Gruczoły paranormalne u psów: problemy i rozwiązania

Gruczoły paranalne - sparowany narząd z wydzieliną zewnętrzną, który wydziela specjalną substancję zapachową, za pomocą której zwierzęta domowe zaznaczają obszar, przyciągają uwagę płci przeciwnej lub odstraszają wrogów. Znajdują się one obok odbytu i wyglądają jak małe "torby".

W pewnych warunkach kanały zostają zablokowane, jama staje się pełna, co prowadzi do rozwoju zapalenia.

Powody

Naturalne uwalnianie gruczołów para-odbytu występuje w czasie defekacji, czasami "strzał" pojawia się podczas stresu lub wysiłku fizycznego.

Wielu ekspertów uważa, że ​​u współczesnych psów gruczoł jest prymitywnym narządem, który w procesie ewolucji przestał funkcjonować w pożądanym trybie. Z tego powodu nie ma żadnej funkcjonalności, a często sekretne stagnacje.

Najbardziej uderzającym objawem zapalenia gruczołów paraanalnych jest to, że pies "jeździ księdzem".

Psy z prawidłowym odżywianiem i regularnymi ćwiczeniami praktycznie nie cierpią na zablokowanie gruczołów. Choroba przejmuje osiadłe zwierzęta i zwierzęta cierpiące na upośledzone trawienie.

Inne czynniki przyczyniające się do stanu zapalnego:

  • uboga dziedziczność - najczęściej choroba jest rejestrowana w małych rasach: mops, jamnik, buldog, pekińczyk.
  • zagrożone są otyłe psy, więc muszą okresowo przeprowadzać zapobiegawcze czyszczenie;
  • brak kontroli nad stanem gruczołów, zwłaszcza u psów ozdobnych,
  • słaba odporność
  • urazy odbytu i kolejne zakażenia bakteryjne,
  • karmienie kości,
  • brak regularnej higieny;
  • nadmiar białka w diecie;
  • ciąża;
  • aktywne krycie;
  • niektóre infekcje.

Mechanizm rozwoju

Przepełnienie gruczołów prowadzi do ich wzrostu, stanu zapalnego, który utrudnia normalny proces opróżniania.

Konwencjonalnie występuje kilka etapów rozwoju procesu patologicznego:

  • zakłócony naturalny odpływ;
  • przepełnienie gruczołów;
  • dalszy sekret pogrubia;
  • wnęka rozpala się, powodując swędzenie i ból w odbycie;
  • podrażniona powierzchnia staje się doskonałą pożywką dla zarazków;
  • wtórna mikroflora powoduje jeszcze więcej stanów zapalnych, prowadząc do ropienia i tworzenia ropni;
  • Wcześniej czy później ropień przerywa, tworząc przetokę, innymi słowy, otwór w jamie gruczołowej;
  • w tym samym czasie temperatura wzrasta.

Uruchomienie choroby do stanu ropnia - szczyt zaburzeń. Co więcej, brak leczenia lub opóźnione czyszczenie może być śmiertelne. Ale nawet po operacji, gdy kanały są już zarośnięte tkanką łączną, gruczoły będą się zaostrzać, w tym przypadku lepiej je usunąć.

Oznaki stanu zapalnego

Psy, próbując wycisnąć nagromadzony płyn na własną rękę i łagodzić nieprzyjemne odczucia, zaczynają twardo pocierać piątym punktem na podłodze lub ciągle polizają powierzchnię u nasady ogona, jak gdyby obgryzały nieistniejące pchły.

Widziane z odbytu po bokach można zauważyć dwie małe (a czasem bardzo duże), spęczniałe formacje o gęstej konsystencji, które normalnie nie są obserwowane.

Jak leczyć

W rzeczywistości metoda leczenia zależy od stopnia zaawansowania procesu. W niektórych przypadkach wystarczy jedno czyszczenie, aby ustabilizować stan, w innych konieczne jest uciekanie się do całkowitego usunięcia gruczołów odbytu.

Oprócz czyszczenia mechanicznego można przypisać:

  • Blokada Novocainic z silnym bólem,
  • antybiotykoterapia, zwłaszcza gdy przywiązuje się do ropnej mikroflory,
  • mycie gruczołów roztworami antyseptycznymi.

W każdym razie zawsze polegaj na opinii weterynarza, który może ocenić sytuację i przewidzieć jej rozwój. Amatorzy w tym wydaniu są niedozwolone!

Oczyszczamy siebie

Profilaktyczne czyszczenie psich przyśrodkowych gruczołów może być przeprowadzane przez właściciela w domu. Aby to zrobić, zaopatrz się w olej wazelinowy i sterylną rękawicę.

Palec wskazujący wkłada się do odbytnicy, a gruczoły w postaci gęstych "kulek" są omiatane po bokach odbytu. Lekkim ruchem masażu wyciśnij zawartość na zewnątrz z jednej strony i drugiej.

Najlepiej przeprowadzić ją w łazience z tego powodu, że sekret jest dość nieprzyjemny, a umieszczenie go na meblach tapicerowanych może być na długo zepsute rozproszonym powietrzem w mieszkaniu. Ponadto natychmiast po czyszczeniu zaleca się umycie zwierzęcia mydłem.

W celu uniknięcia komplikacji, świece przeciwzapalne są wprowadzane natychmiast po oczyszczeniu. Jeśli to konieczne, procedura jest powtarzana w czasie.

W przypadku małych psów pierwsza metoda nie jest szczególnie odpowiednia. W związku z tym można oczyścić gruczoły za pomocą jałowych lub czystych chusteczek (ponownie, nie zapomnij o ich higienie i dodatkowo używaj gumowych rękawiczek). Serwetka jest dociskana do odbytu i delikatnie dociskana do ścianek odbytu (ściśnięcia). Ta metoda, choć prosta, nie zawsze pozwala osiągnąć pożądany rezultat, szczególnie jeśli sekret jest bardzo gęsty i pastowaty.

Częstotliwość zabiegu to indywidualne pytanie: niektóre zwierzęta potrzebują tylko raz 6 miesięcy, a inne muszą znosić wszystkie okropności sprzątania raz na miesiąc lub dłużej.

Wideo krok po kroku

Tym razem oferujemy 2 filmy o samoopalaniu stanu zapalnego. Pierwszy bardzo wyraźnie pokazuje sam proces. Jest w języku angielskim, więc skomentujemy to.

Gruczoły znajdują się w pobliżu odbytu w kierunku 4 i 8 na tarczy. Powinien delikatnie zanurzyć palce w tych miejscach i stymulować ruchy w górę gruczołów. Autorka mówi, że zabieg powinien być wykonany przy pomocy serwetki, ale dla większej przejrzystości nie będzie miał zastosowania.

Być może będziesz musiał powtórzyć ten ruch kilka razy. Jeśli pies odczuwa ból, należy natychmiast przerwać, ponieważ w przypadku ciężkiego stanu zapalnego konieczna jest obecność lekarza weterynarii.

Drugie wideo jest w języku rosyjskim, w którym autor szczegółowo opisuje przyczyny tego zjawiska i nie ma tu komentarzy.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze do absurdu są proste:

  • aktywne ćwiczenie co najmniej dwa razy dziennie;
  • regularne oczyszczanie gruczołów co najmniej raz na sześć miesięcy - u niemowląt z tendencją do zapalenia wykonuje się je znacznie częściej, poczynając od 5 miesiąca życia, podczas gdy inne oczyszcza się dopiero po osiągnięciu wieku pięciu lat;
  • organizacja właściwego odżywiania;
  • terminowe leczenie i zapobieganie chorobom jelit.

Czy szyszki pod ogonem psa są niebezpieczne?

