Przepuklina u zwierząt

Przemieszczenie narządów wraz z płatem ciemieniowym otrzewnej pod skórą lub do innych tkanek i ubytków nazywa się przepukliną. Przemieszczenie narządów wewnętrznych pod skórą przez rozdartą otrzewną i mięśnie nazywa się wypadaniem, wypadaniem lub wypadaniem.

Przepuklina pępkowa (Hernia umbilicalis). Najczęściej przepuklina pępkowa jest obserwowana u wielu zwierząt (prosiąt, szczeniąt), ale może występować u innych zwierząt. Przepuklina jest pierścieniem pępkowym, który pozostaje rozszerzony po porodzie.

W etiologii przepuklin pępkowych niezbędne są wrodzone wady rozwojowe. Taką wadę uznaje się za dziedziczną. Jednym z głównych punktów jest związane z rozmyciem i pogwałceniem warunków zatrzymania i karmienia, co prowadzi do narodzin słabo rozwiniętych zwierząt z niskim tonem tkanki, w tym mięśni brzucha. Element wrodzonej predyspozycji - powolna redukcja żyły pępowinowej i tętnicy pępowinowej z urachusem. Z resztek tych sznurów powstają podobieństwa więzadeł: pępkowo-wątrobowe i pępkowo-pęcherzykowe. Wraz ze wzrostem ciśnienia wewnątrzmacicznego pierścień pępowaty zawieszony na więzadłach rozciąga się w przeciwnych kierunkach.

Jednym z powodów powstawania przepuklin pępowinowych u wielu zwierząt jest pępowina krótsza w stosunku do długości macicy, szczególnie w tych płodach, które znajdują się w przednich sekcjach rogów macicy. Jego napięcie prowadzi do rozszerzenia pierścienia pępowinowego u płodu, jeszcze zanim opuści kanał rodny.

Niektórzy autorzy uważają, że przyczyną przepuklin u noworodków jest moment walki o sutek, kiedy obalają się nawzajem, wyciągają, zginając plecy; czołganie się prosiąt przez niskie włazy, gdy są one zmuszone do silnego odgięcia swoich pleców i rozciągnięcia brzusznej ściany brzucha; rozdzieranie pępowiny noworodka, gdy operacja ta jest wykonywana bez prawidłowego zamocowania kikuta do pozostawienia; zaparcia i biegunki, zwiększenie ciśnienia w jamie brzusznej itp.

W rejonie pępka wykrywa się obrzęk, na którego głębokości często wyczuwany jest rozszerzony otwór pępkowy. W przypadku przepuklin jednorazowych zawartość worka przepuklinowego przesuwa się przez ten otwór do jamy brzusznej. Po karmieniu wzrasta obrzęk. Wraz z wypadaniem jelit zostaje złapana jego perystaltyka. W przypadku przepuklin nieredukowalnych zawartość worka przepuklinowego nie może zostać umieszczona w jamie brzusznej. Ogólny stan zwierząt pozostaje normalny. W przypadku przepukliny powściągliwej odnotowuje się te same objawy kliniczne, a także niedrożność uduszenia. Występuje wyraźny ogólny niepokój zwierzęcia, wymioty obserwuje się u psów i świń. Obrzęk staje się bolesny i gorący z powodu szybkiego rozwoju zapalenia otrzewnej.

W przypadku przepuklin jednorazowych po przemieszczeniu ich zawartości do jamy brzusznej nakłada się bandaż (bandaże samoprzylepne, plaster samoprzylepny) lub wstrzykuje się do mięśni ściany brzucha, cofając się 2-4 cm od otworu przepuklinowego w czterech punktach 3-5 ml 95% alkoholu etylowego. Zaleca się pocierać podrażniające maści, wstrzykiwać hipertoniczny roztwór chlorku sodu w obwód przepukliny. Celem wszystkich tych działań jest zamknięcie ubytku ściany brzucha za pomocą tkanki łącznej, ale u zwierząt są one nieskuteczne.

Jedyną racjonalną w herniotomii zwierzęcej jest jedna z metod wskazanych w chirurgii operacyjnej. W przypadku przepukliny uduszonej z dławicą operacja powinna być pilna. W przypadkach, gdy nie można zamknąć pierścienia przepuklinowego kosztem własnych tkanek, stosuje się alloplastykę (lavsan, teflon, fluoronon, terrilethin itp.). Nieuchronności resekcji jelita należy przewidzieć we wszystkich przypadkach naruszenia.

W okresie pooperacyjnym przepisuje się dietę i prowadzi się leczenie objawowe.

Pachwinkowo - mosznowa przepuklina (przepuklina inguino-scrotalis).

Wypadanie pętli jelitowych pomiędzy wspólną błoną pochwową a moszną nazywa się pachwinową lub mosznową przepukliną, a wypadnięcie pętli jelitowych lub sieci między jądrem a zwykłą błoną pochwy to przepuklina dopochwowa.

Wrodzone czynniki porządkowe (szerokie wewnętrzne otwarcie kanału pachwinowego), a także choroby metaboliczne (krzywica, niedobór witamin, wyczerpanie, biegunka, obrzęk jelit), przyczyniają się do powstawania przepuklin pachwinowych. Ponadto mogą powstać w wyniku napięcia ściany brzucha podczas pracy, stania na trzcinach i predyspozycji genetycznych.

W przepuklinach pachwinowo-mosznowych moszna unosi się jednostronnie, jej skóra również zwisa, wygładzona z fałd. Treść moszny jest bezbolesna, miękka. U małych zwierząt z podniesioną miednicą treść worka przepuklinowego jest częściowo osadzona w jamie brzusznej. W przypadku wypadnięcia jelit w mosznie, osłuchiwanie zazwyczaj oddaje jego ruchliwość.

Naruszenie zawartości worka przepuklinowego podczas przepukliny objawia się niepokojem zwierzęcia, zwiększonym pulsem i oddychaniem. Pocenie pojawia się w ogierach, następuje dalszy rozproszony wzrost moszny, staje się bolesny i gorący. Jeśli spóźnisz się z terapią, rozwinie się martwica jelit, pojawią się oznaki zatrucia, a następnie zapadną.

W przypadku małych przepuklin stosuje się leczenie paliatywne (objawowe). Najpierw znieczul. Zwierzęta mają pozycję pochyloną w pionie, a miednica uniesiona do góry. Następnie, dociskając palce przez mosznę i zewnętrzną szczelinę pachwinową, ustaw upadły narząd. Zwierzęta trzymane w maszynie z uprzedzeniem naprzód. W innych przypadkach przepuklina pachwinowo-mosznowa stosuje leczenie chirurgiczne. Zwierzęta kastrowane w sposób zamknięty. U knurów wykonuje się nacięcie w stosunku do pierścienia pachwinowego, następnie jądro, wraz z powszechnie występującą błoną pochwową, usuwa się przez to nacięcie, zawartość worka przepuklinowego umieszcza się w jamie brzusznej, po czym jądro usuwa się, a pierścień pachwinowy zamyka z tym samym podwiązaniem. W przypadku przepukliny uduszonej z dławicą operacja powinna być pilna. Antybiotyki są wprowadzane do jamy brzusznej przez ranę z roztworem 0,5% novokainy. W okresie pooperacyjnym nerwy trzewne są blokowane zgodnie z V. V. Mosin i stosuje się ogólne środki wzmacniające.

Przepuklina krocza (Hernia perinealis).

Przepukliny krocza częściej obserwuje się u psów, rzadziej u świń, a jako wyjątek u innych zwierząt. Powstają w wyniku rozciągnięcia lub pęknięcia ślepej miednicy worka otrzewnowego między odbytem a pęcherzem u samców oraz między odbytem a pochwą u samic. Ekspansja miednicy wypukłości przyczynia się do prób porodu, długiego prącia. Sieć, pętle jelitowe, pęcherz moczowy, a także samice i macica mogą wpaść w utworzony rozszerzony nienormalny występ otrzewnej lub przez otwór w niej.

Przyczyną tych przepuklin może być nadmierne napięcie brzucha z zaparciami, biegunką, wzdęciem, trudnym porodem i operacjami chirurgicznymi.

