies będzie także rozwijał bakteryjne zapalenie, zaczerwienienie i wysypkę.

Leczenie

Jeśli chodzi o leczenie, trudno jest leczyć atopowy typ alergii i całkowicie pozbyć się zwierzęcia z problemu nie zadziała. Obecnie leczenie jest zwykle objawowe, to znaczy ma na celu wyeliminowanie objawów. Aby leczyć psa, należy go stale leczyć za pasożyty i stosować specjalne środki w celu zmniejszenia swędzenia.

Lekarze weterynarii czasami praktykują inną drogę - leczenie alergii specjalną immunoterapią. Należy zauważyć, że leczenie w ten sposób psa będzie dość kosztowne, zwłaszcza, że ​​nie każda klinika weterynaryjna świadczy takie usługi. Aby uzyskać więcej informacji na temat sposobu leczenia typu atopowego, jest to opisane w wideo poniżej (autorem wideo jest Weterynaryjna klinika dr Sotnikov).

Poddermatit

Pododermatitis u zwierząt domowych to zaburzenie skórne charakteryzujące się zmianami w obszarach międzypalcowych. Pady mogą również cierpieć.

Jak pokazuje praktyka, wydzielanie nie jest odrębną chorobą. Zazwyczaj podjawowemu zapaleniu podtrzewin towarzyszy nużyca, choroby grzybicze i choroby onkologiczne.

Ponadto przyczyną mogą być pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne.

Pododermatitis działa na organizm zwierzęcia w taki sposób, że jego funkcje skórne są znacznie zmniejszone. W rezultacie ciało zwierzęcia ulega zapaleniu i zaczerwienieniu. Często na zwierzętach dotknięte obszary znajdują się w obszarach międzypalcowych.

Należy zauważyć, że u każdego psa może wystąpić pododermatitis, ale następujące choroby są najbardziej podatne na tę chorobę:

  • Bulteriery;
  • Mastify;
  • Pekińczyk;
  • labradory;
  • basset hounds;
  • jamniki;
  • dogi;
  • Owczarki niemieckie;
  • shar pei

Należy również dodać, że łysiny i zmiany w obszarach międzypalcowych z osiadaniem są możliwe dzięki ciągłemu lizaniu tych miejsc. Ponieważ fabuły są naprawdę problematyczne, pies będzie próbował je leczyć w ten sposób.

Objawy

W odniesieniu do objawów zapalenia podrzędzia, reakcja alergiczna przejawia się w postaci silnego bólu i swędzenia. W związku z tym uważny hodowca i tak zauważy objawy, gdy pies ciągle polizi swoje łapy.

Pododermatitis powoduje zaczerwienienie i stan zapalny w strefie międzypalcowej na kończynach zwierząt domowych. Aktywność zwierzęcia może się zmniejszyć, ponieważ boli go ruch.

Jeśli stan zapalny jest bardzo silny, pies może także utykać.

Leczenie

Jak leczyć zapalenie podrzęsienia w domu? Oczywiście, podobnie jak w przypadku innych chorób, nie będzie możliwe wyleczenie zwierzęcia, jeśli nie dowiesz się przyczyny alergii.

Na przykład, jeśli choroba jest spowodowana przez nużycę lub malassezioz, to przede wszystkim należy leczyć te choroby. Dopiero gdy uratujesz psa przed tymi problemami, reakcja alergiczna minie.

Aby zapobiec oznakom choroby, zawsze przestrzegaj podstawowych zasad higieny. Na przykład, po wyprowadzeniu zwierzęcia, w każdym przypadku konieczne jest umycie łap zwierząt, a także muszą być one suszone bardzo ostrożnie, aby uniknąć wilgoci w przestrzeniach międzypalcowych. Zaostrzenie jest typowe w wilgotnych miesiącach roku.

Między palcami zawsze należy odciąć nadmiar włosów. Jeśli spacerujesz z psem w deszczu lub śniegu, zalecamy używanie specjalnych butów dla psów.

Jak leczyć autoimmunologiczne zapalenie pododermii u zwierząt domowych

Diagnostyka

W przypadku wystąpienia wydzielenia, głównym zadaniem właściciela psa i weterynarza jest prawidłowe zdiagnozowanie jego przyczyn.