Obrzęki i stożkowate pieczęcie na ciele naszych czworonożnych przyjaciół są częstym problemem, z którym borykają się właściciele zwierząt. Mogą pojawić się w dowolnym miejscu. Często nowotwór występuje u podstawy ogona lub pod nim. Zazwyczaj ta patologia jest wynikiem uszkodzenia mechanicznego, reakcji na ukąszenie owada lub ogniska zakażenia. Ale są też guzy.

W każdym razie, jeśli guz nie przechodzi, a jedynie zwiększa się lub zmienia kolor, należy skontaktować się z kliniką weterynaryjną w celu diagnozy i przepisania skutecznego leczenia. Istnieje kilka rodzajów pieczęci u psów pod ogonem. Każda z nich ma swoje cechy, które należy uwzględnić podczas leczenia. Rozważmy wspólną patologię, przyczyny ich pojawienia się i główne objawy.

Brodawki i brodawki

Takie uderzenia pod ogonem psa są nieszkodliwe, dopóki nie zaczną zmieniać koloru i wielkości. Są bezbolesne, nie powodują swędzenia i dyskomfortu. Takie wzrosty pojawiają się zwykle u zwierząt o słabej odporności:

  • stare zwierzęta domowe;
  • szczenięta;
  • posiadanie chorób przewlekłych;
  • osoby przechodzące skomplikowane operacje, stres.

Brodawki i brodawki u psów powodują wirusa brodawczaka, który jest przenoszony przez bliski kontakt. Ciało zwierzęcia nie zwalcza sprawcy choroby, więc sam pies nie poradzi sobie z problemem. Głównym zadaniem jest wyeliminowanie nowotworów w czasie, aby zapobiec ich masowemu pojawieniu się. Kiedy pies siada, takie uderzenia mogą zostać zranione, a z czasem stają się złośliwe. Metody leczenia:

  1. Leki (wstrzyknięcie nowokainy).
  2. Chirurgiczne z późniejszą terapią lekową.
  3. Zamrozić ciekłym azotem (ostrożnie kilka kropli na brodawce).
  4. Folk (sok z czosnku, glistnik, ocet jabłkowy, płonący jodem).

Zakryć leczoną część ciała czystym bandażem, aby zapobiec infekcji.

Ropień

Obrzęk pod ogonem psa może wystąpić, gdy infekcja bakteryjna dostanie się do organizmu. Ropnie występują w miejscach ukąszeń, zastrzyków i ran. Zapaleniu towarzyszy gorączka i ból. W przypadku nieleczonego ropień taki może kilkakrotnie narastać w krótkim czasie. Ropień jest poważnym problemem i wymaga fachowej porady. Powszechnie stosowane są następujące metody:

  • chirurgiczne (w znieczuleniu miejscowym, ropień zostaje otwarty, oczyszczona jama jest oczyszczona);
  • leczenie (terapia antybiotykowa).

Samoutwardzalny głęboki ropień jest bardzo trudny, lepiej natychmiast szukać pomocy medycznej. Powierzchowne wrzody otwierają się, rany po nich można leczyć nadtlenkiem wodoru.

Lipoma

Lipoma (lub wen) jest łagodnym nowotworem. Pojawia się sam lub w grupach. Występuje pod skórą lub w tkance łącznej. Małe stożki nie przeszkadzają zwierzętom, ale kiedy dorosną, pojawia się dyskomfort.

Możliwe jest pozbycie się tłuszczaka tylko w chirurgiczny sposób w warunkach kliniki weterynaryjnej. W złośliwej postaci występuje bardzo rzadko.

Szyszki pod ogonem psa zdjęcia

Zapalenie gruczołów odbytu

Dwa gruczoły odbytu znajdują się w pobliżu odbytu zwierzęcia, podczas odbytu dwa gruczoły odbytu wydzielają specyficzną substancję, która wspomaga ruch jelit. Ciecz ma nieprzyjemny zapach. Im starszy pies, tym większe ryzyko zapalenia tych gruczołów.

Pierwsze oznaki wskazujące, że gruczoły odbytu są przepełnione tajemnicą, wiją się na podłodze i częste lizanie odbytu. W ten sposób zwierzę próbuje oczyścić gruczoły. Po pewnym czasie obrzęk pojawia się pod ogonem.

Jeśli nie jesteś zbyt wrażliwy, spróbuj pomóc swojemu zwierzakowi. Aby uwolnić gruczoły z wydzieliny, ściśnij obszar wokół odbytu rękami, dopóki nie pojawi się płyn. Alternatywnie, włóż jeden palec do odbytu, a drugim naciśnij go od zewnątrz, wypychając płyn w ten sposób. Powodzenie procedury można ocenić przez zmniejszenie obrzęku.

Lekarz weterynarii, oczywiście, będzie wykonywał te manipulacje szybciej i lepiej. Jeśli nie możesz się pozbyć tajemnicy ręcznie uciekłeś się do operacji.

Guzy

Często guzek u psa pod ogonem może być guzem. Są łagodne (gruczolak, torbiel) i złośliwe.

Guzy są najbardziej irytujące, co może się przydarzyć Twojemu zwierzakowi. Kiedy się pojawią, natychmiast skontaktuj się ze specjalistyczną kliniką, aby dowiedzieć się, jaki rodzaj patologii i podjąć niezbędne środki. Rozpoznanie jest przejściem takich procedur:

  • badanie krwi dla markerów nowotworowych;
  • biopsja (pobranie próbki substancji w celu wykrycia komórek nowotworowych);
  • rozmaz;
  • CT (w celu określenia stopnia uszkodzenia sąsiednich narządów).

Łagodne guzy nie rosną w sąsiednich tkankach, zwierzę nie jest szczególnie zaburzone. W leczeniu dwóch opcji:

  1. Usunięcie chirurgicznie.
  2. Nadzór nad konsolidacją. W przypadku dalszego wzrostu guza należy go usunąć.

Dowiedziawszy się, że nowotwór jest łagodny, nie pozwól chorobie zająć się, ponieważ ryzyko odrodzenia jest wysokie. Leczenie nowotworów złośliwych ma swoją specyfikę. Zawiera kilka metod:

  • wycięcie chirurgiczne;
  • chemioterapia;
  • napromieniowanie.

Po przejściu wszystkich procedur medycznych wskazana jest długotrwała obserwacja i terapia rehabilitacyjna w celu zwiększenia odporności.

Jeśli pies jeździ łupem lub zapaleniem gruczołów para-odbytu

Tematem naszego dzisiejszego artykułu są paradencyjne gruczoły u psów - stan zapalny i leczenie. We wszystkich gatunkach zwierząt mięsożernych występuje para małych worków z przewodami - zewnętrzne gruczoły wydzielnicze, po jednym z każdej strony odbytu. Ciała gruczołów znajdują się na sakralnej krawędzi odbytu, po wewnętrznej stronie odbytnicy. Kanały są wyprowadzane do środowiska zewnętrznego, praktycznie na samym pierścieniu analnym.

Normalnie, gruczoły para-odbytu wydzielają ciekły, żółtawoszary lub brązowawy materiał, który jest przemieszczany w momencie opróżniania jelit lub gdy pies jest zaskoczony. Sekwencja filogenetyczna służy jako zwierzę do znakowania terytorium, ale wśród psów, zwłaszcza ras zaczerpniętych sztucznie, gruczoły odbytu są obecnie uważane za rdzeń. Ale ten stan rzeczy nie wyklucza patologii tego ciała, co z kolei niesie wiele problemów zwierzęciu i jego właścicielowi.

Faktyczna przyczyna zapalenia paranalalu u psa jest dotychczas słabo poznana. Choroba jest zwykle diagnozowana w czasie procesu zapalnego, co powoduje silny dyskomfort u zwierząt i jest wyrażana przez określone objawy.