W okolicy krocza o owalnym lub okrągłym kształcie znajduje się miękki, najczęściej bezbolesny obrzęk. Podniesiona miednica często jest częściowo osadzona w jamie miednicy. Z utratą pęcherza jest naruszenie oddawania moczu. W przypadku wypadnięcia odbytnicy, czynność wypróżniania zostaje zakłócona. Czasami przepuklina utrudnia poród. Otrzewnia staje się cieńsza, a zawartość worka przepuklinowego znajduje się bezpośrednio pod skórą. Czasami obserwuje się skoki przepuklin z otaczającymi tkankami.

I. Povazhenko zaleca trzy metody chirurgicznego leczenia przepukliny krocza.

1. Wewnątrzotrzewnowe utrwalenie narządów poruszających się w worku przepuklinowym. Jama brzuszna przylegająca do nacięcia otrzewnej otwiera się wzdłuż białej linii; ścianki jamy i otrzewnej utrwalonego narządu są spłaszczone; uszkodzone miejsca są gęsto zszyte z cienkiego jedwabiu; w szwach nałożonych na nacięcie otrzewnej, również uchwycić ścianę ciała. Celem operacji jest uzyskanie silnych zrostów zdolnych do utrzymywania narządów wypartych z jamy miednicy.

2. Amputacja worka przepuklinowego. Oddziel ją możliwie głębiej, wciągając w nacięcie krocza w procesie przygotowania. Ostrożnie zligowany w głębokim odcinku, odcięty, pozostawiając kikut długości 1,5 cm, zagęszczony, grubościenny przepuklinowy woreczek. Kanał miejsca przygotowania jest sukcesywnie zamykany szwami wiązanymi, przechwytując krawędzie szczeliny miednicznej przepony. Nacięcie skóry jest pokryte szwami rolkowymi.

3. Najczęściej stosuje się szycie szeroko przygotowanego worka przepuklinowego, fałdując jego ścianę na szwach wiązanych, przyjmując w każdym z nich odstęp 3-4 cm. Pierwszy taki szew umieszcza się na kopule, następnie 3-4 szwy - wokół niego, a następnie na szerszym szwie. koło tworzy 5-6 poziome szwy w kształcie pętli. Rezultatem jest gruba warstwa tkanki, która schodzi do miednicy podczas cięcia nici, które trzymają ją podczas zamykania. Blizna jest ubita i zapobiega przydawaniu narządów. Przed przygotowaniem worka przepuklinowego usuwa się owalną klapkę skórną. Jego wielkość zależy od wielkości worka przepuklinowego. Pod koniec zabiegu chirurgicznego nakładane są poziome pętelkowe szwy, które również wzmacniają blizny.

Przepuklina

Przepuklina przepuklinowa narządów wewnętrznych z miejsc anatomicznych pod skórą lub jamą ciała. Przepuklina może być naturalna, naturalna (kanał pachwinowy, pierścień pępowinowy) lub nabyta.

Biorąc pod uwagę patologię, określa się jej elementy:

  • Przepuklina przełykowa. Może to być pierścień, przerwa, brama. Po pewnym czasie otwór ma właściwości rozszerzania;
  • Woreczek przepuklinowy. Jest utworzona przez otrzewną ciemieniową i leżącą pod nią powięź;
  • Przepuklina. Może składać się z ruchomych narządów (jelita, epiploon, żołądek) i przesięku (wody przepuklinowe).

Przeprowadzenie klasyfikacji przydziela patologię pępkową, pachwinową, kroczową i inne. Przepukliny są również podzielone na redukowalne, nieredukowalne, duszone.

Dotknięte są wszystkie rodzaje zwierząt. Najczęściej rejestrowana patologia u wielu zwierząt. Niektóre gospodarstwa trzody chlewnej mają do 20% stada z przepuklinami.

Etiologia

Jeśli rozważymy wrodzone przepukliny, przyczyną może być patologia podczas powstawania naturalnych otworów (skrócenie kanału pachwinowego lub nieprawidłowy rozwój określonego obszaru sprzyjającego pojawieniu się worka przepuklinowego).

Nabyte przepukliny powstają pod wpływem czynników fizycznych, które naruszają integralność ściany brzucha (nienormalna praca, udary, siniaki, silny wysiłek fizyczny).

Przepukliny przyczyniają się do powstawania naruszeń reżimu żerowania i składu diety, szczególnie dotyczy to hodowli trzody chlewnej. Brak równowagi w diecie, wzrost liczby grubych, trudno trawiennych pasz, niedobór witamin i mikroelementów, zaburzenia w treści i brak ćwiczeń przyczyniają się do osłabienia funkcji układu mięśniowego.

Nieprawidłowa pomoc położnicza może prowadzić do przepukliny pępkowej u noworodka.

Objawy

Jeśli w okolicy pępowiny powstaje obrzęk kły, wówczas można mówić o przepuklinie pępkowej. Podczas słuchania zawartości i uchwycenia dźwięków perystaltyki ocenia się, że nastąpiło zejście pętli jelitowych. Jeśli ten obszar jest uszkodzony, obserwuje się otwarcie worka przepuklinowego i pojawienie się zawartości.

W tym przypadku występuje infekcja z późniejszym tworzeniem ropni.

Przy niewielkim ucisku na torebce przepuklinowej przepukliny jednorazowe z łatwością powracają do przestrzeni anatomicznej.

Ogólny stan zwierzęcia jest zadowalający.

Jeśli zwierzę się niepokoi, limit temperatury zostanie naruszony, puls i oddech oraz zawartość nie będą poprawne, to może wskazywać na uduszenie przepukliny. W tym przypadku procesy fizjologiczne, dopływ krwi są zaburzone, przelewanie się pętli jelitowych, całość procesów prowadzi do martwicy okolicy, która bez pomocy może prowadzić do sepsy i śmierci zwierzęcia.

U suk przepuklin pachwinowych łatwo wykrywa się wyprofilowane, gładko ściankowe występy boczne do gruczołu mlekowego. W przypadku uwięzienia objawiają się bolesność i napięcie.

Stare krowy czasami mają przepuklinę białej linii. Przy pęknięciu lub diastazie mięśnia brzucha rectus powstaje worki przepuklinowe, które zwisają do poziomu stawów stępowych.

Diagnoza

Rozpoznanie przepukliny pępkowej z przyczyn klinicznych nie jest trudne. Zawartość torby można łatwo zmienić, pierścień określa się za pomocą badania palpacyjnego. Możliwe jest odróżnienie przepukliny od ropnia za pomocą konturowego obrzęku i poprawności zawartości. Jeśli odczuwamy gęsty ciężar, możemy mówić o ziarniniaku.

W klinice zdiagnozowano przepuklinę pachwinową u koni i określono ją na podstawie badania doodbytniczego. W tym samym czasie pętla jelitowa jest wyczuwana palcami u podstawy wewnętrznego pierścienia pachwinowego.

Przepukliny pochwowe ustala się w drodze kontroli, z reguły są one łatwe do wymieniania i jednostronne.

Leczenie

Jedyną metodą leczenia przepuklin jest herniotomia.

Chirurgia odbywa się w kilku etapach.

  1. Powłoki, ewentualnie akrecyjne z workiem przepuklinowym, są rozcięte wzdłuż ścian bocznych i rozdzielone;
  2. Zawartość przepuklinowa jest ponownie umieszczona w jamie anatomicznej;
  3. Wąski pierścień jest zaciśnięty przez nałożenie nici sznurkiem;
  4. Duży, powiększony, wielorakie worki przepuklinowe są wycinane z późniejszą wizualną kontrolą zawartości;
  5. Jeżeli treść przepuklinowa jest zainfekowana, wskazane jest przeprowadzenie jej usuwania przy kolejnym zamykaniu metodą naniesienia ligatury;
  6. Po nałożeniu szwu sznurkowego, szew rolkowy nakłada się na skórę z dołączonym rozcięgiem. Aby pierścień przepuklinowy bezpiecznie się zamknął, przy szyciu, mają tendencję do wyrównania przepukliny wewnątrz i dokręcenia jej.