Przede wszystkim należy wyeliminować alergie pokarmowe, ponieważ indywidualna nietolerancja pokarmu często powoduje różne problemy skórne.

Jeśli podejrzewasz alergię pokarmową (pokarmową), musisz przepisać ścisłą dietę hipoalergiczną, najlepiej do tego celu stosować specjalistyczną żywność medyczną.

Podczas karmienia psa przez 2-3 miesiące tylko z tymi karmami, alergen przestaje wnikać do organizmu zwierzęcia i stopniowo poprawia się stan zwierzęcia - swędzenie i obrzęk znikają, włosy zaczynają rosnąć na łysych obszarach, a ból i kulawość znikają.

Jeśli tak się stanie, wówczas diagnoza alergicznego Pododporności Pododkowej zostaje potwierdzona, biorąc pod uwagę, że możliwe jest zbilansowanie diety zwierzęcia tak, że nie wystąpią objawy pododermatitis przez całe życie psa.

Jeśli jednak po 2 miesiącach przepisywania ścisłej diety, nie ma poprawy, to możliwe, że przyczyną zapalenia podśluzówkowego jest alergia nieżywnościowa, w której absolutnie wszystkie czynniki środowiskowe mogą być alergenami dla ciała (kurz, pyłki roślinne, kosmetyki itp.).

Nie zawsze można zidentyfikować przyczynę alergicznego pododermatitis o etiologii niespożywczej, dlatego leczenie jest ukierunkowane na zwalczanie alergii ogólnie, jak również na eliminację mikroflory bakteryjnej i grzybowej, która zaczyna aktywnie rozwijać się w miejscach pierwotnych zmian skórnych.

Jeżeli po skojarzonym leczeniu lekami przeciwhistaminowymi i przeciwbakteryjnymi lub przeciwgrzybiczymi nastąpi szybka i zauważalna poprawa, lekarz weterynarii może wybrać indywidualny schemat dawkowania leków przeciwalergicznych przez długi czas.

Autoimmunizacyjne zapalenie pododermatu

Długo zastanawialiśmy się nad podatnością na alergię, aby pokazać, jak ważna jest prawidłowa diagnoza przyczyn tej choroby. Autoimmunologiczne zapalenie pododermatyczne często mylone jest z alergią, co prowadzi do niepowodzenia leczenia i pogorszenia stanu zwierzęcia.

Choroby autoimmunologiczne u zwierząt nie zostały jeszcze wystarczająco zbadane, więc ich diagnoza stwarza pewne trudności. Bardzo ważne jest, aby znaleźć weterynarza, który może prawidłowo zdiagnozować, a następnie wybrać dawkę leków w celu normalizacji stanu zwierzęcia.

Zastanowimy się nad leczeniem autoimmunologicznego zapalenia podrębu na przykładzie męskiej rasy Mastino Neapolitano, który w wieku 11 lat miał ten problem. Jak już wspomniano, starość jest jedną z przyczyn wystąpienia podjawienia.

Choroba rozpoczęła się gwałtownie, nieznaczny obrzęk między palcami w ciągu kilku dni stał się rozległy, wystąpił wielki ból i kulawość.

Leczenie autoimmunologicznego zapalenia podrębu

U psów o dużej masie ciała problemy z łapami są często śmiertelne, więc musisz działać bardzo szybko. Jednym z najlepszych leków do leczenia chorób i procesów zapalnych o etiologii autoimmunologicznej i alergicznej jest Dexfort.

Wstrzykiwanie Dexafort pozwala zatrzymać proces zapalny niemal natychmiast, na zdjęciu psiej łapy 4 godziny po domięśniowej iniekcji leku - skóra staje się mniej czerwona, obrzęk zaczyna ustępować, ból znika, a wiotkość staje się mniej.

Dexafort jest bardzo poważnym lekiem hormonalnym, nie można go stosować w sposób niekontrolowany. Będąc syntetycznym analogiem kortyzonu (hormonu glukokortykosteroidowego kory nadnerczy), Dexafort ma długotrwały efekt przeciwalergiczny, przeciwobrzękowy, przeciwzapalny.