Czy dużo czytasz? Wybierz podtytuł

Czynniki ryzyka

Jak wspomniano powyżej, medycyna weterynaryjna nie zna jeszcze przyczyn zapalenia gruczołów para-odbytu u psów. Wszystkie wymienione poniżej warunki są tylko czynnikami ryzyka, które u niektórych zwierząt mogą stymulować progresję choroby, inne nie.

  • Otyłość.
  • Częste napady biegunki.
  • Słabe napięcie mięśni odbytu i odbytu.
  • Niezrównoważona dieta dla psów.
  • Przewlekłe miękkie stolce.
  • Nowotwory nowotworowe w pobliżu gruczołów lub struktury ich tkanek.
  • Nadmierna lub nieprzydzielona produkcja wydzieliny gruczołowej.

Te czynniki ryzyka mogą powodować nierównomierne wydzielanie wydzielin, co prowadzi do przelewania gruczołów, zagęszczenia ich zawartości i późniejszego zablokowania przewodów. Gruczoły nadal wydzielają, gęste, lepkie masy zaczynają rozciągać gruczoł, co ostatecznie prowadzi do rozwoju zapalenia.

W przyszłości patologiczny proces przyczynia się do nieprawidłowego wzrostu stężenia bakterii, które są zwykle obecne w nagromadzonym sekrecie, co z kolei stymuluje gromadzenie ropnego wysięku i powstawanie ropni. Są przypadki przejścia przewlekłego procesu zapalnego na raka.

Zapobieganie

Jednym z najlepszych sposobów zapobiegania stanom zapalnym gruczołów para-odbytu jest karmienie psów o wysokiej jakości niskotłuszczowymi pokarmami i wystarczającą ilością niestrawnego błonnika pokarmowego, który jest bogaty w warzywa. Takie podejście pozwoli układowi trawiennemu psa stworzyć gęste masy kałowe, które, opuszczając odbyt, opróżnią gruczoły jak tłok.

Pies jedzie na łup - charakterystyczny objaw, często wskazujący na problemy z para-analgiami.

Psy z otyłością i rasami podatnymi na bycie powinny zostać poddane kontroli utraty wagi. Ponadto psy te zalecają regularne ręczne oczyszczanie gruczołów para-odbytu w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa rozwoju procesu zapalnego.

Warto zauważyć, że zbyt częsta interwencja w fizjologię gruczołów prowokuje wzrost późniejszego oczyszczenia. Paradoks polega na tym, że przy stałym działaniu fizycznym na gruczoły, ich ścianki stają się cieńsze, przez co stają się słabsze do rozciągania. W rezultacie ich zdolność kurczliwości zmniejsza się, co prowadzi do nadmiernego gromadzenia się wydzieliny.

Najlepszą rekomendacją weterynarza w zapobieganiu zapaleniom gruczołów para-odbytu jest zrównoważenie diety psa, aż kał stanie się gęstą, uformowaną konsystencją. W odniesieniu do dobrze odżywionych psów - należy podjąć wszelkie środki w celu ich utraty wagi. Ponadto zwierzę musi opróżnić wnętrzności w czasie i przestrzegać regularnego harmonogramu ćwiczeń i ćwiczeń.

Ponadto nawroty patologii często kończą się tworzeniem tkanki nowotworowej. Niestety, biorąc pod uwagę obecny stan specjalnej wiedzy, dziś nie ma znanego sposobu zapobiegania rozwojowi raka okostnego. Badania nad przyczynami i leczeniem raka pozostają w czołówce nie tylko weterynarii, ale także medycyny.

Diagnoza i objawy

Zapalenie gruczołów para-odbytu u psów jest dość łatwo diagnozowane - istnieje wiele specyficznych objawów. Problem polega jednak na tym, że nie wszyscy właściciele, zauważając takie oznaki, kojarzą je z gruczołową patologią z powodu braku doświadczenia. Większość uważa te objawy za oznaki inwazji robaków i starają się pomóc swojemu zwierzakowi przy pomocy środków przeciwrobaczych. Gdy staje się jasne, taka terapia jest absolutnie bezużyteczna, a w czasie spędzonym na próżno zapalenie przechodzi w bardziej złożoną ropną postać lub rozwinięty ropień.

Wykazujemy główne objawy uszkodzenia paraliżów u psów:

  • Zwierzę nieustannie dąży do odbytu - liże i gryzie futro w pobliskich obszarach.
  • Zajmując postawę siedzącą, pies porusza się do przodu, nie podnosząc grzbietu powierzchni podłogi. Mówią - "pies idzie na łup".
  • Właściciele często skarżą się na wyjątkowo nieprzyjemny zapach wydobywający się z grzbietu psa i jego ust.
  • W zaawansowanych przypadkach ciężkiego stanu zapalnego można zaobserwować czerwonawe spuchnięte obszary po lewej i prawej stronie odbytu, tuż poniżej poziomej linii. Odnosi się wrażenie, że coś wybucha od środka.

Tworzenie ropnia w okolicy prawego gruczołu okołoprotezowego.

  • Kiedy próbujesz nacisnąć obszar odbytu - pies jest niespokojny.
  • W ciężkich przypadkach, gdy ropieją ropnie - można zauważyć obecność przetok, z których płyną cuchnące, ropiejące masy.

Czyszczenie paraanal gruczołów u psów odbywa się ręcznie. Weterynarz powinien ocenić stan procesu zapalnego zgodnie ze znakami zewnętrznymi, a następnie przeprowadzić podobne procedury diagnostyczne lub terapeutyczne. Faktem jest, że gruczoły powiększone w stadium zapalenia trudno odróżnić przez dotyk od ropnia, a wpływ na takie patologiczne ognisko może doprowadzić do zerwania ścian narządu i uwolnienia ropy do jamy miednicy. Taki rozwój jest niezwykle niebezpieczny dla życia zwierzęcia i może prowadzić do raczej poważnych konsekwencji.

Zapalne worki odbytu są gęsto zatkane grubą kremową żółtą lub zielonkawą zawartością, a proces wytłaczania stymuluje znaczącą manifestację bólu u psa.

W obecności ropnia usuwa się czerwonobrązową, raczej obraźliwą zawartość o innej konsystencji, zawierającą zanieczyszczenia ropnej i krwi. W okolicy odbytu występuje również obrzęk i zaczerwienienie. Często w zaawansowanych stadiach choroby u psów temperatura wzrasta.

Egzamin pracowniczy

W większości przypadków, jeśli po raz pierwszy zostanie zaobserwowane zapalenie gruczołów para-odbytu u psa, wyniki rutynowego badania w postaci pełnej morfologii krwi i biochemii surowicy będą niezwykle użyteczne. Odbywa się to w celu wykluczenia chorób współistniejących, a także diagnostyki onkologicznej. Wraz z rozwojem procesu nowotworowego we krwi psów obserwuje się często podwyższone poziomy białka przytarczyc i wapnia. Jeśli wyniki tego badania będą pozytywne, zostanie wykonane prześwietlenie klatki piersiowej i miednicy i ewentualnie ultrasonografia jamy brzusznej w poszukiwaniu przerzutów.

Jeśli prześwietlenie jamy miednicy w okolicy gruczołów para-odbytu ujawnia obecność gęstej formacji, sensowne jest przeprowadzenie biopsji jej części. Niezwykle trudno jest odróżnić gruczoł wypełniony gęstymi masami od guza na zdjęciu, dlatego nakłucie wykonuje się za pomocą igły aspiracyjnej. Jeśli zawartość zostanie znaleziona, pobierana jest próbka do oceny mikroflory bakteryjnej, aby później można było przepisać celowaną terapię antybiotykową. Jeśli wzdłuż igły występuje gęsta zawartość, pobierane jest miejsce w tkance i wykonywane jest dalsze badanie cytologiczne w celu wyjaśnienia raka.