W przypadku nawrotów, a także rozległych obszarów, alloplastykę można zastosować przy użyciu lavsanu, fotonu i teflonu.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze mają na celu przestrzeganie norm sanitarno-zoo żywienia, zakwaterowania i pomocy położniczej.

Przepuklina pachwinowo-mosznowa

Prof. B.M. Oliwki, oparte na danych anatomofotograficznych, uważają, że moszna i kanał pachwinowy samców są niezależnymi formacjami z przestrzeni wspólnej błony pochwy. Jeśli ta ostatnia zawsze ma naturalną komunikację z jamą brzuszną, moszna i kanał pachwinowy nie mają żadnej komunikacji z tym wgłębieniem.

Wynika z tego, że pętla jelitowa z przepuklinami, zwykle nazywana pachwinową, w rzeczywistości nie leży w pachwinie, ale w kanale pochwy. Nie ma wątpliwości, że z kanału pochwowego jelito lub sieć może dostać się tylko do jamy błony pochwy. W związku z tym, aby zakwalifikować taką przepuklinę moszną, jak to jest w zwyczaju, nie ma żadnej anatomicznej podstawy. Jest to zupełnie co innego, gdy tworzy się typowy worek przepuklinowy, który zstępuje wraz z zawartością do kanału pachwinowego lub moszny w ścisłym anatomicznym znaczeniu tego słowa. Takie przepukliny również występują, ale z jakiegoś powodu wciąż nie zwracają na nie uwagi.

B.M. Oliwki klasyfikują przepuklinę pachwinowo-mosznową w następujący sposób.

1. Jeśli pętla jelitowa lub sieć znajduje się w kanale pochwy, wówczas przepuklinę taką należy nazwać przepukliną kanału pochwowego (Hernia canalis vaginalis).

2. Jeśli narządy znajdują się w jamie wspólnej błony pochwy, jest to typowa przepuklina śródpochwowa (Hernia intravaginalis) lub tzw. Przepuklina mosznowa (przepuklina przepuklinowa Hernia scrotalis).

3. Jeśli jest typowy przepuklinowy, który leży z jego zawartością całkowicie oddzielone w mosznie, na przykład, między skórą, tunica dartos, powięzi Coopera z jednej strony i wspólnej błony pochwy z jej zawartością na drugiej, jest to typowa prawdziwa przepuklina mosznowa (Hernia scrotalis vera).

4. Jeżeli dochodzi do pęknięcia kanału pachwinowego, a nie do ściany brzucha, a worki przepuklinowe z jego zawartością znajdują się poza kanałem pochwy, tj. W kanale pachwinowym tworzy się prawdziwa przepuklina pachwinowa (Hernia inguinalis vera). Oczywiście przepuklina ta może łatwo przejść do prawdziwej przepukliny mosznowej, jeśli torebka przepuklinowa zatonie pod ciśnieniem od zawartości do podstawy moszny.

Przepuklina pochwowa. Choroba ta jest najbardziej interesująca dla chirurga, ponieważ jest bardzo często obserwowana u knurów i ogierów.

Oznaki kliniczne. Moszna jest jednostronnie powiększona. Jej skóra jest silnie rozciągnięta, wszystkie fałdy są wygładzone. Powiększona objętość moszny jest bezbolesna, elastyczna i miękka podczas badania palpacyjnego. Dzięki osłuchiwaniu można słuchać perystaltyki jelit. W przypadku wrodzonych i jednorazowych przepuklin wewnętrzny pierścień pachwinowy okazuje się tak rozszerzony, że swobodnie przechodzi złożone palce rąk, i możliwe jest wyprostowanie wciągniętych jelit do jamy brzusznej, nawet na stojącym koniu. Pomimo dużego rozmiaru worka przepuklinowego kolka zwykle nie występuje, a konie wykonują normalną pracę.

Kiedy uduszona jest przepuklina śródpochwowa, pojawia się ogólny niepokój zwierzęcia na podstawie kolki; powiększona połowa moszny jest napięta, obrzękliwa, zimna (rzadziej gorąca), wkrótce opuchlizna rozprzestrzenia się na zdrową połowę moszny i staje się rozproszona, a skóra moszny jest mokra od potu. Podczas ruchu zwierzę szeroko rozpościera swoje tylne kończyny, jego chód jest intensywny i, jak się wydaje, bolesny. Wzrasta puls i oddech. W miarę rozwoju stanu zapalnego wzrasta ogólna temperatura ciała, a wraz z martwicą zdeformowanej pętli jelit pojawiają się oznaki zapaści.

Aby uzyskać dokładną diagnozę, konieczne jest badanie doodbytnicze, które dostarcza wyczerpujących danych dotyczących zarówno przepuklin uduszonych, jak i przepuklin jednorazowych. W badaniu stwierdzono, że wraz z nasadką nasienną przez wewnętrzny pierścień pachwinowy jest wypadanie tyją jelita; jeśli lekko pociągniesz za ten sznur, wtedy z odwracalną przepukliną nie ma bólu, a wyrzucona pętla jelita może być swobodnie usunięta z kanału pachwinowego.

Prof. Yu.N. Davydov uważa, że ​​przepuklina pochwowa występuje również u mężczyzny nijakiego i może być upośledzona. Może się tak zdarzyć w przypadkach, gdy po kastracji woreczek pochwowy nie opróżnia się na całej długości; w jego górnej części znajduje się małe zagłębienie, w którym może dostać się gruczoł lub pętla jelita cienkiego. W przypadku braku naruszenia, ta przepuklina w życiu nie jest diagnozowana.

Prognoza. W przypadku odwracalnej przepukliny śródpochwowej korzystne jest, ze szczypaniem wypadania jelit - ostrożne, ponieważ szybko rozwija się martwica.

Leczenie. Poniewa bezkrwawe uzupełnienie wciągniętego jelita z powrotem do jamy brzusznej nie daje gwarancji przed nawrotem, najlepiej natychmiast przystąpić do radykalnej operacji.

Leczenie paliatywne może być stosowane jedynie jako środek tymczasowy w celu zapobiegania martwicy jelita i wyboru najkorzystniejszego czasu na radykalne działania. Po podaniu morfinie lub hydratowi chloralu zwierzęciu, ostrożny nacisk jest przykładany do moszny przez skórę, jednocześnie popijając pętlę przez odbytnicę. Jeśli prawego jelita nie można ustawić na stojącym zwierzęciu, wówczas zwierzę kładzie się na grzbiecie z lekko uniesioną miednicą. Aby wzmocnić ruchliwość jelit, zaleca się nawadnianie przepukliny przepuklinowej za pomocą eteru lub stosowanie gorących okładów, aby w relaksujący sposób oddziaływać na pierścień przepuklinowy. Na podstawie osobistych doświadczeń uważamy, że najłatwiej jest skorygować luźną część jelita, jeśli zwierzę zostanie poddane pełnemu znieczuleniu, w którym eliminuje się próchnicę. Gdy zawartość zostanie wprowadzona do jamy brzusznej, obrzęk moszny znika. Drożność wewnętrznego pierścienia pachwinowego jest kontrolowana przez badanie przez odbytnicę. Aby uniknąć nawrotów, zwierzę umieszcza się w położeniu z podniesioną tylną częścią ciała. Niektórzy autorzy zalecają nakładanie po umiejscowieniu na szyjkę moszny umiarkowanie naprężonego gumowego sznurka przez 8-10 godzin w obliczeniach, aby spowodować obrzęk zapalny z późniejszym przerostem kanału pochwowego. U knurów przepuklina łatwo ustępuje, jeśli zwierzę uniesie się tylnymi łapami i lekko uciśnięte na powiększonej mosznie.

Chirurgiczne leczenie przepukliny dopochwowej najczęściej towarzyszy jednoczesna kastracja zwierzęcia i tylko w rzadkich przypadkach, w celu zachowania jakości hodowlanej producentów, eliminują one przepuklinę z zachowaniem jąder.