Efekt leku staje się zauważalny po godzinie i może trwać do 4-5 dni. Jedno wstrzyknięcie wystarczy, aby objawy autoimmunologicznego zapalenia mięśnia sercowego ustąpiły w ciągu 7-10 dni.

Niestety, Dexafort może tylko tłumić stan zapalny przez pewien czas, ten lek może być używany tylko jako pomoc w nagłych wypadkach dla tej choroby. Długotrwałe stosowanie leku Dexafort jest przeciwwskazane, zwykle należy go podawać 1-2 razy w odstępie 7 dni.

Wiele negatywnych opinii na temat różnych vetforums o Dexafort pojawia się właśnie ze względu na skuteczność tego leku, zaczynają go używać w sposób niekontrolowany.

Długotrwałe stosowanie Deksaforta może prowadzić do łysienia, anoreksji, senności, utraty wagi i osteoporozy. Dopiero po mianowaniu weterynarza można rozpocząć wprowadzanie tego leku do psów z chorobami grzybiczymi i wirusowymi, chorobami nerek i serca, cukrzycą.

Hormonalna terapia podtrzymująca

Najczęstsze leczenie autoimmunologicznego zapalenia podśluzówkowego. Po wyeliminowaniu ostrych objawów choroby Dexafort można zalecić hormonalną terapię podtrzymującą - codzienne podawanie prednizonu w minimalnych dawkach.

W zależności od stanu zwierzęcia i masy ciała wybiera się indywidualny harmonogram przyjmowania tabletek.

Warunek wstępny - należy zacząć od najniższej dawki prednizonu (na przykład tabletki co drugi dzień lub raz dziennie) i stopniowo zwiększać, aż do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego.

W naszym przypadku pies ważący 70 kg dziennie otrzymuje dwa razy dziennie na ¼ tabletek prednizonu. Taki odbiór tego leku całkowicie eliminuje przejawy podjawienia, a przez ostatnie 2 lata nie powoduje żadnych skutków ubocznych.

Leczenie

Często ostremu stadiom autoimmunologicznego zapalenia pododermatycznego towarzyszy tworzenie przetok. Jeśli nie są leczone w odpowiednim czasie, możliwe jest dołączenie wtórnej infekcji bakteryjnej i komplikowanie przebiegu choroby. Podczas gdy pies był w stanie podnieść wymaganą dawkę prednizonu, jego łapy pęczniały kilka razy i takie rany wystąpiły.

Sprawdzonym sposobem na szybkie wyleczenie przetoki jest zastosowanie nadtlenku wodoru i maści Levomekol. Po pierwsze, nadtlenek wodoru dodaje się do strzykawki bez igły i wstrzykuje bezpośrednio do gardzielowego otworu, a nadtlenek należy wstrzykiwać pod ciśnieniem, tak aby wszystkie martwe tkanki i mikroorganizmy zostały usunięte z kieszeni przetoki.

Następnie maść Levomekol jest również pobierana do strzykawki i wstrzykiwana do otworu przetoki.

Maść powinna być bardzo dużo, trzeba ją wprowadzić, aż nadmiar maści zacznie wychodzić z gardzielowego otworu na zewnątrz. Następnie bandaż jest nakładany na łapę.

W ten sposób, leczyjąc łapę dwa razy dziennie, możliwe jest uzyskanie gojenia się przetoki przez 3-4 dni i uniknięcie przebiegu antybiotykoterapii.

Wniosek

Pododermatitis autoimmunologiczne jest bardzo podstępną chorobą, która przebiega w zupełnie odmienny sposób u różnych zwierząt.

Ten schemat leczenia nie może być zalecany do stosowania przez inne psy, ponieważ w każdym przypadku konieczna jest konsultacja z lekarzem weterynarii, wyznaczenie zeskrobnięć ze zmian skórnych i wyznaczenie indywidualnych preparatów hormonalnych.

Postanowiliśmy podzielić się wynikami leczenia tego konkretnego zwierzęcia, aby właściciele psów, którzy obawiają się stosowania Dexafort i terapii hormonu utrzymującego się przez całe życie, zauważą, że odpowiednio dobrana dawka leków pozwala psu na pełne życie bez bolesnych objawów podejrzewanej obturacyjnej choroby i skutków ubocznych. Wygląda teraz na bolesną łapę, z codziennym przyjmowaniem prednizonu.