Uwagi specjalne

Niestety, w większości klinik weterynaryjnych, przy wstępnym przyjęciu, te procedury diagnostyczne są rzadko przeprowadzane w całości. Z reguły lekarz palpatorno określa obecność zapalenia gruczołu, wyciska zawartość i podaje zalecenia dotyczące karmienia. W rzadkich przypadkach antybiotykoterapia może być przepisywana lekami o szerokim spektrum działania przez 3-4 dni. I są one przepisywane z konieczności przy wykryciu ropnia, który został wcześniej usunięty chirurgicznie.

Dodatkowe objawy

Oprócz powyższego można wyróżnić następujące ogólne objawy zapalenia gruczołów para-odbytu u psów:

  • Ciągły ruch ogona, przyciśnięty do odbytu - goniący.
  • Zwiększone napięcie podczas aktu defekacji (tenesmus).
  • Niechęć zwierzęcia do spokojnego siedzenia.
  • Świeża krew i ropa na kale.
  • Otwarte rany płaczące w odbycie.
  • Zaparcie.

Psy o wysokim ryzyku

Zapalenie gruczołów paraanalnych występuje częściej u psów małych ras, w szczególności miniaturowych pudli i chihuahua. Ponadto zwierzęta długowłose i otyłe są bardziej zagrożone.

Kobiety powyżej piątego roku życia są szczególnie predysponowane do rozwoju guzów nowotworowych, zarówno łagodnych, jak i złośliwych.

Złośliwy rak gruczołu paraanal.

Leczenie

Jeśli objawy zapalenia gruczołów para-odbytu są obserwowane u psa po raz pierwszy, w każdym razie konieczne jest skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną, nawet w przypadku całkowitego zaufania do rozpoznania. Jak wspomniano powyżej, ropień może tworzyć się w miejscu procesu zapalnego, a kiedy spróbujesz się oczyścić, możesz sprowokować uwolnienie ropy do jamy miednicy i tkanki sakralnej.

Po wstępnym badaniu lekarz weterynarii określi najskuteczniejszy schemat leczenia, który może składać się z następujących procedur:

  • Znieczulenie zewnątrzoponowe. Przeprowadza się je w razie potrzeby znieczulenia, jeżeli zwierzę zbyt mocno reaguje na badanie lub procedurę czyszczenia.
  • Czyszczenie gruczołów para-odbytu u psów, dla których wskazana jest ta procedura.
  • Mycie wnęki gruczołów roztworami antyseptycznymi.
  • W obecności ropnia - jego usunięcie przez operację. Jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym zwierzęcia.
  • Chirurgiczne usunięcie nowotworu, jeśli istnieje.
  • W niektórych przypadkach leczenie obejmuje całkowite usunięcie gruczołów para-analalnych u psów. Jest zawsze przeprowadzane symetrycznie.

Jak samodzielnie oczyścić gruczoły para-odbytowe psa

Samoczyszczenie gruczołów para-odbytowych odbywa się u psów w przypadku nawrotu choroby i tylko za zgodą lekarza weterynarii.

W następnym bloku przedstawimy krok po kroku właściwe techniki czyszczenia w postaci zdjęcia, na przemian dla psów dużych i małych ras. Do pracy potrzebne będą gumowe rękawice medyczne, wazelina medyczna, zestaw serwetek papierowych. Aby zachować higienę osobistą, najlepiej postępować na ulicy. Jeśli nie jest to możliwe - odpowiednia łazienka. Faktem jest, że sekret ma właściwości rozpryskiwania podczas czyszczenia, a jego zapach i kolor są dość odporne na usuwanie na tkankach i skórze rąk. Nie zaleca się również stawania twarzą naprzeciw odbytu zwierzęcia.

Jak oczyścić gruczoły para-odbytowe dużego psa:

Etap 1. Palec wskazujący wstępnie traktowany wazeliną jest wkładany do odbytu na głębokość 2-3 cm.

Etap 2. Po wyczuciu zgrubienia za ścianą odbytu palcem wskazującym, na zewnątrz wciskamy kciuk w skórę i nie rozszerzamy palców, ściskając zawartość gruczołu w kierunku ku sobie i ku górze.

Krok 3. Powtórz procedurę lewą ręką, aby oczyścić prawy paradoksalny gruczoł u psa.

Czyszczenie paraanałów u psów małych ras:

Ściskając obszar gruczołu kciukiem i palcem wskazującym, wciskamy sekret w kierunku do góry i do siebie. Lepiej jest wykonać tę procedurę, po przykryciu odbytu serwetką i rękawiczkami.

Mamy nadzieję, że ten artykuł pomoże naszym czytelnikom w leczeniu zapalenia paracetaliny u psów. Pamiętaj - jeśli pies po raz pierwszy przejedzie łupy, powinieneś skontaktować się z przychodnią weterynaryjną i samemu nie przeprowadzać żadnych zabiegów. Czekamy na twoje oświadczenia w komentarzach poniżej, zasubskrybuj naszą grupę VKontakte, dbaj o siebie i swoje zwierzęta. Między innymi możesz być zainteresowany naszym artykułem na temat chorób gruczołów para-odbytu u kotów.

Uwaga! Potrzebujemy twojej pomocy!

Aby otrzymywać aktualne powiadomienia o odpowiedzi na swoje pytanie - kliknij na kopertę u dołu formularza i wpisz swój adres e-mail.

Dobrze wiedzieć:

Leki przeciwbólowe dla psów, które można stosować w domu. Pamiętaj, aby przeczytać.

Nasi lekarze powiedzą Ci, jak wstrzykiwać domięśniowo, podskórnie, śródskórnie i dożylnie psom. Szczegółowa technika iniekcji i procedury przygotowawcze.

Niebezpieczeństwo może pułapkować wszędzie. Trujący dla kotów rośliny doniczkowe mogą powodować poważne objawy zatrucia, o czym powinien wiedzieć każdy właściciel.

Szczegóły na temat karmienia psa w domu, biorąc pod uwagę zalety różnych produktów, jak obliczyć dietę psa z naturalnym karmieniem.

Trujące niebezpieczeństwo czai się wszędzie. Zastanów się nad głównymi toksycznymi substancjami, które mogą powodować zatrucie kotów, opisz objawy i leczenie.

Odpowiedzi na wiele pytań dotyczących kąpieli psów - jak często można myć psa, kiedy można kąpać szczeniaka, czy można używać ludzkiego szamponu i innych.

Artykuł opisuje, jak dbać o psa w domu, jak zdrowy pies powinien wyglądać i co robić w trudnych sytuacjach.

Masz drugiego psa w domu: powiemy ci, jak wprowadzić zwierzęta, aby wygładzić więcej problemów interakcji między szczenięciem a starym psem.

ZOOMIR

Menu nawigacji

Niestandardowe linki

Ogłoszenie

Informacje o użytkowniku

Jesteś tutaj »ZOOMIR» Wszystko o zdrowiu zwierząt domowych (leczenie i profilaktyka) »Gruczoły para-analne u psów

Paraanalne gruczoły u psów

Wpisy 1 strona 5 z 5

Share120.05.2013 20:33:59

  • Wysłane przez: BARONNIKA
  • Mama jest najlepszą BSHO
  • Wiadomości: 916
  • Szacunek: +62
  • Wydał na forum:
    6 dni 4 godziny

Gruczoły odbytnicze, paraanal.