W pierwszym przypadku technika operowania polega na kastracji zwierzęcia metodą zamkniętą na lechechie, z wstępnym oddzieleniem zwykłej błony pochwy i skręceniem jej razem z jądrem wzdłuż osi podłużnej przewodu nasiennego o półtora obrotu. Przed nałożeniem łap i odcięciem obwodowej części wspólnej błony pochwy z tkanką teksturalną, konieczne jest przeprowadzenie gruntownej rewizji kanału pochwowego, tak aby nie pozostawał on częścią jelita redukcyjnego. W tym celu można wstępnie naciąć część wspólnej błony pochwy i wprowadzić złożone pęsety lub kleszcze do pochewki pochwy, w innych przypadkach rewizję przeprowadza się przez odbytnicę. Aby uzyskać większą pewność, najlepiej przeprowadzić audyt w taki czy inny sposób.

W przypadkach, gdy operacja jest wykonywana w związku z ostrymi atakami kolki i istnieje podejrzenie naruszenia pętli wypadnięcia jelita, konieczne jest wstępne rozwarstwienie wspólnej błony pochwy. W ostatnich przypadkach niewielka ilość surowiczego płynu wypływa z jamy pochwy, a na późniejszych etapach naruszenia wypływa strumień krwotoczny, co wskazuje na rozwój zapalenia otrzewnej lub martwicę dusznej części jelita. Jest rzeczą oczywistą, że w tych przypadkach, bez wstępnego badania jelita i dodatkowych środków terapeutycznych, nie można liczyć na pomyślny wynik operacji. W przypadku obrzęku ściany jelita oraz w obecności zgromadzonych gazów, trudno jest kierować jelito przez kanał pochwowy. W takich przypadkach jest konieczne, aby nakłucie wleczenia jelit igłę iniekcyjną połączoną z rurką gumową, w celu wyeliminowania wzdęcia lub cięcia tępe skalpela pochwy i pachwinowe kanału do przodu i na zewnątrz. W celu zapobieżenia rozwojowi zapalenia otrzewnej wskazane część guzki jelita przepłukać roztworem 1% Novocaine i wykonane jest nacięcie jamy brzusznej do wprowadzenia 25-50 ml olejku kamforowego, sulfonamid polityki lub terapii penicyliny z jednoczesnym powołaniem dieticheskogo żywienia zwierząt.

W razie potrzeby tekstikula ochrony autopsję całkowity tunica vaginalis (zwrócić ściśle aseptyczne) zmniejszają wytrącony pętli jelita do jamy brzusznej i stosować dwa wiązane szew na zewnętrznym pierścieniu pachwinowego, a następnie zszywa się całkowitą katgut osłonki vaginalis i nałożone wiązane szwów jedwabnych skóry leżącej tkanek. Ranę zamyka się przylepnym bandażem. Zwierzę umieszczane jest w wąskiej maszynie z podniesionym tylnym końcem, a żywieniowe odżywianie jest przepisywane przez pierwsze 5-6 dni (zamiast owsa, otręby są podawane, a karmienie grubą paszą jest ograniczone).

Chirurgiczne leczenie przepukliny pochwowej u knurów zasadniczo nie różni się od leczenia ogierów. Tutaj tylko zamiast nakładania szmatek na poskręcaną pospolitą pochwę nakłada się jedwabną ligaturę ze wstępnym miganiem przez całą grubość tkanki miękkiej.

Przepuklina kanału pochwowego. Można ją rozpoznać tylko w przypadku naruszenia przerwanej pętli jelita cienkiego.

Oznaki kliniczne. Nagłe objawy kolki, niedrożność jelit, wzdęcia i zespół objawów charakterystyczny dla dusznicy uduszonej. Na zewnątrz można zauważyć tylko niewielki obrzęk odpowiedniej strony moszny i nagromadzenie wysięku zapalnego w nim. Rozpoznanie ustala się na podstawie badania doodbytniczego.

Leczenie. Możliwe jest skorygowanie przewróconej części jelita w sposób bezkrwisty tylko w początkowych przypadkach choroby (w ciągu pierwszych 2-4 godzin). We wszystkich innych przypadkach wymagana jest pilna operacja, w której zawsze trzeba rozszerzyć kanały pochwowe i pachwinowe.

Prawdziwa przepuklina mosznowa. Jest klinicznie rozpoznawany z wielką trudnością. Zwykle znajduje się u zwierzęcia na stole operacyjnym. Ten typ przepukliny jest najczęściej obserwowany u dzików i rzadziej u koni. Głównym powodem jest pęknięcie ściany brzucha przed otworem pochwy. Predysponuje do powstawania tej przepukliny słabość ściany brzucha, częściowy lub całkowity brak wzrostu procesu pochwy, zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej, zwiększony skurcz ciśnienia w jamie brzusznej podczas ciężkiej pracy i chwytanie przeszkód.

Oznaki kliniczne. Na zewnętrznych oznakach prawdziwa przepuklina mosznowa jest podobna do przepukliny śródpochwowej. Na uwagę zasługuje tylko bardziej rozproszony rozproszony obrzęk moszny z powodu reaktywnego stanu zapalnego rozdartych tkanek pomiędzy mięśniowo-elastyczną i powszechną błoną pochwową. Ta przepuklina znajduje się najbliżej naruszenia z powodu obrzęku zapalnego na szyi worka przepuklinowego.

Leczenie. Operacyjny. Rozetnij skórę moszny i elastyczną błonę mięśniową z wielką ostrożnością, aby nie otworzyć worka przepuklinowego i nie uszkodzić luźnych pętli jelita. Pęcherza przepuklinowego usuwa się ze wspólnej błony pochwy w tępy sposób, możliwie jak najdokładniej do zewnętrznego otworu kanału pachwinowego. Następnie ostrożnie otwórz przepuklinę, kontroluj stan upuszczonej pętli jelita i obniż zawartość do jamy brzusznej, przepuklinę worka przepuklinowego przekręć, zszyj i wyciśnij poniżej nałożonej podwiązki. Kikut umieszcza się w jamie brzusznej, a następnie nakłada wiązane nici z grubego jedwabiu, najpierw na rozcięgno mięśnia skośnego zewnętrznego, a następnie na żółtą powięź brzucha i na skórze.

Prawdziwa przepuklina pachwinowa. Występuje w przypadkach, gdy nie ma zerwania ściany brzucha, jak wskazano w poprzednim przypadku, oraz w kanale pochwy.

Oznaki kliniczne. Na początku zwraca się uwagę na trudność ruchu kończyn tylnych, jądro odpowiedniej strony konwulsyjnie ciągnie w górę; oddychanie staje się częstsze, rozpoczyna się lekka kolka, a podczas naruszenia rozwija się charakterystyczny wzór dusznej niedrożności jelit. W badaniu doodbytniczym można stwierdzić w kanale pachwinowym obrzęk tak duży, jak jajo kurze, w pięść dorosłego; przylegający przewód nasienny jest pogrubiony, gęsty i bolesny.

Dokładną diagnozę ustala się na podstawie badania doodbytniczego i podczas operacji.

Leczenie. Leczenie zachowawcze może być uzasadnione tylko w przypadku braku naruszenia u młodych zwierząt. W innych przypadkach konieczna jest operacja. Istota operacji jest taka sama jak w przypadku prawdziwej przepukliny mosznowej.

Klasyfikacja przepuklin u zwierząt

Pochodzenie przepukliny to:

- wrodzony jest wtedy, gdy zwierzę urodziło się z przepukliną.

- nabyte - rozwija się w okresie wzrostu i rozwoju zwierzęcia.

W zależności od lokalizacji diagnozuje się następujące przepukliny:

- pępkowy (h. ubmilicalis);

- pachwinowo-mosznowy lub dopochwowy (h. intravaginalis);

- brzuszny (h. brzucha);

- krocza (h. perinealis);

- pachwinowy (u kobiet) itp.

W zależności od stanu przepuklinowej treści są podzielone na:

1. Zredukowana (przepuklina) - zawartość przepuklinowa jest bezbolesna, elastyczna, miękka, swobodnie osadzona w naturalnej jamie przez przepuklinę, która jest dobrze wyczuwalna.

2. Nie nadający się do ponownego użycia (przepuklina irakowa) - gdy przepuklina nie jest osadzona w jamie anatomicznej, otwór przepuklinowy nie jest wyczuwalny.

Przepuklina nieredukowalna to:

Naprawiono (h. Fixata) - w tym przypadku, z powodu licznych uszkodzeń worka przepuklinowego i rozwoju procesu zapalnego, pomiędzy treścią przepuklinową a workiem przepuklinowym dochodzi do zrostów tkanki łącznej.

Restricted (h. Incarcerata) - zawartość worka przepuklinowego zostaje uduszona przez otwór przepuklinowy, którego nie można wyczuć palcami. Po 12-24 godzinach dochodzi do martwicy duszonych tkanek, powstaje sprzyjające środowisko dla rozwoju mikroflory, wszystko to prowadzi do ropnego zapalenia otrzewnej i zatrucia organizmu. Klinicznie ograniczona przepuklina objawia się silnym bólem, obrzękiem zwiększa objętość, staje się stała.

Uduszone przepukliny są poważnymi chorobami. Na pierwszy znak pilnej potrzeby działania, aby zapobiec śmierci zwierzęcia!

Zgodnie z mechanizmem rozwoju istnieją trzy rodzaje naruszeń:

  1. Utrata kału - pojawia się stopniowo, gdy upuszczona pętla jelita jest przepełniona treścią do tego stopnia, że ​​nie może wrócić z powrotem do jamy brzusznej.
  2. Elastyczne naruszenie (uduszenie) - rozwija się szybko i nieoczekiwanie, często podczas pracy ze wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej (na przykład u ciężarowców w sporcie). W tym przypadku otwór przepuklinowy silnie się rozciąga na krótki czas, a pętla jelitowa wnika do niego, a gdy w wyniku skurczu otaczających tkanek przepuklina przepuklina zwęża się, pętla jelitowa w niej jest powściągnięta.
  3. Wsteczne upośledzenie - występuje, gdy pętla jelitowa i część krezki wchodzą do worka przepuklinowego. W tym przypadku trawienie jest zakłócane nie tylko w dławionej części, ale także w jelicie, które leży swobodnie w jamie brzusznej.

Leczenie

W leczeniu zwierząt z przepukliną stosowanych paliatywne (konserwatywnej) sposoby leczenia (przepuklina pępkowa: zastosowanie plaster, bandaż, opatrunek na zgniatanie masowania do przepukliny drażniące maści / m po wstrzyknięciu przepuklinowego kryzy 70% alkoholu etylowego i Lugola).

Zachowawcze metody leczenia są rzadko stosowane, ponieważ są nieskuteczne.

Ale najczęściej stosowana radykalna (operacyjna) metoda leczenia - herniotomia. Istotą przepukliny jest przecięcie skóry, pocięcie worka przepuklinowego i umieszczenie go wraz z przepuklinową treścią w jamie brzusznej, a przerywane szwy są nakładane na pierścień przepuklinowy.

Przepuklina u zwierząt

Przepuklinę (przepuklinę) nazywa się wyłonieniem trzewi z konkretnej jamy anatomicznej z występem wyściełającym jej powłokę (otrzewną, opłucną, oponą twardą). W przepuklinach rozróżnia się: przepuklinę, przepuklinę, przepuklinę, przepuklinę.

Pasy otwór zwany anatomiczny wyjątkowo szeroki otwór (na przykład pierścienia vagmalis abdominalis) lub bardziej powszechnie, to wada utworzone w ścianie jamy anatomicznej, przez który wystaje jego obwiedni okładziny i szczególną zawartość. Przepuklina pachwinowa ma inną szerokość, długość i kształt. Bardzo szeroki otwór nazywany jest pierścieniem przepuklinowym; długa dziura, która ma postać kanału, nazywana jest kanałem przepuklinowym, a bardzo krótki i wąski otwór nazywany jest pierścieniem przepuklinowym. Rozmiar pierścienia przepuklinowego jest zwykle mniejszy niż wypadnięcie narządu. Czasami jest tak wąski, że pozwala na przejście tylko końcówki sondy, podczas gdy do pierścienia przepuklinowego można wprowadzić pięść lub całą szczotkę. Otwór przepuklinowy może mieć kształt przypominający szczelinę, okrągły lub owalny. Odmiany otworu przepuklinowego są określane przez lokalizację, czynniki etiologiczne, przepuklinę, a częściowo rodzaj zwierzęcia.

Woreczek przepuklinowy. W zależności od lokalizacji przepukliny worka przepuklinowego jest utworzony z poprzecznie okładzinowych otrzewnej powięzi brzucha (brzuszne przepukliny) ciemieniowej opłucnej z poprzecznym skrzyni rozdzielczej (piersiowej intercostals przepukliny) lub macierzystej (mózgowy przepuklin).

W worku przepuklinowym rozróżnia się: usta są otworem, przez który wnęka worka przepuklinowego komunikuje się z anatomiczną jamą otrzewnej, opłucnej itp.; szyja - zwężona część worka przepuklinowego; tel o - najszersza jego część, umiejscowiona w dół od szyi; dno jest wolną, najniższą częścią worka przepuklinowego, który jest kontynuacją jego ciała.

Worek przepuklinowy jest w kształcie gruszki, owalny lub półkulisty. Może być wielkości orzecha laskowego, głowy dorosłego i więcej.

Zawartość worka przepuklinowego. Wnęka worka przepuklinowego zwykle zawiera narządy o największej ruchliwości i leżące w pobliżu przepukliny. W przepuklinach brzusznych najczęściej są to jelita cienkie, sieci, rzadziej macica, pęcherz; w przepuklinach międzyżebrowych - część płuca; w przepuklinie mózgowej - odpowiadający obszar mózgu.

Przepuklina (przepuklina) to przepuklina worka przepuklinowego. W przypadku przepuklin jednorazowych jest to płyn surowiczo-przezroczysty lub lekko opalizujący. Przy naruszeniu przepukliny transudat staje się mętny, surowicze i krwawe i dość często publikuje obrzydliwy, gnijący zapach. Transudan gromadzi się w worku przepuklinowym czasami w dużych ilościach (do 300 ml) i służy jako źródło septycznego zapalenia otrzewnej. Badania wykazały, że pętla jelitowa już po 5-6 godzinach od przyszczypnięcia staje się przepuszczalna dla E. coli i innych drobnoustrojów żyjących w jelicie. Eksperymenty na psach dowiodły, że przepuklina, nawet przy braku głębokich zmian strukturalnych w ścianie jelit, zawiera bakterie.

Klasyfikacja przepukliny

Z pochodzenia przepukliny są podzielone na wrodzone i nabyte.

Wrodzony przepuklinę (congenitales Herniae) wynikają z nieprawidłowych anatomicznych szerokimi otworami (pachwinowy kanał u samic samców pochwy), obecność dziur lub pępowinowej błędnego rozwoju ściany jamy brzusznej, membrana i tak dalej.

Ryc. Prawostronna przepuklina dożylna z ogierem: po lewej - widok ogólny; po prawej - pokazano powiększoną szyjkę macicy (Klinika Chirurgiczna MB A).

Nabyte przepukliny (Herniae acquisitae) charakteryzują się późnym pojawieniem się i często powolnym rozwojem. Wiele z nich to dorośli z przepukliną (Herniae adultorum).

Nabyte przepukliny są uformowane: z powodu uszkodzenia ściany brzucha (klakson, uderzenie kopyta, opadanie, zatkanie) - przepuklina urazowa (Herniae traumaticae); po operacji brzusznej - usunięcie kamieni jelitowych, kastracja wnętrostwa itp. - przepuklina pooperacyjna; po nagłym powiększeniu kanału pachwinowego w momencie, gdy zwierzę się ześlizguje, kopie podczas trudnego porodu nadmierne napięcie podczas pracy w wyniku zwiększonego ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej. czynników predysponujących obejmują: wrodzone osłabienie mięśni brzucha mięśnie ścianki po spontanicznej pęknięcia procesów ropnych, choroby zakaźne (na skutek Zenker zwyrodnienie mięśni) oraz ciśnienie wzdęcie brzucha ciężarnej macicy. Przepukliny powstałe w wyniku pęknięcia patologicznie zmienionych mięśni nazywane są patologicznymi (Herniae patologicae).