Gruczoły odbytu (paraanal) to specjalna grupa gruczołów skórnych ssaków, które otwierają się w jamie odbytnicy lub w pobliżu odbytu. Gruczoły odbytu (paraanal) są pochodną potu i gruczołów łojowych. Wydzieliny gruczołów odbytu (paraanal) są przeważnie pachnące, służą do odstraszania wrogów, przyciągania osób drugiej płci lub służą do oznaczania terytorium zajmowanego przez daną osobę.

Choroby gruczołów odbytu (paraanal).

Normalnie, gruczoły odbytu (paraanal) są uwalniane z wydzieliny przy każdym ruchu jelit, a ponadto mogą "strzelać" podczas stresu i aktywnych ruchów.
Proces chorobowy składa się z kolejnych etapów.

Blokada odbytu, gruczołów paraanalowych.

Po pierwsze, dochodzi do naruszenia naturalnego odpływu i przelewu odbytu, zatok paranalnych z sekretem, który zwykle ma ciekły brązowawy kolor. W tym okresie zwierzę wygląda na zdrowe i tylko czasami może wykazywać niepokój w obszarze ogona.
Co więcej, tajemnica gęstnieje, tworzą się w niej płatki, w tym okresie zwierzę zaczyna wykazywać niepokój dotykając ogona lub ud, może jeździć po pośladkach (może być mylone z obecnością robaków). W tym samym czasie dochodzi do aktywnego wchłaniania wydzielin do krwi, co powoduje silne swędzenie całego ciała, a psy zaczynają swędzić i lizać skórę, często ponad podstawą ogona.

Zapalenie odbytu, gruczołów paraanalowych.

Po dodaniu różnych mikroorganizmów rozpoczyna się ropienie. Występuje zapalenie samego gruczołu i otaczających tkanek, jeśli na tym etapie odbyt, zatoki paranalne nie uwalniają się przez naturalne otwory, powstaje ropień, który po dojrzewaniu wybucha (w większości przypadków) przez skórę w pobliżu odbytu, czasami bliżej ogona, tworzy się tymczasowa przetoka. odbytu, gruczoł paraanalny.
To najtrudniejszy okres. Towarzyszy mu silny ból podczas kału, z ruchami, a nawet w spoczynku. Pies często liże pod ogonem. Temperatura ciała wzrasta, gdy krew jest zainfekowana do 40 stopni, zwierzęta stają się letargiczne, odmawiają jedzenia. Jeśli w tym okresie nie przeprowadzi się leczenia, możliwe są zgony. Po otwarciu ropnia ogólny stan może się poprawić iw tym okresie właściciele zwykle zaczynają zauważać ropę we włosach pod ogonem.
Następnie ustabilizuje się sytuacja, jeśli kanały gruczołów wydzielniczych zostaną zachowane, ale podczas ropienia kanały mogą trwale zarastać tkanką łączną, a następnie proces się powtarza, a przetoka odbytu, gruczoł paraangalowy staje się chroniczny.

Przyczyny odbytu, zapalenie zatok.

Przede wszystkim jest to siedzący tryb życia i związane z nim osłabienie mięśni i stagnacja sekretu. Ponadto, genetyczna słabość wysoce rodowodowych zwierząt ozdobnych. Słaby układ odpornościowy, działanie bakterii, różne urazy - zewnętrzne w postaci ukąszeń i udarów oraz wewnętrzne podczas jedzenia kości, miękkich stolców lub zaparć spowodowanych zaburzeniami jedzenia lub narządami wewnętrznymi.
Niewystarczająca uwaga właścicieli do regularnych procedur higienicznych.

Profilaktyka chorób odbytu, gruczołów para-odbytu.

Mechaniczne czyszczenie analnych zatok przynosowych regularnie co 3 do 9 miesięcy. Ktoś od 3 do 5 miesięcy (często spotykany w pekińskim) i do kogoś po 5 do 9 lat.
Leczenie niedrożności i zapalenia odbytu, gruczołów paraanalowych.
Mechaniczne oczyszczanie odbytu, zatoki paranalne.
Jeśli to konieczne, blokuj Novocain antybiotykiem.
Ogólnoustrojowy kurs antybiotyków od 5 do 15 dni.
W niektórych przypadkach mycie zatok przy pomocy antyseptyków.
Zastosowanie doodbytniczych przeciwzapalnych czopków.
W przypadku ropnia dotknięty obszar skóry jest golony i traktowana ropna rana.
W przewlekłych przetokach może być wymagane chirurgiczne usunięcie odbytu, gruczoły paraanal.
W zależności od sił ciała i mikroflory gruczołów odbytu i para-odbytu, które powodują ropienie, leczenie może być trudne i długotrwałe, aw niektórych przypadkach nie następuje regeneracja, życie zwierząt zależy od regularnych (czasami codziennych) zabiegów gruczołu odbytu lub para-odbytu.

Jak oczyścić odbytu gruczołów paraanal.

W rękawicach z wazeliną wprowadź palec wskazujący do odbytu, następnie palcem wskazującym i kciukiem, połóż na 5 lub 7 godzin. Gruczoł czuje się jak gruszkowata formacja o różnej gęstości, stopniowo wyciskając sekret z stopniowo masującymi ruchami, powtórz to samo z drugiej strony.
Pamiętaj, że sekret jest bardzo śmierdzący i nie jest wskazane uderzać nim w meble domowe.
Po oczyszczeniu wskazane jest wstawienie przeciwzapalnych czopków na 3-5 dni.

Czym są "torby analne"?

Worki odbytu, zwane także para-analgimi, to dwa małe gruczoły zlokalizowane tuż przy wyjściu odbytu psa. Substancja wydzielana przez para-analgiczne, gruba i o bardzo nieprzyjemnym zapachu.

Większość zwierząt może celowo uwolnić te gruczoły, aby znakować je przez węch lub przez samoobronę jak skunks). Psy, a także niektóre koty, w dużej mierze straciły możliwość samodzielnego opróżniania tych worków.

Zwykle dzieje się tak na przykład podczas normalnych ruchów jelit. Jeśli gruczoły przelewają się, stają się powiększone, stan zapalny, zakłócają ruchy jelit, a nawet chodzą. Psy z zablokowanymi gruczołami para-odbytowymi zwykle pocierają się plecami o ziemię lub podłogę, próbując wycisnąć skumulowany sekret. Niektóre psy lizają obszar odbytu, a inne próbują spuścić gruczoły ogonkiem. Koty często lizają futro pod ogonem.
Co jeśli pies "jedzie" tyłem do podłogi?

Natychmiast sprawdzić gruczoły para-odbytu, zwłaszcza jeśli wcześniej zwierzę miało z nimi problemy. Jeśli się przepełnią, możesz wypróbować jeden z dwóch sposobów ich opróżnienia:

Serwetka jest dociskana do odbytu, a obie strony obszaru odbytu są ściskane.
Jeśli sekret jest bardzo lepki (pasty), ta metoda może nie wystarczyć do całkowitego opróżnienia worków.

Ubierz gumową rękawicę, palec wskazujący umazany wazeliną i włóż do odbytu.
Teraz możliwe jest zaciśnięcie dławnicy pomiędzy kciukiem z zewnątrz a indeksem od środka, co pozwala całkowicie pozbyć się lepkiej wydzieliny.

Jeśli gruczoły para-odbytu są dobrze oczyszczone, swędzenie pod ogonem znika, a za dzień lub dwa pies nie próbuje już jeździć na dnie.
A co, jeśli swędzenie pod ogonem trwa, a także "jazda" na dnie?

Jeśli pojedyncze oczyszczanie gruczołów nie pomogło, po kilku dniach procedura jest powtarzana. U niektórych zwierząt należy kilkakrotnie z rzędu powrócić do czyszczenia gruczołów, aż do uzyskania stabilnego, czystego stanu.