Za pomocą znaków anatomicznych i topograficznych przepukliny dzieli się na brzuszne (Herniae abdominales), pępkowe (Herniae pępkowe), krocze (przepukliny pachwinowe), pachwinowo-mosznowe (przepuklina pachwinowa Herniae), przeponowe (przepuklina przepuklinowa, przepuklina), biodrowe, biodrowe,

Uważamy, że konieczne jest klasyfikowanie przepukliny pachwinowo-mosznowej w następujący sposób.

Przepuklinę, w której pętla jelitowa lub epiploon (inne organy rzadko występują) znajduje się w kanale pochwy, należy nazwać przepukliną kanału pochwowego (Hernia canalis vaginalis). Jeśli te same narządy leżą w jamie wspólnej błony pochwy, taką przepuklinę należy nazwać dopochwową (Hernia intravaginalis). Jeśli nowy worka przepuklinowego utworzona leży całkowicie w mosznie siebie - między skórą, dartos Tunica, powięzi Cowper jest z jednej strony, a łączna tunica vaginalis - z drugiej strony, prawdziwy moszny przepuklina (przepuklina scrotalis vera), powinny być nazywane.

Ryc. Przepuklina pępkowa.

Ryc. Przepuklina krocza u psa (Klinika Chirurgiczna MB A).

W przypadkach, gdy nie jest to pęknięcie pachwinowego ściany kanału i otrzewnej worka przepuklinowego z jego zawartości znajdują się poza pochwy, np. E. W pachwinowego, następnie prawdziwego pachwinowych (przepuklina inguinalis vera). Przepuklina ta może łatwo przejść do prawdziwej moszny, jeśli torebka przepuklinowa zostanie obniżona pod wpływem zawartości i ciśnienia śródbrzusznego do podstawy moszny.

Według objawów klinicznych przepuklina dzieli się na zewnętrzną i wewnętrzną.

Jeśli przepuklina wystaje z jamy brzusznej do zewnętrznej części dowolnej części ściany brzucha, wówczas nazywa się ją przepukliną zewnętrzną. Jeśli wnętrzności nie opuszczają jamy brzusznej, ale wpadają w nienormalnie rozszerzone fizjologiczne otwory, kieszenie lub fałdy otrzewnej, wówczas przepukliny nazywane są wewnętrznymi. Te przepukliny nigdy nie pojawiają się na powierzchni ciała, bez względu na to, jak duże są. Przepukliny wewnętrzne obejmują: przeponową, w której narządy jamy brzusznej są przemieszczane z urazami lub uszkodzeniami przepony w jamie opłucnej; Strangulatio ducto-spermatica, przy pętli jelitowej wnika w otwór utworzony w miejscu nasieniowodów zrostów z okładzinowych otrzewnej, które jest często obserwowany w których kastrowanych byków, zerwanie powrózka nasiennego. Przepuklina wewnętrzna nazywana jest również wejściem pętli jelitowej do otworu Winslowi - otworem, przez który przepuszcza się burzas bursae omeritales.

Przepukliny, które łatwo zmieniają położenie, gdy zmienia się położenie zwierzęcia lub po zastosowaniu pewnych technik nazywa się je wielokrotnymi lub mobilnymi (Hernia reponibilis, Hernia mobilis). Jeśli zawartość worka przepuklinowego nie może zostać zmieniona, przepuklina nazywa się nieredukowalną lub utrwaloną (Hernia irreponibilis, Hernia fixata).

Przepuklina nieredukowalna, w obecności zrostów worka przepuklinowego z zawartością, nazywa się spliced ​​(Hernia accreta). Jeśli zawartość przepukliny zostanie naruszona w przepuście przepuklinowym i spowoduje odpowiedni obraz kliniczny, wówczas przepuklinę nazywa się uszkodzoną (Hernia incarcerata).

Patogeneza. Podstawą powstawania przepukliny jest brak równowagi między ciśnieniem w jamie brzusznej, z jednej strony, a oporem ściany brzucha, z drugiej strony. Zwiększone napięcie tych ostatnich prowadzi do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej, co przyczynia się do zerwania mięśni brzucha w miejscu ich najmniejszego oporu. Długotrwały, powtarzający się wzrost ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej przyczynia się do wysunięcia ciemieniowej otrzewnej i wnętrzności poprzez powstały defekt lub sztucznie powiększone anatomiczne dziury. Worek przepuklinowy jest łatwiejszy, bardziej mobilny w otrzewnej. Wycieńczenie prowadzi do zaniku podskórnej warstwy tłuszczowej, przyczynia się do przemieszczenia otrzewnej, tj. Do utworzenia worka przepuklinowego i zwiększa ruchomość jelit. Ściana brzucha staje się bardziej zwiotczała i mniej zdolna do wytrzymania wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej.

Oznaki kliniczne. Wymienne przepukliny charakteryzują się obecnością otworu przepuklinowego i ograniczonego obrzęku, który zmniejsza się lub znika, gdy zwierzęta zmieniają swoją pozycję i nacisk z palców. Przepuklina omentalna ma miękką konsystencję, a w obecności worka przepuklinowego jelita są elastyczne. Osłuchiwanie przepukliny może wykryć perystaltykę jelita przepuklinowego, a perkusja - dźwięk bębenkowy.

Przepuklina nieredukowalna charakteryzuje się tworzeniem zrostów worka przepuklinowego z otaczającymi tkankami i przepuklinową treścią. Przepuklina nieredukowalna nie zmniejsza objętości od ciśnienia, jest bolesna w badaniu i, z łatwością komplikowana przez koprosta- zę, uwięzienie i martwica luźnej pętli jelitowej, powoduje odpowiednie ogólne zaburzenia.

Przełyki pourazowe występują najczęściej u koni po uszkodzeniu ściany brzucha w miejscu uformowanej wady mięśniowej i dlatego zwykle opisywane są w literaturze jako przepuklina brzuszna lub brzuszna (Herniae abdominales, Herniae ventrales). Worek przepuklinowy to otrzewna ciemieniowa, która wystaje z powodu wady.

Ryc. Przepuklina przeponowa: 1 - jelito cienkie; 2 - wątroba; a - serce; 4 - przepona; 5 - pęcherzyk żółciowy; w - żołądku.

Urazowe przepukliny występować w zakresie: głodne dół (przepuklina traumatica paralnmbalis) podvzdohe (N. traumatica iliaca), hipochondria (N. traumatica hypochondriaca) xiphoid chrząstki (N. traumatica serobi-Culi serca), biała linia (N. traumatica lineae albae ), pępek (N. traumatica paraumbilicalis), kości łonowe (N. urazowe łonowe) i pachwina (N. traumatic inguinalis).

Rozpoznanie traumatycznej przepukliny w pierwszych dniach choroby jest utrudnione przez rozproszony obrzęk zapalny i hemolimfekcję, rozwijające się w miejscu powstawania przepukliny. Obecność pierścienia przepuklinowego i przepukliny można łatwo wykryć po 8-12 dniach, gdy objawy urazu zanikają, a wynaczynienie limfatyczne częściowo ustępuje. Pozostały obrzęk jest ograniczony i bezbolesny. Znika z nacisku, zmniejsza się, gdy zwierzęta zmieniają swoją pozycję i często wzrasta po karmieniu. Nieredukowalna traumatyczna przepuklina występuje bardzo rzadko.

Ryc. Schemat rozwoju przepukliny białej (a, b, c,):

1 i 3 - podskórna tkanka tłuszczowa; 2 - Kosh; 4 - biała linia; 5 - włókno zaotrzewnowe; 6 - otrzewna; y - jama otrzewnowa; 8 - epiploon leżący w worku przepuklinowym.

Ryc. Pourazowa przepuklina w okolicy pułapki konia.

Ryc. Pourazowa przepuklina w hipochondrium u świń.

Uduszona przepuklina

Herniamcarcerata

Szczypanie przepukliny to ucisk w przepuklinowym kanale (kanale) pętli jelitowej, w którym zaburzone jest krążenie krwi, a zawartość zostaje zatrzymana. Istnieją dwa rodzaje naruszenia - kał i elastyczny.

Utrata kału (Incarceratio stercoracea) występuje z powodu przelania i opóźnionej zawartości w przepuklinowej pętli jelitowej. Obecność dużej ilości ciała stałego lub cieczy, z domieszką gazów, zawartość w jelicie worka przepuklinowego prowadzi do upośledzenia krążenia krwi i uwięzienia jelita w kanale przepuklinowym lub przepuklinowym.

Ryc. Schemat mechanizmu naruszenia:

1 - Naruszenie pętli jelitowej; 2 - Ściskanie odcinka wyładowczego w zatłoczonym prowadzeniu jelit

Niedrożność przepuklinowej pętli jelitowej zwykle rośnie powoli, a zatem objawy ściskania rozwijają się stopniowo. Prawie ważne jest, aby wiedzieć, że objawy upośledzenia w kale mogą zniknąć spontanicznie. Upośledzenie fekalne występuje rzadko u zwierząt.

Elastyczne uduszenie (Strangulatio) występuje w obecności wąskiego otworu przepuklinowego. Pęcherzowa pętla jelitowa jest naruszona, gdy ciśnienie brzucha jest silnie napięte, a pierścień przepuklinowy czasowo się rozszerza, w wyniku czego do jelita przepuklinowego wkłada się inną część jelita. Wraz z zakończeniem działania mięśni brzucha, kanał przepuklinowy zwęża się do poprzedniego światła w wyniku elastyczności tkanki, a zatem pętla jelitowa ulega upośledzeniu.

Elastyczne naruszenie występuje najczęściej u koni z przepuklinami dopochwowymi. U ogierów występuje siedmiokrotnie częściej niż u kastratów.

Etiologia - naruszenie przepukliny może być spowodowane: gęstością i brakiem zgodności tkanek lub stanem spastycznym mięśni otaczających przepuklinę; obecność dużego worka przepuklinowego z wąską przepukliną; nagromadzenie treści w przepuklinowej pętli jelitowej; zmiany zapalne w ścianach worka przepuklinowego lub kanału przepuklinowego.

Ściskanie przepukliny występuje najczęściej po nagłym powiększeniu przepukliny, z jednoczesnym ostrym wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej. W wyniku naruszenia jelita w przepuście przepuklinowym krążenie krwi zostaje zaburzone, a zawartość w zduszonej pętli jelitowej przestaje się poruszać. Prowadzący koniec przepuklinowej pętli jelitowej jest rozciągany przez zawartość i ściska w przepuście przepuklinowym pusty, odwracający koniec jelita. Część jelita, spłaszczona w formie paska, zostaje naruszona w przepuście przepuklinowym i nazywa się bruzdką uduszeniową.

Ponieważ cienkościenne żyły krezki są ściśnięte łatwiej niż tętnice, zatory żylne występują przede wszystkim. Pęcherzowa pętla jelitowa staje się sinicza i zwiększa objętość w wyniku stagnacji. Jednocześnie zwiększa przepuszczalność ściany jelita; w worku przepuklinowym pojawia się serowaty transudate - przepuklina. Zwiększenie nacisku na jelita i jego krezkę prowadzi do ustąpienia yuka krwi, a następnie do zakrzepicy naczyń krezki i śmierci uduszonej

Pętle jelitowe. Lustrzany blask surowej powłoki znika; pętla jelitowa nabiera niebiesko-fioletowego koloru, a następnie staje się prawie czarna. Jest obrzęknięty, luźny, obrzmiały gazami, nie krwawi i nie ulega perystaltyce podczas nakłuwania.

Ryc. Bruzdy uduszone (a).

Omertvaet (martwica kolkowy), najpierw błona śluzowa, potem warstwa mięśniowa, a na końcu surowa błona jelita. Gdy martwica ściany jelita staje się cieńsza. W jamie worka przepuklinowego gromadzi się przepuklina wody, która oprócz osocza krwi zawiera wiele erytrocytów i drobnoustrojów. W końcu pętla jelitowa jest perforowana, jej zawartość wchodzi do worka przepuklinowego, szybko rozwija się zapalenie septyczne, a zwierzę umiera. Uważa się, że naruszenie jelit w ciągu 8-10 godzin jest wystarczające, aby spowodować jego martwicę. Istnieją jednak przypadki, gdy wydłużenie terminu naruszenia wynosi 2 razy i nie powoduje już martwicy pętli jelitowej (obserwacje osobiste).

Oznaki kliniczne. Objawy przepukliny to: nagłe ataki kolki, brak ruchów jelit, rozszerzenie jelita, gorączka, szybki puls i spadek ciśnienia krwi. Podskórne zastrzyki morfiny nie powstrzymują ataków kolki, ale tylko osłabiają ich siłę. Uspokajające działanie morfiny jest krótkie. W obecności zdeformowanej przepukliny pochwowej znajduje się intensywna, powiększona moszna. Perkusja da jej latynoski dźwięk. Wraz z początkiem martwicy jelita, obmacywanie szyi moszny powoduje szum (Oliwki). Puls jest bardzo słaby i częsty. Ogólna temperatura zwierzęcia jest znacznie zwiększona (39,5 ° -40 °). Stan depresji jest wyraźny. Zwierzę nie reaguje na zewnętrzne podrażnienie i nie chce się karmić.

Diagnoza Najczęściej nie napotyka trudności. W przypadkach wątpliwych wykonuje się badanie doodbytnicze, a u małych zwierząt - fluoroskopię. W przypadku rozpoznania różnicowego, w przypadkach przepukliny urazowej należy odróżnić prawdziwą przepuklinę od wypadania trzewi pod skórą.

Fallout

Termin ten odnosi się do utraty narządu przez patologiczne otwarcie z jamy anatomicznej, jednocześnie łamiąc wyściółkę jego podszewki. Na przykład, wystawanie lub wydalanie rdzenia poprzez uszkodzenie czaszki z naruszeniem integralności opon mózgowych nazywa się Prolapsus cerebri; wypadanie sieci lub jelit pod skórą lub powięź z powodu pęknięcia miękkiej ściany brzucha z otrzewną wyściółki jest oznaczone jako Prolapsus omenti, Prolapsus intestini. Jeśli jakieś wnętrze wypadnie, wtedy taki opad powinien zostać nazwany zdarzeniem.

W chirurgicznej praktyce weterynaryjnej, obserwacja jelita i sieci jest obserwowana po kastracji samców metodą otwartą, po kastracji ogierów wulgarnych lub operacji przepukliny uduszonej, a także po przebiciu ran postrzałowych do brzucha. Zapalenie jelit należy stosować podczas laparotomii podczas usuwania kamieni jelitowych, w celach diagnostycznych itp.

W praktyce klinicznej, wydarzenie nazywa się również przemieszczeniem narządów brzucha pod skórą z dużymi przerwami w mięśniowej ścianie brzucha.

Diagnoza. W celu rozpoznania wypadnięcia należy użyć tych samych metod badawczych, które zostały określone. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy ostateczna diagnoza pojawia się tylko na stole operacyjnym podczas naprawy przepukliny.

Prognoza. Wymienne wrodzone przepukliny pępowinowe i dopochwowe, z małym przepukliną przepuklinową i przepuklinę urazową w górnej części bolą goją się samoistnie lub są łatwe do leczenia chirurgicznego, a zatem przewidywanie jest zwykle korzystne, jeśli przepuklina ma szeroką przepuklinę lub represję w ciągu 10-24 godzin prognoza jest niekorzystna.

Z traumatyczną dużą przepukliną brzusznej ściany brzucha i martwicą dławionego przepuklinowego jelita, przewidywania są słabe.