Jeśli procedury są regularne, gruczoły paraanal są stabilnie czyste, ale kłopoty trwają, należy skonsultować się z lekarzem. Najprawdopodobniej pies jest zmartwiony z powodu reakcji alergicznej, płaskich robaków i prawdopodobnie z powodu niskiego bólu lędźwiowego.

Co może się stać, jeśli gruczoły nie zostaną usunięte?

Może powstać ropień, który wyleci przez skórę. To jest bolesne, a wszystko dookoła będzie musiało być wybarwione cuchnącym wydzieliną zapalonego paranalu.

Warto zauważyć, że zdarza się to dość często, ale jest błędnie diagnozowana jako krwawienie z odbytu. Jeśli twoje zwierzę ma ropień gruczołów para-odbytowych, pomoże ci tylko lekarz.

Jak często powinno się czyścić paraanal?

To bardzo indywidualne pytanie. Obserwuj psa, jego zachowanie powie Ci, że gruczoły są pełne. Oznacza to, że gdy tylko zwierzę zacznie zwracać na nie uwagę, uwolnij gruczoły z wydzieliny na jeden z opisanych sposobów lub udaj się do lekarza.
Co powinienem zrobić, jeśli gruczoły paraanal mojego psa wymagają częstego i regularnego sprzątania?

Aby uniknąć konieczności ciągłego zwracania się do specjalistów, dowiedz się, jak uwolnić gruczoły paraadenalowe od swojego psa, tak jak czyni to większość właścicieli.

Jeśli nie jesteś w stanie opanować tej prostej procedury lub z innego powodu nie chcesz jej wykonywać samodzielnie, będziesz musiał często odwiedzać weterynarza. Jeśli potrzebujesz procedur co kilka tygodni lub dłużej, Twoje wydatki mogą być dość znaczące. Porozmawiaj ze swoim weterynarzem o możliwości chirurgicznego usunięcia gruczołów para-odbytu.

© 1999 adaptacja i tłumaczenie: dr Vadim Brokhin ([email protected]), wykorzystał materiały z kliniki Marvista.

Jak i dlaczego oczyścić gruczoły odbytu?

Gruczoły odbytu (paraanal) u psów znajdują się w pobliżu odbytu, jak pokazano na rysunku.

Zwykle zawartość tych gruczołów opróżnia się podczas ruchów jelit z powodu ściskania mięśni zwieracza, rzadziej - gdy pies jest przestraszony lub poddawany intensywnemu wysiłkowi fizycznemu.

U niektórych gatunków zwierząt (skunksów, fretek, a nawet lisów) służą one do odstraszania wrogów, oznaczania terytorium lub przedmiotów, a także do wzajemnej identyfikacji (dlatego kły zaczynają się zaznajamiać z wąchaniem "pod ogonem").
Jednak naukowcy doszli do wniosku, że gruczoły odbytu u psów, w tej chwili - jest faktycznie prymitywnym narządem (coś jak wyrostek na ludziach). Dlatego proces ich normalnego funkcjonowania jest często naruszany. Jeśli tak się stanie, sekret staje się zbyt gęsty, kanały gruczołów odbytowych stają się zatkane, tajemnicze stagnacje, a gruczoły stają się zaognione.
Co powoduje dyskomfort psa i niebezpieczne dla jego zdrowia.

Czynniki wpływające na rozwój procesu zapalnego są liczne. Zauważono, że konsystencja sekretu zmienia się dramatycznie wraz z nadmierną ilością białka zwierzęcego w diecie. Gruczoły mogą ulegać stanom zapalnym z przewlekłymi zaparciami, chorobami wirusowymi i ogólnie ogólną utratą odporności lub obciążeniami stresowymi (na przykład w czasie ciąży u kobiet lub podczas aktywnych kojarzeń u psów).

Normalnie sekret gruczołów odbytu jest od jasnożółtego, beżowego do przezroczystego brązu. Ma konsystencję płynnej lub kwaśnej śmietany. Ostry, piżący piżmowy zapach.
Ale w przypadku stagnacji może stać się podobny do kiszek, zapach staje się cuchnący i gnijący. Czasami w takich przypadkach w wydzielinach można znaleźć ropne (białawe lub zielonkawe) skrzepy.

Aby zapobiec stagnacji, zaleca się okresowe czyszczenie gruczołów odbytu zwierząt domowych.
W jamnikach wygodnie jest to robić, myjąc łapy po spacerze lub przed kąpielą, aby po zabiegu dokładnie umyć zwierzę i pozbyć się zapachu. Czasami sekret "strzela" odrzutowi w odległości do metra, więc najwygodniej jest wyczyścić psa w łazience.
Powinno to odbywać się w zależności od aktywności wypełniania gruczołów zwierzęcych. Wystarczy, aby jedno psie przeprowadzało czyszczenie co sześć miesięcy, inne - co miesiąc.

Pierwszym "sygnałem", że gruczoły przeszkadzają zwierzęciu, może być chęć "jazdy papieża" lub gryzienia mitycznych "pcheł" w obszarze zwieracza. Podczas dotykania pełne gruczoły są odczuwane jako dwie gęste "grudki" zlokalizowane u podstawy ogona (w okolicy odbytu).
Metoda czyszczenia gruczołów odbytu.

Aby oczyścić gruczoły, należy lekko masować je palcami (3-5 miękkich ruchów ściskających), a następnie, przechwytując, wycisnąć ich zawartość w kierunku odbytu (ruch palców przypomina dojenie lub pompowanie). Jest możliwe, że worki odbytu nie zostaną całkowicie oczyszczone natychmiast, ale dopiero po 2-3 powtórzeniach, ale zwykle są łatwo czyszczone.

Jeśli z jakiegoś powodu zawartość gruczołów zawodzi lub procedura powoduje u psa silny ból (piszczy, pęka, próbuje gryźć), należy skonsultować się z lekarzem - możliwe, że rozpoczął się proces zapalny. W takim przypadku konieczne jest albo leczenie antybiotykami, albo interwencja chirurgiczna.

Share220.05.2013 20:34:50

  • Wysłane przez: BARONNIKA
  • Mama jest najlepszą BSHO
  • Wiadomości: 916
  • Szacunek: +62
  • Wydał na forum:
    6 dni 4 godziny

CHOROBA ANALNA SINUM

Często zdarza się, że psy rozwijają swędzenie w okolicy odbytu, wygląda na zaczerwienioną, pies wyraźnie odczuwa dyskomfort w tym obszarze, próbując go drapać, a nawet żuć. W takim przypadku konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem.

Zawartość zatok do odbytu obejmuje tajemnicę gruczołów apokrynowych, bakterii oraz wydzielanie gruczołów łojowych i są one zazwyczaj wydalane z zatok podczas ruchu jelit psa. Normalny kolor sekretu zmienia się z żółtego na szary i brązowy, a konsystencja zmienia się z płynnej na gruba i lepka.

Patofizjologia schorzeń zatok analnych pozostaje niejasna. Patologia obejmuje zatkanie zatok (zapychanie), zapalenie torebki (zapalenie zatoki odbytu), tworzenie ropni i nowotwory. Czynnikami predysponującymi do pojawienia się patologii są: brak ruchu, zmniejszenie napięcia mięśniowego, zaburzenia metaboliczne (niewłaściwe karmienie, stres), przewlekła biegunka i zwiększone wydzielanie spowodowane przez wspólny łojotok. Ponadto, ze względu na niewielki rozmiar kanału zatoki odbytu, każda choroba prowadząca do obrzęku lub obrzęku w obszarze odbytu może służyć jako predyspozycja do przeszkody z powodu całkowitego lub częściowego zamknięcia (zwężenia) przewodu.

Najczęstszymi objawami choroby są lizanie lub gryzienie w okolicy odbytu, uczucie dyskomfortu podczas siedzenia i ból podczas poruszania ogonem. Należy pamiętać, że podobne objawy mogą wystąpić w wielu innych chorobach.

Dla zwierząt z zapaleniem workowemu charakteryzujących się zwiększoną częstotliwością i objętością cuchnącego (ropnego, krwawiącego) wypływu z przewodów zatok odbytu. Może występować zaczerwienienie i obrzęk nad zaatakowaną zatoką odbytu i wilgotnym zapaleniem skóry krocza. Zatoki analne są często powiększane. Gdy zatoki odbytu są zablokowane, zwiększa się objętość jednego lub obu zatok, czemu towarzyszy obecność sekretu przy braku oczywistego zapalenia. Kiedy powstają ropnie, obszar wokół zaatakowanej zatoki zaczerwieni się, będzie gorący, obrzmiały i bolesny podczas badania palpacyjnego. Przy otworze ropnia pojawiają się wydzielina sercowato-krwotoczna lub śluzowo-ropna. W niektórych ropniach wpływa również na odbytnicę.

Ostateczna diagnoza pojawia się, gdy pies ma kliniczne objawy uszkodzenia i charakterystyczny ogon. Należy pamiętać, że podobne objawy mogą wystąpić w wielu innych chorobach.

Dla zwierząt z zapaleniem workowemu charakteryzujących się zwiększoną częstotliwością i objętością cuchnącego (ropnego, krwawiącego) wypływu z przewodów zatok odbytu. Może występować zaczerwienienie i obrzęk nad zaatakowaną zatoką odbytu i wilgotnym zapaleniem skóry krocza. Zatoki analne są często powiększane. Gdy zatoki odbytu są zablokowane, zwiększa się objętość jednego lub obu zatok, czemu towarzyszy obecność sekretu przy braku oczywistego zapalenia. Kiedy powstają ropnie, obszar wokół zaatakowanej zatoki zaczerwieni się, będzie gorący, obrzmiały i bolesny podczas badania palpacyjnego. Przy otworze ropnia pojawiają się wydzielina sercowato-krwotoczna lub śluzowo-ropna. W niektórych ropniach wpływa również na odbytnicę.

Ostateczna diagnoza pojawia się, gdy pies ma kliniczne objawy uszkodzenia i charakterystyczne wyładowanie sekretu z zatok.

Kiedy zatoki odbytu są zatkane, leczenie polega na dokładnym ręcznym wytłaczaniu sekretu.

Można to zrobić zewnętrznie na dwa sposoby:

-lekko naciskając na odbyt, ściskając zawartość gruczołów odbytu;
-palec wskazujący wkłada się do odbytnicy, zatoki odbytu przesuwa się palcami, a jej zawartość przeciska się przez odbytnicę.

Przy rzeczywistej blokadzie wyeliminuje to problem, przynajmniej tymczasowo. U zwierząt z częstymi nawrotami objawów należy poszukiwać głównej przyczyny choroby, ponieważ częste wyciskanie zatok odbytu może powodować podrażnienie i następnie zapalenie.

W leczeniu zapalenia worka odbytniczego zatoki odbytu są oczyszczane i płukane jałową solą fizjologiczną. Ze względu na bolesność zabiegu wymagane są środki uspokajające i znieczulenie miejscowe. Po płukaniu roztwór z antybiotykiem wprowadza się do zatoki przez przewód.

Podczas otwierania i drenażu ropni w zatokach odbytu stosuje się obfite sole fizjologiczne w połączeniu z łagodnymi środkami dezynfekcyjnymi. Przy zamkniętych ropniach przepisuje się gorące, mokre okłady, aż ropień dojrzeje, a następnie otwiera się i myje. Możesz wprowadzić maść z antybiotykami przez przewód do zatoki, ale konieczne jest zastosowanie leczenia antybiotykami o szerokim spektrum działania, takimi jak cefaleksyna lub amoksycylina z kwasem glauronowym, czopki.

W przypadku nawracających i nieleczących się chorób zatok odbytu może być konieczna resekcja czaszkowa, czyli usunięcie zatok odbytu, który jest uważany za integralną część leczenia przetoki para-analnej u psów. Jednak przed operacją zaleca się wypróbowanie wszystkich leków. Powikłaniem może być nietrzymanie stolca z powodu uszkodzenia gałęzi odbytu zewnętrznego nerwu narządów płciowych i powstania przetoki w wyniku niecałkowitego usunięcia treści zatoki.

Guz pod ogonem psa. Pomóż w diagnozie, proszę!

Guz pod ogonem psa. Pomóż w diagnozie, proszę! 09/28/17 14:20

Cześć! Pomóż proszę z diagnozą. Sytuacja jest taka.
Nie byłem w domu przez długi czas, po powrocie znalazłem guz u naszego psa na podwórku pod moim ogonem. Nie mogę zadzwonić do weterynarza ani go wziąć, daleko i drogo. Kiedy zobaczył miejscowego ratownika, uznał, że jest to papeloma i poradził mu, by bandażował ciasno za pomocą nici. Guz nie krwawił wcześniej, teraz krwawił przez około miesiąc. Zaczął sam stosować różne maści (Vishnevsky, Lekvomikol, Streptocid), mył się nadtlenkiem, nadmanganianem potasu, sproszkowany streptocydem (zmiażdżona pigułka), nie było rezultatu - guz nie kurczy się. Poprosiłem polowego asystenta, aby ponownie spojrzał na ten smutek - mówi, że ma łagodny guz (tak myśli) i może go wykorzenić, ale nie ufam mu zbytnio i proszę o pomoc w identyfikacji tego, co to jest. Faktem jest, że trzeba wykonać testy na biopsję i mamy to bardzo mocno. Pies nie jest już młody, więcej niż 10 lat.
Pomóżcie proszę, błagam was.

re: Guz pod ogonem psa. Pomóż w diagnozie, proszę! 10/06/17 09:32

Cześć!
Konieczne jest założenie kołnierza, aby zapobiec wyciekowi.
Terapie miejscowe można kontynuować w ten sam sposób, ale jeśli istnieje nowotwór, nie zniknie on nigdzie. Aby podjąć dalsze działanie, konieczne jest wykonanie USG jamy brzusznej i RTG klatki piersiowej, aby wykluczyć przerzuty.
Psy w tym obszarze mają łagodne wzrosty iw tym przypadku pomagają kastracja i wycięcie chirurgiczne.
Istnieją również nowotwory złośliwe, takie jak mięsak weneryczny, który łatwo poddaje się chemioterapii.
Do celów dowolnego leczenia konieczne jest przeprowadzenie badań w celu wyjaśnienia diagnozy.
Twój miejscowy lekarz może usunąć guz i możesz go zabrać do laboratorium lub wysłać do transportu, ponieważ lek jest przechowywany w formalinie przez długi czas.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą odpowiadać na wiadomości. Zarejestruj się i zaloguj się na stronie, wpisując swoją nazwę użytkownika i hasło w oknie po prawej stronie, i możesz odpowiadać na wiadomości.

Zanim zadasz pytanie na forum, przeczytaj temat: "Jak zadać pytanie vet.rachu", a także listę odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, pomoże ci to zaoszczędzić czas i szybciej uzyskać odpowiedź na twoje pytanie.
Zwróć szczególną uwagę na dokument: Objawy chorób zwierząt. Być może w twojej sytuacji nie możesz oczekiwać odpowiedzi na forum, ale musisz pilnie wezwać lekarza lub zabrać zwierzę do kliniki weterynaryjnej!