Leczenie przepuklin

W niektórych przypadkach dochodzi do spontanicznego wygojenia przepukliny. Otwór przepuklinowy jest porośnięty blizną, a wnęka worka przepuklinowego jest zatarta w wyniku przyczepienia się jej ścian do siebie. Jeśli kanał pochwowy (pachwinowy) służy jako otwór przepuklinowy, zwęża się tak bardzo, że staje się nieprzejezdny dla jelita lub sieci.

Najczęściej samoistne gojenie się wrodzonych przepuklin pachwinowych i pępkowych występuje u prosiąt, psów i źrebiąt. Zdarzają się również przypadki, gdy otwór przepuklinowy niezależnie przerasta traumatyczną przepuklinę u koni.

Przepukliny można wyleczyć spontanicznie tylko wtedy, gdy otwór przepuklinowy (kanał) jest nieistotny, a przepuklina zwierząt jest w najlepszych warunkach utrzymania i karmienia. U prosiąt wrodzone przepukliny dopochwowe ustępują samoistnie w 30% przypadków; powrót do normy obserwuje się w ciągu pierwszych 2 i pół miesięcy. Po odsadzeniu prosiąt od matki, odsetek spontanicznego wyleczenia przepukliny śródpochwowej gwałtownie spada. Przepukliny pępowinowe u źrebiąt w ciągu 6 miesięcy samoistnie znikają tylko jako wyjątek.

Ryc. Wypadanie okrężnicy u konia- (Khokhlov).

Nośniki przepukliny są często skarłowaciałe, często cierpią na zaburzenia żołądkowo-jelitowe i są mniej odporne na infekcje. Korzystanie z koni przepuklinowych do pracy prawie zawsze powoduje wzrost przepukliny i predysponuje do uwięzienia. Dlatego leczenie przepuklin jest konieczne zarówno w celu wykorzystania zwierząt jako siły napędowej, jak i do przywrócenia zdrowia i zachowania ich życia.

Głównymi celami leczenia przepuklin są: uzupełnienie treści przepuklinowych, eliminacja możliwości nawrotu przepukliny przez zamknięcie przepukliny lub wzmocnienie ściany brzucha w obszarze wady anatomicznej.

Wszystkie metody leczenia przepukliny można podzielić na konserwatywne i operacyjne.

Do metod konserwatywnych zalicza się: nakładanie plastrów, bandaży, opatrunków ciśnieniowych, tarcie irytujących maści, podskórnych i domięśniowych zastrzyków alkoholu i innych płynów w celu wywołania reaktywnego zapalenia wokół obwodu przepukliny i zamknięcia go nowo utworzoną blizną. Jednak doświadczenie pokazało, że leczenie przepukliny przez nakładanie bandaży, bandaży ciśnieniowych jest drogie, trudne i nie osiąga celu. Wcieranie irytujących maści nie przynosi korzyści i komplikuje późniejszą radykalną operację. Wstrzyknięcia domięśniowe pod postacią podskórną pod postacią 95 ° alkoholu i stopionej parafiny są niewiarygodne.

Leczenie chirurgiczne daje najlepsze wyniki. Operacja przepukliny jest operacyjnie nazywana hernektomią (Hernectomia). Tę operację najlepiej wykonywać u młodych zwierząt, przepuklinowo, ponieważ mają one łatwiejsze wykonanie i dają mniej powikłań pooperacyjnych. Największymi trudnościami są leczenie przepuklin udowych i przepuklin, z których można zrezygnować z dużymi przepuklinami,

W chirurgicznym leczeniu przepuklin konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki: utrzymuj sterylny materiał i narzędzia w magazynie w przypadku zastosowania bardziej złożonych technik chirurgicznych, na przykład resekcji jelit; unikać otwierania, resekcji, amputacji worka przepuklinowego, chyba że jest to spowodowane przez skrajną konieczność. Nie jest konieczne przekształcanie każdej operacji naprawy przepukliny w brzuszną, związaną z otwarciem jamy otrzewnej. Nasze osobiste doświadczenie pokazało, że wszystkie przepukliny jednorazowe, niezależnie od tego, gdzie są uformowane, mogą być obsługiwane pozaotrzewnowo, bez otwierania worka przepuklinowego, podobnie jak inne operacje na ścianie jamy brzusznej. Powikłania pooperacyjne - ropienie rany operacyjnej, krótkofalowa phlegmon (Phlegmone perihernialis), jeśli występują, nie stanowią poważnego zagrożenia dla zwierząt i można je wyeliminować w odpowiednim czasie.

Zaotrzewnowe metody chirurgicznego leczenia przepuklin z użyciem worka przepuklinowego w postaci tamponu biologicznego (patrz podręcznik "Chirurgia operacyjna" Olivkova) są najlepszą prewencją najniebezpieczniejszych powikłań pooperacyjnych (septyczne zapalenie otrzewnej i wydarzenie) w przypadku zerwania szwów i rozbieżności rany.

Leczenie przepukliny uduszonej powinno być operacyjne. Leczenie zachowawcze jest dozwolone tylko wtedy, gdy operacji nie można wykonać w przypadkowych warunkach pracy (brak narzędzi, doświadczeni asystenci itp.).

Istnieje wiele sposobów leczenia zachowawczego, chociaż wszystkie mają na celu redukcję (taksówki, repositio), czyli odwrotne wprowadzenie narządów wewnętrznych, które wypadły do ​​worka przepuklinowego.

Redukcja przepuklinowej treści jest dozwolona tylko w ciągu pierwszych 8 godzin po uszczypnięciu.

Nieskomplikowana repozycja przepukliny uduszonej powinna być uznana za niedopuszczalną w następujących przypadkach: z przedłużonym utwierdzeniem, ponieważ istnieje bardzo duże niebezpieczeństwo zerwania obrzęk przepony; po wcześniejszych energicznych próbach redukcji, bez względu na to, kim są; w obecności wąskiego otworu przepuklinowego, całkowicie wykluczającego możliwość zmniejszenia zawartości przepuklinowej; z wydarzeniami zapalnymi; z wątpliwą diagnozą.

Próby zredukowania przepukliny podczas elastycznego naruszenia prawie nigdy nie osiągają celu, dlatego bez straty czasu należy wykonać radykalną operację przepukliny. Nasze osobiste doświadczenia pokazały, że elastyczne uduszenie pętli jelita w ogierach z przepuklinami wewnątrzmacicznymi jest tak wielkie, że nawet wielokrotne próby wyciągnięcia duszonego jelita ręką włożoną do jamy otrzewnej po laparotominie nie przynoszą żadnych korzyści. Przeciwnie, możesz przełamać jelito, niż przezwyciężyć naruszenie.

Wstępne wstrzyknięcie 5% wodnego roztworu noka-cyny do kanału pochwowego nie osłabia uwięzienia. Zwężenie tego kanału w kształcie pierścienia, które ledwo przechodzi przez czubek palca, nie umożliwia korygowania obrzękłej, spuchniętej i sparaliżowanej pętli jelitowej. Nakłucie jelita cienką igłą w celu zasysania gazu nie ma wpływu. Jednak ta sama pętla jelitowa jest łatwo resetowana, jeśli nóż jest zwężany pierścieniowo nożem (patrz podręcznik "Chirurgia operacyjna" Olivkova). Pierwsza powinna być częścią jelita, która przeniknęła do worka przepuklinowego tego drugiego.

Jeśli żywotność zdwojonego jelita jest wątpliwa, konieczne jest pokrycie jelitami gazikowymi serwetami nasączonymi gorącym płynem fizjologicznym (40 °) i odczekać 10-15 minut. Płukanie jelit i pojawianie się perystaltyki stanowią przeciwwskazanie do jej resekcji. Po przestawieniu pętli jelitowej konieczne jest, jeśli to możliwe, rozciągnięcie rozciętej wspólnej błony pochwy bardziej, obrócić ją 2-3 razy wzdłuż osi podłużnej (o 2-3 obroty) i nałożyć na nią, możliwie powyżej, ślina potraktowana pastą sublimowaną. Basshets są usuwane najczęściej w 8-10 dniu.