Guz u psów

Guz jest wzrostem niektórych tkanek, co jest spowodowane zbyt aktywną i niekontrolowaną proliferacją komórek. Najczęściej starsze psy cierpią na pojawienie się tych guzów. Ponadto istnieje również pewna predyspozycja rasy, która ma zastosowanie do określonych typów nowotworów.

Guzy u psów są klasyfikowane według różnych kryteriów. Istnieją dwie główne grupy nowotworów - złośliwe i łagodne. Różnią się one tym, że złośliwe guzy są zdolne do przerzutu i rozprzestrzeniania się dalej wzdłuż ciała zwierzęcia. Z kolei łagodne nowotwory są nieszkodliwe, chociaż mogą rosnąć do bardzo zauważalnych rozmiarów.

Bardziej szczegółową klasyfikację nowotworów stanowi ich lokalizacja. Istnieją następujące typy nowotworów:

  • guzy piersi;
  • guzy jąder;
  • guz z komórek tłuszczowych lub mastocytoma;
  • guz stromalny przewodu pokarmowego;
  • obrzęk ust;
  • obrzęk jamy nosowej.

Każdy z powyższych typów nowotworów u psów ma swoje charakterystyczne cechy, objawy i metody leczenia, które opisano szczegółowo poniżej.

Guz piersi

Ten rodzaj nowotworu jest niezwykle niebezpieczny. Połowa guzów piersi jest złośliwa i dlatego może rozprzestrzeniać przerzuty i wpływać na najważniejsze narządy wewnętrzne. Z reguły takie formacje pojawiają się u osób w średnim wieku. Pomimo tego, że psy różnych ras mogą cierpieć na nowotwory tego gatunku, najczęściej występują u psów pasterskich, pudli, spanieli, terierów, bokserów i jamników. Przyczyną pojawienia się guza sutka jest niewydolność hormonalna.

Objawy raka piersi

Guz piersi można wykryć, zauważając węzły zlokalizowane w gruczole sutkowym. Po jakimś czasie rosną znacznie i stają się coraz trudniejsze. Występowanie takich formacji często występuje po fałszywej ciąży lub podczas rui. Dodatkowym zagrożeniem związanym z guzami piersi jest to, że guzy te mogą wpływać na więcej niż jeden gruczoł.

Leczenie guza piersi

Leczenie takich nowotworów nie oznacza terapii lekowej. Guzy piersi są usuwane metodami chirurgicznymi, radioterapią lub chemioterapią. Należy jednak zauważyć, że wszystkie powyższe metody radzenia sobie z nowotworami są naprawdę skuteczne, głównie na początkowym etapie rozwoju choroby.

Guzy jąder

Ten typ guza zwykle występuje u starszych mężczyzn, którzy uniknęli kastracji. Co więcej, ryzyko rozwoju nowotworu wzrasta, jeśli pies nie ma jąder. Jednak guzy jąder rzadko dają przerzuty, a zatem w przeważającej części są łagodne.

Objawy guzów jąder

Ten rodzaj guza jest łatwy do wykrycia poprzez zauważenie pieczęci obok jąder zwierzęcia, powiększenie gruczołu krokowego, powiększenie gruczołów sutkowych, a nawet całkowite zaniknięcie prącia. Jednak z absolutną dokładnością, aby zdiagnozować obecność nowotworów jądra może tylko weterynarz po niezbędnej biopsji w tym przypadku.

Leczenie guzów jąder

Kastracja jest jedyną skuteczną metodą usuwania zwierzęcia z guzów jąder. Jednak ta metoda będzie skuteczna tylko wtedy, gdy edukacja jest łagodna i nie powoduje przerzutów. W przeciwnym razie wykonywana jest chemioterapia. Zazwyczaj leczenie guzów jąder kończy się pomyślnie.

Komórka tłuszczowa lub mastocytoma

Odporność zwierzęcia zależy w dużej mierze od tak zwanych komórek tucznych lub mastocymtoma. Około jedna czwarta wszystkich przypadków raka skóry jest związana z tymi komórkami. Pojawienie się nowotworu komórek tłuszczowych charakteryzuje się uwalnianiem dużej ilości histaminy - substancji, która wywołuje występowanie alergii, a także wielu innych zaburzeń w ciele. Ten typ nowotworu często prowadzi do rozwoju wrzodów i krwawienia wewnętrznego.

Objawy mastocytoma

Istnieje wiele klinicznych objawów tego rodzaju nowotworu, wśród których najprawdopodobniej występuje silne świąd, a także stan zapalny i obrzęk skóry wokół nowopowstałego nowotworu. Diagnozowanie mastocytoma może nastąpić dopiero po niezbędnej biopsji.

Leczenie mastocytoma

Podobnie jak większość nowotworów złośliwych, mastocytomy muszą być usunięte chirurgicznie. Interwencja chirurgiczna obejmuje nie tylko usunięcie samego guza, ale także zdrowych tkanek, które go otaczają. Jeśli operacja nie dała pełnego wyniku, zwierzęciu można przepisać leki.

Guz zrębu żołądkowo-jelitowego

Nowotwory, zlokalizowane w przewodzie pokarmowym, najczęściej dotykają wiele narządów. Co więcej, ten typ guza może rozprzestrzenić się na węzły chłonne.

Objawy guza podścieliska przewodu pokarmowego

Wraz z rozwojem guza podścieliska przewodu pokarmowego, zwierzę może odczuwać gwałtowny spadek apetytu, szybką utratę wagi, częste poparzenia i wymioty, niedokrwistość i biegunkę. W celu dokładnego rozpoznania choroby wymagane jest staranne badanie kliniczne pacjenta, badanie ultrasonograficzne i badanie rentgenowskie otrzewnej oraz pełna morfologia krwi.

Leczenie guza stromalnego przewodu pokarmowego

Pozbycie się tego rodzaju nowotworu obejmuje cały szereg czynności, w tym leczenie lekami, składające się z niesteroidowych leków przeciwzapalnych, chemioterapii i, oczywiście, chirurgii w celu usunięcia nowotworu.

Guzy nosowe

Takie nowotwory występują dość rzadko. Jednak nie należy myśleć, że takie guzy wcale nie są niebezpieczne. Z reguły te nowotwory są złośliwe i mogą wpływać na różne narządy wewnętrzne, a nawet węzły chłonne.

Objawy guza nosa

Pojawieniu się tego typu nowotworu często towarzyszy krwawienie z nosa, kichanie, "oczy na wychodłach", wydzielanie z nozdrzy, a także zmiana kształtu kości pyska zwierzęcia. Ustalenie prawidłowej diagnozy wymaga zwykle biopsji, tomografii i cytologii.

Leczenie nowotworów nosa

Aby pozbyć się guza nosa, zwykle wymagane są zabiegi chirurgiczne, chemioterapia lub radioterapia. W niektórych przypadkach te metody są stosowane w kompleksie.

Guzy jamy ustnej

Ten typ guza u psów jest zwykle złośliwy i zlokalizowany jest w pobliżu górnego rzędu zębów. Są niebezpieczne, ponieważ rozprzestrzeniają się bardzo szybko.

Objawy nowotworów jamy ustnej

Obecność guza jamy ustnej pomoże określić: odpychający zapach pochodzący z ust zwierzęcia, krwawienie z jamy ustnej, zwiększone wydzielanie śliny, kruchość zębów, a także ból podczas żucia pokarmu.

Leczenie guzów jamy ustnej

Konieczne jest także pozbycie się tych formacji za pomocą operacji. Jeśli choroba rozprzestrzeniła się nie tylko na jamę ustną, ale także na szczękę zwierzęcia, jego część również została usunięta.